ΓΙΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ 40 ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΗΚΩΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Σήμερα οι αξίες και τα ιδανικά –προϋποθέσεις ύπαρξης μιας Χώρας- έχουν δολοφονηθεί και πεθάνει και ο σημερινός έλληνας δεν μιλάει για πατρίδα, για Έπος, για Αντίσταση.  Επικρατεί η αδιαφορία· ο ζαμανφουτισμός· ο εφησυχασμός, ακριβώς επειδή ο εχθρός είναι απρόσωπος, «αόρατος», κατασταλτικός και καταλυτικός, με απάθεια τον θωρούμε σαν μια τραχύμαλλη σκιά πως τρέχει δίπλα μας και δε κάνουμε τίποτα

Βάιος Φασούλας

Ε.Ο. Καλαμπάκας 134

42131 ΤΡΙΚΑΛΑ

τηλ: +30 24310 72132

www.fasoulas.de

pelasgos@fasoulas.de

Γι’ αυτό αγαπάμε την Ελλάδα! Και δεν είμαστε ούτε εθνικιστές και πολύ περισσότερο δεν είμαστε σοβινιστές. Είμαστε διεθνιστές, αγαπούμε τους λαούς  και το δείξαμε σε όλη την οικουμένη και σε όλους τους αιώνες. Και αυτό που ενστικτωδώς διδαχτήκαμε το οφείλουμε στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό την αγαπάμε, γι’ αυτό την πονάμε και τη λατρεύουμε πιότερο από οποιοδήποτε Θεό, «οργανισμό», «σύμμαχο», «φίλο», ελληνικό κόμμα, Έλληνα κυβερνήτη, «εθνάρχη» ή κομματάρχη. Γιατί η Ελλάδα είμαστε Εμείς και γιατί η Ελλάδα δε μας πλήγωσε ποτέ!

      *                      *                          *                            *                          *                              *

Στις στρωματοποιημένες πολιτείες του κόσμου απ’ τις ληστρικές επιδρομές του μεγάλου κεφαλαίου, η πορεία του χρεοκοπημένου συστήματος, του οποίου με ποικιλόμορφα καμουφλάζ προσπαθούν να καλύψουν και να επιβραδύνουν τη δύση του, στην Παγκόσμια Ημερήσια Διάταξη τίθεται ακατόρθωτο και αφύσικο.

ΓΙΟΡΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ 40 ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΗΚΩΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

τιμούμε τη μνήμη των πεσόντων αγωνιστών με ένα αφιέρωμα στον Οκτώβρη του 40

(Απόσπασμα από το «Η Ελλάδα στον αιώνα μας» 2001)

*                *                      *                      *                      *

«Πού να προκάνεις μια στιγμή, σταλιά να ξαποστάσεις!

Λίγο κουράγιο να βρεθεί κι εσύ πια ν’ ανασάνεις!

Νέοι μνηστήρες έφτασαν, ν’ αρπάξουν τ’ αγαθά σου

στα χώματά μας θέλησαν, να σβήσουν τη φωτιά σου

Γιατί ζηλέψανε πολλοί  την περηφάνιά σου

δόξα τρανή, σκήπτρα, τιμή, που είχες στα μαλλιά σου

Πολλές σου είν’ οι αρετές, αυτοί δεν είχαν μία

πολλές σου πέφτανε, μαθές, σε βλέπανε σαν λεία

Κρυφά με βουκανίσματα, που ’δειχναν κτηνωδία

και με δρακόντειο λύσσαγμα απ’ τη θηριωδία

Σαν γύπες που αρπάζουνε ορμήσανε σ’ εσένα

πάλι να σε ληστέψουνε, με χέρια λερωμένα

Πα στο κοπάδι σου τ’ αγνό, οσφραίνονταν και σκούζαν

μ’ ένα τους βλέμμ’ αγριωπό, ξεσκίζαν και ορμούσαν

Πέσανε να σ’ αδράξουνε, οι φασιστορωμαίοι

να σε κατασπαράξουνε, Ελλάδα μας, καημένη

Και για τρυγή νοιαστήκανε, που νόμισαν πώς θα’ χαν

τον πόλεμο κηρύξανε και τα φαράγγια σκιάξαν

Με μιας ορμούν και μπαίνουνε, μιλιούνια κερατάδες

το φασισμό να φέρουνε, να γίνουν αφεντάδες

Σαν κύμα του Ρωμιού ψυχή, που πάλλεται με οργή

και πλαταγίζει φοβερά  και φέρνει ανατριχιά

Βλέπουν να σκώνεται ψηλά, τους ουρανούς ν’ αγγίζει

σαν κατ’ εκεί σιγομιλά , πίσω γοργά γυρίζει

Και να, ορμά όλο θυμό, άγριο ταραχημένο

και να μουγκρίζει σαν θεριό, ακράτητο και έρμο

Κύμα που ’φερνε χάλασμα  απ’ του Ρωμιού λαχτάρα,

θεριό που κατασπάραζε και έφερνε τρομάρα

Που οι γλώσσες του απλώνονταν, ατσάλινες και γκρίζες

κι αμέσως μεταβάλλονταν  σ’ απόρθητες ελπίδες

Και η φωνή, ω η φωνή, που πλάλαγε στα πλάτη

ακούστηκε σαν ιαχή  και έσκιαξε την πλάση:

«Όχι»! τους λες και βρόντηξες, με τόνους τη φωνή σου!

Τιμής ένεκεν Αναφορά στο χτες, στο ΕΠΟΣ του 40 και στο σήμερα Τιμή στο ΕΠΟΣ του 40, στις ηρωίδες και στους ήρωες που θυσιάστηκαν για μας   Γράφει ο αντιμνημονιακός Θεσσαλός Πολίτης Βάιος Φασούλας «Μέσα από κοινωνικές εκρήξεις, οι οποίες τους ευρωταγούς, μέχρι τώρα τουλάχιστο δε φαίνεται να τους απασχολούν και να τους ενδιαφέρουν, στο χαλεπό «πανηγύρι» που έστησαν θα χορέψουν και οι ίδιοι. Ούτε Πρόεδροι, ούτε Πρωθυπουργοί, ούτε Υπουργοί, ούτε Βουλευτές και Κοινοβούλια, που τα έχουν καταντήσει χώρους άσχετους από το αντικείμενό τους, βεβαίως και κόμματα μεταξύ και της Αριστεράς που έχουν εκκολάψει τα στελέχη τους στις φιλοσοφίες της «αντιπαράθεσης» και του συμβιβασμού (φιλτραρισμένες πολιτικές), είναι ισόβιοι για να κάνουν ότι θέλουν στο όνομα, τάχα, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ισόβιος είναι ο λαός, ο κάθε λαός της. Κι αυτός ο λαός είναι η μόνη ελπίδα-μοχλός για την  α π ο κ α τ ά σ τ α σ η της κοινωνίας. Είναι αυτός ο κόσμος ο «άμοιρος», ο «άλαλος» και παν απ’ όλα ο «συνετός», όπως τον διαπαιδαγώγησε η καθεστηκυία τάξη της βάρβαρης Δύσης». (ΒΦ 13-11-2009) Ας γιορτάσουμε σήμερα το Έπος του Οκτώβρη του 40 και τη γέννηση της Εθνικής Αντίστασης στην υπόδουλη Ελλάδα, μια Αντιστασιακή Ελλάδα που άλλαξε τον ρου των πραγμάτων σε ελληνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, όσο ακόμα μπορούμε να το γιορτάζουμε, όσο ακόμα η μνημονιακή … ευρωαριστεροδεξιά συγκυβέρνηση στην Ελλάδα δεν μπορεί να το αποκόψει… Έπος του 40-Εθνική Αντίσταση. Οι πατεράδες μας πολεμήσανε τους ξένους εισβολείς και οι μανάδες μας τροφοδοτούσαν το μέτωπο με εφόδια, ρούχα, τρόφιμα, πυρομαχικά. Παρά το ότι υπήρχαν …έλληνες ρουφιάνοι, καταδότες, προδότες, ο εχθρός είχε πρόσωπο. Έτσι ήταν τότε· ο εχθρός γνωστός και ο λαός ενωμένος γι’ αυτό και δε άνθισε η φασιστική αυτοκρατορία του άξονα. Σήμερα οι αξίες και τα ιδανικά –προϋποθέσεις ύπαρξης μιας Χώρας- έχουν δολοφονηθεί και πεθάνει και ο σημερινός έλληνας δεν μιλάει για πατρίδα, για Έπος, για Αντίσταση.  Επικρατεί η αδιαφορία· ο ζαμανφουτισμός· ο εφησυχασμός, ακριβώς επειδή ο εχθρός είναι απρόσωπος, «αόρατος», κατασταλτικός και καταλυτικός, με απάθεια τον θωρούμε σαν μια τραχύμαλλη σκιά πως τρέχει δίπλα μας και δε κάνουμε τίποτα. Μας εγκλωβίζει και μας παρασύρει στα δικά του γκρίζα και σκοτεινά λημέρια, ταιριαστά για τα απρόσωπα χαρακτηριστικά του, αταίριαστα για μας, αλλά  τα καταφέρνει χάρη στη δική μας σιωπηρή άρνηση να αντισταθούμε σε αυτό τον «αόρατο» εχθρό που καταλύει λαούς και πολιτισμούς, που μεταβάλει τον πλανήτη σε κόλαση και επιβάλλει τον άνθρωπο να «ζει», όπως αυτό το έκτρωμα -γνωστό ως Νέα Τάξη Πραγμάτων-, επιθυμεί και εκτελεί …    Γι’ αυτό αγαπάμε την Ελλάδα! Και δεν είμαστε ούτε εθνικιστές και πολύ περισσότερο δεν είμαστε σοβινιστές. Είμαστε διεθνιστές, αγαπούμε τους λαούς  και το δείξαμε σε όλη την οικουμένη και σε όλους τους αιώνες. Και αυτό που ενστικτωδώς διδαχτήκαμε το οφείλουμε στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό την αγαπάμε, γι’ αυτό την πονάμε και τη λατρεύουμε πιότερο από οποιοδήποτε Θεό, «οργανισμό», «σύμμαχο», «φίλο», ελληνικό κόμμα, Έλληνα κυβερνήτη, «εθνάρχη» ή κομματάρχη. Γιατί η Ελλάδα είμαστε Εμείς και γιατί η Ελλάδα δε μας πλήγωσε ποτέ! Χρόνια Πολλά  «Ε.Ε.» Ελλάδα, Τρίκαλα, Οκτώβριος 28 2015  pelasgos@fasoulas.de   www.fasoulas.de

Απαλλαγμένο από ιούς. www.avast.com