ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Απεγγραφή |
| 5:33 π.μ. (πριν από 4 ώρες)
| | | |
ΟΛΟΣΧΕΡΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΝΑΤΟ Posted: 15 Apr 2022 12:00 PM PDT Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου Με πρόσχημα την κρίση στην Ουκρανία, που η Δύση θεωρούσε πως βρίσκεται εκτός ελέγχου, πραγματοποιήθηκαν λίγες ημέρες πριν την επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας (24/2/2022) διαδοχικά ραντεβού της Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, τον Καγκελάριο της Γερμανίας Όλαφ Σολτς, αλλά και το δικό μας Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στο περιθώριο της Διάσκεψης του Μονάχου (20/2/2022)! Βέβαια η “πληροφόρηση” που είχε ο Ελληνικός λαός από τα Συστημικά ΜΜΕ της Πατρίδος μας, ήταν πως σε αυτές τις συναντήσεις μονοπωλήθηκε η διαχείριση της κρίσης στην Ουκρανία και το πακέτο των οικονομικών κυρώσεων που θα επιβάλλονταν στη Ρωσία! Αλλά η δική μας πληροφορία ήταν (και η οποία επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια), πως ο Έλληνας Πρωθυπουργός συζήτησε με την Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ ζητήματα αμερικανικού ενδιαφέροντος, όπως φέρεται να υποσχέθηκε και να δεσμεύθηκε, πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα φέρει στη Βουλή των Ελλήνων για κύρωση την αναβαθμισμένη Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA), δηλαδή τη Συμφωνία που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο συμφερόντων των ΗΠΑ στην Ν.Α. Μεσόγειο! Αλλά η συζήτηση περιλάμβανε και Ελληνοτουρκικά ζητήματα (;;;)! Όπως η συνεκμετάλλευση – συνδιαχείριση του ορυκτού μας πλούτου στο Αιγαίο Πέλαγος από ΗΠΑ και Τουρκία, το οποίο (Αιγαίο) άλλος ένας “λαγός” των αμερικανικών συμφερόντων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, θεωρεί πως δεν είναι “Ελληνική λίμνη”! Ζητήματα που προφανώς πρέπει να έχουν υλοποιηθεί από την Ελληνική κυβέρνηση μέχρι της μετάβασης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον στα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου, όπου στην Αμερικανική Πρωτεύουσα θα συναντηθεί με τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν; Ωστόσο από το πουθενά για τους αφελείς, στις 13 Μαρτίου 2022 προέκυψε συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρ. Τ. Ερντογάν, που αντικειμενικοί αναλυτές χαρακτήρισαν ως απαράδεκτη αυτήν την πρωτοβουλία του Έλληνα Πρωθυπουργού! Μια συνάντηση που αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης – σύμφωνα με τις πληροφορίες μας – από την επιθυμία των ΗΠΑ για “τακτοποίηση” ζητημάτων του Αιγαίου Πελάγους, όπως είναι η αποστρατικοποίηση των νησιών μας και η μοιρασιά του ορυκτού μας πλούτου στο Αρχιπέλαγος! Συνάντηση που ικέτευσε, ο σε όλα ναι των προσταγών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ Έλληνας Πρωθυπουργός, στέλνοντας και πολεμικό υλικό στο καθεστώς της Ουκρανίας, αντίθετα με τον Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος για άλλη μια φορά παραμένει χρήσιμος ουδέτερος, αφού εξακολουθεί να είναι στο ΝΑΤΟ η Τουρκία, δεν αποδέχεται τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ κατά της Ρωσίας και έκλεισε τα στενά του Βοσπόρου! Μια ενέργεια που πάλι από αντικειμενικούς αναλυτές, ωφέλησε την Ρωσία από τη στιγμή που ο Στόλος της ήταν ήδη μέσα! Η Τουρκία, που δεν ακυρώνει την πολεμική συμφωνία αγοράς πυραυλικού συστήματος S-400 από την Ρωσία, παρά τις κραυγές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ! Έτσι την επομένη αυτής της συνάντησης, γράφτηκαν διθύραμβοι στα τουρκικά ΜΜΕ, όπως στην εφημερίδα Hurriyet, η οποία κυκλοφόρησε με τίτλο: «Το Αιγαίο να γίνει θάλασσα ειρήνης», από τη στιγμή μάλιστα που εξακολουθεί να ισχύει το cazus belli (αφορμή πολέμου) της Τουρκίας κατά της Ελλάδος! Φυλάκισαν τους Έλληνες οπαδούς του Χίτλερ, αλλά τους αντίστοιχους Ουκρανούς τους έφεραν στη Βουλή των Ελλήνων… Αλλά μετά την αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε ολοσχερώς απέναντί του την Ρωσία, η οποία συμπεριέλαβε την Ελλάδα στις “μη φιλικές χώρες”, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα από τη Δύση! Ακολούθως είχαμε την προ ημερών, όλως παρανοϊκή απόφαση των Μητσοτάκη – Δένδια να απελάσουν 12 μέλη των διπλωματικών και προξενικών αποστολών της Ρωσίας, με συνέπεια την περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεων Ελλάδας – Ρωσίας και την ταυτόχρονη αντίδραση της Ρωσίας προς την Ελλάδα, με την απειλή, πως αυτές οι ενέργειες δεν θα μείνουν αναπάντητες! Ενέργειες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που ευθυγραμμίζονται με τις εντολές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και που δυστυχώς ακολουθούν πειθήνια και άλλα κράτη της Ευρώπης (εκτός της Ελλάδος), όπως, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Δανία, η Σουηδία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ρουμανία! Ωστόσο η κυβερνητική ενέργεια, πέραν πάσης λογικής, ήταν, να δοθεί η δυνατότητα στον πραξικοπηματία νεοναζιστή Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να επικοινωνήσει με τον ελληνικό λαό, με ομιλία του στην ελληνική Βουλή! Μια διχασμένη Βουλή, αφού από την αίθουσα του Κοινοβουλίου απείχαν οι Κ.Ο. του ΚΚΕ, της “Ελληνικής Λύσης”, ενώ από το ΜέΡΑ25 υπήρξε εκπροσώπηση με τον βουλευτή Ηρακλείου Γιώργο Λογιάδη! Όμως θα ήθελα να αναφέρω – όπως έγραψα σε άρθρο μου - πως κατ΄ εμέ δυο ήταν τα σημαντικά γεγονότα που σημάδεψαν αυτήν την ιλαροτραγωδία Ζελένσκι στη Βουλή των Ελλήνων! Το πρώτο, πως πολλοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απουσίαζαν από τα έδρανα της Βουλής, μη υπακούοντας στην εντολή Αλέξη Τσίπρα και το δεύτερο, η υποτελής στάση των Κ.Ο. της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ οι οποίοι μετά το πέρας της ομιλίας Ζελένσκι σηκώθηκαν όρθιοι και χειροκροτούσαν, σε αντίθεση με όσους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν στην αίθουσα και οι οποίοι χειροκρότησαν καθιστοί! Αλλά αυτή η γλυκανάλατη και επικίνδυνη ομιλία Ζελένσκι στην Ελληνική Βουλή, αυτοακυρώθηκε από μόνη της, προκαλώντας έκρηξη οργής στα social media από Έλληνες χρήστες, ιδιαίτερα με το βήμα που δόθηκε σε δυο Ουκρανούς, οι οποίοι δήλωσαν ελληνικής καταγωγής, και ο ένας εκ των δυο μας αποκάλυψε πως, συμμετέχει στο Τάγμα Αζόφ! Δηλαδή, απόλυτα ξεκάθαρα μας είπε πως συμμετέχει στο πολεμικό ουκρανικό Σώμα, το οποίο εκτρέφεται με νεοναζιστικά αισθήματα, προβάλλει νεοναζιστικά σύμβολα και έχει προβεί τα τελευταία χρόνια σε πλήθος εκκαθαρίσεων ρωσόφωνων περιοχών της Ουκρανίας, με εγκλήματα κατά πολιτών αυτών των περιοχών! Έτσι οι σφοδρές αντιδράσεις στην ελληνική κοινωνία, που ακολούθησαν αυτών των κυβερνητικών ενεργειών, ήταν άλλο ένα ηχηρό ράπισμα κατ΄ αυτών των επικίνδυνων επιλογών Μητσοτάκη – Δένδια - Τασούλα! Έρευνες στο Ιόνιο, όχι όμως στο Αιγαίο! Προετοιμάζουν νέα Ίμια Αμερικανοί και Τούρκοι;
Ωστόσο όλα τα παραπάνω έχουν γίνει γνωστά και κατανοητά από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, άσχετα αν τα Συστημικά Μέσα της Πατρίδος μας, με τους δουλικούς τους δημοσιογράφους, κατά πρώτον διαστρεβλώνουν την αλήθεια και κατά δεύτερον προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη με άλλα θέματα, που κατακλύζουν τα τηλεοπτικά δελτία τους! Εμείς όμως, για άλλη μια φορά, ως ελεύθερη και δημοκρατική φωνή, θα σας ενημερώσουμε με τις παρακάτω εξέχουσες πληροφορίες αξιόπιστων πηγών μας, που η γνώση των, η σοβαρότητά τους και η φερεγγυότητά τους, πηγάζει από τις υψηλές θέσεις ευθύνης που κατείχαν κατά το παρελθόν! Πριν λίγες ημέρες, σήμανε συναγερμός στο Λιμενικό μας Σώμα, καθώς είχε μείνει ακυβέρνητο εμπορικό πλοίο σε θαλάσσια περιοχή της Καλύμνου, υπό τουρκική σημαία, λόγω μηχανικής βλάβης, όπως ήταν η ενημέρωση! Αυτό το τουρκικό φορτηγό πλοίο “Ζειμέπ Κιράν” μετέφερε σιδηρομετάλλευμα, είχε πλήρωμα 21 Τούρκους ναυτικούς και παρουσίασε πρόβλημα ενώ έπλεε νοτιοδυτικά της Καλύμνου, και ένεκα των ισχυρών βορειοδυτικών ανέμων, που έπνεαν εκείνη την ημέρα (7 μποφόρ) έμεινε ακυβέρνητο! Όμως η πηγή μας, μας ενημερώνει και μας λέγει, πως είναι μυστήρια αυτή η ακυβερνησία του τουρκικού φορτηγού στην συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή του Β-Β/Δ ακρωτηρίου Δρέκανο Κεφάλου Κω! Αποτελεί μέγιστο ερώτημα, γιατί σε αυτήν την συγκεκριμένη περιοχή και χαρτογραφημένη ως ιδιαίτερου ενδιαφέροντος από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, έχουν σημειωθεί πολλές υπερπτήσεις τουρκικών μη επανδρωμένων σκαφών (UAV΄S) και drones! Φανερώνεται δηλαδή σε αυτήν την περιοχή, μια ιδιαίτερου ενδιαφέροντος τουρκική κλιμάκωση, που σύμφωνα με την πηγή μας θα πρέπει να ανησυχεί τις ελληνικές Αρχές και να τις καθιστά ιδιαίτερα προετοιμασμένες, για μια νέα τουρκική επιχείρηση, δημιουργίας μιας κρίσεως τύπου Ιμίων! Γιατί μια νέα κρίση με την Τουρκία στο Αιγαίο, θα ανοίξει το “αμερικανικό κεφάλαιο” συνεκμετάλλευση και συνδιαχείριση του ορυκτού μας πλούτου στο Αιγαίο Πέλαγος! Αλλά μας προξενεί μεγάλη κατάπληξη, πως ετούτη την ώρα και μετά από δεκαετίες ολόκληρες, που το πολιτικό μας Σύστημα είχε θαμμένο το ζήτημα ερευνών υδρογονανθράκων, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εξήγγειλε πρόγραμμα ερευνών σε Ιόνιο Πέλαγος και Κρήτη! Γιατί όχι στο Αιγαίο; Γιατί αφήνει ο Πρωθυπουργός θα μεγαλώνει η ανησυχία της ελληνικής κοινωνίας για συναπόφαση Μητσοτάκη – Μπάιντεν συνεκμετάλλευσης και συνδιαχείρισης του ορυκτού μας πλούτου στο Αιγαίο Πέλαγος;
Όποια χώρα και όποιος ηγέτης της είναι απέναντι στα Αμερικανονατοϊκά σχέδια, στοχοποιούνται…
Εξ ίσου σημαντικό θέμα προκύπτει από την εξέχουσα πηγή πληροφόρησής μου και αφορά την πρόσκληση Μητσοτάκη – Τασούλα των δυο νεοναζί του “Τάγματος Αζόφ” στη Βουλή των Ελλήνων! Ισχυριζόμενη η πηγή μου, πως οι δυο νεοναζί του “Τάγματος Αζόφ”, δεν είναι ελληνικής καταγωγής, αλλά ο ένας είναι Τουρκαλβανός κι ο άλλος Γεωργιανός! Μάλιστα ο Γεωργιανός συμμετείχε – σύμφωνα πάντα μρ την πηγή μας - στα ακραία γεγονότα στις 20 Φεβρουαρίου 2014, όπου περισσότεροι από 50 αντικυβερνητικοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν στο Κίεβο στην πλατεία Μαϊντάν! Ο Γεωργιανός ήταν στην ομάδα κρούσεως των ελεύθερων σκοπευτών και οι οποίοι είχαν εκπαιδευτεί μαζί με τον “δεξιό τομέα” στην Κρακοβία της Πολωνίας, μισθοδοτούμενοι βεβαίως από τον Τζορτζ Σόρος! Τα γεγονότα της πλατείας Μαϊντάν του Κιέβου ήταν ο προάγγελος των γεγονότων της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία του Φεβρουαρίου 2022! Διαβάστε παρακάτω ένα απόσπασμα δημοσιεύματος από το ειδησεογραφικό διαδικτυακό πόρταλ thepressproject.gr για εκείνα τα γεγονότα: «Όλα ξεκίνησαν το Νοέμβριο του 2013 όταν μαζικές διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας γίνονταν ολοένα και πιο δυναμικές και βίαιες με αφορμή την άρνηση του τότε προέδρου Γιανουκόβιτς να υπογράψει συμφωνία ένταξης και ελεύθερου εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διαδηλώσεις κράτησαν για μήνες. Τον Φλεβάρη του 2014 οι συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και διαδηλωτών κλιμακώθηκαν τόσο πολύ με αποτέλεσμα να σκοτωθούν παραπάνω από 100 άτομα. Στις 21 Φλεβάρη, συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ του Γιανουκόβιτς και τους ηγέτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών και τη δημιουργία μιας ενδιάμεσης υπηρεσιακής κυβέρνησης. Την επομένη, ο Γιανουκόβιτς έφυγε από τη χώρα υπό το φόβο μιας επικείμενης ψηφοφορίας για την πολιτική του δίωξη. Οι διαδηλωτές άρχισαν να καταλαμβάνουν κυβερνητικά κτίρια. Την ίδια μέρα, η βουλή ανακοίνωσε με πανηγυρική ψηφοφορία ότι ο Γιανουκόβιτς παύεται από τα καθήκοντά του.  Στις 18 Φλεβάρη 2014, περίπου 20.000 διαδηλωτές στο πλαίσιο του Euromaidan, προχώρησαν προς το κτήριο του Ουκρανικού Κοινοβουλίου με κεντρικό σύνθημα την αποκατάσταση και επαναφορά του Συντάγματος της χώρας στη μορφή που είχε το 2004. Η αστυνομία προσπάθησε να τους κόψει και ξεκίνησαν οι συγκρούσεις. Οι αστυνομικές δυνάμεις έριξαν δακρυγόνα, κρότου λάμψης, πλαστικές σφαίρες και κανονικά πυρά εναντίον των διαδηλωτών, οι οποίοι προσπαθούσαν με πέτρες, αυτοσχέδιες ασπίδες, παλούκια και μολότωφ να αμυνθούν και να αντεπιτεθούν. Οι διαδηλωτές κατάφεραν να εισβάλουν σε κεντρικά κυβερνητικά κτίρια, ενώ το κτίριο των Εργατικών Σωματείων και του Εμπορίου, που χρησίμευε ως το “αρχηγείο” των διαδηλωτών την περίοδο Euromaidan, έπιασε φωτιά και κατέρρευσε. Στις 20 Φλεβάρη του 2014, περισσότεροι από 50 αντικυβερνητικοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν στο Κίεβο στην πλατεία Μαϊντάν. Η σφαγή αυτή πυροδότησε την ανατροπή της ουκρανικής φιλορωσικής κυβέρνησης και στη συνέχεια ξεκίνησαν πολλές συγκρούσεις στα ανατολικά της χώρας από φιλορώσους αυτονομιστές. Αποκορύφωμα αυτής της περιόδου ήταν η ρωσική εισβολή στην Κριμαία και η προσάρτησή της!»! Ας σημειώσουμε στο σημείο αυτό, πως πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία την εποχή εκείνη, ήταν ο σημερινός Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα Τζέφρι Πάιατ! Τι είπαν Μητσοτάκης – Δένδιας και δεν ακούσαμε; Μετά από όλα τα παραπάνω, θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον Πρωθυπουργό μας, αν σκέφτεται να καλέσει στη Βουλή των Ελλήνων μέσω βιντεοσκόπησης και τον αρχηγό του Κουρδικού κόμματος της Τουρκίας Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ο οποίος στις τουρκικές προεδρικές εκλογές του 2014 ήταν ένας από τους τρεις υποψηφίους και ο οποίος έλαβε ποσοστό 9,77% (τρίτος), και σήμερα είναι φυλακισμένος και το κόμμα του εκτός νόμου από το “δημοκράτη” Ρ. Τ. Ερντογάν! Επίσης θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια και ο οποίος από τους ομολόγους του στο ΝΑΤΟ ζήτησε να αναζητηθούν αποδείξεις για εγκλήματα πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία, αν επίσης ζήτησε να παραπεμφθούν σε Διεθνές Δικαστήριο με βάσει τις αμέτρητες αποδείξεις για εγκλήματα πολέμου στην Κύπρο της Τουρκίας! Η οποία κατέχει παράνομα το βόρειο τμήμα της Κύπρου μετά την εισβολή του Αττίλα το 1974, εκτοπίζοντας 200 χιλιάδες Ελληνοκυπρίους και δολοφονώντας κατ΄ ομολογία του Ραούφ Ντεκτάς (προέδρου της κατεχομένης Κύπρου 1983-2005), 1630 αιχμαλώτους! Ή δεν τους το επιτρέπουν οι “Δυτικοί σύμμαχοι”, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ!! | Νέο αμερικανικό ηλεκτροσόκ: Τα Bayraktar άλλαξαν τους κανόνες στο πόλεμο – Σημαντικό οπλικό σύστημα Posted: 15 Apr 2022 11:00 AM PDT Νέο ”ξέπλυμα” είχαμε από τις ΗΠΑ και από το CNN στη Τουρκία. Μην ξεχνάμε πως πριν λίγες ημέρες, όπως είχε αναφέρει το Directus, το αμερικανικό ειδησεογραφικό κανάλι CNN έκανε ρεπορτάζ για Bayraktar TB2. Τα γυρίσματα έγιναν στις εγκαταστάσεις παραγωγής Baykar στην Κωνσταντινούπολη. Στις ειδήσεις επισημάνθηκε ότι τα Bayraktar TB2 SİHA ήταν τα στοιχεία που άλλαξαν την κατεύθυνση του πολέμου στη Λιβύη και το Καραμπάχ! Πριν λίγα 24ωρα έκανε νέο αφιέρωμα για τα Bayraktar. Αναλυτικά τι αναφέρει: “Αυτά τα λαμπερά τανκς πυρπολούνται — Μπαϊρακτάρ — αυτή είναι η νέα τρέλα”, λένε οι στίχοι ενός δημοφιλούς ουκρανικού τραγουδιού αφιερωμένου σε ένα drone που έχει γίνει ένα από τα πολλά σύμβολα της αντίστασης του έθνους. Το «Bayraktar» έχει γίνει τόσο δημοφιλές που οι Ουκρανοί ονομάζουν πλέον τα κατοικίδιά τους με τα τουρκικής κατασκευής drone. Τον περασμένο μήνα, ο δήμαρχος του Κιέβου ανακοίνωσε ότι ένα νεογέννητο λεμούριος στο ζωολογικό κήπο της πόλης θα ονομαζόταν Bayraktar και το υπουργείο Εξωτερικών ανέβασε στο Twitter μια φωτογραφία ενός άλλου Bayraktar, ενός κουταβιού στο κέντρο εκπαίδευσης σκύλων της αστυνομίας του Κιέβου. Δυτικοί και Ουκρανοί αξιωματούχοι επαίνεσαν τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2 για τον ρόλο τους στην αντιμετώπιση των ρωσικών επιθέσεων. Το TB2, ένα drone μεγάλης αντοχής μεσαίου υψομέτρου (MALE), λειτουργεί εδώ και χρόνια. Χρησιμοποιείται από τον τουρκικό στρατό στο βόρειο Ιράκ και τη Συρία από το 2014. Πιο πρόσφατα έχει πιστωθεί ότι βοήθησε στην ανατροπή της ισορροπίας σε συγκρούσεις όπως η Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Ωστόσο, βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον ουκρανικό στρατό και δείχνουν τα χτυπήματά του εναντίον ρωσικών στρατιωτικών στόχων έχουν γίνει viral, φέρνοντάς το ξανά στο επίκεντρο. Η επιτυχία του drone “δεν είναι μόνο η ικανότητα να στοχεύει τον ρωσικό στρατό”, δήλωσε ο Samuel Bendett, βοηθός ανώτερος συνεργάτης στο Κέντρο Ναυτικών Αναλύσεων Ρωσίας (CNAS). «Είναι επίσης μια νίκη δημοσίων σχέσεων». Σύμφωνα με τον Bendett, το drone απέδωσε όπως αναμενόταν, αλλά δεν είναι «άτρωτο». Τα στοιχεία ανοιχτού κώδικα υποδηλώνουν ότι ορισμένσ μπορεί να έχουν καταρριφθεί από τους Ρώσους. Τα drones «είναι μέρος της ουκρανικής εκστρατείας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που εκτελείται πολύ καλά από τον ουκρανικό στρατό και τους πολίτες», είπε. Τα βίντεο με τις επιθέσεις του Μπαϊρακτάρ έγιναν viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αυτό είναι “μια μεγάλη ενίσχυση ηθικού … [και] μια μεγάλη τακτική νίκη”. Το TB2 και άλλα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV) που αναπτύσσονται στην Τουρκία έχουν βάλει τη χώρα στον χάρτη των drone, μαζί με τις ΗΠΑ, την Κίνα και το Ισραήλ, είπε ο Bendett. Η Τουρκία, η οποία διατηρεί στενούς αμυντικούς και οικονομικούς δεσμούς τόσο με τη Ρωσία όσο και με την Ουκρανία, είναι επιφυλακτική όσον αφορά τη διαφήμιση αυτού που αναμφισβήτητα έχει γίνει μια από τις πιο διάσημες εξαγωγές της. Οι πωλήσεις των drone ήταν ένα σημαντικό ερεθιστικό για τη Ρωσία πολύ πριν από την εισβολή της στην Ουκρανία. Ο εκπρόσωπος του Βλαντιμίρ Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, προειδοποίησε στα τέλη του περασμένου έτους ότι τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα έχουν «αποσταθεροποιητικό» αντίκτυπο στην περιοχή. Ένας Τούρκος γραφειοκράτης υψηλού επιπέδου είπε στους δημοσιογράφους την Παρασκευή ότι η Ρωσία έχει επανειλημμένα παραπονεθεί στην Άγκυρα για πωλήσεις drone στην Ουκρανία. «Συνήθιζαν να παραπονιούνται, διαμαρτύρονται τώρα, αλλά έχουμε ήδη δώσει την απάντηση… αυτά είναι [από] ιδιωτική εταιρεία και αυτή η αγορά είχε γίνει πριν από τον πόλεμο», είπε σε ενημέρωση ξένων μέσων ενημέρωσης. Η Ουκρανία ήταν η πρώτη χώρα που αγόρασε τα TB2 το 2019 και έχει παραγγείλει τουλάχιστον 36 drones μέχρι στιγμής. Τον περασμένο μήνα, ο υπουργός Άμυνας της ανακοίνωσε την άφιξη μιας νέας αποστολής των drones. Ο Selcuk Bayraktar, ο επικεφαλής τεχνολογίας της Baykar Technologies, είναι πιο πρόθυμος να μιλήσει για την τεχνολογία των drones του παρά για την πολιτική. Τυχαίνει επίσης να είναι ο γαμπρός του Τούρκου προέδρου, ο οποίος έχει αναδειχθεί ως βασικός μεσολαβητής μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας στον πόλεμο. Ο Bayraktar έχει ακούσει το τραγούδι που είναι αφιερωμένο στο ομώνυμο drone του και γνωρίζει το φαινόμενο των social media που έχει γίνει στην Ουκρανία, αλλά μετράει τα λόγια του προσεκτικά όταν συζητά για την Ουκρανία. Η αμυντική και αεροδιαστημική βιομηχανία της Τουρκίας κατέγραψε εξαγωγές άνω των 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι, ρεκόρ, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της χώρας. «Είναι σημαντικό να ενισχυθούν οι εξαγωγές άμυνας και αεροπορίας σε χώρες με τις οποίες η Τουρκία έχει στρατηγικές σχέσεις», δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων Anadolu τον Ιανουάριο ο Χαλούκ Μπαϊρακτάρ, Διευθύνων Σύμβουλος της Μπαϊκάρ και νεότερος αδελφός του Σελτσούκ. “Πέρα από την παροχή οικονομικού κέρδους, οι αμυντικές εξαγωγές παρέχουν επίσης μια κατάλληλη βάση για τη δημιουργία στρατηγικών σχέσεων με τις χώρες στις οποίες εξάγετε.” Για τον Selcuk Bayraktar, αυτή δεν είναι μόνο μια οικογενειακή επιχείρηση και ένα δια βίου πάθος για τη μηχανική. Είπε ότι πρόκειται για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της τεχνολογικής αυτάρκειας του έθνους του. «Όταν ήμουν στα 20 μου… θα μπορούσες να πεις ότι θα είμαστε οι καλύτεροι στο ποδόσφαιρο… [ή] στον μπακλαβά, στο κεμπάπ, αλλά κανείς δεν μπορούσε να πει ότι θα αναπτύξουμε μια εξειδικευμένη τεχνολογία που θα να γίνεις παγκοσμίως γνωστός».” Οι Αμερικανοί λοιπόν ”ξεπλένουν” ξανά την Άγκυρα! Η Τουρκία έχει αλλάξει την τακτική της παραβίασης του ελληνικού εναέριου χώρου και πλέον χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο drones για να αμφισβητήσει τα σύνορά μας. Η Τουρκία χρησιμοποιεί μια νέα τακτική από τις αρχές του 2022, «σκανάρει» τον ελληνικό εναέριο χώρο με drones, συλλέγει δεδομένα για σταθμούς ραντάρ, την ταχύτητα και τις μεθόδους της ελληνικής αεροπορίας και την απάντηση της αεράμυνας σε παραβιάσεις των συνόρων.
| Χάος! Τα πράγματα, διεθνώς, είναι χειρότερα απ’ ό,τι τα νομίζουμε… Posted: 15 Apr 2022 10:00 AM PDT Τα πράγματα, διεθνώς, είναι χειρότερα απ’ ό,τι τα νομίζουμε… Η Ευρώπη δεν ξέρει τι της γίνεται. Ούτε η Αμερική ξέρει τι της γίνεται… Δυστυχώς… Ας δούμε μερικά τρανταχτά παραδείγματα: * Στη Γερμανία έγινε μια δημόσια συζήτηση πριν λίγες μέρες για το πόσο λάθος ήταν η μέχρι σήμερα πολιτική της χώρας, να εξαρτάται ενεργειακά – και μαζί μεγάλος μέρος της Ευρώπης – κυρίως από τη Ρωσία. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, κατηγόρησε τη Γερμανία, ότι είχε υποστηρίξει το 2015 τον αγωγό North Stream-2 που παρέκαμπτε την Ουκρανία και διασφάλιζε τη ροή φυσικού αερίου προς την Γερμανία, ακόμα κι αν “χανόταν” τελικά η Ουκρανία… Και σε αυτό είχε δίκιο, εδώ που τα λέμε…. — Η Χριστιανοδημοκράτισα πρώην Καγκελάριος Μέρκελ ανέφερε, εκ των υστέρων, ότι η θέση της αυτή ήταν σωστή την εποχή που έγινε. — Ο σημερινός Πρόεδρος, Σοσιαλδημοκράτης Σταϊνμάγερ αντίθετα ανέφερε ότι η θέση αυτή ήταν λάθος – και ζήτησε συγγνώμη… Μεταξύ μας, δεν ήταν μόνο η Μέρκελ και ο Σταïνμάγερ. Ολόκληρη η πολιτική ηγεσία της Γερμανίας – διακομματικά μάλιστα – τα υποστήριζε όλα αυτά τότε. Κατάλαβε κανείς τους ποιό ήταν το λάθος; Όχι! Δεν συμφωνούν καν μεταξύ τους σήμερα, αν ήταν “λάθος” τότε. Πολύ λιγότερο συμφωνούν ποιό είναι σήμερα το “σωστό”… Η αλήθεια είναι ότι το ρωσικό αέριο εξασφάλιζε φθηνή ενέργεια στη Γερμανική Βιομηχανία (καθώς και σε άλλες κεντροευρωπαϊκές χώρες). Αυτό της έδινε μια απαραίτητη ανάσα ανταγωνιστικότητας διεθνώς. Η Κίνα ανέβαζε συνεχώς την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων της και την επιθετικότητα των εξαγωγών της. Αλλά ενεργειακά η Κίνα είχε μειονέκτημα. Έπρεπε να κουβαλά ενέργεια από το Ιράν και τον Περσικό Κόλπο, πράγμα που καθιστούσε την ενέργεια ακριβότερη εκεί. Ενώ το Αμερικανικό LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο) που μπήκε κι αυτό στον ενεργειακό χάρτη επισήμως το 2014, θα έφτανε σημαντικά ακριβότερο από το ρωσικό στην Ευρώπη… Αν ήθελε η Γερμανία να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά της για τις προσεχείς δεκαετίες είχε ανάγκη το ρωσικό φυσικό αέριο, επειδή ακριβώς ήταν αισθητά φθηνότερο από όλες τις “εναλλακτικές”. Γι’ αυτό έγραφε στα παλαιότερα των υποδημάτων της και την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία (το 2014) και τις πιέσεις για ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού. Γενικά η Γερμανία “ηγούνταν” της Ευρώπης, έχοντας στο μυαλό της ένα πράγμα: την διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας της δικής της βιομηχανίας! Και μόνο… * Στο μεταξύ οι Ευρωπαίοι προσχώρησαν στη λογική της “πράσινης μετάβασης”. Με ραγδαίους ρυθμούς μάλιστα! Διακήρυξαν ότι θα απεξαρτηθούν από το φυσικό αέριο – και τους υδρογονάνθρακες γενικότερα – με ταχύτατη επέκταση των Ανανεώσιμων πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Μόνο που κι εδώ έπεσαν έξω… Γιατί οι ΑΠΕ, που παράγουν μηδενικούς ρύπους – υποτίθεται – έχουν δύο προβλήματα:
–Διακοψιμότητας (δεν παράγουν συνεχώς, δηλαδή τα φωτοβολταϊκά δεν παράγουν όταν δεν έχει ήλιο και τα αιολικά δεν παράγουν όταν ο αέρας φυσάει λιγότερο από 3 μποφόρ ή περισσότερο από 8 μποφόρ).
— Και επί πλέον η ενέργεια που παράγουν οι ΑΠΕ δεν μπορεί εύκολα να αποθηκευθεί. Επομένως χρειάζονται εφεδρικές μονάδες παραγωγής από συμβατικές πηγές (υδρογονάνθρακες), που θα εξασφαλίζουν την ομαλή συνέχεια της προσφοράς, ώστε να μην υπάρχουν εκτεταμένα blackouts. Οι εφεδρικές μονάδες όμως, παράγουν από υδρογονάνθρακες. Κι εδώ έχουν επιβληθεί φόροι στο διοξείδιο του άνθρακα. Όσο αυξάνονται οι φόροι αυτοί (στους “ρύπους”) τόσο διογκώνεται η τιμή του ρεύματος, όταν οι ΑΠΕ δεν λειτουργούν… — Δεύτερον, το κόστος της Ενέργειας που παράγουν οι ΑΠΕ δεν είναι συγκρίσιμο με αυτό των συμβατικών πηγών (από υδρογονάνθρακες). Γιατί υπάρχει πολύ υψηλό “αφανές κόστος”. Μέρος του κόστους εγκατάστασης είναι “επιδοτούμενο” και μέρος των κεφαλαίων επένδυσης είναι με επιδοτούμενο επιτόκιο. Άρα το (λειτουργικό) “κόστος” που εμφανίζεται είναι μικρότερο, γιατί μέρος του έχει ήδη μεταβιβαστεί στον φορολογούμενο (που το επιδοτεί μέσω προϋπολογισμού). — Επίσης, το κόστος των ΑΠΕ δεν λαμβάνει υπ’ όψιν το “κόστος ευκαιρίας” των χρήσεων γης. Διότι όταν βγάζει κανείς γεωργικές καλλιέργειες για να βάλει φωτοβολταϊκά, τότε η Οικονομία δεν κερδίζει μόνο την ενέργεια που παράγεται, χάνει και τη Γεωργική παραγωγή που δεν παράγεται πια. Κι αυξάνει από άλλο δρόμο την εξάρτηση από τη γεωργική παραγωγή της Ρωσίας (και της Ουκρανίας, πλέον). — Τρίτον οι ΑΠΕ έχουν κι αυτές υψηλό “περιβαλλοντικό αποτύπωμα” – δηλαδή επιβαρύνουν σε “ρύπους” (διοξείδιο του άνθρακα κλπ.) Γιατί μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους φτιάχνεται με χρήση ενέργειας από υδρογονάνθρακες (τσιμέντο, ατσάλι, για τα αιολικά – πλαστικά για τα φωτοβολταϊκά) κλπ. Κι ακόμα απαιτούν εντελώς άλλες “υποδομές” – δίκτυα μεταφοράς ενέργειας κλπ. (ευρύτατα διαδεδομένη μεσαία τάση, για ηλεκτροκίνηση) – που απαιτούν τεράστια κεφάλαια κι έχουν κι αυτά υψηλό “περιβαλλοντικό αποτύπωμα”… Όλα αυτά απαιτούν τεχνικές λύσεις που ακόμα δεν έχουν βρεθεί, χρειάζονται υποδομές που σήμερα δεν υπάρχουν – κι αν υπάρξουν θα κοστίσουν πολύ και θα επιβαρύνουν τελικά το συνολικό κόστος της ενέργειας. Με τρόπο που θα υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Τι απαντά σε όλα αυτή η Ευρώπη;
Τίποτε! Απολύτως τίποτα.
Παράγοντες της βιομηχανίας προειδοποιούν…
Εκπρόσωποι της ίδιας της ενέργειας προειδοποιούν…
Παραγωγικές τάξεις που δεν αντέχουν την αναπόφευκτη επιβάρυνση κόστους, επίσης προειδοποιούν…
Αλλά η ευρω-γραφειοκρατία επιμένει!
Ακούει μόνο τις… “Γκρέτες”!
Και τους “περιβαλλοντολόγους” που θέλουν να διώξουν τους υδρογονάνθρακες,
– αλλά αιολικά δεν θέλουν (γιατί καταστρέφουν “την αισθητική του περιβάλλοντος”),
– φωτοβολταϊκά σε βιομηχανική κλίμακα δεν θέλουν (γιατί “αλλοιώνουν το μικροκλίμα”),
– πυρηνικά δεν θέλουν (γιατί φοβούνται τα ραδιενεργά απόβλητα),
– υδροηλεκτρικά δεν θέλουν (γιατί θα επηρεάσουν την “τοπική βιοποικιλότητα”),
– βιομάζα δεν θέλουν (γιατί η καύση της παράγει επίσης διοξείδιο του άνθρακα) Η Ευρώπη έκανε λάθος που εξαρτήθηκε κυρίως από το ρωσικό αέριο – που ήταν ωστόσο, φθηνό. Τώρα θέλει να απεξαρτηθεί συνολικά από το φυσικό αέριο, αλλά εναλλακτικές πραγματικά δεν έχει! Κι ούτε θα αποκτήσει σύντομα…
Δηλαδή δεν έχει καμία στρατηγική. Για τίποτα… * Πάμε τώρα στις ΗΠΑ. Εκεί κι αν υπάρχει “στρατηγικό χάος”! Η Ουάσιγκτον αποφάσισε αρχές του 2021 να αναδείξει ως κύριο αντίπαλό της την Κίνα. Και λίγους μήνες αργότερα προχώρησε σε αναδιάταξη των δυνάμεών της στον Ειρηνικό με την συμμαχία ΑUKUS (Αμερική, Αγγλία, Αυστραλία). Διακήρυξε μάλιστα ως επόμενο βήμα την επέκταση της “Τετραμερούς” συμμαχίας (Quad) με ΗΠΑ, Αυστραλία, Ιαπωνία, Ινδία, πάλι με κύριο στόχο την “ανάσχεση” της Κίνας. Στοιχειώδης αρχή της στρατηγικής είναι, αφού αναδείξεις τον κύριο αντίπαλό σου, στη συνέχεια να συσπειρώνεις όλους τους άλλους εναντίον του. Και ταυτόχρονα να μετακινείς τους φίλους του σε θέση “ουδετερότητας”, τους “ουδέτερους” πιο κοντά με σένα και τους απλούς φίλους σου να τους αναβαθμίζεις σε “συμμάχους” σου έναντι του “κοινού εχθρού”. Με δύο λόγια να κάνεις τα πάντα για να απομονώσεις τον αντίπαλό σου…
Εδώ οι ΗΠΑ έκαναν το ακριβώς αντίθετο:
– Αντί να εξηγήσουν στην Ουκρανία ότι δεν επρόκειτο να μπει στο ΝΑΤΟ (εξουδετερώνοντας έτσι τις ρωσικές αιτιάσεις) ενεθάρρυναν κάτι που ήξεραν ότι θα προκαλέσει την επέμβαση της Ρωσίας – και όταν αυτό συνέβη έσπρωξαν τη Ρωσία στην αγκαλιά της Κίνας. – Ακόμα χειρότερα, έσπρωξαν και την Ινδία στο πλευρό της Ρωσίας! – Αλλά και το Πακιστάν και ολόκληρο τον Αραβικό κόσμο… Πίστευαν ότι η Κίνα θα πάρει τις αποστάσεις της από τη Ρωσία και θα την εγκατέλειπε, αλλά αυτό δεν συνέβη. Η Κίνα γνωρίζει ότι αν η Ρωσία ηττηθεί, η επόμενη που παίρνει σειρά στο στόχαστρο της Δύσης θα είναι η ίδια η Κίνα. Την οποία έχουν ήδη αναδείξει ως “κύριο αντίπαλο” από πέρσι. Πίστευαν ότι μεγάλο μέρος του Τρίτου κόσμου θα απομονώσει την Ρωσία. Στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος του τρίτου κόσμου δεν εφαρμόζει καν τις δυτικές κυρώσεις… Αν μετράτε τις χώρες που καταδίκασαν τη Ρωσική εισβολή, θα διαπιστώσετε ότι είναι η μεγάλη πλειονότητα των μελών του ΟΗΕ: 153 επί συνόλου 193… Αλλά οι 34 χώρες που ΔΕΝ ψήφισαν εναντίον – δηλαδή έκαναν αποχή – περιλαμβάνουν την Κίνα, την Ινδία, τη Βραζιλία και τη Νότιο Αφρική, ενώ αθροίζουν μαζί με τις 16 χώρες που ψήφισαν με τη Ρωσία, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης! Κι αν λάβετε υπ’ όψιν το γεγονός ότι πολλές χώρες απ’ αυτές που καταδίκασαν τη Ρωσία, ωστόσο ΔΕΝ εφαρμόζουν τις κυρώσεις σε βάρος της, τότε η Δύση αντί να “απομονώσει” η ίδια τη Ρωσία, κινδυνεύει να βρεθεί η ίδια απομονωμένη… Αυτά τα αναφέρουν πλέον αμερικανοί αναλυτές που δεν έχουν καμία “συμπάθεια”… στον Πούτιν! Φυσικά η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι καταδικαστέα. Χωρίς συζήτηση… Αλλά εδώ δεν συζητάμε ποιος “έχει δίκιο”. Αλλά ποιος έχει παγκόσμια στρατηγική. Κι όποιος διεκδικεί παγκόσμια ηγεμονία, οφείλει να έχει διεθνή στρατηγική! Οι ΗΠΑ σήμερα, αντί να αθροίζουν συμμάχους γύρω τους, χάνουν φίλους ή δυνητικούς συμμάχους…
Παντού! * Στα ενεργειακά, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα: — Το 2010 ξεκίνησε ο τεράστιος πετρελαιοαγωγός Keystone που θα έφερνε καναδικό πετρέλαιο από την Αλβέρτα του Καναδά στις ΗΠΑ, ως το Τέξας. Επρόκειτο για το δεύτερο μεγαλύτερο τέτοιο αγωγό στον κόσμο, μήκους πάνω από 4,300 χιλιόμετρα!
— Το 2015 ο Ομπάμα (επί της Προεδρίας του οποίου ξεκίνησε) αποφάσισε να τον σταματήσει, για “περιβαλλοντικούς λόγους”!
— Το 2017 επί Προεδρίας Τράμπ ξεκίνησε πάλι και σε μεγάλο βαθμό προχώρησε, με στόχο να μειώσει την εξάρτηση των ΗΠΑ από το πετρέλαιο της Ρωσίας και της Βενεζουέλας (χώρες στις οποίες είχαν επιβληθεί κυρώσεις).
— Το πρώτο πράγμα που έκανε ο νέος Πρόεδρος Μπάϊντεν όταν ανέλαβε την Προεδρία, τον Ιανουάριο του 2021 ήταν να σταματήσει – ξανά – την ολοκλήρωση του Keystone (μόνο η τελευταία επέκταση του οποίου κόστισε 8 δισεκατομμύρια!).
Σας φαίνεται ότι… “ξέρουν τι κάνουν”; Τώρα ο Μπάϊντεν επέβαλε νέες κυρώσεις στη Ρωσία, αλλά δεν ολοκληρώνει τον Keystone! Αντίθετα προσπαθεί να πείσει τον δικτάτορα Μαδούρο της Βενεζουέλας να του πουλήσει πετρέλαιο. Ενώ προσπάθησε να άρει και τις κυρώσεις σε βάρος του Ιράν. Αλλά το deal με το Ιράν δεν προχώρησε, γιατί αντέδρασαν έντονα οι Άραβες και οι Ισραηλινοί. Ενώ οι Βενεζουελάνοι δεν μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή πετρελαίου, λόγω “παλαίωσης” των εγκαταστάσεών τους. Έτσι άνοιξε ο δρόμος να αγοράζει η Βενεζουέλα πετρέλαιο από τη Ρωσία κι ύστερα να πουλάει δικό της στις ΗΠΑ! Κι όλα αυτά για να μην ξεκινήσει και πάλι ο Keystone, ο οποίος θα απεξαρτούσε συνολικά τις ΗΠΑ από το πετρέλαιο και της Ρωσίας και της Βενεζουέλας… Και γιατί αποφάσισαν οι ΗΠΑ να περάσουν ραγδαία στην “πράσινη ενέργεια”, άρα κόβουν όλες τις υποδομές που τους εξασφαλίζουν ενέργεια από υδρογονάνθρακες! Αλλά δεν έχουν εναλλακτική – κι έτσι παραμένουν εξαρτημένοι από εισαγωγές με προέλευση χώρες στις οποίες έχουν επιβάλει… κυρώσεις! Μύλος! * Στο φυσικό αέριο τα πράγματα είναι λίγο… χειρότερα!
Ο Πρόεδρος Ομπάμα διακήρυξε το 2013 ότι οι ΗΠΑ θα γίνουν όχι μόνο “αυτάρκεις” σε φυσικό αέριο, αλλά και η πρώτη εξαγωγική χώρα σε αέριο, από σχιστολιθικό. Το οποίο είναι, όμως, ακριβότερο… – Το 2015 ο ίδιος Πρόεδρος υπέγραψε εκ μέρους των ΗΠΑ τους περιβαλλοντικούς στόχους του ΟΗΕ για σταδιακή κατάργηση χρήσης υδρογονανθράκων – που περιλαμβάνουν, όμως και το φυσικό αέριο! — Στη συνέχεια ο Τράμπ αποσύρθηκε από την παγκόσμια συμφωνία για την κατάργηση των υδρογονανθράκων. — Στη συνέχεια ο Μπάϊντεν επανήλθε στην παγκόσμια συμφωνία για κατάργηση των υδρογονανθράκων.
Τώρα ο Μπάϊντεν προωθεί το – ακριβό – σχιστολιθικό αέριο των ΗΠΑ να εξάγεται στην Ευρώπη για να αντικαταστήσει μέρος του ρωσικού αερίου. Γενικά οι ΗΠΑ δεν θέλουν υδρογονάνθρακες, αλλά θέλουν να πωλούν φυσικό αέριο στην Ευρώπη (και όπου αλλού μπορούν). Αλλά η τιμή του είναι πολύ πιο ακριβή και οι ποσότητές του δεν μπορούν να ξεπεράσουν το ένα τρίτο των εισαγωγών από Ρωσία.
Κατάλαβε κανείς τίποτε για το τι ακριβώς επιδιώκουν οι ΗΠΑ σε σχέση με τα ενεργειακά; * Γενικά οι ΗΠΑ προωθούν την παγκοσμιοποίηση, αλλά επιβάλλουν συνεχώς κυρώσεις που διακόπτουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες της παγκοσμιοποίησης! Γενικά προσπαθούν να απομονώσουν τους “κακούς δικτάτορες”, αλλά στην πραγματικότητα κάθε φορά που επιβάλλουν νέες κυρώσεις κατά “κακών δικτατόρων”, συγχωρούν τις κυρώσεις που ήδη έχουν επιβάλει προηγουμένους σε άλλους “κακούς δικτάτορες”…! — Για να απομονώσουν τη Ρωσία σήμερα, προσέγγισαν το Μαδούρο της Βενεζουέλας στον οποίο είχαν επιβάλει κυρώσεις πιο πριν. Δεν τους βγήκε. — Για να απομονώσουν τη Ρωσία τώρα, προσπάθησαν να προσεγγίσουν και το Ιράν, στο οποίο είχαν επιβάλει επίσης κυρώσεις. Δεν τους βγήκε, μέχρι στιγμής…
— Για να κερδίσουν την Τουρκία έναντι της Ρωσίας, προτίθενται σήμερα να άρουν τις κυρώσεις που είχαν επιβάλει στην Άγκυρα. Αλλά οι κυρώσεις αυτές (CAATSA), έχουν επιβληθεί από το Κογκρέσο το Δεκέμβριο του 2020, έχουν πολύ ισχυρή διακομματική βάση και δεν είναι πιθανό να αρθούν σήμερα. Μετά τις εκλογές για την ανανέωση του Κογκρέσου, τον προσεχή Νοέμβριο, είναι ακόμα λιγότερο πιθανό να αρθούν… Για να καταλάβετε τι συμβαίνει σήμερα: Το 2014 μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις στη Ρωσία. Το αποτέλεσμα τότε ήταν να καταρρεύσει η τιμή του πετρελαίου διεθνώς! Οι Αμερικανοί κατάφεραν τότε να συνασπίσουν όλους τους άλλους πετρελαιοπαραγωγούς να αυξήσουν την προσφορά πετρελαίου επί τόπου! Σήμερα οι Αμερικανοί επέβαλαν πολύ αυστηρότερες κυρώσεις στη Ρωσία, για πολύ σοβαρότερη επιθετική ενέργεια της Ρωσίας στην Ουκρανία. Το αποτέλεσμα, όμως αυτή τη φορά ήταν το αντίθετο: να εκτοξευθούν οι τιμές του πετρελαίου (που είχαν αρχίσει να ανεβαίνει ήδη από πριν). Οι υπόλοιποι παραγωγοί υδρογονανθράκων ΔΕΝ αύξησαν την προσφορά αυτή τη φορά…. Από τη στιγμή που ΗΠΑ και Δύση έχουν προσχωρήσει στην πολιτική της άμεσης κατάργησης των υδρογονανθράκων, οι παραγωγοί υδρογονανθράκων δεν τους παρακολουθούν – και δεν τους βοηθούν! Με αποτέλεσμα η Ρωσία να χρηματοδοτεί σήμερα τον Πόλεμο (που όλοι καταγγέλλουμε) από τις αυξημένες τιμές της ενέργειας που εξάγει παντού! Κι εμείς τη… “βοηθάμε” να αυξήσει τις τιμές κι άλλο!
Τελικά όλα όσα ακούμε οδήγησαν στο αντίθετό τους: – Η “πράσινη μετάβαση” δούλεψε υπέρ του διεθνούς ολιγοπωλίου των υδρογονανθράκων!
– Η παγκοσμιοποίηση οδήγησε στον κατακερματισμό της παγκόσμιας παραγωγής και της παγκόσμιας αγοράς σε περιφερειακές ενότητες.
— Και η Δύση συσπείρωσε τους αντιπάλους της! Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Δύση ΔΕΝ έχει στρατηγική σε τίποτα;
ΥΓ.1 Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντίπαλοί της Δύσης “πάνε καλά”. Κι εκείνοι έχουν προβλήματα και αντιφάσεις. Αλλά μέχρι πρόσφατα η “ηγεμονία” της Δύσης ήταν περίπου αδιαμφισβήτητη. Και σήμερα οι αντίπαλοί της Δύσης απλώς εκμεταλλεύονται τις αντιφάσεις της.
Και το πιο ανησυχητικό: Ενώνονται μεταξύ τους, όλο και περισσότερο…
| Ο Πόλεμος Φθοράς και η τακτική της εξαπάτησης και του αιφνιδιασμού στις πολεμικές επιχειρήσεις του Βυζαντίου (11ος-13ος αιώνας) (Β Μέρος) Posted: 15 Apr 2022 09:00 AM PDT Αρθρο του Νικόλαου Σ. Κανελλόπουλου
(το Α¨ Μέρος ΕΔΩ) Ο 11ος ΚΑΙ Ο 12ος ΑΙΩΝΑΣ Με την έναρξη του 11ου αιώνα, η βυζαντινή αυτοκρατορία έχει ήδη εμπλακεί σε μακροχρόνια σύγκρουση με το βουλγαρικό κράτος, η οποία λαμβάνει την μορφή του ορεινού πολέμου. Η περίπτωση της μάχης του Κλειδίου (1014) είναι ευρύτατα γνωστή: τα στρατεύματα του Βασίλειου Β ́ για να εκβιάσουν τη διάνοιξη του στενού περάσματος, το οποίο είχαν τειχίσει οι Βούλγαροι, επιχείρησαν υπερκέραση μέσω του όρους Μπέλες (απόσπασμα υπό τον στρατηγό Νικηφόρο Ξιφία) και κατέλαβαν τα νώτα των Βουλγάρων αιφνιδιάζοντάς τους (σ.15). Όταν το 1048 οι Βυζαντινοί ηττήθηκαν κατ’ επανάληψη στην προσπάθειά τους να αναχαιτίσουν τους Πετσενέγους επιδρομείς σε κατά παράταξη μάχες, μετέβαλαν την στρατηγική τους: διασκόρπισαν τις δυνάμεις τους σε οχυρά και τειχισμένες πόλεις, εξερχόμενοι αυτών μόνο για να αιφνιδιάσουν με ενέδρες τους επιδρομείς, όταν εκείνοι θα είχαν διασκορπισθεί για να λεηλατήσουν (σ.16). Επίσης το ίδιο έτος, ο δούκας της Ιβηρίας Κατακαλών Κεκαυμένος στήνει ενέδρα και εξουδετερώνει μεγάλη στρατιωτική δύναμη Σελτζούκων Τούρκων που είχαν εισβάλει στην Αρμενία (σ.17). Ακόμα και πριν από την περίφημη μάχη του Μάντζικερτ (1071), ορισμένοι αξιωματούχοι φέρονται να συμβούλευσαν τον αυτοκράτορα Ρωμανό Δ ́ Διογένη να αποφύγει σύγκρουση με τον Σελτζούκο σουλτάνο, και αντ’ αυτής να πυρπολήσει την ύπαιθρο, ώστε να στερήσει τα απαιτούμενα εφόδια από τους Σελτζούκους, και κατόπιν να τους υποχρεώσει σε σύγκρουση σε τόπο που θα ευνοούσε το βυζαντινό στράτευμα (σ.18). Ο Αλέξιος Α ́ Κομνηνός αποδείχτηκε ευφυής στρατιωτικός ηγέτης που δεν δίσταζε, ανάλογα με τις περιστάσεις, να καταφεύγει στον πόλεμο φθοράς και την εξαπάτηση για να επικρατήσει. Ήδη από την εποχή που ανέλαβε στρατιωτικά καθήκοντα, και μάλιστα σε μικρή ηλικία, έλαμψε η στρατηγική του διάνοια. Ανέλαβε να αντιμετωπίσει τον στασιαστή Ουρσέλιο (Roussel), χωρίς να διαθέτει αριθμητικά επαρκές στράτευμα (1075). Ο έμπειρος Λατίνος, επιθυμούσε μάχη εκ του συστάδην γνωρίζοντας ότι θα είχε πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του, αλλά ο Αλέξιος επιμελώς το απέφυγε και επιδόθηκε σε πόλεμο φθοράς που περιλάμβανε ενέδρες και παρενόχληση των εφοδιοπομπών, δυσχεραίνοντας τη θέση του αντιπάλου του (σ.19). Ομοίως αντιμετώπισε επιτυχώς το αριθμητικά ισχυρότερο στράτευμα του διεκδικητή του θρόνου Νικηφόρου Βρυεννίου (1078 – μάχη της Καλαβρύης). Αρχικά είχε τοποθετήσει σε ενέδρα τα στρατεύματά του, η οποία απέτυχε. Κατά τη διάρκεια της μάχης και ενώ η πλάστιγγα της νίκης έκλινε προς τον Νικηφόρο Βρυέννιο, ο Αλέξιος ενισχύθηκε από Τούρκους, εκ των οποίων το ένα τρίτο το χρησιμοποίησε για να παρασύρει σε καταδίωξη τις δυνάμεις του Νικηφόρου. Τα υπόλοιπα δύο τρίτα των Τούρκων είχαν σχηματίσει ενέδρα, η οποία σε αυτή την περίπτωση ήταν επιτυχής (σ.20). Το 1078 ο Νικηφόρος Βασιλάκης πραγματοποίησε νυχτερινή επίθεση στο στρατόπεδο του Αλεξίου Κομνηνού, προκειμένου να τον αιφνιδιάσει. Ο Αλέξιος είχε προνοήσει να εγκαταλείψει εγκαίρως το στρατόπεδο ώστε να αντιστρέψει τους όρους της σύγκρουσης, αιφνιδιάζοντας εκείνος τον αντίπαλό του, ο οποίος θα αναφωνήσει: ἄνδρες συστρατιῶται, ἠπατήμεθα· ὁ πόλεμος ἔξωθεν (σ.21). Τα αιφνιδιασθέντα στρατεύματα του Βασιλάκη εξολοθρεύθηκαν, ενώ τις σημαντικότερες απώλειες υπέστησαν οι Φράγκοι ιππείς που τον ακολουθούσαν (σ.22). Η πολεμική δραστηριότητα του Αλέξιου Κομνηνού κορυφώθηκε όταν ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 1081 και στράφηκε στην εφαρμογή τακτικών παραπλάνησης και αιφνιδιασμού, ειδικά μετά τις συνεχόμενες αποτυχίες να αντιμετωπίσει τους Νορμανδούς εισβολείς σε κατά παράταξη μάχη. Ο Ροβέρτος Γουϊσκάρδος απέφυγε την νυκτερινή επίθεση και τον αιφνιδιασμό του Αλεξίου Ά, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί τελικά ο τελευταίος σε κατά παράταξη μάχη, στην οποία και ηττήθηκε (Δυρράχιο 1081) (σ.23). Αργότερα (1083) ο Αλέξιος θα αντιμετωπίσει τον υιό του Ροβέρτου, τον Βοημούνδο, οδηγώντας τα νορμανδικά στρατεύματα σε ενέδρα μέσω εικονικής υποχώρησης (σ.24). Στρατηγική πολέμου φθοράς μέσω τακτικής διαρκούς παρενοχλήσεως θα αναλάβει ο Αλέξιος εναντίον του Βοημούνδου, με κύριο στόχο την παρακώλυση των επικοινωνιών του (1107–08). Επίσης οχύρωσε και τοποθέτησε φρουρές σε ορισμένες στενωπούς (κλεισούρες) που οδηγούσαν σε σημαντικές πόλεις, όπως ο Αυλώνας και τα Κάνινα. Σε μία από τις κλεισούρες, οι Φράγκοι πέτυχαν να κατευθυνθούν στα νώτα της φρουράς και να την αποδεκατίσουν (σ.25). Αργότερα, οι Βυζαντινοί αιφνιδίασαν τμήμα των Νορμανδών, ενώ εκείνοι ήταν στρατοπεδευμένοι στις όχθες του ποταμού Βούση (Αώος), τους επιτέθηκαν ξημερώματα και προκάλεσαν πολλές απώλειες, καθώς αριθμός πανικόβλητων Λατίνων πνίγηκε στον ποταμό (σ.26). Tον 12ο αιώνα συνεχίζεται η εφαρμογή της στρατηγικής του πολέμου φθοράς με ανάλογη συχνότητα. Ο Ιωάννης Β ́ Κομνηνός στην προσπάθεια αποκατάστασης της βυζαντινής κυριαρχίας στη Μικρά Ασία, προκειμένου να καταλάβει την Σωζόπολη, παρασύρει την φρουρά της σε καταδίωξη σε δύσβατα εδάφη (1120). Ταυτόχρονα άλλο τμήμα του βυζαντινού στρατεύματος τοποθετημένο σε ενέδρα, καταλαμβάνει την σχεδόν αφύλακτη πόλη και το τουρκικό στράτευμα βρίσκεται κυκλωμένο και αιχμαλωτίζεται ή εξοντώνεται (σ.27). Διπλή ενέδρα φέρεται να προσπάθησε να οργανώσει, άνευ επιτυχίας, ο Μανουήλ Α ́ Κομνηνός εναντίον των Σελτζούκων Τούρκων κατά την μάχη περί τινα χῶρον Τζιβρηλιτζημανί βαρβαρικῶς ὠνομασμένον (1146) (σ.28). Ο ίδιος αυτοκράτορας, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της εκστρατείας που οδήγησε στην ήττα στο Μυριοκέφαλο (1176), ανέλαβε την αποκατάσταση της βυζαντινής κυριαρχίας και την οχύρωση του Δορυλαίου. Σε αυτή την επιχείρηση, για να αντιμετωπίσει τους Σελτζούκους, χρησιμοποίησε ενέδρες (σ.29). Αλλά και αργότερα (1177) με χρήση ενέδρας κατατροπώθηκαν οι Σελτζούκοι επιδρομείς στην περιοχή του ποταμού Μαιάνδρου από τον στρατηγό του Μανουήλ Α ́, τον Ιωάννη Βατάτζη (σ.30). Τέλος, το 1189 στην περιοχή της Φιλιππούπολης, καταγράφεται η αποτυχημένη προσπάθεια των Βυζαντινών να παγιδεύσουν τα στρατεύματα των Σταυροφόρων (Γ ́ Σταυροφορία), που είχαν εξορμήσει για την συγκέντρωση εφοδίων (σ.31). Σημειώσεις – Παραπομπές 15. Ιωάννης Σκυλίτζης, Σύνοψις ἱστοριῶν, έκδ. J. Thurn, Ioannis Scylitzae Synopsis historiarum [CFHB 5], Berlin 1973, 348-349. Μιχαήλ Ατταλειάτης, Ἱστορία, έκδ. ε. θ. Τσολακησ, Michaelis Attaliatae Historia [CFHB 50], Αθήνα 2011, 176-177. Πβλ. p. m. strässle, Krieg und Kriegführung in Byzanz. Die Kriege Kaiser Basileios’ II. gegen die Bulgaren (976-1019), Κöln 2006, 270-273 και 181-189.
16. Μιχαήλ Ατταλειάτης, Ἱστορία, 24-35.
17. Ιωάννης σκυλίτζης, Σύνοψις Ἱστοριῶν, 448-449. Κατά τον Νικηφόρο Βρυέννιο (Ὕλη ἱστορίας, έκδ. p. Gautier, Nicéphore Bryennioς Histoire [CFHB 9], Bruxelles 1975, 99), οι Σελτζούκοι είχαν εκστρατεύσει με δύναμη 20000 ανδρών.
18. Νικηφόρος Βρυέννιος, Ὕλη ἱστορίας, 106-107.
19. Νικηφόρος Βρυέννιος, Ὕλη ἱστορίας, 185. Βλ. λεπτομερώς Γ. Λεβενιώτης, To στασιαστικό κίνημα του Ουρσελίου (Ursel de Bailleul) στην Μικρά Ασία (1073–1076), Θεσσαλονίκη 2004.
20. Μιχαήλ Ατταλειάτης, Ἱστορία, 222-224. Ἡ Συνέχεια τῆς Χρονογραφίας τοῦ Ἰωάννου Σκυλίτση, έκδ. ε. θ. Τσολακησ, Θεσσαλονίκη 1968, 180-181. Άννα κομνηνή, Ἀλεξιάς, Ι. 5-6: 20-27. Νικηφόρος Βρυέννιος, Ὕλη Ἱστορίας, 267-279. Πβλ. J. hAlDon, The Byzantine Wars. Battles and campaigns of the Byzantine era,Stroud 2001, 127-133. A. KülzeR, Ostthrakien [TIB 12], Wien 2008, 421-422 (s.v. Kalabryē), και ειδικότερα J. M. Gilmer, The battle of Kalavrye revisited, ΒυζΣύμ 31 (2021), 153-175.
21. Άννα Κομνηνή, Ἀλεξιάς, Ι.8,2: 30.
22. Μιχαήλ Ατταλειάτης, Ἱστορία, 230. Συνέχεια τῆς Χρονογραφίας τοῦ Σκυλίτση, 183. Νικηφόρος Βρυέννιος, Ὕλη ἱστορίας, 287-291.
23. Άννα Κομνηνή, Ἀλεξιάς, IV. 6, 1-2: 131-132. Ανάλυση για τη μάχη του Δυρραχίου στο G. TheoToKis, The Norman campaigns in the Balkans 1081-1108, Woodbridge 2014, 154-164.
24. Άννα Κομνηνή, Ἀλεξιάς, V. 5-6: 155-159. Πβλ. TheoToKis, The Norman campaigns, 173-175.
25. Αννα Κομνηνή, Ἀλεξιάς, XIII.4-5: 394-398.
26. Άννα Κομνηνή, Ἀλεξιάς, XIII.6, 1-5: 401-402. Πβλ. Theotokis, The Norman campaigns, 208-213.
27. Ιωάννης Κίνναμος, Ἱστορία, έκδ. A. meineKe, Ioannis Cinnami Epitome rerum ab Ioanne et Alexio Comnenis gestarum [CSHB], Bonn 1836, 6-7. Νικήτας Χωνιάτης, Χρονικὴ Διήγησις,έκδ. J. l. vAn DieTen, Nicetae Choniatae Historia [CFHB 11], Berlin 1975, 12-13. Πβλ. w. Treadgold, A History of the Byzantine State and Society, Stanford 1997, 630. J.w. biRKenmeieR, The Development of the Comnenian Army: 1081–1180, Leiden 2002, 89-90. α. δελεογλου, Συμβολή στη μελέτη του ιστορικού έργου του Ιωάννου Κιννάμου, Σέρρες 2016, 317-320. α. παπαγεώργιου, Ο Ιωάννης Β’ Κομνηνός και η εποχή του (1118–1143), Αθήνα 2017, 114-115. K. belKe – n. meRsich, Phrygien und Pisidien [TIB 7], Wien 1990, 387-388 (s. v. Sozopolis).
28. Ιωάννης Κίνναμος, Ἱστορία, 46-50. Βλ. και ΒIRKENMEIER, Comnenian Army, 105-107 και για την τοποθεσία (Cybrilcymani, αἱ κλεισώρειαι τοῦ Τζιβρίτζη κατά τον Νικήτα Χωνιάτη, Χρονικὴ Διήγησις, 179) βλ. ΒelKe – meRsich, Phrygien und Pisidien, 411 (s.v. Tzibritze).
29. Ιωάννης Κίνναμος, Ἱστορία, 295: βασιλεὺς δὲ ξὺν ὀλίγοις ἑκάστης ἡμέρας ἐξιὼν λόχοις τε ἐξ ἀφανοῦς καὶ κατὰ πρόσωπον συμβολαῖς πολλοὺς Περσῶν ἔκτεινε καὶ τῶν παρὰ σφίσιν ἐπιφανῶν … . Ο Νικήτας Χωνιάτης, Χρονικὴ Διήγησις, 176-177, δεν μνημονεύει αντίστοιχη τακτική. Πβλ. p. mAGDAlino, The Empire of Manuel I Komnenos, 1143-1180, Cambridge 1993, 96.
30. Νικήτας Χωνιάτης, Χρονικὴ Διήγησις, 193-194.
31. Νικήτας Χωνιάτης, Χρονικὴ Διήγησις, 408-409. Οι Σταυροφόροι ενημερώθηκαν εγκαίρως από πληροφοριοδότες για τα σχέδια των Βυζαντινών, απέφυγαν την ενέδρα και τους αιφνιδίασαν. Εικόνα: Νίκη των Βυζαντινών επί των Βουλγάρων, μικρογραφία στη «Σύνοψη Ιστοριών» του Ιωάννη Σκυλίτζη, από το Wikimedia Commons | Ο Πόλεμος Φθοράς και η τακτική της εξαπάτησης και του αιφνιδιασμού στις πολεμικές επιχειρήσεις του Βυζαντίου (11ος-13ος αιώνας) (Α μέρος) Posted: 15 Apr 2022 08:00 AM PDT Άρθρο του Νικόλαου Σ. Κανελλόπουλου ῏Ησαν γὰρ ἄμφω πάντα προϊδεῖν καὶ συνιδεῖν ἱκανοὶ καὶ πολεμικῶν τεχνασμάτων οὐδενὸς ἀδαεῖς, ἀλλὰ πάσαις μὲν τειχομαχίαις, πάσαις δὲ λοχήσεσι καὶ ταῖς ἐκ παρατάξεως ἀγωνίαις ἐθάδες, τὰς δὲ διὰ χειρὸς πράξεις δραστικοὶ καὶ γενναῖοι καὶ ἐχθροὶ πάντων τῶν ὑπ ̓ οὐρανὸν ἡγεμόνων γνώμῃ καὶ ἀνδρείᾳ κατάλληλοι (σ.1). Στο σύντομο αυτό απόσπασμα, η Άννα Κομνηνή, για να εξυμνήσει τις πολεμικές αρετές των δύο μεγάλων αντιπάλων, Αλεξίου Κομνηνού και Ροβέρτου Γουϊσκάρδου, μνημονεύει τους βασικούς τύπους στρατιωτικών επιχειρήσεων, τον τρόπο διεξαγωγής των οποίων ένας ικανός στρατιωτικός ηγέτης οφείλει να γνωρίζει, δηλαδή την πολιορκία, την μάχη σε παράταξη και την ενέδρα. Η ενέδρα, βάση της οποίας αποτελεί η παραπλάνηση και ο αιφνιδιασμός, κατέχει σύμφωνα με την Άννα σημαντική θέση στον βυζαντινό πόλεμο. Δύο αιώνες αργότερα ο ανώνυμος συντάκτης του Χρονικού του Μορέως διασώζει συμπυκνωμένα σε λίγους στίχους το πώς αντιλαμβάνονταν οι Δυτικοί τον τρόπο πολέμου των Βυζαντινών, όπου κυριαρχεί η εξαπάτηση και όχι η κατά μέτωπο σύγκρουση: Τὸ πῶς οἱ Τοῦρκοι κ’ οἱ Ρωμαῖοι οὐδὲν εἶναι στρατιῶτες νὰ πολεμοῦν εἰς πρόσωπον ὡσὰν ἐμεῖς οἱ Φράγκοι, δια τὸ ἔχουν πονηρίαν καὶ πολεμοῦν μὲ τέχνην (σ.2). Στις αρχές του 14ου αιώνα, ο υιός του βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ , ο Θεόδωρος Παλαιολόγος, που σταδιοδρόμησε στη Δύση ως μαρκήσιος του Μομφεράτου, γράφοντας για να συμβουλεύσει τους συμπατριώτες του περί τα στρατιωτικά, διακρίνει τρείς κατηγορίες πολέμου: α) την επιδρομή και λεηλασία,
β) την εξαπάτηση, και μόνον η τρίτη κατηγορία αναφέρεται στην γενικευμένη, κατά μέτωπο σύγκρουση (σ.3). Πράγματι η μελέτη του μεσαιωνικού πολέμου έχει αποδείξει ότι σημαντικό ρόλο στις πολεμικές συγκρούσεις κατείχαν όχι μόνο οι μάχες σε παράταξη, αλλά και οι πολιορκίες και οι επιχειρήσεις που αξιοποιούσαν την εξαπάτηση και ως εκ τούτου οδηγούσαν στον αιφνιδιασμό του αντιπάλου (σ.4). Και όσον αφορά το Βυζάντιο, οι επιχειρήσεις εξαπάτησης και αιφνιδιασμού καθώς και η στρατηγική του πολέμου φθοράς κατέχουν σημαντική θέση και ρόλο στη στρατιωτική ιστορία της αυτοκρατορίας. Ο πόλεμος φθοράς εμφανίζεται συχνά κατά την μακραίωνη βυζαντινή ιστορία, αποκτώντας μεγαλύτερη ή μικρότερη σημασία ανά περίοδο για την στρατηγική της αυτοκρατορίας και τις πολεμικές επιχειρήσεις. Το θέμα του πολέμου φθοράς, σε συνδυασμό με την εξαπάτηση και τον αιφνιδιασμό, δεν απουσιάζει και από την ύλη των βυζαντινών στρατιωτικών εγχειριδίων, με αποκορύφωμα το Περί παραδρομής πολέμου, το οποίο αποτελεί αυτοτελές εγχειρίδιο πολέμου φθοράς για την αντιμετώπιση των συνοριακών επιδρομών των Αράβων (σ.5). Με την προτεινόμενη στρατηγική μπορεί ο στρατηγός να επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα, ακόμα και αν υστερεί αριθμητικά του αντιπάλου: Χρὴ δὲ καὶ τοῦτο διὰ σκοποῦ καὶ μελέτης ἔχειν τὸν στρατηγὸν καὶ πᾶσαν σπουδὴν τίθεσθαι, λάθρα καὶ ἀδοκήτως, εἰ οἶόν τε, τὰς τῶν ἐχθρῶν ἐπιθέσεις ποιεῖσθαι ̇ τοῦ γὰρ τοιούτου ἐπιτηδεύματος τυγχάνων ὁ στρατηγός, καὶ μετ’ ὀλιγοστοῦ λαοῦ πολλοὺς τῶν πολεμίων κατατροπώσεται (σ.6). |
| | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου