ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Απεγγραφή |
| Τετ, 20 Οκτ, 7:48 μ.μ. (πριν από 4 ώρες)
| | | |
Το δυτικό οικονομικό σύστημα φτάνει στο τέλος του Posted: 20 Oct 2021 09:00 AM PDT Ο Klaus Schwab διοργανώνει το Φόρουμ του Νταβός όπως ο Λουδοβίκος ΙΔ’ την αυλή του στις Βερσαλλίες: εποπτεύει εκεί όλους τους πολυεκατομμυριούχους για λογαριασμό της NED/CIA. Του Τιερί Μεϊσάν Η παραγωγή δεν καθιστά πλέον δυνατή τη ζωή στη Δύση, ενώ η Κίνα έχει γίνει «το εργαστήριο του κόσμου». Μόνο οι ιδιοκτήτες κεφαλαίων βγάζουν χρήματα και πολλά χρήματα. Το σύστημα βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Μπορούν οι μεγάλοι καπιταλιστές μαζί να σώσουν την περιουσία τους; Ο λιμός εξαπλώθηκε στη Δύση μετά την κρίση του 1929. Όλοι οι θεσμοί απειλήθηκαν. Δεν επιβίωσαν παρά μόνο ως αποτέλεσμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήδη τον 18ο αιώνα, οι Βρετανοί οικονομολόγοι του νεογέννητου καπιταλισμού αναρωτιόντουσαν γύρω από τον David Ricardo για τη βιωσιμότητα αυτού του συστήματος. Αυτό που έφερε πολλά κέρδη στην αρχή, τελικά θα γινόταν συνηθισμένο και δεν θα εμπλουτίζει πλέον τον άνθρωπο του. Η κατανάλωση δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει για πάντα τη μαζική παραγωγή. Αργότερα, οι σοσιαλιστές, γύρω από τον Καρλ Μαρξ [1], προέβλεψαν το αναπόφευκτο τέλος του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό το σύστημα θα έπρεπε να είχε πεθάνει το 1929, αλλά προς έκπληξη όλων, επέζησε. Πλησιάζουμε σε μια παρόμοια στιγμή: η παραγωγή δεν πληρώνει πλέον, μόνο η χρηματοπίστωση βγάζει χρήματα σήμερα. Σε όλη τη Δύση βλέπουμε το βιοτικό επίπεδο της μάζας των ανθρώπων να μειώνεται, ενώ ο πλούτος μερικών σπάνιων ατόμων εκτοξεύεται στα ύψη. Το σύστημα απειλεί να καταρρεύσει ξανά και να μην ανακάμψει ποτέ. Μπορούν οι υπερ-καπιταλιστές να σώσουν ακόμα τα περιουσιακά τους στοιχεία ή θα υπάρξει τυχαία ανακατανομή του πλούτου μετά από μια γενικευμένη αντιπαράθεση. Μόνο αφού έδιωξε τον Λέον Τρότσκι και το όνειρό του για παγκόσμια επανάσταση, ο Ιωσήφ Στάλιν κατάφερε να χτίσει την ΕΣΣΔ χωρίς να χρειαστεί να αντιμετωπίσει τους λευκούς στρατούς. Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 1929 ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ Όταν η κρίση του 1929 έπληξε τις Ηνωμένες Πολιτείες, όλες οι δυτικές ελίτ ήταν πεπεισμένες ότι η χήνα με τα χρυσά αυγά ήταν νεκρή. ότι έπρεπε να βρεθεί αμέσως ένα νέο σύστημα, διαφορετικά η ανθρωπότητα θα αφανιζόταν από την πείνα. Είναι ιδιαίτερα διδακτικό να διαβάζουμε τον αμερικανικό και τον ευρωπαϊκό τύπο της εποχής για να κατανοήσουμε την αγωνία που έπληξε τη Δύση. Τεράστιες περιουσίες είχαν εξαφανιστεί σε μια μέρα. Εκατομμύρια εργαζόμενοι βρέθηκαν άνεργοι και βίωσαν όχι μόνο τη φτώχια, αλλά συχνά και την πείνα. Οι λαοί εξεγέρθηκαν. Η αστυνομία πυροβολούσε με πυρομαχικά εναντίον του θυμωμένου πλήθους. Κανείς δεν φανταζόταν ότι ο καπιταλισμός θα μπορούσε να βελτιωθεί και να αναγεννηθεί. Προτάθηκαν δύο νέα μοντέλα: ο σταλινισμός και ο φασισμός. Αντίθετα με την εικόνα που έχουμε έναν αιώνα αργότερα, τότε όλοι γνώριζαν τα ελαττώματα των ιδεολογιών αυτών, αλλά το πιο σημαντικό και ζωτικό πρόβλημα ήταν να γνωρίζουν ποιος θα κατάφερνε καλύτερα να θρέψει τον πληθυσμό του. Δεν υπήρχε πλέον ούτε δεξιά ούτε αριστερά, μόνο ένας γενικός πανικός. Ο Μπενίτο Μουσσολίνι, ο οποίος ήταν αρχισυντάκτης της κύριας σοσιαλιστικής εφημερίδας της Ιταλίας πριν από τον Α’Παγκόσμιο Πόλεμο, και στη συνέχεια πράκτορας της βρετανικής MI5 κατά τη διάρκεια του πολέμου, έγινε ηγέτης του φασισμού, που τότε θεωρούταν ως η ιδεολογία που θα έδινε ψωμί στους εργαζόμενους. Ο Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος ήταν μπολσεβίκος κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης, εκκαθάρισε σχεδόν όλους τους εκπροσώπους του κόμματός του και τους ανανέωσε για να χτίσει την ΕΣΣΔ, που θεωρούταν τότε ως υλοποίηση της νεωτερικότητας. Κανένας από τους δυο ηγέτες δεν μπόρεσε να φέρει σε πέρας το μοντέλο του: εντέλει, οι οικονομολόγοι πρέπει πάντα να δίνουν τη θέση τους στους στρατιωτικούς. Τα όπλα έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο. Ήταν λοιπόν ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, η νίκη της ΕΣΣΔ και των Αγγλοσαξόνων από τη μια πλευρά, η πτώση του φασισμού από την άλλη. Έτυχε ότι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο και ότι ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ, οργανώνοντας τον τραπεζικό τομέα, έδωσε στον καπιταλισμό μια δεύτερη ευκαιρία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανοικοδόμησαν την Ευρώπη χωρίς να συντρίψουν την εργατική τάξη από φόβο ότι θα στραφεί προς την ΕΣΣΔ. Ο Klaus Kleinfeld είναι διευθυντής του σχεδίου Neom. Κάθεται στα διοικητικά συμβούλια της Λέσχης Bilderberg (ΝΑΤΟ) και του Φόρουμ του Νταβός (NED/CIA). Η ΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΣΣΔ Ωστόσο, όταν η ΕΣΣΔ εξαφανίστηκε στα τέλη του 1991, ο καπιταλισμός, στερημένος αντίπαλου ξαναβρήκε τους παλιούς του δαίμονες. Σε λίγα χρόνια, οι ίδιες αιτίες προκαλώντας τα ίδια αποτελέσματα, η παραγωγή άρχισε να μειώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι θέσεις εργασίας μετεγκαταστάθηκαν στην Κίνα. Η μεσαία τάξη άρχισε σιγά σιγά να παρακμάζει. Οι κάτοχοι κεφαλαίων των ΗΠΑ ένιωσαν να απειλούνται. Δοκίμασαν διαδοχικά διάφορες προσεγγίσεις για να σώσουν τη χώρα τους και να διατηρήσουν το σύστημα. Η πρώτη ήταν η μετατροπή της αμερικανικής οικονομίας σε εξαγωγέα όπλων και η χρήση των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ για τον έλεγχο των πρώτων υλών και των πηγών ενέργειας του μη παγκοσμιοποιημένου μέρους του πλανήτη που χρησιμοποιούνται από τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό το σχέδιο, ήτοι η προσαρμογή στον «χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό» (αν αυτό το οξύμωρο έχει κάποιο νόημα), το δόγμα Rumsfeld/Cebrowski [2], που οδήγησε το αμερικανικό βαθύ κράτος να οργανώσει τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και τον ατέλειωτο πόλεμο στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Αυτό το επεισόδιο έδωσε είκοσι χρόνια ανάπαυσης στον καπιταλισμό, αλλά οι εσωτερικές συνέπειες ήταν καταστροφικές για τις μεσαίες τάξεις. Η δεύτερη προσπάθεια ήταν το φρένο στο διεθνές εμπόριο και η επιστροφή στην αμερικανική παραγωγή του Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά είχε κηρύξει τον πόλεμο στους ανθρώπους της 11ης Σεπτεμβρίου και κανείς δεν θα τον άφηνε να προσπαθήσει να σώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει εξεταστεί μια τρίτη εξέλιξη. Θα επρόκειτο να εγκαταλείψουν τους δυτικούς πληθυσμούς και να μεταφέρουν τους μερικούς πολλούς δισεκατομμυριούχους σε ένα ρομποτισμένο Κράτος από όπου θα μπορούσαν άφοβα να διοικήσουν τις επενδύσεις τους. Είναι το σχέδιο Neom το οποίο ξεκίνησε ο πρίγκιπας Μοχάμεντ μπεν Σαλμάν στη σαουδαραβική έρημο με την ευλογία του ΝΑΤΟ. Μετά από μια περίοδο έντονης δραστηριότητας, τα έργα βρίσκονται σήμερα σε νεκρό σημείο. Η πρώην ομάδα του Donald Rumsfeld (συμπεριλαμβανομένων των γιατρών Richard Hatchett [3] και Anthony Fauci [4]) αποφάσισε να ξεκινήσει μια τέταρτη επιλογή με αφορμή την πανδημία Covid-19. Πρόκειται για τη συνέχιση και τη γενίκευση στα ανεπτυγμένα κράτη, αυτού που ξεκίνησε το 2001. Ο μαζικός εγκλεισμός υγιών πληθυσμών ώθησε τα κράτη να δανιστούν. Η χρήση της τηλεργασίας έχει προετοιμάσει τη μετεγκατάσταση δεκάδων εκατομμυρίων θέσεων εργασίας. Το υγειονομικό πάσο νομιμοποίησε μια κοινωνία μαζικής επιτήρησης. Ο KLAUS SCHWAB ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ (GREAT RESET)
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος του Φόρουμ του Νταβός, Klaus Schwab, δημοσίευσε το Covid-19: The Great Reset. Δεν είναι σε καμία περίπτωση πρόγραμμα, αλλά μια ανάλυση της κατάστασης και μια πρόβλεψη για τις πιθανές εξελίξεις. Αυτό το βιβλίο γράφτηκε για τα μέλη του Φόρουμ και δίνει μια ιδέα για το θλιβερό πνευματικό τους επίπεδο. Ο συγγραφέας βάζει κλισέ παραθέτοντας ανακατεμένους μεγάλους συγγραφείς και τους παράλογους αριθμούς του Neil Ferguson (Imperial College) [5]. Στα χρόνια 70-80, ο Klaus Schwab ήταν ένας από τους διευθυντές της εταιρείας Escher-Wyss (απορροφήθηκε από την Sulzer AG) που έπαιξε σημαντικό ρόλο στο πρόγραμμα πυρηνικής έρευνας στη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ· συμβολή που πραγματοποιήθηκε κατά παράβαση του ψηφίσματος 418 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Ο ίδιος δεν έχει επομένως καμία ηθική και δεν φοβάται τίποτα. Στη συνέχεια, δημιούργησε έναν κύκλο διευθυντών επιχειρήσεων που έγινε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Αυτή η αλλαγή ονόματος έγινε με τη βοήθεια του Κέντρου Διεθνών Ιδιωτικών Επιχειρήσεων (CIPE) · το εργοδοτικό υποκατάστημα του National Endowment for Democracy (NED/CIA). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εγγράφηκε το 2016 στην ομάδα του Bilderberg (όργανο επιρροής του ΝΑΤΟ) ως διεθνής δημόσιος υπάλληλος, κάτι που δεν ήταν ποτέ επίσημα. Στο βιβλίο του, ο Klaus Schwab προετοιμάζει το κοινό του για μια οργουελική κοινωνία. Εξετάζει τα πάντα και ό, τι να είναι μέχρι το θάνατο μέσω της Covid-19 του 40% του παγκόσμιου πληθυσμού. Δεν προσφέρει τίποτα το συγκεκριμένο και δεν φαίνεται να προτιμά καμία επιλογή. Απλώς καταλαβαίνουμε ότι ο ίδιος και το κοινό του δεν θα αποφασίσουν τίποτα, αλλά είναι έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Είμαστε προφανώς στο κατώφλι μιας τεράστιας ανατροπής που θα σαρώσει όλα τα δυτικά θεσμικά όργανα. Αυτός ο κατακλυσμός θα μπορούσε να αποφευχθεί με απλό τρόπο, αλλάζοντας την ισορροπία αμοιβών μεταξύ της εργασίας και του κεφαλαίου. Ωστόσο, αυτή η λύση είναι απίθανη επειδή θα σήμαινε το τέλος των μέγκα-περιουσιών. Αν κρατήσουμε αυτά τα δεδομένα στο μυαλό μας, ο ανταγωνισμός Δύσης-Ανατολής δεν είναι παρά μόνο επιφανειακός. Όχι μόνο επειδή οι Ασιάτες δεν σκέφτονται σε όρους ανταγωνισμού, αλλά κυρίως γιατί βλέπουν τη Δύση να πεθαίνει. Αυτός είναι ο λόγος που η Ρωσία και η Κίνα χτίζουν αργά αλλά σίγουρα τον κόσμο τους, χωρίς καμία ελπίδα να ενσωματώσουν σε αυτό τη Δύση, την οποία θεωρούν ως πληγωμένο αρπακτικό. Δεν θέλουν να τον αντιμετωπίσουν, αλλά τον καθησυχάζουν, του παρέχουν παρηγορητική φροντίδα και τον συνοδεύουν χωρίς να τον αναγκάσουν στην αυτοκτονία του. Παραπομπές [1] Κριτική στην πολιτική οικονομία, Καρλ Μαρξ (1867). [2] “Το δόγμα Ράμσφελντ/Σεμπρόφσκι”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 25 Μαΐου 2021. [3] “Η Covid-19 και η Κόκκινη Αυγή”, του Τιερί Μεϊσάν, Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά, Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα) , Δίκτυο Βολταίρος, 28 Απριλίου 2020.  | Περί Έθνους Posted: 20 Oct 2021 08:00 AM PDT Η Eλλάδα κοντεύει να τεθεί έξω-νόμου από τους πνευματικούς μας κύκλους. Όλος αυτός ο παρδαλός και υστερικός συρφετός των προοδευτικών επιστημόνων, των μοντέρνων λογίων, των επαναστατικών διανοουμένων, δημοκοπώντας ακατάπαυστα και σκορπώντας παντού με αφθονία τη χολή, τους σαρκασμούς, τους ανόητους ρητορισμούς, τα απλοϊκά «επιστημονικά» αποφθέγματα, δημιούργησε τριγύρω μας μιαν ατμόσφαιρα καχυποψίας και μίσους για κάθε τι το εθνικό, το ελληνικό. Tα πνευματικά όργια των πατριδοκαπήλων συμμαζευτήκανε κιόλας και κοπάσανε μπροστά σ’ αυτά τα καινούργια όργια της συγχρονισμένης παρέας. Oι νέοι δημοκόποι ξεπεράσανε τους παλιούς, τους πήρανε τον αέρα… Tο έθνος περνά την πιο κρίσιμη καμπή της ιστορίας του. Oλόγυρα ξύπνησαν πρωτόγονοι και άγριοι οι βαλκανικοί εθνικισμοί. H παλιά Tουρκία κάνει ξαφνικά μια ένεση ζωής, συγκεντρώνει όλες τις δυνάμεις της στα χέρια λίγων νέων φανατικών και αποφασίζει να παλέψει. Mακριά στον ορίζοντα μαζεύονται τα σύνεφα του ευρωπαϊκού πολέμου. Mέσα σ’ αυτη τη νευρική ατμόσφαιρα, η Eλλάδα μικρή, φτωχή, δειλή, χωρίς θέληση, χωρίς αυτοπεποίθηση, σκύβει το κεφαλάκι της και περιμένει το μοιραίο. Mα η Eλλάδα πρέπει να ζήσει οπωσδήποτε. Στην Aθήνα, στην Πόλη, στη Mακεδονία, σε όλα τα μεγάλα κέντρα του ελληνισμού, η έλλειψη ανθρώπων είναι απελπιστική… Tο εθνικό συναίσθημα δεν φαίνεται να υποχώρησε στις μέρες μας σε καμμιά περιοχή της γης. Tουναντίο ξύπνησε και δυνάμωσε απότομα, σε ολόκληρες ηπείρους, όπου είταν κοιμισμένο ή και ανύπαρκτο ακόμα. Oι θεωρητικοί του διεθνισμού, όπου κι αν ανήκουν, θα έλεγες πως το πήραν απόφαση ότι η θεωρία πρέπει να αναπροσαρμοστεί σε ζωντανές πραγματικότητες που δεν ξεγράφονται. Tουλάχιστο για το προβλεπτό μέλλον της ανθρωπότητας…Πολλά πράγματα αλλάζουν γοργά στη ζωή μας και περισσότερα ίσως αλλάξουν στους καιρούς που έρχονται, αλλά ο ελληνισμός πρέπει μέσα μας να διατηρηθεί, με όλο το σφρίγος και το φως του, αν δεν θέλουμε να πέσουμε στη διάλυση και την αχρηστία ενός μηδενιστικού κοσμοπολιτισμού, που ήδη χτυπά την πόρτα μας. Tα γεγονότα του περασμένου Σεπτεμβρίου μας συντάραξαν βαθύτατα, ανέτρεψαν ένα ολόκληρο οικοδόμημα σκέψεων, υπολογισμών και προβλέψεων για την εθνική μας ζωή, που είχαμε διαπλάσει τα τελευταία τριάντα χρόνια. Tώρα πάλι αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε, απέναντι της Tουρκίας, στο σημείο που είμασταν την επομένη της Mικρασιατικής Kαταστροφής. Όλη η προσπάθεια του μεγάλου Bενιζέλου, για να εξασφαλίσει προς την κατεύθυνση αυτή το μέλλον του Έθνους, πήγε ίσως χαμένη για δεύτερη φορά… Δεν μπορούμε να προβλέψουμε ποιες θα είναι οι πολιτικές σχέσεις μας με την Tουρκία στο μέλλον, υπό την επιρροή γεωγραφικών και ιστορικών συνθηκών που δεν εξαρτώνται από τη θέλησή μας. Ότι κι αν είναι όμως οι σχέσεις αυτές, θα πρέπει να εγκατελείψουμε, για πολύν καιρό, τα όνειρα της μελλοντικής αδελφικής συνεργασίας των δύο λαών και να είμαστε με τους Tούρκους προσεκτικοί και δύσπιστοι στο έπακρο… Πολύ φοβόμαστε ότι παρ’ όλα τα όσα λένε οι Tούρκοι επίσημοι, η ζωή της μειονότητας δεν είναι ασφαλής. Aν συνεχιστεί η αδιαφορία μας, οι κυριότεροι υπεύθυνοι για την τύχη της θα είμαστε εμείς. Aπό τα τέσσερα όμορά μας κράτη, τα δύο, η Tουρκία και η Aλβανία, βρίσκονται σε μια κατάσταση τόσο θολή και ρευστή, ώστε είναι αδύνατο να προβλέψουμε σε τι σημείο θα καταλήξουν οι σχέσεις μας μαζί τους. Διαβάσαμε στις εφημερίδες, ότι σχηματίστηκε ήδη μια επιτροπή που έχει σκοπό την ανέγερση ενός αδριάντος του Kωνσταντίνου Παλαιολόγου. H ιδέα είναι βέβαια λαμπρή…και πρέπει το άγαλμα να είναι έτοιμο εγκαίρως και να στηθεί στην πιο περίβλεπτη θέση της Aθήνας – δεν θα φοβόμασταν να πούμε ακόμα και στο κέντρο της πλατείας του Συντάγματος. O χριστιανισμός, όταν μεταφυτεύτηκε στις χώρες του ελληνικού πολιτισμού, δεν ήρθε σε αντίθεση με την ελληνική παιδεία, δεν θέλησε να την ανατρέψει, να την καταργήσει. Tο αντίθετο συνέβηκε. Tο Kέντρο είναι εθνικό. Πιστεύει στην Eλλάδα, στα εθνικά της δικαιώματα και στα εθνικά της πεπρωμένα. Tο έθνος είναι κυρίως μια πνευματική πραγματικότητα… Σκέψου σε τι σου χρησιμεύει ο έρωτας. Σου χρησιμεύει κυρίως για να λυτρωθείς από τη μοναξιά, από την τυραννία του εγώ, για να επικοινωνήσεις με τη γύρω ζωή, να της δοθείς, πλουτίζοντας συνάμα τον ψυχικό σου κόσμο. Tο ίδιο πράγμα είναι και ο εθνισμός σ ένα επίπεδο πολύ πιο πλατύ και ίσως ακόμα πιο πνευματικό… Mα στην ανισόρροπη εποχή μας, η εθνική ιδέα έχασε κι αυτή την ισορροπία της, ξέπεσε σ’ ένα παθιασμένο και φανατικό εθνικισμό, που τυφλώνει τα έθνη και τα μεταβάλλει σε αρπακτικά όρνεα. Tα εθνικά ιδανικά εξευτελίστηκαν στα χέρια των καταχραστών του πνεύματος, των κυνικών εκμεταλλευτών των ιδεών, των μανιακών δημοκόπων. Συνάμα, από την άλλη μεριά, η αντίδραση εναντίον της ιδέας του έθνους ρίχτηκε σε ανάλογες και χειρότερες ακόμα υπερβολές. Mια ολόκληρη σχολή που έχει την απαίτηση να αγκαλιάσει όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής, διδάσκει με θόρυβο πως η ιδέα αυτή («αστική πρόληψη», σαν την ιδέα της ηθικής, την ιδέα της δικαιοσύνης, την ελεύθερη σκέψη, την ελεύθερη τέχνη), δεν είναι άλλο τίποτα παρά ένα όργανο καταπίεσης, εκμετάλλευσης και ιμπεριαλισμού, στα χέρια της άρχουσας τάξης… Στο σημείο που φτάσαμε φοβάσαι να αγαπάς φανερά το έθνος σου, να τιμάς τους προγόνους σου και τα δοξασμένα έργα τους, να λες την πίστη σου στα μελλούμενα και στα πεπρωμένα του ελληνισμού, γιατί κινδυνεύεις να θεωρηθείς καθυστερημένος, πισωδρομικός, αντιδραστικός, ξένος προς την εποχή σου, εχθρός της εποχής σου, βρυκόλακας ενός καταδικασμένου παρελθόντος… Eνώ τα τζάμια του σχολείου έτριζαν από τη βοή του Πολέμου, στα θρανία κυριαρχούσε ο πατριωτισμός. Δεν είχαμε ανάγκη να μας διδάξουνε την αγάπη της πατρίδας. Tη λατρεύαμε τυφλά και χωρίς να μας το ζητήσουν.  | Sacré: "Ο Κύριος των ενέσεων και η Νέα Υγειονομική Τρομοκρατία Posted: 20 Oct 2021 07:00 AM PDT Μετάφραση Απολλόδωρος Δεν είμαι επαγγελματίας, με τη συνήθη έννοια του όρου, μιας θρησκείας ή ενός εσωτερικού ρεύματος. Από την άλλη πλευρά, έχω διαβάσει πολλά, έχω μελετήσει, έχω προβληματιστεί, είμαι περίεργος για τα πάντα, ανοιχτός σε όλα. Δεν αποκλείω τίποτα, πηγαίνω παντού, ειδικά αν μια αυθεντία μου λέει, χωρίς κανένα άλλο επιχείρημα εκτός από την "αυθεντία" της, να μην πάω εκεί. Χάρη σε αυτή την ιδιότητα (που θεωρείται από κάποιους επικίνδυνη), συνεχίζω να μαθαίνω, ακούραστα. Ως "ορθόδοξος" γιατρός από ένα βελγικό πανεπιστήμιο και ένα κλασικό πρόγραμμα σπουδών, ακολουθώ εδώ και καιρό το σηματοδοτημένο μονοπάτι, περπατώ προς τη σωστή κατεύθυνση και περνάω όταν το φανάρι ανάβει πράσινο, σχεδόν πάντα. Η περιέργεια, ένα αθεράπευτο ελάττωμά μου, με οδήγησε στους παράδρομους, όπου συναντάς ανθρώπους, πατάς χώμα, ξεθάβεις θησαυρούς που χαρακτηρίζονται από εκείνους που σηματοδοτούν τους δρόμους και τις διαβάσεις, διεφθαρμένες πηγές (σύγχρονη έκφραση: "fake news"), αναξιόπιστους δασκάλους. Ελέγξτε μόνοι σας, όλοι οι αρχηγοί ή αναπληρωτές αρχηγοί των κυβερνήσεων που εφάρμοσαν τον οδικό χάρτη το 2020, το σχέδιο που καθιέρωσε το καρτέλ των πραγματικών γκουρού, ήταν Νέοι Παγκόσμιοι Ηγέτες της "Μεγάλης Επανεκκίνησης της Σέχτας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ". Ο ηγέτης του WEF Klaus Schwab Όχι, δεν είμαι γκουρού, ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο από τον Bill Gates ή τον Tedros Adhanom Ghebreyesus (επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας), οι οποίοι, ωστόσο, χωρίς να είναι θεραπευτές ή γιατροί, παρασύρουν τον κόσμο στην ιδεολογία της υγειονομικής τρομοκρατίας τους. Από την άλλη πλευρά, ναι, είμαι γιατρός εδώ και 25 χρόνια, αναισθησιολόγος εδώ και 17 χρόνια (κάποιος που κοιμίζει τους ανθρώπους και τους ξυπνάει, τους κοιμίζει για να αποφύγει τον πόνο και τους ξυπνάει για να τους δώσει πίσω την αυτονομία τους). Με την περιέργειά μου, τη μάθησή μου και το άνοιγμά μου σε οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει την ανθρωπότητα, χωρίς ταμπού ή λογοκρισία, λέω σε όλη την ανθρωπότητα να σταματήσει αυτή η κούρσα προς το θάνατο. --Κατεβείτε από το τρένο της τρέλλας. Ξέρω, είναι τρομακτικό, μπορεί να πονέσει, και ταυτόχρονα, όσο νιώθεις τον πόνο, είσαι ζωντανός. Πάρτε πίσω τη σωματική και πνευματική σας αυτονομία και προστατέψτε τα παιδιά σας. Αυτοί οι Νέοι Παγκόσμιοι ηγέτες που έχουν γίνει "Ηγέτες" (γκουρού) δεν θέλουν να σας κάνουν καλό. Κάτω από την κάλυψη αυτών των θανατηφόρων ενέσεων (άμεσα ή εξ αποστάσεως με στείρωση), τόσους δούρειους ίππους του θανάτου στο σώμα σας, στο μυαλό σας και στην ψυχή σας, σας κάνουν να πιστεύετε ότι θέλουν να σας σώσουν. Δεν το κάνουν. Είναι πειστικό, καλά παρουσιασμένο, αλλά δεν είναι αλήθεια. Αν ήθελαν να σας σώσουν, θα σας είχαν πει εδώ και πολύ καιρό να κινείστε περισσότερο, να τρώτε καλύτερα (πραγματικά, όχι προϊόντα διατροφής που σας δηλητηριάζουν όσο τα "βαριά" προϊόντα, Επαναξιολογώντας τους κινδύνους της ασπαρτάμης. Νέα πειραματικά και επιδημιολογικά δεδομένα), να διαχειρίζεστε το άγχος σας σε καθημερινή βάση, να φροντίζετε τον μικροβιόκοσμό σας, να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής, κάποια από αυτά όλο το χρόνο σε μια χώρα όπως το Βέλγιο (βιταμίνη D). Αυτό είναι εφικτό, δυστυχώς, μόνο χάρη στη συνενοχή ορισμένων ανθρώπων που διοικούν τους θεσμούς που υποτίθεται ότι μας προστατεύουν και τα κύρια μέσα ενημέρωσης που υποτίθεται ότι μας ενημερώνουν. Όπως λέει ο καθηγητής Nagarra στον εισαγγελέα Henry Volney (Yves Montand) στην ταινία του Henri Verneuil, I Comme Icare: "Ένας τύραννος χρειάζεται πάνω απ' όλα ένα τυραννικό κράτος, γι' αυτό θα χρησιμοποιήσει ένα εκατομμύριο μικρούς τυράννους-υπηρέτες που ο καθένας έχει να εκτελέσει ένα ασήμαντο έργο, και ο καθένας θα εκτελέσει αυτό το έργο με επάρκεια και χωρίς τύψεις, και κανείς δεν θα συνειδητοποιήσει ότι είναι ο εκατομμυριοστός κρίκος στην τελική πράξη. Κάποιοι θα συλλάβουν τα θύματα, θα έχουν διαπράξει μόνο απλές συλλήψεις, άλλοι θα οδηγήσουν αυτά τα θύματα σε στρατόπεδα. Αυτοί θα έχουν κάνει μόνο τη δουλειά τους ως μηχανοδηγοί, και ο διευθυντής της φυλακής που ανοίγει τις πόρτες του θα έχει κάνει μόνο το καθήκον του ως διευθυντής φυλακής. Φυσικά τα αφεντικά χρησιμοποιούν τα πιο σκληρά άτομα στην τελική βία, αλλά σε κάθε κρίκο της αλυσίδας, η υπακοή έχει γίνει βολική". © Henri Verneuil, I comme Icare, 1979. (Η έμφαση προστέθηκε) Σας θυμίζει κάτι αυτό; Ενθαρρυνόμενη καταγγελία, βία σε ανυπεράσπιστους πολίτες που ευτελίζεται, ακόμη και δικαιολογείται, πολίτες που αποκλείονται από τα νοσοκομεία για το μόνο "έγκλημα" ότι δεν τους έχει γίνει "ακόμη" ένεση με ένα πειραματικό προϊόν, εκείνος ο πωλητής σε ένα κατάστημα οικιακών συσκευών που σε διατάζει να φορέσεις σωστά τη μάσκα σου, ο ιδιοκτήτης του μπαρ που μετατρέπεται σε αστυνομικό και σε γιατρό, αφού πρέπει πλέον να του δείξεις την κατάσταση της υγείας σου. Πού νομίζετε ότι πάει αυτό; Δείτε το τρέιλερ του "I Come Icare" εδώ Το να το πείτε τώρα, το οποίο θεωρείται σοκαριστικό από τους ίδιους ανθρώπους που σας λένε ότι όλα είναι καλά, είναι η μόνη ευκαιρία να αποφύγετε να περάσετε το κατώφλι πέρα από το οποίο θα χαθεί οριστικά κάθε ελπίδα να αποφύγετε την επανάληψη της ιστορίας. Ποια είναι η Pfizer για να είναι τελικά τόσο "ισχυρή"; Παρά τον συνολικό αριθμό των θανάτων που οφείλονται στον εμβολιασμό, ακόμη και αυτό το επίσημο νούμερο των 15.937 θανάτων από το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Συμβάντων Εμβολιασμού των Ηνωμένων Πολιτειών (VAERS) -περίοδος από τις 14 Δεκεμβρίου 2020 έως τις 24 Σεπτεμβρίου 2021)- το οποίο είναι γνωστό ότι είναι κατά πολύ υποεκτιμημένο, η Pfizer, με το βαρύτατα φορτωμένο ποινικό της μητρώο, συνεχίζει, παραμένει στο παιχνίδι (Το ποινικό μητρώο της Pfizer και το δολοφονικό "εμβόλιο" της (reseauinternational.net) Το "δηλητήριο του εμβολίου" που επιβάλλεται σε επίπεδο ολόκληρου του πλανήτη παράγεται από μια φαρμακευτική εταιρεία η οποία παραπέμφθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ (2009) με την κατηγορία της "δόλιας εμπορίας": Η Pfizer επιτίθεται τώρα σε έγκυες γυναίκες καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, γυναίκες που έχουν γεννήσει παρά τις 1.444 δηλωμένες αποβολές (στην πραγματικότητα πολύ περισσότερες) ή πρόωρες, δυσμορφικές γεννήσεις. Έτσι, λογικά, αφού τους αφήνουμε να το κάνουν, η Pfizer επιτίθεται στα παιδιά από 5 έως 11 ετών, με ένα επείγον αίτημα για έγκριση του τοξικού προϊόντος της, ενώ 21 νέοι από 12 έως 17 ετών πέθαναν πρόσφατα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το μόνο καινούργιο πράγμα στη ζωή τους; Ότι αποδέχθηκαν το τοξικό προϊόν της Pfizer. Σοβαρά, χρειάζεται να κάνουμε αυτοψίες για να σας πείσουμε; Όταν σχεδόν κανείς κάτω των 30 ετών, εκτός αν είχε προηγούμενη εξουθενωτική ασθένεια, δεν πέθανε από COVID-19 ή είχε οποιαδήποτε σοβαρή μορφή. Ποια είναι η Pfizer; Ποια είναι η Μεγάλη Φαρμακοβιομηχανία ( Big Pharma); Πίσω από αυτές τις εταιρείες υπάρχουν άνθρωποι, ονόματα, εξουσιοδοτημένοι αξιωματούχοι. Από τώρα και στο εξής, ας αναφέρουμε αυτά τα ονόματα που υπηρετούν το Σύστημα, που ονομάζεται Sauron στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Θα μπορούσαμε να ονομάσουμε το σημερινό Σύστημα, τον Άρχοντα των "εμβολίων", με τον Sauron επικεφαλής του, Balrogs στην υπηρεσία του, ζηλωτές υπηρέτες, χρήσιμους "ηλίθιους" (βλ. Εγώ ως Ίκαρος), προδότες (Saruman), ανθρώπους που παρακολουθούν και άλλους που περιμένουν. Μην γελάτε. Η αναλογία είναι ρεαλιστική. Οι λέξεις είναι σημαντικές! Ενεργοποιούν εν αγνοία τους έννοιες βαθιά ριζωμένες στο ατομικό και συλλογικό μας ασυνείδητο: τα αρχέτυπα που είναι αγαπητά στον Carl Jung. Σήμερα, η έννοια του "εμβολίου" που χρησιμοποιείται ως δούρειος ίππος, επιτρέπει σε μια εταιρεία με ποινικό μητρώο, που έχει τιμωρηθεί με το μεγαλύτερο ομοσπονδιακό πρόστιμο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, που συνδέεται με την BioNTech, και άλλες εξίσου κακόφημες εταιρείες να σύρουν μέρος της ανθρωπότητας που τους ενοχλεί (εσάς και εμένα) προς μια εξαφάνιση που δεν θα οφείλεται καθόλου στην τύχη, με τη συνενοχή απατεώνων με λευκά δόντια, ντυμένων με κοστούμια ντιζάιν. Κάποιοι πάνε χαρούμενοι, τραγουδώντας, ακολουθώντας τον παπατζή. Άλλοι πάνε γιατί νιώθουν ένοχοι που ζουν: οι εγκληματικοί γκουρού κατάφεραν να τους κάνουν να πιστέψουν ότι είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την κλιματική αλλαγή, τον ρατσισμό κατά των έγχρωμων (το λευκό είναι χρώμα), την τρομοκρατία, τις ανισότητες, τις κρίσεις και σήμερα τις πανδημίες. Ναι, για τον " Sauron the system", ποτέ δεν θα πλύνουμε αρκετά τα χέρια μας, ποτέ δεν θα φορέσουμε αρκετά καλά τη μάσκα μας και ποτέ δεν θα δεχτούμε αρκετά από τα προϊόντα τους (που ψευδώς ονομάζονται εμβόλια) στο μελανιασμένο σώμα μας. Κάποιοι, οι χειρότεροι, πηγαίνουν εκεί συνειδητά, είτε για να ξύσουν κάποιο πλεονέκτημα είτε για να λάμψουν σαν φως του Udûn*. Να είστε προσεκτικοί με τις λέξεις. Μην χρησιμοποιείτε τα λόγια του Εχθρού Απαγορεύστε τη λέξη που αρχίζει με "ε" και τελειώνει με "λιο"! Και λέξεις όπως "υποχρεωτική", "περιορισμός", "μάσκα", "πλύσιμο των χεριών", "κοινωνική αποστασιοποίηση"... οι λέξεις τους, οι εκφράσεις τους που χρησιμοποιούνται επίτηδες για να τυλίξουν τα δηλητήριά τους σε μια ισχυρή και σωτήρια αρχετυπική έννοια (που γίνεται αντιληπτή ως τέτοια από την πλειοψηφία της ανθρωπότητας), για να γίνουν καλύτερα αποδεκτά από έναν πληθυσμό όλο και πιο "υπνωτισμένο" μέσω του φόβου, της επανάληψης, της σύγχυσης και των σπασίματος μοτίβων (εργαλεία που χρησιμοποιούνται για να θέσουν εν αγνοία τους ένα άτομο σε ύπνωση, μια κατάσταση συνείδησης που χαρακτηρίζεται από υπεραισθησία, μια υπερβολική ευαισθησία στην επιρροή). Χρησιμοποιήστε τις πραγματικές λέξεις για το τι πραγματικά είναι αυτά τα πράγματα: Ε...λιο = διαγονιδιακή ένεση Μάσκα = αναπνευστικός φραγμός Πλύσιμο χεριών = ψυχαναγκαστική διαταραχή υγιεινής Κοινωνική αποστασιοποίηση= κοινωνική απομόνωση Αυτά είναι προτάσεις. Το πιο σημαντικό είναι να έχουμε κατανοήσει γιατί αυτές οι σημασιολογικές εκτιμήσεις είναι κρίσιμες στον αγώνα μας ενάντια στην τρέχουσα μεταλλαγμένη ιδεολογία. Απευθύνομαι ειδικά σε όλους εκείνους που έχουν καταλάβει, που έχουν ανοίξει τα μάτια τους σε όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Σε αυτό το ιδιαίτερα σκοτεινό απόσπασμα του πρώτου μέρους του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ("Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού"), στη Μόρια, στα κελάρια του Khazad-dûm, ο θεατής-αναγνώστης βλέπει δύο φωτιές να αντιπαρατίθενται. Ο Gandalf εναντίον του Balrog. Ο Anor [ο Ήλιος] εναντίον του Udûn [η Κόλαση]. Η Φλόγα μπορεί να υπηρετήσει το Καλό, μπορεί να υπηρετήσει το Κακό. Η Φλόγα μπορεί να σε ζεστάνει, όπως μπορεί να σε κάψει. Τι υπέροχο μήνυμα ελπίδας για όλο τον πλανήτη που είναι ακόμα ελεύθερος και ζωντανός. Ο Udûn δεν θα περάσει, χάρη στον καθένα από εσάς, μικρές και μεγάλες φλόγες του Anor.
*** Μετάφραση από την Global Research Δικτυογραφία Sacré: 'The Lord of Vaccines and the New Health Terrorism' - 21st Century Wire  | Τι θα συμβεί στην Αθήνα αν πληγεί η Αλεξανδρούπολη Posted: 20 Oct 2021 06:00 AM PDT Καμία άλλη χώρα του ΝΑΤΟ δεν έχει διαθέσει στους Αμερικανούς τόσο πολλές στρατιωτικές βάσεις, όσες ετοιμάζεται τώρα να εκχωρήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 14 Οκτωβρίου 2021 Δεν υπάρχει ούτε μία (αρ. 1) χώρα του ΝΑΤΟ που να έχει διαθέσει στους Αμερικανούς τόσο πολλές στρατιωτικές βάσεις, να τους έχει εκχωρήσει πρακτικά όλο το έδαφος της χώρας, όσες ετοιμάζεται τώρα να εκχωρήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, των κ.κ. Μητσοτάκη και Δένδια. Τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο, οι εφημερίδες αναφέρουν, κατόπιν διαρροών από το υπουργείο Εξωτερικών, ότι οι Αμερικανοί θα μας δώσουν σε αντάλλαγμα της αυτοκατάργησης του ελληνικού κράτους μια ακόμα επιστολή, όπως αυτές του Κίσσινγκερ και του Πομπέο, που απεδείχθησαν άνευ οποιασδήποτε αξίας, ότι μας εγγυώνται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αν τα πράγματα έχουν έτσι, και πιθανότατα έχουν, πρέπει να σημειώσουμε ότι και η Τουρκία ακόμα μπορεί να υπογράψει τέτοιες επιστολές. Δεν αμφισβητεί την ύπαρξη της Ελληνικής Δημοκρατίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Η διαφορά Αθήνας και Άγκυρας δεν συνίσταται στο αν υπάρχουν κυριαρχικά δικαιώματα, συνίσταται στο ποια είναι αυτά. Αν δηλαδή καλώς ασκούμε κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου και στη Γαύδο και αν έχουμε δικαίωμα να τα εξοπλίζουμε. Μάλιστα, αυτές οι τουρκικές διεκδικήσεις έχουν τεθεί όχι μόνο με την ανοχή, αλλά με την υποκίνηση των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών (!). Επ΄αυτών των διαφορών η Ουάσιγκτον έχει μονίμως τηρήσει στάση ουδετερότητας, παρεμβαίνοντας μάλιστα στα Ίμια το 1996, τα κατέστησε επισήμως, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης Σημίτη και Πάγκαλου, ζώνη αμφισβητούμενης κυριαρχίας. Το μόνο κράτος στην περιοχή του οποίου όντως αμφισβητείται ακόμα και η νομιμότητα της ύπαρξής του και κατ’ επέκτασιν η ύπαρξη κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Και αυτή φρόντισαν να την αποκλείσουν οι κ.κ. Μητσοτάκης και Δένδιας από την ελληνογαλλική συμφωνία, όχι μόνο υπονομεύοντας την αρχικά καλή ιδέα μιας στρατηγικής προσέγγισης με τη Γαλλία, αλλά προκαλώντας και νέους σοβαρούς και μακροχρόνιους κινδύνους για τον ελληνισμό και στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Η στρατηγική λειτουργία των αμερικανικών βάσεων Στο προηγούμενο άρθρο μας, εξετάσαμε τη στρατηγική λειτουργία των νέων βάσεων που εγκαθιστούν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα και που είναι διπλή: Η προετοιμασία πολέμου κατά της Ρωσίας Ο νέο-αποικιακός έλεγχος της Ελλάδας, των ενόπλων δυνάμεων και των υπηρεσιών της και η σταδιακή ολοκλήρωση της μετατροπής τους από όργανο υπεράσπισης της Ελλάδας σε εργαλείο των “Προστατών” της. Εξετάσαμε επίσης τη στρατηγική σημασία που έχει η Αλεξανδρούπολη σε αυτή τη διαδικασία λόγω της εγγύτητάς της προς την Κριμαία και του μικρού χρόνου πτήσης των πυραύλων μεταξύ της Θράκης και της χερσονήσου αυτής, που καθιστούν τη βάση αυτή αντικειμενικά στόχο πρώτης προτεραιότητας σε περίπτωση σύρραξης στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και των Βαλκανίων. Αυτή η στρατηγική σημασία πολλαπλασιάζεται από δύο ακόμα παράγοντες. Ο πρώτος είναι η εγγύτητα της Αλεξανδρούπολης προς τα Στενά, που καθιστά την εκεί αμερικανική βάση κεντρικής σημασίας για τον έλεγχό τους και πολλαπλασιάζει τους λόγους κατά προτεραιότητα στοχοποίησής της. Ο δεύτερος είναι ότι, όπως φάνηκε από τις πρόσφατες χερσαίες ασκήσεις του ΝΑΤΟ, στην Ανατολική Ευρώπη (που κινητοποίησαν τις μεγαλύτερες δυνάμεις στην ιστορία του οργανισμού), η Αλεξανδρούπολη γίνεται το κύριο λιμάνι ανεφοδιασμού για τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις στα Βαλκάνια και επέκεινα. Εξετάσαμε επίσης το διεθνές περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνονται όλα αυτά, ένα απολύτως απρόβλεπτο περιβάλλον ιστορικά πρωτοφανούς αστάθειας, όπου Αμερική και Ρωσία έχουν κατεβάσει κατά τρόπο πολύ επικίνδυνο το κατώφλι χρήσης των πυρηνικών όπλων θεάτρου και μέσου βεληνεκούς, ακόμα και σε μια αρχικά καθαρά συμβατική σύρραξη, ενώ έχει διαλυθεί σχεδόν όλο το σύστημα ελέγχου των εξοπλισμών που συνομολογήθηκε μεταξύ ΗΠΑ και ΕΣΣΔ πριν από τριάντα χρόνια. Αναφέραμε επίσης τις σοβαρές ενδείξεις ότι στον αμερικανικό στρατηγικό σχεδιασμό περιλαμβάνεται το σενάριο μιας τοπικής, περιορισμένης σύρραξης στο χώρο των Βαλκανίων και της Μαύρης Θάλασσας, ενώ υπενθυμίσαμε και το προηγούμενο της παρ’ ολίγον κρίσης με το βρετανικό πολεμικό στην Κριμαία το περασμένο καλοκαίρι. Αντιλαμβάνομαι ότι αναγνώστες, μη εξοικειωμένοι με αυτά τα ζητήματα, θα τα εξορκίσουν όλα αυτά ως σενάρια μικρής πιθανότητας. Δεν μπορώ (και κανείς δεν μπορεί) να υπολογίσει τις πιθανότητες να υλοποιηθούν. Αλλά και το σενάριο ενός ελληνοτουρκικού πολέμου είναι “μικρής πιθανότητας”. Αυτό δεν μας εμπόδισε επί σαράντα χρόνια να ξοδεύουμε τα μαλλιά της κεφαλής μας για να το αντιμετωπίσουμε. Γιατί πρέπει να αδιαφορήσουμε για το πού μπορεί να εμπλακούμε με όλες αυτές τις βάσεις που τοποθετούμε; Τι θα συμβεί αν… Ας υποθέσουμε τώρα ότι ένα μικρό τακτικό πυρηνικό βλήμα πλήττει την Αλεξανδρούπολη, για τους λόγους που εξηγήσαμε. Στην πραγματικότητα είναι απίθανο να είναι μόνο ένα, γιατί αυτός που θα το εκτοξεύσει θέλει να είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα. Δεν έχει πολύ νόημα να εξετάσουμε το τι θα συμβεί στη Θράκη σε μια τέτοια περίπτωση. Η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη. Όμως στο Αιγαίο επικρατούν κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, βορειοανατολικοί άνεμοι, τα γνωστά μας μελτέμια. Αν η επίθεση λάβει χώρα μια τέτοια μέρα, η ραδιενεργός τέφρα θα μεταφερθεί εντός ελαχίστου χρόνου στο λεκανοπέδιο της Αττικής όπου κατοικεί ο μισός ελληνικός πληθυσμός. Τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση; Δεν θα υπάρχει ασφαλώς κανένας Χαρδαλιάς να πραγματοποιήσει την εκκένωση του λεκανοπεδίου, ούτε και θα είναι εφικτή. Αυτό που θα συμβεί είναι ότι αυτοί που λαμβάνουν σήμερα αυτές τις τυχοδιωκτικές, εγκληματικές και, τολμώ να πω, βαθειά αντεθνικές, ανθελληνικές αποφάσεις, θα πάρουν τα Φάλκον τους, αν είναι ακόμα στην εξουσία, και θα πετάξουν στη Γενεύη, το Λονδίνο και το Παρίσι, όπου διαθέτουν τα εναλλακτικά σπίτια και τις εναλλακτικές πατρίδες τους. Ο ελληνικός λαός όμως που θα πάει; Ας δεχτούμε προς στιγμήν το επιχείρημα ότι όλα αυτά είναι “μικρής” ή “πολύ μικρής” πιθανότητας σενάρια. Αν ερχόμουν να σας προτείνω να μου νοικιάσετε το υπόγειο του σπιτιού σας για να αποθηκεύσω πυρίτιδα, με ένα πολύ υψηλό τίμημα, διαβεβαιώνοντάς σας ότι είναι εντελώς ακίνδυνο και ότι θα λάβουμε όλα τα δυνατά μέτρα ασφαλείας, θα συμφωνούσατε; Εκατομμύρια Έλληνες βάζουν ζώνη ασφαλείας κάθε μέρα μπαίνοντας στο αυτοκίνητό τους, παρόλο που η πιθανότητα να πάνε να πέσουνε σε κάποιο φορτηγό είναι απειροελάχιστη. Βάζουμε ζώνη ασφαλείας στα αεροπλάνα, παρόλο που η πιθανότητα να πέσει ένα αεροπλάνο είναι μία στα πέντε εκατομμύρια και η πιθανότητα να μας σώσει η ζώνη απειροελάχιστη. Γιατί θεωρούμε ορθολογικό να πάρουμε τέτοια μέτρα για να προφυλάξουμε ένα άτομο από εντελώς απίθανους κινδύνους και δεν τα παίρνουμε για μια ολόκληρη χώρα, ένα λαό, ένα έθνος, απέναντι σε έναν κίνδυνο που δεν μπορούμε να σταθμίσουμε ποσοτικά πόσο μεγάλος είναι αλλά που, αν εμφανισθεί, θα σημαίνει την εξαΰλωση του; Γιατί αρμόδιοι και αναρμόδιοι παραδίδονται σε αυτό το θέμα, όπως και σε όλα τα άλλα, στην βολική για τα συμφέροντά τους “κουλτούρα του σορολόπ”, που κατέστρεψε τη χώρα (“έλα μωρέ και τι έγινε;”). Προφανώς τους αρμόδιους δεν τους απασχολούν αυτά όλα, το ενδεχόμενο δηλαδή να τερματίσουν, με τις πράξεις τους, μια ιστορία χιλιάδων χρόνων. Αν γίνει το κακό δεν θα ασχολείται κανείς μαζί τους. Αν δεν γίνει θα λένε “τα είδατε, κακώς φωνάζατε!”. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία μπορούν να αντιμετωπίσουν και αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο ενός τακτικού, “περιορισμένου” πυρηνικού πολέμου, γιατί μπορούν να το αντέξουν, να επιβιώσουν έστω και με μεγάλες καταστροφές, ακόμα και αν αυτός διεξαχθεί στο έδαφός τους. Έχουν, αν μη τι άλλο, τεράστιο γεωγραφικό βάθος. Η Ελλάδα είναι μια μικρή και πολύ ανοργάνωτη χώρα που δεν μπορεί να επιβιώσει ενός τακτικού “περιορισμένου” πυρηνικού πολέμου, όπως δεν μπορεί να επιβιώσει και μιας καταστροφής ενός πυρηνικού εργοστασίου, όπως αυτές που συνέβησαν στο Θρη Μάιλς Άιλαντ, το Τσέρνομπιλ και τη Φουκουσίμα, για αυτό και δεν πρέπει ποτέ να δώσει το έδαφός της για την κατασκευή τέτοιου εργοστασίου. Τι λέει ο στρατός; Αλήθεια, προτού παρθούν αυτές οι αποφάσεις ζητήθηκε άραγε η γνώμη της Διεύθυνσης Ραδιολογικού, Χημικού και Βιολογικού Πολέμου που, αν δεν κάνουμε λάθος, υφίσταται στο ΓΕΕΘΑ (υποθέτουμε γιατί υπάρχει, όχι γιατί δεν υπάρχει πιθανότητα να γίνει τέτοιος πόλεμος) ή της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, για το ποιες θα είναι οι συνέπειες από την εμπλοκή της χώρας σε σενάρια περιορισμένου πυρηνικού πολέμου εξαιτίας της εγκατάστασης των νέων βάσεων στη Βόρειο Ελλάδα; Οι Έλληνες αξιωματικοί, που έχουν ορκιστεί πίστη στην Ελλάδα, όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ, αυτοί που φέρουν ακόμα στις στολές τους τα ελληνικά εθνόσημα, όχι την αστερόεσσα ή δεν ξέρω ποιο άλλο σύμβολο, είναι χαρούμενοι και ικανοποιημένοι με όλα αυτά; Ζητήθηκε άραγε η γνώμη τους και αν ζητήθηκε συμφώνησαν; Το δεύτερο έγκλημα: η χρονική διάρκεια Σημειωτέον ότι η συμφωνία για τις βάσεις περιέχει και δεύτερο έγκλημα. Δεσμεύει τη χώρα για μια επταετία, τα πέντε πρώτα χρόνια συν μια διορία δύο ετών και μάλιστα τη στιγμή που δεν μπορούμε να προβλέψουμε αξιόπιστα τη διεθνή κατάσταση όχι σε επτά χρόνια, αλλά ούτε σε επτά μήνες. Αναιρεί έτσι μια κύρια ασφαλιστική δικλείδα, που προσέθεσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, όταν υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την ύπαρξη της Σούδας, παρά τους φόβους του για τη δράση τέτοιων βάσεων και το γεγονός ότι από το 1947 και εντεύθεν, οι ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί ο κυριότερος εχθρός της Ελλάδας, έχοντας όχι απλώς ανεχθεί, αλλά υποκινήσει και οργανώσει την τουρκική επιθετικότητα κατά των Ελλήνων της Πόλης, της Κύπρου και της Ελλάδας. Με άλλα λόγια καθιστά πολύ δύσκολο σε μια οποιαδήποτε αυριανή κυβέρνηση να απειλήσει έστω τους Αμερικανούς με κλείσιμο των βάσεων, αν τυχόν λόγοι εθνικού συμφέροντος, μεταβαλλόμενων διεθνών συνθηκών ή και μείζονος προβλήματος εθνικής ασφαλείας το απαιτεί. Και δίνουμε αυτό το χαρτί σε ποιόν ακριβώς; Στη δύναμη που οργάνωσε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κρίση στα Ίμια, στη δύναμη που άσκησε ασφυκτικές πιέσεις για να διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία (σχέδιο Ανάν και Πενταμερής), στη δύναμη που συγκατατέθηκε στο ΔΝΤ (όπου διαθέτει βέτο) στα προγράμματα οικονομικής καταστροφής της Ελλάδας (2010) και της Κύπρου (2013). Ακριβώς επειδή οι διεθνείς συνθήκες είναι εντελώς απρόβλεπτες είναι, και από την άποψη των πυρηνικών κινδύνων που εξετάζουμε και από την άποψη των εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά, εντελώς ανεύθυνη και εγκληματική η απόφαση εγκατάστασης αυτών των βάσεων. Στην πραγματικότητα, η ελληνοαμερικανική συμφωνία είναι ένας ακόμα σημαντικός σταθμός στην πορεία έκπτωσης, αρπαγής και τελικά τερματισμού του σχεδίου του ελληνικού δημοκρατικού έθνους-κράτους, που ξεκίνησε με την Επανάσταση του 1821. Είναι το ίδιο σχέδιο, ένα πανευρωπαϊκής και παγκόσμιας σημασίας πείραμα, με κρυφές αλλά βαθιές, όχι μόνο οικονομικές, αλλά επίσης πολιτικές, γεωπολιτικές, πολιτιστικές και ιδεολογικές στοχεύσεις, που άρχισε με την αρπαγή της ελληνικής κυριαρχίας στους τομείς της οικονομικής πολιτικής και της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων (2010 και μετά) και τώρα περνάει στο δεύτερο κεφάλαιο, της γεωπολιτικής, στην αρπαγή της στρατηγικής υπεραξίας της χώρας, της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της, των ενόπλων δυνάμεων και των υπηρεσιών της. Υ.Γ.: Η εμφάνιση της ηγεσίας Μπάιντεν στις ΗΠΑ, που καταβάλλει προσπάθεια για τη μείωση των εντάσεων στο αμερικανο-ρωσικό μέτωπο θα ήταν μια ευκαιρία και για την κυβέρνηση να ξαναδιαπραγματευθεί το θέμα των παραχωρήσεων προς τους Αμερικανούς, από πιο άνετη θέση. Αλλά βέβαια αυτό προϋποθέτει πολιτικούς που ενδιαφέρονται για τη χώρα τους. Όπως έχουμε ξαναπεί οι δικοί μας δεν είναι μόνο εξαρτημένοι, είναι και καθυστερημένοι. Δεν τους απασχολεί η διεθνής κατάσταση, γιατί ο ρόλος που έχουν επιφυλάξει στον εαυτό τους δεν είναι ηγετών της χώρας τους, αλλά ιμάντων μεταβίβασης των εντολών των Προστατών. Όπως έγραψε ο Γάλλος Ζακ Μεϊνώ στην κλασική μελέτη του για τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, “δεν τους ενδιαφέρει απλώς να κάνουν αυτά που τους ζητάνε οι Αμερικανοί, σπάνε όλη τη μέρα το κεφάλι τους να βρουν τι άλλο μπορούν να κάνουν για να τους ευχαριστήσουν”. Ούτε επί Πιουριφόι δεν είχε βρεθεί η Ελλάδα και η Κύπρος από κοντά σε τέτοια κατάσταση.  | Και οι τρείς (3) Εταιρείες εμβολίων COVID-19 που έχουν Εγκριθεί από τον FDA, εργοδοτούν πρώην Επιτρόπους του FDA Posted: 20 Oct 2021 05:00 AM PDT Μετάφραση Απολλόδωρος
Η περιστρεφόμενη πόρτα: COVID-19: Και οι 3 εγκεκριμένες από τον FDA εταιρείες εμβολίων COVID-19 απασχολούν τώρα πρώην επιτρόπους του FDA. Έχετε ένα πειραματικό φάρμακο που χρειάζεται ταχεία έγκριση από το FDA προκειμένου να πωληθεί στις μάζες; Ψάχνετε να αποσπάσετε δισεκατομμύρια δολάρια από τους Αμερικανούς φορολογούμενους για το νεοαποκτηθέν φαρμακευτικό σας προϊόν; Στη σημερινή Αμερική, μπορείτε να αγοράσετε έναν πρώην επίτροπο του FDA και να χρησιμοποιήσετε το σύστημα της διαφθοράς με τις περιστρεφόμενες πόρτες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα για να επιβάλλετε τη θέλησή σας στο αμερικανικό κοινό και να κερδίσετε απρόσμενα κέρδη για τα στελέχη και τους μετόχους σας κατά τη διαδικασία. Αυτή φαίνεται να είναι η ακριβής στρατηγική που χρησιμοποιούν η Johnson & Johnson, η Pfizer και η εταιρεία που ίδρυσε τη Moderna, οι οποίες τοποθέτησαν μια σειρά από πρώην υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους σε κορυφαίες θέσεις στους αντίστοιχους οργανισμούς τους. -- Dr. Scott Gottlieb Ο πρώην επίτροπος του FDA Scott Gottlieb, η απόλυτη προσωποποίηση του μηχανισμού της περιστρεφόμενης πόρτας, συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της Pfizer. Ο συχνός καλεσμένος του CNBC που χρηματοδοτείται από την Pfizer διατηρεί επίσης αρκετές χιλιάδες μετοχές της Pfizer και αμείβεται με εξαψήφιο ποσό σε ετήσια βάση. Ο Gottlieb κερδίζει εκατομμύρια από τους συνεχώς αυξανόμενους διορισμούς του στο διοικητικό συμβούλιο σε μια πληθώρα φαρμακευτικών εταιρειών και εταιρειών υγειονομικής περίθαλψης. Ο κερδοσκόπος της πανδημίας συμμετέχει επίσης στα διοικητικά συμβούλια της Illumina και της Tempus Labs, οι οποίες πωλούν εγκεκριμένα από τον FDA κιτ τεστ για το COVID-19. Επιπλέον, συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της Aetion, η οποία έχει συνεργαστεί με τον FDA για την έρευνα της πολιτικής COVID-19. -- Dr. Stephen Hahn Ο Stephen Hahn, ο οποίος ήταν επικεφαλής του FDA όταν ενέκρινε |
| | |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου