Περιεχόμενα Σελίδα Ο Ησίοδος και το ήθος των γυναικών Η αυστηρή ποίηση μιας παλιάς Ελλάδας Θύμησες (Όλυμπος) "Πόση γη χρειάζεται ο άνθρωπος" (Τολστόι) Ο Κωστής Παλαμάς και ο “Ασκραίος” Γιορτή Κρασιού στην Άσκρη Το εξωκκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών Διαφημίσεις Το σχολείο μας Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Άσκρης Σύλλογος Φιλοπροόδων Άσκρης Ιερά Εγκαίνια Αγίας Τραπέζης Δεν είναι πια μαζί μας Παλιές φωτογραφίες 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αποστολή και διανομή του περιοδικούμας Το περιοδικό αποστέλλεται με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e-mail) και αναρτάται στην ιστοσελίδα του Συλλόγου: www/hsiodos.gr. Κατ’ εξαίρεση τυπώνεται και αριθμός αντιτύπων, τα οποία ως ασπρόμαυρα διατίθενται στα ενεργά μέλη από το Πνευματικό Κέντρο. Έγχρωμο πωλείται έναντι 3 € από το κατάστημα της πλατείας “ΕΥΦΗΜΗ” και το παντοπωλείο της Γεωργίας Πέππα. Όσοι από τους αποδέκτες επιθυμούν να το λαμβάνουν ηλεκτρονικά, να στείλουν τα e-mail τους στα ohsiodos@gmail.com και 71elenibi@gmail.com. Όσοι επιθυμούν να το λαμβάνουν ως έντυπο πρέπει να δώσουν στην ταμία του Συλλόγου 20 ευρώ ή να τα καταθέσουν στον αριθμό λογαριασμό 5155-051034-190 του Συλλόγου: Τράπεζα Πειραιώς, ΙΒΑΝ GR25 0172 1550 0051 5505 1034 190, για την ετήσια κάλυψη των εξόδων, ενημερώνοντάς μας σχετικά (6937281017). -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Ανακοίνωση Σας γνωρίζουμε ότι όσοι εκ των αναγνωστών - συνδρομητών και μελών του Συλλόγου μας επιθυμούν, την προώθηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους, μπορούν να διαφημιστούν στην εφημερίδα μας μετά από τηλεφωνική συνεννόηση με τον Πρόεδρο ή την Ταμία του Συλλόγου μας. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Η Φωνή της Άσκρης Τριμηνιαία ενημερωτική έκδοση Του Συλλόγου Φιλοπροόδων Άσκρης “Ο ΗΣΙΟΔΟΣ” Περιμένουμε άρθρα σας Κατά προτίμηση για το χωριό, ή άλλα θέματα επίκαιρα και μη, αρκεί να μην κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Θα τα φτιάξουμε μαζί.
Η στήλη της Σύνταξης
Γιατί Θεέ μου; Γιατί; Αυτές οι λέξεις νομίζω πως ανεβαίνουν στα χείλη μας τα τελευταία χρόνια. Είμαστε στον απόηχο ενός κρίσιμου καλοκαιριού, ενός καλοκαιριού καυτού παρατεταμένου και επεισοδιακού. Αυτό μας το φωνάζει η φύση που αυτό το 3μηνο έδειξε το σκληρό της πρόσωπο ανά τον κόσμο. Μας το φωνάζει όμως και ο Παράδεισος που μας χαρίστηκε να ζήσουμε. κι εμείς... εμείς τί κάνουμε; τα βάζουμε με όλους και όλα, κυρίως με τους πολιτικούς που εμείς επιλέξαμε, με τον Θεό, πλην του εαυτού μας. Όμως... όμως ας ηρεμήσουμε λίγο και ας σκεφτούμε ότι και η αρνητική πλευρά έχει ένα λόγο ύπαρξης μέσα στα σχέδια της υπέρτατης δύναμης που μας δημιούργησε. Μήπως πρέπει να γκρεμιστεί κάθε τι παλιό σάπιο και διεφθαρμένο για να στηθεί στη θέση του κάτι αληθινό, διαυγές και Θείο; Αυτό και μόνο πρέπει να μας δίνει ελπίδα για να αντέξουμε, και να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον και ας πιστέψουμε πως Εκείνος που ανάβει το Φως στ' αστέρια κάθε βράδυ[όπως λέει και το τραγούδι] θέλει να μας οδηγήσει στο ΦΩΣ. Εξ άλλου σαν μελετητές και γνώστες του “Έργα και Ημέραι” του Ησιόδου και δη του 5ου γένους που τώρα στο τέλος του πλησιάζουμε θα πρέπει να τα περιμένουμε αυτά. Αλήθεια! κρατήσαμε κάτι απ' όσα παρακολουθήσαμε από τις λαμπρές εκδηλώσεις του καλοκαιριού που με μεγάλη επιτυχία και απαράμιλλο ενδιαφέρον παίχτηκαν; κυρίως η "Θεογονία"! Διαβάστε στις καλαίσθητες σελίδες μας κυρίως 3,4,7,9 και πάρτε τις γνώσεις των. Τώρα μπήκαμε στο ρομαντικό Φθινόπωρο μια εποχή που δροσίζει τις ψυχές μας. Και τί θα μας φέρει; Τί περιμένουμε; "Η ελπίς μου είναι επί Σε"
Ελένη Σταμάτη-Μπίμπα
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 19 Σελίδα3
Ο Ησίοδος και το ήθος των γυναικών «εκ της γαρ γένος εστί γυναικών θηλυτεράων» (Θεογονία 590)
Κατά την παρουσίαση της “Θεογονίας” στο αρχαίο θέατρο Άσκρης ακούσαμε και το παρακάτω απόσπασμα: Και θαυμασμός τότε κατέλαβε τους αθάνατους θεούς και τους θνητούς ανθρώπους, καθώς είδαν την (Πανδώρα) αναπόφευκτη παγίδα που προοριζόταν για τους ανθρώπους. Γιατί από αυτή κρατά το ολέθριο γένος των γυναικών, της μεγάλης αυτής συμφοράς που κατοικεί μαζί με τους θνητούς άνδρες που δεν ταιριάζουν στην καταραμένη φτώχεια αλλά στον πλούτο. Όπως μέσα στα μελίσσια οι μέλισσες τρέφουν τους κηφήνες. Κι αυτές ολημερίς, μέχρι τη δύση του ήλιου πετούν γοργά και αποθέτουν τα λευκά κεριά τους, ενώ αυτοί μένουν μέσα στις θολωτές κυψέλες καταπίνοντας τον ξένο κόπο. Τέτοιο κακό για τους θνητούς άνδρες έφτιαξε ο Δίας, τις γυναίκες, συντρόφους κακών έργων, κι έδωκε άλλο ένα κακό για το καλό που πήραν. Όποιος αποφεύγει τον γάμο και τα βάσανα για τη φροντίδα της γυναίκας και δεν θέλει να παντρευτεί και να φτάσει στα καταραμένα γεράματα χωρίς να έχει κάποιον να τον γηροκομήσει, τότε δεν θα στερηθεί το βιός του, αλλά μετά το θάνατό του θα μοιραστούν την περιουσία του μακρινοί συγγενείς. Όποιος πάλι του ΄γραψε η μοίρα να παντρευτεί και να πάρει σύντροφο φρόνιμη και λογική, και τότε σ’ όλη του τη ζωή θ’ αγωνίζεται να ισοφαρίσει το κακό με το καλό. Όποιου πάλι του’ τυχε γέννημα ολέθριο, ζει έχοντας στα στήθεια του, στη ψυχή και στην καρδιά αβάσταχτο πόνο, που είναι κακό αγιάτρευτο. Επειδή από το κείμενο αυτό αποδίδεται μισογυνισμός στον Ησίοδο, παραθέτουμε άρθρο του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου στην εφημερίδα «Το Βήμα» της 9ης Μαρτίου 1997:
Στην εφημερίδα «Το Βήμα» της 23ης Φεβρουαρίου 1997 (σελ. 48/16) καταλογίζεται μισογυνισμός στον Ησίοδο, ποιητή ένδοξο και μέγα παιδαγωγό των Ελλήνων («... Ησίοδ' ανθρώποις μέτρον έχων σοφίης»). Ιδού τι γράφεται: «Ο Ησίοδος... τόσο στη Θεογονία όσο και στα Εργα και Ημέραι καταδικάζει το γυναικείο φύλο ως υπεύθυνο για όλα τα δεινά που βρίσκουν τον άνθρωπο. Η Πανδώρα, από την οποία κατάγεται το γένος των γυναικών, είναι ουσιαστικά η τιμωρία που έστειλε ο Δίας στους ανθρώπους. Οι γυναίκες, κατά τον Ησίοδο, είναι μια "μεγάλη συμφορά για τους θνητούς, σύντροφοι όχι της φτώχειας, αλλά της περίσσειας" (Θεογονία 570 κ.επ.). Ορθώς η σύγχρονη φιλολογική κριτική τον έθεσε και αυτόν ανενδοιάστως στη χορεία των μισογύνηδων της λογοτεχνίας». Η συντάκτρια παρασύρθηκε από τη «σύγχρονη φιλολογική κριτική» στη μειωτική αυτή για τον Ησίοδο ερμηνεία των περί του ήθους των γυναικών στίχων του. Προς αποφυγή μελλοντικά του ίδιου ολισθήματος παραπέμπω τη συντάκτρια στο βιβλίο μου του 1982 Μελετήματα Φιλοσοφίας, σελ. 44 κ.επ. Αξίζει όμως να εκθέσω συνοπτικά τι φρονεί ο Ησίοδος περί γυναικών. Είναι αλήθεια ότι κατά Ησίοδο η Πανδώρα πλάσθηκε με την εντολή του Διός και δωρήθηκε στους άνδρες (και όχι στους ανθρώπους) προς τιμωρία τους. Δεν είναι αλήθεια όμως, και μάλιστα εγγίζει τον παραλογισμό, η εκδοχή ότι κατά Ησίοδο «από την Πανδώρα κατάγεται το γένος των γυναικών», δηλαδή όλες οι γυναίκες, ωσάν να μη υπήρχαν πριν γυναίκες. Ο Ησίοδος όμως αναφέρεται και στην πριν από τη γέννηση της Πανδώρας εποχή και για τότε χρησιμοποιεί τη λέξη «ανθρώποισι» (42, 49), και όχι τη λέξη «ανδράσιν» όπως όταν ορίζει για ποιους είναι η Πανδώρα κακόν (Ε&Η 56-58). Η αλήθεια είναι ότι από την Πανδώρα κατάγονται όχι όλες οι γυναίκες, αλλά οι γυναίκες ορισμένου τύπου, δηλαδή όποιες είναι προικισμένες με θηλύτητα έντονη και προβαίνουν σε δολερή χρήση της προς τους άνδρες για να τους εκμεταλλεύονται, όσο αυτοί έχουν προσόντα εκμεταλλεύσιμα, δηλαδή πλούτο ή και άλλα. Αυτό ακριβώς σημαίνει ο στίχος του Ησιόδου «εκ της γαρ γένος εστί γυναικών θηλυτεράων» (Θεογονία 590). Η λέξη «θηλυτεράων» είναι κρίσιμη για την ερμηνεία του περίφημου αυτού καίριου στίχου. Και η αγνόησή του από τους φιλολόγους έφερε την οικτρή παρερμηνεία. (Συνέχεια στην επόμενη σελίδα)
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα4
Ο Ησίοδος και το ήθος των γυναικών (Συνέχεια από προηγούμενη σελίδα) Μόνο οι τέτοιες γυναίκες χαρακτηρίζονται από τον Ησίοδο «μεγάλη συμφορά» για τους θνητούς άνδρες, καθώς είναι πρόθυμες προς συζωή στην ευμάρεια, όχι όμως και στην εξαθλιωτική φτώχεια (Θεογονία 590-593· πρβλ. 602). Και υπάρχουν πολλές τέτοιες γυναίκες, επίγονες της Πανδώρας, ακόμη και στην εποχή μας. Η συνολική αξιολόγηση του ήθους των γυναικών από τον Ησίοδο καταφαίνεται με τη μη αγνόηση άλλων στίχων του, όπου υποκείμενα είναι γυναίκες δίχως τρυφηλότητα και απιστία. Από το έπος του Ε&Η: Οι στίχοι 519-525 είναι μεστοί από συμπάθεια έως την τρυφερότητα προς νεαρές γυναίκες στην παρθενική τους αγνότητα. Οι στίχοι 405-406 εκφράζουν εμπιστοσύνη προς τη γυναίκα ως ικανή και για εργασία.
Ο στίχος 399 υποσημαίνει τον συμμερισμό των δεινών της ένδειας από τη γυναίκα ως σύζυγο και ως μητέρα. Οι στίχοι 699-701 υποδεικνύουν, ως κατάλληλη να γίνει σύζυγος, νεαρή γυναίκα δεκτική για ηθική διάπλαση και προϋποθέτουν ύπαρξη γυναικών στο εγγύτατο κοινωνικό περιβάλλον, άξιων να επιλεγούν προς συζυγικό βίο. Οι στίχοι 703-705 καταμηνύουν τις ολέθριες από την «κακήν» γυναίκα επενέργειες στον άνδρα. Οι στίχοι όμως 702-703 εξαίρουν την «αγαθήν γυναίκα» ως το μεγαλύτερο ευτύχημα για τον άνδρα. Φρονεί αυτά ο Ησίοδος περί του ήθους των γυναικών. Αποτελεί άρα βαρύ σφάλμα και θλιβερή αδικία να κατηγορείται ως μισογύνης ο πολύ ανθρώπινος αυτός ποιητής και διδάσκαλος των Ελλήνων. (Επιμέλεια ΙΛΠ)
Γαμήλιος χορός στα Παραπούγγια το 1924 Η φωτογραφία αυτή ανήκει στην Dorothy Burr Thompson και είναι από τα αρχεία της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής. Είναι τραβηγμένη στα Παραπούγγια Βοιωτίας, που σήμερα ονομάζονται Λεύκτρα, σε ένα αγροτικό γάμο του 1924. Το χαμηλωμένο βλέμμα της νύφης, ο τρόπος που ανεμίζει το φόρεμά της, η μετέωρη φιγούρα του άντρα που σέρνει το χορό, οι σιλουέτες στο βάθος, συνθέτουν μια εικόνα μεγάλης ποιητικής δύναμης. Η Burr (1900– 2001), εξέχουσα αρχαιολόγος στην μελέτη των ελληνιστικών πήλινων ειδωλίων και η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στις ανασκαφές της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα που αγάπησε βαθιά την Ελλάδα. Γράφει στο προσωπικό της Ημερολόγιο, στις 9 Νοεμβρίου του 1924:
Μόνη μου σε ένα χωριό της Βοιωτίας, με τη βουή του ανέμου και τις κραυγές των μεθυσμένων αντρών στα αυτιά μου! Μ' αρέσει αυτός o τόπος! Είναι τόσο γεμάτος ενδιαφέρον και την αίσθηση ότι εδώ συμβαίνει η αληθινή ζωή ― βλέποντας γάμους κάθε λίγο και λιγάκι... διαβαίνοντας αργά τους πορφυρούς αγρούς, κυματιστά, στο πανδαιμόνιο από καμπάνες, γνωρίζοντας τους χωρικούς... Ω, είναι τόσο γεμάτος ζωή!
Κάπως έτσι ήταν και το χωριό μας τότε. Και επί τη ευκαιρία “ΚΑΔΜΟΣ” (7-10-1926): Οι κάτοικοι Παλαιοπαναγιάς παραπονούνται διότι καίτοι προσφέρονται να κατασκευάσουν σχεδόν εξ ιδίων εξόδων των τον δρόμον που τους συνδέει με την αρτηρίαν οδού Θηβών Δομβραίνης εν τούτοις δεν έχει διαταχθή ακόμη ο Μηχανικός να προβή εις την χάραξιν του δρόμου τούτου και έτσι παραμένουν τελείως αποκλεισμένοι συγκοινωνιακώς. Δεν νομίζει ο βουλευτής μας κ. Μικρός ότι έχει ιδιαιτέραν υποχρέωσιν να ικανοποιήση την επιθυμίαν και τα συμφέροντα των κατοίκων του χωρίου τούτου υποστηρίξαντος εκθύμως την βουλευτοποίησίν του ή έχει την αντίληψιν, όπως διαδίδεται ότι ενδιαφέρεται, να μη γίνη ο δρόμος ούτος, διότι πρόκειται ν’ απαλλοτριωθούν δια το σκοπόν τούτο αγροί Ερημοκαστραίων.
Η αυστηρή ποίηση μιας παλιάς Ελλάδας
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα5
ΘΥΜΗΣΕΣ
Και άλλοι Ασκραίοι στον Όλυμπο Βλέποντας την διπλανή φωτογραφία στον Όλυμπο, το ρολόι μου γύρισε 14 χρόνια πίσω τότε που εκπληρώθηκε μια μεγάλη μου επιθυμία πολλών ετών.
Αλήθεια! τί εμπειρία κι αυτή Θεέ μου! Ήταν Παρασκευή απόγευμα πριν το 3ήμερο του Αγίου Πνεύματος όταν πληροφορήθηκα ότι ο εκδοτικός οίκος "ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ" διοργανώνει εκδρομή στον Όλυμπο. Δεν ήθελα καλλίτερη είδηση. Την άλλη μέρα το πρωί ξεκίνησα άγνωστη σε αγνώστους το πολυπόθητο ταξίδι. Όταν φθάσαμε στο πρώτο καταφύγιο του ΖΟΛΩΤΑ οι αρχηγοί μας πληροφόρησαν ότι αναβάλλεται η ανάβαση λόγω προβλήματος του κανονικού μονοπατιού, εκτός αν υπογράψουμε. Έτσι και έγινε 4 γυναίκες και 17 άνδρες με κάποιον τοπικό οδηγό, ξεκινήσαμε. Το μονοπάτι δύσκολο αρκετά ειδικά όταν συναντήσαμε χιόνι. Ο οδηγός προσφερόταν και μας βοηθούσε κάπου κάπου, γιατί ένα στραβοπάτημα μας περίμενε η πολύ βαθειά χαράδρα, που όταν την κοιτούσα μου έρχονταν μορφές ιλίγγου.
Τελικά φθάσαμε σούρουπο στο καταφύγιο του ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ. Η θερμοκρασία των 2ο, το μούγκρισμα του αέρα και το παγωμένο νερό θα μου μείνουν αξέχαστα. Κάποιος μάλιστα που έκανε τον γενναίο πήγε να κάνει ντούζ και μούδιασε το κεφάλι του. Αλλά η ζεστή σούπα το αρωματικό τσάι, το τζάκι που δεν σταματάει ποτέ, και ο έναστρος ουρανός μας αποζημίωσαν. Το πρωί η πεντακάθαρη ατμόσφαιρα και η πανέμορφη θέα μας καλούσαν να μείνουμε κι άλλο. Έπρεπε να φύγουμε όμως, μας περίμεναν οι υπόλοιποι , και εγώ είχα κάνει το τάμα μου φορώντας το μπλουζάκι με τις Μούσες, πήγα στην πρώτη τους κατοικία, στην κατοικία των Θεών. Οι δυσκολίες και οι ταλαιπωρίες ξεχάστηκαν, γιατί υπερίσχυσε η δύναμη η τόλμη και η εμπειρία του χειροκροτήματος από τους εναπομείναντες. Μόνο παράσημο που δεν μας έδωσαν. Το παράπονο όμως το κουβαλώ ακόμη δεν είχαμε τον χρόνο να πάμε στην κορυφή εκεί που πήγαν ο Ντίνος, η Νότα (Βάγια) και η Ελένη. Εύγε στα παιδιά.
Αν όμως κάνω μια σύγκριση με τον ήρεμο καταπράσινο Ελικώνα, τον προτιμώ και του υπόσχομαι ότι δεν θα φύγω μακριά του. Όποιος έχει έλθει στον Ελικώνα, ξέρει τί μαγεία κουβαλάει ο χώρος. Αν κάποιος δεν έχει έλθει, ας τον επισκεφτεί έστω και μια φορά, κι ας μη δει παράσταση, απλώς να βρεθεί την ώρα του δειλινού............!!!!!!! Ε.Σ.Μ
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα6
"ΠΟΣΗ ΓΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ" (Λέων Τολστόι)
Η ιστορία μιλάει για έναν αγρότη τον Παχόμ που απόκτησε περιουσία και τα υπάρχοντά του τα πολλά, άναψαν μέσα του μια επιθυμία ν' αποκτήσει όλο και περισσότερα. H τύχη το έφερε, και συνάντησε ο Παχόμ έναν άλλο αγρότη και έναν πλανόδιο έμπορο. Από αυτούς λοιπόν ο Παχόμ πληροφορήθηκε για απέραντες εκτάσεις γης που μπορούσε ν' αποκτήσει καθένας για "ένα κομμάτι ψωμί", όπως λέμε, από κάποιους νομάδες που έμεναν πολύ μακριά και μετακινούνταν από μέρος σε μέρος και τους έλεγαν "Μπασκίρς". Έτσι λοιπόν ο Παχόμ ταξίδεψε και τους συνάντησε. Πρόσεξε ότι το έδαφος εκεί ήταν παρθένο απαλό και μαύρο όπως ο σπόρος της παπαρούνας, και το χορτάρι έφτανε ψηλά. Και ποιά είναι η τιμή ρώτησε ο Παχόμ. Η τιμή μας είναι πάντοτε η ίδια του απάντησαν, 1000 ρούβλια την ημέρα--Πόση έκταση είναι αυτό;--δεν ξέρουμε να το υπολογίσουμε είπε ο αρχηγός τους--Το πουλάμε με την ημέρα. Όσο μπορείς να περπατήσεις σε μια μέρα, όσο σε πηγαίνουν τα πόδια σου και αντέχεις για μια μέρα να πηγαίνεις, είναι δικό σου, και η τιμή 1.000 ρούβλια. Ο Παχόμ έχασε την μιλιά του από την έκπληξη.-Ναι είπε αλλά σε μια μέρα μπορώ να προλάβω να περπατήσω και να καλύψω ένα τεράστιο μέρος από την Γή; Ο αρχηγός γέλασε: θα είναι όλο δικό σου! του είπε, αλλά υπάρχει ένα όρος, θα πρέπει την ίδια ημέρα να επιστρέψεις στο μέρος από το οποίο ξεκίνησες. Αν δεν επιστρέψεις τα λεφτά σου είναι χαμένα. Το βράδυ ο Παχόμ δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Πριν χαράξει αποκοιμήθηκε και ονειρεύτηκε πως τον περιγελούσαν οι "Μπασκίρς" και ο αρχηγός κρατούσε την κοιλιά του από τα γέλια. Καθώς πλησίασε είδε πως δεν ήταν ο αρχηγός αλλά ο πλανόδιος έμπορος που είχε συναντήσει. Πλησίασε περισσότερο και είδε τον αγρότη, αλλά δεν ήταν αυτός, ήταν ο διάβολος ο ίδιος με κέρατα. Και καθώς ονειρευόταν ο Παχόμ πήγε πιο κοντά να δει και διαπίστωσε ότι ήταν νεκρός ο εαυτός του. Τρομοκρατημένος πετάχτηκε επάνω: Την άλλη μέρα ο Παχόμ έφτασε στην πεδιάδα που είχαν συμφωνήσει. Έβαλε τα 1000 ρούβλια στο καπέλο του αρχηγού και ξεκίνησε. Το βήμα του κανονικό αλλά το έκανε πιο γρήγορο γιατί η γη του φαινόταν όλο και πιο ωραία. Μάλιστα σε μια προσπάθειά να συμπεριλάβει και ένα λιβάδι πολύ ωραίο πήγε πολύ μακριά πριν να βάλλει το σημάδι που είχε μαζί του και ν' αρχίσει να γυρίζει πίσω. Έτσι κύλησε η μέρα και τώρα βιαζόταν και περπατούσε πολύ γρήγορα κάτω από τον καυτό ήλιο που όμως είχε αρχίσει να δύει. Κατακουρασμένος ο Παχόμ αφού έκανε κύκλο γύρισε πίσω στο λοφάκι απ' όπου είχε ξεκινήσει περπατώντας με δυσκολία σέρνοντας τα πόδια του που τον εγκατέλειπαν σιγά σιγά.. Σε λίγο έβλεπε τον λόφο και τους "Μπασκίρς" να του φωνάζουν. Και ο Τολστόι κλείνει την ιστορία γράφοντας.... Ο Παχόμ κοίταξε τον ήλιο που είχε αγγίξει την γη. Το κορμί του έγερνε από την κούραση. Με το που άγγιξε τον λοφίσκο ξαφνικά σκοτείνιασε, ο ήλιος είχε δύσει. Φώναξε με αγωνία, "όλος μου ο κόπος πήγε χαμένος" και ενώ σκεφτόταν να σταματήσει άκουσε τους "Μπασκίρς" να του φωνάζουν και θυμήθηκε πως για αυτόν ο ήλιος ήταν χαμηλά, για αυτούς όμως που ήταν στην κορυφή του λόφου ο ήλιος φαινόταν ακόμη. Παίρνοντας μια βαθειά ανάσα ανέβηκε πάνω στον λόφο. Εκεί ήταν ακόμη φώς, και καθώς έφτασε στην κορυφή είδε το καπέλο και τον αρχηγό που γελούσε. Πάλι ο Παχόμ θυμήθηκε το όνειρό του και έβγαλε μια κραυγή. Τα πόδια του τον εγκατέλειψαν έπεσε μπροστά και άρπαξε το καπέλο με τα ρούβλια στα χέρια του......πέθανε από την υπερβολική προσπάθεια. Ο υπηρέτης του έσκαψε ένα λάκκο μακρύ και τον έθαψε έξι πόδια, όσο από το κεφάλι στις πατούσες του. Τόσο του έλλειπε για να φτάσει στο στόχο του. Όλοι βέβαια απορρίπτουν την πλεονεξία κα την απληστία, αλλά η πραγματικότητα είναι πως κάθε μέρα κάποιος ιερέας κάπου θα κάνει την κηδεία κάποιου που ξόδεψε την ζωή του, θυσίασε τα πάντα, ακόμη και την οικογένειά του για να φτάσει στην κορυφή του λόφου του Παχόμ για ν' αποκτήσει όλο και πιο πολλά.
Μια ιστορία με μεγάλη δύναμη και παγκόσμια απήχηση γιατί η πλεονεξία και η απληστία είναι αρρώστια που μολύνει την ψυχή όλης της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. Επιμέλεια Ε.Σ.Μ
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα7
Ο Κωστής Παλαμάς και ο “Ασκραίος”
1. Ασκραίος (αποσπάσματα) [...] Tυφλός του Ολύμπου ραψωδός ο θείος Μελησιγένης, θνητούς ατάραχα, ήρωες, θεούς υμνολογά. Από μια βρύση ανήσυχη, τραγούδι μου εσύ, βγαίνεις, κ’ η λάβα πάντοτε είσ’ εσύ κ’ η φουσκοθαλασσιά. Άκου, ο Ασκραίος είμ’ εγώ, δεν είμ’ εγώ τεχνίτης των ήσυχων χρυσόνειρων, των ιλαρών σκοπών, Της μαύρης γης, που την πατώ, με σέρνει εμέ ο μαγνήτης, Ο νους μου πάει με τα φτερά των αναστενασμών. […] Άσκρα, στη ρίζα του ιερού βουνού μαυρολογούσες, Πήρ’ από σένα την τραχειά κι αστόλιστη φωνή. Εμέ δε με βυζάξανε στον Ελικώνα οι Μούσες, εμέ με πικρανάθρεψαν οι φτώχιες και οι καημοί. [...]
2. Κωστής Παλαμάς, ο ποιητής της Μεγάλης Ιδέας. Αντιμεταφυσική, παγανιστική, φυσιολατρική, ρεαλιστική είναι η ποίηση του Παλαμά, αλλά και η τέχνη κάθε ανερχόμενης τάξης. Ο «Ασκραίος» είναι «ο ρωμαλεότερος ύμνος προς τη ζωή και την πραγματικότητα»,η έκφραση του πνεύματος της αστικής τάξης, που στην ανοδική πορεία της καταφάσκει όλο αισιοδοξία στον εαυτό της και τη ζωή, ενώ οι «Αλυσίδες», που όπως και ο «Ασκραίος» ανήκουν στον κύκλο των μεγάλων οραμάτων, εκφράζουν την πίστη στην ουτοπία, πίστη που διακρίνει κάθε πραγματικά επαναστατική τάξη. Και ο αγώνας της αστικής τάξης, μετά την ταπείνωση του ’97, «γίνεται βιαιότερος και οξύτερος», και τότε είναι που «είδαν το φως τα ριζοσπαστικότερα και επαναστατικότερα περιοδικά, που ήθελαν την κοινωνική και διανοητική κάθαρση του τόπου». (Φάνης Μιχαλόπουλος, «Κωστής Παλαμάς», στο Αφιέρωμα, Νέα Εστία, 1943, σελ. 170-173)
3. Η αναθηματική πλάκα στο σπίτι του Κωστή Παλαμά στην Αθήνα Στην οδό Ασκληπιού 3 ήταν το σπίτι όπου έζησε για πάνω από σαράντα χρόνια (1894 - 1935) ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Η κατεδάφιση του κτιρίου πραγματοποιήθηκε το 1966 και στη σημερινή πολυκατοικία στεγάζεται το "Ίδρυμα Κωστή Παλαμά". Στην είσοδο της πολυκατοικίας υπάρχει εντοιχισμένη μεταλλική πλάκα η οποία περιλαμβάνει την προτομή του ποιητή πάνω σε μετάλλιο.
Γύρω από το μετάλλιο αναγράφονται τα λόγια:
“ΑΣΚΡΑΙΟΣ Κ. Παλαμάς”
4. Γιατί “ΑΣΚΡΑΙΟΣ”; Απευθυνθήκαμε στο ίδρυμα Παλαμάς και πήραμε την απάντηση:
“Πέραν του γνωστού ποιήματος «Ασκραίος» της συλλογής «Ασάλευτη Ζωή», ο Παλαμάς χρησιμοποιούσε το Ασκραίος και ως ψευδώνυμο , ένεκα της ιδιαίτερης αγάπης που έτρεφε προς τον Ησίοδο”.
Ευχαριστούμε τον Ελευθέριο Λιανό για την παρότρυνση.
Και ένα απόσπασμα από το “Γύριζε” του 1908: Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται. ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι, των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι. Επιμέλεια ΙΛΠ
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα8
Γιορτή Κρασιού στην Άσκρη
“Βούλιαξε” η πλατεία. Κάθε χρόνο και καλύτερα. Κάθε χρόνο και περισσότερος κόσμος!!!
Η προσέλευση του κόσμου ήταν χωρίς προηγούμενο και άφησε πολλά υποσχόμενα για την επόμενη γιορτή. Άφθονο κρασί και κανάτια που γέμιζαν συνεχώς, ενώ μουσταλευριά και μουστοκούλουρα μοιράζονταν στους επισκέπτες από τον Σύλλογο Γυναικών.
Μετά από ένα σύντομο καλωσόρισμα από την Πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών Άσκρης Αρετή Γαλάνη, τον αγιασμό και τους χαιρετισμούς από τις αρχές που ακολούθησαν, άρχισε η εκδήλωση. Κεντρικός ομιλητής, με θέμα το κρασί, ο οινολόγος Γρηγόρης Βρεττός, ακολούθησε ο γεωπόνος Μιχάλης Πικάσης με σκέψεις για την αμπελουργία και στη συνέχεια η Κατερίνα Μελετίου αναφέρθηκε στις πηγές που δείχνουν τη συνεχή καλλιέργεια της αμπέλου στην Άσκρη, για τουλάχιστον 3.500 χρόνια,
κάτι που καθιστά τον εορτασμό απόλυτα επιβεβλημένο. Την εκδήλωση άνοιξε το μικρό χορευτικό τμήμα του Συλλόγου, με αναπαράσταση του πατήματος των σταφυλιών και ακολούθησε ο Μορφωτικός Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος "Ακραιφνείς". Την σκυτάλη στην συνέχεια πήρε η ορχήστρα, όπου ξεσήκωσε μικρούς και μεγάλους να χορέψουν πάνω στην πίστα αφού κατανάλωσαν μεγάλες ποσότητες κρασιού. Έτσι λοιπόν, Σάββατο βράδυ, στην ετήσια Γιορτή Κρασιού στην Άσκρη Βοιωτίας, χαρήκαμε κάθε λεπτό και δροσιστήκαμε με νέκταρ των τοπικών παραγωγών ... Ο Σύλλογος Γυναικών είχε φροντίσει να λειτουργούν όλα στην εντέλεια ... Η Γιορτή Κρασιού της Άσκρης αποτελεί θεσμό για την περιοχή, αφού ξεκίνησε πριν 18 χρόνια, όπου πάντα επικρατούσε κέφι, ενθουσιασμός και διασκέδαση. Η αμπελουργία είναι συνυφασμένη με τη ζωή της Άσκρης και οι σημερινοί Ασκραίοι, αποτίοντας φόρο τιμής στους προγόνους, οργανώνουν κάθε χρόνο Γιορτή Κρασιού.
Η γιορτή διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Γυναικών Άσκρης και την Τ.Κ. για 18η χρονιά υπό την αιγίδα του Δήμου Αλιάρτου Θεσπιέων. Μία ποιοτική εκδήλωση με τη σφραγίδα του Συλλόγου Γυναικών Άσκρης. Ραντεβού το πρώτο Σάββατο του επόμενου Σεπτεμβρίου. ΙΛΠ
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα9
Το εξωκκλήσι των Αγίων Ταξιαρχών
Ρεβίθια και φακές σπέρναμε στον “Αη Ταξιάρχη”, έλεγε η μάνα μου, αλλά δεν γνώριζε που ακριβώς ήταν η εκκλησία. Κάπου το 2012, πήγα με μία αρχαιολόγο της Εφορείας Βυζαντινών αρχαιοτήτων στον βυζαντινό πύργο για να δείξω ότι κινδυνεύει να πέσει και ότι κάτι πρέπει να κάνει η αρχαιολογία1. Κατά την επιστροφή της έδειξα ένα χώρο που έμοιαζε με πηγάδι, αλλά αυτή ήταν κάθετη. “Εδώ ήταν εκκλησία” είπε “και αυτό ήταν το ιερό”. Μετά από μία εβδομάδα επέστρεψε και έκανε ένα πρόχειρο καθαρισμό με τον οποίο αποκάλυψε το περιμετρικό ίχνος. Μετά ένα μήνα περίπου συνεχίσθηκε ο καθαρισμός και φάνηκαν τα θεμέλια και το δάπεδο του ναού. Οι πλάκες του δαπέδου είναι από υλικά αρχαίων ναών και κομμάτια από κολώνες με ραβδώσεις. Η ανασκαφική έρευνα, αν πραγματοποιηθεί, θα αποκαλύψει τα πλήρη στοιχεία του ναού. Η αναστήλωση δεν φαίνεται να είναι εφικτή γιατί το υπάρχον υλικό είναι λιγότερο του 50%. Από το σκαρίφημα της Κοιλάδας των Μουσών του 1866 (σελίδα 7 του τεύχους 18 της ΦτΑ) φαίνεται ότι το εξωκκλήσι υπήρχε και κατάστράφηκε στη συνέχεια. Η άγνοια, ή και ο καιροσκοπισμός των κατοίκων δεν απέτρεψε την χρησιμοποίηση των πεσμένων λίθων στο κτίσιμο οικιών, όχι μόνον στο χωριό μας αλλά και στο Νεοχώρι. Έτσι, για μία ακόμη φορά καταστρέψαμε το παρελθόν μας. Σύντομα θα αρχίσει η ανέγερση νέου ναού των Αγίων Ταξιαρχών, στη θέση Βατερή, σε οικόπεδο που παραχώρησε ο Θεόδωρος Πέππας και βρίσκεται εκτός Α’ αρχαιολογικής ζώνης. Καλό θα ήταν, για να μην λησμονούμε την ιστορία και τα μνημεία μας, να προβλεφθεί κάποια λειτουργική σύνδεση μεταξύ του νέου και του παλαιού ναού. (ΙΛΠ)
1 Η απάντηση της Εφορείας ήταν να κάνουμε εμείς τη μελέτη και θα δώσουν προτεραιότητα στην αποκατάσταση.
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα10
H μεγαλύτερη λέξη H μεγαλύτερη λέξη στην ελληνική γλώσσα και ίσως και στον κόσμο ανήκει σε κείμενο του Αριστοφάνη. Η λέξη, αποτελείται από 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές και αποτελεί πραγματικό γλωσσοδέτη τόσο στο νόημα όσο και στην προφορά. Η λέξη η οποία βρίσκεται στις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη (στίχοι 1169- 1175), θα δυσκολέψει ακόμη και τους πιο ενθουσιώδεις με τα αρχαία ελληνικά και είναι η ακόλουθη: «λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιοκαραβομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοκεφαλλιοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερύγων». Μέσα σε 172 γράμματα, ο Αριστοφάνης εκμεταλλευόμενος την ευχέρεια της ελληνικής γλώσσας να σχηματίζει πολυσύλλαβες λέξεις, περιγράφει μια ολόκληρη φανταστική συνταγή μαγειρικής, η οποία περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα τροφών.
Ο εορτασμός του Οσίου Μελετίου (1 Σεπτεμβρίου) έγινε, όπως κάθε χρόνο, στο όμορφο εκκλησάκι του, στον “πάνω μαχαλά”. Το εκκλησίασμα ήταν πολύ μεγάλο. Ο πατήρ Μιχαήλ, πλέον των άλλων, αναφέρθηκε στην έναρξη του εκκλησιαστικού έτους η οποία συμπίπτει με την εορτή του Οσίου Μελετίου. Αλλά και το σχολικό έτος τότε δεν αρχίζει;
Είπαν για την Ελλάδα… «Δεν υπάρχει λαός στον κόσμο ο οποίος να έχει προσφέρει τόσα στην ανθρωπότητα όσα ο ελληνικός και να έχει καταπολεμηθεί τόσο πολύ, από τόσο πολλούς λαούς, οι οποίοι δεν προσέφεραν τίποτα σε αυτήν.» Friedrich Wilhelm Nietzsche (Νίτσε)
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα11
Το σχολείο μας
Με την ευκαιρία της έναρξης του νέου διδακτικού έτους, το περιοδικό μας και το Π.Κ. της Άσκρης εύχεται σε όλους τους εκπαιδευτικούς, μαθητές, φοιτητές και γονείς,
Υγεία, δύναμη και δημιουργική σχολική χρονιά.
Επιτυχόντες σε ΑΕΙ και ΤΕΙ
Επαμεινώνδας Γαλάνης του Γεωργίου και της Ευαγγελίας, Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων Λευκάδα
Παναγιώτης Γαλάνης του Αλέξανδρου και της Γραμματικής , Ναυτιλία και επιχειρηματικών Υπηρεσιών Χίος
Ματίνα Μαυρομμάτη του Νικολάου και της Μαρίας (εγγονή Χρυσούλας Σταμάτη) ΤΕΙ Λαμίας τεχνολογικών εφαρμογών τμήμα μηχανικών πληροφορικής
Σπυρίδων Χριστοδούλου του Παναγιώτου και της Μαρίνας Ι. Κλεφτογιάννη Οικονομικό Παν/μιο Αθηνών.
Συγχαρητήρια παιδιά και καλές σπουδές
Ευχαριστίες Ευχαριστούμε τον κ. Δημητρίου Αντώνιο ταξίαρχο ε.α. της Αεροπορίας και ποιητή από τις Θεσπιές για την δωρεά της 18ης και 19ης ποιητικής συλλογής του προς τον σύλλογό μας και το Πνευματικό Κέντρο Άσκρης. Ποιήματά του έχουμε δημοσιεύσει στο παρελθόν και θα δημοσιεύσουμε και άλλα, που αφορούν την Άσκρη. Του ευχόμαστε να συνεχίσει το δημιουργικό του έργο.
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18
Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Άσκρης
Το Σάββατο 8 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το 5ο φεστιβάλ παραδοσ ακών χορών Άσκρης στην πλατεία του χ ριού. Στο φεστιβάλ, πλέον των χορευτικ Άσκρης, συμμετείχαν και επιλεγμένα τικά από διάφορα μέρη της Βοιωτίας, τα οποία μας ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα με ένα μ γευτικό τρόπο. Ο κόσμος πάρα πολύς με την ικανοποίηση να διαγράφεται στα πρόσωπά τους.
Στη γιορτή κρασιού, την οποία οργάνωσε ο Σύλλογος, στις 2 Σεπτεμβρίου, σε συνεργασία με την Τοπική Κοινότητα Άσκρης και τον Δήμο Αλιάρτου – Θεσπιέων, ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρόν. Κάποιοι είπαν ότι βούλιαξε η πλατεία. Πάντως όλοι έφυγαν ικανοποιημένοι. Η γιορτή, πέρα από τον αγιασμό και τους χαιρετισμούς, πλαισιώθηκε από ομιλίες περί οίνου και αμπέλου με τον οινολόγο Γρηγόρη Βρεττό και τον γεωπόνο Μιχ κάση αντίστοιχα, από υπέροχη ο το χορευτικό του Ακραιφνίου και από δρώμ να με τα παιδιά του χωριού. Οι ο σφεραν άφθονο κρασί και οι γ Συλλόγου μας μουσταλευριές και μο λουρα.
Φύλλο 18
Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Άσκρης
Το Σάββατο 8 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε φεστιβάλ παραδοσιστην πλατεία του χωχορευτικών της και επιλεγμένα χορευαπό διάφορα μέρη της Βοιωτίας, τα οποία μας ταξίδεψαν σε όλη την Ελλάδα με ένα μαγευτικό τρόπο. Ο κόσμος πάρα πολύς με την εται στα πρόσωπά
νο Μιχάλη Πιστοιχα, από υπέροχη ορχήστρα με κραιφνίου και από δρώμενα με τα παιδιά του χωριού. Οι οινοποιοί πρόσί και οι γυναίκες του λευριές και μουστοκού
Το Χορευτικό μας συμμετείχε στις εκδηλ σεις της Αγίας Τριάδας, και Ευαγγελίστριας Η ετήσια εκδρομή του Συλλόγου θα πρα ματοποιηθεί την Κυριακή, Βυτίνα και Δημητσάνα (χάρτης) Σας περιμένουμε. Τον Νοέμβριο θα γίνουν οι εκλογές νάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.
Ο Σύλλογός μας ευχαριστεί όλους όσους συνέβαλλαν και βοήθησαν ώστε να πραγμ τοποιηθούν οι εκδηλώσεις όλο τον κόσμο που παραβρέθηκε. Και του χρόνου να είμαστε καλά.
Το Δ.Σ. του Συλλόγου
Σελίδα12
Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Άσκρης
μας συμμετείχε στις εκδηλώ Πέτρας, Ακραιφνίου
του Συλλόγου θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 15 Οκτωβρίου, σε (χάρτης).
θα γίνουν οι εκλογές για ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του
Ο Σύλλογός μας ευχαριστεί όλους όσους συνέβαλλαν και βοήθησαν ώστε να πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις μας και φυσικά όλο τον κόσμο που παραβρέθηκε. στε καλά. Καλό Φθινόπωρο. Το Δ.Σ. του Συλλόγου
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα13
Δραστηριότητες Συλλόγου Φιλοπροόδων Άσκρης Τη Κυριακή, 13 Αυγούστου, ολοκληρώθηκαν τα Μουσεία 2017. Αναλυτικά οι εκδηλώσεις: Α. Πέμπτη, 10 Αυγούστου, πλατεία της Άσκρης. “Το αγροτικό σύστημα στο “Έργα και Ημέραι” του Ησιόδου” με τον συγχωριανό μας εκπαιδευτικό πρώην διευθυντή Λυκείου Λιβαδειάς, Παναγιώτη Ευαγγελίου. Συντόνιζε η Μαρία Μπακλάκου. Μετά τους χαιρετισμούς από τον πρόεδρο της ΤΚ Άσκρης Αθανάσιο Ρουσέτη και τον ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη, ο ομιλητής παρουσίασε με γλαφυρό τρόπο συσσωρευμένα στοιχεία από πολλές μελέτες και έδωσε μία εξαιρετική εικόνα για την γεωργία και την κτηνοτροφία της Άσκρης της εποχής του Ησιόδου. Ολοκλήρωσε την ομιλία του με τον χρόνο και τον τρόπο καλλιέργειας της γης, όπως μας τον δίνει ο Ησίοδος με τους στίχους του. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Δήμαρχο κ. Γεώργιο Ντασιώτη. Ακολούθησε επίσκεψη και ενημέρωση στην έκθεση επιγραφών στο ΠΚΑ.
Β. Σάββατο 12Αυγούστου και από ώρα 21.00 στο Αρχαίο Θέατρο “Θεογονία” του Ησιόδου από μέλη του Συλλόγου και κοπέλες της Άσκρης Ένας συνδυασμός δράσεων και φωτισμού έδωσε το αποτέλεσμα και η αύρα της Κοιλάδας των Μουσών το ολοκλήρωσε. Κανείς δεν πτοήθηκε από τα αγκάθια και την κλίση του εδάφους. Κανείς δεν μιλούσε. Όλοι ήθελαν να ρουφήξουν κάθε φράση, κάθε κίνηση, κάθε εικόνα. Οι θεατές από όλα τα μέρη της Βοιωτίας και όχι μόνο. Η εισαγωγή άριστη. Το έργο. Ο στόχος ήταν να παρουσιασθεί η Θεογονία χωρίς καμία απολύτως παρέμβαση. Οι ειδικές σκηνές όπως Μούσες, Γαία, Εκάτη και Ρέα, χωρίς να διαφοροποιήσουν το έργο, κράτησαν ζωντανό το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Για οικονομία χρόνου αντικαταστάθηκε η Τιτανομαχία και η περιγραφή του Ταρτάρου, από ένα μικρό επεισόδιο με φράσεις πάλι της Θεογονίας. Στηριχτήκαμε σε δοκιμασμένους “καλλιτέχνες” που διακρίνονται για την αγάπη τους προς το Σύλλογο και την Άσκρη. Πιστεύουμε ότι το πετύχαμε. Μούσες. Η κάθοδος και ο χορός ταυτίστηκαν απόλυτα με αυτά του Διόδωρου Σικελιώτη που ακούσαμε στην αρχή, ενώ οι θέσεις τους ήταν ένας πίνακας ζωγραφικής, η σαρκοφάγος των Μουσών. Εννέα πανέμορφες κοπέλες, γεμάτες χάρη, αιφνιδίασαν ευχάριστα το ποιοτικό κοινό του θεάτρου. Βραδιά μαγείας στην Κοιλάδα των Μουσών. Θερμά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συντελεστές της παράστασης.
Γ. Κυριακή 13Αυγούστου και από ώρα 21.00 στο Σχολείο Άσκρης «Ο Χορός της Εξουσίας» (Αγαμέμνων - Κλυταιμνήστρα - Ορέστης). Μια εξαιρετική παράσταση, με την ποιότητα του θεατρικού οργανισμού ΑΙΧΜΗ.
Από 10 και μέχρι 26 Αυγούστου λειτούργησε η έκθεση επιγραφών και ευρημάτων. Μία σημαντική έκθεση με παλαιοντολογικά ευρήματα, φωτογραφίες επιγραφών και γλυπτών, με χάρτες, σχεδιαγράμματα και σκαριφήματα, όλα από την Κοιλάδα των Μουσών. Οι εκδηλώσεις, οι οποίες έγιναν υπό την αιγίδα του Δήμου Αλιάρτου – Θεσπιών σε συνδιοργάνωση με την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, και την ευγενική χορηγία των “Σωληνουργείων Κορίνθου”, πέτυχαν του σκοπού τους που είναι η ανάδειξη της Κοιλάδας των Μουσών.
Οι στόχοι μας είναι υψηλοί και τολμηροί, γι’ αυτό δύσκολα βρίσκουν ανταπόκριση. Έτσι δεν υιοθετήθηκαν από το ίδρυμα “Σταύρος Νιάρχος” και πάγωσαν με την Unesco. Κάθε εμπόδιο για καλό λέει όμως ο λαός και έτσι το βλέπουμε και εμείς. Οι ερωτήσεις των υπευθύνων του ιδρύματος ΣΝ “ποια η συμμετοχή του Δήμου και της Περιφέρειας; Συμφωνεί η αρχαιολογία; αν φύγετε εσείς υπάρχει κάποιος άλλος να συνεχίσει;”, μας οδηγούν σε επίσπευση ολοκλήρωσης της μελέτης ανάδειξης της Κοιλάδας των Μουσών την οποία ξεκινήσαμε με τον Δήμο και την Εταιρεία Βοιωτικών Μελετών. Θα επιδιώξουμε τέλος Νοεμβρίου να συγκληθεί στην Άσκρη, την ιστορική έδρα του Δήμου, το Δημοτικό Συμβούλιο για να την εγκρίνει. Από εκεί και πέρα τη σκυτάλη την παίρνει ο Δήμος. Με τη σύμφωνη γνώμη του Δημάρχου κ. Ντασιώτη και της Αντιπεριφερειάρχου κ. Παπαθωμά, η ημερίδα για το αμπέλι και το κρασί θα γίνει στην Άσκρη, μετά τα Χριστούγεννα. Περιμένουμε όσους μπορούν να προσφέρουν στην οργάνωση. Για την υλοποίηση των παραπάνω απαιτείται η κατασκευή των κοινοχρήστων χώρων στο Πνευματικό Κέντρο. Όλοι μπορούμε να δώσουμε κάτι. Περιμένουμε.
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα14
ΙΕΡΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Άσκρης Η ανακοίνωση του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου έλεγε: Παρακαλούμε τους ευλαβείς χριστιανούς να συμμετάσχετε στις εορταστικές εκδηλώσεις των Ιερών Εγκαινίων του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα. Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου ώρα 19.00μ.μ.:Κατάθεση Ιερών Λειψάνων Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου ώρα 06.45π.μ.:Ακολουθία Όρθρου και Τελετή Εγκαινίων - καθαγιασμός Αγίας Τράπεζας με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. Στις σπάνιες αυτές θρησκευτικές αρχιερατικές εκδηλώσεις, οι οποίες έγιναν σύμφωνα με το πρόγραμμα, συμμετείχε το σύνολο σχεδόν των παρόντων Ασκραίων. Παρουσιάσθηκε με κάθε λαμπρότητα η τοποθέτηση των Ιερών Λειψάνων, ο καθαρισμός και η προετοιμασία της Αγίας Τραπέζης. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος προεχείρισε σε σακελλάριο τον Εφημέριο του Ναού π. Μιχαήλ Ευταξία. Παρά τη μεγάλη διάρκεια, όλοι έμειναν στις θέσεις του και έφυγαν απόλυτα ικανοποιημένοι. Ως πρόεδρος του Συλλόγου, στους σκοπούς του οποίου περιλαμβάνεται και η πολιτιστική κληρονομιά, σεβόμενος τη μνήμη των προγόνων μας από το 1876 μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να δεχτώ ότι η Αγία Τράπεζα λειτουργούσε χωρίς Ιερά Λείψανα, όταν από το Δημοτικό μαθαίναμε την αναγκαιότητα και όταν από εδώ πέρασαν ιερείς, όπως ο παπα Παύλος, ο άριστος αυτός λειτουργός του χωριού μας. Ανεξάρτητα αυτού, με τις εκδηλώσεις αποκαταστάθηκαν ανώδυνα και ειρηνικά παραλήψεις παρελθόντος και εμείς γαληνέψαμε και γίναμε σοφότεροι. (ΙΛΠ)
Και στην Άσκρη το βιβλίο του Γιώργου Κ. Μπακλάκου
Η παρουσίαση έγινε το Σάββατο 19 Αυγούστου στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο. Μετά τον χαιρετισμό του Δημάρχου μίλησαν για το βιβλίο η Βίκυ Κλεφτογιάννη και φυσικά ο Γιώργος. Στο τέλος μίλησε και ο καθηγητής του Γιώργου και Δημοτικός Σύμβουλος Γιάννης Ιωάννου.
Ακολούθησε μικρή δεξέωση, την οποία προσέφερε η οικογένεια και οι εξαδέλφες του πατέρα του. Ήταν μία καταπληκτική βραδιά.
Ευχόμαστε στον νεαρό μας ποιητή καλές εμπνεύσεις.
Προβλήματα λογικής
A.
Β. Ένας άνδρας είναι παγιδευμένος σε ένα δωμάτιο, το
οποίο έχει μόνο δύο πιθανές εξόδους: δύο πόρτες, οι οποίες οδηγούν σε χώρους από όπου μπορεί να φύγει. Η μία οδηγεί σε ένα δωμάτιο, φτιαγμένο από γυαλί μεγεθυντικού φακού, και ο ήλιος καίει αυτόματα ότι και όποιον μπει στο δωμάτιο. Η δεύτερη οδηγεί σε ένα δωμάτιο με έναν φονικό δράκο που βγάζει φωτιά από το στόμα.
Πώς μπορεί ο άνδρας να φύγει από το δωμάτιο; Λύσεις προβλημάτων 18ου τεύχους. α. 16 β. Ο φύλακας ζητούσε από τους στρατιώτες να του πουν από πόσα γράμματα αποτελείται ο κάθε αριθμός: Οκτώ-τέσσερα γράμματα, Δώδεκα-έξι γράμματα. Εφόσον ο φύλακας είπε τον αριθμό "τέσσερα" στον κατάσκοπο, ο τελευταίος θα έπρεπε να έχει απαντήσει "επτά".
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18
Ο ν ο μ α τ ε π ώ ν υ μ ο Γαλάνης Επαμεινώνδας Κιούσης Χρήστος Παπαναστασίου Σπύρος Οικονόμου Νικόλαος Λεβέτας Γεώργιος Η ΦτΑ συλλυπείται θερμά τις οικογένειες και τους συγγενείς των θανόντων
Χρήστος Κιούσης “…. Η ψυχή σου όμως θα μπορεί πια να τριγυρίζει λεύθερα από σήμερα βλέπει όλους εμάς από Ψηλά. Αποχαιρέτησε λοιπόν την γ ναίκα σου, τα αγαπημένα σου παιδιά που θα σε κρατούν ζωντανό μέσα τους για πάντα, … τα ξαδέλφια σου, συγγενικά πρόσωπα, συναδέλφους σου από τα παλιά, παιδικούς σου φίλους και συγχωριανούς μα γιατί αυτές οι φιλίες είναι που κρατούν και από σήμερα μετρούν έναν λιγότερο.
Η κατά Σουρή περιγραφή του Ρωμιού Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο, ύφος του γόη ψευτομοιραίο. Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού. Και ψωμοτύρι και για καφέ το " Δε βαριέσαι" κι "Ωχ αδερφέ". Ωσάν πολίτης σκυφτός ραγιάς σαν πιάσει πόστο, δερβεναγάς. Θέλει ακόμα-κι αυτό είν' ωραίο- να παριστάνει τον Ευρωπαίο. Στα δυο φορώντας τα πόδια που'χει στο'να λουστρίνι, στ'άλλο τσαρούχι. Γεώργιος Σο Και νεώτερη άποψη “Ο κάθε νεοέλληνας εδώ είναι πτυχιούχος και ε δήμονας. Είναι κληρονόμος και καθηγητής.
Φύλλο 18
Δεν είναι πια μαζί μας Γεννήθηκε Επαμεινώνδας του Γεωργίου 1926 του Τριάνθη 1951 του Γεωργίου 1937 του Δημητρίου 1953 του Νικολάου 1941 Η ΦτΑ συλλυπείται θερμά τις οικογένειες και τους συγγενείς των θανόντων και εύχεται την “εξ ύψους Χρήστος Κιούσης Η ψυχή σου όμως θα μπορεί πια να τριγυρίζει ελεύθερα από σήμερα και να βλέπει όλους εμάς από Ψηλά. Αποχαιρέτησε λοιπόν την γυναίκα σου, τα αγαπημένα σου θα σε κρατούν ζωντανό μέσα τους ια σου, συγγενικά σου από τα παλιά, και συγχωριανούς μας είναι που κρατούν και από σήμερα μετρούν έναν λιγότερο. Όσο για μένα αδελφέ σε ευχαριστώ για τις δύσκολες στιγμές που μου στάθηκες θάνατος μας χώρισε. Ο άνθρωπος αφότου γεννηθεί πεθαίνει δυο φορές. Την πρώτη φορά από βιολογικό θάν το και την δεύτερη όταν πεθάνει και ο τελε ταίος που ξέρει το όνομα του Ας είναι φωτεινό και ήρεμο το τελευταίο σου ταξίδι. Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση (Απόσπασμα από τον επικήδειο τον οποίο εκφώνησε ο αδελφός του Νίκος)
Η κατά Σουρή περιγραφή του Ρωμιού
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
κι "Ωχ αδερφέ".
Στα δυο φορώντας τα πόδια που'χει στο'να λουστρίνι, στ'άλλο τσαρούχι. Γεώργιος Σουρής
Ο κάθε νεοέλληνας εδώ είναι πτυχιούχος και ειδήμονας. Είναι κληρονόμος και καθηγητής.
Ξέρει να ταΐσει άχυρα το σκυλί του, και κόκαλα το γαϊδούρι του. Γνώση και πίστη και σοφία, που να ιδούν τα μάτια σου και να μην πιστεύει ο νους σου
25 Σεπτεμβρίου Παγκόσμια ημέρα καρδιάς Χαρίστε στην καρδιά σας ρόδινη ζωή εκτός από ότι είναι ένας πολύ νόστιμος καρπός ε ναι και ένας από τους πιο ισχυρούς συμμάχους της υγείας μας, με πολλαπλή προσφορά στο ανοσοπο ητικό και γενικά στον ανθρώπινο οργανισμό
Χαρά σε κείνους που έχουν ροδιά στην αυλή
Σελίδα15
Γεννήθηκε Έφυγε 9/ 7/2017 21/ 7/2017 / 9 /2017 3/ 9/2017 26/ 9/2017 Η ΦτΑ συλλυπείται θερμά τις οικογένειες και τους συγγενείς των θανόντων και εύχεται την “εξ ύψους παρηγορίαν”. Όσο για μένα αδελφέ σε ευχαριστώ για τις στιγμές που μου στάθηκες… Μόνο ο
Ο άνθρωπος αφότου γεννηθεί πεθαίνει δυο φορές. Την πρώτη φορά από βιολογικό θάνατο και την δεύτερη όταν πεθάνει και ο τελευταίος που ξέρει το όνομα του.” Ας είναι φωτεινό και ήρεμο το τελευταίο σου
Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση
(Απόσπασμα από τον επικήδειο τον οποίο εκφώνησε ο αδελφός του Νίκος)
Ξέρει να ταΐσει άχυρα το σκυλί του, και κόκαλα το
Γνώση και πίστη και σοφία, που να ιδούν τα μάτια στεύει ο νους σου”. (Λιαντίνης)
Παγκόσμια ημέρα καρδιάς ρόδινη ζωή, διότι το ρόδι ένας πολύ νόστιμος καρπός είναι και ένας από τους πιο ισχυρούς συμμάχους της προσφορά στο ανοσοποιητικό και γενικά στον ανθρώπινο οργανισμό.
Χαρά σε κείνους που έχουν ροδιά στην αυλή τους
Η Φωνή της Άσκρης – Φύλλο 18 Σελίδα16
Ο Δημήτριος Βασιλείου με τη γυναίκα του
Σωτήρης Παπαντωνίου και Παναγιώτης Ρουσέτης
Ο Στυλιανός Ζαρίφης με τη γυναίκα του
Χρήματα που λάβαμε και ευχαριστούμε Ασκραίος 50 ευρώ. Σταμάτης Δημήτριος 20 ευρώ Σταμάτη – Μπίμπα Ελένη 50 ευρώ για ανάγκες Πνευματικού Κέν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου