Οι Σύβιλλες και ένα Εξάγραμμο
Στην αρχαιότητα με τη λέξη Σίβυλλα χαρακτηριζόταν η
οποιαδήποτε γυναίκα με μαντική ικανότητα πουπροφήτευε αυθόρμητα (χωρίς να
ερωτηθεί), όταν περιερχόταν σε έκσταση, μελλοντικά συμβάντα (συνήθως δυσάρεστα
ή φοβερά). Αυτό συνέβαινε, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι, γιατί
δεχόταν την επίσκεψη ενός θεϊκού πνεύματος. Οι Σίβυλλες δεν είχαν σχέση
εργασίας με κάποιο μαντείο.
Η ετυμολογία του ονόματος «Σίβυλλα» δεν είναι γνωστή με
βεβαιότητα. Στην αρχαιότητα πίστευαν, όπως μας πληροφορεί ο Χριστιανός Λατίνος
συγγραφέας Λακτάντιος (4ος αι. μ.Χ.), ότι η λέξη ήταν σύνθετη, από τον δωρικό
τύπο του ουσιαστικού «θεός» (σιός) και τον αιολικό τύπο του ουσιαστικού «βουλή»
= θέληση (βόλλα). Σίβυλλα, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, σήμαινε επομένως εκείνη
που αποκαλύπτει τη θέληση του Θεού. Η ετυμολογία ωστόσο αυτή δεν φαίνεται
πιθανή από τη νεότερη έρευνα.
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου