Ψήφισμα της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων καλεί την Τουρκία να συμμορφωθεί με τον πολιτισμένο κόσμο και να αποδείξει ότι αντέχει την δημοκρατία!

Ψήφισμα της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων καλεί την Τουρκία να συμμορφωθεί με τον πολιτισμένο κόσμο και να αποδείξει ότι αντέχει την δημοκρατία!

 

https://drive.google.com/file/d/0B3fkGwUxnFfHeFhmRWk0NklhZk0/view?usp=sharing

 

Φίλοι μου,

 

Στον ιστότοπο των Φρυκτωριών (www.fryktories.net) θα δείτε και θα διαβάσετε περισσότερα.

 

 

 

Με αγάπη

Γ. Λεκάκης, 6944336980, www.lekakis.com

 

 

Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Η ΓΛΩΣΣΑ  ΜΟΥ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

γλώσσα    θεϊκή

όλων των γλωσσών τροφός

Έλληνα εσύ γιατί την περιφρονείς

και εσύ την κακοποιείς

άλλες γλώσσες τσάτρα- πάτρα  παρλάρεις

πνευματικά το ξέρεις ότι αυτοκτονείς;

του έθνους σου τη εξαφάνιση  ετοιμάζεις

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

είναι η πλέον μουσική κι’ εγώ το αγνοώ ο αδαής

και αυτός που σωστά την ομιλεί

ο ξένος νοιώθει ότι  τραγουδάει

σαν το ρυάκι στο βουνό που κελαηδάει

η τουρκοκρατία μας μέρος πήρε της  ωδής

μόνον οι Ιταλοί και οι άνθρωποι της υπαίθρου

ακόμη την μουσικότητα της γλώσσας μας κρατάει

Τη Γλώσσα μου την Ελληνική

την αγαπώ   και δεν είναι υπερβολή

γλώσσα το ίδιο ζωντανή με το χορτάρι και την πηγή

εύκαμπτη, ευλύγιστη και πλαστική

τις πιο λεπτές αποχρώσεις της σκέψεις μου εκφράζει

φέρνει στο φως τις πιο  κρυφές  κινήσεις

της καρδιάς

και  ερωτικά μας συναρπάζει

Τη Γλώσσα μου την Ελληνική

όργανο ρωμαλέο, αυλός οξύς , αδρή , γλυκιά

των αηδονιών

βοσκού φλογέρα των Ελληνικών βουνών

και ο ζευγάς  σαν   κράζει τα άλογα

ο κογχύλας  σαν αντηχεί  του Ποσειδώνα

όταν  στο λιμάνι  μπαίνει η «Αργώ»

με πλοίαρχο τον Τελαμώνα

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

είναι προνόμιο  να την έχεις μητρική

σε τόπους   σε  μεταφέρει  μεγαλειώδεις

του Ελληνικού Πνεύματος ανοίγει το κουτί

κόσμους απροσπέλαστους θα  βρεις

μυθώδεις  κόσμους  και μυστηριώδεις.

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

ατέρμων είναι και ευλαβής

προ αμνημονεύτων χρόνων

πρωτομιλήθηκε από ανθρώπους προϊστορικούς

καλλιεργήθηκε από   Πρωτοέλληνες Πελασγούς

πολλούς γέννησε  πολιτισμούς

εδώ και  χιλιετίες  στη δούλεψη  σοφών

ανθρώπων

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

και η  Κινεζική

κύριες θεωρούνται  γλώσσες

κρυφοελληνικά ιδιώματα

οι άλλες  και  παραφθορές

γλώσσες ‘σημειολογικές’   και όχι εννοιολογικές

όπως η Ελληνική  γλώσσα πλούσια και ατόφια

να συγκριθούν μαζί της   δεν έχουν   κότσια

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

ορθά να γράφουμε διδάσκει

γλώσσα   προηγούμενων πολιτισμών

ίχνη της σ’ όλα τα μήκη  έχει αφήσει

και τα πλάτη

γλώσσα βγαλμένη από τη φύση

τους κραδασμούς των αισθήσεων

στου απείρου  σε πάει  στα βάθη

και στα  ύψη

ανθρωπισμό  κουβαλάει   και   αξίες

πανανθρώπινες  ιδεολογίες να μην πέσουν στη λήθη

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

γλώσσα   της ελευθερίας

δεν υποκύπτει σε καμία κατοχή

ούτε στου εξουσιαστή την  δικτατορία

που θέλει   να την κλαδέψει να την κάνει  «απλή»

αυτή έδωσε σάρκα και οστά στη δημοκρατία

γι’ αυτό ο κάθε εξουσιαστής θανάσιμα

τη φοβάται και την μισεί

και θέλει να την βγάλει από τα σχολεία

Η Γλώσσα μου η Ελληνική

των υπολογιστών,   φιλοσοφίας   ,

γραμμάτων  και  επιστημών

άφθαρτη   στο διάβα της και ωραία

όρια δεν έχει  ούτε  πέρας

παρότι την πολεμούν εδώ και αιώνες

άσπονδοι φίλοι και εχθροί

δεν τη σκιάζει η φοβέρα

η λύρα  την  δυναμώνει  του  Απόλλωνα

της Αθηνάς την προστατεύει η  περικεφαλαία

Τη  Γλώσσα μου την Ελληνική

35  χιλιετίες  τη   λαλάμε

τα φύλα   τα Ελληνικά

την ομηρική    γλώσσα στο βορά κουβαλάνε

παραφθαρμένη   διάλεκτο   ομηρική

οι  απόγονοι  του

«αρχανθρώπου» Ευρωπαίου μιλάνε

και από πάνω  μας  κατηγοράνε

Με τη Γλώσσα μου την Ελληνική

ο Ηράκλειτος στο Σύμπαν   εξουσιάζει

από του Σωκράτους  τους ορισμούς

η Λογική  εκπηγάζει

η  Ιατρική από τον  Ιπποκράτη

από τον  Ίππαρχος   η  Αστρονομία

οι Αργοναύτες   σε Αμερική την μετέφεραν

και σε  Ασία

και ακόμη αυτή αστέρευτη πηγή

νέες λέξεις   για την επιστήμη ετοιμάζει

στην Εποχή της Γνώσης

τώρα που η  «Οδύσσεια» του διαστήματος

γλυκοχαράζει

Τη Γλώσσα μου την Ελληνική

ομηρική, αρχαία, βυζαντινή και νεωτέρα

μία   είναι και  ενιαία

την  ομιλώ και την διαδίδω  με καμάρι

δεν την ανακατεύω με Ελληνογενή ιδιώματα

ούτε  με βαρβαρικά  περιττώματα

η  γλώσσα μου θέλω να  ζήσει αιώνια

σαν   το γαλαξία, τα άστρα, τον ήλιο

που πρώτη  ανακάλυψε  και το φεγγάρι

Τη Γλώσσα μου την Ελληνική

σαν  την πατρίδα  μου την αγαπώ πολύ

στα παιδιά και στα εγγόνια μου αυτήν  θα   παραδώσω

αυτή είναι το πολυτιμότερο κλειδί

το κουτί να ανοίξουν της  Πανδώρας

τα καλά  να πάρουν και την ηθική

πολίτες   να γίνουν «καλοί και αγαθοί»

και  της ευδαιμονίας να  χαρούν  τα δώρα

*Αμφικτύων

31/5/2016

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών

http://amphiktyon.blogspot.com/

Οι 10 κορυφαίοι βυζαντινοί στρατηγοί του Μεσαιωνικού Ελληνισμού

Οι 10 κορυφαίοι βυζαντινοί στρατηγοί του Μεσαιωνικού Ελληνισμού

09:25

31/05/2016

0

 

0

 

0

Google +

0

 

Translate this page:

Ποιοί είναι οι 10 κορυφαίοι βυζαντινοί στρατηγοί του Μεσαιωνικού Ελληνισμού; Διαβάστε ποιοι είναι: 

1) Ο Φλάβιος Βελισάριος (505 -565) ήταν στρατηγός της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους στρατιωτικούς της βυζαντινής και μεσαιωνικής περιόδου και ένας από τους επιφανέστερους στρατιωτικούς ηγέτες όλων των εποχών.
Διακρίθηκε σε όλα τα μέτωπα του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους εκείνης της εποχής (Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική, Ιταλία, Βαλκάνια) με την εξαίρεση της Ισπανίας. Επίσης εισήγαγε πολλές καινοτομίες στην εκπαίδευση και οργάνωση του ρωμαϊκού στρατού της εποχής, καθώς και στην τακτική των επιχειρήσεων. Υπήρξε ένας από τους στενούς συνεργάτες του Ιουστινιανού, στην προσπάθεια του τελευταίου να ανασυστήσει την αρχαία ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Η ζωή και η σταδιοδρομία του παρουσιάζουν εντονότατες εναλλαγές της τύχης, από τον θρίαμβο και τη δόξα στον παραμερισμό και την απώλεια κάθε εύνοιας, αξιωμάτων και περιουσίας και αντιστρόφως.
Ο βίος και τα κατορθώματά του τροφοδότησαν πολλές λαϊκές αφηγήσεις αλλά και λογίους και καλλιτέχνες από τη βυζαντινή μέχρι την νεότερη εποχή, καθώς ο Βελισάριος έγινε παράδειγμα τραγικού ήρωα. Η απόκρουση της εισβολής των νομάδων Κουτριγούρων ήταν η τελευταία στρατιωτική επιχείρηση του Βελισάριου. Έπειτα αποσύρθηκε οριστικά από τον ενεργό δημόσιο βίο και πέθανε το Μάρτιο του 565, λίγους μήνες πριν το θάνατο του Ιουστινιανού, όχι όμως χωρίς ενοχλήσεις από την βασιλική Αυλή.
Το 561 κατηγορήθηκε ακόμη μία φορά ότι συμμετείχε σε μια συνωμοσία κατά του αυτοκράτορα με συνέπεια τη δήμευση της περιουσίας του και τον κατ’ οίκον περιορισμό. Έξι μήνες αργότερα, ο Ιουστινιανός αποκατέστησε τον γηραιό πλέον στρατηγό. Η ζωή και τα κατορθώματά του έγιναν αντικείμενο θαυμασμού ανά τους αιώνες και τροφοδότησαν πολλούς θρύλους και διηγήσεις. Το όνομά του έγινε συνώνυμο της στρατιωτικής ευφυΐας και ανδρείας και αποδιδόταν σε δαφνοστεφείς στρατηγούς, όπως ο δημοφιλής Ιωάννης Κουρκούας (10ος αι.) που ονομάστηκε από τους συγχρόνους του «άλλος Τραϊανός ή Βελισάριος».
Επίσης, ιδίως από τον 11ο αι., στην ιστορική παράδοση υπεισέρχονται στοιχεία και περιστατικά από βίους και κατορθώματα άλλων προσωπικοτήτων. Επιπλέον, οι διηγήσεις που αναφέρονται στον Βελισάριο, παίρνουν έναν έντονα δραματικό χαρακτήρα, επηρεασμένες από τις έντονες μεταβολές της τύχης του ήρωά τους και τις τεταμένες σχέσεις του με τα ανάκτορα. Ο Μιχαήλ Γλυκάς (11ος αιώνας) δραματοποιεί τις τύχες του Βελισάριου αναφέροντας ότι ο νικητής Περσών, Βανδάλων, Γότθων και Ούννων καθόταν αναμένοντας από τον δήμιο να τον αποκεφαλίσει. Τον επόμενο αιώνα ο Ιωάννης Ζωναράς προχωρεί ακόμη περισσότερο λέγοντας ότι ο Βελισάριος έμεινε φυλακισμένος μέχρι το τέλος της ζωής του, ενώ ο Ιωάννης Τζέτζης περιγράφει πώς ο ήρωάς του τυφλώθηκε και αναγκάστηκε να επαιτεί από τον μνησίκακο Ιουστινιανό.

2) Ο Κατακαλών Κεκαυμένος ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός και συγγραφέας στα μέσα του 11ου αιώνα. Ο Κατακαλών Κεκαυμένος γεννήθηκε στην Κολώνεια του Πόντου, και παρόλο που προφανώς ήταν μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας Κατακαλών, σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτζη δεν ήταν αριστοκρατικής καταγωγής. Διακρίθηκε για πρώτη φορά στην σικελική εκστρατεία του Γεωργίου Μανιάκη. Εκεί, ο Κεκαυμένος, με το βαθμό του πρωτοσπαθάριου, διέταξε ένα στρατιωτικό απόσπασμα από το Θέμα Αρμενιακών και οδήγησε την επιτυχή υπεράσπιση της Μεσσήνης από την αραβική επίθεση το 1040.
Το 1043 νίκησε τους Ρως στην επιδρομή τους κατά την αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, και ονομάστηκε βέστης και άρχοντας των παραδουνάβιων πόλεων. Επί αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ (1042 έως 1055)είχε μια άκρως επιτυχημένη καριέρα. Υπηρέτησε στην Ανατολή ως δούξ της Ιβηρίας, και έγινε κυβερνήτης της Ανίον στην Γεωργία του Καυκασου, όταν η πόλη προσαρτήθηκε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1045, και οδήγησε τις τοπικές δυνάμεις στις πρώτες συγκρούσεις με τους Σελτζούκους Τούρκους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1040, είχε προαχθεί στη θέση του στρατηλάτη της Ανατολής, και συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των νομάδων Πετσενέγκων, ως δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον άπειρο στρατιωτικά Νικηφόρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, τραυματίστηκε σοβαρά.
Γύρω στο 1055 διορίστηκε στο διάσημο και ισχυρό αξίωμα του δούξ της Αντιόχειας. Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Μιχαήλ ΣΤ΄ (1056 - 1057) είχε μία καχυποψία με τους εξέχοντες στρατηγούς και τους φέρθηκε άσχημα, ο Κατακαλών ενώ ήταν ήδη μάγιστρος του δόθηκε ο τίτλος του προέδρου που την απέρριψε. Με τη σειρά του, Κεκαυμένος στήριξε ενεργά την εξέγερση του Ισαακίου Κομνηνού το 1057, και ανταμείφθηκε με τον τίτλο του κουροπαλάτη. Ο Κεκαυμένος έγραψε ένα βιβλίο - αυτοβιογραφία, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως κύρια πηγή για τα γεγονότα του 1042-1057 από τον Ιωάννη Σκυλίτζη στη δική του ιστορία. Ως εκ τούτου, η αφήγηση του Σκυλίτζη περιγράφει την καριέρα του με μεγάλη λεπτομέρεια και είναι ιδιαίτερα εγκωμιαστικό για αυτόν και τα επιτεύγματά του.
Ο Κατακαλών Κεκαυμένος πιστεύεται ότι είναι ο συγγραφέας του λεγόμενου "Στρατηγικόν του Κεκαυμένου", σύγχρονοι μελετητές απορρίπτουν ότι το έγραψε αυτός αλλά κάποιος με το ίδιο όνομα Κεκαυμένος.

3) Ο Γεώργιος Μανιάκης (998 - 1043) ήταν Βυζαντινός στρατηγός που έδρασε κατά το β’ τέταρτο του 11ου αιώνα. Από πολλούς νεώτερους ιστορικούς θεωρείται συνεχιστής της «Μακεδονικής εποποιίας», δηλαδή των στρατιωτικών επιτευγμάτων των αυτοκρατόρων-στρατηλατών Νικηφόρου Β' Φωκά, Ιωάννη Α' Τσιμισκή και Βασιλείου Β' Βουλγαροκτόνου. Υπό την ηγεσία του Μανιάκη τα βυζαντινά όπλα θριάμβευσαν στο ανατολικό (Συρία) και δυτικό (Κάτω Ιταλία, Σικελία) μέτωπο κατά την περίοδο παρακμής που ακολούθησε τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου. Όμως, η συνεχής υπονόμευσή του από την αυτοκρατορική αυλή, τον εξώθησε σε ανταρσία με άδοξο τέλος. Οι επιτυχίες του ήταν από τα ελάχιστα δείγματα δυναμισμού του Βυζαντίου εκείνης της περιόδου, καθώς η επιπολαιότητα και η κακοδιοίκηση της κεντρικής εξουσίας οδήγησαν στην συρρίκνωση της αυτοκρατορίας, που ανεστάλη με την άνοδο του Αλεξίου Α' Κομνηνού στον αυτοκρατορικό θώκο.
4) Ο Βάρδας Σκληρός ήταν Βυζαντινός στρατηγός που ηγήθηκε μιας ευρείας Ασιατικής επανάστασης κατά του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ το 976–979. εκτάσεων στις ανατολικές παρυφές της Μικράς Ασίας. Η μητέρα του Γρηγορία καταγόταν από τον αδελφό του Βασιλείου Α΄ τον Βάρδα. Ως μεγαλύτερο κατόρθωμα του λογίζεται η εξαιρετική άμυνα της Κωνσταντινούπολης κατά του στρατού του Σβιάτοσλαβ Α΄ του Κιέβουτο 970. Κατά τη Μάχη της Αρκαδιούπολης, αναφέρεται ότι κατάφερε να επιφέρει 20.000 απώλειες στους Ρως, ενώ η εκστρατεία κόστισε τις ζωές μόλις 25 Ελλήνων στρατιωτών. Αφότου έδειξε ότι ο ίδιος ήταν ικανός να αντιμετωπίσει τους φοβερότερους εχθρούς του Βυζαντίου, ο Βάρδας έγινε έμπιστος σύμβουλος του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή και ήταν κουνιάδος του.
Με τον θάνατο του Ιωάννη, ο Σκληρός επιδίωξε να τον αντικαταστήσει ως ενεργών αυτοκράτορας. Ο ευνούχος Βασίλειος Λεκαπηνός όμως, που στην πραγματικότητα ηγούνταν της αυτοκρατορικής κυβέρνησης είχε άλλα σχέδια, καθαιρώντας τον Βάρδα από την θέση κλειδί που είχε ως στρατηγός στην Ανατολή το 975. Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ψελλό, ο Βάρδας ήταν «άνθρωπος που δεν ήταν μόνο ικανός στο σχεδιασμό, αλλά εξαιρετικά έξυπνος κατά την εκτέλεση των σχεδίων του, κατείχε τεράστιο πλούτο, με το κύρος του βασιλικού αίματος και της επιτυχίας σε μεγάλους πολέμους, με όλη τη στρατιωτική κάστα στο πλευρό για να βοηθήσει το σκοπό του.»
5) Ο Ρωμανός Σκληρός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί Δούξ (διοικητής) της Αντιόχειας το 990-991. Ήταν γιος, και το μοναδικό παιδί, του στρατηγού και σφετεριστή του θρόνου Βάρδα Σκληρού και άγνωστης μητέρας. Το 976 απελευθερώθηκε, κρατούνταν στην Κωνσταντινούπολη, και μεταμφιεσμένος έφτασε στην περιοχή της Μεσοποταμίας. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης του πατέρα του Βάρδα το 979 τον ακολούθησε στην φυγή του στο χαλιφάτο των Αββασιδών για να επιστρέψουν το 987 και να συμμετάσχουν σε μια άλλη εξέγερση με τον Βάρδα Φωκά.
Ο Ρωμανός την ίδια χρονιά αυτομόλησε στο στρατόπεδο του αυτοκράτορα, αναφέρεται ότι η φυγή του ήταν στρατήγημα του πατέρα του ή έφυγε επειδή διαφωνούσε με την συνεργασία στην στάση με τους Φωκάδες. Μετά την αποτυχία και αυτής της εξέγερσης ο Ρωμανός Σκληρός φαίνεται ότι παρέμεινε σε σημαντικές θέσεις, και υπηρέτησε ως δούξ της Αντιόχειας. Κατά μία τοπική λαϊκή παράδοση του δόθηκε προσωπικό φέουδο ("Πρόνοια") όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Πελοπόννησο. Ο Ρωμανός είχε κόρη την ονομαζόμενη Μαρια "Σκλήραινα" σύζυγο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του μονομάχου. Από το όνομα του Ρωμανού ονομάστηκε και το χωριό "Σκληρού", ο σημερινός Σκληρός Μεσσηνίας.
6) Ο Ρωμανός Σκληρός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί δύο φορές Δούξ (διοικητής) της Αντιόχειας το 1054 - 1055 και το 1057. Είχε επίσης τα αξιώματα μάγιστρος, πρόεδρος, στρατοπεδάρχης της ανατολής και πρωτοστράτορας. Το όνομα του πατέρα του και της μητέρας του δεν διασώζονται, ο πατέρας του ήταν γιος τουΡωμανού Σκληρού παππού του Ρωμανού. Ο Ρωμανός έγινε σύμβουλος του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄, ενώ το 1057 υποστήριξε τον Ισαάκιο Κομνηνό να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Μιχαήλ ΣΤ΄. Αργότερα ο Ισαάκιος τον διόρισε σε ανώτατα αξιώματα και για δεύτερη φορά δούξ Αντιόχειας το 1057. Πιθανότατα να σχετίζεται με μία λαϊκή παράδοση που δίνεται για τον παππού του και να είναι αυτός.
7) Ο Μιχαήλ Βούρτζης (περίπου 930/935 - μετά από το 996) ήταν ο κορυφαίος Βυζαντινός στρατηγός στα τέλη του 10ου αιώνα. Έγινε ονομαστός για την κατάληψη της Αντιόχειας το 969, αλλά έπεσε σε δυσμένεια από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Β΄ Φωκά. Αγανακτισμένοι η Οικογένεια Βούρτζη ένωσε τις δυνάμεις της με τους συνωμότες που δολοφόνησαν τον Φωκά λίγες εβδομάδες αργότερα. Ο Βούρτζης επανεμφανίζεται σε εξέχοντα ρόλο στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ και του επαναστάτη Βάρδα Σκληρού, όπου άλλαξε στρατόπεδα, από υποταγή στον αυτοκράτορα κι έπειτα στους αντάρτες και πάλι στον Βασίλειο Β΄. Παρ' όλα αυτά, είχε διοριστεί εκ νέου ως δούξ της Αντιόχειας από τον Βασίλειο, μια θέση που κατείχε μέχρι το 995, όταν κι αντικαταστάθηκε εξαιτίας τής αποτυχίες του στον πόλεμο εναντίον των Φατιμιδών Αράβων της Αιγυπτου.
8) Ο Αλέξιος Στρατηγόπουλος γεννήθηκε τα τέλη του 12ου με αρχές του 13ου αιώνα. Ήταν στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και είχε λάβει το αξίωμα του Μεγάλου Δομέστικου επί βασιλείας του Μιχαήλ Η´ του Παλαιολόγου. Έμεινε γνωστός κυρίως λόγω της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους, η οποία αποτέλεσε την πιο λαμπρή αλλά ταυτόχρονα και η τελευταία νικηφόρα στρατιωτική επιχείρισή του, καθώς στην συνέχεια ηττάται σε όλες τις επόμενες μάχες, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστεί και να παραμείνει ταπεινωμένος μέχρι τον θάνατό του. Το 1261, απελευθερώνεται αργότερα από τον ίδιο τον Δεσπότη της Νίκαιας Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, με τον όρο να κατευθυνθεί με στρατό 800 ξένων μισθοφόρων του ιππικού στα περίχωρα της Βασιλεύουσας προκειμένου να κατασκοπεύσει τους Λατίνους και να φοβίσει τους Βουλγαρους.
Όταν το στρατιωτικό τμήμα με διοικητή τον Αλέξιο Στρατηγόπουλο έφθασε κοντά στην πόλη της Σηλυμβρίας στην Θράκη, αγρότες της περιοχής τον πληροφόρησαν ότι ο λατινικός στρατός και ο βενετικός στόλος της Κωνσταντινουπόλης απουσίαζαν σε μία εκστρατεία κατάληψης του νησιού Δαφνουσία στον Εύξεινο Πόντο την οποία κατείχαν οι Νικαιάτες. Επίσης αναφέρεται ότι κάποιος γεωργός είπε στον στρατηγό της Νίκαιας πως έμενε μέσα στην Πόλη, μπορούσε όμως να βγαίνει κάθε ημέρα για να βόσκει τα ζώα του από την Πύλη της Ζωοδόχου Πηγής, η οποία παρέμενε αφύλακτη. Ο Αλέξιος δεν θα μπορούσε να αφήσει αυτή την ιδανική ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Το ίδιο βράδυ στις 25 Ιουλίου εισήλθε με το στράτευμά του από την Πύλη της Ζωοδόχου Πηγής και χωρίς να γίνει αντιληπτός σταμάτησε σε μια μονή κοντά στην πύλη, ενώ απέστειλε κάποιους στρατιώτες ως αγγελιοφόρους στην Νίκαια να ανακοινώσουν την καταπληκτική αυτή είδηση.
Εν τω μεταξύ, ο στρατηγός με το απόσπασμά του επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στους φρουρούς και μετά από κάποιες αψιμαχίες πήρε τον έλεγχο των μεσόγειων τειχών. Μόλις η εισβολή και η ήττα της φραγκικής φρουράς έγινε ευρέως αντιληπτή, ο Αυτοκράτορας των Λατίνων Βαλδουϊνος Β' μαζί τον Λατίνο Πατριάρχη της Πόλης και τους υπόλοιπους Καθολικούς κατοίκους της, κατέφυγαν στο λιμάνι προσμένοντας με αδημονία τον βενετικό στόλο να επιστρέψει, ελπίζοντας ότι θα επιβιβασθούν σε αυτόν ώστε να μην θανατωθούν ή να αιχμαλωτιστούν. Οι Βενετοί κατέφθασαν εγκαίρως και παρέλαβαν το τρομαγμένο πλήθος. Δεν επέτυχαν όμως τίποτε παραπάνω, αφού οι ενισχύσεις από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας είχαν ήδη φτάσει και διέφυγαν από την θάλασσα αφήνοντας την Πόλη στους Βυζαντινούς. Τον επόμενο μήνα, στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου εισήλθε ο Μιχαήλ Η' μετά πομπής και γονυπετής στην Χρυσή Πύλη, όπου ακούσθηκαν οιΔεκατρείς Προσευχές, τις οποίες συνέθεσε ο Γεώργιος Ακροπολίτης με παραγγελία του Δεσπότη με σκοπό να ευχαριστήσει τον Θεό για την νίκη του. Έπειτα στην Αγία Σοφία στέφθηκε αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.

9) Ο Ιωάννης Κουρκούας ήταν Βυζαντινός στρατηγός του 10ου αιώνα που διακρίθηκε κυρίως στους αγώνες της αυτοκρατορίας εναντίον των Αράβων. Ως δομέστικος των σχολών της Ανατολής διεξήγαγε πολλές εκστρατείες σε περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τους Άραβες τρεις αιώνες προ της εποχής του και θεωρούντο πλέον αραβικά εδάφη (Αρμενία, βόρεια Μεσοποταμία, βόρεια Συρία). Αρκετοί σύγχρονοί του τον χαρακτήρισαν «άλλον Τραϊανόν ή Βελισάριον». Από πολλούς ιστορικούς θεωρείται πρόδρομος της λεγόμενης «Βυζαντινής εποποιίας» των αυτοκρατόρων Νικηφόρου Β΄ Φωκά, Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή και Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου, εκ των οποίων οι δύο πρώτοι συνέχισαν και ολοκλήρωσαν το έργο του. Την ίδια χρονιά που ο Κουρκούας εκπόρθησε οριστικά την Θεοδοσιούπολη, οι ναυτικές δυνάμεις της αυτοκρατορίας απέτυχαν για πολλοστή φορά να καταλάβουν την Κρήτη. Όμως η πλάστιγγα είχε γύρει προς την πλευρά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας που είχε περάσει στην αντεπίθεση κατά των Αράβων σε όλα τα μέτωπα. Οι επιτυχίες του Ιωάννη Κουρκούα στην Μέση Ανατολή και του ναυάρχου Ιωάννη Ραδηνού στο Αιγαίο οδήγησαν στην επέλαση των Βυζαντινών στις περιοχές της Συρίας, Παλαιστίνης, Μεσοποταμίας και Καυκάσου καθώς και στην ανακατάληψη της Κρήτης αντίστοιχα.

10) Ο Νικηφόρος Φωκάς (912 - 11 Δεκεμβρίου 969) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 963 έως το 969. Τα λαμπρά στρατιωτικά κατορθώματά του συνέβαλαν στην αναζωπύρωση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα.
Το 960, με την ιδιότητα του δομέστικου των σχολών της Ανατολής, ο μετέπειτα αυτοκράτορας ανέλαβε επικεφαλής της εκστρατείας για την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς (Άραβες). Συγκέντρωσε το βυζαντινό στρατό στα Φύγελα της Μ. Ασίας, κατέπλευσε στον κόλπο του Αλμυρού και άρχισε τις επιχειρήσεις εναντίον του αραβικού στρατού. Στρατοπέδευσε κοντά στο Xάνδακα (Ηράκλειο), την πρωτεύουσα της Κρήτης, επιχειρώντας ταυτόχρονα επιθέσεις εναντίον των τειχών και εξορμήσεις στο εσωτερικό, για να υποτάξει ολόκληρο το νησί. Ύστερα από εννέα μήνες δραματικής πολιορκίας, το Μάρτιο του 961, κατέλαβε το Χάνδακα και επανέφερε την Κρήτη στους κόλπους της βυζαντινής αυτοκρατορίας για τα επόμενα 250 χρόνια. Μέρος από τα λάφυρα παραχώρησε στο φίλο του Αθανάσιο Αθωνίτη, ο οποίος τον είχε ακολουθήσει στην εκστρατεία της Κρήτης, για να ιδρύσει τη Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Άγιον Όρος.
Πριν από την αναχώρησή του, ο Φωκάς οργάνωσε διοικητικά, στρατιωτικά και θρησκευτικά το νησί (αφήνοντας για τον επανεκχριστιανισμό του νησιού, τον Άγιο Νίκωνα τον "Μετανοείτε") και άφησε αξιόλογη φρουρά για την προστασία του από νέες αραβικές επιδρομές. Επιχείρησε μάλιστα τη μεταφορά της πρωτεύουσας σε άλλο σημείο και για το σκοπό αυτό οχύρωσε ένα λόφο νότια του Χάνδακα, όπου έχτισε το φρούριο Τέμενος. Βασική κατεύθυνση της πολιτικής του υπήρξε η συνέχιση των αγώνων εναντίον των Αράβων στην Ανατολή, τους οποίους είχε εγκαινιάσει με επιτυχία σε όλα τα επίπεδα.
Απομάκρυνε τους Άραβες από την Κιλικία, ανακατέλαβε την Κύπρο και προσάρτησε μεγάλο μέρος της Συρίας, προχωρώντας έως την Τρίπολη του Λιβανου. Παράλληλα, έδειξε ενδιαφέρον για την περιφρούρηση των βυζαντινών συμφερόντων στις επαρχίες της Νότιας Ιταλίας και της Σικελίας. Επιβεβαίωσε έτσι τη βυζαντινή κυριαρχία στη Μεσόγειο και εκτίναξε τα σύνορα της αυτοκρατορίας έως πέρα από τον ποταμό Ευφράτη. Με ανάλογη ευαισθησία αντιμετώπισε και τα προβλήματα στα βόρεια σύνορα της αυτοκρατορίας, επιχειρώντας σύντομη εκστρατεία κατά μήκος των βυζαντινο-βουλγαρικών συνόρων και καταλαμβάνοντας χωρίς δυσκολίες όλα τα σημαντικά φρούρια.

- See more at: http://www.pronews.gr/portal/20160531/istoria/oi-10-koryfaioi-vyzantinoi-stratigoi-toy-mesaionikoy-ellinismoy#sthash.1cU45bQ7.dpuf

Ο KOSMOS ΜΙΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Ο KOSMOS ΜΙΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

30/05/2016

Mε επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Μαΐου στο Athens Plaza Hotel η εκδήλωση της Εταιρίας Κοινωνικών Επενδύσεων αφιερωμένη στην Ελληνική Γλώσσα και τον Ελληνικό Πολιτισμό: «Η Παγκόσμια Διάσταση της Ελληνικής Γλώσσας, ως Εργαλείο Άσκησης Πολιτιστικής Διπλωματίας».
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και του Εθνικού Συμβουλίου Ελλάδος Ομίλων και Κέντρων για την Unesco.
Στην εκδήλωση διαβάστηκαν οι χαιρετισμοί του γεν. Διευθυντή της ΓΓΑΕ Μιχάλη Κόκκινου (ο οποίος απουσίαζε στη Ρόδο, καθώς εκπροσωπούσε την κυβέρνηση σε εκδηλώσεις για την Γενοκτονία των Ποντίων) και του προέδρου της ΚΕΔΕ Γιώργου Πατούλη (που βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη).
Ο κύριος Πατούλης συμμετείχε στις πρωινές δράσεις της Εταιρίας Κοινωνικών Επενδύσεων που έλαβαν χώρα στην Πλατεία Συντάγματος.
Εν μέσω πολυνομοσχεδίου και αναμονής του Eurogroup της 24ης Μαΐου, ο πολιτικός κόσμος απουσίαζε με μόνη εξαίρεση την κ. Σοφία Βούλτεψη, που απεύθυνε και σύντομο χαιρετισμό.
Η εκδήλωση χωρίστηκε σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος με συντονίστρια την Ίνα Ταράντου, δημοσιογράφο, συμμετείχαν ο Γιώργος Μάρκου, καθηγητή Ιστορίας Δικαίου, ο Σαράντος Καργάκος, συγγραφέας ιστορικός, ο Φραγκίσκος Βέρρος, πρέσβυς, ο Πέτρος Καψάσκης, υποψήφιος διδάκτορας Πολτιστικής Διπλωματίας, ο ποιητής Νικόλαος Περδίκης και ο Κώστας Καρκανιάς, τ. πρόεδρος του Οργανισμού Διάδοσης της Ελληνικής Γλώσσας.
Στο δεύτερο μέρος με συντονίστρια τη Μαρία Λυσάνδρου, αρχισυντάκτρια στο περιοδικό Hellenic Nexus, συμμετείχαν η Μαίρη Μαρούλη –Ζηλεμένου, πανεπιστημιακός, Πρόεδρος Ελληνικού Εθνικού Συμβουλίου Ομίλων Unesco, η Βενετία Πιτσιλαδή- Chuard, συγγραφέας και Μέλος της Ελβετικής Επιτροπής της Επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, που ήρθε ειδικά για το σκοπό αυτό στην Αθήνα, ο πρόεδρος της Εταιρίας Κοινωνικών Επενδύσεων Γιώργος Γαμπιεράκης και η Γιάννα Τριανταφύλλη, διευθύντρια της Φωνής της Ελλάδος.
Στο τρίτο μέρος, το μουσικό σύνολο Αρχαιοελληνικής και παραδοσιακής μουσικής «ΛύρΑυλος» ταξίδεψε με νότες και μουσική το κοινό από τον Όμηρο, τον Ευρυπίδη και τον Σοφοκλή, στον Παλαμά, τον Ελύτη και τον Σεφέρη με τη χρήση αρχαίων μουσικών οργάνων.

Ο Κοsmos μιλά Ελληνικά!
Πριν από την επιτυχημένη εσπερίδα είχαν προηγηθεί, οι δράσεις της Εταιρίας Κοινωνικών Επενδύσεων με σύνθημα "O Kosmos μιλά Ελληνικά" πού είναι και ο τίτλος της Καμπάνιας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.
Εθελοντές και πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι διοργανωτές ντύθηκαν με μπλουζάκια που είχαν Ελληνικές λέξεις οι οποίες χρησιμοποιούνται και στα αγγλικά και ξεκίνησαν μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας και κυρίως στο Σύνταγμα και τη Βουλή των Ελλήνων, όπου φωτογραφήθηκαν συμβολικά στέλνοντας το δικό τους μήνυμα Πολιτιστικής Διπλωματίας και μίλησαν με τουρίστες προωθώντας την Ελληνική Γλώσσα.
Σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος της Εταιρίας Κοινωνικών Επενδύσεων κ Γιώργος Γαμπιεράκης επεσήμανε "ότι αυτή η Γιορτή ανήκει σε Όλους τους Έλληνες του Κόσμου και ιδιαίτερα στους Απόδημους Έλληνες πού πρέπει να νοιώσουν ξανά περήφανοι για την καταγωγή τους, για να θυμίσουμε σε Όλους τους λαούς του Κόσμου μέσα από την καθημερινή ζωή μας, ότι η Ελλάδα της Κρίσης είναι η Χώρα πού γέννησε τον Δυτικό Πολιτισμό και ότι η Γλώσσα μας μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τη γέφυρα ένωσης των Ελλήνων όλου του Κόσμου".
Με την ευκαιρία αυτή ενημέρωσε τους εκπροσώπους των ΜΜΕ ότι έχει ξεκινήσει η δημιουργία της πλατφόρμας "KosmosHεllas" που έχει σαν στόχο να δικτυώσει τους Έλληνες του Κόσμου μεταξύ τους και η οποία θα βρίσκεται σε πιλοτική εφαρμογή από τις αρχές Ιουλίου, ενώ για την προώθηση της Ελληνοφωνίας σχεδιάζεται μια Διεθνής Αμφικτυονία Πόλεων στις οποίες είναι έντονο το ομογενειακό στοιχείο, για τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Φεστιβάλ Ελληνικού Λόγου & Τέχνης με έδρα την Αθήνα.
Υποστηριχτές και αρωγοί σ΄ αυτή την προσπάθεια είναι το IIEK ΝΕW YORK COLLEGE, το Ινστιτούτο Κοινωνικής Οικονομίας και ο Οργανισμός για τη Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας.
Χορηγοί Επικοινωνίας:
EΡΤ, Φωνή της Ελλάδας (Ελληνική Ραδιοφωνία), ENATH ΤV, Real News, Geopolitics & Daily News, Hellenic Nexus, Studio Zachariou, www.kalimeraellada.gr
Χορηγός Ασφάλειας η ΚC PROTECT.

Stepan η αρκούδα γίγαντας που ζει με ένα ζευγάρι Ρώσων εδώ και 23 χρόνια- ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΞΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ

Stepan η αρκούδα  γίγαντας που ζει με ένα ζευγάρι Ρώσων εδώ και 23 χρόνια

Ο Yuriy και η Svetlana Panteleenko από τη Ρωσία έχουν έναν πολύ απροσδόκητο συνοδοιπόρο στη ζωή τους- και συνδαιτημόνα στο τραπέζι τους: τον 23χρονο αρκούδο Stepan.

 

Το άγριο- υπό κανονικές συνθήκες- ζώο είναι τόσο εξημερωμένο που κάθεται μαζί με το ζευγάρι τα απογεύματα και όλοι μαζί βλέπουν τηλεόραση.

 

Σύμφωνα με τη Daily Mail ο Stepan τρώει βρώμη αλλά και 25 κιλά ψάρια, λαχανικά και αυγά.

 

Η Svetlana και ο Yuriy υιοθέτησαν τον Stepan όταν ήταν μόλις τριών μηνών και πλέον, ύστερα από τόσα χρόνια συμβίωσης, είναι σίγουροι για το ευγενικό χαρακτήρα του.

 

«Τον είχαν βρει κυνηγοί στο δάσος, σε πολύ κακή κατάσταση. Είχε χάσει τη μητέρα του», περιγράφει η Svetlana. «Αγαπά πολύ τους ανθρώπους, είναι πολύ κοινωνικός και καθόλου επιθετικός. Δεν θα μας δάγκωνε ποτέ».

 

 

Ελληνες το 3% των κορυφαίων επιστημόνων στον κόσμο -Ποιοι ήταν και τι έκαναν οι 33 πιο σπουδαίοι (

Ελληνες το 3% των κορυφαίων επιστημόνων στον κόσμο -Ποιοι ήταν και τι έκαναν οι 33 πιο σπουδαίοι  (

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57575:ellines-to-3-ton-koryfaion-epistimonon-ston-kosmo-poioi-itan-kai-ti-ekanan-oi-33-pio-spoydaioi&catid=22:ellinides-fones&Itemid=199

)

 

Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, αλλά το ειδικό βάρος των επιστημόνων της, διεθνώς, είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το μέγεθός της.

Αν και πληθυσμιακά οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού, ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%. Όμως, από αυτούς, μόνο ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι στο εξωτερικό (86%), όπου αρκετοί γεννήθηκαν, ενώ ακόμη περισσότεροι έφυγαν ως μετανάστες.

Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσίασε, το Σάββατο, στο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα, ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής ιατρικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ειδικός σε θέματα στατιστικής.

Δίνοντας την πρώτη ετήσια διάλεξη στη μνήμη του καθηγητή του Δημήτρη Τριχόπουλου, με θέμα «Η φυγή των Ελλήνων επιστημόνων - μια μετα-ανάλυση», ο κ. Ιωαννίδης παρουσίασε στατιστικά στοιχεία για τους συνολικά 672 επιστήμονες με ελληνικά ονόματα, οι οποίοι έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της βάσης Google Scholar.

Κατά μέσο όρο, οι 672 Έλληνες επιστήμονες έχουν πάρει 17 χιλιάδες αναφορές ο καθένας τους στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία. Από τους 672, οι 33 έχουν φύγει από τη ζωή, ενώ οι υπόλοιποι έχουν σχεδόν όλοι φύγει από την Ελλάδα.

Στον ευρύτερο επιστημονικό χώρο, υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια συγγραφείς που έχουν κάνει τουλάχιστον μια επιστημονική δημοσίευση. Τα ελληνικά ονόματα αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% του συνόλου (δηλαδή 200 χιλιάδες), ενώ μεταξύ των κορυφαίων επιστημόνων, είτε εν ζωή, είτε όχι, το ποσοστό των ελληνικών ονομάτων πλησιάζει το 3%. Ο αρχαιότερος Έλληνας επιστήμονας είναι ο Αριστοτέλης, ο οποίος, αν και τόσο παλαιός, συνεχίζει να αναφέρεται συχνά στη σύγχρονη επιστημονική βιβλιογραφία.

Που βρίσκονται οι περισσότεροι

O Γεώργιος Παπανικολάου, εφευρέτης του «Τεστ Παπ» Από τους 672 κορυφαίους Έλληνες επιστήμονες, μόνο οι 95 (το 14%) βρίσκονται στην Ελλάδα. Περισσότεροι από τους μισούς (376 άτομα ή το 56%) ζουν στις ΗΠΑ και ακολουθούν ως χώρες διαμονής και εργασίας το Ηνωμένο Βασίλειο (60 επιστήμονες ή το 9%), ο Καναδάς (31), η Γερμανία (24), η Γαλλία (20), η Ελβετία (19), η Αυστραλία (17), η Κύπρος (9) και άλλες χώρες (21).

Η περιοχή σε όλο τον κόσμο με τον μεγαλύτερο αριθμό κορυφαίων Ελλήνων επιστημόνων είναι η Καλιφόρνια (74 άτομα) και ακολουθούν η Μασαχουσέτη (64), η Νέα Υόρκη (62), η λοιπή Ελλάδα πλην Αθηνών (48), η Αθήνα (47), το Λονδίνο (31), το Τέξας (21), η Πενσιλβάνια (21), το «δίδυμο» Οξφόρδης-Κέμπριτζ (19), το Κονέκτικατ (17) και το Ιλινόις (15).

Περισσότερα ... (

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57575:ellines-to-3-ton-koryfaion-epistimonon-ston-kosmo-poioi-itan-kai-ti-ekanan-oi-33-pio-spoydaioi&catid=22:ellinides-fones&Itemid=199

Ζούμε τις παραμονές του δικού μας 1453

Ζούμε τις παραμονές του δικού μας 1453

Posted: 29 May 2016 12:45 PM PDT

Μπορεί οι μέρες που διανύουμε να παραπέμπουν περισσότερο στην εθνική καταστροφή του 1922, πλην όμως τα σημάδια της παρακμής μας γυνούν αρκετά πίσω, στις παραμονές του 1453.

του Στρατή Μαζίδη

Εδαφικά περιορισμένη η τότε στα χαρτιά μόνο αυτοκρατορία, εμείς ήδη μετράμε απώλειες όπως αυτή της μισής Κύπρου ή των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο με το παράδοξο των 6 μιλίων στο νέρο και 10 στον αέρα!

Φτωχή η τότε αυτοκρατορία, πάμπτωχη η σημερινή Ελλάδα.

Δίχως χρυσό τότε η Πόλη, δίχως νόμισμα σήμερα η Ελλάδα αρκείται στα ψίχουλα που της πετούν

Ηγέτες που έτρεχαν δεξιά κι αριστερά στον τότε γνωστό κόσμο για βοήθεια, κάτι αντίστοιχο και σήμερα με κοινό παρανομαστή την άνευ όρων παράδοση στους "φιλάνθρωπους" ευεργέτες μας.

Παρηκμασμένα ήθη και αξίες στην κοινωνία της Κωνσταντινούπολης σε συνδυασμό με την αδιαφορία απέναντι στους κινδύνους, κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και σήμερα.

Αλώνιζαν οι εχθροί της αυτοκρατορίας μπουκάροντας και λεηλατώντας όποτε ήθελαν, πλέουν ή πετούν ανενόχλητοι όποτε θέλουν οι τούρκοι σήμερα στο Αιγαίο φτάνοντας μια ανάσα από τα παράλια της Αττικής ενώ οι ληστοσυμμορίες εισβάλλουν, βιάζουν, σφάζουν, αρπάζουν.

Τίποτε δε φαίνεται ικανό να αλλάξει την καθοδική πορεία που έχουμε πάρει εκτός αν αναπαυθούμε ανέμελα πάνω σε προφητείες που προβλέπουν ένδοξες κατακτήσεις για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι όντως ειπώθηκαν από αυτούς στους οποίους αποδόθηκαν. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι γέροντες αυτοί αφιερώθηκαν σε ένα Θεό ο οποίος δεν προτρέπει στην ξάπλα αλλά στον καθημερινό αγώνα μέσα από τον οποίο θα έρθει η Ανάσταση.

Οι Αλβανοί μας κλείνουν τις εκκλησίες κι ειρωνεύονται. Οι σκοπιανοί συνεχίζουν σταθερά την όποια προκλητική στάση τους. Εμείς ως λαός γερνάμε, σφάζουμε τα παιδιά μας στα υπόγεια και περιοριζόμαστε την ώρα που οι μουσουλμάνοι θα είναι σε λίγα χρόνια ισάριθμοι με τους γηγενείς.

Πολύ φοβάμαι ότι πλησιάζει η στιγμή μιας νέας μεγάλης εθνικής καταστροφής. Τα όποια περιθώρια αντίδρασης διαρκώς μειώνονται αλλά ο ελληνικός λαός διασωληνομένος στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης δε δείχνει σημεία ανάνηψης.

Γεννήθηκε με την ελευθερία δεδομένη και κανείς δεν του έμαθε να την εκτιμά. Ίσως πρέπει να τη χάσει, ώστε να τη διεκδικήσει ξανά κάποια μέρα...


freepen.gr


*Πρώτη δημοσίευση 3 Σεπτεμβρίου 2013
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa