Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Δεν θα αρχίσω με την καθημερινότητα των ηλικιωμένων διότι η σύγχρονη τεχνολογία μας έχει καταδικάσει να ζούμε πέρα από το περιθώριο, στον κοινωνικό ΧΥΤΑ . Αλλά και τους νέους που παρακολουθώ εργασιακά και εκτός αυτής είναι όλοι πνιγμένοι στη δουλειά και εργάζονται κάτω από αφόρητο άγχος . Η σύγχρονη τεχνολογία που υποτίθεται ότι έγινε για να καλυτερεύσει τους όρους ζωής μας και να μας δώσει χρόνο για περισσότερη απόλαυση, ψυχαγωγία , συλλογισμό, μόρφωση και καλλιέργεια ψυχής έφθασε στο αντίθετο άκρο. Μετέβαλε τον άνθρωπο σε δούλο της «μηχανής» και άψυχο γρανάζι της.
Αυτή η περίπλοκη «Λερναία Ύδρα» με κάποια κεντρική κεφαλή με τον καιρό ξεπέρασε τις ανθρώπινες χρήσεις και αντί να υπακούει στη θέληση μας, όπως αρμόζει σε δημοκρατικές κοινωνίες , επιβάλει το δικό της νόμο και ρυθμό στον τράχηλο μας χωρίς να μας ρωτάει αν τον θέλουμε ή όχι. Το σώμα μας φθείρεται πρόωρα , περισσότερο δε η ψυχή μας, οι νέοι μας μεταβάλλονται σε «εξαρτημένους» του κινητού, ο άνθρωπος στερήθηκε τη χαρά της ζωής που γνωρίσαμε εμείς οι ηλικιωμένοι σε άλλες εποχές και γενικά τα όπλα ελευθερίας που ευαγγελίζονταν έγιναν όπλα υποδούλωσης.
Θα ήταν μωρία και απερισκεψία να ζητήσουμε να επιστρέψουμε στην παραδοσιακή απλότητα των πρωτογενών κοινωνιών. Ακόμη και αν ήταν τούτο κατορθωτό-που δεν είναι- το τίμημα θα ήταν βαρύτατο. Επομένως, ο δρόμος είναι χωρίς επιστροφή ! Μήπως όμως μπορεί να βελτιωθεί η κατάσταση ώστε να ανασάνει ο άνθρωπος και να βγει από το σημερινό τέλμα της woke ατζέντας και της εχθρότητας προς τη Φύση ; Να μειωθούν οι ώρες εργασίας . Να αυξηθεί ο χρόνος για ψυχαγωγία. Να δωθεί ώθηση στην καλλιέργεια του ανθρωπισμού , αισθητικής και της αναπτύξεως του πολιτισμού . Παράλληλα, με την τεχνολογία να καλλιεργήσουμε το ωραίο , το στοχασμό , συντροφικότητα, αλληλεγγύη , δικαιοσύνη και την δια βίου μάθηση .
Σήμερα τ’ αγαθά γίνονται προσιτά μόνο σ’ εκείνους που γνωρίζουν να χειρίζονται το σύστημα. Οι έχοντες άγνοια ζουν το μαρτύριο του «Ταντάλου»
Όλα βέβαια έχουν σαν βάση το οικονομικό σύστημα και δυστυχώς Δύση και Ανατολή ολίγον διαφέρουν προς τούτο. Η διαφορά τους έγκειται μόνο στην κατοχή του μεγάλου πλούτου και στην ελευθερία του λόγου που κι’ αυτή τείνει να περιοριστεί. Στη μεν Δύση τον πλούτο κατέχουν οι ιδιώτες, ενώ στην Ανατολή το κράτος και οι ιδιώτες. Πάντως, αμφότεροι χτίζουν το ίδιο αντι-«ανθρώπινο» και καταπιεστικό μοντέλο διακυβέρνησης και διαβίωσης των κοινωνιών τους. Το κλείσιμο της ψαλίδας μπορεί κάποια ημέρα να επέλθει μόνο δια της Συγκλήσεως. Αυτό υπενίχθη προσφάτως ο Πρόεδρος Τραμπ με την φορολογία των πλουσίων. Δεν εννοώ επάνοδο στο σοσιαλιστικό σύστημα γιατί τούτο έχει καταδικαστεί από τους λαούς και από την ιστορία. Ο άνθρωπος πρέπει να ζήσει εν Ελευθερία (12/5/25)
* Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://amphiktyon.org
Όποιος επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη
«διαγραφή» «σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου