Ομιλία Ταξίαρχου ε.α. Χρ. Νοταρίδη στον Εορτασμό Παγκόσμιας Ημέρας Τηλεπικοινωνιών & 79 Χρόνια Όπλου Διαβιβάσεων.

Εισερχόμενα

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΚΩΝ ΔΒ

9:13 π.μ. (πριν από 1 ώρα)
προς κρυφή κοιν.: εγώ

Αγαπητοί Συνάδελφοι και Φίλοι του Συνδέσμου Διαβιβάσεων,

Με ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνεια, σας αποστέλλουμε την ομιλία που εκφωνήθηκε από τον Ταξίαρχο ε.α. κ. Χρήστο Νοταρίδη, μέλος του Συνδέσμου μας, κατά την επίσημη εκδήλωση της 18ης Μαΐου 2025, η οποία πραγματοποιήθηκε στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Τηλεπικοινωνιών, καθώς και στη συμπλήρωση 79 ετών από την ίδρυση του Όπλου των Διαβιβάσεων.

Η ομιλία του κ. Νοταρίδη αναδεικνύει με γλαφυρότητα και ιστορική ακρίβεια τον ρόλο των Τηλεγραφητών του Στρατού κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία, τιμώντας τους αφανείς ήρωες που υπηρέτησαν με αυταπάρνηση, καθώς και τη διαχρονική σημασία των Διαβιβάσεων στον στρατιωτικό και εθνικό ιστό.

Σας καλούμε να διαβάσετε παρακάτω και να διαδώσετε αυτήν την εξαιρετική παρέμβαση, η οποία αποτελεί φόρο τιμής στην ιστορία του Όπλου, την τεχνολογική πρόοδο και την προσφορά των Διαβιβαστών διαχρονικά.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
Για το ΔΣ/ΣΑΑΔΒ 
Ανγος εα Κουτρουμάνης Δημήτριος
Αντιπρόεδρος ΣΑΑΔΒ


Σεβαστοί Στρατηγοί, Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι, κυρίες και κύριοι,

Σήμερα, 18 Μαΐου 2025, βρισκόμαστε μαζί, εδώ στο λίκνο των Διαβιβάσεων, για να τιμήσουμε την Παγκόσμια Ημέρα Τηλεπικοινωνιών. Μια ημέρα που μας δίνει την ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι τηλεπικοινωνίες και οι τεχνολογίες πληροφορικής στη διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου μας.   Σαν σήμερα, πριν από 160 χρόνια ακριβώς, στις 17 Μαΐου 1865 στο Παρίσι, 20 κράτη υπέγραψαν τη Διεθνή Σύμβαση Τηλεγράφου, ένα γεγονός στο οποίο συμμετείχαν και δύο εκπρόσωποι της Ελλάδος.   Καθώς αναλογιζόμαστε την ιστορική διαδρομή των τηλεπικοινωνιών, δεν μπορούμε παρά να θαυμάσουμε την συμβολή τους στην τεράστια πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε πολλούς τομείς της ζωής μας – από την οικονομία και την εκπαίδευση, μέχρι την κοινωνική ανάπτυξη, την υγεία και την ψυχαγωγία.  

Ωστόσο, υπάρχει ένας τομέας όπου οι εξελίξεις τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, και αυτός είναι οι στρατιωτικές επικοινωνίες.   Εμείς, οι Διαβιβαστές, γνωρίζουμε καλά ότι οι στρατιωτικές επικοινωνίες ανανεώνονται συνεχώς, παραμένοντας πάντα στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής καινοτομίας.
 Όλα αυτά είναι οικεία στους εν ενεργεία συναδέλφους μας.

Ωστόσο, ο κύριος λόγος που μας συγκεντρώνει σήμερα εδώ είναι για να τιμήσουμε μια ομάδα ανθρώπων που έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε μια από τις πιο σημαντικές και ταυτόχρονα τραγικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας: τη Μικρασιατική Εκστρατεία.  

Αναφέρομαι στους Τηλεγραφητές του Στρατού, όπως αποκαλούνταν τότε οι διαβιβαστές – σε αυτούς τους αφανείς ήρωες που, με τα λιγοστά μέσα που είχαν στη διάθεσή τους, συνέβαλαν τα μέγιστα στην προσπάθεια του ελληνικού στρατού εκείνη την περίοδο.   Σαν αυτές τις μέρες, πριν από 106 χρόνια, το Απόσπασμα Τηλεγραφητών της 1ης Μεραρχίας αποβιβάστηκε στην Ιωνία, ξεκινώντας τις επιχειρήσεις για την εξασφάλιση της επικοινωνιακής επαφής των ελληνικών δυνάμεων. Ακολούθησαν ακόμη 17 Μονάδες Τηλεγραφητών των υπολοίπων ελληνικών Σχηματισμών.  

Προσπαθήστε να φανταστείτε για μια στιγμή το χάος και την αβεβαιότητα μιας στρατιωτικής εκστρατείας σε ξένη γη. Μέσα σε αυτό το κρίσιμο περιβάλλον, οι Έλληνες Τηλεγραφητές ανέλαβαν έναν ρόλο αθόρυβο, αλλά ζωτικής σημασίας.   Η αποστολή τους ήταν να εγκαθιστούν, να συντηρούν και να λειτουργούν τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, εξασφαλίζοντας έτσι τον απαραίτητο σύνδεσμο μεταξύ των στρατιωτικών μονάδων, αλλά και μεταξύ των πολιτικών αρχών της ελληνικής διοίκησης της Σμύρνης.  

Τα τεχνολογικά μέσα της εποχής βρίσκονταν σε πρώιμο στάδιο: μαγνητικά τηλέφωνα, ογκώδη και περιορισμένης εμβέλειας· ενσύρματοι τηλέγραφοι, που απαιτούσαν ιδιαίτερες γραμμές και εξειδικευμένους χειριστές του Μορς· οπτικός τηλέγραφος και ηλιογράφος, ευάλωτοι στις καιρικές συνθήκες· και, τέλος, οι ελάχιστοι διαθέσιμοι ασύρματοι, δυσκίνητοι και επιρρεπείς σε βλάβες.  

Ας αναλογιστούμε τις τρομερές αντιξοότητες που αντιμετώπιζαν οι Τηλεγραφητές σε ένα θέατρο επιχειρήσεων όπως η Μικρά Ασία: μεγάλες αποστάσεις, δύσβατο έδαφος, ακραίες καιρικές συνθήκες, συχνές μετακινήσεις μονάδων και στρατηγείων που απαιτούσαν συνεχή επανεγκατάσταση των μέσων διαβιβάσεων, ελλείψεις σε υλικά και ανταλλακτικά, καθημερινές επιθέσεις από ατάκτους και τον εχθρικό τοπικό πληθυσμό, περίπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες κρυπτογράφησης, παρωχημένη νοοτροπία των επιτελών που οδηγούσε σε ελλιπή ενημέρωση των Τηλεγραφητών για τις επιχειρήσεις, ακόμα και υπονομευτικές ενέργειες από Έλληνες με διαφορετικές ιδεολογίες.  

Θα ήθελα να σας μεταφέρω ένα σύντομο απόσπασμα από τον λόγο που εκφωνήθηκε τον Μάιο του 1927 στην αντίστοιχη γιορτή του Συντάγματος Τηλεγραφητών: «Εδώ ένα τηλεφωνικό συνεργείο, εκεί ένας σταθμός οπτικού τηλεγράφου, αλλού σταθμός ασυρμάτου, πότε έφιππος, πότε πεζός και πότε με αυτοκίνητο και αεροπλάνο, Ο ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΗΣ με όλα τα μέσα έπλεκε τον ιστό του δικτύου των Διαβιβάσεων, αγκαλιάζοντας έτσι όλες τις Μονάδες. Και τι κόπος, τι κίνδυνος, τι αυτοθυσία, τι σκληρή απομόνωση πολλές φορές, για την επιτυχία του αυτή. Και όμως στην αχάριστη δουλειά του, την επιτυχία την θεωρούν ασήμαντη και στην αποτυχία, της φορτώνουν όλες τις αμαρτίες».  

Παρά τις τεράστιες αυτές δυσκολίες, οι Τηλεγραφητές ανταποκρίθηκαν στο καθήκον τους με αξιοθαύμαστη αυταπάρνηση και αποτελεσματικότητα. Εργάστηκαν ακούραστα για να εγκαταστήσουν και να συντηρήσουν τα δίκτυα επικοινωνιών, να μεταφέρουν διαταγές και αναφορές, να υποκλέψουν πληροφορίες από τον εχθρό, ακόμα και να πολεμήσουν όταν χρειάστηκε να υπερασπιστούν τους σταθμούς αναμετάδοσης.  

Η ιστορία τους είναι γεμάτη παραδείγματα ηρωισμού και αυτοθυσίας, για αυτό, εμείς έχουμε χρέος σε κάθε ευκαιρία να αποτίουμε έναν στέφανο δόξας, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής για την υπέροχη προσπάθειά τους. Όλη αυτή η δράση τους περιγράφεται αναλυτικά στο βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «ΟΙ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΣ».  

Τέλος, σήμερα 18 Μαΐου, γιορτάζουμε και τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων.
Εδώ στη Σχολή Διαβιβάσεων, λειτουργεί το δικό μας Μουσείο, ένας χώρος αφιερωμένος στην ανάδειξη του διαχρονικού ρόλου των Διαβιβάσεων και στη διατήρηση και ενίσχυση της εθνικής μνήμης.   Πέρα από την έκθεση συσκευών και μηχανημάτων που συνδέουν το παρελθόν με το παρόν, το μουσείο μας περιλαμβάνει ένα αξιόλογο αρχείο φωτογραφιών σε φυσική και ψηφιακή μορφή, μια πλούσια βιβλιοθήκη κανονισμών, εγχειριδίων και εκδόσεων σχετικά με τις Διαβιβάσεις, και τέλος, ένα μεγάλο αποθετήριο ψηφιοποιημένων εγγράφων που αφορούν την ιστορία του Όπλου μας.  

Όλη αυτή η συλλογή δημιουργήθηκε και εμπλουτίζεται συνεχώς, τόσο από τα υλικά που αποσύρονται από την Υπηρεσία, όσο και από τις δικές σας πολύτιμες δωρεές – απόστρατοι, έφεδροι, συλλέκτες και ιστοριοδίφες.   Σας ευχαριστούμε θερμά όλους και ενθαρρύνουμε όσους κατέχουν συσκευές ή άλλο αρχειακό υλικό, όπως φωτογραφίες, να ενισχύσουν και να εμπλουτίσουν το μουσείο μας. Μπορείτε να απευθυνθείτε σε εμένα ή στον Σύνδεσμό μας.

Σας διαβεβαιώνουμε ότι όλες οι δωρεές καταγράφονται, χρεώνονται και τα εκθέματα συντηρούνται με φροντίδα, ώστε τα περιεχόμενα του μουσείου να αποτελέσουν, στο παρόν και στο μέλλον, ένα πολύτιμο πεδίο έρευνας, μελέτης και εκπαίδευσης για τις νεότερες γενιές στελεχών.   Και κάτι τελευταίο: κάθε Οκτώβριο, το Μουσείο Διαβιβάσεων διοργανώνει μια ειδική γιορτή για να υποδεχτεί τους φίλους του. Σας προσκαλούμε όλους να είστε εκεί.  

Ελπίζω να μην σας κούρασα. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Ταξιαρχος εα Χρήστος Νοταρίδης