Εν αρχή ην το χάος
«Εν αρχή ην το Χάος[1] ( http://www.zotiko.gr/index.php/en/apopseis/420-en-archh-hn-to-chaos#_ftn1
)» κατά τον Ησίοδο.
Τρία στοιχεία όμως συνυπάρχουν, το Χάος, η Γαία και ο
Ερωτας. Ο Ερωτας δεν γεννά αλλά ενθαρρύνει και διευκολύνει τη γέννηση και τη
δημιουργία. Από το Χάος γεννήθηκαν το Έρεβος και η Νύχτα, ενώ τα παιδιά τους
ήταν ο Αιθέρας και η Ημέρα.
«ἤτοι μὲν πρώτιστα
Χάος γένετ'· αὐτὰρ ἔπειτα Γαῖ' εὐρύστερνος, πάντων ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ ἀθανάτων οἳ
ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου, Τάρταρά τ' ἠερόεντα μυχῷ χθονὸς εὐρυοδείης, ἠδ' Ἔρος,
ὃς κάλλιστος ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι, λυσιμελής, πάντων τε θεῶν πάντων τ' ἀνθρώπων
δάμναται ἐν στήθεσσι νόον καὶ ἐπίφρονα βουλήν.» (Ησιόδου Θεογονία 116-122) Στην
αρχή γεννήθηκε το Χάος, κι έπειτα η πλατύστηθη Γαία παντοτινός και ασφαλής
τόπος των αθανάτων που εξουσιάζουν τις χιονισμένες κορφές του Ολύμπου και τα
σκοτεινά Τάρταρα στα βάθη της γης με τους πλατείς δρόμους. Μετά ο Έρως που
είναι ο ωραιότερος ανάμεσα στους αθάνατους θεούς, που λύνει τα μέλη όλων των
θεών και των ανθρώπων και δαμάζει στα στήθεια την καρδιά και τον νου.
«ἐκ Χάεος δ' Ἔρεβός τε μέλαινά τε Νὺξ ἐγένοντο· Νυκτὸς δ'
αὖτ' Αἰθήρ τε καὶ Ἡμέρη ἐξεγένοντο, οὓς τέκε κυσαμένη Ἐρέβει φιλότητι μιγεῖσα.»(Ησιόδου
Θεογονία
123-126)
Από το Χάος ακόμη δημιουργήθηκαν το Έρεβος κι η μαύρη
νύχτα. Κι απ’ τη Νύχτα «γεννήθηκε» ο Αιθέρας κι η Ημέρα, που τα γέννησε
σμίγοντας με «φιλότητα»[2] (
Ο Αιθέρας και η ημέρα δημιουργήθηκαν από την έλξη
(φιλότητα) της Νύχτας και του Ερέβους. Οι έννοιες «φιλότης,(η) – νεικος,(το)»
είναι σημαντικές στην κατανόηση της διαδικασίας της εξέλιξης. Ο Εμπεδοκλής
ερμηνεύει την κίνηση στο «Σφαίρον» σύμπαν ως την επιδραση δύο αντίρροπων
δυνάμεων, της Φιλότητας και του Νείκεος, οι οποίες προκαλούν μεταβολές και
μετακομίσεις στο σύμπαν.
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου