ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Απεγγραφή |
| Δευ, 25 Οκτ, 9:29 μ.μ. (πριν από 19 ώρες)
| | | |
Γενναίος Θεοδώρου Κολοκοτρώνης Ο γενναίος αγωνιστής στη σκιά του πατέρα του Posted: 25 Oct 2021 11:00 AM PDT Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου Ο γιός του Γέρου του Μοριά Γενναίος Κολοκοτρώνης (1804 – 1862) ήταν εκ των σημαντικοτέρων αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, που έζησε κοντά και στη σκιά του μεγάλου ήρωα πατέρα του. Νεαρός στην ηλικία – μόλις στα δέκα επτά του χρόνια – και παρά τη συμβουλή του πατέρα του να μην πολεμήσει, λόγω του νεαρού της ηλικίας του και της ασθενικής του φύσης, εκείνος μαζί με τον αδελφό του Πάνο μπήκαν στη φωτιά. Το όνομά του ήταν Ιωάννης. Γενναίος ονομάστηκε κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς, μετά τη μονομαχία του με θηριώδη οπλισμένο Άραβα, που είχε φήμη ότι σκότωνε αμάχους και αιχμαλώτους χριστιανούς. Ο Ιωάννης τον αφόπλισε, τον αιχμαλώτισε και τον πήγε στο στρατόπεδο των Ελλήνων στα Τρίκορφα, όπου και τον παρέδωσε στον πατέρα του. Το κατόρθωμα αυτό από έναν νέο άνδρα ισχνής μάλιστα σωματικής διάπλασης θαυμάστηκε από τους συμπολεμιστές του, που του απέδωσαν το τιμητικό όνομα Γενναίος. (Βλ. σχ. Απομνημονεύματα Γενναίου Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Β. Δασκαρόλη «Γενναίος Κολοκοτρώνης – Ο έφηβος οπλαρχηγός του 1821», Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα, 2021, σελ. 56). Ο Ιωάννης – Γενναίος, όπως και τα άλλα παιδιά του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, από νωρίς πήρε από τους γονείς του αγωγή να αγαπά τον Χριστό και την Πατρίδα. Τα στοιχειώδη γράμματα εξέμαθε στη Ζάκυνθο από τον εκ Δημητσάνης μοναχό Δανιήλ Παναγιωτόπουλο. Ανώτερα μαθήματα διδάχθηκε από τον Μαρτελάο και τον Παπά Θεοδόσιο. Ο Μαρτελάος, παλαιός επαναστάτης, του δίδαξε πλην των Ελληνικών και την Λατινική και Ιταλική φιλολογία. Επίσης παρακολουθούσε με τους γονείς του και τα αδέλφια του τις από άμβωνος εξαιρετικές ομιλίες του Μαρτελάου, μαζί με πολύ ακόμη κόσμο. Ο Μαρτελάος υπήρξε επίσης δάσκαλος του Διονυσίου Σολωμού και του Ούγκο Φώσκολου, εκτιμούσε δε βαθιά τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ένα δημοτικό τραγούδι γράφει για ένα διάλογο του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη με τον Γενναίο στη Ζάκυνθο, που δείχνει τον πόνο του για την σκλαβωμένη πατρίδα: - Τι έχεις πατέρα μου και κλαις και βαρυαναστενάζεις; - Γλέπω τη θάλασσα πλατειά και τον Μωρηάν αλάργα. Με πήρε το παράπονο και το μεγάλο ντέρτι...». ( Τάκη Χ. Κανδηλώρου «Ο Αρματωλισμός της Πελοποννήσου 1500 – 1821», Εν Αθήναις, Τυπογραφείον Δεναξά και Σία, 1924, σελ. 437-439). Από τα ίδια τα Απομνημονεύματά του και από μαρτυρίες άλλων αγωνιστών ο Γενναίος Κολοκοτρώνης φαίνεται ότι μπορεί να ανυψώθηκε νεότατος στην στρατιωτική ηγεσία, όμως ο ηρωισμός του στις μάχες απέδειξε ότι δεν ήταν χαριστική η εμπιστοσύνη που του έδειξε ο πατέρας του. Μεγαλύτερος στην ηλικία από τον Γενναίο και ηρωικός επίσης στις μάχες ήταν ο χαρισματικός πρωτότοκος αδελφός του Πάνος, που ήταν μορφωμένος, έξυπνος και γενναίος. Ατυχώς για την Επανάσταση τον δολοφόνησε η φατρία των Μαυροκορδάτου, Κουντουριώτη και Κωλέττη κατά τον εμφύλιο. Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης αγωνίστηκε σε όλες τις μάχες με τον πατέρα του και σε όσες εκείνος τον απέστειλε, όπως και τον Πάνο. Στη νεκρολογία του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, που έγραψε η πολιτική εφημερίδα «Ο Αιών» αναφέρεται σχετικά: «Ιδού ο μέγας της Επαναστάσεως πολίτης, πάντοτε αποβλέπων προς την ελευθερίαν της Πατρίδος...και πάντοτε χαίρων όλου του λαού την ειλικρινή αγάπην. Πατέρα τον ωνόμαζεν ουχί μόνη η Πελοπόννησος αλλά και αι Νήσοι και η Στερεά, υπέρ των οποίων απέστειλε πολλάκις (1821, 1822, 1825 και 1827 ) τους υιούς του Πάνον και Γενναίον». (Εφημ. «Ο Αιών», αρ. φ. 417, 10 Φεβρουαρίου 1843, και «Τα κατά την κηδείαν του Μακαρίτου Θεοδ. Κολοκοτρώνη» (Συμπληρωμένο ανάτυπο του 1843, Επιμέλεια – συγγραφή Γ.Δ.Κουρκούτας, Εκδ. Πελασγός, Αθήνα, 2021, σελ. 80). Με τη στρατιωτική διαγωγή και με τη γενναιότητα που επεδείκνυε στις μάχες ο Γενναίος Κολοκοτρώνης είχε αποκτήσει την εκτίμηση ακόμη και των αντιπάλων του πατέρα του. Ένας από αυτούς, ο Ανδρέας Λόντος σε επιστολή του προς τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη έγραψε: «Πόσον έκαμε το χρέος του ο Γενναίος είναι περιττόν να σας κάνω περιγραφήν επειδή τον γνωρίζετε...». Σε επιστολή του προς την κυβέρνηση ο Ανδρέας Ζαΐμης, άλλος αντίπαλος του Θεοδ. Κολοκοτρώνη, ζητούσε όσοι έμεναν άπραγοι μέσα στα τείχη του Ναυπλίου να ενταχθούν στο ένοπλο σώμα του «αξίως καλουμένου Γενναίου Κολοκοτρωνίδου». Ακόμη και ο Ιμπραήμ θεωρούσε τον Γενναίο τη σοβαρότερη απειλή εναντίον του και για το λόγο αυτόν επιζητούσε την πάση θυσία κύκλωση και αιχμαλωσία του. (Βλ. σχ. Ιωάννη Β. Δασκαρόλη «Γενναίος Κολοκοτρώνης», Εκδ. Παπαζήση, σελ. 143 – 144). Η στρατιωτική αξία του Γενναίου Κολοκοτρώνη φάνηκε κυρίως κατά τον πόλεμο εναντίον του Ιμπραήμ. Η φατρία που κυβερνούσε και κρατούσε φυλακισμένο τον πατέρα του έδειξε ανικανότητα στρατιωτική και ο Ιμπραήμ αλώνιζε. Τότε και μπροστά στην κατακραυγή του λαού η κυβερνητική φατρία αναγκάστηκε να απελευθερώσει τον Γέρο του Μοριά για να αντιμετωπίσει την κατάσταση... Τα πράγματα ήσαν εξαιρετικά δύσκολα, όμως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μαζί με τον Γενναίο και άλλους οπλαρχηγούς κράτησαν ζωντανή την Επανάσταση. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1825 ο Ιμπραήμ εκστράτευσε πανστρατιά στην Επαρχία Μιστρά, λεηλατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα στην επαρχία αυτή. Ο Κολοκοτρώνης ήταν στην Αργολίδα και όταν έμαθε την εκστρατεία του Ιμπραήμ διέταξε το υπό τον Νικηταρά και τους άλλους οπλαρχηγούς στράτευμα να κινηθεί κατά το Γεωργίτσι και την Καστανιά, χωριά στα δυτικά της Επαρχίας, και να κτυπήσουν εκεί τα αποσπάσματα του Ιμπραήμ. Ταυτόχρονα διέταξε το στρατόπεδο των Βερβένων και του Αγίου Πέτρου, υπό τους Λόντο, Κανέλλο Δεληγιάννη, Νοταρά, Γενναίο και Χατζή – Μιχάλη να τραβήξουν στην ανατολική πλευρά της Επαρχίας, κατά τις θέσεις Μπασαρά, Βαμβακού και Βέροια. Ο Θεόδ. Κολοκοτρώνης πέρασε από την Αργολίδα στο Λεωνίδιο και ενώθηκε με τα αναφερθέντα στρατεύματα. Ενωμένοι οι Έλληνες ενεπλάκησαν σε μάχες με τους Τουρκοαιγυπτίους στα χωριά Κοσμά, Γεράκι και Μαρί και τους ενίκησαν, ανακουφίζοντας έτσι τους κατοίκους των περιοχών αυτών που προηγουμένως είχαν λεηλατηθεί από τον Ιμπραήμ... (Φωτάκου «Απομνημονεύματα περί της Ελληνικής Επαναστάσεως», Εκδ. Νέο - Ιστορικής Βιβλιοθήκης, Αθήναι, 1955, Τόμος 4ος, σελ. 592-593). Ο Γενναίος Κολοκοτρώνης ήταν, όπως ο πατέρας του, στη δυσμένεια της Αντιβασιλείας. Όμως ο Όθωνας τον έκανε υπασπιστή του κα υποστράτηγο. Eκείνος του έμεινε πιστός έως την εξορία του και πήγε μαζί του στην Ιταλία. Τον Μάϊο του 1862 για λίγους μήνες ανέλαβε πρωθυπουργός. Τον δέχθηκε πλησίον του και ο νέος βασιλιάς Γεώργιος Α΄, τον οποίο εκπροσώπησε στον γάμο του διαδόχου της Ρωσίας. Σύζυγός του ήταν η Σουλιώτισσα Φωτεινή Τζαβέλλα και απέκτησε μαζί της επτά παιδιά, δυο γιούς, τους Θεόδωρο και Κωνσταντίνο και πέντε θυγατέρες. Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 1868 από ανίατη ασθένεια.-  | Το Νόμπελ Φυσικής 2021 απονεμήθηκε για μια.... απλή "εικασία" σχετικά με το κλίμα Posted: 25 Oct 2021 10:00 AM PDT Μετάφραση Απολλόδωρος Την περασμένη εβδομάδα, ο Syukuro Manabe και ο Klaus Hasselmann μοιράστηκαν το Νόμπελ Φυσικής για το έργο τους που οδήγησε σε πρώϊμα υπολογιστικά μοντέλα για το κλίμα της Γης. Σε αντίθεση με πολλά επιτεύγματα που αξίζουν Νόμπελ και βασίζονται σε σκληρά δεδομένα ή σε νεοανακαλυφθείσες διαδικασίες, το αποτέλεσμα για το οποίο απονεμήθηκε το φετινό Νόμπελ ήταν απλώς μια εικασία- μια εικασία που δεν έχει ακόμη απάντηση, περισσότερα από 60 χρόνια μετά. "Είναι απίστευτα δύσκολο να προβλεφθεί η μακροπρόθεσμη συμπεριφορά πολύπλοκων φυσικών συστημάτων όπως το κλίμα. Επομένως, τα μοντέλα υπολογιστών που προβλέπουν πώς θα ανταποκριθεί στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ήταν ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη ως έκτακτης ανάγκης για τον πλανήτη". "Ο Manabe .... αξιοποίησε την υπολογιστική δύναμη των πρώτων υπολογιστών και την εφάρμοσε στο κλίμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, το μοντέλο του για την κυκλοφορία του κλίματος βρισκόταν σε έναν υπολογιστή που καταλάμβανε ένα ολόκληρο δωμάτιο και είχε μόνο μισό megabyte μνήμης. Μετά από εκατοντάδες ώρες δοκιμών, το μοντέλο έδειξε ότι το διοξείδιο του άνθρακα είχε σαφή αντίκτυπο - όταν το επίπεδο του διοξειδίου του άνθρακα διπλασιαζόταν, η παγκόσμια θερμοκρασία αυξανόταν κατά πάνω από 2°C". Πέρα από τις λαμπερές κριτικές, τους πρόχειρους πρώιμους υπολογισμούς και τους αφηρημένους ισχυρισμούς περί "πλανητικής έκτακτης ανάγκης", η ουσία είναι ότι τα κλιματικά μοντέλα τότε και τώρα εξακολουθούν να μην έχουν σίγουρη απάντηση ως προς το πόσο θα αυξηθεί η θερμοκρασία με την προσθήκη αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρά μας. Ο λόγος; Οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην έχουν καταφέρει να προσδιορίσουν τη μοναδική πιο σημαντική μεταβλητή, γνωστή ως "κλιματική ευαισθησία" (climate sensitivity), η οποία καθορίζει πόσο θα αυξηθεί η θερμοκρασία με τον διπλασιασμό του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα της Γης. Όπως αναφέρεται στο Climate at a Glance: Climate Sensitivity, εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες συζητούν για την επίδραση της κλιματικής ευαισθησίας, λόγω της αβέβαιης φύσης της κλιματικής ανατροφοδότησης δεδομένων στα διάφορα μοντέλα. Τα μοντέλα είναι τόσο καλά όσο και τα δεδομένα που τα τροφοδοτούν. Η φράση GIGO ή garbage in, garbage out (σκουπίδια μέσα, σκουπίδια έξω) χρησιμοποιείται συχνά στην κοινότητα της μοντελοποίησης και της ανάλυσης δεδομένων. Η δήλωση των μελλοντικών προβλέψεων για την υπερθέρμανση του πλανήτη ως "εδραιωμένη επιστήμη" απαιτεί έναν αρκετά ακριβή υπολογισμό των μελλοντικών θερμοκρασιών. Ωστόσο, από τότε που προσδιορίστηκε για πρώτη φορά η "κλιματική ευαισθησία" πριν από 40 και πλέον χρόνια, οι επιστήμονες και τα κλιματικά μοντέλα έχουν δημιουργήσει ένα πολύ ευρύ φάσμα πιθανών μελλοντικών θερμοκρασιακών προτύπων. Οι εκτιμήσεις σε μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους κυμαίνονται από 0,8°C αύξηση της θερμοκρασίας έως σχεδόν 6,0°C αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι το 2100. Δείτε το σχήμα. Εκτιμήσεις για την ευαισθησία του κλίματος από νέες έρευνες που ξεκίνησαν το 2009. Σημειώστε ότι με μπλε χρώμα, δύο μελέτες που χρησιμοποιούν πραγματικά δεδομένα του πραγματικού κόσμου για να συμπεράνουν τιμές κλιματικής ευαισθησίας μεταξύ 0,8 και 1,3°C, πολύ χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις που βασίζονται στα μοντέλα. Διάγραμμα του Anthony Watts. Ένα τόσο μεγάλο εύρος αβεβαιότητας σημαίνει ότι οι προβλέψεις των κλιματικών μοντέλων για τη θερμοκρασία παραμένουν αμφίβολες, στην καλύτερη περίπτωση. Είτε το κλιματικό σας μοντέλο είναι μια ακατέργαστη απόδοση που τρέχει σε έναν αρχαίο υπολογιστή, είτε ένα πολύπλοκο μοντέλο σε έναν νέο υπερυπολογιστή που μπορεί να κάνει δισεκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο, αν δεν έχετε την πραγματική τιμή της κλιματικής ευαισθησίας για να χρησιμοποιήσετε στις εξισώσεις, το τελικό σας αποτέλεσμα θα είναι πάντα μια εικασία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το εύρος τιμών στο σχήμα είναι τόσο ευρύ. Αν οι επιστήμονες του κλίματος δεν κατανοούν αρκετά καλά την ατμόσφαιρα της Γης ώστε να καθορίσουν μια πραγματική τιμή κλιματικής ευαισθησίας για την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων του θερμοκηπίου και δεν κατανοούν και δεν γνωρίζουν πώς να μοντελοποιήσουν τους άλλους παράγοντες που οδηγούν στην κλιματική αλλαγή, όπως τα σύννεφα, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε τις προβλέψεις των κλιματικών μοντέλων για τη μελλοντική αύξηση της θερμοκρασίας που βασίζονται σε μια τόσο αβέβαιη τιμή; Και αυτό είναι που έχουμε - μια αβέβαιη εικασία που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ. "Αλλά ακόμη και αν οι δύο άνδρες άξιζαν ένα τέτοιο βραβείο, που δεν το αξίζουν, είναι απολύτως ασυγχώρητος ο τρόπος με τον οποίο δικαιολογήθηκε το βραβείο. Δικαιολογήθηκε με λέξεις-κλειδιά (εννοώ ιδιαίτερα την ανούσια προληπτική φράση "υπερθέρμανση του πλανήτη") που είναι σχεδόν πανομοιότυπες με αυτές που χρησιμοποιούνται στην αιτιολόγηση του Νόμπελ Ειρήνης για καθαρούς απατεώνες όπως ο Al Gore. Με αυτόν τον τρόπο, το βραβείο Νόμπελ αυτοκτόνησε και δεν θέλω να ξανακούσω γι' αυτό. Το πολιτικό κίνητρο αυτού του βραβείου είναι 100% προφανές". Δικτυογραφία  | ΑΠΟ ΤΟ 1940 ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ Posted: 25 Oct 2021 09:00 AM PDT Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου Οι παρελάσεις τελικά θα πραγματοποιηθούν εφέτος, παρά την απειλή της πανδημίας, καθώς η Πολιτεία εγγυάται την επάνοδό μας στην κανονικότητα. Βέβαια ως κανονικότητα εννοούμε στον καιρό μας την ευχέρεια να απολαμβάνουμε την ελαφρότητα του είναι μας. Η επάνοδος στην κανονικότητα των ωραίων και υψηλών ίσως χρονίσει! Το 1940 γράφηκε το τελευταίο μεγάλο έπος της φυλής μας. Τότε ένας ποιητής μας κάλεσε τον λαό μας να μεθύσει με τ’ αθάνατο κρασί του 21. Φαίνεται ότι πράγματι μέθυσε τόσο ο λαός μας, ώστε ελάχιστο κρασί απόμεινε για τις επερχόμενες γενιές. Το σόσμα ήπιαν οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ και πάει τέλειωσε! Έκτοτε βιώνουμε μεγάλη παρακμή, που δεν καλλιεργεί διάθεση πανηγυρισμών κατά τις μεγάλες επετείους. Και πολύ μεγάλη επέτειο έπρεπε να πανηγυρίζουμε εφέτος, τα 200 χρόνια από την έναρξη της εποποιίας για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού. Βέβαια δεν είναι πρωταρχικό στον πανηγυρισμό κάποιου έπους η παρέλαση. Όχι επειδή κάποιοι απάτριδες την πολεμούν ως κατάλοιπο στρατοκρατικών και αντιδημοκρατικών καθεστώτων, αλλά επειδή και αυτή έχει ευτελιστεί από τους παρελαύνοντες εφήβους, νέους , που πουλούν μαγκιά, και νέες, που θεωρούν ότι παρελαύνουν σε επίδειξη οίκου μόδας. Έχει ευτελιστεί περισσότερο από την αδυναμία ή την αδιαφορία των παρελαυνόντων να συγχρονιστούν με τον ρυθμό της μουσικής που ανακρούεται και να βηματίσουν κατά τρόπο ορθό. Και βέβαια η ευθύνη δεν βαρύνει τους εφήβους, που ο άκρατος λαϊκισμός τους έχει προικίσει άωρα με υπερβάλλουσα κρίση, αλλά γονείς, πρωτίστως, εκπαιδευτικούς και Πολιτεία ακολούθως. Συνηθίζαμε από την άλλη μέχρι και πριν από λίγες δεκαετίες να εξωραΐζομε το παρελθόν αποφεύγοντας συστηματικά να προβάλλουμε τις μελανές σελίδες της ιστορίας μας, ωσάν να μην είχαμε να διδαχθούμε κάτι απ’ αυτές, όπως από εκείνες που γράψαμε εξ αιτίας της διχόνοιας, της προαιώνιας κατάρας της φυλής μας. Η διχόνοια στάθηκε η αιτία να μη δικαιωθούν τα αίματα των μαρτύρων του έθνους και να χρειαστεί στο τέλος η παρέμβαση των ισχυρών, για να σχηματισθεί τελικά το μικρότατο και θνησιγενές νεοελληνικό κράτος, το βαρυφορτωμένο από τον επαχθή δανεισμό ήδη πριν τη σύστασή του. Η διχόνοια οδήγησε εκείνους, που έπρεπε να θυσιαστούν για την ανόρθωση του έθνους, στην υπηρεσία των ξένων, οι οποίοι έκτοτε μας διαφεντεύουν. Άλλος το ήθελεν αγγλικόν άλλος ρούσικον και άλλος γαλλικόν έγραψε θυμόσοφα ο Μακρυγιάννης. Και ποιος το ήθελε ελληνικόν ή ρωμαίικον, όπως εκφραζόταν τότε ο λαός μας; Μόνο το άδολο κομμάτι του λαού μας, που δεν είχε διάθεση να προσδεθεί στο άρμα παραγοντίσκου, ο οποίος έλαμπε ως ετερόφωτος «αστέρας», προσδεμένος στο άρμα ισχυρού παρά την κεντρική εξουσία. Όχι πως και εκείνος στο κέντρο ήταν αυτόφωτος. Τα φανταχτερά φώτα των «προστατών» πέφτοντας επάνω του τον έκαναν λαμπρό! Έτσι τα οτζάκια της τουρκοκρατίας, όπως αποκαλούσε ο δούλος λαός μας τους ισχυρούς προκρίτους, διαδέχθηκαν τα νέα τζάκια στην υπηρεσία των νέων διαφεντευτών. Από μέλη των ισχυρών οικογενειών εκλέγονταν οι κατά καιρούς πολιτικοί ηγέτες, εκλεκτοί και του ξένου παράγοντα. Βέβαια κατά καιρούς προβάλλονταν και καινοφανείς «αστέρες», οι οποίοι διέκοπταν την ανιαρή εναλλαγή στην εξουσία των ίδιων προσώπων. Κατά κανόνα πάντως η οικογενειοκρατία συμπλήρωνε την κληρονομική βασιλεία, που επέβαλαν οι «προστάτες» μας. Βέβαια η «κληρονομική» διαδοχή στους θώκους εξουσίας φαινόταν περίτεχνα να γίνεται ελέω λαού! Σήμερα που έχει καταργηθεί η βασιλεία με δημοψήφισμα, η κληρονομική «δημοκρατία» την έχει πλήρως υποκαταστήσει. Tο σύστημα εξουσίας επιφέρει κατά καιρούς διακοπές συνεχίζοντας να προβάλει καινοφανείς «αστέρες», όταν το πλήθος των σκανδάλων κατά την άσκηση της εξουσίας επιφέρει γενική αναταραχή και αναστάτωση. Με τον τρόπο αυτό διακυβέρνησης πορευτήκαμε ως νεοελληνικό κράτος από το 1832. Οι «προστάτες» μας έδειξαν κατ’ επανάληψη τις άγριες εναντίον μας διαθέσεις, καθώς δεν συνέπιπταν επί το πλείστον τα συμφέροντά τους με τα εθνικά μας δίκαια. Ιδιαίτερα εχθρική, όπως και καθ’ όλη τη διάρκεια του επαναστατικού αγώνα υπήρξε η Αγγλία, η οποία σταδιακά εκτόπισε από τη χωρία των «προστάτιδων» δυνάμεων τις δύο άλλες και ανέλαβε πλήρως τον έλεγχο επί της χώρας μας αντιτιθέμενη στην όποια προσπάθεια να επεκταθεί αυτή, ώστε να περιλάβει στους κόλπους της και το μέρος του λαού μας που ακόμη στέναζε υπό ζυγό δουλείας. Κάποιες εκπλήξεις κατά καιρούς, όπως η φιλογερμανική στάση του βασιλιά Κωνσταντίνου, προκάλεσαν την ωμή επέμβαση των «προστατών» με τραγικές τις συνέπειες για τη χώρα μας (εθνικός διχασμός, μικρασιατική καταστροφή). Και ενώ η χώρα μας προσπαθούσε να επουλώσει τα χαίνοντα τραύματα από την υποδοχή πληθώρας προσφύγων, οι νικητές «προστάτες» μας αξιοποιούσαν προς όφελός τους τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου της Μέσης Ανατολής και τις πρώτες ύλες από τις αποικίες που απέσπασαν από τους Γερμανούς. Υπό τις συνθήκες αυτές και λόγω των επαχθών πολεμικών αποζημιώσεων που επέβαλαν στους ηττημένους, έστρωσαν τον δρόμο για την άνοδο των ναζιστών στην εξουσία, οι οποίοι ετοίμασαν το έδαφος για την εκδίκηση και την αποκατάσταση του μεγαλείου της χώρας τους! Και βέβαια αυτά δεν έγιναν εν κρυπτώ, αλλά εντελώς φανερά υπό τα αδρανή βλέμματα των νικητών. Και καθώς ολοκληρωτικά καθεστώτα υποκαθιστούσαν κατά διαδοχή τα «δημοκρατικά» σε πολλές χώρες της Ευρώπης, τον δρόμο αυτό ακολούθησε και η χώρα μας. Αλλά γιατί συνέβη αυτό, ενώ η «δημοκρατική» Αγγλία είχε τον πλήρη έλεγχο; Επειδή το δημοκρατικό πολίτευμα, έστω και αστικού τύπου, ήταν σεβαστό από τους μέχρι τότε αυτοκρατορικούς Άγγλους μόνο στη χώρα τους. Και γιατί ανέχθηκαν, να καταλάβει την εξουσία στρατιωτικός με μάλλον έκδηλη τη συμπάθειά τους προς τον ήδη σχηματισμένο «Άξονα»; Δεν θα μπορούσαν να επιλέξουν κάποιον άλλο; Γιατί δεν πιστεύω ότι ο Μεταξάς κατέλαβε την εξουσία εν αγνοία του αγγλικού παράγοντα και παρά τη θέληση αυτού. Ίσως ήταν μια εξαιρετικά έξυπνη κίνηση, ώστε να πιστέψει ο Χίτλερ ότι είχε αποκτήσει προγεφύρωμα στην Ελλάδα και να πετύχει ό,τι δεν είχε καταφέρει ο κάιζερ με τον Κωνσταντίνο. Ασφαλώς ο αλαζόνας, φανφαρόνος συνήθως αποκαλούμενος, Μουσολίνι δεν αποφάσισε την κήρυξη του πολέμου κατά της Ελλάδος εν αγνοία του Χίτλερ. Πίστευε άραγε κάποιος από τους δύο ότι ο ομόφρων, υπό μία έννοια, Μεταξάς, θα παρέδιδε αμαχητί τη χώρα μας; Αλλά γιατί να το έκανε αυτό; Ποιος προσφέρει σε ιταμό ομοϊδεάτη του την προσωπική του περιουσία; Πέραν αυτού δεν διέφευγε από τον Μεταξά ποια ήταν η θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού: Να αντισταθεί σύμφωνα με τη μακραίωνη παράδοση απόκρουσης ιταμών εισβολέων. Παραβλέπεται συνήθως ο τρίτος παράγων, η θέληση της Αγγλίας. Της ήταν αδιανόητο όχι απλά το να παραδοθεί αμαχητί η χώρα μας, αλλά και να υποκύψει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έτσι δεν αρκέστηκε στην επί εξάμηνο περίπου αναχαίτιση του εχθρού, χωρίς την παραμικρή από μέρους της βοήθεια, αλλά επέβαλε να εισέλθουν στον πόλεμο και οι άμαχοι της Κρήτης, για να κερδίσει αυτή χρόνο να ετοιμάσει την άμυνά της στην Αφρική. Και όχι μόνο τους Κρήτες θυσίασε, καθώς υπέστησαν την εκδικητική μανία των κατακτητών τους, αλλά και στον άθλο του Γοργοποτάμου συνετέλεσε τα μέγιστα, ενώνοντας για πρώτη και τελευταία φορά τις αντιστασιακές οργανώσεις. Στη συνέχεια η χρυσή λίρα ετοίμασε το έδαφος για τον εμφύλιο, καθώς άλλος το ήθελεν αγγλικόν και άλλος σοβιετικόν! Και εμείς ακόμη αντιμαχόμαστε για το ποιος είπε το ΟΧΙ, ένα ΟΧΙ που δεν φαίνεται να έχουμε τη διάθεση να ξαναπούμε. Και ορίστηκε ημέρα επίσκεψης της απερχόμενης Γερμανίδας καγκελαρίου η 28η Οκτωβρίου. Άραγε προβλέπει το πρόγραμμα επίσκεψη στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο; «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»  | Ενιαίος Αμυντικός χώρος σημαίνει… ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να βάλει το χέρι στην τσέπη Posted: 25 Oct 2021 08:00 AM PDT Δόγμα Ενιαίου Αμυντικού Χώρου – Μπορεί να αναβιώσει και με σοβαρές προοπτικές για τις ελληνοκυπριακές αεροναυτικές δυνάμεις. Αν υπάρξει η βούληση. Στο παλιό Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου, υπήρξαν αρκετές αναφορές στο παρελθόν. Τόσο μέσα από το DP, όσο και από άλλους ιστοχώρους. Αυτό που προκύπτει από τα στοιχεία είναι ότι το ΕΑΧ ώς Δόγμα δεν έφτασε ποτέ στο στάδιο της απόλυτης υλοποίησης και εφαρμογής του, μέχρι που εγκαταλείφθηκε οριστικά, όχι για λόγους κόστους. Ή όχι μόνο για λόγους κόστους… Δεν έφτασε ποτέ στην υλοποίηση κυρίως γιατί δεν υπήρξε η πολιτική βούληση από καμία από τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές. Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη Σήμερα η συγκυρία ευνοεί την αναβίωση και την πλήρη υλοποίηση του δόγματος ΕΑΧ. Εάν δεν εφαρμοστεί τώρα, δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Με τις ευλογίες του αμερικανικού παράγοντα, ο οποίος πέρα από το ότι στρέφει την προσοχή και εστιάζει τις δυνάμεις του στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, επιθυμεί να διατηρήσει τις ισορροπίες στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, εμποδίζοντας εμμέσως την Τουρκία να αναδειχθεί σε τοπική υπερδύναμη με πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία κινήσεων και επιλογών, δηλαδή ηγεμονία σε βάτος των υπολοίπων. Το ίδιο εκτιμάται πως επιθυμεί και η Ρωσία. Καμία από τις δύο υπερδυνάμεις δεν είναι διατεθειμένη να διακινδυνεύσει τα συμφέροντα της στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, αφήνοντας την Άγκυρα να υλοποιήσει τους δικούς της σχεδιασμούς. Αυτό είναι μία πραγματικότητα που η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να αποφασίσει πάσει δυνάμει και το ταχύτερο δυνατό να εκμεταλλευτεί. Οι ενεργειακές συμφωνίες Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου και Ισραήλ που έχουν οδηγήσει και στην μεταξύ τους ευρύτερη αμυντική συνεργασία, σε συνδυασμό με την υπογραφή του ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής. Αυτές οι κινήσεις έχουν γίνει με την σιωπηρή συγκατάθεση -ή άμεσης υιοθέτησης καθόσον δεν αντιβαίνουν στα συμφέροντά του αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ- του αμερικανικού παράγοντα. Κατ΄συνέπεια, διαμορφώνονται ιδανικές συνθήκες, όχι μόνο αναβίωσης αλλά και ουσιαστικής εφαρμογής του πάλαι ποτέ πολυδιαφημισμένου Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, Ελλάδας – Κύπρου. Στα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την διακήρυξή του στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘90, η Τουρκία έχει σταδιακά και μεθοδικά ενισχύσει την στρατιωτική της παρουσία στην κατεχόμενη Κύπρο, με πολλούς τρόπους. Σε δεύτερο χρόνο, την τελευταία πενταετία μονάδες επιφανείας του τουρκικού Ναυτικού έχουν σχεδόν μόνιμη παρουσία σε κυπριακά ενεργειακά “οικόπεδα”, εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πλέουν ανενόχλητες μαζί με ερευνητικά σκάφη, ενώ πρόσφατα γνωστοποιήθηκε ο σχεδιασμός της Άγκυρας για την δημιουργία ναυτικής βάσης στην Καρπασία. Κατόπιν όλων αυτών, ακόμη και αν το Ελληνογαλλικό σύμφωνο αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής δεν επεκταθεί περιλαμβάνοντας και την Κύπρο, ουσιαστικές ενέργειες προς την κατεύθυνση της αναβίωσης και της πλήρους υλοποίησης του Δόγματος του ΕΑΧ, θεωρούμε ότι είναι οι παρακάτω: Στο κομμάτι της Πολεμικής Αεροπορίας: 1. Δεδομένου του εμπάργκο όπλων που εξακολουθεί να ισχύει από την πλευρά των ΗΠΑ προς την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς έχουν αποδεσμεύσιμο μόνο non lethal (μη φονικό…) υλικό προς πώληση στην Κυπριακή Εθνοφρουρά, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει στη διάθεσή της αμερικανικής κατασκευής και προέλευσης αεροσκάφη και όπλα. Επομένως θα πρέπει να διερευνηθεί σε καθαρά νομικό επίπεδο το εάν μπορεί να υπογράψει διακρατική συμφωνία με την Ελλάδα (ανακοινώσιμη ή μη…) μέσω της οποίας να μπορεί να χρηματοδοτήσει την εκπαίδευση πληρωμάτων (πιλοτηρίου ή αποστολής…) και την συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών όπως τα C-130E/H σε διαμόρφωση ιπτάμενων τάνκερ (εφόσον υπάγονται στην κατηγορία non lethal equipment) και τα EMB-145AEW&C Erieye με τον εξοπλισμό αποστολής τους. 2. Οι δύο αυτοί τύποι αεροσκαφών είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για την διενέργεια αεροπορικών επιχειρήσεων όχι μόνο πάνω από την Κύπρο, αλλά και πάνω από την Κυπριακή ΑΟΖ. Οι λόγοι είναι προφανείς… Η Πολεμική Αεροπορία με μονάδες ή αεροσκάφη της στην επιχειρησιακή εκμετάλλευση των οποίων θα εμπλέκεται και ελληνοκυπριακό προσωπικό, δεν χρειάζεται να διατηρεί μαχητικά ή άλλα αεροσκάφη επιφυλακής στα αεροδρόμια της Πάφου και της Λάρνακας. Μπορεί να επιχειρεί από αεροδρόμια της Κρήτης, έχοντας διασφαλίσει επαρκή εποπτεία του εναέριου και θαλάσσιου χώρου μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, αλλά και τη δυνατότητα να υποστηρίζει καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου αεροπορικές επιχειρήσεις στον ίδιο χώρο, μέσω της απόκτησης ικανότητας εναέριου ανεφοδιασμού σε καύσιμο.  Η περιοχή ελέγχου πτήσεων Ercan όπως απεικονίζεται στο χάρτη. Πρόκειται για περιοχή η οποία ΔΕΝ υφίσταται, καθώς δεν έχει αναγνωριστεί από τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) και την οποία η Τουρκία προσπαθεί να ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ προκειμένου να διασφαλίσει περιοχή ευθύνης ελέγχου πτήσεων για το ψευδοκράτος. Πρόκειται για ακραία παράνομη ενέργεια που αποσκοπεί στην έμμεση αναγνώριση του τελευταίου και θέτει σε κίνδυνο τις διερχόμενες πτήσεις, καθώς το συγκεκριμένο κομμάτι εναέριου χώρου υπάγεται στο FIR Λευκωσίας. Οι Τούρκοι ελεγκτές καλούν τα πληρώματα των διερχόμενων πτήσεων να επικοινωνήσουν με την παράνομη συχνότητα του Ercan και όχι με αυτή της Περιοχής Ελέγχου Λευκωσίας, αδιαφορώντας κυριολεκτικά για την ασφάλεια τους. Άλλος ένας λόγος για τον οποίο Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να επιμείνουν αφενός στις καταγγελίες τους στον ICAO και αφετέρου πρέπει σε συνεργασία να ενισχύσουν την αεροναυτική τους παρουσία στην περιοχή. 3. Στο κρίσιμο ζήτημα των μαχητικών αεροσκαφών, οφείλουμε να επισημάνουμε πρώτα από όλα ότι για την ελληνική άμυνα είναι εξόχως κρίσιμη η διατήρηση οροφής 200 μαχητικών αεροσκαφών. Αξιόμαχων μαχητικών… Στόχος που δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Βρίσκεται μεν σε εξέλιξη μία συνολική προσπάθεια, η οποία όμως κανείς δεν γνωρίζει με ασφάλεια που θα καταλήξει. Ο οικονομικότερος και αποτελεσματικότερος δρόμος, δείχνει να είναι ο εκσυγχρονισμός των F-16C/D Block 30 και -50 της Πολεμικής Αεροπορίας. Μία τέτοια ενέργεια πέραν όλων των άλλων, θα περιορίσει τον αριθμό των τύπων των μαχητικών σε ελληνική υπηρεσία σε τέσσερις (F-16V, F-16 Block 50++ Advanced, Mirage 2000-5Mk.2 και Rafale) πραγματικά αξιόμαχους. Σήμερα βρισκόμαστε στους έξι (F-16V, F-16 Block 30, F-16 Block 50, Mirage 2000-5Mk.2, Rafale και F-4E AUP) με τους τρεις να έχουν περιορισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες. Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να προβεί και σε αγορά δεύτερης Μοίρας μαχητικών Rafale. Τουλάχιστον 20 ακόμη μονάδων δηλαδή, προκειμένου να μην αφήσει “μισή” την ήδη μεγάλη επένδυση που έχει κάνει. Επιπρόσθετα όμως δείχνει να προσανατολίζεται και στο F-35A, οπότε τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται πάλι περίπλοκα σε ότι αφορά το (διαχρονικά φλέγον…) ζήτημα της πολυτυπίας και των διαθεσιμοτήτων και δευτερευόντως της οροφής. Και εδώ είναι που μπορεί να εμπλακεί η Κυπριακή Δημοκρατία… Μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα λόγω αμερικανικού εμπάργκο να συμμετέχει με οποιοδήποτε τρόπο στην επιχειρησιακή αξιοποίηση αμερικανικών μαχητικών και αερομεταφερόμενων όπλων, δεν ισχύει όμως το ίδιο με τα γαλλικής κατασκευής και προέλευσης μαχητικά και τα όπλα τους. Κατά συνέπεια, μπορεί να συμμετέχει στην προμήθεια αυτής της δεύτερης Μοίρας Rafale που απαιτείται, καθώς και πρόσθετων αερομεταφερόμενων όπλων (αέρος – αέρος, αέρος – εδάφους, αντιπλοϊκών). Δεδομένου ότι τα αεροσκάφη θα είναι καινούρια, πιθανότατα της διαμόρφωσης F4, το κόστος θα διαμορφωθεί σε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ κατά προσέγγιση. Με άλλα λόγια η Κυπριακή Δημοκρατία μπορεί να συμβάλει στην πραγματική διατήρηση οροφής 200+ μαχητικών στην Πολεμική Αεροπορία, χωρίς αυτή να επιβαρυνθεί εξ ολοκλήρου την αγορά και την εκμετάλλευσή τους… Το νούμερο των 2,5 (κατά προσέγγιση επαναλαμβάνουμε…) δισεκατομμυρίων ευρώ που προαναφέραμε, προκύπτει από το ότι η σύμβαση που έχει υπογραφεί για τα έξι καινούρια ελληνικά Rafale F3R, αναγράφει κόστος 530 εκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή 88,33 εκατομμυρίων ευρώ ανά μονάδα. Φυσικά η Κυπριακή Δημοκρατία θα συμμετέχει (κατά 50% ή οποιοδήποτε άλλο ποσοστό συμφωνηθεί…) και στο κόστος συντήρησης και υποστήριξης αεροσκαφών και όπλων, ενώ θα διαθέσει και προσωπικό. Τεχνικούς και ιπταμένους. Τα μαχητικά αυτά επιχειρώντας από αεροδρόμια στην Κρήτη, μπορούν να καλύψουν την Κύπρο σε μικρό χρονικό διάστημα. Η κάλυψη δε αυτή μπορεί να είναι πολλαπλάσια αποτελεσματική σε όλους τους ρόλους, εφόσον συνδυάζεται και με δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς και επαρκή εξ αποστάσεως, εναέρια επιτήρηση, συνεργασία για συντονισμό επιχειρήσεων και έγκαιρη προειδοποίηση… Το κόστος επομένως δεν είναι το πρόβλημα. Αυτό τουλάχιστον λένε τα νούμερα. Το να γίνει μία επένδυση της τάξης των τριών δισεκατομμυρίων ευρώ για όλα όσα προαναφέρθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία για τη δημιουργία δικής της Αεροπορίας εντός της Πολεμικής Αεροπορίας, σε βάθος δεκαετίας, είναι κάτι παραπάνω από εφικτό με βάση τις οικονομικές δυνατότητές της. Στο κομμάτι του Πολεμικού Ναυτικού: 1. Η διαδικασία της ανανέωσης του στόλου των μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού ξεκίνησε πρακτικά με την υπογραφή του ελληνογαλλικού συμφώνου αμυντικής συνεργασίας και συνδρομής, πρόσφατα. Επιθυμία της ελληνικής πλευράς είναι η εμπλοκή της εγχώριας βιομηχανίας σε αυτή τη διαδικασία. Μία διαδικασία που υπολογίζεται ότι θα έχει μεγάλο βάθος χρόνου, αν φυσικά ληφθεί υπόψη ότι το Πολεμικό Ναυτικό δεν έχει ανάγκη μόνο από νέα υποβρύχια, αλλά και από πρόσθετες μεγάλες μονάδες επιφανείας, ΤΠΚ και κανονιοφόρους. Με δεδομένο το ότι όλα αυτά τα σκάφη πλην των τύπου “Ρουσσεν”, OSPREY 55 και HSY56/56A, είναι ηλικίας 45 ετών κατά μέσο όρο, είναι ευνόητο ότι θα απαιτηθεί η ναυπήγηση νέων εντός της τρέχουσας δεκαετίας… 2. Είναι δύσκολο να κατανοήσει πραγματικά κανείς για ποιους ακριβώς λόγους η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει τη δυνατότητα να εμπλακεί σε αυτή τη διαδικασία. Με τον ίδιο τρόπο που θα μπορούσε να συμμετέχει στη συγκρότηση και την επάνδρωση μίας δεύτερης Μοίρας Rafale. Οι τέσσερις κορβέτες επί παραδείγματι που διαπραγματεύεται προς αγορά και ναυπήγηση στην Ελλάδα η παρούσα κυβέρνηση, θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν έξι με χρηματοδότηση της κυπριακής κυβέρνησης… Το κατά προσέγγιση κόστος του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ (μαζί με τα όπλα και τους αισθητήρες) δύο τέτοιων μονάδων επιφανείας μπορεί να τα αντέξει η κυπριακή οικονομία, όπως και αυτό της υποστήριξής τους. Είτε εξ ολοκλήρου, είτε εν μέρει, σε συνεργασία με την ελληνική πλευρά. 3. Για ποιους ακριβώς λόγους δεν είναι δυνατόν στην Κύπρο να δημιουργηθεί ναύσταθμος με πλήρεις υποδομές προς εξυπηρέτηση και υποστήριξη μονάδων επιφανείας και υποβρυχίων; Η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει αποδείξει ότι η ύπαρξη επάκτιων πυροβολαρχιών αντιπλοϊκών πυραύλων Exocet, δεν έχει αποθαρρύνει την Τουρκία από το να εισβάλει όποτε θέλει εντός της κυπριακής ΑΟΖ με πολεμικά και ερευνητικά πλοία… Και πάλι το κόστος δεν φαίνεται να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Είτε για την κυπριακή πλευρά, είτε για την ελληνική που και πάλι μέσω του Πολεμικού Ναυτικού και των υποδομών και της εμπειρίας του, θα κληθεί να υποστηρίξει το εγχείρημα της απόκτησης και αξιοποίησης δύο κορβετών τουλάχιστον από την Κυπριακή Δημοκρατία. Μετά από δεκαετίες ολόκληρες, παραμένει ζητούμενο η δυνατότητα των δύο πλευρών να διεξάγουν σε συνεργασία παρατεταμένες και σε μεγάλη έκταση (Κρήτη – Κύπρος) αεροναυτικές επιχειρήσεις. Επί της ουσίας είναι πραγματικά πολύ λίγα αυτά που έχουν γίνει σε αυτό τον τομέα τα τελευταία 50 χρόνια. Αυτό που φαίνεται ότι είναι δύσκολο και για τις δύο πλευρές (ελλαδική και κυπριακή), είναι ότι στο πλαίσιο ενός ανανεωμένου Δόγματος ΕΑΧ, επιβάλλεται να υπάρχει ρητή δέσμευση ελληνικής επέμβασης σε περίπτωση που η Κύρπος δεχθεί επίθεση και αντίστροφα… Αυτό άλλωστε σημαίνει Ενιαίος Αμυντικός Χώρος. Κατά συνέπεια όλα ξεκινούν και καταλήγουν εκεί. Εφόσον η συγκυρία είναι απόλυτα ευνοϊκή, αν αυτή η θεμελιώδης συνθήκη δεν θεσμοθετηθεί τώρα, δεν θα θεσμοθετηθεί ποτέ. Και μάλιστα με τρόπο που τα συμφωνηθέντα και υπογραφέντα να μην μπορούν να αθετηθούν από καμία από τις δύο πλευρές ανεξαρτήτως πολιτικών ή άλλων συνθηκών.  | Αποκαλύπτοντας την ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ: Τι είναι; Τι μπορείτε να κάνετε γι' αυτήν; Posted: 25 Oct 2021 07:00 AM PDT Μετάφραση Απολλόδωρος
Η Αμερική κατακλύζεται από επιβλαβή και επικίνδυνη προπαγάνδα, αλλά λίγοι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι είναι, πώς λειτουργεί και τι μπορεί να γίνει για να την ξεπεράσουν. Αυτό το άρθρο εξετάζει τη φύση, τη δομή και την πρόθεση της προπαγάνδας, ώστε οι αναγνώστες να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση και τη διάκριση. --Ορισμός της Προπαγάνδας Σύμφωνα με το The Graduate School of Political Management στο George Washington University, "Δεδομένου ότι η προπαγάνδα και οι δημόσιες σχέσεις μοιράζονται και οι δύο τον ίδιο στόχο της χρήσης της μαζικής επικοινωνίας για να επηρεάσουν την αντίληψη του κοινού, μπορεί εύκολα να συγχέονται οι δύο. Η προπαγάνδα, ωστόσο, εμπορεύεται ψέματα, παραπληροφόρηση, εμπρηστική γλώσσα και άλλη αρνητική επικοινωνία για την επίτευξη ενός στόχου που σχετίζεται με μια υπόθεση, έναν στόχο ή μια πολιτική ατζέντα". Η Britannica επιβεβαιώνει αυτή τη σκέψη ορίζοντας την προπαγάνδα ως "διάδοση πληροφοριών - γεγονότων, επιχειρημάτων, φημών, μισών αληθειών ή ψεμάτων - για να επηρεάσει την κοινή γνώμη". Το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης αναφέρει ότι είναι "η συστηματική διάδοση πληροφοριών, ιδίως με μεροληπτικό ή παραπλανητικό τρόπο, με σκοπό την προώθηση ενός πολιτικού σκοπού ή μιας πολιτικής άποψης". Η σύγχρονη προπαγάνδα ορίστηκε από τον Edward Bernays (1891-1995) στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Ο Bernays θεωρείται ο "πατέρας των δημοσίων σχέσεων", αλλά πολλές από τις ιδέες του προήλθαν από τον θείο του, τον ψυχίατρο Sigmund Freud. Κανένας από τους δύο δεν ήταν φίλος της κοινωνίας. Σύμφωνα με τον Bernays: "Αυτοί που χειρίζονται αυτόν τον αόρατο μηχανισμό της κοινωνίας (προπαγάνδα) αποτελούν μια αόρατη κυβέρνηση που είναι η πραγματική κυρίαρχη δύναμη της χώρας μας... κυριαρχούμε από τον σχετικά μικρό αριθμό ατόμων που κατανοούν τις νοητικές διεργασίες και τα κοινωνικά πρότυπα των μαζών. Είναι αυτοί που τραβούν τα καλώδια που ελέγχουν το δημόσιο μυαλό". --Η Πρόθεση Εξαπάτησης είναι Έγκλημα Ενώ τα άτομα μπορούν σίγουρα να λένε ψέματα και να εξαπατούν με δική τους πρωτοβουλία, η προπαγάνδα εμφανίζεται πάντοτε στη σφαίρα των κυβερνήσεων και των εταιρειών που χρησιμοποιούν μέσα μαζικής επικοινωνίας για να ελέγχουν τη συμπεριφορά. Για να είμαστε σαφείς, όλη η προπαγάνδα χειραγωγεί σκόπιμα και παραπλανητικά τα συναισθήματα για να δημιουργήσει μια αλλαγή στην προσωπική και ομαδική συμπεριφορά. Επιπλέον, οι πιο αποτελεσματικοί προπαγανδιστές στήνουν εκ των προτέρων παγίδες και άμυνες για τους επίδοξους επικριτές. Αξίζει να σημειωθεί ότι η προπαγάνδα λειτουργεί καλύτερα όταν οι άνθρωποι δεν την αντιλαμβάνονται. Ευτυχώς, η αναγνώριση της προπαγάνδας είναι απλή μόλις κατανοήσετε τις δοκιμασμένες στο χρόνο τεχνικές της, οι οποίες έχουν όλες προσδιοριστεί και επικυρωθεί με σαφήνεια εδώ και πολλές δεκαετίες. Οι ακόλουθες τυποποιημένες τεχνικές προπαγάνδας, αναγνωρισμένες και καλά τεκμηριωμένες από πολλούς συγγραφείς και επαγγελματίες μελετητές, χρησιμοποιούνται σε διάφορους συνδυασμούς για την επίτευξη ενός επιθυμητού αποτελέσματος συμπεριφοράς. --Οι Τεχνικές της Προπαγάνδας Φόβος: Το πιο ισχυρό συναίσθημα, ο φόβος της απώλειας ή της σωματικής βλάβης ανοίγει το μυαλό για να δεχτεί τις λύσεις που παρέχει ο προπαγανδιστής, οι οποίες διαφορετικά δεν θα γίνονταν αποδεκτές. Η τεχνική του φόβου αποτέλεσε τη βάση όλων των προπαγανδιστικών ενεργειών που σχετίζονται με την πανδημία. Αγελοποίηση (Bandwagon): Υποστηρίζεται ότι επειδή όλοι οι άλλοι το κάνουν, πρέπει να το κάνετε κι εσείς. Αυτό συχνά συνδυάζεται με άλλες τεχνικές προπαγάνδας. "Όλοι κάνουν το εμβόλιο επειδή είναι ασφαλές και αποτελεσματικό- πρέπει να το κάνετε κι εσείς". Στοίβαγμα των καρτών (Card Stacking): Αυτή η τεχνική αναδεικνύει τις "καλές" πληροφορίες, ενώ αφήνει έξω τις "κακές". Με άλλα λόγια, παρουσιάζονται μόνο τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ατζέντα του προπαγανδιστή, ενώ όλα τα υπόλοιπα αποσιωπούνται σκόπιμα. Η λογοκρισία είναι ανεξέλεγκτη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις μηχανές αναζήτησης. Απλοί άνθρωποι: Ο προπαγανδιστής υπονοεί ότι είναι ένας απλός άνθρωπος σαν εσάς, με τα ίδια όνειρα και τις ίδιες επιθυμίες, και επομένως θα πρέπει να τον πιστέψετε. Η Μαρτυρία: Η χρησιμοποίηση ενός άσχετου προσώπου, όπως μια διασημότητα, για να δώσει μαρτυρία ότι η προπαγάνδα είναι αληθινή και ότι μπορείτε να τον εμπιστευτείτε για να σας το πει. Μπορεί επίσης να εμφανίζονται ως "απλοί άνθρωποι" που περιγράφονται παραπάνω. Αστραφτερές Γενικότητες: Σαρωτικές δηλώσεις που δεν μπορούν να προσδιοριστούν, συχνά περιέχουν αόριστες "λέξεις αρετής". π.χ. "Αυτό το πρόγραμμα θα δημιουργήσει ισότητα για όλους" και "Θα δημιουργήσουμε εκατομμύρια πράσινες θέσεις εργασίας με αυτόν τον προϋπολογισμό". Ονοματολογία/Στοχοποίηση (Name Calling/Deflection): Οι επιθέσεις ad hominem στρέφουν την προσοχή από τον προπαγανδιστή προς κάποιον άλλο. Ο Al Gore είπε κάποτε σχετικά με την υπερθέρμανση του πλανήτη: "Οι αρνητές άξιζαν να τιμωρηθούν". Σήμερα, υποστηρίζεται ότι η Αμερική έχει μια "πανδημία των ανεμβολίαστων". Μεταφορά: Αυτή η τεχνική μεταφέρει την εξουσία, το κύρος ή την αποδοχή μιας άλλης ομάδας ή οργάνωσης, μεταφέροντας έτσι αυτά τα χαρακτηριστικά στο πρόγραμμα του προπαγανδιστή. Πολλές εκκλησίες, για παράδειγμα, έχουν χρησιμοποιηθεί για να προωθήσουν την αποδοχή της πανδημικής προπαγάνδας από τα εκκλησιάσματά τους. Ψευδής Αναλογία: Δύο έννοιες συνδέονται ψευδώς μεταξύ τους χωρίς καμία αιτία και αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, "Οι άνθρωποι που αμφισβητούν τα εμβόλια είναι αντιεμβολιαστές- η Μαρία δεν θέλει το εμβόλιο, άρα είναι αντιεμβολιαστής". Η Πλάνη του είτε αυτό /είτε το άλλο: Δύο μόνον επιλογές δίνονται, παρόλο που μπορεί να υπάρχουν και άλλες αποδεκτές επιλογές. Αυτό πολώνει το ζήτημα και σας αναγκάζει να αποδεχτείτε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, "Είστε είτε υπέρ είτε κατά της επιστήμης". Εσφαλμένη σχέση Αιτίας και Αποτελέσματος: Αυτή η τεχνική υποδηλώνει ότι επειδή το Α ακολουθεί το Β, το Α πρέπει να προκαλεί το Β. Για παράδειγμα, ο Τζο υποστηρίζει την οπλοκατοχή- οι δολοφόνοι συχνά χρησιμοποιούν όπλα για να σκοτώσουν ανθρώπους- επομένως, ο Τζο είναι δολοφόνος. Ευφημισμοί: Πρόκειται για τη χρήση μιας λέξης ή φράσης που προσποιείται ότι επικοινωνεί αλλά δεν επικοινωνεί. Εάν συχνά κάνει το κακό να φαίνεται καλό ή το δυσάρεστο να φαίνεται ελκυστικό. Για παράδειγμα, "Δεν είσαι φτωχός, είσαι σε οικονομικά μειονεκτική θέση". Φορτισμένες Λέξεις: Σχετικό με την ονομαστική χρήση, ο προπαγανδιστής χρησιμοποιεί ακραίες λέξεις για να περιγράψει συνηθισμένες συνθήκες. Για παράδειγμα, οι γονείς που διαμαρτύρονται στις συνεδριάσεις του σχολικού συμβουλίου χαρακτηρίζονται τώρα ως "εγχώριοι τρομοκράτες" που διαπράττουν "εγκλήματα μίσους". Αποδιοπομπαίος Τράγος: Αυτή η τεχνική χρησιμοποιεί την ενοχή μέσω συσχετισμού για να αποδώσει την ευθύνη σε ένα άσχετο πρόσωπο, π.χ., τα οικονομικά προβλήματα που προκαλεί η σημερινή κυβέρνηση χρεώνονται στην προηγούμενη κυβέρνηση- η συνεχιζόμενη πανδημία οφείλεται στους ανεμβολίαστους. Λογική Αποσύνδεση: Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) δηλώνει: "Δεν θα κατέχετε τίποτα και θα είστε ευτυχισμένοι". Αυτό λέει ότι η ευτυχία είναι το αποτέλεσμα του να μην κατέχεις τίποτα, αλλά αυτό είναι εντελώς παράλογο από την εμπειρία. Ένα επακόλουθο σε αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι: "Οι άστεγοι δεν κατέχουν τίποτα, άρα πρέπει να είναι ευτυχισμένοι". --Τι μπορείτε να κάνετε γι' αυτήν; Όλες αυτές οι τεχνικές στοχεύουν στα συναισθήματά μας, τα οποία με τη σειρά τους καθοδηγούν τη συμπεριφορά μας. Χωρίς τη συναισθηματική μας "υποστήριξη" και συμμόρφωση, οι προσπάθειες του προπαγανδιστή απλώς πέφτουν σιωπηλά στο πάτωμα και πεθαίνουν. Φυσικά, ο ευφυής πολίτης δεν θέλει κανένας να χειραγωγεί τα συναισθήματά του για στόχους που δεν είναι εξ αρχής δικοί του. Πράγματι, κανείς δεν θέλει να ξεγελαστεί, να εξαπατηθεί, να χρησιμοποιηθεί ή να χειραγωγηθεί από κάποιον άλλον. Υπάρχουν δύο πολύ σαφή αντίδοτα για να σταματήσει η προπαγάνδα εν τη γενέσει της. Πρώτον, η προπαγάνδα πρέπει να αναγνωριστεί αντικειμενικά και να φανεί αυτό που είναι. Με τις τεχνικές που αναφέρονται παραπάνω, αυτό είναι πολύ εύκολο να γίνει. Δεύτερον, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που βλέπετε, πρέπει να ασκήσετε αυτοέλεγχο στα συναισθήματά σας. Η προπαγάνδα απαιτεί πάντα τη συναισθηματική σας εμπλοκή για να επιτύχει τους σκοπούς της. Μην πέσετε στην παγίδα του προπαγανδιστή. Τέλος, όταν τελικά διεκδικήσετε τη νίκη επί οποιουδήποτε στοιχείου της προπαγάνδας -δηλαδή, το να έχετε αναγνωρίσει και να έχετε αρνηθεί τη συναισθηματική εμπλοκή μαζί του- είναι σημαντικό να μοιραστείτε την κατανόηση και την εμπειρία σας με άλλους. --Συμπέρασμα Κρατήστε αυτές τις πληροφορίες πρόχειρες κάθε φορά που ακούτε, βλέπετε ή διαβάζετε τις ειδήσεις. Αναλύστε κάθε άρθρο ως προς το "ποσοστό προπαγάνδας" του. Αν παρατηρήσετε ότι χρησιμοποιείται μια τεχνική, πάρτε το ως ένδειξη και αναζητήστε και άλλες Αν αρκετοί Αμερικανοί κατανοούσαν αυτούς τους απλούς δείκτες της προπαγάνδας, δεσμευόμενοι να τη σταματήσουν στα ίχνη της, τότε η ζωή στην Αμερική θα μπορούσε να γίνει καλύτερη γρήγορα. Πάντα να θυμάστε, οι προπαγανδιστές ενδιαφέρονται για τον εαυτό τους, χωρίς να νοιάζονται καθόλου για εσάς ή για το ευρύ κοινό. Για να την ξεπεράσετε, δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζετε τον πλήρη λόγο για τον οποίο διαδραματίζεται εξ αρχής- το γεγονός και μόνο ότι πρόκειται για προπαγάνδα σας λέει ότι δεν θέλετε να έχετε καμία σχέση με αυτήν. --Είναι η προπαγάνδα ελεύθερος λόγος; Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, έχουν διεξαχθεί έντονες και συχνά έντονες συζητήσεις μεταξύ ατόμων με διαφορετικές απόψεις. Θα βρείτε πληθώρα τέτοιων συγκρούσεων κατά την ιδρυτική περίοδο της Αμερικής. Υπήρχαν προφορικές διαφωνίες καθώς και δημοσιεύσεις που δημοσίευαν διαφορετικές ιδέες και απόψεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό παρήγαγε αρκετό θυμό και πικρία. Αλλά ήταν όλα αυτά σύμφωνα με την "ελευθερία του λόγου"; Η απάντηση βρίσκεται εξετάζοντας την πρόθεση και την ποιότητα της ανταλλαγής ιδεών. Μια Ατιμία, απάτη κατονομαζόταν εάν ένα μέρος έλεγε σκόπιμα ψέματα ή αν βασικά στοιχεία αποκρύπτονταν σκόπιμα για να ξεγελαστούν τα άλλα μέρη. Με άλλα λόγια, η εξαπάτηση δεν ήταν ανεκτή. Από τη μία πλευρά, εκείνοι που εξαπατούν και ψεύδονται με δόλο εκ προμελέτης έχουν το δικαίωμα να προφέρουν λεκτικά τέτοια πράγματα, αλλά πρέπει επίσης να φέρουν τις συνέπειες της παραβίασης του νόμου με τον τρόπο αυτό. Η συκοφαντική δυσφήμιση, για παράδειγμα, είναι η πράξη που βλάπτει τη φήμη ενός προσώπου λέγοντας σε έναν ή περισσότερους άλλους ανθρώπους κάτι που είναι αναληθές για το πρόσωπο αυτό. Η συκοφαντική δυσφήμιση συμβαίνει όταν ένα άτομο επινοεί ή αλλοιώνει μια δήλωση ενός άλλου, με σκοπό να δυσφημίσει ή να βλάψει τη φήμη ή το βιοπορισμό του προσώπου αυτού. Η απάτη είναι ένα έγκλημα που εξαπατά ένα άτομο για να στερήσει προνόμια ή περιουσιακά στοιχεία μέσω ψεμάτων και ψευδών δηλώσεων. Το Merriam-Webster ορίζει την απάτη ως πράξη εξαπάτησης και "σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας με σκοπό να παρακινήσει κάποιον άλλον να αποχωριστεί κάτι αξίας ή να παραιτηθεί από ένα νόμιμο δικαίωμα". Το λεξικό Merriam-Webster ορίζει επίσης την προπαγάνδα ως "τη διάδοση ιδεών, πληροφοριών ή φημών με σκοπό να βοηθηθεί ή να ζημιωθεί ένας θεσμός, ένας σκοπός ή ένα πρόσωπο" και "ιδέες, γεγονότα ή ισχυρισμοί που διαδίδονται σκόπιμα για να προωθηθεί ο σκοπός κάποιου ή να ζημιωθεί ένας αντίπαλος σκοπός". Το Νομικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Georgetown συνοψίζει στο Law of Deception: "Πολλοί νόμοι ασχολούνται με την παραπλάνηση. Γνωστά παραδείγματα περιλαμβάνουν: τις αδικοπραξίες της παραπλάνησης, της συκοφαντικής δυσφήμισης και της δυσφήμισης- το έγκλημα της κλοπής με ψευδείς παραστάσεις και τους ομοσπονδιακούς νόμους περί ταχυδρομικής και ηλεκτρονικής απάτης- τον νόμο της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου, τον νόμο Lanham και τους πολιτειακούς νόμους περί αθέμιτων και παραπλανητικών πράξεων και πρακτικών- τους νόμους που απαγορεύουν την απάτη στον τομέα των κινητών αξιών και απαιτούν γνωστοποιήσεις από τους εκδότες- τη συμβατική υπεράσπιση της παραπλάνησης- και το δίκαιο της ψευδορκίας". Όλα αυτά σημαίνουν ότι ενώ η ελευθερία του λόγου παρέχει ένα μεγάλο περιθώριο έκφρασης, περιορίζεται πάντα από νομικά και ηθικά όρια. Είναι το ψέμα και η εξαπάτηση Ελεύθερος Λόγος; Όχι, ποτέ! Όταν οι προπαγανδιστές κρύβονται πίσω από το επιχείρημα της Ελευθερίας του Λόγου, το χρησιμοποιούν ως προπαγανδιστική τεχνική για να σας εξαπατήσουν ακόμη περισσότερο. Αναφορές: Bernays, Edward. Propaganda. Liveright, 1938. Doeden, Matt. Τι είναι η προπαγάνδα; Εκδόσεις Lerner, 2019. Ellul, Jacques. Propaganda: The Formation of Men's Attitudes. Knopf, 1962. Hamilton, John Maxwell. Manipulating the Masses: Woodrow Wilson and the Birth of American Propaganda (Ο Γούντροου Ουίλσον και η γέννηση της αμερικανικής προπαγάνδας). LSU Press, 2020. Lee, Alfred McClung και Elizabeth Briant. Fine Art of Propaganda. International Society for General Semantics, 1979. Gleicher, Millard. The Manipulation Of The American Mind (Η χειραγώγηση του αμερικανικού μυαλού). Kindle, 2021.
Knowles, Michael. Speechless: Ελέγχοντας τις λέξεις, ελέγχοντας τα μυαλά. Blackstone Publishing, 2021. Neuharth Ph.D., Dan. 12 κλασικές τεχνικές προπαγάνδας που χρησιμοποιούν οι ναρκισσιστές για να σας χειραγωγήσουν, PsychCentral, 2017.
Welch, David. Propaganda: Power and Persuasion. The British Library, 2013.
Τι είναι η ανάλυση προπαγάνδας, www.PropagandaCritic.com. "Τεχνικές προπαγάνδας", Holt Literature & Language Arts, Εισαγωγικό μάθημα, 2003, σσ. 643-645 "Η τέχνη της προπαγάνδας: Όταν οι δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν γεγονότα για να δημιουργήσουν μυθοπλασία", Peter Isackson, Fair Observer, 2021 Πηγή: Τεχνοκρατία Νέα και τάσεις *********** Δικτυογραφία Unpacking Propaganda: What Is It? What Can You Do About It?  | Πέθανε η Φώφη Γεννηματά Posted: 25 Oct 2021 06:51 AM PDT |
| | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου