| 9:33 μ.μ. (πριν από 21 λεπτά)
| | | |
Η ΑΝΑΚΑΤΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ ΜΙΑΣ ΑΚΟΡΕΣΤΗΣ ΔΥΣΤΟΠΙΑΣ Posted: 14 Apr 2022 11:00 AM PDT Εν μέσω της παρουσίασης του πολέμου τους που πλέον μπορεί να αρχίσει να θεωρείται μια νέα κανονικότητα μαζί φυσικά και με τις αυξανόμενες αρνητικές συνέπειες σε κάθε επίπεδο ζωής του μέσου ανθρώπου, κάτι περίεργο συμβαίνει στην Κίνα. Ξαφνικά, όπως και 2 χρόνια πριν, στη Σαγκάη αυτή τη φορά μαθαίνουμε πως υπάρχει πολύ αυστηρό λοκντάουν. Όμως αναβαθμισμένο καθώς φαίνεται πως μπορούν να φτάσουν σε σημείο να απομονώσουν ακόμα και τα παιδιά από τους γονείς ενώ υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στις διανομές τροφίμων σε σημείο που πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε απόγνωση δημιουργώντας σκηνές τρομακτικού πανικού. Την ίδια ώρα η Ελλάδα παραμένει ένα κλωτσοσκούφι έχοντας από τη μια να εμφανίζεται έστω και σε βίντεο στο υποτιθέμενο κοινοβούλιο ένας αρχάνθρωπος παρουσιαζόμενος για Έλληνας, από την άλλη να παρουσιάζεται από τον Κούλη για ελληνάρας κιόλας ο Άλμπερτ Μπουρλά που έκανε την παρουσίαση του βιβλίου του και μετέδωσε το μήνυμα πως πλέον το κουτί της Πανδώρας δηλαδή η γονιδιακή επεξεργασία των ανθρώπων έχει ανοίξει για τα καλά καθώς έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μπόλια αυτής της τεχνολογικής κατηγορίας για διάφορες ασθένειες, μεταξύ άλλων και για τον καρκίνο. Βέβαια ωστόσο δεν θα ξεμείνουμε από πανδημίες καθώς ο πρώην διευθυντής του CDC μας ενημέρωσε πως ο κοροϊδοϊός ήταν κάτι σαν ζέσταμα, επειδή η μεγάλη πανδημία δεν έχει έρθει ακόμα και αυτή θα είναι η γρίπη των πτηνών από την οποία στις ΗΠΑ έχουν πεθάνει ήδη γύρω στα 20 εκατομμύρια πτηνά. Κι όσο περνά ο καιρός δυστυχώς όλο και περισσότερους ξαφνικούς θανάτους και παρενέργειες σχετικά νέων ανθρώπων ακούμε κάτι που ισχύει και με ό,τι δείχνουν όσα επίσημα στοιχεία μας επέτρεψαν να έχουμε. Προσπαθώντας να αυξήσουν λοιπόν τη σκόνη της σύγχυσης μιλούν ακόμα περισσότερο για τον long covid που όλως τυχαίως έχει όλα τα πιο βασικά χαρακτηριστικά των παρενεργειών με αποτέλεσμα ο κάθε άνθρωπος να προσπαθεί να βρεί τι του συμβαίνει και με τίποτα να μην μπορεί να βγάλει άκρη. Την ίδια στιγμή που έχουν γεμίσει τόσο τους ουρανούς με γραμμές όσο και την ατμόσφαιρα με θολότητα προσπαθώντας με χημικούς αεροψεκασμούς να επηρεάσουν τη ζωή μας αλλά και να αποτρέψουν τις ευεργετικές ακτίνες του ήλιου να φτάσουν στους ανθρώπους. Όλα αυτά με σκοπό αφενός μεν να γκρεμιστούν τα πάντα για να φτιαχτούν στη θέση τους αυτά της νέας πραγματικότητας αφετέρου δε να φέρουν τους ανθρώπους σε επαρκή απόγνωση ούτως ώστε να δεχθούν την ιδανική υποδούλωση που ονειρεύονται με τον έλεγχο του σώματος του, του μυαλού του και του ίδιου του γονιδιώματος του. Παρά το μέγεθος της ματαιοδοξίας του εχθρού όμως, ως πνευματικά όντα στην πραγματικότητα είμαστε πραγματικά ισχυροί καθώς την ελευθερία της ψυχής δεν μπορεί να μας την πάρει κανείς άλλος παρά μόνο είτε ο Πατέρας που μας την έδωσε εξ’ αρχής είτε ο ίδιος μας ο εαυτός. Μπορείτε να δείτε την νέα εκπομπή του Αγγελου στον ιστότοπό του ΕΔΩ Δείτε ένα μικρό περιληπτικό βίντεο στο νεοταξικό Youtube ΕΔΩ
| Παγκόσμιος σάλος από την συνεντευξη ποταμό του 93χρονου Νόαμ Τσόμσκι: Πλησιάζουμε στο πιο επικίνδυνο σημείο της ανθρώπινης ιστορίας Posted: 14 Apr 2022 10:00 AM PDT Ο διανοούμενος, γλωσσολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας, ακτιβιστής και σφοδρός επικριτής της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, Νόαμ Τσόμσκι, μίλησε στη βρετανική έκδοση του newstatesman.com και τα όσα είπε σχετικά με το πόλεμο στην Ουκρανία έχουν πραγματικό ενδιαφέρον. «Είναι τερατώδες για την Ουκρανία», είπε, σχολιάζοντας την κατάσταση. Ο Τσόμσκι έχει σχέση με τη χώρα: ο πατέρας του γεννήθηκε στη σημερινή Ουκρανία και μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1913 για να αποφύγει να υπηρετήσει στον τσαρικό στρατό. Η μητέρα του γεννήθηκε στη Λευκορωσία. Ο 93χρονος κατήγγειλε την «εγκληματική επιθετικότητα» του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά πρόσθεσε: «Γιατί το έκανε; Υπάρχουν δύο τρόποι εξέτασης αυτής της ερώτησης. Ένας τρόπος, ο μοντέρνος τρόπος της Δύσης, είναι … να προσπαθείς να προσδιορίσεις τι συμβαίνει στη βαθιά ψυχή του. Ο άλλος τρόπος θα ήταν να δούμε τα γεγονότα: για παράδειγμα, ότι τον Σεπτέμβριο του 2021 οι Ηνωμένες Πολιτείες βγήκαν με μια ισχυρή πολιτικής δήλωση, ζητώντας ενισχυμένη στρατιωτική συνεργασία με την Ουκρανία, περαιτέρω αποστολή προηγμένων στρατιωτικών όπλων, όλα μέρος της ενίσχυσης του προγράμματος της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Μπορείτε διαλέξετε, δεν ξέρουμε ποιο είναι σωστό. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η Ουκρανία θα καταστραφεί κι άλλο. Και μπορεί να προχωρήσουμε σε τερματικό πυρηνικό πόλεμο εάν δεν κυνηγήσουμε τις ευκαιρίες που υπάρχουν για μια διευθέτηση μέσω διαπραγματεύσεων». Πώς απαντά στο επιχείρημα ότι ο μεγαλύτερος φόβος του Πούτιν δεν είναι η περικύκλωση από το ΝΑΤΟ αλλά η εξάπλωση της φιλελεύθερης δημοκρατίας στην Ουκρανία και το «εγγύς εξωτερικό» της Ρωσίας; «Ο Πούτιν ενδιαφέρεται για τη δημοκρατία όσο κι εμείς. Εάν είναι δυνατό να ξεφύγουμε από τη φούσκα της προπαγάνδας για λίγα λεπτά, οι ΗΠΑ έχουν μακρύ ιστορικό υπονόμευσης και καταστροφής της δημοκρατίας. Πρέπει να το αναλύσω; Το Ιράν το 1953, η Γουατεμάλα το 1954, η Χιλή το 1973 και και και… Αλλά υποτίθεται ότι τώρα τιμούμε και θαυμάζουμε την τεράστια δέσμευση της Ουάσιγκτον για κυριαρχία και δημοκρατία. Το τι συνέβη στην ιστορία δεν έχει σημασία. Αυτό είναι για άλλους ανθρώπους. Τι γίνεται με την επέκταση του ΝΑΤΟ; Υπήρχε μια ρητή, ξεκάθαρη υπόσχεση από τον [υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ] Τζέιμς Μπέικερ και τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους στον Γκορμπατσόφ ότι εάν συμφωνούσε να επιτρέψει σε μια ενωμένη Γερμανία να επανενταχθεί στο ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ θα διασφάλιζαν ότι δεν θα γινόταν καμία κίνηση ούτε μια ίντσα προς την ανατολική πτέρυγα. Λέγονται πολλά ψέματα για αυτό τώρα». Ο Τσόμσκι, ο οποίος παρατήρησε το 1990 ότι «αν εφαρμόζονταν οι νόμοι της Νυρεμβέργης, τότε κάθε μεταπολεμικός Αμερικανός Πρόεδρος θα είχε κρεμαστεί», μίλησε υποτιμητικά για την αμερικανική πολιτική. «Είναι σίγουρα σωστό να έχουμε ηθική οργή για τις ενέργειες του Πούτιν στην Ουκρανία … Αλλά θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη πρόοδος να έχουμε ηθική οργή για άλλες φρικαλεότητες… Στο Αφγανιστάν, κυριολεκτικά εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν την επικείμενη πείνα. Γιατί; Υπάρχει φαγητό στις αγορές. Αλλά οι άνθρωποι που έχουν λίγα χρήματα πρέπει να βλέπουν τα παιδιά τους να λιμοκτονούν επειδή δεν μπορούν να πάνε στην αγορά για να αγοράσουν φαγητό. Γιατί; Επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες, με την υποστήριξη της Βρετανίας, κράτησαν τα κεφάλαια του Αφγανιστάν στις τράπεζες της Νέας Υόρκης και δεν θα τα απελευθερώσουν». Σχολιάζοντας ένα άλλο αγαπημένο του θέμα, ο Τσόμσκι προειδοποίησε πως λόγω της κλιματικής κρίσης και της απειλής πυρηνικού πολέμου, «πλησιάζουμε στο πιο επικίνδυνο σημείο της ανθρώπινης ιστορίας… Τώρα αντιμετωπίζουμε την προοπτική της καταστροφής της οργανωμένης ανθρώπινης ζωής στη Γη». | Πώς το Ιατρικό Κατεστημένο συγκαλύπτει τους κινδύνους από την προσθήκη φθορίου στο πόσιμο νερό Posted: 14 Apr 2022 09:00 AM PDT Μετάφραση: Απολλόδωρος
Η προσθήκη ενός φθορίου, όπως το εξαφθοριοπυριτικό οξύ ή το εξαφθοριοπυριτικό νάτριο, στις δημόσιες παροχές νερού συνιστάται σε κοινή δήλωση των τεσσάρων επικεφαλής ιατρών του Ηνωμένου Βασιλείου. Το κυβερνητικό νομοσχέδιο για την υγεία και την περίθαλψη, το οποίο έχει φθάσει στο τελικό του στάδιο στη Βουλή, περιλαμβάνει ένα μικρό τμήμα για τη διευκόλυνση της φθορίωσης του νερού, η οποία αναμένεται τώρα να εξαπλωθεί σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Αν και το νερό είναι ήδη φθοριωμένο σε μερικά μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου (κυρίως στο Μπέρμιγχαμ), εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια δεν έχουν εφαρμοστεί νέα προγράμματα, καθώς η τοπική αντιπολίτευση κατάφερε να τα απορρίψει όλα. Η κυβέρνηση είναι τώρα αποφασισμένη να επιβάλει τις επιθυμίες της. Ένα πρόσφατο δελτίο τύπου ανέφερε ότι: "τα υψηλότερα επίπεδα φθορίου συνδέονται με βελτιωμένα αποτελέσματα στην οδοντιατρική υγεία" και ότι: "το νομοσχέδιο για την υγεία και τη φροντίδα θα μειώσει τη γραφειοκρατία και θα καταστήσει απλούστερη την επέκταση των προγραμμάτων φθορίωσης του νερού". Οι επεξηγηματικές σημειώσεις του νομοσχεδίου αναφέρουν: "Η έρευνα δείχνει ότι η φθορίωση του νερού είναι μια αποτελεσματική παρέμβαση δημόσιας υγείας για τη βελτίωση της στοματικής υγείας τόσο για τα παιδιά όσο και για τους ενήλικες και μειώνει τις ανισότητες στη στοματική υγεία". Εδώ και περίπου 70 χρόνια υποστηρίζεται ότι η φθορίωση μειώνει την τερηδόνα και ότι είναι ασφαλής. Παρόλο που υπάρχουν άφθονα στοιχεία που δείχνουν ότι στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε αποτελεσματική ούτε ασφαλής, οι υποστηρικτές της φθορίωσης είχαν επί μακρόν το πλεονέκτημα της πολύ μεγαλύτερης χρηματοδότησης από αυτή που είχαν οι σκεπτικιστές. Οι δοκιμές φθορίωσης ξεκίνησαν το 1945 στις ΗΠΑ και τον Καναδά, αλλά, πριν καν ολοκληρωθούν, και χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες για την υγεία, η φθορίωση εγκρίθηκε ως ασφαλής και αποτελεσματική από την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ. Οι Αμερικανικοί Οδοντιατρικοί και Ιατρικοί Σύλλογοι πρόσθεσαν σύντομα την έγκρισή τους, όπως έκαναν αργότερα και οι αντίστοιχοι σύλλογοι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι αρχικές δοκιμές μελετήθηκαν από τον Dr. Philip Sutton στην Αυστραλία, ο οποίος αποφοίτησε με άριστα στην Οδοντιατρική Επιστήμη. Όταν του ζητήθηκε να τις εξετάσει, διαπίστωσε ότι ήταν χαμηλής ποιότητας, γεμάτες λάθη και παραλείψεις. Στην Αυστρία, ο Rudolf Ziegelbecker μελέτησε επίσης τις αρχικές δοκιμές φθορίωσης και διαπίστωσε ότι δεν έδειχναν αυτά που ισχυρίζονταν. Ο καθηγητής Erich Naumann, διευθυντής της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Υγείας, δήλωσε γι' αυτόν: "Τα αποτελέσματά σας έγιναν δεκτά παντού στη Γερμανία με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αύξησαν τις σοβαρές αμφιβολίες κατά της φθορίωσης του πόσιμου νερού". Ο καθηγητής Naumann πρόσθεσε: "Είναι λυπηρό το γεγονός ότι τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με τη φθορίωση του νερού δεν είχαν εξεταστεί νωρίτερα με τη χρήση μαθηματικών-στατιστικών μεθόδων. Διαφορετικά, ο μύθος της φθορίωσης του πόσιμου νερού θα είχε ήδη διαλυθεί στον αέρα εδώ και πολύ καιρό". Στο Ηνωμένο Βασίλειο, πιλοτικά προγράμματα ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 σε τέσσερις περιοχές, οι οποίες αργά ή γρήγορα εγκατέλειψαν την πρακτική: Andover (1955-58), μέρος του Anglesey (1955-92), Kilmarnock (1956-62) και Watford (1956-89). Το 1957, ο Dr. Geoffrey Dobbs έγραψε στο New Scientist ότι: "πλέον περιγράφονται επίσημα ως επιδείξεις των πλεονεκτημάτων της φθορίωσης και όχι ως πειράματα, οπότε τα αποτελέσματα είναι δεδομένο συμπέρασμα" και ο σκοπός τους εντελώς ανοιχτά "διαφημιστικός". Πρόσθεσε ότι οι μελέτες θα αποκτούσαν τεράστια αξία αν οι υπεύθυνοι ήταν πρόθυμοι να τις υποβάλουν σε αμερόληπτη επιστημονική αξιολόγηση. Όταν ξεκίνησαν οι πιλοτικές μελέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, δηλώθηκε επίσημα ότι θα έπρεπε να περιλαμβάνουν "πλήρεις ιατρικές και οδοντιατρικές εξετάσεις σε όλες τις ηλικίες", αλλά δεν έγιναν ιατρικές εξετάσεις και δεν διερευνήθηκαν ούτε οι βραχυπρόθεσμες ούτε οι μακροπρόθεσμες πιθανές βλάβες. Αυτή η έλλειψη ανησυχίας συνεχίζεται, με μια γενική αποτυχία στις φθοριούχες χώρες να παρακολουθούν την έκθεση στο φθόριο ή τις παρενέργειες. Το 2000, μια σημαντική έκθεση του Κέντρου Ανασκοπήσεων και Διάδοσης στο Πανεπιστήμιο του York κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, παρά τις πολλές μελέτες επί 50 χρόνια, "δεν μπορέσαμε να ανακαλύψουμε αξιόπιστα στοιχεία καλής ποιότητας στη βιβλιογραφία για τη φθορίωση παγκοσμίως". Ακόμη και μεταξύ των 26 καλύτερων μελετών σχετικά με τη φθορίωση και την τερηδόνα, ούτε μία δεν αξιολογήθηκε ως "υψηλής ποιότητας, με απίθανη μεροληψία". Το 2015, μια ανασκόπηση της Cochrane (Cochrane review) πρόσθεσε: "Υπάρχουν πολύ λίγα σύγχρονα στοιχεία, που πληρούν τα κριτήρια ένταξης της ανασκόπησης, τα οποία έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της φθορίωσης του νερού για την πρόληψη της τερηδόνας". Όταν το Ισραήλ τερμάτισε τη φθορίωση το 2014-15, εν μέρει λόγω ανησυχιών για την υγεία, το υπουργείο Υγείας του επεσήμανε ότι τα στοιχεία του ΠΟΥ δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο επίπεδο της τερηδόνας μεταξύ των χωρών που φθοριώνουν και εκείνων που δεν φθοριώνουν. Μια δοκιμή στο Hastings της Νέας Ζηλανδίας ήταν προφανώς τόσο επιτυχής που αναφέρθηκε ευρέως ως κλασική περίπτωση του οφέλους της φθορίωσης, με τη φθορά των δοντιών να μειώνεται τουλάχιστον κατά το ήμισυ. Ωστόσο, όταν η Νέα Ζηλανδία ψήφισε νομοθεσία για την ελευθερία της πληροφόρησης, δύο πανεπιστημιακοί ερευνητές κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση στα πρωτότυπα αρχεία, τα οποία αποκάλυψαν ότι τα δημοσιευμένα αποτελέσματα ήταν πλαστά. Ζητήθηκε εξήγηση από έναν από τους εμπλεκόμενους στη διεξαγωγή των δοκιμών, αλλά δεν προσπάθησε καν να δικαιολογήσει τα δημοσιευμένα αποτελέσματα. Δεν υπάρχει μόνο μεγάλη απουσία καλής ποιότητας στοιχείων που να αποδεικνύουν ότι η φθορίωση μειώνει σημαντικά την τερηδόνα, αλλά υπάρχουν, ειδικά τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι είναι επιβλαβής. Το 2006, μια σημαντική έκθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών των ΗΠΑ ανέφερε ότι η έκθεση στο φθόριο συνδέεται εύλογα με νευροτοξικότητα, γαστρεντερικά προβλήματα, ενδοκρινικά προβλήματα και άλλες παθήσεις. Δεν μπόρεσε επίσης να αποκλείσει τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου και του συνδρόμου Down στα παιδιά. Το 2017, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων στη Χιλή, με την υποστήριξη του Ιατρικού Κολλεγίου της Χιλής, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φθορίωση είναι αναποτελεσματική και επιβλαβής. Το φθόριο εμφανίζεται φυσικά σε μερικές παροχές νερού, αλλά το ίδιο συμβαίνει και με το αρσενικό. Μια πρόσφατη μελέτη από τη Σουηδία δείχνει αυξημένο επιπολασμό καταγμάτων ισχίου σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που σχετίζεται με τη μακροχρόνια έκθεση σε φυσικό φθόριο σε επίπεδα στο νερό στο ίδιο εύρος που χρησιμοποιείται σε ορισμένα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου για τεχνητή φθορίωση. Πέρασε περίπου μισός αιώνας προτού ο αποχαρακτηρισμός εκατοντάδων κυβερνητικών εγγράφων των ΗΠΑ δώσει στοιχεία για τον πραγματικό λόγο της φθορίωσης. Μεγάλη σχολαστική έρευνα από έναν βραβευμένο ερευνητή δημοσιογράφο, τον Christopher Bryson, κατέληξε στο διεξοδικά τεκμηριωμένο βιβλίο του, The Fluoride Deception (Η απάτη με το φθόριο), που δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας την εκτεταμένη απάτη. Η έρευνα του Bryson αποκάλυψε τη στενή σχέση μεταξύ της φθορίωσης και του σχεδίου Μανχάταν για τη δημιουργία των πρώτων ατομικών βομβών. Τεράστιες ποσότητες φθορίου χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή του απαραίτητου ισοτόπου ουρανίου. Οι εργαζόμενοι υπέστησαν εκατοντάδες χημικούς τραυματισμούς, κυρίως από το αέριο εξαφθοριούχο ουράνιο. Το 1943 και το 1944, οι αγρότες ανέφεραν ότι οι εργάτες αρρώστησαν, οι σοδειές καταστράφηκαν και τα ζώα τραυματίστηκαν, με μερικές αγελάδες να είναι τόσο ανάπηρες που δεν μπορούσαν να σταθούν όρθιες. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, οι αγρότες στο Νιου Τζέρσεϊ μήνυσαν την DuPont και το Manhattan Project για ζημιές από φθόριο. Σε απάντηση η κυβέρνηση κινητοποίησε αξιωματούχους και επιστήμονες για να νικήσει τους αγρότες. Το 1946, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν αρχίσει την παραγωγή ατομικών βομβών σε πλήρη κλίμακα, και η νομική δράση των αγροτών του Νιου Τζέρσεϊ θεωρήθηκε απειλή, λόγω της πιθανότητας τεράστιων ζημιών και προβλήματος δημοσίων σχέσεων, ενώ ήταν πιθανό να δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα αν κέρδιζαν. Η νομική δράση των αγροτών εμποδίστηκε από την άρνηση της κυβέρνησης να αποκαλύψει πόση ποσότητα φθοριούχου υδρογόνου είχε εκπέμψει η DuPont στην ατμόσφαιρα. Ο Dr. Harold Hodge υπερασπίστηκε το πυρηνικό πρόγραμμα έναντι της νομικής απειλής των αγροτών. Είχε την ιδέα να κατευνάσει τους φόβους του κοινού μιλώντας για τη χρησιμότητα του φθορίου στην υγεία των δοντιών. Τον Ιανουάριο του 1944 πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη ένα μυστικό συνέδριο για το μεταβολισμό του φθορίου. Οργανώθηκε από τον επιστημονικό σύμβουλο του προέδρου Ρούσβελτ, James Conant, και τα έγγραφα από αυτό είναι από τα πρώτα που συνδέουν το πρόγραμμα της ατομικής βόμβας με τη φθορίωση του νερού και τη Δημόσια Υπηρεσία Υγείας. Οι επιστήμονες του Προγράμματος Μανχάταν διατάχθηκαν να βοηθήσουν τους εργολάβους. Έπαιξαν επίσης εξέχοντα ρόλο στη φθορίωση του δημόσιου δικτύου ύδρευσης στο Newburgh της Νέας Υόρκης, ένα πείραμα που ξεκίνησε τον Μάιο του 1945. Το 1947 η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ ανέλαβε τη σκυτάλη από το Σχέδιο Μανχάταν. Ο Dr. Harold Hodge, ο ανώτερος τοξικολόγος του Προγράμματος κατά τη διάρκεια του πολέμου, έγινε ο κύριος υποστηρικτής της φθορίωσης. Ανακοίνωσε ότι ήταν τόσο ασφαλές που θα χρειαζόταν μια τεράστια δόση φθορίου για να προκαλέσει βλάβη. (Περίπου 25 χρόνια αργότερα, το 1979, παραδέχτηκε σιωπηλά σε ένα σκοτεινό έγγραφο ότι έκανε λάθος). Δημιουργήθηκε μια Επιτροπή για την Προστασία των Δοντιών των Παιδιών μας, με ισχυρούς δεσμούς με τα στρατιωτικο-βιομηχανικά συμφέροντα των ΗΠΑ και την αποφασιστική προσπάθειά τους να αποφύγουν την ευθύνη για τη ρύπανση από το φθόριο. Ο στόχος ήταν να μετατραπεί η δημόσια εικόνα του φθορίου από επικίνδυνο ρύπο σε ευεργετικό προφυλακτικό φάρμακο. Ο στόχος αυτός επιτεύχθηκε με τη βοήθεια του Edward Bernays, ειδικού στη χρήση ψυχολογικών τεχνικών για την επίτευξη της "χειραγώγησης των οργανωμένων συνηθειών και απόψεων των μαζών" και της "μηχανικής της συναίνεσης". Ο Bernays συμβούλευσε την αποφυγή της συζήτησης: η φθορίωση έπρεπε να παρουσιαστεί ως αναμφισβήτητα ευεργετική- μόνον οι αδαείς θα μπορούσαν να αντιταχθούν σε αυτήν. Μεταξύ των κριτικών για το βιβλίο του Bryson περιλαμβάνεται και μία στο επιστημονικό περιοδικό Nature, η οποία σημειώνει ότι: "ανεβάζει το επίπεδο των απαιτήσεων αναφέροντας ένα μεγάλο μέρος της σχετικής και συχνά ανησυχητικής έρευνας" και περιγράφει το βιβλίο ως: "προκλητικό και αξιόλογο". Το Publishers Weekly έγραψε: "Ο Bryson επιστρατεύει έναν εντυπωσιακό όγκο ερευνών για να αποδείξει τη βλαπτικότητα του φθορίου, τους δεσμούς μεταξύ των κορυφαίων ερευνητών του φθορίου και των εταιρειών που χρηματοδότησαν και επωφελήθηκαν από την έρευνά τους, και αυτό που λέει είναι η διπροσωπία με την οποία η φθορίωση πουλήθηκε στους ανθρώπους". Το Chemical & Engineering News ανέφερε: "Μας μένουν αδιάσειστα στοιχεία ότι ισχυρά συμφέροντα με υψηλά οικονομικά συμφέροντα έχουν συμπράξει για να κλείσουν πρόωρα την ειλικρινή συζήτηση και έρευνα σχετικά με την τοξικότητα του φθορίου". Ο Bryson διαπίστωσε ότι, ενώ ο Αμερικανικός Οδοντιατρικός Σύλλογος είχε προηγουμένως αντιταχθεί στη φθορίωση, άλλαξε τη στάση του μετά τη λήψη μιας μεγάλης δωρεάς από έναν βιομήχανο με συμφέροντα στην εμπορική χρήση του φθορίου. Μια μελέτη εργαζομένων σε μια χημική εταιρεία στο Κλίβελαντ χρησιμοποιήθηκε για να προωθηθεί η ιδέα ότι το φθόριο μειώνει την τερηδόνα των δοντιών. Είπε ότι οι εργαζόμενοι που εκτέθηκαν στο φθόριο είχαν λιγότερες κοιλότητες από εκείνους που δεν εκτέθηκαν σε αυτό. Η έκθεση βοήθησε στην αλλαγή της κοινής γνώμης. Η μυστική έκδοση της έκθεσης, που ανακαλύφθηκε δεκαετίες αργότερα, ανέφερε ότι οι περισσότεροι άνδρες είχαν λίγα ή καθόλου δόντια και ότι η διάβρωση επηρέαζε τα δόντια που είχαν. Ήδη από το 1951, σε μια εμπιστευτική συγκέντρωση των κρατικών οδοντιατρικών διευθυντών στις ΗΠΑ, ο Dr. Frank Bull τους συμβούλευσε : "Έχουμε πει στο κοινό ότι λειτουργεί, οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω σε αυτό". Αν ήταν δύσκολο τότε, θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολο τώρα για τους έγκριτους οδοντιατρικούς και ιατρικούς οργανισμούς να παραδεχτούν ότι οι διαβεβαιώσεις αποτελεσματικότητας και ασφάλειας που έδιναν για τόσο πολύ καιρό ήταν στην καλύτερη περίπτωση λανθασμένες και στη χειρότερη δόλιες. Μεταξύ των διαφόρων μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν για την καταστολή των αρνητικών στοιχείων και των διαφωνιών ήταν ο χλευασμός, η φίμωση, η απόλυση και η δυσφήμιση των επιστημόνων που απειλούσαν την επίσημη ιστορία. Ένας από τους πρώτους που υπέφερε ήταν ο Dr. George Waldbott, ένας διακεκριμένος ιατρός των ΗΠΑ, ο οποίος συκοφαντήθηκε με κακόβουλο τρόπο αφού ανέφερε πενήντα περιπτώσεις ανθρώπων που αρρώστησαν από φθοριούχο νερό, όπως διαπιστώθηκε από διπλά τυφλά τεστ. Ο Dr. John Colquhoun, πρώην υποστηρικτής της φθορίωσης στη Νέα Ζηλανδία, ήταν επικεφαλής οδοντίατρος του Όκλαντ όταν ανακάλυψε και ανέφερε ότι το φθόριο έβλαπτε τα δόντια των παιδιών. Αυτό δεν ήταν αυτό που ήθελαν να ακούσουν οι αρχές και απολύθηκε. Ο Dr. William Marcus ήταν Ανώτερος Επιστημονικός Σύμβουλος στο Γραφείο Πόσιμου Νερού της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος. Απολύθηκε όταν προειδοποίησε ότι έρευνα του διάσημου Ινστιτούτου Battelle έδειξε ότι ορισμένες μορφές καρκίνου μπορεί να προκαλούνται από το φθόριο. Η Dr. Phyllis Mullenix ήταν η επικεφαλής τοξικολόγος στο διάσημο οδοντιατρικό κέντρο Forsyth, η οποία ανακάλυψε ότι το φθόριο είναι μια νευροτοξίνη που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον εγκέφαλο. Μετά τη δημοσίευση της μελέτης της, η πίεση της αμερικανικής κυβέρνησης είχε ως αποτέλεσμα την απόλυσή της και το κλείσιμο του τοξικολογικού τμήματος του ινστιτούτου. Συχνά εκείνοι των οποίων οι έρευνες έδιναν αποτελέσματα δυσμενή για τη φθορίωση διαπίστωναν ότι τα ιατρικά περιοδικά ήταν εχθρικά. Ο Dr. Albert Schatz ήταν συν-ανακαλύπτης της στρεπτομυκίνης, του πρώτου αποτελεσματικού φαρμάκου για τη φυματίωση. Όταν διαπίστωσε ότι τα βρέφη στη Χιλή είχαν πολύ υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σε φθοριωμένες περιοχές, έστειλε μια έκθεση το 1965 στον εκδότη του περιοδικού Journal of the American Dental Association, ο οποίος την επέστρεψε αδιάβαστη. Η απροθυμία πολλών ιατρικών περιοδικών να δημοσιεύσουν δυσμενή ευρήματα για το φθόριο είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση της Διεθνούς Εταιρείας για την Έρευνα του Φθορίου και του τριμηνιαίου περιοδικού της Fluoride. Ωστόσο, το MEDLINE, η βιβλιογραφική βάση δεδομένων που δημοσιεύεται από την Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη των ΗΠΑ, αρνήθηκε να ευρετηριάσει το περιεχόμενο του περιοδικού με κριτές. Ο Dr. Richard Foulkes προήδρευσε μιας επιτροπής που συνέστησε τη φθορίωση στη Βρετανική Κολομβία. Αργότερα, ένας φίλος τον παρότρυνε να κάνει τη δική του έρευνα, μετά από την οποία άλλαξε γνώμη και είπε: "Η αρχική μου πεποίθηση βασίστηκε σε πληροφορίες που μου έδωσαν οι αρμόδιοι και όχι στη βάση της δικής μου εξέτασης των γεγονότων". Ο Dr. Hardy Limeback ήταν επικεφαλής της Προληπτικής Οδοντιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο όταν το 1999 ζήτησε συγγνώμη επειδή είχε προωθήσει τη φθορίωση. "Δεν είχα συνειδητοποιήσει την τοξικότητα του φθορίου", είπε. "Είχα πιστέψει τον λόγο των οδοντιάτρων δημόσιας υγείας, των ιατρών δημόσιας υγείας, του USPHS, του USCDC, της ADA, του CDA ότι το φθόριο ήταν ασφαλές και αποτελεσματικό χωρίς να το ερευνήσω ο ίδιος". Παλαιότερα υποστηριζόταν ότι το φθόριο επιδρά στα δόντια από μέσα και επομένως ότι οι έγκυες μητέρες πρέπει να λαμβάνουν φθόριο για χάρη των δοντιών των αγέννητων παιδιών. Τώρα λέγεται ότι η κύρια επίδραση του φθορίου είναι εξωτερική (τοπική, όχι συστηματική). Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει λόγος να το προσλαμβάνουμε. Η φθορίωση του νερού είναι μια καραμπίνα που χτυπάει πολύ περισσότερο από τον επιδιωκόμενο στόχο. Περίπου το ένα τρίτο έως το ήμισυ του φθορίου που προσλαμβάνεται παραμένει στο σώμα όπου συσσωρεύεται, όχι μόνο στα δόντια και τα οστά αλλά και στα νεφρά, την επίφυση και το καρδιαγγειακό σύστημα. Οι νεφροπαθείς κινδυνεύουν ιδιαίτερα από τη φθορίωση. Η δόση φθορίου που λαμβάνει κάποιος από το νερό είναι τυχαία, καθώς οι άνθρωποι καταναλώνουν πολύ διαφορετικές ποσότητες. Τα μωρά που ταΐζονται με μπιμπερό λαμβάνουν πολύ περισσότερο φθόριο από ό,τι τα μωρά που θηλάζουν, και η Αμερικανική Οδοντιατρική Ένωση παραδέχθηκε το 2006, με λίγη δημοσιότητα, ότι "η χρήση νερού που δεν έχει καθόλου ή έχει χαμηλά επίπεδα φθορίου" θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την παρασκευή γάλακτος για βρέφη. Ωστόσο, ούτε ένα συνηθισμένο φίλτρο νερού ούτε το βράσιμο μπορούν να αφαιρέσουν το φθόριο. Πρόσφατες έρευνες διαπιστώνουν επίσης ότι το φθόριο βλάπτει τον εγκέφαλο των παιδιών. Για παράδειγμα, μελέτες δείχνουν απώλεια του δείκτη νοημοσύνης και αυξημένα συμπτώματα ΔΕΠΥ στους απογόνους όταν οι έγκυες γυναίκες εκτίθενται σε φθόριο σε δόσεις που παρατηρούνται συνήθως σε φθοριούχες κοινότητες στον Καναδά. Οι κορυφαίοι επιστήμονες που ανησυχούν για την τοξικότητα του φθορίου και είναι πρόθυμοι να μιλήσουν, περιλαμβάνουν τον Dr. Philippe Grandjean (Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ: "Το φθόριο προκαλεί σήμερα μεγαλύτερη συνολική απώλεια πόντων IQ από ό,τι ο μόλυβδος, το αρσενικό ή ο υδράργυρος")- η Dr. Kathleen Thiessen ("Ο κύριος κίνδυνος που προκύπτει από την έκθεση σε χημικές ουσίες φθορίωσης είναι η απώλεια IQ")- ο καθηγητής David Bellinger (Ιατρική Σχολή Χάρβαρντ: "Είναι στην πραγματικότητα πολύ παρόμοιο με το μέγεθος της επίδρασης που παρατηρείται με την παιδική έκθεση σε μόλυβδο")- ο καθηγητής Bruce Lanphear ("Η έκθεση σε φθόριο κατά την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου μειώνει τις διανοητικές ικανότητες στα μικρά παιδιά"- και ο Dr. Howard Hu ("Το φθόριο είναι ένα αναπτυξιακό νευροτοξικό σε επίπεδα έκθεσης που παρατηρούνται στο γενικό πληθυσμό σε κοινότητες με φθοριούχο νερό"). Δεν είναι λιγότερο σημαντικό το γεγονός ότι η φθορίωση αποτελεί θεραπεία χωρίς συγκατάθεση. Οι άνθρωποι που δεν διαθέτουν τους πόρους που απαιτούνται για την απόκτηση εναλλακτικών προμηθειών νερού για πόση και μαγείρεμα υποβάλλονται σε χημική επεξεργασία, στην πραγματικότητα υποχρεωτικά. | Με αφορμή τον αποτρόπαιο θάνατο της μικρής Τζωρτζίνας ποια είναι τα βαθύτερα αίτια των εγκληματικών πράξεων στις μέρες μας; Posted: 14 Apr 2022 08:30 AM PDT Γράφει ο Θεοφάνης Γκατζής του Θωμά και της Μαίρης Οικονομολόγος-διεθνολόγος, αρθρογράφος
MSc Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού Ενώ η κοινωνία μας παρακολουθεί αποσβολωμένη τις ειδήσεις από τον πόλεμο της Ουκρανίας που έχει άμεσες συνέπειας στη ζωή μας με την ακρίβεια που βιώνουμε, αλλά και την ανησυχία μας για τα πιο δύσκολα που έρχονται παγώσαμε στο άκουσμα της είδησης ότι για το φρικιαστικό θάνατο της μικρής Τζωρτζίνας κατηγορείται η μητέρα της και τις υποψίες ότι για τους αποτρόπαιους θανάτους των δυο μικρών αδελφών της μπορεί να ευθύνεται η μητέρα! Υπάρχει πιο στυγερό έγκλημα από μια μητέρα να σκοτώνει τα παιδιά της!!! Ξεπερνάει τα όρια της πιο νοσηρής φαντασίας! Επίσης, πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες, ίσως και από άτομα, τόσο του συγγενικού της περιβάλλοντος, όσο και από τον κοινωνικό της περίγυρο. Ακόμη, διερωτόμαστε όταν πέθανε το πρώτο παιδί δεν έπρεπε να γίνει ιατροδικαστική εξέταση για να διαπιστωθεί η αιτία θανάτου του ώστε να αποφευχθούν οι δολοφονίες των άλλων δύο παιδιών και αν πραγματοποιήθηκαν γιατί δε διαπιστώθηκε κάτι; Μήπως υπήρξε πλημμελή άσκηση καθηκόντων από τους ιατροδικαστές; Ειρήσθω εν παρόδω, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι και οι εκτρώσεις που πραγματοποιούνται καθημερινά στην χώρα μας (υπολογίζονται σε 100.000-150.000 το χρόνο) είναι δολοφονίες, όσο και να μας ξενίζει αυτό καθότι αφαιρείται το έμβρυο που έχει ψυχή από τη μήτρα! Ποια είναι όμως τα βαθύτερα αίτια των πρωτοφανών στυγερών δολοφονιών που συμβαίνουν όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας; (π.χ. γυναικοκτονίες, δολοφονίες γιαγιάδων από εγγονούς, δολοφονία του οπαδού του Άρη Άλκη, δολοφονία του παιδιού στην Κυψέλη από το σύντροφο της μητέρας του και δολοφονία της μικρής Τζωρτζίνας). Μια εξήγηση που μπορεί να δωθεί είναι ότι όλα τα παραπάνω είναι απόρροια της ηθικής κατάπτωσης της εποχής μας και της έλλειψης ελληνορθόδοξης παιδείας! Ο σύγχρονος άνθρωπος διαπνέεται από το υλιστικό πνεύμα, αγνοεί αξίες όπως η άδολη αγάπη και η αλληλεγγύη προς το συνάνθρωπο! Αντιθέτως, έχει κλειστεί στον εαυτό του, δεν έχει υπομονή και συγχωρητική διάθεση για τους άλλους και είναι έντονα εγωπαθής! Επιπρόσθετα, αρκετά άτομα έχουν αποκτήσει ψυχολογικά προβλήματα και εκδηλώνουν επιθετική, καθώς και βίαιη συμπεριφορά απόρροια του παρατεταμένου εγκλεισμού και των υπόλοιπων αυστηρών κυβερνητικών μέτρων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού! Για να αναστραφεί αυτή η θλιβερή κατάσταση επιβάλλεται να προβούμε σε αυτοκριτική, να κατευνάσουμε τα πάθη μας, να κατανοήσουμε ποιο είναι το βαθύτερο νόημα της ύπαρξής μας, που είναι η κατάκτηση της αιωνιότητας κοντά στο Θεό και να συνειδητοποιήσουμε την ασημαντότητα του εαυτού μας! Τα παραπάνω θα επιτευχθούν αν προσεγγίσουμε τον Θεό μέσω της προσευχής! Ας προσευχηθούμε τα θύματα των δολοφονικών πράξεων να αναπαυθούν εν Κυρίω και οι θύτες να μετανοήσουν πραγματικά για να βρουν ψυχική αγαλλίαση! Y.Γ. Το παρόν άρθρο το αφιερώνω στους αποθανόντες πατέρα μου Θωμά και στους παππούδες μου Βασίλειο και Βασίλειο, καθώς και στις αποθανούσες γιαγιάδες μου Φανή και Στυλιανή. Επίσης, το αφιερώνω στην αποθανούσα νονά μου Ελβίρα, στους αποθανόντες νονό μου Βασίλειο και πνευματικό μου πατέρα αρχιμανδρίτη Στέφανο Παπαθανασίου, στους ζώντες μητέρα μου Μαίρη, την αδελφή μου Στυλιανή, στο θείο μου Ευάγγελο και στη θεία μου Φωτεινή. Σας παρακαλώ όποιος/ όποια επιθυμεί ας μνημονεύσει τα παραπάνω ονόματα των συγγενικών και προσφιλών μου προσώπων στις προσευχές του και ας τα δώσει να διαβαστούν στις Θείες λειτουργίες! Ειδικά η μνημόνευση των ονομάτων των κεκοιμημένων είναι πολύ σημαντικό ζήτημα, καθότι βοηθάει πολύ αυτούς που εκδήμησαν εις Κύριον και αυτούς που μνημονεύουν! | Το «αόρατο χέρι» του «αόρατου εχθρού» και η ορατή μαζική ύπνωση της κοινωνίας Posted: 14 Apr 2022 08:00 AM PDT Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών Η ύπαρξη του Νέου Μεσαίωνα εδράζεται στον δισταγμό του ανθρώπου να αμφισβητεί και στην ευκολία του να υποτάσσεται. Τον Μάρτιο του 2020, οι ηγέτες των χωρών μίλησαν συντονισμένα σε παγκόσμιο επίπεδο για την επίθεση του «αόρατου εχθρού» με σκοπό την τρομοκράτηση των πολιτών και την ευκολότερη χειραγώγησή τους, προκαλώντας τεχνητές συνθήκες έκτακτης δημόσιας ανάγκης που επέτρεψαν την λήψη πολιτικών αποφάσεων για την επιβολή περιοριστικών μέτρων και την συρρίκνωση των ατομικών τους ελευθεριών. Πριν όμως από την επίκληση του «αόρατου εχθρού» από τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης, είχε προηγηθεί κατά το τελευταίο τέταρτο του 18ου αιώνα, ο διάσημος Σκωτσέζος οικονομολόγος Άνταμ Σμίθ, ο οποίος στο γνωστότερο έργο του «Η Έρευνα για την Φύση και τα Αίτια του Πλούτου των Εθνών» που δημοσιεύτηκε το 1776, επινόησε την χρήση του οικονομικού όρου «αόρατο χέρι», ως το βασικό εργαλείο του οικονομικού φιλελευθερισμού και της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος επιδιώκοντας το ατομικό του συμφέρον καθοδηγείται από ένα «αόρατο χέρι» στην προώθηση ενός ευρύτερου σκοπού που δεν συγκαταλέγεται στις αρχικές του προθέσεις. Ο Άνταμ Σμιθ διατύπωσε την θεωρία σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος όταν επιχειρεί να πραγματοποιήσει το οικονομικό του σκοπό, παρεμβαίνει το «αόρατο χέρι» (δηλ. ένα είδος μηχανισμού ελέγχου και αυτορρύθμισης της αγοράς) το οποίο μπορεί να τον οδηγήσει και στην ικανοποίηση του κοινωνικού συμφέροντος, περισσότερο αποτελεσματικά από ό,τι αν συνειδητά απέβλεπε στην υλοποίηση μόνο του τελευταίου. Η ιστορία απέδειξε ότι η δημοφιλής θεωρία του Άνταμ Σμιθ στο πεδίο της οικονομικής δράσης υπήρξε μια ουτοπία, αφού η πολυδιαφημισμένη οικονομία της ελεύθερης αγοράς τελικώς δεν οδήγησε στην ευημερούσα κοινωνία που οραματιζόταν ο Σμιθ, αλλά υπήρξε προάγγελος της δικτατορίας των αγορών που λεηλάτησαν τον ανθρώπινο μόχθο, προκαλώντας πείνα, πολέμους, οικονομικές ανισότητες και κοινωνική εξαθλίωση. Η οικονομική θεωρία του Άνταμ Σμιθ περί «αόρατου χεριού» αξιοποιήθηκε αναλογικά από τους πολιτικούς και υγειονομικούς διαχειριστές της τρέχουσας πανδημίας για την διακήρυξη του νέου υγειονομικού αξιώματος το οποίο συνέβαλε αποφασιστικά στην μαζική συμμόρφωση των πολιτών και στην επιτυχία του εμβολιαστικού προγράμματος με εν δυνάμει υγειοβλαπτικά πειραματικά σκευάσματα. Σύμφωνα με το νέο αξίωμα που επέβαλαν στην κοινωνία οι φωστήρες της επιτροπής των ειδικών κάθε πολίτης που υποβάλλεται στην εμβολιαστική διαδικασία επιδιώκει το ατομικό του συμφέρον προστατεύοντας την προσωπική του υγεία, ταυτόχρονα όμως καθοδηγείται από το «αόρατο χέρι» «του αόρατου εχθρού» και στην εκπλήρωση του καθήκοντος της κοινωνικής αλληλεγγύης, το οποίο συνίσταται στην προστασία της δημόσιας υγείας, ως συλλογικού κοινωνικού αγαθού, υπό την έννοια της δημιουργίας του τείχους ανοσίας! Βέβαια το χτίσιμο του τείχους ανοσίας αποδείχθηκε μια άνευ προηγουμένου ιατρική ουτοπία και κοινωνική αυταπάτη, δεδομένου ότι παρά το υψηλό ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης του ελληνικού πληθυσμού, οι εμβολιασμένοι πολίτες εξακολουθούν να νοσούν, να μεταδίδουν, να νοσηλεύονται στις Μ.Ε.Θ. των νοσοκομείων και δυστυχώς να καταλήγουν. Οι λοιμωξιολόγοι και λοιποί επιδημιολόγοι, καθώς επικεντρώνονται και «αναλίσκονται νυχθημερόν» στην προσπάθεια της καταπολέμησης των παραλλαγών του «αόρατου εχθρού», προσποιούνται ότι δεν αντιλαμβάνονται την εμφάνιση των παρενεργειών του εμβολίου, με αποτέλεσμα να καθίστανται αόρατες για τις επίσημες υγειονομικές αρχές και τους ιατρικούς συλλόγους, ορατές όμως για τους δυστυχείς εμβολιασμένους συμπολίτες μας, οι οποίοι καλούνται να αντιμετωπίσουν μία δραματική όσο και ξαφνική πτώση και επιδείνωση του επιπέδου υγείας τους. Μετά όμως από την δημοσίευση δεκάδων ιατρικών μελετών σε ολόκληρο τον κόσμο από καταξιωμένους επιστήμονες εγνωσμένου κύρους και σοβαρότητας οι οποίοι αμφισβήτησαν με επαρκή τεκμηρίωση και με αποδεικτικά στοιχεία την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων που ελέγχονται για την πρόκληση χιλιάδων θανάτων και εκατομμυρίων παρενεργειών σε όλη την υφήλιο, θα ανέμενε κανείς την κοινωνική αφύπνιση των πολιτών και την αποστασιοποίησή τους από το επίσημο υγειονομικό αφήγημα της κυβέρνησης. Δυστυχώς, όμως, παρατηρείται η ακριβώς αντίθετη εικόνα, η οποία μόνο θλίψη και απογοήτευση σκορπίζει, αφού οι πολίτες ακόμη και σήμερα, έστω και σποραδικά, εξακολουθούν να εμβολιάζονται, ενώ φαίνεται να μην ανησυχούν για τα πορίσματα της ανεξάρτητης και αδέσμευτης (από τα επιχειρηματικά συμφέροντα) ιατρικής επιστημονικής κοινότητας, αναφορικά με την ποιότητα των εμβολίων. Από την άλλη πλευρά, προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι οι εμβολιασμένοι πολίτες εμφανίζονται να είναι περισσότερο τρομοκρατημένοι απ’ ό,τι ήταν πριν εμβολιαστούν. Συνεχίζουν –περπατώντας μόνοι τους σε ερημικούς δρόμους– να φορούν την μάσκα-φίμωτρο, ενώ ήδη προετοιμάζονται ψυχολογικά (σαν να βρίσκονται σε κατάσταση μαζικού λήθαργου) να ξαναγίνουν «δοσάκηδες» αναμένοντας εναγωνίως το επόμενο τέταρτο τρύπημα, προκειμένου να απολαύσουν λίγες στιγμές «ανέμελης ανοσίας» (υπό την έννοια ότι θα ζήσουν μερικές ξέγνοιαστες στιγμές απαλλαγμένες από το άγχος της μόλυνσης για τις ελάχιστες εβδομάδες που διαρκεί η θεωρούμενη τεχνητή ανοσία του εμβολίου). Ο Ματτίας Ντεσμέτ, καθηγητής κλινικής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο της Γάνδης στο Βέλγιο, σε μια πρόσφατη ανάρτησή του στο διαδίκτυο προβαίνει στην εξήγηση του φαινόμενου της μαζικής ύπνωσης1. Σύμφωνα με τον Ντεσμέτ, πρέπει να υπάρχουν τέσσερις βασικές προϋποθέσεις, ώστε να είναι η κοινωνία ευάλωτη στη μαζική ύπνωση: 1) Έλλειψη κοινωνικών σχέσεων, απομόνωση και συνακόλουθος φόβος
2) Έλλειψη νοήματος ή σκοπού της ζωής 3) Περιρρέον άγχος (απλώς κοιτάξτε τον αριθμό των φαρμάκων κατά του άγχους και της κατάθλιψης που συνταγογραφούνται κάθε χρόνο) 4) Υψηλά επίπεδα απογοήτευσης και επιθετικότητας. Επομένως, ο φόβος του θανάτου, ο μηχανιστικός και αγχώδης τρόπος της σύγχρονης ζωής, ο χλευασμός και η περιφρόνηση των πνευματικών αξιών, η εξοικείωση με τα μαζικά προϊόντα της θολής τηλεοπτικής υποκουλτούρας, η καταρράκωση του κύρους των θεσμών σε συνδυασμό με την απογοήτευση και τον θυμό για την ποιότητα της δημοκρατίας και κυρίως η εξορία της παρουσίας του Θεού από τις ψυχές των ανθρώπων αποτέλεσαν τα κρίσιμα κοινωνικά υλικά που αξιοποιήθηκαν στο έπακρο από τους διαχειριστές της πανδημίας για την διαμόρφωση μιας κατάστασης μαζικής ύπνωσης των πολιτών, η οποία διογκώθηκε με την επίκληση της «πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης». Ο Ντεσμέτ συνεχίζοντας επισημαίνει για τους γονείς που έσπευσαν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους: «Οι γονείς που τρυπούν τόσο λαίμαργα τα παιδιά τους μπαίνουν στη συνείδηση του πλήθους που καλείται μαζικό φορμάρισμα. Αυτή η κοινωνική αλλαγή συμβαίνει όταν υπάρχει ή υπήρξε μια περίοδος αιωρούμενου φόβου και είναι ένα βήμα στο δρόμο προς ένα ολοκληρωτικό κράτος. Ο ολοκληρωτισμός ξεκινά πάντα με το μαζικό φορμάρισμα του πληθυσμού. Δεν είναι το ίδιο με μια δικτατορία. Σε μια δικτατορία, οι άνθρωποι υπακούουν από κυρίαρχο φόβο για τον δικτάτορα στην κορυφή, αλλά ο ολοκληρωτισμός είναι το αντίθετο. Ο κόσμος υπνωτίζεται να υπακούει στο καλό της συλλογικότητας. Δεν είναι πια ορθολογικοί ή επικριτικοί όπως πριν, δεν ακολουθούν πια τη λογική». Επομένως, το ιατροφασιστικό καθεστώς που εδραιώνεται παγκοσμίως όχι τυχαία υπερτονίζει και προβάλλει ότι ο εμβολιασμός αποτελεί ύψιστη πράξη «κοινωνικής ευθύνης» που υπηρετεί το συλλογικό αγαθό της δημόσιας υγείας, δημιουργώντας το τοτέμ του εμβολίου, ως το ιδανικότερο μέσο για την ανάσχεση της πανδημίας. Στην πραγματικότητα όμως το πολιτικό και ιατρικό κατεστημένο αποσκοπεί τεχνηέντως στην εξουδετέρωση της ελεύθερης προσωπικής βούλησης του κάθε ανθρώπου και στην εξαναγκαστική συμμόρφωσή του στο «συλλογικό καλό», το περιεχόμενο του οποίου προσδιορίζεται από τους ίδιους τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης και συνίσταται στον καθολικό εμβολιασμό της κοινωνίας. Συνεπώς, με την πειθαναγκαστική υποταγή της βούλησης των ανθρώπων στο «συλλογικό καλό» του εμβολιασμού, επιδιώκεται να καλλιεργηθεί το κατάλληλο κλίμα μαζικής ύπνωσης, ώστε οι πολίτες ως άβουλα και πειθήνια όντα να σπεύσουν χωρίς αντιρρήσεις στην εμβολιαστική καρέκλα. Επομένως, αντί με το εμβόλιο να «πνεύσει» ένας ούριος άνεμος ελευθερίας (όπως άλλωστε είχαν υποσχεθεί οι τηλεπιστήμονες) που θα οδηγούσε στην οριστική άρση των περιοριστικών μέτρων και θα επέτρεπε την άμεση επιστροφή στην κανονικότητα, εντούτοις εργαλειοποιείται από τους τυραννικούς διαχειριστές της πανδημίας με σκοπό τον διχασμό της κοινωνίας, την συρρίκνωση των ατομικών ελευθεριών των πολιτών και την επιβολή του πιο αδυσώπητου υγειονομικού ολοκληρωτικού καθεστώτος που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Ο Βέλγος καθηγητής προβαίνει επίσης σε μια σπάνια όσο και αξιοπρόσεκτη διαπίστωση, υπογραμμίζοντας την θεμελιώδη ειδοποιό διαφορά μεταξύ μιας δικτατορικής και μιας ολοκληρωτικής διακυβέρνησης. Τονίζει χαρακτηριστικά τα εξής άκρως ενδιαφέροντα: «Κατά κανόνα, σε μια κλασική δικτατορία, ο δικτάτορας γίνεται πιο ήπιος και λιγότερο επιθετικός μόλις φιμωθούν οι διαφωνούντες, η αντιπολίτευσή του. Μόλις πάρει την πλήρη εξουσία, δεν χρειάζεται πλέον να είναι επιθετικός και μπορεί να καταφύγει σε άλλα μέσα για να διατηρήσει τον έλεγχο. Σε ένα ολοκληρωτικό κράτος συμβαίνει το αντίθετο. Αυτό είναι θεμελιώδες για να το καταλάβουμε, γιατί σε μια ολοκληρωτική κοινωνία, από τη στιγμή που η αντιπολίτευση φιμωθεί, τότε το κράτος διαπράττει τις μεγαλύτερες και σκληρότερες φρικαλεότητές του». Επομένως, είναι κεφαλαιώδους σημασίας ζήτημα να εξακολουθούν να υπάρχουν παντού εστίες αντίστασης και ελεύθερες φωνές που εναντιώνονται στο υγειονομικό αφήγημα της πανδημίας, διότι αποτελούν την ανυπότακτη κοινωνική αντιπολίτευση, η οποία, όσο δεν φιμώνεται, αποτρέπει την πλήρη κυριαρχία και προκαλεί εκνευρισμό στην τυραννική εξουσία που αγωνιά για την τελική έκβαση του ολοκληρωτικού εγχειρήματος. Κάθε ελεύθερο πνεύμα, φωνή, γραφίδα ή ιστολόγιο συνιστά μια διαρκή υπόμνηση στους εμπνευστές του παγκόσμιου εμβολιασμού της ανθρωπότητας ότι η προσωπική συνείδηση δεν έχει καμφθεί και η προσπάθεια της ανατροπής του ιατροφασιστικού καθεστώτος συνεχίζεται από πολίτες που αγωνίζονται και αντιστέκονται τόσο κατά των πειραματικών εμβολίων όσο και κατά της υποχρεωτικότητας των ιατρικών πράξεων. Με την θέσπιση του πιστοποιητικού εμβολιασμού (QR code) που επιβάλλεται αυταρχικά και χωρίς κανένα λογικό έρεισμα ως ουσιώδης προαπαιτούμενος όρος για την συμμετοχή των πολιτών σε κάθε οικονομική, επαγγελματική ή κοινωνική δραστηριότητα, ανοίγει ο δρόμος για την εγκαθίδρυση του πιο απάνθρωπου και ολοκληρωτικού συστήματος άσκησης ψηφιακού ελέγχου και βιοεξουσίας, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εξαναγκάζονται σε εμβολιασμό όχι πλέον για την προστασία της προσωπικής τους υγείας, αλλά για να μπορούν να ζήσουν, να εργαστούν ή να σπουδάσουν. Η εμβολιαστική διαδικασία εξελίσσεται σε μια παγκόσμια ψύχωση μαζικής συμμόρφωσης με αλλεπάλληλα προγράμματα εμβολιασμού, η οποία θα συνεχιστεί μέχρις ότου οι διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης κατορθώσουν να θέσουν τον Άνθρωπο υπό τον πλήρη και απόλυτο έλεγχό τους, υποχρεώνοντας τον (αλλά και εκπαιδεύοντας τον) να φυτοζωεί μέσα σε ένα κοινωνικά νοσηρό περιβάλλον φόβου, ανασφάλειας, αστυνόμευσης και μόνιμης ψηφιακής επιτήρησης. Τέλος, αξίζει να τονιστεί ότι η ξεδιάντροπη απαίτηση των πολιτικών και υγειονομικών διαχειριστών της πανδημίας για εμβολιασμό όλων των ενηλίκων πολιτών για τέταρτη φορά με πειραματικά σκευάσματα, η προστασία των οποίων έναντι της λοίμωξης είναι εντελώς βραχύβια και αβέβαιη, που επιβάλλεται αυθαίρετα ως απαραίτητη προϋπόθεση για «την διατήρηση των προνομίων», θα πρέπει να προσκρούσει στην καθολική αντίδραση της κοινωνίας και να απορριφθεί από το σύνολο των πολιτών ως ο απόλυτος εμπαιγμός της νοημοσύνης τους.1 | Θεοδωράτος - Με το κλειδί της Ιστορίας 12-04-2022 (βίντεο) Posted: 14 Apr 2022 07:00 AM PDT Σύντομη επισκόπησις θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο & Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 12/4/2022. |
|
1 διαγεγραμμένο μήνυμα σε αυτήν τη συνομιλία. Προβολή μηνύματος ή μόνιμη διαγραφή. | | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου