ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

 ΟΙ  ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ  ΑΓΩΝΕΣ  ΑΠΟ ΤΗΝ  ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ  ΣΗΜΕΡΟΝ

 

(Αποσπάσματα απο το βιβλίο "ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ"

 

                                                    του Κωνσταντίνου Κωνσταντινιδη-Αμφικτύωνα)

 

 

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ  ΚΑΙ  ΘΡΗΣΚΕΙΑ

 

 

Οι  Ολυμπιακοί αγώνες έλκουν την προέλευση τους από το Δία

 

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έλκουν την καταγωγή τους κατευθείαν από την Ελληνική θρησκεία του Δωδεκάθεου. Κάθε  θρησκεία πρέπει να απαντά στα εξής τρία ερωτήματα. Τι είναι  ο Κόσμος;  Τι είναι ο άνθρωπος ; Ποιές πρέπει  να είναι οι αξίες της ζωής μας ; Η Ελληνική θρησκεία στο δεύτερο ερώτημα τι εστί άνθρωπος , απαντά ότι αυτός αποτελείται από σώμα , ψυχή και πνεύμα, τα οποία έχουν ανάγκη από φροντίδα, γι να γίνει ο άνθρωπος καλός κ’ αγαθός(ενάρετος).  Όπως το πνεύμα και η ψυχή έχουν ανάγκη ψυχοπνευματικής αγωγής , έτσι και το σώμα έχει ανάγκη εκ του αθλητισμού.  Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι η  γενική δοκιμασία όλων των Ελληνικών αρετών και αξιών. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν δύο ειδών θρησκείες. Πρώτον οι αρχαίες παραδοσιακές θρησκείες που φέρουν όλη τη σοφία της Χρυσής Εποχής για την οποία μας ομιλούν οι Κλασσικοί..  Αυτές είναι πνευματικές θρησκείες και δίνουν απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα,    είναι δε θεμελιωμένες στην ανώτερη επιστήμη του προκατακλυσμιαίου πολιτισμού. Η αυθεντικότερη εκ τούτων και η πιο παλιά είναι η Ελληνική Θρησκεία του Δωδεκάθεου. Η θρησκεία αυτή είναι το πρότυπο πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν  οι Ολυμπιακοί Αγώνες , αφού οι θεοί της ήσαν οι πρώτοι Ολυμπιονίκες και το πρότυπο των ανθρώπων εκείνης της εποχής . Δεύτερον , οι κοσμοπολιτικές θρησκείες  μετά την Ρωμαική αυτοκρατορία. Αυτές αναπτύχθησαν στο μεγαπολιτικό περιβάλλον της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας και στην πραγματικότητα δεν είναι τρόποι προσεγγίσεως του Ιερού και της Φύσεως, αλλά εξουσιαστικά συστήματα, τα οποία για να κρατούν τους ανθρώπους αιχμαλώτους  επιστρατεύουν τον «ταλεμπάν», τον αστυνόμο και την κρατική βία. Αυτές δημιουργούν στον άνθρωπο τον Φόβο και την ενοχή μέσα από τα αφύσικα δόγματα , το προπατορικό αμάρτημα και τις ανήκουστες μεσαιωνικού τύπου απαγορεύσεις (τσαντόρ, νηστείες, σατανισμούς, γονυκλισίες, ‘θαύματα’ , ιερά λείψανα κ. λ. π) Ετσι η μεν Ελληνική Θρησκεία  μέσα από την έρευνα  της αλήθειας ανέπτυξε τις επιστήμες, τις τέχνες, τα γράμματα, τη φιλοσοφία, τα μαθηματικά , τη λογική, το θέατρο, τους θεσμούς, τον αθλητισμό, τη γλυπτική, την αστρονομία κ. α ,ενώ οι εβραιογενείς κοσμοπολιτικές θρησκείες  έκαψαν τις βιβλιοθήκες, διέλυσαν τη δημοκρατία, έκλεισαν τις φιλοσοφικές σχολές, απηγόρευσαν τα θέατρα, κατήργησαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τις εορτές , κατήργησαν την ανεξιθρησκεία και εδίωξαν κάθε διαφορετική θρησκεία ή ιδέα . Κοντολογίς οι κοσμοπολιτικές θρησκείες  έκαναν τον άνθρωπο  πρόβατο, την κοινωνία ποίμνιο, τις εκκλησίες της στάνη προβάτων και τους ιερείς της ποιμενάρχες. Αυτές  ευθύνονται α/ για τρομερές γενοκτονίες ολόκληρων λαών(Αφρική, Αμερική, Μέση Ανατολή, Ευρώπη, Αυστραλία κ.α), με πρώτιστο θύμα τον Ελληνισμό, β/ έφερε την αμάθεια και το μεσαιωνικό σκοτάδι   στον κόσμο για να μπορούν ευκολότερα να τον ελέγχουν    και να τον στέλνουν στα πολεμικά μέτωπα, γ/ ευθύνονται τέλος για τις σταυροφορίες ,  για την διαίρεση του κόσμου(διαίρει και βασίλευε)για τους δύο παγκόσμιους πολέμους,  καθώς και για πάμπολλες άλλες μικρότερες  κρίσεις και συγκρούσεις.

 

Γυμνικοί Αθλητικοί Αγώνες

 

Οι γυμνικοί αγώνες έλκουν την καταγωγή τους από  την Κοσμογονία των Ελλήνων . Στο Αργοναυτικό  ποίημα του Ορφέως και εις τους ύμνους ο Φάνης ονομάζετο Πρωτόγονος, Πρίαπος  και πατήρ των θεών και θνητών . Τούτον δε τον Φάνητα εις άλλο μέρος ονομάζει Ηρικαπαίον, Ηλιον και Διώνυσον και  Δία. Σύμβολον δε του Φάνητος(εκ του φάω= φαίνομαι) ήτο ο φαλλός τον οποίον εφανέρωναν στους γυμνικούς αγώνες οι αθλητές. Ο φαλλός ήτο και σύμβολον των οργίων του Διονύσου.[Κατά την αρχαιότητα είχαν Θεούς εφόρους των αγώνων, τους λεγόμενους Αγωνίους Θεούς. Αυτούς επεκαλούντο  συνεργούς όταν επιχειρούσαν να εκτελέσουν κάποιο αξιόλογο έργο. Ενόμιζον δε  τον πτερωτόν Ερμή προστάτη μόνον των γυμνικών αγώνων.]

 Η ενότητα(φιλότητα) το αντίδοτον της διαιρέσεως

Αλλά και ο συμβολισμός των συνενωμένων κύκλων του Ολυμπισμού είναι ένα καθαρά Ελληνικό σύμβολο που συμβολίζει την ενότητα του Ελληνικού κόσμου που επιφέρει η φιλία(φιλότης), εν αντιδιαστολή προς την διάλυση που επιφέρει  η διχόνοια και  φιλονικία(ο νείκος) των Ανατολικών βαρβάρων. Η έκφραση αυτής της ενωτικής δυνάμεως ήτο για τους Ελληνες ο Ερωτας , ήτοι η φυσική δύναμις εκείνη, η οποία ενώσασα τα ομοειδή της ύλης μέρη , εσχημάτισε τα διάφορα σώματα , και συγκρατεί αυτά εις ένωσιν προς διατήρησιν του παντός(σύμπαντος). Το δόγμα του «διαίρει και βασίλευε» ήτο ξένο και απεχθές προς τους Ελληνες, εν αντιθέσει προς τους Ανατολικούς λαούς οι οποίοι κατέφευγαν σε ποταπές πράξεις, με αποτέλεσμα το «φοινικίζειν» να θεωρείται ύβρις για τους Ελληνες(γνωστά και τα φοινίκεια ψεύδη)[Στις ημέρες μας   υπάρχουν πολλοί θιασώτες των Φοινίκων, οι οποίοι προπαγανδίζουν ένθερμα  την ανωτερότητα  τούτων και του δήθεν πολιτισμού τους. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και  «Ελληνε»ς που προσβλέπουν σε αξιώματα,  χρηματικά κέρδη  και    διασυνδέσεις με ξένα κέντρα ανατολικής προελεύσεως,  κατά προτίμηση  τη φυλή του Αβραάμ για  να ανέλθουν.]   Οι Ολυμπιακοί αγώνες εξέφραζαν πρωταρχικά αυτό το υψηλόν πνεύμα της συνενώσεως και φιλίας του Ελληνικού κόσμου, όχι επί τη βάσει καταναγκαστικών νόμων –όπως γίνεται σήμερον- αλλά επι τη βάσει των φιλοσοφικο-θρησκευτικών πεποιθήσεων των Ελλήνων. Να σημειωθεί δε ότι και η Θεογονία των Αμερικανών έχει παρόμοιους συμβολισμούς με τους Ελληνικούς, ήτοι ελάτρευον τον Ηλιον, εσέβοντο τους νόμους, αγαπούσαν τα δάση, είχον μυστήρια και όργια, εδόξαζον την αθανασίαν της ψυχής και τέλος εφύλαττον το άσβεστον πυρ, έχοντες παρθένους Εστιάδες προς φύλαξιν αυτού. Είχαν δε και είδωλα  συμβολικά ως ο Πρίαπος. Νεώτερες μελέτες δείχνουν ότι Ελληνες πήγαν στην Αμερική προ αμνημονεύτων χρόνων.

 

            Αγώνες για την γονιμότητα της γης

 

Οι αγώνες συνδέοντο και με θρησκευτικές αγροτικές εορτές για την ευφορία της γης , ή με νεκρικές λατρείες. Τέτοιοι αγώνες διεσώθησαν στα Κάρνεια της Σπάρτης, όπου οι νέοι της πόλεως , οι Σταφυλοδρόμοι, έτρεχαν φορτωμένοι με βαριά τσαμπιά σταφύλια και αν αυτοί που τους κυνηγούσαν κατόρθωναν να τους πιάσουν ήτο ένδειξη ότι θα πήγαινε καλά η παραγωγή της χρονιάς. Στα Οσχοφόρια  της Αθήνας  οι νέοι έτρεχαν κρατώντας μια κληματόβεργα και στα Δαφηφόρια των Θηβών ένα κλαδί  δάφνης. Ενδεικτικό της σχέσεως των αγώνων με τη φύση και την αγροτική παραγωγή είναι: το κλαδί της αγριελιάς που στεφανώνουν το νικητή των Ολυμπιακών αγώνων, του πεύκου για τους νικητές στα Ισθμια, της δάφνης για τα Πύθια και του σέλινου για τα Νέμεα..

Ταφικοί  Αγώνες

 

Πολλά έχουν γραφεί για την προέλευση των αγώνων.  Μερικοί τους θεωρούν ότι σχετίζονται με θρησκευτικές τελετές, ενώ άλλοι   ότι σχετίζονται με επιτάφιες εκδηλώσεις  που καθιερώθηκαν για να τιμηθεί κάποιος νεκρός. Ο Ομηρος  αναφέρει στην Ιλιάδα τους αγώνες που  οργάνωσε  ο Αχιλλεύς   για να τιμήσει τον  νεκρό Πάτροκλο, ενώ στην Οδύσσεια γράφει για  τους αγώνες των Φαιάκων για να  διασκεδάσουν τη θλίψη  του Οδυσσέα που ναυάγησε στο νησί τους. Πάντως όλοι οι αγώνες γίνονται κοντά σε ιερά και έχουν και   θρησκευτική   διάσταση. Με λίγα λόγια βρισκόμαστε μπροστά σε μια κοινωνία που , παράλληλα με τα ηρωικά της ιδανικά , χαρακτηρίζεται και από ένα γνήσιο αθλητικό πνεύμα.

             Οι Ολυμπιακοί αγώνες καθιερώθηκαν από τον Πέλοπα προς τιμή του Οινομάου, τα Πύθια στους Δελφούς από τον Απόλλωνα μετά την εξόντωση του δράκοντα Πύθωνα, τα Ισθμια από το Θησέα προς τιμήν του ήρωα Μαλικέρτη-Παλαίμονα που πνίγηκε στη θάλασσα, τέλος δε τα Νέμεα ιδρύθησαν από τον Αδραστο προς τιμήν του ήρωα Ωφέλτη, γιού του βασιλιά της Νεμέας Λυκούργου, που πέθανε από δάγκωμα φιδιού. Οι αρχαίοι πρόγονοι μας τιμούσαν τους νεκρούς που έπεφταν στους αγώνες με αθλητικούς αγώνες. Ετσι τίμησαν τους πεσόντες στον Μαραθώνα, στις Πλαταιές κ. ο. κ . Αλλά και ο Μ. Αλέξανδρος με αθλητικούς αγώνες τιμούσε τους πεσόντες στις διάφορες μάχες της μακράς εκστρατείας του. Να αναφέρουμε τους μεγαλοπρεπείς αγώνες με συμμετοχή 3.000 αθλητών που οργάνωσε στη Βαβυλώνα προς τιμήν του Ηφαιστίωνα.

 

            Το Ασβεστον  Πυρ

 

Σύμβολο της αδιάκοπης αναγεννήσεως που φέρουν οι αθλητικοί αγώνες ήτο και η ιερή φλόγα{άσβεστο πύρ) που έκαιγε στην Ολυμπία μέρα νύχτα στο Πρυτανείο. Ο Χριστιανισμός αντιγράφοντας τον Ελληνισμόν, κατά τρόπον κακέκτυπο, θέλησε να δημιουργήσει την δική του «ιερή φλόγα» , η οποία να  ανάπτει στην Ιερουσαλήμ τη επενεργεία θαύματος. Όμως και το ιερό πυρ πήραν οι Χριστιανοί από τους Ελληνες Το πυρ τούτο έκαιον ακαταπαύστως στο βωμό  της Εστίας και την ετέφραν εκείνου του πυρός έφερον εις τον ναόν του Διός.  Οι Ελληνες είχον και το ιερόν Υδωρ με το οποιον ερράντιζεν ο ιερεύς και εκαθάριζεν όλους όσους ήθελον να εισέλθουν στο ναό.

 

Η  ‘Ιερή Λαμπαδηφορία’

 

Η μεταφορά του ‘ιερού πυρός’ δια των λαμπάδων   είναι ένα  θρησκευτικό και λατρευτικό αγώνισμα  Συνήθως λόγω της ιερότητος της εκδηλώσεως ξεκινούσε από βωμό του ιερού ή του πολιούχου  και κατέληγε σε βωμό όπου η λαμπάδα του νικητού έπρεπε να ανάψει τη φωτιά της θυσίας. Αυτή ήτο η σπουδαιότερη φάση του αγωνίσματος και αυτή απεικονίζεται σε όλα  τα μνημεία. Ο συνήθης βωμός στην αφετηρία του δρόμου ήτο του Προμηθέως στην Ακαδημία, για να τιμήσουν τον θεάνθρωπο και ευεργέτη της ανθρωπότητος Προμηθέα, που έκλεψε του πυρ των θεών και το δώρισε αφιλοκερδώς στους ανθρώπους. Τη γενική διεύθυνση και προεδρεία στο αγώνισμα τούτο είχε ο «άρχων βασιλεύς», που ήτο επιφορτισμένος με τις θρησκευτικές τελετουργίες . Εξ αυτού συνάγουμε ότι το αγώνισμα ανάγεται σε παμπάλαιες εποχές όπου υπήρχε ακόμη ο θεσμός της βασιλείας στην Αθήνα και παρέμεινε έκτοτε ο όρος   «άρχων βασιλεύς».

 

Η χαριστική βολή κατά των αγώνων

 

Τη χαριστική βολή κατά των Ολυμπιακών  Αγώνων έδωσε μια ξένη θρησκεία που εισέβαλε στον Ελληνικό χώρο και αφού έκανε το παν να παρακμάσουν οι αγώνες στο τέλος τους κατήργησε  ο αυτοκράτωρ Θεοδόσιος το 385-395 μ.Χ. Ο Εβραιο-Ισπανός στην καταγωγή αυτοκράτωρ Θεοδόσιος έκανε τη μεγαλύτερη γενοκτονία που έγινε ποτέ στον κόσμο, εναντίον των Ελλήνων. Σ’ αυτήν σκοτώθηκαν τα 75 % των Ελλήνων , ή το 45 %  του πληθυσμού της γης, από τους εγκληματίες δολοφόνους που κατηύθυνε ο «Μεγάλος» , ο  άγιος Θεοδόσιος και οι συν αυτώ. Διότι τότε «ειδωλολάτρες» ήσαν το 95 % του πληθυσμού της γης, αλλά η προτίμηση του εστρέφετο κυρίως κατά των Ελλήνων , γιατί έτσι ήσαν οι οδηγίες της «αγίας» και «ιεράς» Συνόδου της Καρθαγένης.