Γράφει ο
Γιάννης Μεταξάς
Γιάννης Μεταξάς
Και πιο πίσω εμείς οι ευεργετημένοι. Όλοι ισότιμοι, καθιστοί και όρθιοι, στο Μπενάκη, να απολαμβάνουμε την Τετάρτη το απόγευμα την παρουσίαση της καλαίσθητης έκδοσης. Ένα βιβλίο κάτι σαν πολύ προσεγμένο κουτί, για κοσμήματα.
«Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας του Οδυσσέα Ελύτη με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού», μια ανθολόγηση ποιημάτων και πεζών (που και αυτά ποιήματα είναι) σε μεταφράσεις εκλεκτές. Σε πέντε γλώσσες όχι λιγότερο ωφελημένες από το τι «μετέφραζαν».
Διαβάζω τώρα ένα σχόλιο του ποιητή κάτω από το «Άξιον εστί». «Στον πόλεμο φυσικά. Λοιπόν ήταν κάτι εντελώς αντίθετο απ' αυτό που περίμενα. Εγώ πάντα που τα 'χανα στην Αθήνα με το παραμικρό [...] εδώ αισθανόμουνα, μια διαύγεια καταπληκτική...».
Άραγε να μπορούμε να σκεφτούμε κι εμείς, τώρα, πως το φως δεν έρχεται χωρίς κάποια ουτοπία; Δεν είναι αυτή που έχει τη δύναμη να ενθουσιάζει και τον θάνατο να μετατρέπει σε στιγμή εκπλήρωσης κάποιου χρέους απέναντι στη ζωή;
Η φιλοσοφία του Ελύτη, κατ' εξοχήν «Πολιτική», στο μέτρο που ο ουμανισμός είναι το credo του και ο λυρισμός του η σύμμορφη αισθητική που σε κάτι τέτοιο ταιριάζει, δεν έχει σήμερα λειτουργία προσκλητική.
Το βιβλίο όμως συνοδεύεται από δύο δίσκους με μουσικές του Γιώργου Κουρουπού μέσα από τις οποίες ο συνθέτης δείχνει να απολαμβάνει διακριτικά τον ποιητή. Έτσι το έκανε και την Τετάρτη με την ευχαρίστηση που διέρρεε μέσα από την προσπάθειά του να μην τη φανερώσει. Η σωματική ομιλία, η ανεπαίσθητη, συμπράττει στο λεπταίσθητο. Κι όλη η βραδιά ήταν κάτι τέτοιο. Κυρίως φως. Και αυτό το συνόψισε ο Προκόπης Παυλόπουλος - που ήταν εκεί, κυρίως ως Προκόπης Παυλόπουλος - λέγοντας «πως έχουμε ανάγκη από το φως του Οδυσσέα Ελύτη».
-Ο κ. Γιάννης Μεταξάς είναι επίτιμος καθηγητής Πανεπιστημίου και τακτικό μέλος της Académie Européenne Interdisciplinaire des Sciences.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=842109&wordsinarticle=%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AC%CF%82
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου