Όταν η Θεοσοφία συνάντησε τον Πλωτίνο....
(
)
"O χαρακτηρισμός Έν περιέχει μόνο την αναίρεση της
πολλαπλότητας. Για αυτό οι Πυθαγόρειοι, μεταξύ τους, το χαρακτήριζαν συμβολικά
"Απόλλων" ως άρνηση των πολλών [α-πολλών]"
Πλωτίνος, Εννεάδες, V 5,6
Ο κύκλος της ζωής είναι μια κίνηση που έχει την ρίζα του
στην πνευματική όψη του κόσμου, την εκτίναξή του στην άλλη όψη που λέγεται ύλη
και τελικά την επιστροφή του στο σημείο από το οποίο πήγασε. Είναι ένας κύκλος
με δύο τόξα, το ένα καθοδικό προς την ύλη και το άλλο ανοδικό προς το πνεύμα.
"Φαντάσου μία πηγή που δεν έχει καμία άλλη προέλευση
αλλά δίνει ολόκληρο τον εαυτό της στα ποτάμια. Κι όμως δεν καταναλώνεται από
αυτά τα ποτάμια αλλά παραμένει αυτή η ίδια μέσα σε ηρεμία, ενώ τα ποτάμια που
προκύπτουν από αυτήν, παραμένουν κατ’
αρχήν επί ένα διάστημα μαζί, προτού διαρρεύσουν άλλο εδώ
κι άλλο εκεί. Ήδη όμως κάθε ποτάμι γνωρίζει πού θα εκβάλλει τα ρεύματά του. Ή
φαντάσου ένα τεράστιο δένδρο, του οποίου η ζωική δύναμη διατρέχει ολόκληρο το
δένδρο, αλλά η αρχέγονη αιτία παραμένει εντός αυτής και δεν διασκορπίζεται σε
όλο το δένδρο. Έχει εγκαθιδρυθεί, κατά κάποιο τρόπο, μέσα στην ρίζα. Αυτή η
αρχέγονη αιτία παρέχει έτσι στο δένδρο ολόκληρη την ζωή του μέσα στην
πολλαπλότητά της, αλλά η ίδια η αρχέγονη αιτία παραμένει ακίνητη, γιατί αυτή
δεν είναι πολλαπλή, αλλά αρχέγονη αιτία της πολλαπλής ζωής".
Πλωτίνος, Εννεάδες , ΙΙΙ 8,10.
Αυτός ο κύκλος της ζωής αποδίδεται με ένα φίδι που
δαγκώνει την ουρά του και συμβολίζει την κοσμική γνώση και τη σοφία. Το σύμβολο
του ουροβόρου όφι, αποδίδει την περιπέτεια της ατομικής ψυχής, μέσα στον
μορφοποιημένο κόσμο.
Είναι το προσκύνημα της ψυχής στην ύλη και η επαφή της με
όλα τα φαινόμενα της εκδηλωμένης ζωής. Από αυτήν την επαφή γεννιέται η γνώση
της ζωής η οποία μετατρέπει την ψυχή από μπουμπούκι σε ανθισμένο ρόδο. Αυτό το
ρόδο συμβολίζει τη συνειδητότητα και επομένως τη σοφία, δηλαδή την ικανότητα να
διακρίνει κάποιος το Καλό και το Κακό και τη δυνατότητα να εκφράζει το Καλό στο
πεδίο της αντίθεσης και της αντινομίας.
Η κίνηση αυτή της Ζωής διαγράφει μια κλίμακα αμφίδρομη
της οποίας κάθε βαθμίδα αποτελεί έναν κόσμο, δηλαδή ένα επίπεδο ζωής το οποίο
διαθέτει τη δική του Αρχή, τη δική του ύλη και τα δικά του χαρακτηριστικά. Την
Κλίμακα αυτή θα τη χωρίζαμε σε τρία βασικά στάδια, σε Πνεύμα, Ψυχή και Φύση.
Κάθε στάδιο Ζωής έχει τη δική του αυτοτέλεια αλλά το Πνεύμα είναι και παραμένει
η ρίζα των άλλων δύο.
'Τι είναι λοιπόν το Έν; Είναι η συνθήκη για την
δυνατότητα των πάντων [="δύναμις των πάντων"]. Εάν αυτή δεν υπήρχε,
τότε δεν θα υπήρχαν ούτε τα πάντα, κι ούτε ο νους θα ήταν η πρωταρχική κι
ολόκληρη η ζωή. Αλλά αυτό που υπερβαίνει την ζωή, είναι αιτία της ζωής, γιατί η
ζωική ενέργεια που συγκροτεί τα πάντα δεν είναι κάτι πρώτο αλλά κατά κάποιον
τρόπο αναβλύζει από μια πηγή"
Πλωτίνος, Εννεάδες, ΙΙΙ 8,10
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου