| 9:18 μ.μ. (πριν από 1 ώρα)
| | | |
- Σε χαμηλό 20 ετών το ευρώ – Στο 1/1 η ισοτιμία του με το δολάριο
- Τρεις τόμοι ιστορικά ντοκουμέντα του ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 -1959 Ιωάννα Μάντζιηπα Τρεις τόμοι και πέραν των δύο χιλιάδων σελίδων με ιστορικά ντοκουμέντα του ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 -1959, αποτυπώνονται μέσα από τη ματιά των δημοσιευμάτων και των ρεπορτάζ δημοσιογράφων, φωτορεπόρτερ και πρωτογενών πηγών της τότε εποχής σε ένα μοναδικό εγχείρημα που φέρει τον τίτλο «Ο αγώνας της ΕΟΚΑ στον Κυπριακό Τύπο». Γεγονότα που σημάδεψαν την Κύπρο και καταγράφηκαν στις εφημερίδες που κυκλοφορούσαν την τότε εποχή. Φωτογραφίες ηρώων, ιστορίες μαχών και δράσεων από τους αγωνιστές, τη νεολαία, από μητέρες, γυναίκες και παιδιά. Ρεπορτάζ, γεγονότα και συνεντεύξεις του αγώνα με πρωταγωνιστές τους απλούς ανθρώπους, τους θρυλικούς αγωνιστές αλλά και τους αφανείς ήρωες της ΕΟΚΑ. Κάθε γεγονός-συμβάν, κάθε δημοσίευμα, δίνει τροφή στον κάθε ερευνητή και τον κάθε αναγνώστη. Δίνει την ευκαιρία σε αυτούς που βίωσαν τα γεγονότα αλλά και στους νέους που δεν τα γνωρίζουν να τα παρακολουθήσουν και να τα αναβιώσουν μέσα από το φωτογραφικό υλικό. Γεγονότα που καταγράφονται μέρα με την ημέρα για τα όσα σημάδεψαν τον ένδοξο αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον Άγγλο κατακτητή.
- Ομόφυλα ζευγάρια και παιδιά
- Η επιστήμη ξεπερνά τα όρια της; – Ο γενετικός έλεγχος επιτρέπει στους γονείς να επιλέξουν τα πιο υγιή έμβρυα
- Αντέχει η Ευρώπη χωρίς το φυσικό αέριο της Ρωσίας;
Σε χαμηλό 20 ετών το ευρώ – Στο 1/1 η ισοτιμία του με το δολάριο Posted: 13 Jul 2022 11:00 AM PDT Η ΕΚΤ σε πολύ δύσκολη θέση Το ευρώ έπιασε την απόλυτη ισοτιμία με το δολάριο σήμερα, υποχωρώντας κατά 0,35% στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών. Ο ρόλος του δολαρίου ως ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές που ανησυχούν για τις οικονομικές προοπτικές έγινε πιο αισθητός τις τελευταίες εβδομάδες, με το δολάριο να εκτινάσσεται σε υψηλά επίπεδα 20ετίας έναντι πολλών νομισμάτων. Το ευρώ είναι ιδιαίτερα ευάλωτο λόγω του αντίκτυπου από τις συνεχείς αυξήσεις των τιμών του φυσικού αερίου και του πολέμου στην Ουκρανία στην οικονομία της Ευρωζώνης καθώς και της μεγάλης διαφοράς των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) με τα επιτόκια της Fed και άλλων κεντρικών τραπεζών. Η τελευταία φορά που η ισοτιμία ευρώ-δολαρίου είχε φτάσει στο ένα προς ένα, ήταν τον Δεκέμβριο του 2002. Έκτοτε το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα ακολουθούσε ανοδική πορεία, με κάποιες διακυμάνσεις. Πριν από έναν χρόνο έφτασε στο 1,18 έναντι του δολαρίου. Όμως από την περασμένη Τετάρτη όδευε προς το 1:1. Τα χαμηλότερα επίπεδα απέναντι στο αμερικανικό νόμισμα είχε καταγράψει το ευρώ στις 5 Ιουλίου 2001 (0,8380 δολάρια). Στο μεταξύ, δείκτης σταθμισμένης ισοτιμίας του δολαρίου αυξήθηκε 0,3% στις 108,48 μονάδες, ενώ η στερλίνα υποχώρησε σε νέο χαμηλό δύο ετών. Οι φόβοι για ύφεση έχουν αυξηθεί τις τελευταίες εβδομάδες λόγω της αυξανόμενης αβεβαιότητας σχετικά με τον ενεργειακό εφοδιασμό του μπλοκ, με τη Ρωσία να απειλεί να μειώσει περαιτέρω τις ροές φυσικού αερίου προς τη Γερμανία και την ευρύτερη ήπειρο. Υπενθυμίζεται ότι η Ρωσία ανέστειλε προσωρινά τις παραδόσεις φυσικού αερίου μέσω του αγωγού Nord Stream 1 τη Δευτέρα λόγω εργασιών συντήρησης συντήρησης. Ο αγωγός αποτελεί την κυριότερη οδό εισαγωγής φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μεταφέροντας περίπου 55 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από τη Ρωσία στη Γερμανία μέσω της Βαλτικής Θάλασσας. Η προγραμματισμένη 10ήμερη αναστολή των ροών φυσικού αερίου έχει πυροδοτήσει φόβους για μόνιμη διακοπή των προμηθειών, γεγονός που ενδέχεται να εκτροχιάσει τις προετοιμασίες της περιοχής για τον χειμερινό εφοδιασμό και να επιδεινώσει την ενεργειακή κρίση. Η ΕΚΤ σε πολύ δύσκολη θέση
Η προοπτική μιας εντονότερης οικονομικής επιβράδυνσης έχει επίσης προκαλέσει αμφιβολίες για το κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορέσει να σφίξει τη νομισματική πολιτική αρκετά επιθετικά ώστε να συγκρατήσει τον πληθωρισμό που βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ χωρίς να προκαλέσει έντονο οικονομικό αντίκτυπο. “Η ΕΚΤ βρίσκεται σε πολύ, πολύ δύσκολη θέση. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η ΕΚΤ άργησε μάλλον να αντιδράσει, τόσο όσον αφορά τον τερματισμό των αγορών ομολόγων της, αλλά και το ενδεχόμενο σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής”, δήλωσε στο CNBC ο Jeremy Stretch, υψηλόβαθμο στέλεχος της CIBC Capital Market. Ο Graham Secker, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής ευρωπαϊκών μετοχών της Morgan Stanley, δήλωσε ότι η αδυναμία του ευρώ θα μπορούσε να δώσει ώθηση στις ευρωπαϊκές εταιρείες ενόψει της επικείμενης περιόδου κερδών β’ τριμήνου. Η απόλυτη ισοτιμία ως πλεονέκτημα; Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, ένα ασθενές νόμισμα μπορεί να έχει και πλεονεκτήματα, καθώς ενισχύει τις εξαγωγικές επιδόσεις της οικονομίας. Τα εγχώρια προϊόντα προσφέρονται πιο φτηνά στις αγορές του εξωτερικού, άρα ενισχύεται ο τζίρος των επιχειρήσεων που τα παράγουν. Ωστόσο, το πλεονέκτημα αυτό είναι σχετικό. Όπως επισημαίνει η Σόνια Μάρτεν, αναλύτρια συναλλάγματος στην DZ Bank, οι γερμανικές επιχειρήσεις επωφελούνται από ένα ασθενές ευρώ μόνο όταν οι ίδιες παράγουν τα προϊόντα τους εξ ολοκλήρου στη Γερμανία ή στην ευρωζώνη. “Εάν όμως για την παραγωγή των προϊόντων πρέπει να εισάγουν πρώτες ύλες ή άλλα προϊόντα από χώρες εκτός ΕΕ, τότε δεν βγαίνει ο λογαριασμός”, λέει η Σόνια Μάρτεν, υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι για την αγορά ενέργειας το νόμισμα αναφοράς είναι το αμερικανικό δολάριο και όχι το ευρώ. Οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας ήταν και ο κύριος λόγος, για τον οποίο τον Ιούνιο το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών της Γερμανίας παρουσίασε έλλειμμα για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Συν τοις άλλοις οι υψηλές τιμές στην ενέργεια πυροδοτούν πληθωριστικές πιέσεις. Αυτό προφανώς δεν συνάδει με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (EKT), η οποία προσπαθεί να καταπολεμήσει την ακρίβεια, ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού. Δεν θέλει όμως να αυξήσει τα επιτόκια με τόσο γρήγορο ρυθμό, ώστε να καταπνίξει τις προσπάθειες για οικονομική ανάπτυξη. “Μία δυνατότητα θα ήταν να παρέμβει στις αγορές μόνο φραστικά, σε ένα πρώτο στάδιο”, λέει η Σόνια Μάρτεν. Η εμπειρία δείχνει όμως ότι σε μία τέτοια περίπτωση δραστηριοποιούνται κερδοσκόποι, τα στοιχήματα των οποίων μπορούν να ρίξουν την ισοτιμία του ευρώ μέσα σε λίγες ημέρες. Όσο για την πτωτική τάση των τελευταίων ημερών, η αναλύτρια της DZ Bank θεωρεί ότι οφείλεται “στη νευρικότητα των αγορών”. | Τρεις τόμοι ιστορικά ντοκουμέντα του ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 -1959 Ιωάννα Μάντζιηπα Τρεις τόμοι και πέραν των δύο χιλιάδων σελίδων με ιστορικά ντοκουμέντα του ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 -1959, αποτυπώνονται μέσα από τη ματιά των δημοσιευμάτων και των ρεπορτάζ δημοσιογράφων, φωτορεπόρτερ και πρωτογενών πηγών της τότε εποχής σε ένα μοναδικό εγχείρημα που φέρει τον τίτλο «Ο αγώνας της ΕΟΚΑ στον Κυπριακό Τύπο». Γεγονότα που σημάδεψαν την Κύπρο και καταγράφηκαν στις εφημερίδες που κυκλοφορούσαν την τότε εποχή. Φωτογραφίες ηρώων, ιστορίες μαχών και δράσεων από τους αγωνιστές, τη νεολαία, από μητέρες, γυναίκες και παιδιά. Ρεπορτάζ, γεγονότα και συνεντεύξεις του αγώνα με πρωταγωνιστές τους απλούς ανθρώπους, τους θρυλικούς αγωνιστές αλλά και τους αφανείς ήρωες της ΕΟΚΑ. Κάθε γεγονός-συμβάν, κάθε δημοσίευμα, δίνει τροφή στον κάθε ερευνητή και τον κάθε αναγνώστη. Δίνει την ευκαιρία σε αυτούς που βίωσαν τα γεγονότα αλλά και στους νέους που δεν τα γνωρίζουν να τα παρακολουθήσουν και να τα αναβιώσουν μέσα από το φωτογραφικό υλικό. Γεγονότα που καταγράφονται μέρα με την ημέρα για τα όσα σημάδεψαν τον ένδοξο αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον Άγγλο κατακτητή. Posted: 13 Jul 2022 10:00 AM PDT Πρόκειται για ένα εγχείρημα του αείμνηστου καθηγητή Ιωάννη Γ. Κασίνη από την Κάτω Ζώδια της περιοχής Μόρφου. Μια μεγαλεπήβολη ιδέα που γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 2013 και έγινε πραγματικότητα με πολύ μόχθο μετά από έξι ολόκληρα χρόνια. Μελετήθηκαν πέραν των 100 τόμων εφημερίδες της εποχής και αποδελτιώθηκαν ιστορικά γεγονότα αρχίζοντας από την κατάσχεση του ιστιοφόρου «Άγιος Γεώργιος» στις ακτές της Πάφου τον Ιανουάριο του 1955, μέχρι και τη λήξη του αγώνα και τις συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου. Τα ηρωικά γεγονότα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ καταγράφονται σε ένα τρίτομο έργο που περιλαμβάνει όλα τα σχετικά δημοσιεύματα του κυπριακού Τύπου.  Ο Γιώργος Κασίνης, γιος του συγγραφέα ερευνητή, Ιωάννη Γ. Κασίνη, μιλά στον «Φ» και περιγράφει το τεράστιο εγχείρημα του πατέρα του. Εξηγεί το πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτή την τριλογία καθώς και τον σκοπό του έργου. Αναφέρει τις δυσκολίες που προέκυψαν μέχρι να αποδελτιωθεί και να αποτυπωθεί όλο αυτό το συγκλονιστικό μαρτυρικό υλικό μέσα σε 2.100 σελίδες που περιλαμβάνουν 19 κεφάλαια θεματολογίας του ένδοξου αγώνα. «Το συγκεκριμένο εγχείρημα αντανακλά τα γεγονότα τα οποία έζησε ο ίδιος ο συγγραφέας σαν νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Ο πατέρας μου γεννήθηκε ως παιδί αγροτικής οικογένειας το 1936 στην Κάτω Ζώδια της Μόρφου και ήταν από τους πρώτους νεαρούς Κύπριους που εντάχθηκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Ήταν μέλος της οργάνωσης από την αρχή και σε κάποιο στάδιο ανέλαβε και τομεάρχης της περιοχής Μόρφου».  Ο Γ. Κασίνης χαρακτηρίζει τον πατέρα του ως έναν αγωνιστή με ιδανικά και πάθος για την απελευθέρωση της πατρίδας, σημειώνοντας πως πάντοτε του έλεγε πως το χρέος της δικής του γενιάς είναι να διατηρηθεί η μνήμη αυτού του ένδοξου αγώνα. «Είχε καθοριστική σημασία στη ζωή αυτών των ανθρώπων που τον έζησαν. Είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς ότι παιδιά -νεαρά άτομα, γυναίκες και άνδρες διέθεταν το πνευματικό βάθος, την αυταπάρνηση και την ικανότητα να δεσμευτούν για μια τέτοια ηρωική προσπάθεια. Αυτός ο αγώνας σημάδεψε για πάντα τη ζωή τους». Το συγκεκριμένο εγχείρημα αποτελεί ένα ολοκληρωμένο έργο με αποτυπωμένη την ιστορία της ΕΟΚΑ για την επόμενη γενιά. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο δίνει την ευκαιρία σήμερα σε ερευνητές αλλά και σε νέους ανθρώπους να μάθουν για τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.  Ερωτηθείς γιατί ο συγγραφέας επέλεξε τον Τύπο της εποχής εκείνης, ο κ. Κασίνης αναφέρει πως ο πατέρας του θεωρούσε και έβλεπε τον Τύπο (εφημερίδες) ως έναν σύνδεσμο μεταξύ των γεγονότων και του κόσμου. «Ουσιαστικά είναι η μεταφορά των γεγονότων, των ειδήσεων με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να φτάσουν στον απλό κόσμο, της τότε εποχής, ο οποίος ενημερώνονταν αποκλειστικά από τις εφημερίδες». Εξήγησε ακόμη πως ο ρόλος του Τύπου την τότε εποχή είχε ιδιαίτερη βαρύτητά σε ό,τι αφορά την αποτύπωση των γεγονότων και τη μεταφορά τους προς τον αναγνώστη. «Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, τότε στην Κύπρο ήταν οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο. Το ραδιόφωνο (τότε) ήταν κρατικό και κατ΄ επέκταση πλήρως ελεγχόμενο από τις αποικιακές αρχές. Ο Τύπος ήταν η πιο αντιπροσωπευτική μέθοδος για να μεταφερθούν τα γεγονότα στον κόσμο», αναφέρει, επισημαίνοντας πως σημαίνοντα ρόλο διαδραμάτιζε και η γλώσσα με την οποία οι εφημερίδες μετέφραζαν τα γεγονότα για τον μέσο κύπριο της τότε εποχής.  Μέσα από τους τρεις τόμους του αγώνα της ΕΟΚΑ στο Κυπριακό Τύπο, αποτυπώνονται τα γεγονότα μέσα από τον φακό των δημοσιογράφων της εποχής και μέσα από το ένα διαφορετικό χρώμα ανάλογα και με την προσωπικότητά του καθενός. Χαρακτηριστικό το οποίο εντοπίζει κανείς διαβάζοντας αυτήν την τριλογία όπως επισημαίνει ο κ. Κασίνης, είναι το διαφορετικό ύφος της κάθε εφημερίδας, η αξιολόγηση και η ματιά του δημοσιογράφου όπως και η αποτύπωση των όσων καταγραφεί μέσα από την πέννα του. Συμπληρώνει ακόμη ότι «κάποιοι δημοσιογράφοι, είτε ηλικιακά, είτε μορφωτικά, είτε ακόμη και λόγων πολίτικων πεποιθήσεων, αποτύπωναν κάποια γεγονότα με έναν διαφορετικό τρόπο, ακόμη και εάν το ίδιο το γεγονός, καλυπτόταν από διαφορετικές εφημερίδες. Διαβάζοντας και μελετώντας τα όσα καταγράφονται στα δημοσιεύματα ο αναγνώστης μέσα από τον δικό του κριτικό φακό θα μπορέσει να αντιληφθεί και τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στην κάλυψη κάποιων γεγονότων από την κάθε εφημερίδα. Παρουσίαση του έργου Η παρουσίαση του τρίτομου έργου του αείμνηστου Ιωάννη Γ. Κασίνη θα πραγματοποιηθεί το απόγευμα της Δευτέρας 11ης Ιουλίου 2022 στη Δημοτική Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Λεμεσού. Κύριοι ομιλητές ο Αν. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου, Πέτρος Παπαπολυβίου, ο Αν. Καθηγητής του Παν. Κύπρου, Γιώργος Καζαμίας και ο αδελφός του συγγραφέα, Ομ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Γ. Κασίνης. Πρωτογενές υλικό από τη βιβλιοθήκη Λεμεσού Μεταξύ άλλων ο κ. Κασίνης περιγράφει στον «Φ» την όλη δυσκολία του εγχειρήματος αυτού σημειώνοντας πως ενώ υπήρχαν τρεις βάσεις δεδομένων-φύλαξης των εφημερίδων- ωστόσο μόνο η μια ήταν πλήρως ολοκληρωμένη και η πρόσβαση στο συγγραφέα ήταν επίπονη για αποδελτίωση των δημοσιευμάτων. Η πρώτη αφορούσε το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, μια βάση δεδομένων ολοκληρωμένη, ωστόσο το υλικό αυτό δεν μπορούσε να βγει εκτός του κτηρίου. Η δεύτερη, το αρχείο της Αρχιεπισκοπής το οποίο όμως δεν ήταν ολοκληρωμένο και η τρίτη η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Λεμεσού η οποία ήταν και η πηγή του όλου υλικού που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας.  «Μια άλλη πρακτική δυσκολία που συνάντησε ο πατέρας μου ήταν ότι τότε (2013) οι εφημερίδες βρίσκονταν για συντήρηση σε αποθήκες του Δήμου στη Λεμεσό. Η πρόσβαση ήταν δύσκολη στον συγκεκριμένο χώρο, ωστόσο με την καθοριστική συμβολή του τότε Δημάρχου, Ανδρέα Χρήστου, ο πατέρας μου δανείστηκε αυτό το υλικό, το μετέφερε στο σπίτι και άρχισε την έρευνά του». Εξήγησε μάλιστα πως πρόκειται για εκατοντάδες τόμους και τεράστιο υλικό από εφημερίδες που σήμερα δεν υπάρχουν προς κυκλοφορία. Γνωριμία με τους αφανείς και ανώνυμους ήρωες
Για τους ανθρώπους της εποχής που έζησαν τα γεγονότα και πίστεψαν στον σκοπό του αγώνα, τον χαρακτηρίζουν ως μυθικό. Στον αναγνώστη δίνεται η ευκαιρία μέσα από τους τρεις τόμους να έχει άμεση εικόνα για το τι έγινε την εποχή εκείνη. Να αναλύσει και να κριτικάρει γεγονότα που σημάδεψαν την Κύπρο το 55-59, μέσα από τον φακό της εποχής εκείνης και όχι απαραίτητα μέσα από τον φακό του σήμερα. Το εάν θα έπρεπε να γίνει το ένα ή το άλλο, είτε αν τα πράγματα έγιναν σωστά ή όχι. Το έργο προσφέρει μια οπτική γωνία που είναι χρονικά όσο πιο κοντά στα γεγονότα και τα ιστορικά γεγονότα και παραθέτει ντοκουμέντα και φωτογραφίες που παραπέμπουν τον αναγνώστη σε συμβάντα όπως είχαν καταγραφεί τότε.  «Ο αναγνώστης – ερευνητής μπορεί συνολικά και συμπυκνωμένα να δει και να διαβάσει όλα αυτά τα γεγονότα μέσα σε αυτό το τρίτομο έργο. Να πληροφορηθεί από πρωτογενείς πηγές, από τον δημοσιογράφο ο οποίος αποτύπωσε τα γεγονότα, είτε με συνεντεύξεις ή φωτογραφίες ή μιλώντας με τους πρωταγωνιστές μέσα από τον χρονικό φακό της στιγμής εκείνης», σημειώνει ο γιος του συγγραφέα. Επίσης, ο αναγνώστης μπορεί να επιβεβαιώσει τον ενεργό ρόλο της νεολαίας στον αγώνα. «Μέσα από τις φωτογραφίες και τα γεγονότα εντοπίζει κανείς αυτή την αγνότητα σε όλους αυτούς τους νέους που έλαβαν μέρος στον αγώνα. Τα γεγονότα που αναφέρονται έχουν στίγμα προσωπικού χαρακτήρα σε παιδιά, νεαρούς άνδρες και γυναίκες.  Αυτό που επίσης διαπιστώνει κανείς μέσα από τα ιστορικά ντοκουμέντα είναι τον ρόλο της γυναίκας. Μαζί με κάθε άντρα που πέθαινε, υπήρχαν μαζί γυναίκες, μάνες, οι αφανείς ηρωίδες. Πέρα από τις ιστορίες των ανδρών ηρώων, υπάρχουν οι ηρωίδες μητέρες και οι άλλες, ανώνυμες αλλά πολυάριθμες αγωνίστριες που συνέβαλαν καθοριστικά στον αγώνα. Άξιο αναφοράς είναι πως διαβάζοντας τα δημοσιεύματα των εφημερίδων της συντηρητικής κοινωνίας της Κύπρου τη δεκαετία του 50’, αποσπασματικά μπορεί ο ρόλος της γυναίκας να μην αναδεικνυόταν όσο έπρεπε, ωστόσο με την οργανωμένη αποδελτίωση του υλικού αυτού, γίνεται πιο αποτελεσματικά σήμερα», προσθέτει ο κ. Κασίνης.  Προσθέτει ακόμη πως μέσα από το εγχείρημα καταγράφονται και εκατοντάδες αφανείς συμπατριώτες μας οι οποίοι είχαν εμπλακεί ενεργά και καθοριστικά στον μαζικό αυτό αγώνα χαρακτηρίζοντάς τους ως τους «ανώνυμους» ήρωες. «Υπάρχουν ήρωες που δεν έχουμε ακούσει καν τα ονόματά τους. Εδώ ο αναγνώστης θα τους εντοπίσει και θα δει και τις μορφές τους στις φωτογραφίες. Πρόκειται για αυτούς του αφανείς ήρωες που δεν θα δει κάποιος τα ονόματα τους στις ονομασίες των δρόμων και λεωφόρων», είπε. Ανεκτική η αξία του Τύπου
Αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς μετροφυλλώντας αυτή την υπέροχη τριλογία του κ. Κασίνη, είναι το γεγονός πως ο Τύπος και ιδιαίτερα οι εφημερίδες θα συνεχίζουν να κατέχουν κυρίαρχο ρολό και θέση σε ό,τι αφορά την ενημέρωση των πολιτών. Από την τριλογία του έργου αντανακλάται ένα ακόμη σημαντικό γεγονός, η πλούσια ενημέρωση και η θεματολογία που προσφέρει ο έντυπος Τύπος και ιδιαίτερα οι εφημερίδες. Μέσα από τα δημοσιεύματα και τα ρεπορτάζ της τότε εποχής, αναγνωρίζεται το μεγάλο λειτούργημα που επιτελούν οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι οφείλουν να μεταδώσουν και να παραθέσουν λεπτομέρειες και πληροφορίες αντικειμενικά και αμερόληπτα. Πηγή: Φιλελεύθεροςτο είδαμε ΕΔΩ
| Ομόφυλα ζευγάρια και παιδιά Posted: 13 Jul 2022 09:00 AM PDT Γράφει ο π. Στέφανος Στεφόπουλος Στη μεταμοντέρνα έκδοσή του, ο λύκος του παραμυθιού, θα μπορούσε να είναι…γαλοπούλα!
Με πολύ απογοήτευση και θλίψη για την κατάντια της κοινωνίας μας και με γνώμονα το ευαγγελικό μήνυμα “και οι λίθοι κεκράξονται”, θα καταθέσω κι εγώ ένα λιθαράκι σε έναν διάλογο που ποτέ δεν εξαγγέλθηκε και ποτέ δε θα γίνει! Ας βάλουμε κι ένα τίτλο για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε. ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ!. Να τα πάρουμε απ’ την αρχή με κάποιες βασικές αλήθειες. 1) Ο Θεός μας, “κατασκεύασε” 2 πλάσματα. Άντρα και Γυναίκα “Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς”! Άρα από τα 2 φύλα εξ αρχής ήλθαμε εμείς στη ζωή. 2) Τα κοινώς εννοούμενα, φυσικά και συνταγματικώς κατοχυρωμένα 2 φύλα ονομάζονται Άντρας και Γυναίκα!
3) Το Ελληνικό Σύνταγμα όταν μιλάει για την προστασία της οικογένειας, εννοεί και κατονομάζει Άντρα, Γυναίκα και παιδιά, εφόσον υπάρχουν. 4) Είναι απολύτως φυσικό κάποιες οικογένειες να διαλύονται διά του διαζυγίου ή του θανάτου ενός εκ των δύο, του ανδρός ή της γυναικός, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το κατά πόσο ηθικό και κοινωνικά αποδεκτό θα ήταν ένας άντρας ή μιά γυναίκα, χωρίς γάμο, χωρίς σύσταση συνταγματικά κατοχυρωμένης οικογένειας, να καταφεύγει σε αμφιλεγόμενες μεθόδους (υιοθεσία, υιοθεσία διά αναδοχής, παρένθετη μητέρα, ετερόλογη αναπαραγωγή, κλπ) για να ικανοποιήσει την εγωϊστική και ανεξήγητη, πέραν της φύσεώς του/της “ανάγκης” να βιώσει την πατρότητα ή την μητρότητα. Γιατί; Μα, αφού δε νιώθει την ανάγκη της μόνιμης συμβίωσης με το έτερο φύλο δια του γάμου, αφού δεν έχει ανάγκη συντροφιάς στη ζωή, αρνείται επομένως τις αγαθές συνέπειες της συμβίωσης αυτής που είναι η οικογένεια και η τεκνοποιΐα, πώς έρχεται μετά και επιθυμεί μονομερώς και αδεσμεύτως την μητρότητα ή την πατρότητα; 5) Η έλξη προς το ίδιο φύλο δεν αποδεικνύεται επιστημονικά ότι οφείλεται σε γονίδια, και μάλιστα τον τελευταίο καιρό, σοβαρές και δημοσιευμένες σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά μελέτες, αποδεικνύουν το αντίθετο. Ότι δηλαδή πρόκειται πιο πολύ για ελεύθερη επιλογή σε συνδυασμό με κληρονομικούς, περιβαλλοντικούς παράγοντες και τρόπο ανατροφής. Συνεπώς, μη φορτώνουμε στο Θεό και αυτή μας την αμαρτία. 6) Είναι κοινώς αποδεκτό από όσους πιστεύουν και έχουν πνευματική ζωή ότι η έλξη αυτή προς το ίδιο φύλο συνιστά έκπτωση από το φυσικό. Συνιστά παράβαση του θελήματος του Θεού. Στο σημείο αυτό να προλάβω την ένσταση όσων ισχυρίζονται πως ο Κύριος δεν καταδίκασε ποτέ την ομοφυλοφιλία και γι αυτό κανένα σχετικό χωρίο δεν βρίσκουμε στα Ευαγγέλια. Να ρωτήσω:
– Καταδίκασε ο Κύριος τις αιρέσεις;
– Καταδίκασε την Θ. Μετάληψη δίχως μετάνοια και εξομολόγηση;
– Μας είπε πουθενά ότι πρέπει να σταυρωνόμαστε; Κι όμως σταυρώνεστε.
– Μας είπε όσοι θέλουμε και μπορούμε, να γινόμαστε μοναχοί;
- Μας είπε κάτι για τον Αγιασμό, το Ευχέλαιο, το πώς θα ζυμώνουμε το πρόσφορο, μας άφησε την ακολουθία του γάμου, μας υπέδειξε τα άμφια των κληρικών, μας είπε πουθενά να μη μπαίνουν οι γυναίκες στο Ιερό Βήμα;
– Μας είπε να σεβόμαστε και να προσκυνούμε άγια λείψανα, να κάνουμε τάματα σε αγίους;
Όχι βέβαια. Μα τότε γιατί εμείς τα κάνουμε; Τα κάνουμε αδελφοί γιατί μας το δίδαξε το Άγιο Πνεύμα που από την ημέρα της Αγίας Πεντηκοστής δε μας εγκαταλείπει αλλά συνεχίζει να μας διδάσκει, μας ενισχύει, μας καθοδηγεί, βαπτίζει, φωτίζει. Είναι αυτό που εστάλη σ’ εμάς από τον Πατέρα, διά του Υιού, όπως είχε υποσχεθεί ο Κύριος στους μαθητές Του για να τους καθοδηγήσει “εις πάσαν την αλήθειαν”! Έτσι, το Άγιο Πνεύμα φώτισε και καθοδήγησε τους Αποστόλους, τους Ευαγγελιστές και όλους αυτούς που πίστεψαν στον Θεό διά μέσου αυτών, όπως οι Άγιοι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Οικουμένης αλλά και όλοι εμείς οι πιστοί χριστιανοί που βαπτισθήκαμε και λάβαμε το Χρίσμα, δηλαδή την σφραγίδα του Αγ. Πνεύματος. Έτσι, συγκροτήθηκαν οι Οικουμενικές και τοπικές Σύνοδοι, οι Πατέρες συνέγραψαν πλήθος πνευματοφώτιστων συγγραμάτων και μας πληροφόρησαν ό, τι τους ενέπνευσε και δίδαξε το Άγιο Πνεύμα για ό,τι απασχολούσε ανά τους αιώνες τους πιστούς χριστιανούς. Έτσι, μίλησαν και για την ομοφυλοφιλία άγιοι Πατέρες όπως ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Μ. Βασίλειος αλλά και πολύ νεώτεροί τους όπως ο άγιος Παΐσιος, κ.α. Συνεπώς, επειδή εμείς οι Ορθόδοξοι, εκτός από την Αγία Γραφή έχουμε και την Ιερά Παράδοσή μας που είναι όλα τα παραπάνω, γι αυτό και σεβόμαστε και αποδεχόμαστε τον αιώνιο λόγο και το θέλημα του Θεού όπως αυτό ειπώθηκε άμεσα από τα αψευδή χείλη Του ή όπως μας παραδόθηκε (εξ ου και “Παράδοση”) από το Άγιο Πνεύμα διά των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας. Αν επιλέξετε να μην δεχθείτε αυτήν την Διδασκαλία και Αλήθεια της Εκκλησίας μας, κινδυνεύετε να θέσετε τον εαυτό σας εκτός Αυτής και να διολισθήσετε προς τις προτεσταντικές ομολογίες που δεν ασπάζονται την Ιερά Παράδοσή μας. Οπότε, ναι, η ομοφυλοφιλία καταδικάζεται ως μεγάλη σαρκική αμαρτία που προέρχεται από την κακή διαχείριση της ελευθερίας που μας χάρισε ο Θεός ως λογικά πλάσματά Του. 7) Παραμένει αναπάντητο το γεγονός της διαστροφής της αλήθειας και κακοποίησης των πιο ιερών ιδιοτήτων στη ζωή μας, δηλαδή της πατρότητας και μητρότητας. Έφτασαν νομικοί κύκλοι στην Ευρώπη να χαρακτηρίσουν την πιο ιερή λέξη του κόσμου όλου, τη λέξη ΜΗΤΕΡΑ, ως έχουσα σεξιστικό περιεχόμενο που δημιουργεί ομοφοβικές τάσεις στους ανθρώπους και συνιστά διάκριση εις βάρος των ομοφυλοφίλων ζευγαριών, οπότε πέρασε αντ’ αυτής, η αόριστη λέξη “Γονέας“! Και περιμένετε να αποκαλεί το παιδί “Μητέρα” τον αποτυχημένο κατά τα φαινόμενα πατέρα; Η υστερία, μάλιστα, αυτή μήπως και άθελά μας γίνουμε ρατσιστές ομοφοβικοί, έφτασε στις εσχατιές της στις ΗΠΑ όπου δημοσιογράφος απολύθηκε από την εφημερίδα USA TODAY επειδή έγραψε άρθρο στο οποίο μεταξύ άλλων περιέγραφε το αυτονόητο, τοις πάσι λογικό, ότι οι άντρες δεν μπορούν να γεννήσουν παιδιά!!! Έλεος! 8) Προ ολίγων ετών άρχισε σε παγκόσμια σχεδόν κλίμακα και στην πατρίδα μας η επάρατη “υιοθεσία” παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Μην επικαλείσθε, λοιπόν, έρευνες και μελέτες που αποδεικνύουν ότι τα παιδιά που ζουν με 2 μπαμπάδες, 2 μαμάδες ή 2 ή 1 απροσδιορίστου φύλου ή διεμφυλικά άτομα μεγαλώνουν φυσιολογικά, χωρίς ψυχικά τραύματα και άλλου είδους προβλήματα ένταξης και αποδοχής. Ακόμα δεν ξέρουμε πόσα θα υπομείνουν και τι θα παρουσιάσουν ως την ενηλικίωσή τους αυτά τα παιδιά! Άλλωστε, το σκεπτικό εδώ είναι άκρως εγωϊστικό και καμμία σχέση δεν έχει με το καλό των παιδιών. Το επιχείρημα ότι βγάζουν ένα παιδάκι από τα ιδρύματα δεν ισχύει αφού τα παιδιά προς υιοθεσία είναι δυσανάλογα προς τα χιλιάδες άτεκνα κλασσικά ζευγάρια (άντρας-γυναίκα). Οπότε, αφήστε τα παιδιά να πάνε σε οικογένειες με μαμά και μπαμπά! Αφορμή για όλα τα παραπάνω στάθηκαν δημοσιεύματα περί της βάπτισης των 2 παιδιών (τουλάχιστον το 1 με παρένθετη μητέρα) δύο Ελλήνων σχεδιαστών μόδας στα Νότια Προάστια, από τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο. Το ότι ένας Ορθόδοξος Ιεράρχης έρχεται στην Αθήνα για να τελέσει τέτοια βάπτιση δεν το σχολιάζω. Άλλωστε έχουμε δική μας περίπτωση στην Ελλάδα να προβληματιστούμε, μην κάνουμε και “αλλοδαπούς” προβληματισμούς! Όμως, διερωτώμαι, γιατί δεν επιλέγεται η πολιτική “βάπτιση”; Γιατί δεν δηλώνουν απλά τα ονόματα των παιδιών και να τελειώσει εκεί όλο αυτό; Γιατί πρέπει σώνει και καλά να τελεσθεί κορυφαίο πνευματικό μυστήριο το οποίο στο τέλος διακωμωδείται; Θέλουν και τη σφραγίδα της Εκκλησίας; Μα, την Εκκλησία και τον Θεό τα απέκλεισαν από τη ζωή τους αφού επέλεξαν να ζουν μέσα στην παρά φύσιν αμαρτία. Αφού θα διδάξουν στα παιδιά που απερίσκεπτα στερούν από τις φυσιολογικές οικογένειες ότι η ομοφυλία είναι δοσμένη από τον “Θεό” και φυσιολογική και με αυτά τα πρότυπα θα τα γαλουχήσουν. Αυτά θα τους διδάξουν. Με νονές, μάλιστα, τη μία άκρως κοσμική και πιθανόν “άοσμη” πνευματικά και την άλλη παπική ή προτεστάντη ως Ιταλίδα “γαλαζοαίματη”. Γιατί σώνει και καλά να γίνει η βάπτιση αυτή στην Ελλάδα και με τελετουργό-“Εκκλησιαστική προσωπικότητα”; Για να λάβει κύρος; Για να μας εντυπωθεί διά της βίας η “κανονικότητα” της καθ’ ημάς διαστροφής της Αλήθειας και του θελήματος του Θεού; Συγχωρέστε με αδερφοί, αλλά για μένα που μεγάλωσα σε οικογένεια με άντρα- μπαμπά και γυναίκα- μαμά, το θέαμα όπως παρουσιάστηκε σε εικόνες από το μυστήριο είναι θλιβερό αν μη καταθλιπτικό. Το ίδιο συνέβη πριν λίγες εβδομάδες με ένα άλλο δίδυμο αντρών που βάπτισαν και αυτοί ένα παιδάκι που αρχικά φιλοξένησαν σπίτι τους με την μέθοδο της αναδοχής. Και αυτό που με ενοχλεί ιδιαίτερα είναι ότι γίνεται φανερή προσπάθεια να δοθεί ιερότητα και λογική στο γεγονός ότι ένα παιδάκι θα φωνάζει “μαμά” αναζητώντας έστω και σε μιά ξένη γυναίκα, αυτήν που το κυοφόρησε για 9 μήνες μοιράζοντας μαζί του τα πάντα και βιώνοντας την ζεστασιά και θαλπωρή στην κοιλιά της μάνας του, στο πρόσωπο ενός άντρα!!! Και εξίσου προβληματικό ότι αποδίδεται στανικά ιερότητα μέσω του μυστηρίου με προφανή σκοπό να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση στην κοινωνία ότι οι άνθρωποι αυτοί, οι ομοφυλόφιλοι δηλαδή είναι άνθρωποι πνευματικοί, με ζωντανή σχέση με την Εκκλησία και την πνευματική ζωή. Προφανώς παραπλανητικώς. Στην περίπτωση των δύο προηγούμενων “μπαμπάδων”, μάλιστα, ο ένας εκ των δύο ισχυρίστηκε πως πηγαίνει συχνά στην ενορία του για εκκλησιασμό, συμμετέχοντας πλήρως στην λατρευτική και πνευματική ζωή και μάλιστα γενόμενος αποδεκτός από τον εφημέριο και τους πιστούς. Δεχόμαστε, βεβαίως, ότι η Εκκλησία μας καλεί κοντά της όλους τους ανθρώπους, ακόμα και τους πιο αμαρτωλούς. Αλλά όχι για να τους αφομοιώσει με αναλλοίωτα τα πάθη τους αλλά για να τους δώσει την ευκαιρία της αναγνώρισης των όποιων λάθος επιλογών και την μεταμόρφωση των παθών και σύνολης της ζωής τους. Αυτό είναι και το κρίσιμο σημείο στη συνάντηση των αμαρτωλών και των λοιπών ανθρώπων της Εκκλησίας. Η κοινωνία των μεν και των δε οφείλει να οδηγήσει στη μετάνοια, αλλιώς απλώς κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας σπαταλώντας πολύτιμο χρόνο μετάνοιας. Και μιά τελευταία διευκρίνιση. Ο μακαριστός σκαπανέας του αντιαιρετικού έργου της Εκκλησίας μας, ο π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος έλεγε πως τη “Νέα Εποχή” δεν θα την ενδιέφερε να αδειάσουν οι Εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με πιστούς που θα είχαν αλλοιωμένο ορθόδοξο φρόνημα! Μήπως, λοιπόν, η προσέλευση όλων αυτών των εν δεινοίς σαρκικοίς πάθεσιν αδελφών στην Εκκλησία με αλλοιωμένο φρόνημα αποτελεί “Δούρειο Ίππο” διά του οποίου μιά αμαρτωλή εκκοσμίκευση κινδυνεύει να αλώσει τους πιστούς και αφενός να μην ωφελήσει, αφετέρου δε να προκαλέσει την οργή του Θεού; Μήπως, τελικά, η αγάπη και η αγκαλιά της Εκκλησίας προς όλους τους πάσχοντες από τα πάθη τους και προφανώς και αυτούς που υποδουλώθηκαν σε πάθη του σώματος εκληφθεί όχι ως υποχρέωση και αποστολή της στον κόσμο με απώτερο σκοπό την σωτηρία του, αλλά ως συναίνεση και παθητική αποδοχή του μη φυσιολογικού κατά την διδασκαλία της Εκκλησίας μας και δώσει έτσι λανθασμένα μηνύματα και στους ομόφυλους και στην κοινωνία; Επιπλέον, δεν είναι καιρός να προβληματιστούμε με την έμμεση αλλά ψυχικά οδυνηρή αυτή κατάσταση της αχαλιναγώγητης εκκοσμίκευσης της Αλήθειας; Για σκεφτείτε. Απ’ τη μιά οι νονές (μάλλον ου κατ’ επίγνωσιν!) αποτάχθηκαν τον Σατανά μαζί με τη λατρεία, την πομπή, τα πονηρά πνεύματα του κι απ’ την άλλη αποδέχτηκαν την μη αποδεκτή ηθικά – για την Εκκλησία- επιλογή ή κατάσταση της ομοφυλοφιλίας και της κοινωνικά και ψυχολογικά μη αποδεκτής υιοθεσίας παιδιών! Και μην πει κανείς ότι αυτό συνιστά ρατσισμό (έλιωσε πια η γνωστή καραμέλα!) από μέρους της Εκκλησίας γιατί τότε είναι “ρατσιστής” ο ιδρυτής και αρχηγός της, δηλαδή ο Χριστός- άπαγε της βλασφημίας! Η Εκκλησία, αγαπητοί, μετρά πάνω από 2.000 χρόνια ζωής. Αυτοί είναι οι κανόνες της και αυτή η αποστολή της. Ο Κύριός μας, δίδαξε πως «Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι». Ματθαίος (16: 24) Αφού, λοιπόν, ψάχνετε για χωρία που ο Κύριος μνημονεύει το θέλημά Του, ορίστε. Όποιος θέλει, λέει. Δεν καλούνται με το ζόρι οι άνθρωποι στην πνευματική ζωή. Όποιος θέλει να ακολουθήσει, όμως, θα σηκώσει το σταυρό των παθών του και οι ομοφυλόφιλοι αδερφοί μας με το σταυρό του βδελυκτού, ψυχοφθόρου πάθους της αρρενομανίας και των λοιπών έξεων και ελκύσεων της σχετικής “κοινότητας” και ας ακολουθήσει τον Χριστό. Όποιος το κάνει όμως, δε θα κουβαλήσει μέσα στην αμόλυντη Εκκλησία Του τα πάθη του ως απαραίτητες “αποσκευές” του. Θα έρθει όπως είναι, και με το “σκουλαρήκι”, όπως έλεγε ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Χριστόδουλος και εδώ μέσα θα αφεθεί στην αγάπη και το έλεος του Θεού και θα μεταμορφωθεί. Θα μεταμορφώσει τα πάθη του, θα θεραπεύσει τις πληγές του και θα κερδίσει την αιωνιότητα. Αν έρχεται στην Εκκλησία για να επιβάλλει, όμως, τις αδυναμίες και τα όζοντα πάθη του και απαιτήσει να αποδεχτεί η Εκκλησία τη φθορά ως ωραιότητα ψυχής και προσπαθήσει να κρυφτεί ή και να πολεμήσει ακόμα την Εκκλησία πίσω από ψευδο-νόμους και “δικαιώματα” -κομψοτεχνήματα της Νέας Τάξης Πραγμάτων-, ας μην το επιχειρήσει διότι “σκληρόν σοι προς κέντραν λακτίζειν” (χωρίο) Μήπως, τελικά, ο λύκος του “παραμυθιού”, δηλαδή το πάθος για το ομόφυλον, περάσει στην ήδη ευρέως εκκοσμικευμένη συνείδηση του πιστού λαού όχι ως κίνδυνος αλλοίωσης της καθόλου πνευματικής ζωής αλλά ως κάτι φυσιολογικό και τελικά ψευδώς αποδεκτό από την Εκκλησία μας; Δηλαδή, μήπως πάμε να περάσουμε το λύκο (δηλ. τον διάβολο ως σαρκικό πάθος) για… ακίνδυνη γαλοπούλα;
| Η επιστήμη ξεπερνά τα όρια της; – Ο γενετικός έλεγχος επιτρέπει στους γονείς να επιλέξουν τα πιο υγιή έμβρυα Posted: 13 Jul 2022 08:00 AM PDT Οι άνθρωποι που προχωρούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση μπορούν τώρα να δουν ποιό έμβρυο είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξει καρκίνο και διάφορες άλλες ασθένειες. Μπορεί όμως η προστασία του παιδιού να ξεφύγει και να καταλήξει στο να το παίζει κανείς Θεός; Σε ηλικία 18 μηνών, η Aurea Yenmai Smigrodzki είναι περίεργη, όπως κάθε άλλο νήπιο. Της αρέσει το φυστικοβούτυρο, η παραλία και τα κινητά τηλέφωνα – ή οποιαδήποτε παιχνίδια που μοιάζουν με τηλέφωνα. Της αρέσει να αντιγράφει τη μαμά και τον μπαμπά της, Thuy και Rafal, όταν χρησιμοποιούν τα δικά τους. Η Aurea δεν το ξέρει ακόμα, αλλά η γέννησή της ήταν πολύ ιδιαίτερη: είναι το πρώτο μωρό PGT-P στον κόσμο, που σημαίνει ότι είναι στατιστικά λιγότερο πιθανό από εμάς να αναπτύξει μια γενετική ασθένεια ή διαταραχή σε όλη τη διάρκεια της ζωής της. Το PGT-P, όπως αναφέρει το zougla.gr, σημαίνει προεμφυτευτικό γενετικό έλεγχο για πολυγονιδιακές διαταραχές. Διεξάγεται σε συνδυασμό με την εξωσωματική γονιμοποίηση και επιτρέπει στους υποψήφιους γονείς να επιλέξουν ενεργά ποιο από τα δικά τους έμβρυα θα εμφυτευθεί, με βάση την ισχύ των γονιδίων τους. Οι Rafal και Thuy έλαβαν τα γενετικά προφίλ πέντε υποψήφιων εμβρύων και αυτό της Aurea ήταν ο ισχυρότερος – επειδή το έμβρυο είχε τις λιγότερες αναγνωρίσιμες γενετικές μεταλλάξεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ασθένεια. «Ήταν πραγματικά μια απόφαση που ελήφθη χωρίς πολλή σκέψη», λέει ο Rafal για την επιλογή που έκαναν ο ίδιος και ο Thuy να υποβληθούν στη διαδικασία γενετικού ελέγχου. «Αν μπορεί να κάνει κανείς κάτι καλό για το παιδί του, θέλει να το κάνει σωστά, γι’ αυτό οι άνθρωποι παίρνουν προγεννητικές βιταμίνες», συνεχίζει. Όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να είναι υγιή, αλλά πολλοί έχουν λόγους να φοβούνται ότι θα τους μεταδώσουν κάτι επιβλαβές. Τα γονίδιά μας μπορούν να μας προδιαθέσουν για την ανάπτυξη όλων των ειδών ασθενειών: διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, καρκίνους και πολλά άλλα. Έχοντας αυτό κατά νου, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ο Rafal ή ο Thuy ήταν φορείς κάποιας κληρονομικής ασθένειας και οτι θα ήθελαν να σπάσουν την αλυσίδα. Όμως η πραγματικότητα, παραδέχεται ο Rafal, είναι ότι «απλώς γνώριζε ότι το PGT-P υπήρχε», και έτσι αποφάσισε να το δοκιμάσει. Ο Rafal είναι νευρολόγος και ενδιαφέρεται για τις πρωτοποριακές τεχνολογίες, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως «τεχνοαισιόδοξο». Έχει ακόμη εγγραφεί για να αποθηκευτεί κρυογονικά ο εγκέφαλός του όταν