Νυξ: Η κυρίαρχη αρχέγονη και κοσμογονική μορφή (
)
Νυξ είναι γνωστή η θεότητα που προσωποποιούσε τη νύχτα. Η
Νυξαναφέρεται ιδιαίτερα από τους αρχαίους Έλληνες ποιητές, αλλά η μεγάλη
σημασία της στην ελληνική μυθολογία υπερβαίνει τα απλά λογοτεχνικά πλαίσια.
Η Νυξ ήταν κυρίαρχη αρχέγονη και κοσμογονική μορφή, την
οποία φοβόταν και σεβόταν ακόμα και ο ίδιος ο θεός Δίας.Η μορφή της ήταν αυτή
μιας όμορφης γυναίκας με μεγάλες μαύρες φτερούγες...
Η Νυξ αναφέρεται ακόμα ως θυγατέρα του Φάνητα, τον οποίο
και διαδέχθηκε...
Στη συνέχεια, παρότι παραδίνει το σκήπτρο στον γιο της
τον Ουρανό, εξακολουθεί να συμβουλεύει τόσο αυτόν όσο και τις επόμενες γενεές ,
τον Κρόνο και ιδιαίτερα τον Δία , ως προς τον τρόπο δημιουργίας του κόσμου.
Η επιρροή της οφειλόταν στις μαντικές της ικανότητες, τις
οποίες ασκούσε μέσα σε μια σπηλιά. Σύμφωνα με κάποια ένδειξη, κατά τις
παλαιότερες ορφικές δοξασίες η Νυξήταν η πρωταρχική δύναμη, αντί του Χάους.
Στον Αριστοφάνη μνημονεύεται ως προϋπάρχουσα του `Ερωτα
(Φάνης). Η ίδια η Νυξ δεν ήταν αντικείμενο σημαντικής λατρείας από τους πιστούς
της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, αλλά συνδεόταν με τα μαντεία.
Υπήρχε δικό της ανάθημα μέσα στον ναό της Δήμητρας στην
ελληνορρωμαϊκή Πέργαμο.
Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησιόδου, η Νυξ είχε γεννηθεί
από το Χάος και με παρθενογένεση (χωρίς πατέρα) ήταν μητέρα στα παρακάτω
πρόσωπα:
-Των Κήρων: Ήταν δαίμονες του βιαίου θανάτου. Κατά το
νΗσίοδο ήταν πτερωτά πνεύματα του θανάτου και της εκδίκησης. Έφεραν μαύρες
πτέρυγες, ερυθρά ενδύματα, μεγάλους κυνόδοντες και γαμψά νύχια.. Είχαν μαύρες
φτερούγες, γαμψά νύχια, κόκκινα ρούχα και μεγάλους κυνόδοντες. Αλληγορικά, ήταν
εκείνες οι δυνάμεις που επιφέρουν το μοιραίο τέλος των βαριά τραυματισμένων και
κατά μια άλλη έννοια αποτελούν την «κακιά μοίρα» κάθε ανθρώπου που τον
συνοδεύει σε όλη τη ζωή του.
-Του Μώμου: Ήταν ένας ασήμαντος θεός της ελληνικής
μυθολογίας που αμφισβήτησε το Δια. Ήταν ο θεός της χλεύης, της κοροϊδίας και
του σαρκασμού. Μια προσωποποίηση της ειρωνείας και της αποδοκιμασίας. Στη
φαντασία των ανθρώπων αναποδογύριζε τις τύχες τους απότομα. Τους έριχνε από την
ευτυχία στη δυστυχία, μετέτρεπε την επιτυχία σε δυστυχία..
-Της Απάτης: Μπορούσε να ξεγελάσει και να βλάψει τους
ανθρώπους με πάρα πολλούς τρόπους
-Της Έριδας: Ήταν θεότητα της διχόνοιας, της ζήλιας και
του καυγά.
Περισσότερα ... (
)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου