Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΤΡΕΛΑΣ, ΤΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (
)
Καθώς δουλεύω με τους ανθρώπους, τρεις φόβοι εμφανίζονται
σε αυτούς συνεχώς.
Είναι ο φόβος μήπως τρελαθούν, ο φόβος να αφεθούν κατά
τον σεξουαλικό οργασμό και ο φόβος τού θανάτου. Μπορείς σε παρακαλώ να το
σχολιάσεις αυτό; Έχει πράγματι μεγάλη σημασία, είναι υπαρξιακή η ερώτηση. Με
αυτούς τους τρεις φόβους έχει ζήσει η ανθρωπότητα επί χιλιάδες χρόνια. Δεν
είναι προσωπικοί φόβοι, είναι συλλογικοί. Προέρχονται από το συλλογικό
ασυνείδητο.
O φόβος της τρέλας υπάρχει σε όλους, για τον απλό λόγο
ότι δεν έχει επιτραπεί στην ευφυΐα τους να αναπτυχθεί. Η ευφυΐα είναι
επικίνδυνη για τα επενδεδυμένα συμφέροντα. Επί χιλιάδες λοιπόν χρόνια, κόβουν
τις ίδιες τις ρίζες της ευφυΐας.
Στην Ιαπωνία, έχουν ένα δέντρο, και θεωρείται μεγάλη η
τέχνη, είναι όμως απλώς δολοφονία. Τα δέντρα είναι ηλικίας τετρακοσίων,
πεντακοσίων ετών και έχουν ύψος έξι ίντσες. Γενεές κηπουρών τα έχουν φροντίσει.
Η τεχνική είναι ότι βάζουν τα δέντρα σε μια γλάστρα χωρίς πυθμένα. Τους κόβουν
λοιπόν συνεχώς τις ρίζες. Δεν επιτρέπουν στις ρίζες τους να μπουν στη γη. Και
όταν δεν επιτρέπεις στις ρίζες να πάνε βαθύτερα, το δέντρο γερνάει απλώς και
δεν μεγαλώνει ποτέ. Είναι περίεργο το φαινόμενο όταν βλέπεις αυτό το δέντρο.
Φαίνεται αρχαίο, όμως έχει απλώς γεράσει, γεράσει, γεράσει, αλλά δεν έχει
μεγαλώσει ποτέ. Δεν έχει ανθίσει ποτέ, δεν έχει δώσει ποτέ καρπούς.
Και αυτή ακριβώς είναι η κατάσταση τού ανθρώπου. Είναι
κομμένες οι ρίζες του. Ο άνθρωπος ζει σχεδόν ξεριζωμένος. Πρέπει να γίνει
ξεριζωμένος, ώστε να μπορέσει να εξαρτηθεί από την κοινωνία, από τον πολιτισμό,
από τη θρησκεία, από το κράτος, από τους γονείς, από τους πάντες. Αναγκάζεται
να εξαρτηθεί. Δεν έχει ρίζες ο ίδιος.
Μόλις συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει ρίζες, νιώθει ότι
αρχίζει να τρελαίνεται, να χάνει τα λογικά του. Χάνει κάθε του στήριγμα, πέφτει
σε ένα σκοτεινό λάκκο... γιατί οι γνώσεις του είναι δανεισμένες, δεν είναι
δικές του. Το ότι τον σέβονται είναι κάτι το δανεισμένο. Ο ίδιος δεν έχει
κανένα σεβασμό για την ίδια του την ύπαρξη.
Όλη του η προσωπικότητα είναι δανεισμένη από κάποια πηγή΄
από το πανεπιστήμιο, την εκκλησία, το κράτος. Ο ίδιος δεν έχει τίποτα δικό του.
Για σκέψου έναν άνθρωπο που ζει μέσα σε ένα μεγάλο παλάτι
με ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί για πολυτέλειές του. Και ξαφνικά κάποια μέρα
τον κάνεις να συνειδητοποιήσει ότι το παλάτι δεν του ανήκει, ούτε κι αυτές οι
πολυτέλειες τού ανήκουν. Ανήκουν σε κάποιον άλλον που θα έρθει τώρα και εσένα
θα σε πετάξουν έξω.
Θα τρελαθεί.
Στη θεραπεία σε βάθος λοιπόν θα συναντήσεις το σημείο
εκείνο και ο άνθρωπος πρέπει να το αντιμετωπίσει και να το αφήσει να υπάρξει.
Γίνε τρελός. Επέτρεψε μέσα στη θεραπεία την κατάσταση εκείνη όπου ο άνθρωπος θα
μπορέσει να τρελαθεί. Μόλις τρελαθεί, θα αφήσει τον φόβο. Ξέρει τώρα τι είναι η
τρέλα. Ο φόβος υπάρχει πάντα για κάτι το άγνωστο. Ας γίνει τρελός και σύντομα
θα ηρεμήσει, γιατί δεν υπάρχει πραγματική βάση για τον φόβο του. Είναι ένας
φόβος που προβάλλεται από την κοινωνία.
Οι γονείς λένε, ΄΄Αν δεν μας ακούς, αν δεν υπακούς, θα σε
κατακρίνουμε΄΄. Ο Θεός των Εβραίων λέει στο Ταλμούδ, ΄΄Είμαι Θεός που ζηλεύει
πολύ, που θυμώνει πολύ. Να θυμάσαι ότι δεν είμαι συμπαθητικός, δεν είμαι ο
θείος σου.΄΄ Και όλες οι θρησκείες αυτό κάνουν ως τώρα.
Αν βγεις απλώς από το δρόμο που ακολουθεί η μάζα, θα σε
χαρακτηρίσουν τρελό. Όλοι λοιπόν μένουν προσκολλημένοι στο πλήθος, παραμένουν
μέλη κάποιας θρησκείας, κάποιας εκκλησίας, κάποιου κόμματος, κάποιας χώρας,
κάποιας φυλής. Φοβούνται να είναι μόνοι, και αυτό κάνεις εσύ όταν φέρνεις
κάποιον στα ίδια του τα βάθη. Όλο το πλήθος, όλες οι διασυνδέσεις,
εξαφανίζονται. Απομένει μόνος και δεν υπάρχει κανείς από εκείνους που ήταν
πάντοτε εξαρτημένος.
Δεν έχει τη δική του ευφυΐα, αυτό είναι το πρόβλημα. Αν
δεν αρχίσει να καλλιεργεί την δική του ευφυΐα, θα μείνει πάντα με το φόβο μήπως
τρελαθεί. Όχι μόνο αυτό, και η κοινωνία μπορεί να τον τρελάνει την οποιαδήποτε
στιγμή. Αν θέλει να τον τρελάνει η κοινωνία, αν αυτό είναι προς όφελός της, θα
τον τρελάνει.
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου