Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΞΕΡΩ» ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μόνο ότι στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε πεποιθήσεις, υποθέσεις ή δοξασίες. Ο αριθμός αυτών που πιστεύουν σ' ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Ο χρόνος που πιστεύεις ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι επίσης δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Καταλαβαίνω ότι όλοι μας θέλουμε να γίνουμε ειδικοί ή τουλάχιστον να μην δηλώνουμε άγνοια και πολεμάμε όποιον προσπαθεί να αποδείξει την άγνοιά μας και ότι τόσα χρόνια είχαμε πέσει θύματα της άγνοιας κάποιων άλλων αλλά... Τί πραγματικά έχει αξία; να περισώσουμε έναν πληγωμένο εγωισμό ή να αντιληφθούμε επιτέλους την αλήθεια; Παυσανίας Διαβάστε στο O ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ: Tο Ομηρικό ζήτημα: Η αβάσταχτη ελαφρότητα του "Ξέρω" You might also like: ΔΕΛΦΟΙ – ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ 2015 ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ - Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Αθάνατη Ελλανίς ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ ΤΗΝΟΣ - ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ –
Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015
Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ «ΞΕΡΩ» ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μόνο ότι στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία και όχι σε πεποιθήσεις, υποθέσεις ή δοξασίες. Ο αριθμός αυτών που πιστεύουν σ' ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Ο χρόνος που πιστεύεις ένα ψέμα όσο μεγάλος και αν είναι επίσης δεν μετατρέπει το ψέμα σε αλήθεια. Καταλαβαίνω ότι όλοι μας θέλουμε να γίνουμε ειδικοί ή τουλάχιστον να μην δηλώνουμε άγνοια και πολεμάμε όποιον προσπαθεί να αποδείξει την άγνοιά μας και ότι τόσα χρόνια είχαμε πέσει θύματα της άγνοιας κάποιων άλλων αλλά... Τί πραγματικά έχει αξία; να περισώσουμε έναν πληγωμένο εγωισμό ή να αντιληφθούμε επιτέλους την αλήθεια; Παυσανίας Διαβάστε στο O ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ: Tο Ομηρικό ζήτημα: Η αβάσταχτη ελαφρότητα του "Ξέρω" You might also like: ΔΕΛΦΟΙ – ΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ 2015 ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ - Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Αθάνατη Ελλανίς ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ ΤΗΝΟΣ - ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΜΦΙΤΡΙΤΗΣ –
Η ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, Ο ΦΥΛΑΚΟΣ, Ο ΑΥΤΟΝΟΟΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ Μετά την μάχη των Θερμοπυλών, ο στρατός των βαρβάρων έφθασε στην Αθήνα και την πυρπόλησε. Οι βάρβαροι δεν σεβάστηκαν τους Υιούς των θεών και τα Ιερά τους, ένα δε από αυτά ήταν και το δένδρο της ελιάς, το οποίο φύτεψαν οι Αθηναίοι προς τιμήν της Πολιούχου τους θεάς Αθηνάς. Όμως: Την αμέσως επόμενη ημέρα κάποιοι από τους σκοταδιστές δολοφόνους γερόντων, γυναικών και βρεφών ανέβηκαν να δουν το έργο τους επάνω στην Ακρόπολη, αλλά έπαθαν… παράκρουση, με κάτι που αντίκρισαν: Στο σημείο που βρισκόταν το δένδρο της ελιάς που κάηκε, είχε… βλαστήσει ένα κλαδί ελιάς μήκους ενός πήχη (Ηρόδοτος «Ιστορία», Η΄, 54-55)! Οι θεοί των Ελλήνων πάντοτε δείχνουν της αγάπη τους στα παιδιά τους, καθώς βλέπετε! Επίσης, «Όπλα, αρήια αυτόματα φανήναι έξω προκείμενα του ναού», όταν ένα σώμα στρατιωτικό των βαρβάρων πήγε να κάψει και να συλήσει τα Ιερά των Ελλήνων στους Δελφούς. Χωρίς να υπολογίσουμε και την εμφάνιση των… ολογραμμάτων του Φύλακος και του Αυτόνοου που έκαναν τους βαρβάρους να σκοτώνονται μεταξύ τους. Όλα αυτά δεν είναι συμπτώσεις ή φαντασίες. Ανοίγουμε την «Ιστορία» του Ηροδότου, βιβλίο Η΄ (Ουρανία) από την παράγραφο 37 και εξής. Απόσπασμα από το βιβλίο του Κων/νου Νανακη «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΨΙΛΟΝ», Εκδόσεις Κάδμος. ------------------------ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ You might also like: Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ & Ο ΕΛΛΗΝ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ ΠΩΣ Ο ΠΑΝΑΣ ΕΓΙΝΕ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΚΙ ΑΥΤΗ ...
Η ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, Ο ΦΥΛΑΚΟΣ, Ο ΑΥΤΟΝΟΟΣ ΚΙ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΕΛΙΑΣ Μετά την μάχη των Θερμοπυλών, ο στρατός των βαρβάρων έφθασε στην Αθήνα και την πυρπόλησε. Οι βάρβαροι δεν σεβάστηκαν τους Υιούς των θεών και τα Ιερά τους, ένα δε από αυτά ήταν και το δένδρο της ελιάς, το οποίο φύτεψαν οι Αθηναίοι προς τιμήν της Πολιούχου τους θεάς Αθηνάς. Όμως: Την αμέσως επόμενη ημέρα κάποιοι από τους σκοταδιστές δολοφόνους γερόντων, γυναικών και βρεφών ανέβηκαν να δουν το έργο τους επάνω στην Ακρόπολη, αλλά έπαθαν… παράκρουση, με κάτι που αντίκρισαν: Στο σημείο που βρισκόταν το δένδρο της ελιάς που κάηκε, είχε… βλαστήσει ένα κλαδί ελιάς μήκους ενός πήχη (Ηρόδοτος «Ιστορία», Η΄, 54-55)! Οι θεοί των Ελλήνων πάντοτε δείχνουν της αγάπη τους στα παιδιά τους, καθώς βλέπετε! Επίσης, «Όπλα, αρήια αυτόματα φανήναι έξω προκείμενα του ναού», όταν ένα σώμα στρατιωτικό των βαρβάρων πήγε να κάψει και να συλήσει τα Ιερά των Ελλήνων στους Δελφούς. Χωρίς να υπολογίσουμε και την εμφάνιση των… ολογραμμάτων του Φύλακος και του Αυτόνοου που έκαναν τους βαρβάρους να σκοτώνονται μεταξύ τους. Όλα αυτά δεν είναι συμπτώσεις ή φαντασίες. Ανοίγουμε την «Ιστορία» του Ηροδότου, βιβλίο Η΄ (Ουρανία) από την παράγραφο 37 και εξής. Απόσπασμα από το βιβλίο του Κων/νου Νανακη «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΨΙΛΟΝ», Εκδόσεις Κάδμος. ------------------------ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΩΝ You might also like: Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ & Ο ΕΛΛΗΝ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ ΠΩΣ Ο ΠΑΝΑΣ ΕΓΙΝΕ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΚΙ ΑΥΤΗ ...
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ – Ο ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΗΛΙΟΣ – Η ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ Η γέννηση του Διονύσου Εθν.Μουσ. Νεάπολης Οι Αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «Σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σεμέλη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει», ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται: «Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το 'Αλφα και το Ωμέγα». Αυτή η Αρχαία Ελληνική γιορτή, είχε επίσης ταυτιστεί και με την γιορτή του Ηλίου, με τον Φωτοφόρο Απόλλωνα, ο οποίος απεικονιζόταν πάνω στο ιπτάμενο άρμα του να μοιράζει το Φως. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο 22-25 Δεκεμβρίου σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο Ήλιος αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει την ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ισημερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξη, η εποχή της αναγέννησης για την φύση. Πίσω από τα κάλαντα κρύβεται ένα Αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη. Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνανθρώπους. Τα κάλαντα… σας θυμίζουν κάτι;;; Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας κλάδο ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος. Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αποστόλου Αρβανιτόπουλου, σχετικό με τα έθιμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και των καλάνδων, μας σώζει ο Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο του "Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των". Σε αυτό το βιβλίο του ο Φίλιππος Βρετάκος μας λέει: "Το χριστουγεννιάτικον δένδρον συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής, διότι δεν γηράσκει και δεν χάνει, επομένως, την νεότητά του. Το δένδρον όμως των Χριστουγέννων δεν το ευρίσκω, εγώ τουλάχιστον, ως ξενικήν συνήθειαν, ως νομίζεται γενικώς, αλλ' εν μέρει ως αρχαίαν ελληνικήν. Είναι, δηλαδή, υπολείμματα της περιφήμου "ειρεσιώνης", και της "ικετηρίας" των αρχαίων Ελλήνων, και μάλιστα των αρχαίων Αθηναίων. Ήσαν δε η μεν Ικετηρία κλάδος ελαίας, από του οποίου εκρέμων ποκάρια μαλλιού, και έφερον αυτόν όσοι ήθελον να ικετεύσουν τον Θεόν ομαδικώς, δια την απαλλαγήν του τόπου από δεινού τινός κακού. Ως επί το πολύ, όμως, εβάσταζε την Ικετηρίαν άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να τεθή υπό την προστασίαν θεού και της ανωτέρας αρχής, για να προβή εις αποκαλύψεις εναντίον ισχυρών ανθρώπων ή αρχόντων." ("Κληρονομία του αρχαίου κόσμου", εφημερίς "Έθνος", 31 Δεκεμ.1937) Φυσικά μεγάλη εντύπωση προκαλεί και ο "Αγιοβασίλης" με το έλκηθρο του που το κινούν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Ούτε αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν θα μπορούσε να μην παρθεί από την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέραμε πιο πρίν, τον μήνα Δεκέμβριο, οι Έλληνες γιόρταζαν τον Διόνυσο αλλά και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα-Ήλιο παριστάνοντας τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του, να μοιράζει το φως. Το άρμα έγινε έλκηθρο, τα άλογα έγιναν τάρανδοι και το "δώρο" του φωτός που μοίραζε στους ανθρώπους ...έγινε κυριολεκτικά "μοίρασμα δώρων". http://www.aetos-apokalypsis.com/ Η αναζήτηση για τις ρίζες και του εθίμου της βασιλόπιτας, μας οδηγεί πίσω, στην αρχαιότητα. Στις προσφορές άρτου ή και μελιπήκτων των Αρχαίων ημών προγόνων, προς τους θεούς, κατά τη διάρκεια εορτών. Το κόψιμο της βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν. ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΘΑΡΓΗΛΟΣ ΑΡΤΟΣ. Η ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ - Ο Πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου Δένδρου. You might also like: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΑΝ (συνέχεια) ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΦΩΤΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΘΟΣ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ… ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΝ ... LinkwithinCopy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ – Ο ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΗΛΙΟΣ – Η ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ Η γέννηση του Διονύσου Εθν.Μουσ. Νεάπολης Οι Αρχαίοι Έλληνες κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου γιόρταζαν την γέννηση του Διονύσου. Ο Διόνυσος αποκαλούταν «Σωτήρ» και θείο «βρέφος», το οποίο γεννήθηκε από την παρθένο Σεμέλη. Ήταν ο καλός «Ποιμήν», του οποίου οι ιερείς κρατούν την ποιμενική ράβδο. Τον χειμώνα θρηνούσαν το σκοτωμό του Διονύσου από τους Τιτάνες, αλλά στις 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν την αναγέννησή του. Οι γυναίκες-ιέρειες ανέβαιναν στην κορυφή του ιερού βουνού και κρατώντας ένα νεογέννητο βρέφος φώναζαν «ο Διόνυσος ξαναγεννήθηκε. Ο Διόνυσος ζει», ενώ σε επιγραφή αφιερωμένη στον Διόνυσο αναγράφεται: «Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ, εγώ είμαι το 'Αλφα και το Ωμέγα». Αυτή η Αρχαία Ελληνική γιορτή, είχε επίσης ταυτιστεί και με την γιορτή του Ηλίου, με τον Φωτοφόρο Απόλλωνα, ο οποίος απεικονιζόταν πάνω στο ιπτάμενο άρμα του να μοιράζει το Φως. Το χειμερινό Ηλιοστάσιο 22-25 Δεκεμβρίου σημαίνει την αρχή του χειμώνα, και ο Ήλιος αρχίζει βαθμιαία να αυξάνει την ημέρα έως ότου εξισωθεί με την νύχτα, κατά την Ισημερία τον Μάρτιο. Τότε ο Ήλιος νικά το σκοτάδι, και έρχεται η άνοιξη, η εποχή της αναγέννησης για την φύση. Πίσω από τα κάλαντα κρύβεται ένα Αρχαίο Ελληνικό έθιμο με το όνομα Ειρεσιώνη, που αναφέρεται ήδη από τον Όμηρο, ο οποίος ευρισκόμενος στην Σάμο, σκάρωσε διάφορα τραγούδια τα οποία μαζί με μια ομάδα παιδιών τα τραγουδούσαν στα σπίτια ευχόμενοι πλούτο, χαρά και ειρήνη. Ταυτόχρονα με τις ευχαριστίες προς τους θεούς, έδιναν ευχές και στους συνανθρώπους. Τα κάλαντα… σας θυμίζουν κάτι;;; Τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι, κρατώντας κλάδο ελιάς ή δάφνης στολισμένα με μαλλί (σύμβολο υγείας και ομορφιάς) και καρπούς κάθε λογής, τραγουδώντας για καλύτερη τύχη και γονιμότητα της γης. Πολλά από τα παιδιά έφεραν τον κλάδο σπίτι τους και τον κρεμούσαν στην πόρτα όπου έμενε όλο το έτος. Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αποστόλου Αρβανιτόπουλου, σχετικό με τα έθιμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και των καλάνδων, μας σώζει ο Φίλιππος Βρετάκος στο βιβλίο του "Οι δώδεκα μήνες του έτους και αι κυριώτεραι εορταί των". Σε αυτό το βιβλίο του ο Φίλιππος Βρετάκος μας λέει: "Το χριστουγεννιάτικον δένδρον συμβολίζει την αιωνιότητα της ζωής, διότι δεν γηράσκει και δεν χάνει, επομένως, την νεότητά του. Το δένδρον όμως των Χριστουγέννων δεν το ευρίσκω, εγώ τουλάχιστον, ως ξενικήν συνήθειαν, ως νομίζεται γενικώς, αλλ' εν μέρει ως αρχαίαν ελληνικήν. Είναι, δηλαδή, υπολείμματα της περιφήμου "ειρεσιώνης", και της "ικετηρίας" των αρχαίων Ελλήνων, και μάλιστα των αρχαίων Αθηναίων. Ήσαν δε η μεν Ικετηρία κλάδος ελαίας, από του οποίου εκρέμων ποκάρια μαλλιού, και έφερον αυτόν όσοι ήθελον να ικετεύσουν τον Θεόν ομαδικώς, δια την απαλλαγήν του τόπου από δεινού τινός κακού. Ως επί το πολύ, όμως, εβάσταζε την Ικετηρίαν άνθρωπος, ο οποίος ήθελε να τεθή υπό την προστασίαν θεού και της ανωτέρας αρχής, για να προβή εις αποκαλύψεις εναντίον ισχυρών ανθρώπων ή αρχόντων." ("Κληρονομία του αρχαίου κόσμου", εφημερίς "Έθνος", 31 Δεκεμ.1937) Φυσικά μεγάλη εντύπωση προκαλεί και ο "Αγιοβασίλης" με το έλκηθρο του που το κινούν οι ιπτάμενοι τάρανδοι. Ούτε αυτό όπως καταλαβαίνετε, δεν θα μπορούσε να μην παρθεί από την Αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέραμε πιο πρίν, τον μήνα Δεκέμβριο, οι Έλληνες γιόρταζαν τον Διόνυσο αλλά και τον Φωτοφόρο Απόλλωνα-Ήλιο παριστάνοντας τον πάνω στο ιπτάμενο άρμα του, να μοιράζει το φως. Το άρμα έγινε έλκηθρο, τα άλογα έγιναν τάρανδοι και το "δώρο" του φωτός που μοίραζε στους ανθρώπους ...έγινε κυριολεκτικά "μοίρασμα δώρων". http://www.aetos-apokalypsis.com/ Η αναζήτηση για τις ρίζες και του εθίμου της βασιλόπιτας, μας οδηγεί πίσω, στην αρχαιότητα. Στις προσφορές άρτου ή και μελιπήκτων των Αρχαίων ημών προγόνων, προς τους θεούς, κατά τη διάρκεια εορτών. Το κόψιμο της βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν. ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΘΑΡΓΗΛΟΣ ΑΡΤΟΣ. Η ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΕΙΡΕΣΙΩΝΗ - Ο Πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου Δένδρου. You might also like: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΑΝ (συνέχεια) ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΦΩΤΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΘΟΣ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ… ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΣΤΗΝ ... LinkwithinCopy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu
Copy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu
Copy the BEST Traders and Make Money : http://bit.ly/fxzulu
Θεοί και Θεότητες του Υγρού Στοιχείου στην Αρχαία Ελλάδα (
Θεοί και Θεότητες του Υγρού Στοιχείου στην Αρχαία
Ελλάδα (
)
ΘΕΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ: Ο Πόντος γέννησε τον Νηρέα, που
τον φανταζόταν ως τον θαλάσσιο γέροντα (γέρων άλιος που κατοικούσε σε ένα λαμπρό
και φωτεινό ανάκτορο στα βαθιά νερά. Χαρακτηρίζεται από καλοσύνη , δεν ξεχνά
τους νόμους της δικαιοσύνης και κάνει σκέψεις πάντα δίκαιες και αγαθές. Είναι η
προσωποποίηση της καλής όψης της θάλασσας , που δεν εξαπατά τον άνθρωπο με
απατηλά θέλγητρα και υποσχέσεις, , ευνοεί τις δραστηριότητες και τις
περιπετειώδης αναζητήσεις του μέσα σ’ αυτήν.Στις 50 κόρες του Νηρέα, τις
Νηρηίδες, έχουν αποδοθεί ονόματα που εκφράζουν τη δύναμη, την αγαθότητα , τη
γαλήνη, τη λαμπρότητα του κυανού χρώματος ,τη ταχύτητα της κίνησης της θάλασσας
αλλά και τα σπήλαια που σχηματίζει όπως εισέρχεται στη ξηρά , τις ακτές και τις
αμμώδεις παραλίες , το παιγνίδισμα των κυμάτων και τους αρμονικούς τους
ήχους.Σχετίζονται με τα αγαθά , που απορρέουν από τη θάλασσα και διευκολύνουν
τον άνθρωπο στο θαλάσσιο εμπόριο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως όταν η αύρα
δημιουργεί ελαφρύ κυματισμό οι Νηρηίδες από το ανάκτορο του πατέρα τους ,
αναδυόταν στην επιφάνεια των κυμάτων τραγουδώντας και χορεύοντας με πλήρη
αρμονία.
Ένας άλλος φιλαλήθης και αλάθητος γέροντας της θάλασσας
ήταν ο Πρωτέας, που ο Ηρόδοτος όπως και ο Ευριπίδης λένε πως υπήρξε βασιλιάς
στην Αίγυπτο, όμως, λατρεύτηκε ως ο ποιμένας των ζώων της θάλασσας , που
κυριαρχεί ο Ποσειδώνας.
Εκφράζει το φευγαλέο και ασύλληπτο κύμα που παίρνει από
τις τρομακτικότερες μορφές μέχρι τις πιο γαλήνιες μέχρι να φτάσει στα παράλια.
Ο Πρωτέας γνωρίζει ολόκληρη τη θάλασσα και τα πιο απρόσιτα μέρη της και μπορεί
να οδηγήσει με ασφάλεια τους ναυτικούς στον προορισμό τους και εφόσον του
ζητηθεί κατέχει την προφητική επιστήμη και δίνει πάντα αλάθητες οδηγίες.
Άλλος «άλιος γέρων» είναι ο Φόρκυς, γιος του Πόντου, θεός
των θαλάσσιων τεράτων , που εκφράζει την ταραχή και τον έντονο κυματισμό της
θάλασσας. Κατά τον Πίνδαρο, απόγονοι του είναι οι Γοργόνες. Ο Άτλαντας
σχετίζεται με τους θαλάσσιους θεούς αποδίδονται σ’ αυτόν σοφία και γνώση των
αβύσσων του ωκεανού, θεωρείται ο «επιμελητής» των στηλών που χωρίζουν τη γη από
τον ουρανό , ενώ η θέση του ορίζει τα όρια του γνωστού κόσμου.Άλλος θαλασσινός
μύθος με ποιο λαϊκό χαρακτήρα είναι αυτός του Γλαύκου, που αντιπροσωπεύει το
κυανό χρώμα της ελληνικής θάλασσας.
Απελπισμένος από τα γηρατειά γκρεμίζεται στην θάλασσα και
γίνεται μάντης κακών, που στο άκουσμά τους, οι ψαράδες προσεύχονται και
θυμιατίζουν ώστε να αποτρέψουν τα επερχόμενα δεινά. Το σώμα του είναι γεμάτο
όστρακα και φύκια και προκαλεί φόβο.
Ερωτεύεται τη Σκύλλα και προσπαθεί να τη συγκινήσει με
δώρα αλλά η Κίρκη τη φαρμακώνει και μεταμορφώνεται σε τέρας που στριγκλίζει
ασταμάτητα, ανάμεσα στο στενό της Σικελίας με τη Κάτω Ιταλία.
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ:«Ο άρχοντας των υδάτων», γιος του Κρόνου και
μικρότερος αδερφός του Δία διαθέτει λαμπρό ανάκτορο σε φωτεινά νερά, άρμα και
κέλητες, που σύρεται από ταχύτατους χαλκοπόδαρους ίππους με χρυσή χαίτη και με
αυτό οργώνει όλη τη θάλασσα. Μπορεί να συναθροίζει τα σύννεφα να σηκώνει ισχυρά
κύματα και θυελλώδεις ανέμους να τιμωρεί τους ασεβείς και να εξαπολύει εναντίον
τους θαλάσσια τέρατα.
Εξ αιτίας της βιαιότητας του η αφρισμένη αεικίνητη
θάλασσα έχει διαβρώσει τα παράλια της γης, δημιουργώντας πολύπλοκους
σχηματισμούς.Οι ψαράδες βλέποντας τους σκοπέλους, τα διαβρωμένα βράχια από την
ορμή της θάλασσας και τους διάσπαρτους βράχους στις παραλίες θεωρούσαν πως ήταν
τα αποτυπώματα του θεού, που είχαν προκληθεί με την τρίαινα του, έμβλημα και
όπλο του. Στη διεκδίκηση της Αθήνας από την Αθηνά χτυπώντας με την τρίαινα του
το έδαφος, ξεπετάχτηκε ένα άλογο σύμβολο ρώμης.Οι Έλληνες στο θεό της θάλασσας
και γενικότερα των νερών που ανάβλυζαν από τη γη και της έδιναν ζωή, απέδιδαν
και τους σεισμούς, ως αναταράξεις των νερών, που στηρίζουν τη γη και εκδήλωναν
την οργή του.
ΤΡΙΤΩΝΑΣ:Γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης με κορμό
ανδρικό και σώμα τερατόμορφο είναι ισχυρός, γιγάντιος και εκφράζει τους ήχους
της τρικυμιώδους θάλασσας. Κρατά κοχύλι που φυσά και παράγονται από αυτό
δυνατοί ήχοι.
ΣΕΙΡΗΝΕΣ: Θαλάσσια πτηνά με κεφαλή γυναίκας και σώμα
πουλιού, που διακρίνονται για τη χάρη και την αρμονία τους. Θεωρούνται οι
θαλάσσιες Μούσες και όπως αναφέρει η παράδοση σε διαγωνισμό με τις Μούσες
νικήθηκαν από αυτές και έτσι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο στη θάλασσα.
Η ήττα τους τις έκανε κακοπoιά πνεύματα, που με τα τραγούδια τους προσελκύουν
σε απόκρημνες ακτές τα πλοία και βυθίζονται.
Περισσότερα ... (
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015
Η ελληνική καταγωγή του αλφαβήτου
Η ελληνική
καταγωγή του αλφαβήτου
Σ' αυτό το θέμα θα αναφερθούμε
σχετικά με το αλφάβητο και πως από ιστορικές πηγές αποδεικνύεται ότι ήταν
γνήσια και αποκλειστικά των Ελλήνων γέννημα.Και ότι η γενικότερα κρατούσα αντίληψη στον χώρο των επιστημόνων περί καταγωγής του αλφαβήτου από τους Φοίνικες αποτελεί μια θεωρία που πάρα πολύ εύκολα καταρρίπτεται, όχι γιατί ο σωβινισμός μας επιβάλλει κάτι τέτοιο, απεναντίας αλλά διότι απλούστατα οι ίδιες οι ιστορικές πηγές και τα γεγονότα τα ιστορικά επιτυγχάνουν αυτή την κατάρριψη!
Ο Πλούταρχος στα «Συμποσιακά» ( Βιβλ. Θ΄πρβ.β΄) εξηγεί πως από την πρωτόγονη εκφώνηση του α α α! , προήρθε η προφορά του άλφα και όχι από το φοινικικό άλεφ .
Ακόμη αναφέρεται
στους Βοιωτούς οι οποίοι πρώτοι με την κεκλιμένη κεφαλή του βοός προς τα δεξιά
παρέστησαν το σχήμα του γράμματος άλφα.
Επίσης ο Στράβων στα «Γεωγραφικά» του ( βιβλίο Γ΄ σελ. 222), αναφέρει ότι στα Γάδειρα υπήρχαν γραμμένες επτάπηχες πλάκες προς τιμή του Ηρακλή, δηλαδή σε εποχή κυριολεκτικά προϊστορική είχαν γραφεί σε άγνωστη γλώσσα.
Κι εδώ γίνεται λόγος για την Μαγδαληναία εποχή, κάτι που κυριολεκτικά ανατρέπει τις μέχρι πρότινος ίσως και μέχρι σήμερα υποστηριζόμενες απόψεις των ειδικών και αρμοδίων, ότι δηλαδή η γραφή είναι το πλέον νεώτερο απόκτημα του ανθρώπου!!!Όταν όμως υπάρχει η ανακάλυψη της πινακίδας του Δισπιλιού Καστοριάς με γραφή Γραμμική Α΄ , και η οποία χρονολογείται περί το 5000 π. Χ., τότε εύλογο είναι να σκεφτεί κάποιος, ο πιο απλός νους, ότι για να υφίσταται γραφή το 5000 π.Χ. εννοείται πως δεν έπεσε ως επιφοίτηση στα κεφάλια των τότε ανθρώπων και ότι είχε προηγηθεί μία σταδιακή εξέλιξη πολιτισμική για να φτάσει στην γραφή ο άνθρωπος.
Άρα γίνεται λόγος για κάποιες χιλιετίες πίσω που απετέλεσαν τον πρόδρομο της γραφής. Μιλάμε λοιπόν για ύπαρξη πολιτισμού όχι πια πρωτόγονου αλλά νοήμονος αρκετά, που εξελίχθηκε ο λόγος και η γραφή έως το 5000 π.Χ.Και για του λόγου το αληθές, για το πανάρχαιο του ελληνικού πολιτισμού και της γραφής, διαβάζουμε στα αποσπάσματα του έργου του Μεσσήνιου Ευήμερου, « Ιερά Αντιγραφή», αποσπάσματα που έχουν σωθεί από τον Ρωμαίο ποιητή Έννιο, και τον Διόδωρο Σικελιώτη, διαβάζουμε λοιπόν σε αυτά κατά την περιγραφή της νήσου Παγχαίας που κάνει, ότι οι Παγχαίοι ήσαν πανάρχαιοι Κρήτες και οδηγήθηκαν σε αυτό το νησί, που βρισκόταν πέρα από την Αραβική θάλασσα απέναντι από την Ινδική, από τον Δία. Έδειχναν μάλιστα γραπτά κείμενα πάνω σε στήλες και έλεγαν ότι γράφηκαν κατ’ επιταγή του Διός.
Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης πάλι, στο έκτο βιβλίο του παραγρ. 1, 30 και 5, αναφέρει ότι « στο Ιερό του Τριφυλλίου Διός» το οποίο είχε εγκαθιδρυθεί από τον ίδιο τον Δία όταν αυτός βασίλευε την Οικουμένη, υπήρχε πανάρχαια και χρονολογικά απροσδιόριστη, Χρυσή Ιερή Στήλη πάνω στην οποία ήταν γραμμένες κεφαλαιώδεις πράξεις μεταξύ του Ουρανού και του Κρόνου και του Δία.Βλέπουμε λοιπόν τους πανάρχαιους Κρήτες Πελασγούς, να οδηγούνται από τον Δία και αφού περνούν την περιοχή της Φοινίκης, της Παλαιστίνης της Αραβίας και της Περσίας να φθάνουν και να εγκαθίστανται στα νησιά του Ινδικού και στο νησί Παγχαία και από εκεί αργότερα που λογικά πολλαπλασιάσθηκαν, πέρασαν από τον Περσικό κόλπο στην Μεσοποταμία όπου και ονομάσθηκαν Σουμέριοι.
Τώρα αν αυτά σε κάποιους μπορεί να φαίνονται « τραβηγμένα» ή εφευρήματα αυτών που θέλουν να παρουσιάσουν τους Έλληνες πανταχού και μόνους παρόντες, δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από αυτό που κάνω και είναι η παράθεση των ιστορικών πηγών. Αυτό σημαίνει πως δεν τα λέω εγώ ούτε οποιοσδήποτε άλλος ευφάνταστος νους παρά η ίδια η Ιστορία δια των πηγών που ευτυχώς μας έχουν διασωθεί( τα ελάχιστα από αυτά που υπήρχαν, δυστυχώς), και που μπορεί ο καθένας να τα ψάξει και να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.Σε επόμενο θέμα μας θα δούμε και άλλες πηγές που μαρτυρούν την καταγωγή του αλφαβήτου από τους Έλληνες, κυρίως δε την σχέση και ομοιότητα της ιερογλυφικής γραφής των Ετεοκρητών με αυτήν της Χετταϊκής.
ΚΕΙΜΕΝΟ:ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ
©ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ/visaltis.net
ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ «ΜΙΛΟΥΝ» ΕΛΛΗΝΙΚΑ
«…Ο Ινδοευρωπαίος είναι ένα
παραϊστορικό κατασκεύασμα, που έχει γεμίσει χιλιάδες σελίδες και μπαινοβγαίνει
στις βιβλιοθήκες, χωρίς, τελικά, να βοηθήσει, με την παρουσία του, στη λύση
προβλημάτων που σχετίζονται με τις ατελείωτες συζητήσεις για την εθνογένεση,
τις εθνικές γλώσσες, την κοιτίδα των πολιτισμών και τον επιμέρους χαρακτήρα των
ευρωπαϊκών λαών…»
Γ. Χουρμουζιάδης, τέως βουλευτής Κ.Κ.Ε.
Έχουμε επανειλημμένως εκφράσει την άποψή ότι η ελληνική γλώσσα είναι πολύ αρχαιότερη από όσο προσπαθούν κάποιοι, εθελημένα ή αθέλητα, και χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Η πλειοψηφία της επιστημονικής-φιλολογικής και κυρίως γλωσσολογικής κοινότητας είτε στηριζόμενη σε κατασκευάσιμα\παραποιημένα στοιχεία, είτε χρησιμοποιώντας ακλόνητα «επιστημονικά» δόγματα (δεν ωθούν τα νέα παιδιά σε ελεύθερη – αμερόληπτη έρευνα και δεν δέχονται καμία άλλη άποψη αντίθετη προς την δική τους, αλλά αντιθέτως επιχειρούν να υποβαθμίσουν την όποια «παρασπονδία» από μέρους των εκκολαπτόμενων επιστημόνων) επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα την κρατούσα παγιωμένη αντίληψη.
Δυστυχώς όμως γι αυτούς και ευτυχώς για εμάς υπάρχουν αναμφισβήτητα στοιχεία που εάν κάποιος μπει στην διαδικασία να ερευνήσει, θα του ξετυλίξουν ένα τεράστιο και όμορφο «παραμύθι» που φτάνει χιλιάδες χρόνια πριν…
Οι «πέτρες μιλούν» καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί φοινικικής προέλευσης του αλφαβήτου μας. (Πληροφορίες από το βιβλίο του Χ. Λαγού «Ελληνική Γραφή»)
- Ελληνικά γράμματα σε αγγεία της Μήλου.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Δαυλός» (τεύχος 204), ο έφορος αρχιοτήτων Α. Σαμψών δήλωσε πως ανακαλύφθηκε στο εν λόγω νησί ένας μεγάλος αριθμός αγγείων από τάφο της πρωτοκυκλαδικής περιόδου (3000π.Χ). Τα σύμβολα πάνω τους μοιάζουν καταπληκτικά, όπως ο ίδιος δηλώνει, με ελληνικά γράμματα.
- Ελληνικά γράμματα σε όστρακο και αγγείο στα Γιούρα Αλοννήσου.
Το κεραμικό όστρακο χρονολογείται μεταξύ του 5.000-4.500 π.Χ και φέρει πάνω του εγχάρακτα σύμβολα (Α, Υ, Δ πιθανώς πρόκειται για την λέξη αυδή, που σημαίνει φωνή. Επίσης τα γράμματα Χ, Ν.) παραπλήσια στα ελληνικά γράμματα.
- Ξύλινη πινακίδα στο Δισπηλιό Καστοριάς.
Σε ανασκαφές που διεξήχθηκαν στην όχθη της λίμνης της Καστοριάς κοντά στην περιοχή του Δισπηλιού ανακαλύφθηκε ένας οικισμός. Μεταξύ των άλλων ευρημάτων και μία ξύλινη πινακίδα που είχε χαραγμένα διάφορα σύμβολα. Σύμφωνα με την επίσημη χρονολόγηση που διεξήχθη με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα (C14), η επιγραφή κατατάσσεται το 5.250 π.Χ, ενώ πολλοί ερευνητές έχουν εκφράσει την άποψη πως πιθανόν να ανήκει και στο 7.250 π.Χ, άποψη που δεν έχει αποδειχθεί. Τα σύμβολα της πινακίδας μοιάζουν με αυτά της Γραμμικής Α’.
- Λίθινη σφραγίδα στα Γιαννιτσά.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου (περιοδ. Δαυλός, τεύχος 244) η σφραγίδα αυτή χρονολογείται το 5.000 π.Χ. Περιέχει τρεις σειρές συμβόλων που μοιάζουν με τα ελληνικά γράμματα. Σύμφωνα μάλιστα με τον κ. Χρυσοστόμου: «Το Ανατολικό Δόγμα δεν ισχύει πλέον. Από καιρό υπήρχαν υποψίες, αλλά αυτή τη φορά η τύχη είναι με το μέρος μας». –Δημ. «Άρα η παγκόσμια ιστορία θα πρέπει να ξαναγραφτεί, τουλάχιστον ως προς την καταγωγή του πολιτισμού»; -Αρχ. «Έτσι πρέπει να γίνει».
- Ελληνική γραφή 9.500 ετών στην Ινδία.
Ο ανταποκριτής του BBC στο Νέο Δελχί, Ρατζιγιάσρι Ράο μετέδωσε το 2002. «Θαλάσσιοι επιστήμονες στην Ινδία θεωρούν ότι ένας από τους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος χώρους των δυτικώνν ινδικών παραλίων ίσως να έχει ηλικία 9.000 ετών…. Εδώ πλέον για πρώτη φορά βρίσκονται ενδείξεις ανθρωπίνων γεωμετρικών κατασκευών ηλικίας 9.500π.Χ. κάτω από την επιφ άνεια της θάλασσας. Γνωστή ως κόλπος της Cambay η περιοχή, αποκτά ιδιάζον αρχιολογικό ενδιαφέρον… Η πόλη βρίσκεται σε βάθος 40μ. και σε μήκος 3 τετραγωνικά χλμ. Έχει ανασυρθεί τεράστιος αριθμός ευρημάτων (εργαλεία, αγγεία, ανθρώπινα ομοιώματα, οστά, οικειακά είδη, κλπ), το σημαντικότερο όμως απόκτημα είναι ένα κομμάτι από πέτρινο έργο τέχνης, πάνω στο οποίο διακρίνονται ανάγλυφα ίχνη ελληνικής αλφαβητικής γραφής. Οι Ινδοί μελετητές έχουν καταλήξει ότι πρόκειται για μία μορφή πρώιμης γραφής. Διακρίνονται τα σύμβολα Μ, Υ, Ο.
(περιοδ. Δαυλός, τεύχ. 243, απόσπ. Άρθρου του Μ. Μαμανέα).
Αρχαία ελληνική πινακίδα στο Γκλοζελ της Γαλλίας
Επίσης ο Στράβων στα «Γεωγραφικά» του ( βιβλίο Γ΄ σελ. 222), αναφέρει ότι στα Γάδειρα υπήρχαν γραμμένες επτάπηχες πλάκες προς τιμή του Ηρακλή, δηλαδή σε εποχή κυριολεκτικά προϊστορική είχαν γραφεί σε άγνωστη γλώσσα.
Κι εδώ γίνεται λόγος για την Μαγδαληναία εποχή, κάτι που κυριολεκτικά ανατρέπει τις μέχρι πρότινος ίσως και μέχρι σήμερα υποστηριζόμενες απόψεις των ειδικών και αρμοδίων, ότι δηλαδή η γραφή είναι το πλέον νεώτερο απόκτημα του ανθρώπου!!!Όταν όμως υπάρχει η ανακάλυψη της πινακίδας του Δισπιλιού Καστοριάς με γραφή Γραμμική Α΄ , και η οποία χρονολογείται περί το 5000 π. Χ., τότε εύλογο είναι να σκεφτεί κάποιος, ο πιο απλός νους, ότι για να υφίσταται γραφή το 5000 π.Χ. εννοείται πως δεν έπεσε ως επιφοίτηση στα κεφάλια των τότε ανθρώπων και ότι είχε προηγηθεί μία σταδιακή εξέλιξη πολιτισμική για να φτάσει στην γραφή ο άνθρωπος.
Άρα γίνεται λόγος για κάποιες χιλιετίες πίσω που απετέλεσαν τον πρόδρομο της γραφής. Μιλάμε λοιπόν για ύπαρξη πολιτισμού όχι πια πρωτόγονου αλλά νοήμονος αρκετά, που εξελίχθηκε ο λόγος και η γραφή έως το 5000 π.Χ.Και για του λόγου το αληθές, για το πανάρχαιο του ελληνικού πολιτισμού και της γραφής, διαβάζουμε στα αποσπάσματα του έργου του Μεσσήνιου Ευήμερου, « Ιερά Αντιγραφή», αποσπάσματα που έχουν σωθεί από τον Ρωμαίο ποιητή Έννιο, και τον Διόδωρο Σικελιώτη, διαβάζουμε λοιπόν σε αυτά κατά την περιγραφή της νήσου Παγχαίας που κάνει, ότι οι Παγχαίοι ήσαν πανάρχαιοι Κρήτες και οδηγήθηκαν σε αυτό το νησί, που βρισκόταν πέρα από την Αραβική θάλασσα απέναντι από την Ινδική, από τον Δία. Έδειχναν μάλιστα γραπτά κείμενα πάνω σε στήλες και έλεγαν ότι γράφηκαν κατ’ επιταγή του Διός.
Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης πάλι, στο έκτο βιβλίο του παραγρ. 1, 30 και 5, αναφέρει ότι « στο Ιερό του Τριφυλλίου Διός» το οποίο είχε εγκαθιδρυθεί από τον ίδιο τον Δία όταν αυτός βασίλευε την Οικουμένη, υπήρχε πανάρχαια και χρονολογικά απροσδιόριστη, Χρυσή Ιερή Στήλη πάνω στην οποία ήταν γραμμένες κεφαλαιώδεις πράξεις μεταξύ του Ουρανού και του Κρόνου και του Δία.Βλέπουμε λοιπόν τους πανάρχαιους Κρήτες Πελασγούς, να οδηγούνται από τον Δία και αφού περνούν την περιοχή της Φοινίκης, της Παλαιστίνης της Αραβίας και της Περσίας να φθάνουν και να εγκαθίστανται στα νησιά του Ινδικού και στο νησί Παγχαία και από εκεί αργότερα που λογικά πολλαπλασιάσθηκαν, πέρασαν από τον Περσικό κόλπο στην Μεσοποταμία όπου και ονομάσθηκαν Σουμέριοι.
Τώρα αν αυτά σε κάποιους μπορεί να φαίνονται « τραβηγμένα» ή εφευρήματα αυτών που θέλουν να παρουσιάσουν τους Έλληνες πανταχού και μόνους παρόντες, δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από αυτό που κάνω και είναι η παράθεση των ιστορικών πηγών. Αυτό σημαίνει πως δεν τα λέω εγώ ούτε οποιοσδήποτε άλλος ευφάνταστος νους παρά η ίδια η Ιστορία δια των πηγών που ευτυχώς μας έχουν διασωθεί( τα ελάχιστα από αυτά που υπήρχαν, δυστυχώς), και που μπορεί ο καθένας να τα ψάξει και να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.Σε επόμενο θέμα μας θα δούμε και άλλες πηγές που μαρτυρούν την καταγωγή του αλφαβήτου από τους Έλληνες, κυρίως δε την σχέση και ομοιότητα της ιερογλυφικής γραφής των Ετεοκρητών με αυτήν της Χετταϊκής.
ΚΕΙΜΕΝΟ:ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ
©ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ/visaltis.net
ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ «ΜΙΛΟΥΝ» ΕΛΛΗΝΙΚΑ
«…Ο Ινδοευρωπαίος είναι ένα
παραϊστορικό κατασκεύασμα, που έχει γεμίσει χιλιάδες σελίδες και μπαινοβγαίνει
στις βιβλιοθήκες, χωρίς, τελικά, να βοηθήσει, με την παρουσία του, στη λύση
προβλημάτων που σχετίζονται με τις ατελείωτες συζητήσεις για την εθνογένεση,
τις εθνικές γλώσσες, την κοιτίδα των πολιτισμών και τον επιμέρους χαρακτήρα των
ευρωπαϊκών λαών…»Γ. Χουρμουζιάδης, τέως βουλευτής Κ.Κ.Ε.
Έχουμε επανειλημμένως εκφράσει την άποψή ότι η ελληνική γλώσσα είναι πολύ αρχαιότερη από όσο προσπαθούν κάποιοι, εθελημένα ή αθέλητα, και χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, να μας κάνουν να πιστέψουμε.
Η πλειοψηφία της επιστημονικής-φιλολογικής και κυρίως γλωσσολογικής κοινότητας είτε στηριζόμενη σε κατασκευάσιμα\παραποιημένα στοιχεία, είτε χρησιμοποιώντας ακλόνητα «επιστημονικά» δόγματα (δεν ωθούν τα νέα παιδιά σε ελεύθερη – αμερόληπτη έρευνα και δεν δέχονται καμία άλλη άποψη αντίθετη προς την δική τους, αλλά αντιθέτως επιχειρούν να υποβαθμίσουν την όποια «παρασπονδία» από μέρους των εκκολαπτόμενων επιστημόνων) επιβάλλουν άμεσα ή έμμεσα την κρατούσα παγιωμένη αντίληψη.
Δυστυχώς όμως γι αυτούς και ευτυχώς για εμάς υπάρχουν αναμφισβήτητα στοιχεία που εάν κάποιος μπει στην διαδικασία να ερευνήσει, θα του ξετυλίξουν ένα τεράστιο και όμορφο «παραμύθι» που φτάνει χιλιάδες χρόνια πριν…
Οι «πέτρες μιλούν» καταρρίπτοντας κάθε μύθο περί φοινικικής προέλευσης του αλφαβήτου μας. (Πληροφορίες από το βιβλίο του Χ. Λαγού «Ελληνική Γραφή»)
- Ελληνικά γράμματα σε αγγεία της Μήλου.
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Δαυλός» (τεύχος 204), ο έφορος αρχιοτήτων Α. Σαμψών δήλωσε πως ανακαλύφθηκε στο εν λόγω νησί ένας μεγάλος αριθμός αγγείων από τάφο της πρωτοκυκλαδικής περιόδου (3000π.Χ). Τα σύμβολα πάνω τους μοιάζουν καταπληκτικά, όπως ο ίδιος δηλώνει, με ελληνικά γράμματα.
- Ελληνικά γράμματα σε όστρακο και αγγείο στα Γιούρα Αλοννήσου.
Το κεραμικό όστρακο χρονολογείται μεταξύ του 5.000-4.500 π.Χ και φέρει πάνω του εγχάρακτα σύμβολα (Α, Υ, Δ πιθανώς πρόκειται για την λέξη αυδή, που σημαίνει φωνή. Επίσης τα γράμματα Χ, Ν.) παραπλήσια στα ελληνικά γράμματα.
- Ξύλινη πινακίδα στο Δισπηλιό Καστοριάς.
Σε ανασκαφές που διεξήχθηκαν στην όχθη της λίμνης της Καστοριάς κοντά στην περιοχή του Δισπηλιού ανακαλύφθηκε ένας οικισμός. Μεταξύ των άλλων ευρημάτων και μία ξύλινη πινακίδα που είχε χαραγμένα διάφορα σύμβολα. Σύμφωνα με την επίσημη χρονολόγηση που διεξήχθη με την μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα (C14), η επιγραφή κατατάσσεται το 5.250 π.Χ, ενώ πολλοί ερευνητές έχουν εκφράσει την άποψη πως πιθανόν να ανήκει και στο 7.250 π.Χ, άποψη που δεν έχει αποδειχθεί. Τα σύμβολα της πινακίδας μοιάζουν με αυτά της Γραμμικής Α’.
- Λίθινη σφραγίδα στα Γιαννιτσά.
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Π. Χρυσοστόμου (περιοδ. Δαυλός, τεύχος 244) η σφραγίδα αυτή χρονολογείται το 5.000 π.Χ. Περιέχει τρεις σειρές συμβόλων που μοιάζουν με τα ελληνικά γράμματα. Σύμφωνα μάλιστα με τον κ. Χρυσοστόμου: «Το Ανατολικό Δόγμα δεν ισχύει πλέον. Από καιρό υπήρχαν υποψίες, αλλά αυτή τη φορά η τύχη είναι με το μέρος μας». –Δημ. «Άρα η παγκόσμια ιστορία θα πρέπει να ξαναγραφτεί, τουλάχιστον ως προς την καταγωγή του πολιτισμού»; -Αρχ. «Έτσι πρέπει να γίνει».
- Ελληνική γραφή 9.500 ετών στην Ινδία.
Ο ανταποκριτής του BBC στο Νέο Δελχί, Ρατζιγιάσρι Ράο μετέδωσε το 2002. «Θαλάσσιοι επιστήμονες στην Ινδία θεωρούν ότι ένας από τους αρχαιολογικού ενδιαφέροντος χώρους των δυτικώνν ινδικών παραλίων ίσως να έχει ηλικία 9.000 ετών…. Εδώ πλέον για πρώτη φορά βρίσκονται ενδείξεις ανθρωπίνων γεωμετρικών κατασκευών ηλικίας 9.500π.Χ. κάτω από την επιφ άνεια της θάλασσας. Γνωστή ως κόλπος της Cambay η περιοχή, αποκτά ιδιάζον αρχιολογικό ενδιαφέρον… Η πόλη βρίσκεται σε βάθος 40μ. και σε μήκος 3 τετραγωνικά χλμ. Έχει ανασυρθεί τεράστιος αριθμός ευρημάτων (εργαλεία, αγγεία, ανθρώπινα ομοιώματα, οστά, οικειακά είδη, κλπ), το σημαντικότερο όμως απόκτημα είναι ένα κομμάτι από πέτρινο έργο τέχνης, πάνω στο οποίο διακρίνονται ανάγλυφα ίχνη ελληνικής αλφαβητικής γραφής. Οι Ινδοί μελετητές έχουν καταλήξει ότι πρόκειται για μία μορφή πρώιμης γραφής. Διακρίνονται τα σύμβολα Μ, Υ, Ο.
(περιοδ. Δαυλός, τεύχ. 243, απόσπ. Άρθρου του Μ. Μαμανέα).
Αρχαία ελληνική πινακίδα στο Γκλοζελ της Γαλλίας
- Η πινακίδα του Γκλοζελ.
Στο χωριό της Γαλλίας Γκλόζελ, που βρίσκεται 20χλμ νότια της πόλης Βισύ, ανακαλύφθηκαν το 1924 από τους Κλώντ και Εμίλ Φραντέν πινακίδες και δύο ενεπίγραφα χαλίκια, τα οποία χρονολογούνται γύρω στο 10.000 π.Χ.! Μερικά από τα σύμβολα που γίνονται αντιληπτά είναι τα: Θ, Ξ, Φ, Μ, Τ, Π, Ε, Λ, όχι σε αυτήν ακριβώς την μορφή προφανώς.
- Λίθινη επιγραφή στο Grave Creek στην Δ. Βιρτζίνια των Η.Π.Α.
Ανακαλύφθηκε το 1838 σε ταφικό μνημείο. Διακρίνονται τα γράμματα: Τ, Σ, Λ, Α, Χ, Κ. Αβέβαιη χρονολόγηση.
- Επιγραφή που βρίσκεται σε ένα ειδώλιο της νεολιθικής εποχής από τον Πρόδρομο Καρδίτσας, στην οποία απεικονίζονται σαφώς οι χαρακτήρες L, Θ, Σ και χρονολογείται περίπου το 5.000 π.Χ.
Τα προαναφερθέντα ευρήματα αποτελούν μόνο ένα μικρό μέρος του συνόλου των αρχαιολογικών ανακαλύψεων, που αποδεικνύουν ότι η ελληνική γραφή είναι πολύ αρχαιότερη των εξ Ανατολών γραφών. Γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί σε σχέση με τι ακούμε, εξετάζοντάς το ενδελεχώς.
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή οι Φοίνικες μας έδωσαν το αλφαβητό τους τον 8ο αι. π.Χ. Τον 8ο αι., σύμφωνα ξανά με την επίσημη ιστορική χρονολόγηση γράφτηκαν τα ομηρικά έπη, τα οποία μέχρι σήμερα αποτελούν κατά κοινή ομολογία, το τελειότερο συγγραφικό έργο ανά τον κόσμο. Οι λέξεις που περιέχουν… άπειρες.
Επομένως, όπως γίνεται αντιληπτό στον καθέναν, αλλά και σύμφωνα με επίσημη αμερικανική γλωσσολογική έκθεση, για να επιτευχθεί το συγκεκριμένο αποτέλεσμα απαιτείτο γλωσσική προϊστορία τουλάχιστον 10.000 ετών.
Ας υπογραμμιστεί ιδιαίτερα ότι η ελληνική γλώσσα περιέχει τουλάχιστον 800.000 λήμματα και η αμέσως επόμενη ακολουθεί με 250.000 λήμματα.
Πώς άραγε εξηγείται αυτό; Οι αρμόδιοι που έχουν οργανώσει όλη αυτή την «ιστορία» περί Ινδοευρωπαίων, Φοινίκης, Μεσοποταμίας, κλπ, τι έχουν να πουν;
http://olympia.gr
thesecretrealtruth
Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015
Νυξ: Η κυρίαρχη αρχέγονη και κοσμογονική μορφή (
Νυξ: Η κυρίαρχη αρχέγονη και κοσμογονική μορφή (
)
Νυξ είναι γνωστή η θεότητα που προσωποποιούσε τη νύχτα. Η
Νυξαναφέρεται ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες ποιητές, αλλά η μεγάλη
σημασία της στην ελληνική μυθολογία υπερβαίνει τα απλά λογοτεχνικά πλαίσια.
Η Νυξ ήταν κυρίαρχη αρχέγονη και κοσμογονική μορφή, την
οποία φοβόταν και σεβόταν ακόμα και ο ίδιος ο θεός Δίας.Η μορφή της ήταν αυτή
μιας όμορφης γυναίκας με μεγάλες μαύρες φτερούγες...
Η Νυξ αναφέρεται ακόμα ως θυγατέρα του Φάνητα, τον οποίο
και διαδέχθηκε...
Στη συνέχεια, παρότι παραδίνει το σκήπτρο στον γιο της
τον Ουρανό, εξακολουθεί να συμβουλεύει τόσο αυτόν όσο και τις επόμενες γενεές ,
τον Κρόνο και ιδιαίτερα τον Δία , ως προς τον τρόπο δημιουργίας του κόσμου.
Η επιρροή της οφειλόταν στις μαντικές της ικανότητες, τις
οποίες ασκούσε μέσα σε μια σπηλιά. Σύμφωνα με κάποια ένδειξη, κατά τις
παλαιότερες ορφικές δοξασίες η Νυξήταν η πρωταρχική δύναμη, αντί του Χάους.
Στον Αριστοφάνη μνημονεύεται ως προϋπάρχουσα του `Ερωτα
(Φάνης). Η ίδια η Νυξ δεν ήταν αντικείμενο σημαντικής λατρείας από τους πιστούς
της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, αλλά συνδεόταν με τα μαντεία.
Υπήρχε δικό της ανάθημα μέσα στον ναό της Δήμητρας στην
ελληνορρωμαϊκή Πέργαμο.
Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησιόδου, η Νυξ είχε γεννηθεί
από το Χάος και με παρθενογένεση (χωρίς πατέρα) ήταν μητέρα στα παρακάτω
πρόσωπα:
-Των Κήρων: Ήταν δαίμονες του βιαίου θανάτου. Κατά το
νΗσίοδο ήταν πτερωτά πνεύματα του θανάτου και της εκδίκησης. Έφεραν μαύρες
πτέρυγες, ερυθρά ενδύματα, μεγάλους κυνόδοντες και γαμψά νύχια.. Είχαν μαύρες
φτερούγες, γαμψά νύχια, κόκκινα ρούχα και μεγάλους κυνόδοντες. Αλληγορικά, ήταν
εκείνες οι δυνάμεις που επιφέρουν το μοιραίο τέλος των βαριά τραυματισμένων και
κατά μια άλλη έννοια αποτελούν την «κακιά μοίρα» κάθε ανθρώπου που τον
συνοδεύει σε όλη τη ζωή του.
-Του Μώμου: Ήταν ένας ασήμαντος θεός της ελληνικής
μυθολογίας που αμφισβήτησε το Δια. Ήταν ο θεός της χλεύης, της κοροϊδίας και
του σαρκασμού. Μια προσωποποίηση της ειρωνείας και της αποδοκιμασίας. Στη
φαντασία των ανθρώπων αναποδογύριζε τις τύχες τους απότομα. Τους έριχνε από την
ευτυχία στη δυστυχία, μετέτρεπε την επιτυχία σε δυστυχία..
-Της Απάτης: Μπορούσε να ξεγελάσει και να βλάψει τους
ανθρώπους με πάρα πολλούς τρόπους
-Της Έριδας: Ήταν θεότητα της διχόνοιας, της ζήλιας και
του καυγά.
Περισσότερα ... (
)
Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2015
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)