Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων Contents: Έρευνα "Μία φιλία γεννήθηκε στην αιχμαλωσία" Πρόσκληση του Ε.Π.Ο.Κ. προς τα μέλη και τους φίλους του σε μουσική εκδήλωση Παρουσίαση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου στην Ελλάδα ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ :Ένας Έλληνας που σε κάνει να νιώθεις περήφανος που είσαι Έλληνας Πρόσκληση ημερίδας του Σ.Ε.ΕΘ.Α. σε συνεργασία με την ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. την 27/11/2017 Παρουσίαση Εκδόσεων Δήμου Κυθρέας 27/11/2017

Έρευνα "Μία φιλία γεννήθηκε στην αιχμαλωσία" Nov 25, 2017 11:29 pm | SV (Admin) Γράφει ο Δρ Ηρακλής Ζαχαριάδης Ιστορικός ερευνητής –Πρόεδρος Ελληνικού Πολιτισμού Μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου «ΠΑΡΝΑΣΟΣ» Ένας τουρκοκύπριος και ένας ελληνοκύπριος και οι δύο στρατιώτες του αγγλικού στρατού στον β’ Παγκόσμιο πόλεμο ήσαν αιχμάλωτοι στο ίδιο στρατόπεδο. Εκεί μέσα γεννήθηκε μια φιλία που έγινε ακατάλυτη. Ήταν μια αληθινή φιλία όταν ο Γλαύκος Κληρίδης ο μετέπειτα Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έσωσε την ζωή του συμπατριώτη του, Τουρκοκυπρίου Ιμπραχήμ Σαγίκ Μπεκίρ τον οποίο οι Γερμανοί εξέλαβαν για Εβραίο με το όνομα Αμωραχάμ. Τι μπορεί να γράφει η ιστορία… Ας ξετυλίξουμε σιγά-σιγά το κουβάρι των αναμνήσεων… Ο Ιμπραχήμ είναι γέννημα Λεμεσού και μεγαλωμένος στην όμορφη Λεμεσό, μόνιμος κάτοικος της πλατείας Ηρώων, μη βρίσκοντας τότε δουλειά και προερχόμενος από φτωχή οικογένεια αποφασίζει με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να καταταχθεί στον αγγλικό στρατό όπως όλα τα φτωχόπαιδα της Κύπρου. Όπως ο ίδιος ανέφερε στον φιλελεύθερο στις 15 Οκτωβρίου 2015 στην αρχή βρεθήκαμε στην Αίγυπτο και ύστερα στη Λιβύη όπου πολεμήσαμε εναντίον των Ιταλών με τις λίγες γνώσεις που προλάβαμε να πάρουμε τις λίγες μέρες της κατάταξής μας. Εν συνεχεία μας μετέφεραν στην Ελλάδα και δη στην περιοχή του Ολύμπου, εκεί που οι Γερμανοί προελαύνουν. Συνεχίζοντας την διήγησή του μας αναφέρει ότι οπισθοχωρούσαμε μέχρι την Καλαμάτα πιστεύοντας και περιμένοντας να ’ρθουνε από τον ορίζοντα αγγλικά πλοία για να μας σώσουν. Ξαφνικά είδαμε φώτα να πλησιάζουν και αρχίσαμε να ζητωκραυγάζουμε. Όλοι φωνάξαμε: «Σωθήκαμε». Δυστυχώς η Ελπίδα που πεθαίνει τελευταία διαψεύδεται μα μετατρέπεται σε εφιάλτη. Τα πλοία δυστυχώς ήταν Γερμανικά και βρίσκονται περικυκλωμένοι. Οι Γερμανοί τους αιχμαλωτίζουν. Δύο μήνες πέρασαν και οι αιχμάλωτοι μεταφέρονται από Θεσσαλονίκη στην Τσεχοσλοβακία. Και από εκεί στο μεγαλύτερο στρατόπεδο αιχμαλώτων στα σύνορα Πολωνίας-Γερμανίας όπου 3400 στρατιώτες κρατούνται λέει ο κος Μπεκίρ. Σ’ αυτό το στρατόπεδο συναντά ο Ιμπραχήμ τον Γλαύκο Κληρίδη, αιχμάλωτο των Γερμανών. Από την στιγμή της συνάντησης των μια και ήσαν και οι δύο Κύπριοι και γίναμε φίλοι, πολύ καλοί φίλοι. Ήμασταν τέσσερα χρόνια αιχμάλωτοι. Μοιραζόμασταν τα πάντα. Φαγητό, τα αποτσίγαρα που πετούσαν οι Γερμανοί στρατιώτες και τα μαζεύαμε από κάτω «αφηγείται». «Ο δε Γλαύκος ήταν τζέντλεμαν!! Χωρίς να ξεχωρίζει Τούρκους ή Έλληνες μας αντιμετώπιζε όλους το ίδιο. Πως τη βγάλατε νύχτα- μέρα εκεί στο στρατόπεδο; Εγώ ήμουνα ποδοσφαιριστής και έπαιζα σε μια ελληνοκυπριακή ομάδα, τον Άρη Λεμεσού. Έπαιζα σέντερ φορ» για αυτό και στην αιχμαλωσία αυτό έκανα. Οι αιχμάλωτοι φτιάξανε οκτώ ομάδες και ο Μπεκίρ έπαιζε σε Ιρλανδέζικη ομάδα. Δεν υπήρχαν αρκετοί Τούρκοι ή Έλληνες για να φτιάξουμε ομάδα. Ο Γλαύκος Κληρίδης δεν έπαιζε ποδόσφαιρο απλά αυτός  οργάνωνε μια ομάδα πετόσφαιρας και ήμασταν πρωταθλητές. Ήμουν λέγει ο Ιμπραχήμ αρχηγός και ο Κληρίδης έπαιζε δίπλα μου.  Ήμουνα καλύτερος παίκτης από εκείνον… και έσκαγε στα γέλια. Σκεφτείτε ότι στα 100 μέτρα περίπου από το στρατόπεδό τους υπήρχε το στρατόπεδο που οι Γερμανοί έκαιγαν τους Εβραίους, τις γυναίκες και τα παιδιά. Η μοίρα τους θα μπορούσε να είναι δική μας… αν δεν ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης. Ένα γράμμα του αλφαβήτου κάνει τη διαφορά Ιμπραχήμ και Αμπραχάμ! Ένα γράμμα μπορούσε να κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Μια μέρα λοιπόν έρχεται ένας Γερμανός με πλησιάζει και μου είπε ότι με ήθελαν στο γραφείο. Ο Κληρίδης εκείνη τη στιγμή ήταν δίπλα μου και του είπε: -Ρε με θέλουν να πάω στο γραφείο. -Γιατί; με ρώτησε. -Δεν ξέρω, του απάντησα. -Θα έρθεις μαζί μου; Ήταν βλέπετε λίγο-πολύ ο επικεφαλής για όλους του Κύπριους αιχμαλώτους… Θα έρθω βέβαια, απάντησε. Και πήγαμε αφηγείται ο Μπεκίρ. Οι Γερμανοί του ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ότι είναι Εβραίος και θα τον κρατούσαν και θα του ανακοίνωναν αργότερα τι θα έκαναν μαζί του. -Όχι δεν είμαι Εβραίος, είπα. -Αυτοί επέμεναν. Τότε επενέβην ο Κληρίδης. «Είπε όχι, είναι με τον αγγλικό στρατό, και δεν είναι Εβραίος». Άρχισε τότε μια συζήτηση και ο Γλαύκος να επιμένει ότι δεν είναι Εβραίος ο Ιμπραχήμ Μπεκίρ και κατακλύζεται από συναισθήματα. Με την επιμονή του Γλαύκου γλίτωσε το κρεματόριο. «Μου έσωσε τη ζωή» μονολογεί και κλαίει ο Ιμπραήμ. «Ο Θεός ας σώσει την ψυχή του φίλου μας». Η όλη αυτή συγγραφή είναι μια συγγραφή που ξεκίνησε εν ονόματι της αγάπης μεταξύ των ανθρώπων και των λαών. Δεν γεννηθήκαμε για να μισούμε γράφει η φίλη μου η Μόνα Σαββίδου Θεοδούλου. Οι μαρτυρίες γράφει, μαζί με τα πάθη που εξιστορούν, εξυμνούν άμεσα ή έμμεσα τις αρετές της ψυχής και καταδικάζουν τη βία, τον πόλεμον, την αδικία. Κρατούν έτσι τη μνήμη ζωντανή. Κλείνω την παρένθεση αυτή πιστεύοντας, γιατί προσπαθώ να γράψω για τη φιλία ατόμων διάφορων εθνοτήτων, κρατών. Ήμαστε μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τότε που αρχίζει ένα άλλο κεφάλαιο στη ζωή του Μπεκίρ. Ιδέ Ημερολόγιο 2015. Επιμέλεια Μόνα Σαββίδου Θεοδούλου Πρόεδρος Μικρασιατών Κύπρου. Ένας άγγλος αξιωματικός από τον στρατό που είχε κρατήσει φιλίες μαζί του, τον πείθει να ζητήσει δουλειά στις φυλακές. Η φτώχεια τον αναγκάζει και αυτή τη φορά να ζητήσει δουλειά. Πράγματι αποφασίζει να κάνει αίτηση για δουλειά. Προσλαμβάνεται και στέλνεται στις Κεντρικές φυλακές της Λευκωσίας, όπου εκεί του ανατίθενται τα γραφειακά καθήκοντα όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Ήταν η εποχή της Αγγλοκρατίας. Μιλούμε για το 1955, την εποχή που ξεσπά ο αγώνας της ΕΟΚΑ και ο Μπεκίρ συναντά στις φυλακές όχι μόνο εγκληματίες, αλλά και αγωνιστές που αγωνίζονται ενάντια στη Βρετανική αποικιοκρατία. Εκεί λοιπόν συναντά τον Πολύκαρπο Γιωρκατζή τον μετέπειτα υπουργόν Εσωτερικών της Κ.Δ. τον Νίκο Σαμψών, την Ουρανία Κοκκίνου που κρατείτο στη γυναικεία πτέρυγα. Συναντά επίσης τον Μιχαλάκη Καραολή που θα γίνει ο πρώτος απαγχονισθείς από τους Άγγλους. Ο Μπεκίρ δηλώνει ότι απέκτησε φιλικές σχέσεις με τον Γιωρκατζή, τον Σαμψών που τότε ήταν νεαρός, και ο Μπεκίρ κανονίζει να του ανατεθούν καθήκοντα καθαρισμού γραφείου, για να αποφύγει τη σκληρή δουλειά που περίμενε τους άλλους κρατούμενους. Επειδή ο Μπεκίρ είχε λίγη εξουσία, ο Γιωρκατζής του ζήτησε μια επιπρόσθετη κάρτα για επισκέψεις. Δικαιούνταν μόνο μία το μήνα. Και εγώ λέγει ο Μπεκίρ του έδωσα. Το ίδιο έκανα και για άλλους κρατούμενους. Συνάντησε και τον Καραολή που είχε καταδικασθεί σε θάνατο. Οι Άγγλοι τον ανέκριναν, αλλά ο Καραολής δεν έλεγε λέξη. Του είπαν δώσε και κάποιες πληροφορίες και εμείς θα σου δώσουμε την ελευθερία σου. Η απάντησή του : «Όχι, όχι τίποτα». Εγώ ισχυρίζεται ο Μπεκίρ δεν είχα καμία, μα καμία σχέση με την ανάκριση. Δεν άντεξα και πήγα και συνάντησα τον Καραολή και του είπα αν χρειάζεσαι κάτι και αν μπορώ να βοηθήσω σε ρούχα, κάρτα επισκέψεων, τέτοια πράγματα θα μπορούσα να βοηθήσω. Τελικά τον απαγχόνισαν, θυμάται ο κος Μπεκίρ. Φθάνουμε το 1960 μια και Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι τα βρήκαν δημιουργώντας το Κυπριακό κράτος. Ταυτόχρονα οι Άγγλοι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από την Κ.Δ. Όσους Ελληνοκύπριους συνάντησα στις φυλακές αναφέρω ακόμη και τώρα ότι έχω φιλικές σχέσεις με τους αγωνιστές που βρίσκονταν στην φυλακή. Στην συνέχεια πωλεί το σπίτι του στην πλατεία Ηρώων για 3 χιλιάδες λίρες και φεύγει για το Λονδίνο με την οικογένειά του όπου εργάστηκε στο Υπουργείο  Κοινωνικών Ασφαλίσεων για 30 χρόνια μέχρι την αφυπηρέτησή του. Ο πρώτος στρατιώτης ήταν Τ/Κ Σύμφωνα με τον ιστορικό και ακαδημαϊκό Πέτρο Παπαπολυβίου που πολλά χρωστά η νεώτερη Ιστορία μας στις αρχές Ιανουαρίου του 1940 πρώτη η Κύπρος ως βρετανική αποικία έστειλε άνδρες στις επιχειρήσεις του πολέμου. Το Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου ιδρύθηκε το «Κυπριακό Σύνταγμα» και λίγο αργότερα τον Ιούνιο συστάθηκε η «Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη». Αυτά ήταν δύο σώματα στα οποία κατατάχθηκε η μεγάλη πλειονότητα των Κυπρίων στρατιωτών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1939 οι Κύπριοι 18-30 ετών υπηρετούσαν στο βρετανικό στρατό στις ειδικότητες γραφέων, μαγείρων, οδηγών αυτοκινήτων, μηχανικών. Το Κυπριακό Σύνταγμα συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γαλλία, στην Ηπειρωτική Ελλάδα, στην Κρήτη, σε διάφορες χώρες της Βορείου Αφρικής, στη Μέση Ανατολή, στην Ιταλία (όπως μας εξομολογήθηκε ο Ιάκωβος Καλισπέρας από το Λεονάρισσο) εκεί μετρούσαν συνολικά 12. 192 στρατιώτες από το 1939 έως το 1945. Ο πρώτος καταταχθείς σ’ αυτό ήταν ο Τουρκοκύπριος NEYZAT HATIC  από τη Λευκωσία με στρατιωτικό αριθμό CYΙ. Άλλοι 4.450 Κύπριοι αξιωματικοί και στρατιώτες κατατάχθηκαν στη Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη η οποία συνεισέφερε όχι τόσο στα μέτωπα όσον στην κατασκευή οχυρωματικών έργων και μεταφορά στρατιωτικών εφοδίων, τη φρούρηση αποθηκών, πολεμικού υλικού κ.ά. Σύμφωνα με τον καθηγητή κο Παπαπολυβίου οι αριθμοί αυτοί είναι εντυπωσιακοί σαν υπολογισθεί ότι η Κύπρος είχε λιγότερους από 400000 κατοίκους στην τελευταία προπολεμική απογραφή του 1931. Ιδέ: i) Οι Κύπριοι Εθελοντές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου του κ. Πέτρου Παπαπολυβίου          ii) Εφημερίδα Φιλελεύθερος 28 Οκτωβρίου 2015 σελ. 28-29. Read More Πρόσκληση του Ε.Π.Ο.Κ. προς τα μέλη και τους φίλους του σε μουσική εκδήλωση Nov 25, 2017 10:10 pm | Tζούλια Πουλημενάκου      Ο Ελληνικός Πολιτιστικός Όμιλος Κυπρίων Ελλάδας προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του σε μια βραδιά μουσικής πανδαισίας με υπέροχες φωνές από εξαιρετικούς δημιουργούς, στο ΜΟLLINI CAFE & BISTROT (Ιπποκράτους 9-11-Αθήνα-δίπλα στο Θέατρο Ακροπόλ), το ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017 ΚΑΙ ΩΡΑ 21.30. Τιμή κατ΄άτομο 15 ευρώ. Στην τιμή περιλαμβάνεται ένα ποτό (ό,τι επιθυμεί ο καθένας) και πλούσια ποικιλία τυριών και αλλαντικών ανά 4 άτομα.   Επειδή ο χώρος είναι περιορισμένος και θα συμμετέχουμε ως σύλλογος, όσοι ενδιαφέρονται παρακαλούμε να επικοινωνήσουν στα κάτωθι τηλέφωνα του Δ.Σ. για κράτηση θέσεων, μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου 2017:  - 6937554184 ( κ.Ηρακλή Ζαχαριάδη) - 6948686847 (κα Γιώτα Κάβουρα) - 6980721418 (κα Τζούλια Πουλημενάκου) - 6946659533 (κ.Ανδρέα Κυριάκου)     Σας περιμένουμε με χαρά να περάσουμε μια όμορφη μουσική βραδιά. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ε.Π.Ο.Κ.                                                                                 Read More Παρουσίαση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου στην Ελλάδα Nov 25, 2017 09:26 pm | Tζούλια Πουλημενάκου                                                                             Read More ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ :Ένας Έλληνας που σε κάνει να νιώθεις περήφανος που είσαι Έλληνας Nov 24, 2017 01:57 pm | Tζούλια Πουλημενάκου  Έχετε δει καμιά πλατεία, καμιά οδό με το όνομα του Στέλιου Κυριακίδη; Κι όμως θα έπρεπε...                                                                Στην Πάφο γεννήθηκε. Στις 4 Μαϊου 1910. Πάνω από έναν αιώνα πια. Φτωχόπαιδο ήταν και κάποια στιγμή ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Λεμεσό. Του άρεσε να τρέχει από πιτσιρίκι. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει μέρος ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1936! Αγροτόπαιδο, με έρωτα για τον αθλητισμό και ταλέντο, από το 1934 τα μαζεύει και μετακομίζει στο Χαλάνδρι.. Έπιασε δουλειά στην ΔΕΗ (τότε Ηλεκτρική Εταιρεία) και πήγαινε να μετράει τα ρολόγια στα σπίτια του κόσμου για να βγάλει το μεροκάματο. Τα' μπλεξε ο πόλεμος μετά. Υπέφερε ο κόσμος. Έτσι κι αυτός, έτσι και η οικογένειά του. Το 1940 έκοψε το τρέξιμο και κοίταξε μόνο να ζήσει. Πείνα! Έβλεπε τους παλιούς του συναθλητές, εκείνη τη μεγάλη ομάδα του 1930, να λιμοκτονούν ή να τους σκοτώνει ο γερμανικός κατοχικός στρατός. Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, τέλειωσε η Κατοχή, άρχισε η φαγωμάρα του Εμφυλίου. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό εκείνα τα μαύρα χρόνια. Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει να τρέξει! Παίρνει την μεγάλη απόφαση το 1946 να ξανατρέξει. Λίγη προπόνηση, ελάχιστο φαγητό από τους γείτονες, δύσκολα χρόνια. Ήθελε να πάει στην Αμερική. Στην Βοστώνη. Στον φημισμένο μαραθώνιο! Ελπίζοντας ότι και μόνο με την παρουσία του θα μπορέσει να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικάνους για να βοηθήσουν τον λαό μας που τα περνούσε δύσκολα όσο ποτέ άλλοτε. Πώς, όμως, να αγοράσει εισιτήριο για την Αμερική; Με τι λεφτά; Μαζεύει και πουλάει τα μισά έπιπλα του σπιτιού. Πιάνει πέντε δραχμές στο χέρι, του δίνουν με τα πολλά και κάμποσα ακόμα από την δουλειά του και πάει και βγάζει αεροπορικό εισιτήριο. Μονό! Δεν είχε λεφτά για «μετ' επιστροφής». Μέσα από τα χαλάσματα της Αθήνας, βρήκε το κουράγιο να πετάξει για Αμερική ρισκάροντας τα πάντα. Με μοναδικό σκοπό να. τρέξει! Τίποτα άλλο! «Θα πεθάνεις στα πρώτα χιλιόμετρα» Ο πιο δύσκολος μαραθώνιος της εποχής - κι ακόμα φημισμένος - ήταν αυτός της Βοστώνης. Φαβορί ο τεράστιος Άγγλος Κένεθ Μπέιλι και ο Αμερικάνος, νικητής της προηγούμενης χρονιάς, Τζόνι Κέλι. Κι από κοντά ένας Καναδός αθληταράς. Πριν τον αγώνα όλοι οι αθλητές έπρεπε να περάσουν από γιατρό. Πάει και ο Κυριακίδης, τον εξετάζουν οι Αμερικάνοι και του λένε: «Δεν μπορείς να τρέξεις.». - Μα, γιατί; Γιατί δεν μπορώ ενώ έκανα τόσο ταξίδι; - Είσαι πολύ αδύναμος, νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στον δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα. Παίρνει ουσιαστικά την προσωπική ευθύνη και λέει «φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιον κίνδυνο υπάρχει για την ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα». Αρχίζει ο αγώνας. 20 Απριλίου 1946 ήτανε. Ξεκίνησε αργά ο Στέλιος Κυριακίδης, αλλά ανέβαζε στροφές. Όλο και πλησίαζε τους πρώτους, όλο και πατούσε καλύτερα. Στο 40 χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο. Ναι, κέρδισε! Με πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν καλεί τον Κυριακίδη στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι. Κι όταν λέμε Κέλι να αναφέρουμε ότι 15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το Runner's World ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα. Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι: «Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ' αυτόν τον κοκαλιάρη (σ.σ. έτσι τον έλεγαν οι εφημερίδες) κι αδύναμο Έλληνα;» Απάντηση Κέλι: «Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία...». Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη. «Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα». Απάντηση Κυριακίδη: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει». Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με τη συνδρομή της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν. Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα. Ένα εκατομμύριο κόσμος στην υποδοχή! Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ' αυτόν τον τεράστιο Έλληνα. Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαϊου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί. Είχαν φτάσει απ' όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Και θεωρήθηκε το πρώτο χαρμόσυνο γεγονός για τον τόπο ύστερα από τόσα καταραμένα χρόνια. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του. Πόσο γνήσιος ο Στέλιος Κυριακίδης! Πόσο αυθεντικός. Και τι ψυχή! Μεγαλείο. Ο γιός του, απλόχερα και χωρίς να ζητήσει ποτέ καμία αμοιβή, προσέφερε χρόνια μετά όλα τα κειμήλια του Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου στον Μαραθώνα (αξίζει να το επισκεφθείτε κάποια φορά). Μέσα σ' αυτά που έγιναν δωρεά στο Μουσείο είναι και το μετάλλιο τεράστιας αξίας από τον νικητήριο αγώνα στην Βοστώνη. Ένα μετάλλιο που ήταν συλλεκτικό ακόμα και τότε, αφού για εκείνη και μόνο τη χρονιά είχε τοποθετηθεί στο κέντρο του ένα διαμάντι! Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι ακόμα και σήμερα άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες φιλάθλους. Στις ΗΠΑ, όμως, έχουν γράψει βιβλία για το κατόρθωμά του, έχουν γυρίσει βραβευμένα ντοκιμαντέρ (NBC), ενώ ετοιμάζουν και μια ταινία από την Disney με παραγωγούς τους Mark Ciardi και Gordon Gray. Άνθρωπος της προσφοράς, με υψηλά ιδεώδη, γνώστης της βαριάς κληρονομιάς αυτού του τόπου στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, ένας μοναδικός αθλητής που λατρεύτηκε στην εποχή του. Θα μπορούσε και σήμερα να αποτελεί φάρο έμπνευσης για όλους μας, αλλά μάλλον σε πολλούς το όνομά του δεν λέει κάτι. Κι ας έκανε, πέρα απ' όλα τα άλλα, κι έναν τεράστιο άθλο από καθαρά αθλητικής άποψης, αφού η νίκη στον μαραθώνιο της Βοστώνης θεωρείται κάτι τρομερά δύσκολο. Ο αείμνηστος Φρέντυ Γερμανός είχε κάνει μια εξαιρετική εκπομπή για τον Κυριακίδη το 1981 «Στυλιανός Κυριακίδης : ένας αφανής Έλληνας ήρωας» . Στη Βοστώνη, σε ανάμνηση του θριάμβου του, οι Αμερικανοί φιλοτέχνησαν γλυπτό στο οποίο εμφανίζεται ο πρώτος σύγχρονος ολυμπιονίκης του μαραθωνίου, Σπύρος Λούης, να δείχνει στον Στέλιο Κυριακίδη το δρόμο προς τη νίκη. Λίγα χρόνια μετά την εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού, το 1987, όταν η Εθνική μπάσκετ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, ο παππούς μου μού είπε: «τόσους πολλούς Έλληνες μονιασμένους έχω να δω από την ημέρα της απελευθέρωσης (ενν. από τους Γερμανούς) και από την υποδοχή του Κυριακίδη». Με εκτίμηση Γιώργος Μερτινός Read More Πρόσκληση ημερίδας του Σ.Ε.ΕΘ.Α. σε συνεργασία με την ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. την 27/11/2017 Nov 24, 2017 01:56 pm | Tζούλια Πουλημενάκου Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας και του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών Αγαπητά Μέλη και Φίλοι του Σ.Ε.ΕΘ.Α. Σας αποστέλλουμε συνημμένα  πρόσκληση για την ημερίδα θέματος, που θα διεξαχθεί στο Πολεμικό Μουσείο  Αθηνών την 27η Νοε 2017 και ώρα 18.30. Παρακαλούμε όπως μας τιμήσετε με την παρουσία σας. Εκ της Γραμματείας Σ.Ε.ΕΘ.Α.                                                                       Read More Παρουσίαση Εκδόσεων Δήμου Κυθρέας 27/11/2017 Nov 21, 2017 06:03 pm | Tζούλια Πουλημενάκου                                                                                   Read More

Recent Posts Έρευνα "ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ: 1940 Τ/Κ ΚΑΙ Ε/Κ ΣΤΟΝ ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟ;" Ανταπόκριση εκδήλωσης-συναυλίας για την Κύπρο στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης" Πρόσκληση εκδήλωσης παρουσίασης βιβλίου τής Μαρίας Σωφρονίου "Όταν η ματιά σου άγγιξε την ψυχή μου" ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 2ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΥ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2017-18 ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΥΠΡΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 8ου ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΥΠΡΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 2017

Προωθήστε αυτό το email! Στον Ε.Π.Ο.Κ. ενθαρρύνουμε την προώθηση των ενημερωτικών μας email, μπορείτε να μοιραστείτε ελεύθερα το περιεχόμενο αυτού του μηνύματος στα αγαπημένα σας κοινωνικά δίκτυα. Γιατί ενωμένοι μπορούμε να διαδώσουμε τον Ελληνισμό!