πεθάνει, με την πεποίθηση ότι μια μέρα θα αναστηθεί, με τις σκέψεις και το πνεύμα του άθικτα. Στα μάτια του, ο γενετικός έλεγχος των εμβρύων δεν είναι τίποτα τρελό ή ακόμη και κάτι ιδιαίτερο, είναι απλώς το φυσικό επόμενο βήμα που πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι. «Είναι σαν την πρώτη φορά που κάποιος έκανε ένα τηλεφώνημα – σίγουρα, ήταν μια μοναδική στιγμή, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μόνο η αρχή για κάτι που τώρα θεωρούν όλοι δεδομένο», σκέφτεται ο Rafal. «Σε 10 χρόνια, αυτού του είδους οι πολυγονιδιακές δοκιμές θα είναι εντελώς μη αμφιλεγόμενες. Οι άνθρωποι θα το κάνουν ως αυτονόητο», συμπληρώνει. Ο Thuy και ο Rafal εξέτασαν τα έμβρυά τους μέσω της Genomic Prediction, μιας εταιρείας βιοτεχνολογίας στις ΗΠΑ που προσφέρει υπηρεσίες γενετικού ελέγχου σε υποψήφιους γονείς. Λαμβάνοντας δείγματα DNA από τα εμβρυϊκά κύτταρα μαζί με γενετικές αλληλουχίες και από τους δύο γονείς, οι αναλυτές είναι σε θέση να συντάξουν ένα σύνολο δεικτών από τους οποίους μπορούν να κατασκευάσουν μια πλήρη γενετική εικόνα του εμβρύου. Αυτό στην ουσία βάζει τη διαδικασία της ανάπτυξης του σε fast – forward mode, δημιουργώντας μια προβολή του επιπέδου υγείας του παιδιού που γεννήθηκε με αυτά τα γονίδια. Για να βοηθήσουν τους πελάτες τους να εντάξουν αυτά τα δεδομένα σε πλαίσιο, σε κάθε έμβρυο δίνεται βαθμολογία υγείας με βάση τις υπάρχουσες μεταλλάξεις στα γονίδιά του, οι οποίες θα μπορούσαν δυνητικά μια μέρα να είναι περιοριστικές για τη ζωή και στους επίδοξους γονείς παρουσιάζεται η σύγκριση αυτής της βαθμολογίας με τον μέσο όρο του πληθυσμού. Η κατάταξη λαμβάνει υπόψη τη σοβαρότητα των ενδεχομένων παθήσεων, όπως και την εθνικότητα του εμβρύου, καθώς αυτό μπορεί επίσης να έχει αντίκτυπο στη συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Η Aurea είναι το προϊόν αυτής της κατάταξης: ήταν το κορυφαίο έμβρυο από τη συλλογή εξωσωματικής γονιμοποίησης των Thuy και Rafal και τα κύτταρα που επέλεξαν έχουν σκοπό να δώσουν την καλύτερη δυνατή ευκαιρία να ζήσουν μια μακρά ζωή χωρίς ασθένειες. Όταν η Aurea μεγαλώσει, θα έχει πρόσβαση στο πλήρες σύνολο δεδομένων εμβρυϊκού ελέγχου που μοιράζεται με τους γονείς της. Πιθανότατα, θα έχει επίσης τη δική της αλληλουχία του γονιδιώματος – ο Rafal έχει ήδη αγοράσει ένα κιτ δοκιμών για το σπίτι – και θα χρησιμοποιήσει αυτές τις πληροφορίες για να καθοδηγήσει την προσέγγισή της στην υγεία και τον τρόπο ζωής κατα την διάρκεια της ζωής της. «Ελπίζω ότι θα το χαρεί», λέει ο Rafal. «Οι άνθρωποι με ρωτούν, αν επιλέγοντας να το κάνω αυτό προσπαθώ να παίξω τον Θεό», προσθέτει ο Rafal, προβλέποντας το επόμενο μεγάλο ερώτημα. Πιστεύει ότι «η γενετική επιλογή δεν παίζει τον Θεό, λειτουργεί ως μηχανικός σε μοριακές μηχανές που μερικές φορές σπάνε και πρέπει να διορθωθούν». Φυσικά, τα καλά γονίδια δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση εγγύηση για μια μακρά και υγιή ζωή και το να είσαι φορέας μιας ανωμαλίας ή ακόμα και να ζεις με μια κληρονομική ασθένεια δεν ισοδυναμεί πάντα με χειρότερη ποιότητα ζωής. Ο Rafal δεν πιστεύει – ούτε για μια στιγμή – ότι η μετάδοση μη υγιών γονιδίων καθιστά κάποιον κακό γονέα. Αλλά, είναι κατηγορηματικός στην πεποίθησή του ότι έκανε το καλύτερο πράγμα για το παιδί του δίνοντάς του τις καλύτερες πιθανότητες κατά της γενετικής ασθένειας. «Ως γονείς, ενεργούμε ως πρωταθλητές υγείας των παιδιών μας και είναι λογικό να αντιμετωπίζουμε τα γονίδια όχι ως μυστηριώδεις καθοριστικούς παράγοντες της ταυτότητας, αλλά κάτι που γνωρίζουμε ότι υπάρχει και είναι πολύ σημαντικό. Αυτές είναι οι ίδιες αρχές που εφαρμόζω στην προσπάθειά μου να φροντίζω καλά την υγεία μου. Αυτό που έχει σημασία», συνεχίζει, «είναι ότι η διαδικασία ήταν επιτυχής, το παιδί μου γεννήθηκε υγιές και είναι ευτυχισμένο»..  Οι βαθμολογίες πολυγωνικού κινδύνου Αναφέρονται επίσης ως βαθμολογία γενετικού κινδύνου και χρησιμοποιήθηκαν από το Genomic Prediction στην περίπτωση των Rafal, Thuy και Aurea για να υποδείξουν την πιθανότητα γονιδιακών μεταλλάξεων μεταξύ πολλαπλών εμβρύων. Είναι επίσης ένας δείκτης που χρησιμοποιείται σε άλλους τομείς της βιολογίας για να προσδιορίσει – κατά προσέγγιση – πώς συγκρίνεται η γενετική υγεία ενός οργανισμού με τη γενετική υγεία ενός άλλου. Για παράδειγμα, οι πολυγονιδιακές βαθμολογίες χρησιμοποιούνται συνήθως στην εκτροφή ζώων και φυτών προκειμένου να βελτιώσουν τις πιθανότητες να έχουμε υγιή και ανθεκτικά ζώα και καλλιέργειες. Η «βαθμολογία» υπολογίζεται από τον αριθμό των παραλλαγών που βρέθηκαν στο γονιδίωμα κάθε οργανισμού που σχετίζονται με μια συγκεκριμένη ασθένεια (άρα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της). Αυτό συγκρίνεται με μια βάση δεδομένων αναφοράς που συντάχθηκε από μελέτες πληθυσμού μεγάλης κλίμακας, προκειμένου να παράσχει έναν σχετικό δείκτη του πόσο πιθανό είναι να αναπτύξει ο οργανισμός μια ασθένεια σε σχέση με τον μέσο όρο. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για τη χρήση αυτής της διαδικασίας: μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως πρόβλεψη, επειδή η βαθμολογία συγκρίνεται μόνο με έναν μέσο οργανισμό και δεν εξετάζει τις γενετικές συνδέσεις με κάποια ασθένεια σε κάθε άτομο – ούτε λαμβάνει υπόψη περιβαλλοντικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, ένας 21χρονος και ένας 99χρονος θα μπορούσαν να έχουν την ίδια βαθμολογία πολυγονιδιακού κινδύνου εάν τα γονίδιά τους τους προδιαθέτουν να πάθουν στεφανιαία νόσο, όμως η βαθμολογία δεν υπολογίζει πού βρίσκονται στη διάρκεια της ζωής τους ή πότε μπορεί να εμφανίσουν τη νόσο. Έτσι, οι δείκτες είναι περιορισμένοι, αλλά μπορούν να δείξουν με ακρίβεια ποιες κοινές γενετικές παθήσεις μπορεί να φέρει ένα άτομο – κάτι που σχετίζεται με τους γονείς που επιλέγουν ένα έμβρυο. Η ίδια η εμβρυϊκή επιλογή δεν είναι κάτι καινούργιο. Για περίπου τρεις δεκαετίες, οι κλινικοί γιατροί της εξωσωματικής γονιμοποίησης λαμβάνουν δείγματα σπέρματος και ωαρίων που στη συνέχεια αναπτύσσονται σε πολλά έμβρυα ταυτόχρονα, προτού επιλέξουν το πιο πολλά υποσχόμενο για εμφύτευση στη μήτρα. Οι κλινικές τείνουν ήδη να εξετάζουν χρωμοσωμικές ανωμαλίες όπως το σύνδρομο Down, αλλά μέχρι πρόσφατα ο μόνος άλλος δείκτης που είχαν στη διάθεση τους προκειμένου να αποφασίσουν, ήταν ο τρόπος με τον οποίο η μία ομάδα κυττάρων συγκρίνονταν με την άλλη – η επιλογή ήταν λίγο πολύ αυθαίρετη. Εταιρείες όπως η Genomic Prediction προχωρούν αυτή τη διαδικασία πολύ παραπέρα, δίνοντας στους γονείς τη δυνατότητα να επιλέξουν το έμβρυο που πιστεύουν ότι έχει τις καλύτερες πιθανότητες μάχης επιβίωσης τόσο στη μήτρα όσο και στον έξω κόσμο. Τη στιγμή αυτή, το Genomic Prediction συνεργάζεται με περίπου 200 κλινικές εξωσωματικής γονιμοποίησης σε έξι ηπείρους. Για τον συνιδρυτή της εταιρείας Stephen Hsu, η ιδέα πίσω από τον προληπτικό έλεγχο δεν ήταν στιγμή «εύρηκα», αλλά κάτι που ο ίδιος και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν σταδιακά. «Επιδιώξαμε την διερεύνηση όλων των πιθανοτήτων από καθαρά επιστημονικό ενδιαφέρον», λέει ο ίδιος. Με την πάροδο του χρόνου, η αλληλουχία έγινε φθηνότερη και πιο προσιτή και η τράπεζα γενετικών δεδομένων έγινε ολοένα και μεγαλύτερη, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία να εφαρμοστούν εύκολα προγράμματα μηχανικής μάθησης για την αναζήτηση προτύπων, εξηγεί ο Hsu. «Μπορεί να έχει κανείς συνήθως εκατομμύρια ανθρώπους σε ένα σύνολο δεδομένων, με ακριβείς μετρήσεις ορισμένων πραγμάτων για αυτούς – για παράδειγμα πόσο ψηλοί είναι ή αν έχουν διαβήτη – αυτό που ονομάζουμε φαινότυπους. Επομένως, είναι σχετικά απλό να χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη για τη δημιουργία γενετικών προγνωστικών χαρακτηριστικών που κυμαίνονται από πολύ απλά που καθορίζονται μόνο από λίγα γονίδια ή από μερικές διαφορετικές τοποθεσίες στο γονιδίωμα, έως τις πραγματικά περίπλοκες». Όπως υποδεικνύει ο Hsu, η κρίσιμη διαφορά με αυτήν την τεχνολογία είναι ότι δεν είναι μόνο μεμονωμένες μεταλλάξεις όπως η κυστική ίνωση ή η δρεπανοκυτταρική αναιμία στις οποίες η υπηρεσία κάνει τους υπολογισμούς της. Οι συνθήκες για τις οποίες ελέγχονται τα έμβρυα μπορεί να είναι εξαιρετικά περίπλοκες, καθώς περιλαμβάνουν χιλιάδες γενετικές παραλλαγές σε διαφορετικά μέρη του γονιδιώματος. Στα τέλη του 2017, ο Hsu και οι συνάδελφοί του δημοσίευσαν μια εργασία που δείχνει τον τρόπο, με τον οποίο χρησιμοποιώντας γονιδιωματικά δεδομένα σε κλίμακα, οι επιστήμονες μπορούσαν να προβλέψουν το ύψος κάποιου με ακρίβεια μιας ίντσας χρησιμοποιώντας μόνο το DNA του. Η ερευνητική ομάδα αργότερα χρησιμοποίησε την ίδια μέθοδο για να δημιουργήσει γονιδιωματικούς προγνωστικούς παράγοντες για σύνθετες ασθένειες όπως ο υποθυρεοειδισμός, ο διαβήτης τύπου 1 και 2, ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του προστάτη, ο καρκίνος των όρχεων, οι χολόλιθοι, το γλαύκωμα, η ουρική αρθρίτιδα, η κολπική μαρμαρυγή, η υψηλή χοληστερόλη, το άσθμα, το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, το κακόηθες μελάνωμα και οι καρδιακές προσβολές. Αυτή η εξέλιξη δεν ήρθε χωρίς διαμάχες. Στην πραγματικότητα, μέχρι τα μέσα του 2020, η οργή μεταξύ των μεταπτυχιακών φοιτητών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ήταν αρκετά ηχηρή ώστε να αναγκάσει τον Hsu να εγκαταλείψει τη θέση του ως αντιπρόεδρος στο ίδρυμα. Ο ίδιος πιστεύει ότι η αντίθεση που ένιωθαν οι άνθρωποι στη Genomic Prediction στην αρχή, ήταν σε μεγάλο βαθμό επειδή αισθάνονται άβολα για το γεγονός ότι η γενετική μπορεί να σφραγίσει τη μοίρα μας – ότι τα δυσμενή χαρακτηριστικά δεν μπορούν πάντα να διορθωθούν με σκληρή δουλειά και αποφασιστικότητα. «Οι άνθρωποι δεν θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει κάποιος βαθμός σκληρής καλωδίωσης που δεν μπορεί να ξεπεραστεί με καλές συνήθειες ή καλή εκπαίδευση», λέει ο ίδιος. «Όμως ο φόβος είναι άστοχος: η ικανότητα ανίχνευσης μονογονιδιακών μεταλλάξεων υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό και κανείς δεν το θεωρεί ηθικά αμφισβητήσιμο, σωστά; Απλώς τώρα μπορούμε να το κάνουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια» συνεχίζει.  Μελέτες της Genomic Prediction δείχνουν ότι τα παιδιά που γεννιούνται μέσω της υπηρεσίας έχουν 46% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής, 42% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν διαβήτη τύπου 2, 15% μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού και 34% χαμηλότερο κίνδυνο σχιζοφρένειας. «Χρησιμοποιώντας γονιδιωματικούς προγνωστικούς παράγοντες μπορούμε εύκολα να βρούμε άτομα που διατρέχουν 10 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο. Μπορούμε εύκολα να βρούμε άτομα που είναι 10 φορές κάτω από τον κανονικό κίνδυνο. Και αυτό είναι έ |
2 διαγεγραμμένα μηνύματα σε αυτήν τη συνομιλία. Προβολή μηνυμάτων ή μόνιμη διαγραφή. | | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου