ΡΙΖΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΨΗΛΑ
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Ο καθένας μας δεν είναι
μόνο ο “εαυτός» του αλλά και ένας ολόκληρος κόσμος μέσα στον οποίο
βρίσκεται συνυφασμένος ψυχικά : γλώσσα , πίστη, ιδέες, ήθη, έθιμα , αξίες,
ιδανικά και ό,τι άλλο σέρνει κοντά του , ακόμη και το χωριό του, την
παλιά του γειτονιά, ο παλιός έρωτας του. Αυτό τέλος πάντων που αποτελεί
το μικρό του σύμπαν ψυχολογικά , ιστορικά, πολιτιστικά και γεωγραφικά. Μέσα
εκεί που γεννήθηκε , ανατράφηκε , έπαιξε , ερωτεύτηκε και σπούδασε. Εύκολα
δεν ξεχνιέται η πατρίδα
Και η Ελλάδα είναι
«Μεγάλη Ιδέα» και υπάρχει όχι μόνο σε κάθε Έλληνα το γένος , αλλά και σε κάθε
μορφωμένο και πολιτισμένο ξένο.
Αυτά ο μετανάστης δεν
μπορεί να τα αφήσει πίσω του όπως εγκαταλείπει ένα αδειανό ντουλάπι και τα
τριμμένα ρούχα του . Ούτε είναι δυνατόν να τα πετάξει από πάνω του και να μπει
στη νέα του «υπόσταση» γυμνός και αθώος , και να βαφτιστεί στη νέα του
πατρίδα(Άγγλος, Γάλλος, Γερμανός ή Αμερικανός κ.α) . Αυτά έχουν ζημωθεί
μέσα του και έχουν γίνει ένα με τον εαυτόν του. Καθώς αναγκάζεται να
ζήσει μακριά από αυτόν τον κόσμο, έχει το πικρό αίσθημα ότι ξεριζώθηκε όπως ένα
δένδρο που οι ρίζες του είναι γυμνές έως ότου ριζώσει σε άλλο τόπο.
Αυτός ο μετανάστης αν
είναι μοναχικός πνίγει όλο αυτό τον κόσμο μέσα του και δεν τον αφήνει να
εκδηλωθεί, παρά μόνο όταν συναντήσει έναν συμπατριώτη του. Όταν όμως γίνουν πολλοί
τότε δημιουργούν κοινότητα , μια «μικρή πατρίδα» στη χώρα που ζουν και
εργάζονται. Πριν γίνει το Ελληνικό Κράτος οι Έλληνες
της Διασποράς είχαν τέτοιες Κοινότητες (Μικρές Ελλάδες) και βίωσαν
τον Ελληνικό πολιτισμό και τον τρόπο ζωής της πατρίδας. Δέχονταν τα νέα της
πατρίδας , στήριξαν τις ιδιαίτερες πατρίδες τους οικονομικά και πολιτιστικά και
όταν ξεκίνησε η Επανάσταση έδωσαν τα πάντα στον αγώνα, ακόμη και τη ζωή
τους. Χωρίς αυτά τα ζωτικά κύτταρα δεν θα επιτύγχανε η επανάσταση του 1821, αλλά
και μετά βοήθησαν και ακόμη βοηθούν παντοιοτρόπως την Ελλάδα ν’
αντιμετωπίσει την Τουρκική απειλή. Τώρα δυστυχώς οι κοινότητες αυτές έχουν
σβήσει , οι παλιοί μετανάστες έχουν αφομοιωθεί στις νέες τους πατρίδες και το
ρόλο της ποδηγετήσεως του Ελληνισμού έχει αναλάβει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο ρόλος
της όμως είναι εντελώς διαφορετικός και μόνο την πίστη μπορεί
ν’ αντικαταστήσει από αυτά που άφησε πίσω του στην πατρίδα ο μετανάστης.
Σήμερα η τεχνολογία έχει
εξαλείψει τις αποστάσεις και μπορεί ο μετανάστης να εργάζεται μακριά αλλά
ταυτόχρονα να ζει πολιτιστικά στην πατρίδα. Ακόμη και να είναι πολίτης της
χώρας του με δικαίωμα ψήφου.
Αυτό το έχει αγνοήσει το
Ελληνικό Κράτος και ενώ ο απανταχού της γης Ελληνισμός είναι 16 περίπου
εκατομμύρια τα αγνοεί παγερά Οι λόγοι δεν είναι του παρόντος σημειώματος να
αναλυθούν . Να σημειωθεί δε ότι ο έξω Ελληνισμός βρίσκεται πνευματικά και
οικονομικά στην ανώτερη βαθμίδα στη χώρα που ζει.
Είναι λοιπόν αδήριτος
ανάγκη ενωμένος ο Ελληνισμός να ξεκινήσει για την εκπλήρωση του
παγκόσμιου πολιτιστικού του οράματος και των ιδανικών του.
(19/5/25)
* Αμφικτύων ο
Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας,
Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
amphiktyon@gmail.com
http://amphiktyon.blogspot.com/
Όποιος
επιθυμεί να διαγραφεί να επιστρέφει το παρόν με την ένδειξη
«διαγραφή»
«σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου 2672/98
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου