ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

---

• Οι εξισλαμισμοί στη Βόρεια Ήπειρο και ο Νεκτάριος Τέρπος
• Καλά Χριστούγεννα και Καλή Λευτεριά στην πατρίδα.
• Η φιλανθρωπία στα χρόνια του Βυζαντίου. Οταν στην Ευρώπη επικρατούσε ο Μεσαίωνας οι Ελληνες έδειχναν το λαμπερό τους ανθρώπινο πρόσωπο.
• Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας και ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κατά του Προσυμφώνου Πρεσπών
• Αυτά τα Χριστούγεννα κάνε κάτι διαφορετικό!!
• ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
• Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (βίντεο)
• ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑΣ
• Χριστούγεννα χωρίς Χριστό*
• Η παρακμή ως διδακτέα ύλη
• Προεκλογικά κακαρίσματα [χωρίς αυγά]
• Πώς μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου από τον καρκίνο του μαστού;
• Άγιος Παΐσιος: -Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται»
• Σμυρνέικα Χριστούγεννα στην αξέχαστη πατρίδα... πίσω στα παλιά
• Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει - ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (βίντεο)
• Αντί για ευχές είπε: «μας έχουν του πεθαμού, αλλά ακούγονται ήδη τα Κάλαντα στην ΠΟΛΗ και στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»
• Το καθεστώς των "Νέων Χωρών", απόρροια "ιστορικού ψεύδους";
• Τεχνητή νοημοσύνη και βληματοκεντρικός πόλεμος στο Αιγαίο
• ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ…
• Πολεμικές τέχνες, Νεα εποχή και αποκρυφισμός - Η αλήθεια!
• Κίνα και Ρωσία πραγματοποιούν αμφιλεγόμενα πειράματα στην Ευρώπη για τροποποίηση της ατμόσφαιρας

Οι εξισλαμισμοί στη Βόρεια Ήπειρο και ο Νεκτάριος Τέρπος Posted: 24 Dec 2018 09:30 AM PST Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς Οι εξισλαμισμοί και το παιδομάζωμα συνεχίζονται μέχρι τον ύστερο 18ο αιώνα στη δυτική Ελλάδα, την Ήπειρο και την Αλβανία και ο Κοσμάς Αιτωλός θα αναδειχθεί στον πρωτεργάτη της πάλης ενάντιά τους. Πρόδρομος και πνευματικός μέντοράς του, σχετικά άγνωστος στο ευρύτερο κοινό, υπήρξε ο Βορειοηπειρώτης ιερομόναχος από τη Μοσχόπολη, Νεκτάριος Τέρπος (γεννήθηκε μεταξύ 1675 και 1690 και απεβίωσε μεταξύ 1740 και 1741), τόσο με τη δράση του όσο και με τα βιβλία του. Ανάμεσά τους το Βιβλιάριον, καλούμενον Πίστις, το οποίο γνώρισε 12 εκδόσεις, μεταξύ 1732 και 1818.* Η Πίστις είχε ως κύριο αντικείμενό την αντιμετώπιση των εξισλαμισμών και της αλλαξοπιστίας των ορθοδόξων. Διαβάζουμε στο προοίμιο του έργου: «Τὸ λοι­πὸν ἐ­τοῦ­το τὸ Βι­βλιά­ριον, τὸ ἐ­πο­νο­μα­ζό­με­νον Πί­στις, δὲν τὸ ἐ­σύν­θε­σα διὰ τοὺς σο­φοὺς καὶ γραμ­μα­τι­σμένους ἀν­θρώ­πους, ἀλ­λὰ διὰ τοὺς ἀ­γραμ­μά­τους καὶ χω­ρι­κούς, ἐ­πει­δὴ εἰς ἐ­τοῦ­τα τὰ μέ­ρη τῆς Τουρ­κί­ας εὑ­ρι­σκό­με­νοι χρι­στια­νοί, πολ­λοὶ ἐ­πλα­νή­θη­καν, καὶ πλα­νοῦν­ται ἀ­πὸ ὀ­λί­γην ἀ­νάγ­κην καὶ δό­σι­μον τοῦ χα­ρα­τζί­ου, καὶ ἀρ­νοῦν­ται (φεῦ) τὸν Χρι­στόν, καὶ πα­ρα­δί­δον­ται εἰς τὰς χεῖ­ρας τοῦ δι­α­βό­λου«. Ο Νεκτάριος χρημάτισε διδάσκαλος στη σχολή της Μοσχόπολης –τη μετέπειτα περιβόητη Νέα Ἀκαδήμια– περιόδευσε δε ως ιεροκήρυκας στη σημερινή Βόρειο Ήπειρο, Βεράτι, Σπαθία και Μουζακιά, καθώς και στη Νότια Ήπειρο μέχρι την Άρτα, ως πρόδρομος του Κοσμά Αιτωλού. Οι αντι­μωαμεθανικές και αντιτουρκικές θέσεις του οδήγησαν και στην κακοποίησή του τα Χριστούγεννα του 1724, στο χωριό Τραγότι, κοντά στο Ελβασάν. Όταν κήρυσσε παρατήρησε ότι το ακροατήριό του το αποτελούσαν 120 γυναίκες και μόλις 15 άνδρες, διότι οι υπόλοιποι είχαν αλλαξοπιστήσει. Τότε στράφηκε εναντίον του Μωά­μεθ, γεγονός που οδήγησε στον άγριο ξυλοδαρμό του: «Ὕ­στε­ρον δὲ τὸ ἔ­μα­θαν δύ­ο ἀ­δέλ­φια Ἀ­γα­ῥη­νοί, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἦ­σαν σουμ­πα­σά­δες, τὸ πῶς ἐ­κή­ρυ­ξα ὁ­μο­λο­γών­τας [ ] τὸν Μω­ά­μεθ ψεύ­στην καὶ πλά­νον, καὶ ἕ­ναν πρῶ­τον μα­θη­τὴν τοῦ ἀν­τι­χρί­στου. Ἦλ­θαν καὶ μὲ ηὗ­ραν εἰς τὸ σπῆτι τοῦ Πα­πά, καὶ εἶ­χεν ὁ κα­θ’ ἕ­νας ἀ­πὸ ἕ­να κον­τό­ξυ­λον ἀ­πὸ γλα­τζι­νά, καὶ κτυ­πῶν­τες ἀ­πά­νω μου ἀ­νε­λε­ή­μο­να… Εἰς ὅ­λα τὰ μέ­ρη μὲ ἐ­βά­ρε­σαν, ἀλ­λοῦ τὸ κορ­μί μου ἐ­κοκ­κί­νι­σε, καὶ εἰς πε­ρισ­σο­τέ­ρους τό­πους ἐ­μαύ­ρι­σε, καὶ ὅ,τι ἔ­κα­μαν ἡ βεν­τού­ζαις καὶ τὰ κέ­ρα­τα, καὶ χά­ρι­τι Χρι­στοῦ ἰ­α­τρεύ­θη­κα, ὅ­μως τὸ ζερ­βόν μου μπρά­τζο ἔ­μει­νε βλαμ­μέ­νο, καὶ πο­τὲ δὲν ἠμ­πο­ρῶ νὰ ἀ­να­παυ­θῶ εἰς αὐ­τὸ τὸ μέ­ρος«.  Αντιτουρκικό και αντιμουσουλμανικό κήρυγμα Ο Τέρπος, στα κείμενα και στο κήρυγμά του, χρησιμοποιεί μια βίαιη αντιτουρκική, αντιισλαμική γλώσσα, που δύσκολα συναντούμε σε κείμενα που κυκλοφορούσαν, και μάλιστα σε τέτοια έκταση, στον τουρκοκρατούμενο Ελληνισμό: «Ἀ­λή­μο­νον εἰς ἐ­κεῖ­νον τὸν ἄν­θρω­πον, ὀ­ποῦ θέ­λει νὰ ἀ­πο­θά­νῃ εἰς τὴν πε­πλα­νημέ­νην θρη­σκεί­αν τοῦ πλά­νου, καὶ ἀ­πο­στά­του [ ], τοῦ Μω­ά­μεθ, καὶ τοῦ γαμ­βροῦ αὐ­τοῦ Ἀ­λῆ, οἱ ὁ­ποῖ­οι εἶναι, καὶ εὑ­ρί­σκον­ται πάν­το­τε ἐν τῷ μέ­σῳ τοῦ πυ­ρὸς τῆς κο­λά­σε­ως, ὁ­μοῦ μὲ τὸν πα­τέ­ρα τους τὸν δι­ά­βο­λον. Μὴν τολ­μή­σῃ λοι­πὸν τι­νὰς νὰ λέ­γῃ ὅ­τι τοὺς Τούρ­κους ὁ Θε­ὸς τοὺς ἔ­κα­με, καὶ τοὺς ἔ­δω­σε βα­σι­λεί­ας καὶ ἐ­ξου­σί­αν…. Τοι­ού­τη λο­γὶς εἶ­ναι καὶ οἱ Τοῦρ­κοι ἀ­πά­νω μας. Θη­ρί­α λο­γι­κά, Λύ­κοι ἀ­νή­με­ροι, Ὂ­χεν­τραις φαρ­μα­κε­ραῖς, Βα­σι­λί­σκοι βλα­πτι­κοί«. Δεδομένης της τεράστιας κυκλοφορίας των βιβλίων του –η κυκλοφορία της Πίστεως ξεπερνούσε τα 10.000 αντίτυπα– οι θέσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες τόσο από τους Τούρκους όσο και τους Έλληνες φιλότουρκους και «αδικητές», ακόμα και κληρικούς. Εξάλλου, παρεμβαίνει και στις κοινωνικές συγκρούσεις που ελάμβαναν χώρα στη Μοσχόπολη. Στις αιματηρές συγκρούσεις του 1724, οι εργάτες αντιστάθηκαν στους Τουρκαλβανούς που είχαν προσκαλέσει οι «κουμπανίες». Οι δε συγκρούσεις γύρω από τη διοίκηση της πόλης, μεταξύ των «αρχόντων», των συντεχνιών, καθώς και οι διεκδικήσεις των εργατών που ζητούσαν αύξηση των ημερομισθίων, είχαν προσλάβει ενδημικό χαρακτήρα. Λίγα χρόνια μετά καταγράφεται νέα αιματοχυσία, με τη δολοφονία προεστών και μεγαλεμπόρων, μέσα στο μοναστήρι, το 1735, κατά την εορτή της Διακαινησίμου: «Καὶ ποῖ­οι εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νοι, ὁ­ποῦ ἔ­χουν τὸν Θε­ὸν εἰς τὰ κα­τώ­τε­ρα μέ­ρη τῆς κο­λά­σε­ως; Εἶναι ἐ­κεῖ­νοι ὁ­ποῦ γυ­ρεύ­ουν τὴν ἐ­ξου­σί­αν καὶ αὐ­θεν­τί­αν, καὶ νὰ στα­θοῦν κρι­τά­δες, χω­ρὶς νὰ τοὺς θέ­λῃ ἡ χώ­ρα καὶ ἡ πο­λι­τεί­α. Εἶ­ναι καὶ ἐ­κεῖ­νοι ὁ­ποῦ δί­δουν καὶ φουρ­τζά­ρουν ἄ­σπρα διὰ τὴν ἐ­ξου­σί­αν. [ ] Εἶ­ναι καὶ ἐ­κεῖ­νοι ὁ­ποῦ φέρ­νουν βα­σι­λι­κοὺς ἀν­θρώ­πους, καὶ ζη­μι­ώ­νουν τὴν χώ­ραν καὶ τὴν πτω­χο­λο­γί­αν. [ ] Ἐ­τοῦτοι εἶ­ναι ὅ­λοι μα­θη­ταὶ τοῦ δι­α­βό­λου, ὁποῦ πο­λε­μοῦν, καὶ ἐμ­παί­νουν λη­στρι­κῶς, καὶ γί­νον­ται ἄρ­χον­τες«.  Εθνική και κοινωνική διάσταση  Για το Νεκτάριο, κοινωνική και εθνική διάσταση φαίνεται να διαπλέκονται αδιάρρηκτα. Η απελευθέρωση από την οθωμανική κυριαρχία συναρτάται άμεσα με τους «πολλοὺς τοῦ Θεοῦ», τους «πτωχούς». Ο απελευθερωτικός και ελληνοκεντρικός χαρακτήρας του κηρύγματός του υπογραμμίζεται και από τις συχνές συχνή αναφορές στους αρχαίους Έλληνες: «“Ἡ καλλίτερη αρχή ὅλων τῶν πραγμάτων εἶναι ὁ θεός, μὰ ἡ κεφαλὴ ὁλονῶν τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ πίστις”, καθώς λέγει ὁ Ἀριστοτέλης». «Σωκράτης ὁ φιλόσοφος, ἔστωντας νὰ ἰδῇ κάποιον πλούσιον ἀπαίδευτον, εἶπεν εἰς ἐκείνους ὁποῦ ἦτον σιμὰ του· νὰ ἴδετε τὸ χρυσὸν εἴδωλον». Επανειλημμένες αναφορές κάνει στους Αλέξανδρο, Πλούταρχο, Διογένη, Σόλωνα, Διογένη Λαέρτιο, Επίκτητο, Επίχαρμο, Θουκυδίδη, Πίνδαρο, Στίλπωνα, Ξενοφώντα, Αριστείδη, Δημόκριτο, Πυθαγόρα, Εμπεδοκλή, Λουκιανό κ.λπ. Τέλος, ο Γ. Βαλέτας εξαίρει τη λογοτεχνική αξία της γλώσσας του προδρόμου του Μακρυγιάννη. Αν, για τους λογίους και τους πεπαιδευμένους Έλληνες, συστατικό και ενισχυτικό της ταυτότητάς τους, εκτός από τη θρησκεία, ήταν η γλώσσα και η ιστορία, για τον λαό η ορθόδοξη πίστη αποτελούσε το μοναδικό ανάχωμα στην απώλεια της ταυτότητας και τους εξισλαμισμούς. Εξ ου και η τεράστια σημασία των νεομαρτύρων. Ο Τέρπος αναφέρεται στην περίπτωση του νεομάρτυρα της Βορείου Ηπείρου, άγιου Νικόδημου του Ελβασάν, που μαρτύρησε το 1722 και η μνήμη του τιμάται στις 11 Ιουλίου:  «Καὶ ἀ­κού­σα­τε. Ἐ­τοῦ­τος ὁ ἅ­γιος ἦ­τον ἀ­πὸ τὰ Βε­λά­γρα­δα [ ] φθό­νῳ τοῦ δι­α­βό­λου, ἀρ­νή­θη τὸν Χρι­στὸν παῤ­ῥη­σί­α, καὶ ἔ­γι­νεν Ἀ­γα­ρη­νός[ ]. Ἡ δὲ γυ­νὴ αὐ­τοῦ ἐ­λυ­πᾶ­το πολ­λὰ δι’ αὐ­τόν, καὶ ἐ­πα­ρα­κά­λει… διὰ νὰ ἐ­πι­στρέ­ψῃ πά­λιν πρὸς Κύ­ριον. Τέ­λος ὑ­πῆ­γε εἰς τὸ Ἅ­γιον Ὅ­ρος καὶ ἐ­ξο­μο­λο­γή­θη εἰς τοὺς ἐ­κεῖ­σε Πα­τέ­ρας, [ ] ἔ­λα­βε τὸ Ἅ­γιον Σχῆ­μα καὶ ἔ­γι­νε κα­λό­γε­ρος. [ ] Ὁ δὲ ἅ­γιος Νι­κό­δη­μος ὡ­σὰν ἦλ­θεν εἰς τὰ Βε­λά­γρα­δα [ ]…τὸν ἐ­πῆγαν εἰς τὸν ἡ­γε­μό­να λε­γό­με­νον Χου­σὲν πα­σιᾶς. [ ] Ὁ δὲ ἅ­γιος τοῦ ἀ­πη­λο­γή­θη· μὴ γέ­νοι­το, ὦ ἡ­γε­μὼν νὰ ἀρ­νη­θῶ πο­τὲ τὸν (Μωάμεθ) πι­στεύ­ω πὼς εἶ­ναι προ­φή­της τοῦ σα­τα­νᾶ, καὶ κά­θε­ται μέ­σα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰ­ώ­νιον, αὐ­τὸς καὶ ὅ­σοι τὸν πι­στεύ­ουν διὰ προ­φή­την. Ταῦ­τα εἰ­πὼν ὁ ἅ­γιος, ὁ ἡ­γε­μὼν ἐ­θυ­μώ­θη καὶ ἐν τῷ ἅ­μα τὸν ἀ­πο­φά­σι­σε νὰ τὸν ἀ­πο­κε­φα­λί­σουν. [ ] Καὶ ἡ μὲν ἁ­γί­α του ψυ­χὴ ἀ­νέ­βη στε­φη­φό­ρος εἰς τὸν χο­ρὸν τῶν ἁ­γί­ων μαρ­τύ­ρων, τὸ δὲ ἅ­γιον αὐ­τοῦ λεί­ψα­νον, λα­βόν­τες οἱ χρι­στια­νοὶ κα­τέ­θε­σαν αὐ­τὸ εἰς τὸν να­ὸν τῆς Θε­ο­τό­κου λε­γό­με­νον Σου­ρούμ­που­λη, εἰς δό­ξαν Θε­οῦ«. Ο Τέρπος, περισσότερο από οποιονδήποτε συγγραφέα της οθωμανικής περιόδου πριν τον Ρήγα, τον Κοραή και τον «Ανώνυμο» της Νομαρχίας, χρησιμοποιεί το βιβλίο του ως μια πολεμική μηχανή ενάντια στην τουρκική κυριαρχία, διότι βρίσκεται στην καρδιά της πάλης εναντίον των εξισλαμισμών. Η δε ιδιαίτερη πατρίδα του, η Μοσχόπολη, ήταν προκεχωρημένο φυλάκιο του Ελληνισμού στη Βόρεια Ήπειρο. Η τεράστια διάδοση των γραπτών του μαρτυρεί και τον άμεσα αντιστασιακό χαρακτήρα της επίκλησης της ορθόδοξης πίστης για τους Έλληνες ραγιάδες.  * Περισσότερα, στο νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά «Εκκλησία και Γένος εν αιχμαλωσία», Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2018.  πηγή

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Λευτεριά στην πατρίδα. Posted: 24 Dec 2018 09:00 AM PST αφίσα από την Μαίρη Καρά

Η φιλανθρωπία στα χρόνια του Βυζαντίου. Οταν στην Ευρώπη επικρατούσε ο Μεσαίωνας οι Ελληνες έδειχναν το λαμπερό τους ανθρώπινο πρόσωπο. Posted: 24 Dec 2018 08:30 AM PST Οι Βυζαντινοί, ακολουθώντας πιστά τις προτροπές του Ευαγγελίου, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να κάνουν αγαθοεργίες. Μία γυναίκα, προκειμένου να κάνει θεάρεστα έργα, έκλεβε από τον άντρα της όσα χρήματα μπορούσε και στη συνέχεια έκανε ελεημοσύνες στο όνομά του και στο όνομα των παιδιών τους. Ακόμη σε κάποιο βυζαντινό πλοίο οι ναύτες καθημερινά χώριζαν μία μερίδα φαγητού υπέρ του αγίου Φωκά, την οποία αγόραζε κάποιος από τους επιβάτες, δίνοντας το ανάλογο αντίτιμο. Το χρηματικό ποσό που συγκεντρωνόταν με τον τρόπο αυτό το μοίραζαν στους φτωχούς του τόπου στον οποίο προσορμιζόταν το πλοίο. Τα πάντα υπέρ των πτωχών  Όταν κάποιος ήταν ετοιμοθάνατος, καλούσε τον συμβολαιογράφο για τη σύνταξη της διαθήκης. Εκείνος τον ρωτούσε αν αφήνει κάτι από την περιουσία του «υπέρ των πτωχών και ενδεών» και δεν ήταν σπάνιες οι περιπτώσεις στις οποίες οι ετοιμοθάνατοι άφηναν σε φτωχούς σημαντικά χρηματικά ποσά ή πολύτιμα αντικείμενα. Πολλοί ήταν αυτοί που με τη διαθήκη τους έδιναν την ελευθερία στους δούλους τους. Υπήρχαν επίσης και εκείνοι που όριζαν ως κληρονόμο τους τον Χριστό, δηλώνοντας έτσι ότι επιθυμούσαν η περιουσία τους να μοιραστεί στους φτωχούς, με την ελπίδα ότι έτσι μπορούσαν να σώσουν την ψυχή τους. Επειδή βέβαια, κάποιοι συγγενείς είχαν συμφέρον να προσβάλλουν τέτοιου είδους διαθήκες το κράτος που τις ευνοούσε, δεν επέτρεπε για κανέναν λόγο την ακύρωση τους.  Υπέρ καμνόντων, αιχμαλώτων και της σωτηρίας αυτών  Όταν ύστερα από ατυχείς πολέμους αιχμαλωτίζονταν πολλοί Βυζαντινοί, με πρωτοβουλία της Εκκλησίας, γίνονταν έρανοι ώστε να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό για την απελευθέρωσή τους. Επί Ιουστινιανού ο Χοσρόης απείλησε να πωλήσει τους κατοίκους της Αντιοχείας τους οποίους είχε αιχμαλωτίσει. Τότε οι κάτοικοι της Έδεσσας (της Μεσοποταμίας) έκαναν μεταξύ τους έρανο, στον οποίο ο καθένας πρόσφερε ό,τι μπορούσε. Ακόμα και οι εταίρες πρόσφεραν τα κοσμήματα τους και από τους γεωργούς, που δεν είχαν χρήματα, άλλος πρόσφερε πρόβατα και άλλος το γαϊδουράκι του. Σε άλλη περίπτωση οι ίδιοι οι Αντιοχείς, για να ελευθερώσουν αιχμαλώτους από τα χέρια των Αράβων, άπλωσαν ένα χαλί στη μέση του ναού και εκεί έριχνε ο καθένας ότι μπορούσε. Έτσι συγκέντρωσαν το απαιτούμενο ποσό. Τα μέταλλα δεν είναι για όλους πολύτιμα Στο Βυζάντιο οι εγκληματίες συνήθως καταδικάζονταν σε πρόσκαιρη ή μόνιμη εξορία, σε περιορισμό σε κάποιο νησί ή στέλνονταν να εργάζονται στα μεταλλεία, όπου οι συνθήκες ήταν σκληρές. Όμως και γι’ αυτούς υπήρχε συχνά πρόνοια εκ μέρους των ευσεβών χριστιανών, οι οποίοι όχι μόνο επισκέπτονταν τους καταδίκους, αλλά και πολλές φορές έδιναν χρήματα στους δεσμοφύλακες για να τους συμπεριφέρονται με επιείκεια. Ο ίδιος ο Χρυσόστομος παρακινούσε τους πιστούς να δίνουν χρήματα για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων και όσων εργάζονταν στα μεταλλεία. Επιείκεια και στην σκληρότητα  Η Εκκλησία δεν ήταν ποτέ απόλυτη ή υπερβολικά αυστηρή στην τήρηση των θρησκευτικών κανόνων. Οι άξιοι κληρικοί είχαν διδαχθεί ότι συχνά έπρεπε να δείχνουν επιείκεια για τις ανθρώπινες αδυναμίες. Ακόμα και απέναντι στους αλλόθρησκους η Εκκλησία τηρούσε πιο φιλάνθρωπη στάση από την πολιτεία. Για παράδειγμα η Εκκλησία τηρούσε φιλικές σχέσεις με τους μουσουλμάνους και προωθούσε τον διάλογο μεταξύ των δύο θρησκειών. Αντίθετα, αυτοκράτορες όπως ο Ηράκλειος ή ο Ρωμανός Α’ φέρθηκαν με σκληρότητα απέναντι στους Εβραίους, μάλλον εξαιτίας μιας προφητείας που προέβλεπε ότι το Βυζάντιο θα καταστρεφόταν από μια φυλή περιτμημένη.  Πηγή: Η άγνωστη πλευρά του Βυζαντίου, του Ιωάννη Γρυντάκη, Γεώργιου Δάλκου, Άγγελου Χόρτη και Έκτορα Χόρτη, εκδόσεις Μεταίχμιο   mixanitouxronou

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας και ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κατά του Προσυμφώνου Πρεσπών Posted: 24 Dec 2018 08:55 AM PST Γράφει ο Νίκος Λυγερός Μετά την επιστολή των 22 Μητροπολιτών της Μακεδονίας, ήρθαν με τη σειρά τους ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας και ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών να υποστηρίξουν τον αγώνα της Μακεδονίας κατά του Προσυμφώνου των Πρεσπών. Έτσι όσοι περίμεναν την Εκκλησία μας να ακουστεί μ’ έναν ξεκάθαρο τρόπο, χαίρονται όλο και περισσότερο και ειδικά αυτήν την περίοδο. Διότι και την ώρα των Χριστουγέννων, η Εκκλησία δεν ξεχνά τον Ελληνισμό αφού ζει μέσω του.  Όσοι πιστεύουν λοιπόν ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα με το όνομα της Μακεδονίας κι ότι το Προσύμφωνο είναι μονόδρομος τώρα πρέπει να αποδεχτούν και να παραδεχτούν ότι είναι όλο και περισσότεροι αυτοί που διαφωνούν με αυτό το απαράδεκτο κείμενο. Δεν είναι τυχαίο που η αντίσταση της Εκκλησίας μεγαλώνει. Διότι όλοι οι Μητροπολίτες βλέπουν πώς γεννιούνται οι ακραίες ερμηνείες ενός κειμένου που είναι γραμμένο κατά των ελληνικών θέσεων επειδή ακολουθεί την ιδεολογία μιας κόκκινης βαρβαρότητας που δεν σέβεται ούτε τον Ελληνισμό ούτε την Ιστορία. Κανένας δεν πρόκειται να κάνει διακοπές με ελεύθερο το πνεύμα, τώρα που κινδυνεύει η Μακεδονία μας από το Προσύμφωνο. Και δεν πρόκειται να ησυχάσουμε όσο δεν έχει ακυρωθεί.  Γι’ αυτό συνεχίζουμε ακάθεκτα τον αγώνα όπου κι αν πρέπει να γίνει στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στη Σουηδία, στη Φιλανδία, στην Αμερική και την Αυστραλία διότι ο Ελληνισμός παλεύει από παντού για τον ίδιο σκοπό. Παραμένει δώρο της Ανθρωπότητας ενάντια σε κάθε βαρβαρότητα που δεν σέβεται την ιστορία. πηγή Ο Νίκος Λυγερός είναι καθηγητής Γεωστρατηγικής Δείτε επίσης Ν. Λυγερός - Απαντήσεις για την ΑΟΖ και τον Μακεδονικό Αγώνα. St. George. Media. Philadelphia, 10/12/2018 ΕΔΩ

Αυτά τα Χριστούγεννα κάνε κάτι διαφορετικό!! Posted: 24 Dec 2018 08:46 AM PST Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Αυτά τα Χριστούγεννα, κάνε κάτι διαφορετικό. Δώσε ένα δώρο σε έναν φίλο ή μία φίλη, μία μικρή κίνηση που θα τους δώσει χαρά και χαμόγελο. Προσπάθησε να στηρίξεις διακριτικά εκείνο τον φίλο ή τη φίλη ο οποίος πάντοτε θα βρίσκει προφάσεις για να μη γιορτάσει επειδή θέλει ‘’να το ρίξει στη δουλειά’’, δεν έχει διάθεση ή απλά αισθάνεται μοναξιά. Αξίζει να γίνει αναφορά στην ‘’κατάθλιψη των γιορτών’’, μία επιστημονικά αποδεδειγμένη διαταραχή πολλών ανθρώπων, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με την αδυσώπητη ψυχική νόσο. Ναι, τα Χριστούγεννα δεν είναι για όλους ατελείωτη χαρά, ευτυχία, τραπέζια με φαγητό και γιορτινοί έξοδοι, αλλά μία ροπή προς τη μοναξιά και τη θλίψη. Εντάξει, Χριστούγεννα έρχονται, υπέροχα και συγκλονιστικά...αλλά μην τρελαίνετε όλο τον κόσμο συνέχεια ''χαμογέλα, χαμογέλα, χαμογέλα''... ο κάθε άνθρωπος έχει το χρόνο και τη διάθεσή του, μόνος του θα οδηγήσει τον εαυτό του στο να αισθανθεί χαρά. Μην πιέζετε τους ανθρώπους να αισθάνονται καλά όταν δεν τους βγαίνει από μέσα τους, σεβαστείτε το συναίσθημα και το χρόνο τους. Και στην τελική, ακόμα και μέσα να μείνεις προσπαθώντας να στηρίξεις ένα δικό σου αγαπημένο πρόσωπο, μία χαρά είναι και δε χάθηκε και ο κόσμος.  Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Posted: 24 Dec 2018 06:33 AM PST Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Έτσι περιγράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς τον ψαλμό των αγγέλων που δοξολογούσαν τη Γέννηση του Χριστού. Και εμείς ας ανταλλάξουμε ευχές Ορθόδοξες και Ελληνικές. Ευχές για υγεία, ειρήνη, δημιουργικότητα και ευλογία από τον Θεό. Εύχομαι να ξαναβάλουμε τον Χριστό στη ζωή μας. Την προσωπική, την οικογενειακή, την κοινωνική, την εθνική. Να γιορτάζουμε Χριστούγεννα με τον Χριστό και όχι χωρίς Χριστό. Να συγκινηθούμε με τα λόγια της Χριστουγεννιάτικης Θείας Λειτουργίας, να προσεγγίσουμε το περιεχόμενο της υμνογραφίας των ημερών, να θυμηθούμε τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη. Να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τις θρησκευτικές παραδόσεις του λαού μας. Να τους διδάξουμε τα παραδοσιακά κάλαντα διαφόρων περιοχών του Ελληνισμού. Να τους χαρίσουμε βιβλία συγγραφέων που μοσχοβολούν λιβάνι και αγιοκέρι, όπως του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, του Φώτη Κόντογλου κ.α. Να τους εξηγήσουμε ότι ο πραγματικός Άγιος Βασίλειος ήταν ένας ασκητικός λόγιος και φιλάνθρωπος Επίσκοπος στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, τον 4ο αιώνα, και δεν είχε καμία σχέση με τον συμπαθητικό παππού των διαφημίσεων, που φορά κόκκινα ρούχα και ονομάζεται από τους Δυτικούς Santa Claus (παραφθορά του Αγίου Νικολάου). Ας στείλουμε ευχές σε όλους τους Έλληνες και ιδίως σε αυτούς που δοκιμάζονται και σε αυτούς που ζουν μακρυά από την πατρίδα. Να θυμηθούμε τους συνανθρώπους μας στο Μάτι και στη Μάνδρα, που θα γιορτάσουν με πόνο και δυσκολίες μετά την καταστροφή. Να στρέψουμε τον νου μας στα σύνορά μας, στους ακρίτες της Κόνιτσας, του Διδυμοτείχου, των Πρεσπών, των Οινουσσών Χίου, του Καστελλορίζου. Να ευχηθούμε καλύτερες ημέρες για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου, της Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου. Να μιλήσουμε επιτέλους για την καταπιεσμένη ελληνική μειονότητα στο κράτος των Σκοπίων. Να ευχαριστήσουμε τους Αποδήμους Έλληνες σε όλη την Υφήλιο για την αγάπη τους προς την πατρίδα και να τους ευχηθούμε να γιορτάζουν και εκεί που βρίσκονται Χριστούγεννα Ορθόδοξα και Ελληνικά. Ας ευχηθούμε να ξεπεράσει η πατρίδα μας την κρίση που δεν είναι μόνον οικονομική, αλλά πρωτίστως πνευματική. Ας προσπαθήσουμε να ξαναβρούμε τις αξίες, οι οποίες κράτησαν όρθιο το Έθνος απέναντι σε κατακτήσεις, υποδουλώσεις, επιδρομές και πολιτιστικούς ή θρησκευτικούς επεκτατισμούς. Ας ευχηθούμε να φωτίζει ο γεννηθείς Χριστός την πολιτική ηγεσία μας, ανεξαρτήτως ιδεολογιών και διαφοροποιήσεων, ώστε να επικρατεί ομόνοια, εθνική ομοψυχία και σεβασμός στην Εκκλησία μας και στην Ιστορία μας. Ας κάνουμε ακόμη μία ευχή: Η Παιδεία να μην αποκοπεί από τις ζωογόνες ελληνορθόδοξες ρίζες μας και να προσφέρει στους νέους πρότυπα και ιδανικά. Ας ευχηθούμε ειρήνη σε όλη την Ανθρωπότητα. Φίλες και φίλοι, σας εύχομαι Χρόνια Πολλά και ευλογημένα! Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 23.12.2018  πηγή

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (βίντεο) Posted: 24 Dec 2018 05:31 AM PST από τον χρήστη eleni tsantzou  Το video δημιουργήθηκε για εκπαιδευτική χρήση. Κείμενα: αποσπάσματα από το βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα "Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ"

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑΣ Posted: 24 Dec 2018 05:04 AM PST Γράφει ο Απόστολος Παπαδημητρίου Ζούμε σε εποχή ενός ιδιότυπου και άκρως επικίνδυνου διωγμού της πίστης προς τον Θεό στον δυτικό κόσμο. Οι διώκτες της πίστης στη διαπίστωση αυτή θα αντιδράσουν με ειρωνικά σχόλια. Γι’ αυτούς δεν υφίσταται διωγμός, καθώς όλοι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα και ουδεμία δίωξη κατά πιστών ενεργείται ούτε απαγόρευση της λατρείας του Θεού υπάρχει, της οποιασδήποτε λατρείας. Απλά ήλθε το «πλήρωμα του χρόνου» να επιβεβαιωθούν οι «προφήτες» της αθεΐας ότι η πίστη σε Θεό είναι κοινωνικό επιφαινόμενο. Χαρακτηρίζει αυτή, κατά την άποψη των αθέων, τα άτομα των προεπιστημονικών κοινωνιών και είναι καταδικασμένη να σβήσει με την πρόοδο της επιστήμης και την θεσμοθέτηση με βάση την «ορθή» λογική. Αν εξετάσουμε το ζήτημα της πίστης προς τον Θεό και της αθεΐας, θα διαπιστώσουμε ότι οι άθεοι φαίνεται να δικαιώνονται! Οι διαπιστώσεις αφορούν κυρίως στον κόσμο της Δύσης, που αποτελεί όμως μειοψηφία του πληθυσμού της γης. Βέβαια η Δύση βρίσκεται στην πρωτοπορεία τόσο της επιστημονικής όσο και, κατά συνέπεια, της οικονομικής προόδου, συνεπώς η «προφητεία» βαίνει προς εκπλήρωση. Υπάρχουν και άλλες σημαντικές πληθυσμιακά κοινωνίες, όπως η κινεζική, στις οποίες φαίνεται να μη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο η θρησκευτική πίστη. Και είναι εύκολο να αποδοθεί αυτό στην ιδεολογία, η οποία υποκατέστησε την πίστη κατά τις πρόσφατες δεκαετίες. Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις οι άθεοι ετοιμάζονται για παιάνα θριάμβου με τη συντριβή της θρησκευτικής πίστης και την απώθησή της στο «μουσείο» της ιστορίας. Στη Δύση εξακολουθούν βέβαια να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα, με τρόπο όμως που δεν συνάδει στο ελάχιστο με το πνεύμα της γιορτής, όπως την έχει καθιερώσει η Εκκλησία των πρώτων χριστιανικών αιώνων. Το αστικό πνεύμα του άκρατου καταναλωτισμού έχει σαρώσει τα πάντα έχοντας εντάξει και τις θρησκευτικές γιορτές στην αγορά. Ακόμη και οι άθεοι δεν δυσκολεύονται να λάβουν μέρος στον εκτός των ναών εορτασμό. Πανηγυρική η εμφάνιση των αστικών κέντρων. Φωτεινός ο διάκοσμος οικιών, καταστημάτων και κοινοχρήστων χώρων. Παιχνίδια για παιδιά στις μεγάλες πλατείες! Η ετοιμασία διαρκεί περισσότερες από είκοσι ημέρες, κατά τις οποίες καταβάλλεται κάθε προσπάθεια, ώστε να «θερμανθεί» η αγορά! Πολύς ο λόγος για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι και περισσότερος για το κόστος του. Και ευχές, άφθονες και αδάπανες ευχές, προς γνωστούς και μη: Χρόνια πολλά – καλές γιορτές! Ο Χριστός, ως φτωχός συγγενής, που έρχεται από το παρελθόν παντελώς ανήμπορος να συγκινήσει τα άτομα της δυτικής κοινωνίας του 21ου αιώνα, διαθέτει ακόμη κάποια θέση σε μια πλατεία. Εκεί στήνεται η φάτνη του, που ανασύρεται από την αποθήκη του Δήμου, στην οποία αποθηκεύεται κατά το υπόλοιπο διάστημα του έτους μαζί με τις καρναβαλικές φιγούρες! Και οι γονείς, αφού τα παιδάκια τους διασκεδάσουν με τα ηλεκτροκίνητα παιχνίδια, περνούν νωχελικά και από τη φάτνη, για να δείξουν σ’ αυτά τον φτωχό Χριστούλη! Κάποιοι βέβαια, «καθυστερημένοι ακόμη», θα προσέλθουν στη χριστουγεννιάτικη θεία Λειτουργία. Άλλοι, περισσότεροι αυτοί, θα κάνουν τον «κόπο» να εκκλησιαστούν για το έθιμο και θα επαναλάβουν την επίσκεψη στον ναό το επόμενο Πάσχα. Οι λοιποί θα προτιμήσουν το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν της κοσμικής αγρυπνίας με υπέρμετρη κατανάλωση εδεσμάτων και ποτών εν μέσω ευχών σε χώρο, στον οποίο παρά την πλησμονή αγαθών έντονο εκδηλώνεται το υπαρξιακό κενό! Ζούμε, αναμφισβήτητα στη μεταχριστιανική εποχή. Αλλά δεν είναι λίγοι, που τονίζουν ότι έχουμε περάσει και στην εποχή της μετανεωτερικότητας. Και αυτοί δεν είναι πιστοί, που εκδηλώνουν κακεντρέχεια κραυγάζοντας το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων». Είναι οι ίδιοι οι «πνευματικοί» απόγονοι των «προφητών» της νεωτερικότητας, όσοι βέβαια αντιλαμβάνονται την κακή πορεία των πραγμάτων στις δυτικές κοινωνίες. Οι δυτικές κοινωνίες, χριστιανικές ή κοσμικές (ακόμη διίστανται οι απόψεις) νοσούν βαρύτατα. Η προς θάνατον νόσος, η επιδημία, διαρκεί αιώνες τώρα. Δυστυχώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει την τραγικότητα των κοινωνιών ούτε οι πιστοί ούτε οι άπιστοι. Οι πρώτοι εμμένουν στις παραχαράξεις της «άπαξ παραδοθείσης πίστεως» από τον Θεό που έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος θεός. Όλες οι συμφορές που βρήκαν τις κοινωνίες αυτές οφείλονταν στην απομάκρυνση από το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού. Η επικράτηση της φεουδαρχίας και η ακραία περιφρόνηση της ελευθερίας του προσώπου, ως εικόνας του Θεού, υπήρξε η πρώτη μεγάλη αστοχία του αλαζονικού δυτικού ανθρώπου. Όταν το κακό πλεόνασε, προκλήθηκε έντονη η αντίδραση στις άθλιες αυθαιρεσίες του «αντιπροσώπου» του Θεού και των κοσμικών αρχόντων, οι οποίοι στήριζαν με την κοσμική ισχύ τον Πάπα, για να λάβουν ως αντάλλαγμα την ευλογία του, με την οποία κατοχύρωναν την ισχύ τους. Και ο νέος κόσμος, αυτός του προτεσταντισμού, γέννησε νέο τέρας. Δεν έχει αυτό γνωρίσματα μόνο αμιγώς θρησκευτικά.  Πέρα από την ασυδοσία περί το δόγμα, έχει, ως νέα επιδημία, εξαπλωθεί η ασυδοσία περί τη δράση στον οικονομικό τομέα. Στην εποχή μας ακόμη και οι «χριστιανοί» είναι πρωτίστως καπιταλιστές! Τί να αποκομίσουν προστρέχοντας σε μια κακοφκιαγμένη φάτνη; Γι’ αυτό οι κοινωνίες ομοιάζουν με απέραντες ερημικές εκτάσεις. Τα πρόσωπα έχουν υποκατασταθεί από τα άτομα, τα οποία το σύστημα θεωρεί ως εν πλήρει επαρκεία αναλώσιμα. Ο περί των πανανθρωπίνων ιδανικών δημαγωγικός λόγος άφθονος, πλην στις καρδιές των ανθρώπων έχει ψυχρανθεί η αγάπη, όπως πρόβλεψαν οι αψευδείς προφήτες, ακολουθώντας το αιώνιο πρότυπο, τον Σωτήρα Ιησού Χριστό, ο οποίος, παρά τις εμπαθείς κατηγορίες για μεσσιανισμό, μίλησε για τον μικρό αριθμό εκείνων, που θα διαβούν τη στενή πύλη της σωτηρίας και προς ενδυνάμωση τόνισε στους διαχρονικά πιστούς: «Μη φοβού το μικρόν ποίμνιον». Οι πολλοί πορευόμαστε με δύο «βεβαιότητες». Την πρώτη γεννά η φαρισαϊκή υποκρισία και η αίσθηση ικανοποίησης του Θεού με τη στάση βίου και ακόμη η αίσθηση υποχρέωσής Του απέναντί μας. Η δεύτερη είναι η «βεβαιότητα» που προσφέρει η αυτονομημένη από τον Θεό λογική, με επιχειρήματα της οποίας προσπαθούμε να φιμώσουμε τη συνείδησή μας τρεφόμενοι με την αυταπάτη ότι όλα βαίνουν καλώς και συγκαλύπτοντας το δράμα εκ του υπαρξιακού κενού με την καύχηση ότι είμαστε ελεύθεροι, αν και δουλωμένοι σε πλείστα όσα πάθη! Πόσο αυτές οι «βεβαιότητες» μπορούν να μας αναπαύσουν; Πώς είναι δυνατόν να γαληνεύσουμε, ενώ στεκόμαστε ανήμποροι να αναγνώσουμε το μήνυμα, το οποίο εκπέμπεται από τη φάτνη της ταπείνωσης του Θεού; Πάντως και σήμερα κάποιες ψυχές, οάσεις, μέσα στις ερήμους της αφθονίας και της στέρησης, κάνουν φάτνη της καρδιά τους. Την προσφέρουν να γεννηθεί ο Χριστός! Αφουγκράζονται των αγγέλων τον ύμνο της ειρήνης! Δεν αισθάνονται μόνοι και δεν παραλύει τα γόνατά τους ο φόβος. Ο Χριστός είναι γι’ αυτούς ο λυτρωτής. Έκανα τον λόγο Του ζωή τους και γεύονται τους καρπούς. Στους λοιπούς εναπόκειται να αναθεωρήσουμε εν ελευθερία τον δραματικά εσφαλμένο τρόπο βίου, να πορευθούμε προς την αλήθεια και τη ζωή.  «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό* Posted: 24 Dec 2018 04:32 AM PST Από το διαδίκτυο: «Πιείτε σαν νεροφίδες, φάτε του σκασμού κι ένας χοντρός με κόκκινα ρούχα θα σας φέρει δώρα»  Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος Eίναι -στ' αλήθεια- μαγικός ο τρόπος με τον οποίο τα μέσα μαζικής εξημέρωσης αντιστάσεων και εξαχρείωσης ενστίκτων κρύβουν από την εορταστική περίοδο τον πρωταγωνιστή: τον Ιησού Χριστό! Κουβέντα δεν ακούγεται για Εκείνον, την ιστορία της γέννησής Του, το βαθύ νόημα που έχει αυτή η υπέροχη περιπέτεια για την ανθρωπότητα. Τα Χριστούγεννα για τα ΜΜΕ είναι μια ημερολογιακή ένδειξη, ένας δείκτης κατανάλωσης, μια ατζέντα πολιτικού που τα στηρίζει και στηρίζεται από αυτά, μια εξαιρετική αφορμή για ταξιδιωτικό ρεπορτάζ με τίτλο «Οι γιορτές των επωνύμων». Ο μόνος που δεν έχει όνομα και ιδιότητα για τους «άρχοντες του κόσμου τούτου» είναι ο Χριστός.  Τα κανάλια θα στήσουν τις κάμερές τους στη Βαρβάκειο, στην κεντρική αγορά της Θεσσαλονίκης, των Πατρών και άλλων μεγάλων πόλεων, και θα καραδοκούν για στιγμιότυπα με φόντο μια γαλοπούλα κρεμασμένη ανάποδα και μια ταμπέλα με την τιμή του κιλού. Οι μισές οθόνες και σελίδες θα γεμίσουν με μελομακάρονα, κουραμπιέδες, ποτά, παραισθησιογόνες ουσίες, καζίνα, ζαρτιέρες, πρόσωπα που χαχανίζουν, και οι άλλες μισές με πεινασμένους, θλιμμένους, μαυροφορεμένους, πενθούντες και παραπεταμένους. Οι ανήκοντες στη δεύτερη κατηγορία θα αποτελέσουν μια εξαιρετική πρόφαση επίδειξης «ανθρωπιάς» από τους κρατούντες. Αυτή η «ανθρωπιά» θα λήξει πριν από τα Φώτα. Ηδη από τη 2α Ιανουαρίου του επόμενου έτους οι πλούσιοι, οι πολιτικοί, οι μιντιάρχες, όλοι όσοι ψυχοπονούν μπροστά στα δημοσιογραφικά μαρκούτσια θα βγάλουν την άβολη γραβάτα του Καλού Σαμαρείτη και θα κυκλοφορούν ελεύθεροι -και όχι ωραίοι- με τα σώβρακα της συώδους ιδιοτέλειάς τους.  Ο Χριστός δεν θα χωρέσει στην καθημερινότητα των προβεβλημένων. Ακόμα και από τις ευχετήριες κάρτες τους τον έχουν αφαιρέσει, μην τυχόν και κακοκαρδίσουν όποιον μισεί τη χριστιανοσύνη... Ούτε καν στις συνειδήσεις των πολλών δεν υπάρχει χώρος για Χριστό. Η παραζάλη να «προλάβεις» τα μαγαζιά ανοιχτά κλείνει την καρδιά αλλά και τον νου σου, δίχως να το αντιλαμβάνεσαι. Μεριμνώντας για τις λεπτομέρειες του τραπεζιού, λησμονάς να θρέψεις την ψυχή σου με τη σωτήρια σιγή, την παύση του χρόνου που εξασφαλίζει η προσευχή.  *Κατόπιν αιτήματος αναγνωστών (οι οποίοι έχουν αξιοθαύμαστο μνημονικό!), αναδημοσιεύεται το κείμενο της στήλης της 22ας Δεκεμβρίου 2016. πηγή

Η παρακμή ως διδακτέα ύλη Posted: 24 Dec 2018 03:32 AM PST Δύσκολο να γκρεμίσεις πολιτισμό, όπως ο ελληνικός. Τις τελευταίες δεκαετίες τα υπουργεία εργάζονται σκληρά για αυτό, με θεαματικά αποτελέσματα Του Παναγιώτη Λιάκου Στην εκπαιδευτική ειδησεογραφία, τη μεγάλη χρυσή διάκριση κατέχουν η Μαριέττα Γιαννάκου και η εκλεκτή της Μαρία Ρεπούση με τον «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης. Oμως, υπάρχουν κι άλλα άξια λόγου να αναδειχθούν - όπως, για παράδειγμα, η υποχρεωτική εξάσκηση στην ασχήμια. Δεν είναι τυχαία τα χάλια των πόλεων και η όψη φαβέλας που κυριαρχεί από το ένα άκρο της επικράτειας στο άλλο. Ούτε τα γκράφιτι σε αρχαιολογικούς χώρους, σε τοίχους, σε κοινόχρηστους χώρους, παντού. Η συμφορά για την Ελλάδα ξεκινά στα σχολεία και ακολουθεί τους ανθρώπους έως το τέλος. Εκεί που τα παιδιά έχουν διαβεί τις πύλες της εφηβείας έρχεται το ίδιο το σχολείο να τους υποβάλει την ιδέα να μολύνουν την όψη του άστεως, μπογιατίζοντας και ψεκάζοντας ορνιθοσκαλίσματα (γκράφιτι) όπου βρουν. Στο βιβλίο της Νεοελληνικής Γλώσσας Γ’ Γυμνασίου (σελίδα 129) βλέπουμε την οπτική αντίστιξη ενός νεαντερτάλιου αρχανθρώπου που σπηλαιογραφεί με... σπρέι σε τοίχο και ενός νεαρού με κατεβασμένο το παντελόνι ώστε να φαίνεται το σώβρακό του, που κάνει το ίδιο (με πιο... μοντέρνο στιλ στο βάψιμο). Η σχετική ερώτηση στο βιβλίο δεν αναφέρει πουθενά ότι αυτή η πρακτική είναι αντίθετη στον νόμο αλλά και στην οπτική αρμονία που πρέπει να υπάρχει στον αστικό χώρο. Μόνο σε ένα σημείο αναφέρει μια συναισθηματική αντίδραση στο γκράφιτι «με εξοργίζουν». Για την ακρίβεια το κρατικό σχολικό βιβλίο αναφέρει τα ακόλουθα: «α. Ποιες σκέψεις σάς δημιουργεί η παράλληλη παράθεση των δύο εικόνων; β. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα κίνητρα των νεαρών ατόμων ή νεανικών ομάδων που γεμίζουν με χρώματα και σχέδια τους τοίχους των πόλεων; γ. Πού θα τοποθετούσατε τον εαυτό σας στην παρακάτω κλίμακα; 1) Τα γκράφιτι με εξοργίζουν. 2) Με αφήνουν αδιάφορο. 3) Μερικά έχουν γούστο. 4) Οι δημιουργοί τους (writers) είναι αληθινοί καλλιτέχνες που ζωντανεύουν την πόλη. 5) Προσπαθώ κι εγώ να εκφραστώ μέσα από τα γκράφιτι». Και έπονται χειρότερα...  πηγή

Προεκλογικά κακαρίσματα [χωρίς αυγά] Posted: 24 Dec 2018 02:32 AM PST Γράφει ο Μιχάλης Άρχισε η προεκλογική περίοδος -κατά το σύνηθες στο Ελλαδιστάν- έναν χρόνο πριν να γίνουν οι εκλογές. Τα κόμματα [ή μάλλον κώματα] διαγωνίζονται για το ποιο θα πει την μεγαλύτερη μπαρούφα για να αποδείξει το πόσο ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, το έθνος, την θρησκεία και όλα τα σχετικά κουραφέξαλα που θα του αποφέρουν μερικούς ψήφους από την στάνη των αναποφάσιστων προβάτων-ψηφοφόρων. Από τις δηλώσεις δεν θα γλυτώσει ούτε και ο στρατός και το ζωτικό για εμάς [όχι για τους πολιτικούς] θέμα της υπεράσπισης της Ελλάδας. Άρχισαν ήδη οι πύρινες δηλώσεις. Ορίστε μερικές: – «θα ισοπεδώσουμε το νησί που θα πατήσουν οι Τούρκοι» [ακριβώς όπως έγινε και στα Ίμια] – «το 2019 αρχίζει η ανανέωση του ναυτικού» [τα προηγούμενα τρία και περισσότερα χρόνια δεν ήταν απαραίτητη] – «Προτεραιότητα τώρα τα αντιπλημμυρικά έργα» [αυτό είναι «προτεραιότητα» τα τελευταία 3.000 χρόνια της ελληνικής ιστορίας] Και άλλα πολλά «ων ουκ έστι αριθμός». Βέβαια η πραγματικότητα είναι ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ. Διαβάζω ότι «Έληξε το χρονικό όριο επιχειρησιακής ζωής δεκάδων βλημάτων». Διαβάζω επίσης ότι «Μόλις στις 12 Δεκεμβρίου η Πολεμική Αεροπορία ξεκίνησε συζητήσεις με τους κατασκευαστές τους…» για να γίνει η απαιτούμενη συντήρηση, η οποία προφανώς θα συμβεί σε δύο τρία χρόνια… Με λίγα λόγια αν ένας αεροπόρος αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τα «ληγμένα» βλήματα δεν είναι απίθανο αυτά να εκραγούν ακόμα και την στιγμή που θα πατήσει το κουμπί! Και γιατί έληξαν τα βλήματα; Γιατί οι πολύ φιλελληνικές κυβερνήσεις του Πασόκ, της ΝΔ και ΦΥΣΙΚΑ και του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2010 ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ για αυτό το σημαντικό θέμα. Όχι ότι πριν γινόντουσαν και πολλά πράγματα. Αντίθετα οι πολύ φιλελληνικές κυβερνήσεις του Πασόκ, της ΝΔ και ΦΥΣΙΚΑ και του ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν εύκολο να κόψουν τα αμυντικά κονδύλια ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΣΑΝ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ. Διαβάζω επίσης ότι η Τουρκία το 1999 και η Αίγυπτος το 2016 όταν έλαβαν δάνεια από το ΔΝΤ, είχαν εξαιρέσει από τις περικοπές τα δικά τους αμυντικά κονδύλια. Ήξερα ότι θα καταντούσαμε δυτικοευρωπαίοι και κάπως θα το άντεχα, αλλά το να καταλήξουμε χειρότεροι και από τους Τούρκους… έ…  αιέν αριστεύειν

Πώς μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου από τον καρκίνο του μαστού; Posted: 24 Dec 2018 01:30 AM PST Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Δημοσιογράφος Ο καρκίνος του μαστού μαζί με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αποτελούν τις δύο πιο συχνές μορφές καρκίνου που εμφανίζει ο γυναικείος πληθυσμός με υψηλά επίπεδα θνησιμότητας. Τα αίτια μπορεί μερικές φορές να μην οφείλονται κάπου συγκεκριμένα, αλλά έχει διαπιστωθεί πως η παρακολούθηση, η τήρηση κάποιων κανόνων υγιεινής και η πρόληψη δρουν ανασταλτικά για την πρόληψη της νόσου. Πώς μπορώ να προστατεύσω τον εαυτό μου από τον καρκίνο του μαστού; 1) Μαστογραφία: η μαστογραφία είναι μία εξέταση η οποία φανερώνει τους κακοήθεις και καλοήθεις όγκους του μαστού και προβαίνει στην αντιμετώπισή τους. Όσο πιο νωρίς υποβληθεί μία γυναίκα στην εξέταση, τότε μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να ξεπεράσει τον κίνδυνο. Η ηλικία στην οποία συνίσταται η πρώτη μαστογραφία είναι τα 38 έτη. Άθληση: η άθληση δρα ανασταλτικά σε όλα τα είδη καρκίνου.  Κάπνισμα: έχει διαπιστωθεί πως οι γυναίκες που κάπνιζαν ημερησίως ένα πακέτο τσιγάρα εννέα χρόνια πριν την εμμηνόπαυση, εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο στο να εκδηλώσουν καρκίνο του μαστού. Διατροφή: μία διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά οφέλη ιδιαίτερα τον οργανισμό και προστατεύει από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου αποτελεσματικά. Οινόπνευμα: η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων στο αίμα και για αυτό θεωρείται παράγοντας υψηλού κινδύνου. Έκθεση στον ήλιο: η χωρίς προστασία έκθεση στον ήλιο και ειδικά στην περιοχή του στήθους, μπορεί να αποδειχθεί εξίσου βλαπτική. Η έκθεση στον ήλιο με μέτρο και η χρήση αντηλιακού κρίνονται απαραίτητα.  Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία!

Άγιος Παΐσιος: -Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται» Posted: 24 Dec 2018 12:30 AM PST «Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά. Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά. τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν. Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή.  Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.  - Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε; - Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται». Βλέπεις, την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά, και οι ποιμένες «αγραυλούσαν». Φύλαγαν τα πρόβατα την νύχτα παίζοντας την φλογέρα. Κατάλαβες; Οι ποιμένες πού αγρυπνούσαν είδαν τον Χριστό.  - Πώς ήταν Γέροντα, το σπήλαιο; - Ήταν μία σπηλιά μέσα σε έναν βράχο και είχε μία φάτνη, τίποτε άλλο δεν είχε. Εκεί πήγαινε κανένας φτωχός και άφηνε τα ζώα του. Η Παναγία με τον Ιωσήφ, επειδή όλα τα χάνια ήταν γεμάτα και δεν είχαν πού να μείνουν, κατέληξαν σε αυτό το σπήλαιο. Εκεί ήταν το γαϊδουράκι και το βοϊδάκι, που με τα χνώτα τους ζέσταναν τον Χριστό! «Ἔγνω βοῦς τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αὐτοῦ», δεν λέει ο Προφήτης Ησαΐας;  - Σε ένα τροπάριο, Γέροντα, λέει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος βλέποντας τον νεογέννητο Χριστό, «χαίρουσα ὁμοῦ καὶ δακρύουσα» ἀναρωτιόταν:… «Ἐπιδώσω σοι μαζόν, τῷ τὰ σύμπαντα τρέφοντι, ἢ υμνήσω σε, ὡς Υἱὸν καὶ Θεόν μου; ποίαν εὕρω ἐπὶ σοί προσηγορίαν;» - Αυτά είναι τα μυστήρια του Θεού, η πολύ μεγάλη συγκατάβαση του Θεού, την οποία δεν μπορούμε εμείς να συλλάβουμε!  - Γέροντα, πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»;  - Για να ζήσουμε αυτά τα θεία γεγονότα, πρέπει ο νους να είναι στα θεία νοήματα. Τότε αλλοιώνεται ὁ άνθρωπος. «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον», ψάλλουμε. Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού.  Εγώ θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνη Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώση όλες τις ευλογίες Του. https://agiameteora.net Πηγή:https://www.agiospatrokosmas.gr/  ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Σμυρνέικα Χριστούγεννα στην αξέχαστη πατρίδα... πίσω στα παλιά Posted: 23 Dec 2018 11:30 PM PST Στην πανέμορφη ελληνική Σμύρνη πριν το 1922, τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά αποτελούσε μια από τις επισημότητες σκόλες της χρονιάς με ιδιομορφία δραστηριότητας και χαρακτηριστικών εκδηλώσεων. Ας ζήσουμε για λίγο στη Σμύρνη τις άγιες τούτες μέρες…  «…Από την παραμονή των Χριστουγέννων ανάστατη ολη η οικογένεια στο σμυρναιϊκό σπιτι. Απο νωρίς το απογευμα αρχίζαν τα λουσίματα και η καθαριότητα, πρώτα των παιδιών. Θα μεταλαβαίνανε του «Χριστού τη μέρα» που ξημέρωνε, γι’ αυτό ήπρεπε να γίνει «ειδική καθαριότητα». «Σώμα και ψυχή», όπως έλεγε η μητέρα, σαν φέρνανε αντίρηση τα παιδιά. Λούσιμο, χτένισμα με το ψιλό χτένι, κόψιμο σύριζα τα νύχια και σαπούνισμα γερό ούλο το κορμί για να μπουν τα παστρικά μοσκομυρισμένα ασπρόρουχα. Νηστεία κρατούσανε ολο το σαρανταήμερο, αλλά για τη μετάληψη έπρεπε να γινει «τρίμερο» με σκέτο νερόβραστο.  Αφού γινούτανε η γενική καθαριότητα στο σώμα, η μητέρα φώναζε ένα – ένα παιδί χωριστά και τόκλεινε στην κρεββατοκάμαρη. «Τώρα και τάλλα σου χρέη», έλεγε σοβαρή – σοβαρή, «τα χρέη της ψυχής, όπως τάπαμε». Αυτά ήτανε: – Να πούνε το πιστεύω, τρεις φορές, το πάτερ ημών και να κάνουνε δέκα μετάννοιες μπροστά στα εικονίσματα. Όταν τελειώνανε κι αυτά τα χρέη, ερχότανε η σειρά για τα χειροφιλήματα της συγχώρεσης. «Πρώτα τον παππούλη και τη νενέ και μη ξεχάσεις να κάνεις μετάνοια, αρμήνευε σιγανά η μητέρα. Πάντα, τις γιορτινές μερες, από τις παραμονές, ερχόντουσαν οι παππούληδες στα παντρεμένα τους παιδιά, για να περάσουν μαζί τους τα πατροπαράδοτα έθιμα. Όταν ερχόταν η ώρα να δώσουν την ευχή τους, για να πάνε να μεταλάβουνε τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, άπλωναν με συγκίνηση το γέρικο χέρι τους να το φιλήσουν και έδιναν χιλιες ευκές με τρέμουλη απο τη συγκίνηση φωνη, για υγεία, προκοπή και προ πάντων για γνώση. Το ίδιο γινότανε κι αυτό απο τον πατέρα και τη μητέρα και όσους θειους και θειες βρισκόντουσαν κοντά. Ποτέ όμως δεν ξεχνούσανε τη νονά. Από πολύ μικρά τα πήγαινε η μάνα τα παιδιά στη νουνά, για να τα ευχηθεί τη μέρα που θα μεταλαβαίνανε. Σαν μεγαλώνανε πηγαίνανε πρόθυμα μόνα τους. Γιατί, η συγχώρευση της νουνάς, είχε μια ιδιαίτερη χαρά. Πάντα μετά το χειροφίλημα και τις ευχές «να γίνουν καλοί Χριστιανοί», ήβαζε κάμποσα μεταλίκια στις τσέπες των βαφτισιμιών της, λέγοντας: «για να ανάψετε κερί αύριο που θα μεταλάβετε». Μετά τη μετάληψη η μητέρα είχε έτοιμο στο σπίτι, σ’ ένα ρακοποτηρο, μοσχάτο κρασί κι έδινε στα παιδια, να πιούνε μια γουλιά «για να πάει η αγία κοινωνια κάτω» και συνάμα παρέγγελνε, όσο πειστικά μπορούσε: «Προσέξτε παιδιά, να μη φτύστε καθόλου σήμερα, να μη χτυπήστε και ματώστε, και προ πάντων να μη πείτε άσκημο λόγο, προσέξτε! έχετε μεταλάβει μη το ξεχάστε!» Οι μέρες απο τα Χριστουγέννα ίσαμε τον Αγιο Βασίλη ητανε σωστό αναστάτωμα, για μικρούς και μεγάλους στην αξέχαστη πατρίδα. Τα σκολειά κλειστά και τα σπίτια όλο ετοιμασίες. Οι νοικοκυράδες μπαινοβγαίνανε φουριόζες κι όλο μουρμουρίζανε για τα παιδιά, που μπερδεύανε μέσα στα ποδάρια τους και δεν περνούσε μέρα που να μη τα καταχερίσουνε. Μα ανήμερα την Πρωτοχρονιά τα πάντα ήταν εντάξει. Τα σπίτια «πετούσαν» απο πάστρα και μοσκοβολούσαν κανέλλα και καριοφύλλι, περιμένοντας τον καινούργιο χρόνο. Ούλα τα πατροπαράδοτα αντέτια, ήπρεπε να γίνουν οπως τα βρήκανε από τσι γονιοί τους. Πρωί – πρωί ξεκινούσε ολη η οικογένεια, με τα κατάκαλά τους, να πανε στην εκκλησία. Ο νοικοκύρης κρατούσε στην τζέπη του το ρόδι, που θα σπούσε στην πόρτα του σπιτιού σαν θα γυρνούσαν. Για το καλό του χρόνου και για πολλά μπερικέτια, όπως λέγανε.  Μετά απ’ αυτό ήπρεπε να μπει με το δεξί στο σπιτικό και να ευχηθεί σ’ ολη τη φαμίλια του «καλή χρονιά», φιλώντας έναν – έναν σταυρωτά. Σαν τέλειωναν οι ευχές, όλη η φαμίλια καθότανε με τάξη γύρω στο αηβασιλιάτικο τραπέζι. Η μητέρα έφερνε αμέσως το θυμιατό, και θύμιαζε με μοσκολίβανο, πρώτα την πίττα και μετά έναν – έναν κάνοντας το σημείο του σταυρού. Ο πατέρας έκοβε την βασιλιόπιττα με την ίδια κάθε χρόνο σειρά: Το πρώτο κομμάτι του Χριστού, της Παρθένου και μετά κατά ηλικία, αρχίζοντας απο τους παπούλήδες. Το νόμισμα ήτανε πάντα μεταλλίκι χρυσό και σ’ εκείνον που θάπεφτε θάφερνε μεγάλο γούρι. Πολλές φορές τύχαινε, την ώρα που κόβανε την πίττα, να έρθουν τα παιδιά του μαχαλά να τα πούνε. Το σήμαντρο χτυπούσε με τέχνη και το ντουμπελέκι κρατούσε το ίσιο. Οι παιδικές φωνές συμπλήρωναν τη χαρούμενη ατμόσφαιρα του σπιτιού και τα λόγια τους έφερναν στον καθένα ένα καλό μήνυμα:  Αρχή μηνιά κι αρχή χρονιά ψιλή μου δεντρολιβανιά κι αρχή καλός μας χρόνος εκκλησιά με τ’ άγιο θρόνο τραγουδούσαν τα παιδόπουλα, μα τόνιζαν ιδιαίτερα τις ευχές για τον νοικοκύρη του σπιτιού: χρόνια πολλά να ζήσει, ποντάροντας σ’ ένα καλύτερο μπαξίσι. Δεν πρόφταινε καλά – καλά να τελειώσει το κόψιμο της πιττας και το μοίρασμα των μπουναμάδων κι αρχίζανε να καταφτάνουν τα πρώτα βίζιτα. Παλιό αντένι κι αυτό. Ανήμερα την Πρωτοχρονιά, συγγενείς και φίλοι, μόνο άντρες ανταλάσανε βίζιτα για να ευχηθούν «τα έτη πολλά». Ακόμη και άγνωστοι μπαίνανε από μέσα, για να πούνε τις ευχές τους. Οι πόρτες του σμυρναίικου σπιτιού, ούλη μέρα της Πρωτοχρονιάς έμεναν ανοιχτές, για όλο τον κόσμο. Μόνοι οι γιατροί, σαν γιατροί πηγαίνανε τη χρονιάρα μέρα στα σπίτια. Και ανάγκη να ήτανε, αποφεύγανε να τους καλέσουνε. Όλοι οι επισκέπτες ήπρεπε να σερβιριστούν απο το μεγάλο τραπέζι της σάλας, που ηταν ανοιγμένο πέρα για πέρα. Στρωμένο με το άσπρο λινό τραπεζομάντηλο, απο τα προικιά της νοικοκυράς, με κεντημένα στη μέση τα ψωμιά της. Όλα τα καλά του Θεού βρισκόντουσαν, για το καλό της χρονιάς, απάνω σε εκείνο το τραπεζι. Βαλμένα με τάξη στα καλά σερβίτσια, που φύλαγαν για τις χρονιάρες μέρες.  Μεσ’ τη μέση η μεγάλη φρουτιέρα με το «Χριστό». Έτσι λέγανε τη μέρα εκείνη τα λογιών – λογιών ξερά φρούτα. Σωστό φρουτατζίδικο ήτανε ο λεγόμενος «Χριστός». Τίποτα δεν έλειπε. Και τι δεν είχε σε κεινη την πελώρια κρυστάλινη φρουτιέρα. Ό,τι ήθελες και τραβούσε η όρεξή σου. Δαμάσκηνα, φουντούκια, τζίτζιφα, κουκουνάρια, σουλτανιές σταφίδες, μύγδαλα, καρύδια, ως και κουντουρούδια. Μα ποτέ δεν ήλιπε το μάνα τ’ ουρανού. Ούλα αυτά στολισμένα με πρασινάδες και ου, δείχνανε πραγματικά την ευλογία του Χριστού. Άσε πια εκείνα που είχανε φτιάξει τα άξια χέρια της νοικοκυράς. Μια στοίβα σεκέρ λουκούμια πασπαλισμένα με άχνη μοιάζανε με χιονισμένο βουνό. Δίπλα τα φοινίκια ποτισμένα στο μέλι. Βασιλοπιττάκια λογιών λογιών. Αστρουλάκια, καρδίτσες, αετουδάκια, όλα με το καρεφυλάκι στη μέση που μοσκομυρίζανε και θρούσανε μολις τάβαζες στο στόμα. Μα στην πρώτη γραμμή, απ’ όλα τα κατασκευάσματα ερχούντανε η Βασιλόπιττα.  Κάθε Σμυρνιά νοικοκυρά, ήβαζε ούλα τση τα δυνατά να στολίσει καλύτερα από τσ’ άλλης την πίττα του σπιτικού της. Στη μέση ήπρεπε να μπει απαραίτητα ο δικέφαλος αετός και γύρω – γύρω μικρότερα αετουδάκια και λογιών – λογιών πλουμιά. Άστρα, πουλουδάκια και ό,τι άλλο κατέβαζε το γούστο της για να γίνει πιο όμορφη. Αυτά ήτανε αντέτια που τα κρατούσανε, ανάλογα, όλα τα σπιτικά της Σμύρνης, πλούσια και φτωχά. Οι νοικοκυρές δεχόντουσαν τα βίζιτα στολισμένες με ούλα τα καλά τους για να τιμήσουν τους άντρες τους και να φανεί η αγάπη που τους έχουν.  Μεγάλη τιμή για τη νοικοκυρά ήταν τα βίζιτα να πάρουν απ’ ούλα τα καλούδια που είχε φτιάξει και να τα παινέψουν. Το σμυρναιϊκο σπίτι ήταν φιλόξενο και οι Σμυρνιές τόχανε καμάρι να ρετσιβάρουν τους μουσαφιραίους. Τα φαγιά τους ήτανε μιλημένα. Ο χριστουγεννιάτικος διάνος ήθελε ολόκληρη επιστήμη για να γίνει όπως πρέπει. Παραγεμισμένος με καβουρντισμένο κυγμά με ψιλό – ψιλό κρεμμυδάκι, και ξεροψημένα κάστανα στη χόβολη του μαγκαλιού. Μπόλικο μαύρο πιπέρι και κουκουναράκια. Ροδοκοκκινισμένος και γαρνιρισμένος με ολόκληρες πατετούλες, άνοιγε σ’ όλους την όρεξη.  Όλα τα φαγιά που ψήνανε οι Σμυρνιές νοικοκυράδες ήτανε σωστός πειρασμός. Όποιος έτυχε να φάει το στιφάδο τους, ποτέ δεν το ξεχνά. Με μπόλικα ολόκληρα κρεμμυδάκια και όλων των λογιών τα μπαχαρικά μέσα. Το κρέας, όμως, ήπρεπε νάναι γουρουνίσιο ή αγριογούρουνο, άμα ήτανε η εποχή του. Αμ οι γιαπρακιένιες ντολμάδες με κιμά ή γιαλαντσί, τι σου λένε! ‘Η το ατζέμ πιλάφι πούμενε κουκι – κουκί, ακόμη και την άλλη μέρα. Άσε πια τα σουτζουκάκια! με το σκορδάκι και το μπόλικο κίμινο, που μύριζαν δυο μαχαλάδες πέρα. Στα γλυκίσματα και τα ρετσέλια πια, δεν τις έφτανε κανείς. Σαν έτρωγες απ’ αυτά, ήταν να γλύφεις και τα δάχτυλά σου, που λέει ο λόγος…  Οι γυναίκες στη Σμύρνη, δεχόντουσαν μόνο ανήμερα της Πρωτοχρονιάς και κάνανε τα βίζιτά τους (τις επισκέψεις τους) την άλλη μέρα ή την παραπάνω. Σκέτο «γυναικείο» όταν το λέγανε. Στα βίζιτα αυτά πια, γινούτανε και το «μορστράρισμα» των μποναμάδων. Ό,τι ήθελε να τους δωρήσουν την Πρωτοχρονιά, ήπρεπε να το φορέσουν στο βίζιτο εκείνο. Προ πάντων οι παντρεμένες και αρραβωνιασμένες. Ό,τι χρυσαφικό παίρνανε από τσι άντρες τους και αρραβωνιαστικούς, για καμάρι το βάζανε κι ας είχαν άλλα τόσα. Κι ήβλεπες μάτια μου χρυσαφικά σαν να βρισκόσουνα στα κουγιουμτζίδικα του καπαλι τσαρσιού. Κορδόνια, μακριά και κοντά και Κωσταντινάτα. Μαλαματένια βραχιόλια, λογιών – λογιών. Στριφτά, μάπες ή βέργες. Σκουλαρίκια καφασωτά που λαμποκοπούσανε. Δαχτυλίδια μονόπετρα με διαμάντια σα ρεβύθι. Στα καρέ τους φιγουράρανε ρέστες – ρέστες τα μαργαριτάρια. Πολλές φορές ανακατωμένες με αληθινά κοράλια. Καταστόλιστες ξεκινούσαν για τα βίζιτα οι Σμυρνιές της καλής τάξης όπως τις λεγανε, με τα πιο καλά τους λούσα και στολίδια. Μπουάδες, μανσόν και παπούτσι λουστρίνι καϊκάκι να τρίζει. Απαραίτητο όμως ήταν το καπέλλο με φτερό. Κορδωμένες στα αστραφτερά «λαντώ», κάνανε πιο πρωτοχρονιάτικο αντέτι στα συγγενικά και φιλικά σπίτια… Δωδεκαήμερο Χριστουγέννων στην αγαπημένη μας πατρίδα τη Μικρά Ασία Όπως σε όλη τη Μικρασιατική Ελλάδα έτσι και στην Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ, το σημερινό Κιόστε, το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων γιορταζόταν με χαρές, τραγούδια και ξεφαντώματα, πιο πολύ γιατί όλοι οι ταξιδεμένοι ήταν στο χωριό.  Παρέες παιδιών τη παραμονή των Χριστουγέννων το βράδυ και όχι το πρωί όπως γίνεται σήμερα, κρατώντας πολύχρωμα, φωτεινά φαναράκια ξεχύνονταν στους γιορτινούς δρόμους για να πουν σε συγγενικά και φιλικά σπίτια το «Καλήν Εσπέραν άρχοντες» που ήταν και στους στίχους και στη μουσική ίδια όπως τα λέμε σήμερα.  Η μέρα όμως που τα παιδιά πραγματικά ξεχνιόνταν στους δρόμους ήταν το βράδυ της παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Τότε που γύριζαν όλο το χωριό, σπίτια και μαγαζιά κρατώντας στα χεράκια τους τραμπούκες και βαποράκια. Μέρες ολόκληρες ετοίμαζαν τα βαπόρια τους και τα αρματώνανε. Ήταν καταστόλιστα με πολύχρωμα, φωτεινά φαναράκια και χάρτινα φουντάκια. Έμοιαζαν με εξωτικά βαπόρια. Μερικά παιδιά είχαν την υπομονή και αντί βαπόρια έκαναν εκκλησίες χάρτινες που έμοιαζαν στην Αγία Σοφιά. Ήταν μεγάλη χαρά να τις βλέπει κανείς φωτισμένες εσωτερικά καθώς έμοιαζαν παραμυθένιες. Τραγουδούσαν τον Άγιο Βασίλη όπως τραγουδιέται και σήμερα σε στίχους 16 σύλλαβους και 15 σύλλαβους Ιαμβικού μέτρου και σε στίχο και σε μουσική. Επίσης μπορεί να τραγουδούσαν και έναν άλλο Αγιο Βασιλη Τσεσμελήδικο με στίχους 15 συλλαβους αλλα μουσική ίδια με τα καλαντα των Χριστουγεννων.  Τα φιλοδωρήματα ήταν αρκετά και πάντοτε σε χρήμα. Τη νύχτα της παραμονής οι νοικοκυρές άφηναν γλυκίσματα και νερό για να κατέβει ο Αγιος Βασιλης και να φάει. Η συνήθεια αυτή, υποστήριζαν οι κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής, συνδεόταν με τη λατρεία των νεκρων συγγενών τους κατά την αρχαιότητα και τα μειλίγματα, τις ιλαστήριες θυσιες των Αρχαίων Ελλήνων. Δεν ξεχνάμε την υψηλη μόρφωση των Μικρασιατών, ώστε να είναι σε θέση να γνωρίζουν αυτήν τη λεπτομέρεια. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες Μικρασιάτες, ως πρόσφυγες πλέον, μετέφεραν το έθιμο αυτό το οποίο διατηρείται έως σήμερα.  (της Βούλας Σαριντζιώτη, προέδρου Συλλόγου Μικρασιατών Ανατολικής Αττικής)  πηγή το είδαμε ΕΔΩ ΣΧΟΛΙΟ Απίστευτα ελληνικά έθιμα.... Σήμερα η παγκοσμιοποίηση εξαφανίζει τα πάντα κι αλλοτριώνει τους πάντες...  Το μόνο που απομένει σε όλους μας είναι διαβάζοντας αυτές τις γραμμές, είναι να αποφασίσουμε να βάλουμε μέσα στις γιορτές μερικά έστω στοιχεία από τα έθιμά μας αυτά... Είναι ο μόνος τρόπος να σώσουμε τα παιδιά μας και να τα κρατήσουμε Ελληνες...

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει - ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (βίντεο) Posted: 23 Dec 2018 10:30 PM PST από το κανάλι Βίντεο Ορθοδοξίας  Τα Χριστούγεννα των Ελλήνων, που θα διαλύσουν κάθε εχθρό της πίστης και της πατρίδας μας, είναι μπροστά μας.!  Τα Χριστούγεννα που θα δώσουν σκοπό στη ζωή και νόημα στον αγώνα. Δεν χρειάζονται πολλοί, αρκούν και οι λίγοι, αυτοί οι Χριστιανοί που με πόθο λαχταρούν τον ερχομό της γέννησης του Χριστού, που νήστεψαν τη Σαρακοστή των Χριστουγέννων, προσεύχονταν, εξομολογούνταν, κοινωνούσαν συχνά, και πρόσμεναν...  Εκεί που τα παιδιά είναι παιδιά κι η οικογένεια δεμένη. σε μια απλή και καλύτερη ζωή, εκεί που το καμπαναριό σημαίνει την ώρα που θα μαζωχτούν πάλι όλοι οι Χριστιανοί στην Εκκλησία, μικροί, μεγάλοι, για του Χριστού και της Παναγιάς τη χάρη. Ας προσπαθήσουμε φέτος να ζήσουμε αυτή τη χαρά, τη χαρά του ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. Μπορούμε ακόμη και σήμερα να ξεκινήσουμε, ακόμη και μες στην πόλη και ο Θεός θα ελεήσει, και θα διαλύσει κάθε εχθρό της πίστης και της πατρίδας μας, αρκεί να δει από μας την αγάπη μας προς το Πρόσωπό Του και ως καλός και παντοδύναμος Πατέρας, θα φροντίσει για τα παιδιά του, θα φροντίσει άλλη μια φορά για την Ελλάδα, όπως και τότε, το 21, το 40 έτσι και σήμερα.!  "Χριστός γεννάται σήμερον"  Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα, με το Χριστό να γεννιέται κάθε μέρα στη φάτνη της καρδιάς μας.

Αντί για ευχές είπε: «μας έχουν του πεθαμού, αλλά ακούγονται ήδη τα Κάλαντα στην ΠΟΛΗ και στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» Posted: 23 Dec 2018 01:34 PM PST Φώτο: Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2018  Μια ευχάριστη έκπληξη μας περίμενε την προπαραμονή των Χριστουγέννων. Ένας ασκητής γνωστός μας (καθηγητής από τα μαθησιακά μας χρόνια) και από την κορυφή του Άθωνα αντί για ευχών μας διαμήνυσε:  «μας έχουν του πεθαμού, αλλά ακούγονται ήδη τα Κάλαντα στην ΠΟΛΗ και στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»  Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας  Το μήνυμα που είχε πολύ οργή για τα τεκταινόμενα και τα επερχόμενα αλλά και ζωοποιό ελπίδα έχει ως εξής:  «ο Ουρανός κυοφορεί ΛΥΣΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ για τους Έλληνες»  «τα ξένα θηρία ετοιμάζουν τις επόμενες μέρες ΣΟΚ και ΔΕΟΣ για όλο τον πλανήτη και ο τεχθείς ΚΥΡΙΟΣ μας ετοιμάζει δρόμο ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ για την τρομαγμένη Ελλάδα, ώστε να δούμε αυτή την ΛΥΣΗ»  «εδώ πάνω οι γέροντες έχουν γίνει ραντάρ»  «παρακολουθούν τα πάντα με το κομποσχοίνι, την ΕΥΧΗ και το παξιμάδι»  «βλέπουν τα περάσματα από όπου διέρχονται οι ξένοι στην χώρα μας»  «βλέπουν τις προετοιμασίες των τούρκων μέχρι και αυτά τα αεροπλανάκια που σηκώνουν σαν κουνούπια» εννοεί τα drone  «όποιο κρατήσει ΠΙΣΤΗ μέσα στο Κολοσσιαίο των ημερών μας με τα άγρια θηρία απέναντι του θα βγει νικητής δίπλα στον νικητή ΧΡΙΣΤΟ»  «καμιά φορά οι Πατέρες τρομάζουν με αυτά που βλέπουν να γίνονται στην πατρίδα και εσείς δεν μπορείτε να τα αντιληφθείτε»  «αναπαύονται όμως, όταν βλέπουν τούτο τον καιρό ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ να κυματίζουν στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ»  «ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, το είδαν πολλές φορές αλλά τον τελευταίο καιρό το βλέπουν κάθε μέρα»  «από εδώ την ΠΟΛΗ την βλέπουνε στο πιάτο» (εννοεί με δορυφορικό πνευματικό μάτι)  «μας έχουν του πεθαμού, αλλά ακούγονται ήδη τα Κάλαντα στην ΠΟΛΗ και στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»  Ευλογημένα Ορθόδοξα Χριστούγεννα  Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Το καθεστώς των "Νέων Χωρών", απόρροια "ιστορικού ψεύδους"; Posted: 23 Dec 2018 01:01 PM PST Το σημερινό ιδιότυπο εκκλησιαστικό καθεστώς των «Νέων Χωρών», μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης και τον tezkere του 1923, προέκυψε από παρανόηση του ή λόγω μεθοδευμένου ιστορικού ψεύδους;  ----------------  Το θέμα των μητροπόλεων των Νέων Χωρών ήλθε πάλι στην επιφάνεια με αφορμή τη συμφωνία που επιδιώκουν Τσίπρας - Ιερώνυμος (σχετικά με την εκκλησιαστική περιουσία, την μισθοδοσία του κλήρου κτλ.) και την εμπλοκή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στις σχετικές συνεννοήσεις λόγω της κανονικής δικαιοδοσίας του στις Νέες Χώρες.  Τι είναι οι Νέες Χώρες; Ποιό είναι το εκκλησιαστικό καθεστώς τους; Πως προέκυψε αυτό το εκκλησιαστικό καθεστώς;  Οι λεγόμενες «Νέες Χώρες» είναι οι νέες περιοχές που προσαρτήθηκαν στο παλιό Ελληνικό κράτος μετά τους βαλκανικούς πολέμους βάσει της συνθήκης του Βουκουρεστίου (28 Ιουλίου 1913). Με αυτή, η Ελλάδα εξασφάλισε το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας, τη νότια Ήπειρο, σημαντικά νησιά στο Βόρειο και Ανατολικό Αιγαίο (Θάσος, Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία) και την Κρήτη. Τα εδάφη αυτά ονομάστηκαν Νέες Χώρες σε αντιδιαστολή με τη Παλαιά Ελλάδα που αποτελούσε την ελληνική επικράτεια πριν τους βαλκανικούς πολέμους (1).  Καθοριστικός παράγοντας για την εφεξής πορεία των μητροπόλεων των Νέων Χωρών υπήρξε ο πανευρωπαϊκός (α΄ παγκόσμιος) πόλεμος, κατά τα χρόνια του οποίου (1914-18) διακόπηκε κάθε επικοινωνία µε την Τουρκία, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη τη συμμετοχή των μητροπολιτών των Νέων Χωρών στη σύνοδο και τα συνοδικά όργανα του Οικουμενικού Πατριαρχείου (2). Ο περιορισμός αυτός αποδεικυόταν εξαιρετικά κρίσιμος, δεδομένου ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία λειτουργεί συνοδικά σε όλα τα επίπεδα και δεν νοείται κανονικός επίσκοπος που να μην είναι μέλος της συνόδου της Εκκλησίας του.  Η κατάσταση αυτή οδήγησε τους μητροπολίτες των Χωρών σε μακρές συζητήσεις και διάφορες συνεννοήσεις κατά τις οποίες εκδηλώθηκαν σχέδια για α) χειραφέτηση των Νέων Χωρών από το Πατριαρχείο και προσάρτησή τους στην Εκκλησία της Ελλάδας αλλά και β) για πλήρη απόσχιση από το Πατριαρχείο και ίδρυση "αυτοτελούς καὶ ανεξάρτητης Εκκλησίας" των Νέων Χωρών (3).  Τα πράγματα χειροτέρεψαν μετά την Μικρασιατική Καταστροφή όταν οι τουρκικές αρχές, προφασιζόμενες την νέα κατάσταση που δημιουργούσε η συνθήκη της Λωζάνης (4), αποφάσισαν να εκδώσουν τον πολύκροτο τεσκερέ της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης (1092/6 Δεκ. 1923) που όριζε - όπως τουλάχιστον διαδόθηκε τότε - ότι εφεξής τόσο ο Πατριάρχης όσο και τα μέλη της πατριαρχικής συνόδου έπρεπε να είναι τούρκοι υπήκοοι και να υπηρετούν σε τουρκικό έδαφος. Σύμφωνα με τα παραπάνω αφαιρέθηκε αυτόματα από τους μητροπολίτες των Νέων Χωρών και, φυσικά, από όλους τους άλλους εκτός Τουρκίας υπηρετούντες ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου η δυνατότητα συμμετοχής τους στη σύνοδο και τα συνοδικά όργανα του Πατριαρχείου.  Το ζήτημα προσλάμβανε τώρα σοβαρότερες διαστάσεις. Το Πατριαρχείο, για να προλάβει προφανώς την εκδήλωση σοβαρών -σοβαρότερων των προηγουμένων - αποσχιστικών κινήσεων μεταξύ των μητροπολιτών των Νέων Χωρών αναγκάστηκε να δώσει λύση στο θέμα με την Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928 (5). Μ' αυτήν το Πατριαρχείο παραχωρούσε «επιτροπικώς» τη διοίκηση των μητροπόλεων των Νέων Χωρών και την υπό όρους εκλογή των μητροπολιτών τους στην Εκκλησία της Ελλάδος, εξασφαλίζοντας έτσι και τη συμμετοχή των μητροπολιτών τους στην σύνοδο της Εκκλησίας αυτής. Δηλ. με αυτό το «διακανονισμό» οι μητροπολίτες των «Νέων Χωρών» έγιναν συνοδικοί της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά αποκλείστηκαν από τη Σύνοδο του Πατριαρχείου στο οποίο ανήκαν και συνεχίζουν να ανήκουν κανονικο-δικαιοδοσιακά.  Βασική πηγή για τη μελέτη του όλου θέματος αποτελεί φυσικά ο παραπάνω τεσκερές στον οποίο παραπέμπουν όλοι οι δημοσιογράφοι, μελετητές, υπουργεία και γενικά η «κατεστημένη» σχετική βιβλιογραφία. Ωστόσο το πρωτότυπο και ακριβές κείμενο του τεσκερέ παραμένει άγνωστο, ή τουλάχιστο «δυσεύρετο», μέχρι σήμερα. Από ελληνική μετάφραση - που μάλλον προέρχεται απ' το ίδιο το Πατριαρχείο - γνωρίζουμε ότι το τουρκικό αυτό κυβερνητικό έγγραφο ορίζει τα εξής: «Είναι ανάγκη, όπως κατά τας εν Τουρκία διεξαχθησομένας πνευματικάς και θρησκευτικάς εκλογάς, οι εκλογείς ώσιν υπήκοοι Τούρκοι και έχουσι καθήκοντα πνευματικά εντός της Τουρκίας κατά την εκλογήν, το δε εκλεγησόμενον πρόσωπον έχη αυτά τα προσόντα» (6).  Αναφέρεται δηλ. ειδικά στην εκλογή του Πατριάρχη και στους εκλέκτορες μητροπολίτες. Δεν γίνεται κανένας λόγος για την υπηκοότητα που έχουν ή πρέπει να έχουν τα μέλη που συμμετέχουν στην τακτική (διαρκή) σύνοδο η οποία συνέρχεται κατά διαστήματα προκειμένου να εξετάσει τα τρέχοντα θέματα της Εκκλησίας (και όχι να ασχοληθεί με εκλογή Πατριάρχη). Η άποψη αυτή δεν φαίνεται χωρίς ερείσματα αν μάλιστα λάβει ο μελετητής υπόψη ότι κατά καιρούς υπήρξαν εκτός Τουρκίας ιεράρχες του Πατριαρχείου που ζήτησαν την εκ περιτροπής συμμετοχή στη πατριαρχική σύνοδο όλων ανεξαίρετα των μητροπολιτών του Πατριαρχείου, είτε υπηρετούσαν εντός της Τουρκίας είτε έδρευαν εκτός.  Πως ζητούσαν μια τέτοια διευθέτηση, αφού – υποτίθεται - ο τεσκερές το απαγόρευε; Αλλά και το 2004, πως - αφού ο τεσκερές το απαγόρευε - ο τώρα Πατριάρχης Βαρθολομαίος, πιεζόμενος προφανώς από απαιτητικούς μητροπολίτες του Θρόνου, αναδιάρθρωσε - με μια απλή απόφαση - τη σύνοδο του Πατριαρχείου καλώντας ως μέλη της και μητροπολίτες εδρεύοντες εκτός Τουρκίας (7);  Όλα δείχνουν πως ο τεσκερές ήταν άσχετος με το θέμα της σύνθεσης της τακτικής (διαρκούς) συνόδου του Πατριαρχείου. Παρεννοήθηκε το τουρκικό κείμενο; Πολλοί κληρικοί υποστηρίζουν ότι η παρανόηση ήταν σκόπιμη, έγινε δηλ. για να αποκλειστούν οι πολλοί και να παραμείνει η εξουσία στα χέρια των ολίγων του Φαναρίου που κατά τα πρώτα εκείνα χρόνια αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή αγωνιούσαν για την τύχη και το εκκλησιαστικό τους μέλλον. Ποια είναι η πραγματικότητα, αυτήν δεν θα τη μάθουμε ποτέ με βεβαιότητα. Αλλά ολόκληρη η μετέπειτα εξέλιξη του συνοδικού θεσμού στο Πατριαρχείο, δηλ. η σύνθεση και λειτουργία της πατριαρχικής συνόδου επί 90 και τόσα χρόνια μετά το 1923, δεν αφήνει να διαφανεί κάτι που να απέχει πολύ από την σκόπιμη παρανόηση του πολύκροτου τεσκερέ. Ο σημερινός μελετητής, αλλά γενικά και κάθε σοβαρός παρατηρητής των εκκλησιαστικών πραγμάτων, δεν μπορεί να αποφύγει το ερώτημα σχετικό με το ποιά θα ήταν σήμερα η εκκλησιαστική κατάσταση στις Νέες Χώρες, αν δεν είχε μεσολαβήσει η παραπάνω επεξηγηματική «παρανόηση» του τεσκερέ ή - όπως οι περισσότεροι πιστεύουν - αυτό το «ιστορικό ψεύδος». Αν δεν γινόταν η μοιραία "παρανόηση", θα υπήρχε λόγος για μια Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη, όπως εκείνη του 1928, που διαμόρφωσε την κατάσταση όπως τη βιώνουμε σήμερα; Το ερώτημα γίνεται επιτακτικότερο ακόμη, όταν ο ιστορικός ερευνητής λάβει υπόψη το γεγονός ότι, την ώρα που εκκολαπτόταν η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη το 1928 η οποία διευθετούσε τα των μητροπολιτών των Νέων Χωρών, είχαν πλέον εκλείψει οι λόγοι που την προκάλεσαν και την δικαιολογούσαν, δηλ. η έλλειψη «συγκοινωνίας με την Τουρκία» και η δυσκολία επικοινωνίας με το Πατριαρχείο. Όταν συντασσόταν η Πράξη, η κατάσταση στο Πατριαρχείο ήταν όπως είναι σήμερα περίπου που μετέχουν στη σύνοδο αρχιερείς από όλον τον κόσμο. Και ακόμη, αν δεν υπήρχε η τραγελαφική μορφή εκκλησιαστικής διοίκησης που, με την Πράξη, επινοήθηκε για τις Νέες Χώρες, θα αποφεύγονταν ίσως οι διαρκείς προστριβές μεταξύ Εκκλησίας της Ελλάδας και Πατριαρχείου τις οποίες καταγράφει κάθε τόσο ο Τύπος. Και ίσως ακόμη στον απλό λαό της Εκκλησίας, ιδίως εκείνο των Νέων Χωρών, να μην επικρατούσε σήμερα τόση σύγχυση και σκανδαλισμός λόγω των παιχνιδιών εξουσίας στα οποία αρέσκονται οι σύγχρονοι "άρχοντες της ειρήνης"...  Ο Καταγράφων Παρατηρητής  Παραπομπές 1. "Η Ελλάδα και τα Βαλκάνια αμέσως μετά τους βαλκανικούς πολέμους" ( πηγή)  2. Αθανάσιος Σωτ. Τζιερτζής: "Εκκλησιαστική συνέχεια και ρήξη µετά την προσάρτηση των Νέων Χωρών: οι θέσεις του Μητροπολίτου Σερρών Αποστόλου Χριστοδούλου (1909-1917) για τις σχέσεις Εκκλησίας–Πολιτείας και η στάση του απέναντι στο Οικουµενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος" (Θεσσαλονίκη 2014)(πηγή) 3. Αθανάσιος Σωτ. Τζιερτζής, αυτ.  4. "Η Συνθήκη της Λωζάνης (το πλήρες κείμενο)" (https://imbrosunion.com/174-2/)  - "Νομοθετικό Διάταγμα υπ' αριθ. 238/ΦΕΚ Α΄/25 Αυγούστου 1923 περί κυρώσεως της εν Λωζάνη συνομολογηθείσης συνθήκης περί ειρήνης" (πηγή)  - Άγγελος Συρίγος: «Σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας: από τη Λωζάνη έως σήµερα», Αθήνα 2012 πηγή  - Άγγελος Μ. Συρίγος: Σηµειώσεις Μαρτίου 2012: Οικουµενικό Πατριαρχείο (πηγή)  - Ιωάννης Ελ. Σιδηράς: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου και η Συνθήκη της Λωζάνης (πηγή)  5. Αναστάσιος Βαβούσκος: "Περί συμμετοχής των Μητροπολιτών των Νέων Χωρών στη σύνθεση της Ι. Σ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου" - 07/08/2018 (πηγή)  6. Γεώργιος Ι. Ανδρουτσόπουλος: "Τουρκική επέμβαση στο Πατριαρχείο", 15.10.2018 (πηγή)  - Άγγελος Μ. Συρίγος: Σηµειώσεις Μαρτίου 2012: Οικουµενικό Πατριαρχείο, αυτ.  - Ιωάννης Ελ. Σιδηράς: αυτ.  7. "Δήλωση Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα για την ανασύνθεση της Πατριαρχικής Συνόδου" (πηγή) πηγή

Τεχνητή νοημοσύνη και βληματοκεντρικός πόλεμος στο Αιγαίο Posted: 23 Dec 2018 12:30 PM PST Γράφει ο Κώστας Γρίβας  Σε δύο προηγούμενα άρθρα στο SLpress είχαμε αναφερθεί στις δραστικές αλλαγές που έρχονται στη διεθνή γεωγραφία της ισχύος από τη μονομαχία των πλεγμάτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (A2/AD), που αναπτύσσουν η Κίνα και η Ρωσία, με τις προσπάθειες των ΗΠΑ να διασπάσουν τα πλέγματα αυτά. Επίσης, είχαμε εξετάσει πως παρόμοια συστήματα μπορεί να θωρακίσουν αποφασιστικά το Αιγαίο με χαμηλό κόστος έναντι της τουρκικής στρατιωτικής απειλής. Τόσο τα πλέγματα αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής, όσο και τα συστήματα που αποσκοπούν να τα διαπεράσουν, βασίζονται σε σημαντικό βαθμό σε «μεταλλαγμένα» συστήματα πυροβολικού, με πρωτοφανείς ικανότητες όσον αφορά το βεληνεκές, την ακρίβεια πλήγματος και τη φονικότητα. Κάθε φορά, ωστόσο, που εξετάζουμε τη δυνατότητα δικτύων «ντοπαρισμένου πυροβολικού» (artillery on steroids) να λειτουργήσουν ως δραματικά οικονομικότερα και αποτελεσματικότερα υποκατάστατα μέρους της αεροπορικής ισχύος, προκύπτει η τυποποιημένη αντίρρηση ότι για όλα αυτά χρειάζονται πληροφορίες. Δηλαδή, απαιτείται απρόσκοπτη και διαρκής παροχή δεδομένων στοχοποίησης, τόσο εναντίον στατικών όσο και κινούμενων στόχων, σε πραγματικό χρόνο, έτσι ώστε να επιτραπεί στα νέα συστήματα πυροβολικού να αξιοποιήσουν το μεγάλο βεληνεκές και την υψηλή ακρίβεια πλήγματος. Ψευδοδορυφόροι και big data Οι απαντήσεις στο πρόβλημα αυτό είναι πολλές και αλληλοσυμπληρούμενες. Μεταξύ των άλλων, μπορούμε να επενδύσουμε στην ανάπτυξη «ψευδοδορυφορικών» συστημάτων (pseudosatellites), τα οποία είναι μη επανδρωμένα αεροχήματα, ή αερόπλοια πολύ μεγάλου υψομέτρου, που μπορούν να παραμένουν στον αέρα για διάστημα μηνών, ή ακόμη και ετών, χρησιμοποιώντας ηλιακούς συλλέκτες, πιθανώς συνδυασμένους με κυψέλες καυσίμου υδρογόνου, για την παροχή ενέργειας. Πλήθος αμερικανικών και ευρωπαϊκών εταιρειών έχουν σχετικά προγράμματα, ενώ η απόκτηση παρόμοιων «ψευδοδορυφόρων» θα μπορούσε να γίνει ακόμη και με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, με σκοπό την κάλυψη πολιτικών αναγκών, όπως περιβαλλοντολογικό έλεγχο, έλεγχο συνόρων, έγκαιρη προειδοποίηση για πυρκαγιές κλπ, με τις στρατιωτικές τους εφαρμογές να είναι δευτερεύουσα ικανότητα. Επίσης, με την αξιοποίηση τεχνολογιών διαχείρισης και επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων (big data) και νέφους (cloud) μπορούν να προκύψουν «δεξαμενές» (pools) πληροφοριών που θα προκύπτουν από τη σύντηξη (fusion) πληροφοριών από αισθητήρες διαφόρων τύπων. Από ραντάρ και συστήματα συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών του στρατεύματος μέχρι εικόνες από τις κάμερες κινητών τηλεφώνων. Αυτές οι «δεξαμενές» πληροφοριών θα είναι διαθέσιμες σε πραγματικό χρόνο στα μέσα προσβολής, τα οποία στο πλαίσιο ενός αποκεντρωτικού μοντέλου μάχης, που θα δίνει έμφαση στην ανάληψη πρωτοβουλιών από τους τοπικούς ηγήτορες, θα μπορούν να λαμβάνουν τα δεδομένα στοχοποίησης που χρειάζονται σε πραγματικό χρόνο και να τα αξιοποιούν άμεσα. Μια πραγματική επανάσταση Ωστόσο, μια πραγματική επανάσταση στα πολεμικά δρώμενα και συνακόλουθα και στην ικανότητα της Ελλάδας να αλλάξει άρδην τις ισορροπίες ισχύος στο ελληνοτουρκικό σύστημα, είναι η σύζευξη αυτών των νέων συστημάτων πυροβολικού πολύ μεγάλου βεληνεκούς και υψηλής ακρίβειας πλήγματος με φθηνούς αισθητήρες και προηγμένους αλγορίθμους «αντιληπτικής τεχνητής νοημοσύνης» (perception AI). Ο συνδυασμός αυτός θα επιτρέπει στα βλήματα να διακρίνουν τους επιθυμητούς στόχους, π.χ. εχθρικά πολεμικά πλοία, από φίλια ή ουδέτερα, μέσα σε ένα περιβάλλον ελλιπών πληροφοριών. Όσον αφορά τα βεληνεκή των νέων συστημάτων πυροβολικού είναι απλά πολύ εντυπωσιακά. Αρκεί να σκεφτούμε ότι στην αγορά σήμερα διατίθενται ρουκέτες των 122 χιλιοστών, όπως αυτές που χρησιμοποιούν τα ελληνικά ρουκετοβόλα RM-70, που φθάνουν τα 50 χλμ βεληνεκές, ενώ για τον πολλαπλό εκτοξευτή ρουκετών MLRS, που επίσης υπάρχει στο ελληνικό οπλοστάσιο, οι Αμερικανοί πριν από λίγο καιρό παρουσίασαν τη ρουκέτα GMLRS ER (Guided MLRS Extended Range) με βεληνεκές 150 χλμ. Επίσης, στη διεθνή αγορά διατίθενται πολλοί πολλαπλοί εκτοξευτές ρουκετών που επιτυγχάνουν βεληνεκή μεταξύ 280 και 400 χλμ. Παρόμοια συστήματα, τοποθετημένα σε επιλεγμένα σημεία στη μητροπολιτική Ελλάδα μπορούν να καλύψουν ολόκληρο το εύρος και μήκος του Αιγαίου πελάγους. Επιπροσθέτως, υπάρχει μια τάση για τον εφοδιασμό των ρουκετών, τόσο των νέων όσο και των παλαιοτέρων, με αισθητήρες, που τους επιτρέπουν να εντοπίζουν τους στόχους τους από μόνες τους. Για παράδειγμα, μια ισραηλινή εταιρεία εφοδιάζει παλαιές ρουκέτες των 122 χιλιοστών με φθηνούς υπέρυθρους ερευνητές, οι οποίοι επιτρέπουν τον αυτόνομο εγκλωβισμό στόχων από το θερμικό τους ίχνος. Το μεγάλο άλμα Όμως, το μεγάλο άλμα στην ανάπτυξη «υπερευφυών» (brilliant) βλημάτων, θα είναι ο εφοδιασμός τους με αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης, έτσι ώστε να μπορούν να ξεχωρίζουν τους στόχους τους. Για παράδειγμα, μια ρουκέτα που θα διαθέτει ηλεκτροοπτικό αισθητήρα και θα είναι εφοδιασμένη με μια παρόμοια «αντιληπτική» ικανότητα, θα μπορεί να εξαπολυθεί προς μια ευρεία περιοχή του Αιγαίου πελάγους, όπου θα πιθανολογείται ότι υπάρχει μια τουρκική φρεγάτα. Θα είναι δε σε θέση να ξεχωρίσει τη φρεγάτα-στόχο από τυχόν εμπορικά και επιβατικά πλοία που θα πλέουν στην περιοχή, ή ακόμη και από μια ελληνική φρεγάτα, έστω και αν είναι του ίδιου τύπου (π.χ. MEKO), με βάση τις μικροδιαφορές που θα έχουν στον εξοπλισμό τους. Μια παρόμοια ικανότητα μπορεί να φαίνεται προϊόν επιστημονικής φαντασίας, ή κάτι που μπορεί να υπάρξει στο μακρινό μέλλον, αλλά δεν είναι έτσι. Στην πραγματικότητα, οι ικανότητες αυτές στη βασική τους μορφή είναι ήδη εδώ. Οι «αντιληπτικές» ικανότητες αποτελούν μέρος της λεγόμενης «στενής» τεχνητής νοημοσύνης (narrow AI) και ήδη εφαρμόζονται για εμπορικούς σκοπούς σε εφαρμογές online-to-offline (O2O), ακόμη και στην καθημερινή ζωή, στην Κίνα. Εκεί, με την αξιοποίηση παρόμοιων τεχνολογιών μπορείς να παραγγείλεις μια πίτσα. Όταν αυτή έλθει να πληρώσεις με την εικόνα του προσώπου σου, την οποία αναγνωρίζει μια κάμερα στο εφοδιασμένο με σχετικό λογισμικό smartphone του κούριερ και αυτομάτως χρεώνει τον λογαριασμό σου στην τράπεζα. Μέσα δε στην επόμενη δεκαετία αναμένονται τεράστιες πρόοδοι στις ικανότητες αυτές και γενικότερα στον χώρο των τεχνολογιών της τεχνητής νοημοσύνης, προσφέροντας μια ιστορική ευκαιρία για την Ελλάδα που θα ήταν έγκλημα να χάσει. Ενίσχυση της οικονομίας Συγκεκριμένα, για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια προσφέρεται η δυνατότητα να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες αυτές ώστε να δημιουργηθούν «φονικές αλυσίδες» (kill chains) στον ελλαδικό χώρο που θα μπορούν να ασκούν αποφασιστική προβολή ισχύος με εξαιρετικά οικονομικό τρόπο. Κι αυτό, παντρεύοντας υπάρχοντα (legacy) οπλικά συστήματα με νέα βλήματα επαυξημένων ικανοτήτων και εντάσσοντάς τα σε δίκτυα στοχοποίησης βασισμένα σε τεχνητή νοημοσύνη. Η δημιουργία των σχετικών αρχιτεκτονικών, εκτός από το ότι θα επιτρέψει την ανάπτυξη κρίσιμων μαχητικών και αποτρεπτικών ικανοτήτων με χαμηλό κόστος, ενδέχεται να μπορέσει να λειτουργήσει και ως γεννήτρια παραγωγής κρίσιμων εμπορικών τεχνολογιών της επερχόμενης επανάστασης στην τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο να μην επιβαρύνει την ελληνική οικονομία αλλά να της προσφέρει ένα κρίσιμης σημασίας περιουσιακό στοιχείο για το μέλλον. Κάτι παρόμοιο έγινε στο παρελθόν στο Ισραήλ, όπου οι αμυντικές δαπάνες αποτέλεσαν βάση έδρασης της βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας και σημαντικό παράγοντα για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Τις αρχιτεκτονικές αυτές θα μπορούσαν να αναπτύξουν νεοπαγείς εταιρείες (start ups) εντάσεως γνώσης, που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το υπάρχον επιστημονικό δυναμικό και να περιορίσουν, αν όχι να αντιστρέψουν, τη «φυγή εγκεφάλων» (brain drain) προς το εξωτερικό. Όλα αυτά, επαναλαμβάνω, δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Είναι πράγματα που γίνονται. Και αν δεν τα κάνουμε εμείς θα τα κάνει ο αντίπαλος. Και τότε θα βρεθούμε σε ένα στρατηγικό περιβάλλον όπου δεν θα μπορούν να μας σώσουν οι «ψηφιακές» φρεγάτες και τα «αόρατα» αεροσκάφη, ακόμη και αν καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ που χρειάζονται για την απόκτηση και τη συντήρησή τους.  slpress.gr

ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ… Posted: 23 Dec 2018 12:00 PM PST Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου Σύμφωνα με πληροφορία της τελευταίας στιγμής από υψηλοτάτη πηγή μας του εξωτερικού – της ίδιας πηγής μας, που μια εβδομάδα πριν από τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ μας είχε προαναγγείλλει την επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ, αντίθετα με όλα τα άλλα ΜΜΕ, που προέβλεπαν σαρωτική νίκη της Χίλαρι Κλίντον – κατά το τρέχον δεκαήμερο του Δεκεμβρίου συνήφθη μυστική συμφωνία στην Αθήνα μεταξύ τριών κυβερνητικών παραγόντων της Τουρκίας και ενός Έλληνα εφοπλιστή για την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων καυσίμων: Από τη Λιβύη στα κατεχόμενα της Κύπρου και στα αλβανικά λιμάνια της Αυλώνας και του Δυρραχίου, καθώς και μεταφορά στρατιωτικού υλικού από την Αλικαρνασσό (Μπόντρουμ), επίσης στην Αυλώνα και το Δυρράχιο, για λογαριασμό της Τουρκίας αλλά και της Αλβανίας (σ.σ. Τουρκία και Αλβανία είναι αδέλφια εξ αίματος)! Στον εν λόγω εφοπλιστή – φέρεται να δόθηκαν εγγυήσεις – μέσω χορηγήσεως δανείου από το κεντρικό κατάστημα της Ziraat Bank στην Αθήνα, ύψους 12 εκ. ευρώ!  Η πηγή μου εκτιμά ότι τα παραπάνω υποδηλώνουν, πως είναι σε εξέλιξη θερμό επεισόδιο σε βραχονησίδα στο Αιγαίο Πέλαγος! Εξ ου και οι πρόσφατες δηλώσεις του ΥΠΕΘΑ Πάνου Καμμένου και του ΑΓΕΕΘΑ Ευάγγελου Αποστολάκη, που ενδεχομένως έχουν τις κατάλληλες πληροφορίες!  Ωστόσο, ο προβληματισμός είναι μεγάλος, αφού αυτών των δηλώσεων, ακολούθησε η πληροφορία που μας έδωσε η υψηλοτάτη πηγή μας: Επί τριμήνου, επιτροπές των ΥΠΕΞ Ελλάδος και Τουρκίας βρίσκονται σε μυστικές διαπραγματεύσεις (σ.σ. γι΄ αυτό ο Πρωθυπουργός ανέλαβε και το ΥΠΕΞ μετά την “διακριτική” απομάκρυνση του Νίκου Κοτζιά;) για την επίλυση της συγκυριαρχίας και της συνεκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου του Αιγαίου μας. Οι συζητήσεις αυτές έχουν φτάσει σε τελικό στάδιο και απομένουν λεπτομέρειες πριν από τις υπογραφές των Τσίπρα και Ερντογάν. Τούτο θα γίνει όταν ο Αλέξης Τσίπρας επισκεφτεί την Τουρκία, όπως άλλωστε έχει δρομολογηθεί (;;;)!  Όλες οι παραπάνω γρήγορες εξελίξεις θα ολοκληρωθούν με την παρούσα κυβέρνηση – όπως ισχυρίζεται η πηγή μου – και έχουν απόλυτη σχέση με την ύποπτη αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία!  Μια απόφαση που δημιουργεί προβληματισμό και αντιδράσεις στο Πεντάγωνο και στους συμμάχους των ΗΠΑ, και κυρίως του Ισραήλ, που βλέπουν να δυναμώνει στην περιοχή το Ισλαμικό Κράτος! Με τη δημιουργία ισχυρών Ιρανικών θυλάκων! Αυτή η αποχώρηση – σύμφωνα πάντα με την πηγή μας – είναι αρνητική για τα ελληνικά συμφέροντα, γιατί ενδεχομένως να είναι μια κοινή απόφαση των ΗΠΑ και της Ρωσίας! Δηλαδή, οι ΗΠΑ “παραχωρούν” τη Συρία στη Ρωσία και αξιώνουν την “αποχώρηση” της Ρωσίας από τα Βαλκάνια! Όπερ σημαίνει, σε αυτήν την εξέλιξη, ότι οι Ρώσοι δεν θα θέσουν βέτο στον ΟΗΕ (σ.σ. η Ρωσία είναι ένα από τα πέντε μόνιμα μέλη των Ηνωμένων Εθνών) για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εάν οι παραπάνω πληροφορίες επαληθευτούν, πιστεύω ότι ο ελληνισμός θα υποστεί μεγάλα δεινά και το μέλλον της Πατρίδος μας θα είναι δυσοίωνο!  Εύχομαι και παρακαλώ το Θεό, να μην επαληθευτεί απολύτως τίποτε από τα παραπάνω! Οψόμεθα…

Πολεμικές τέχνες, Νεα εποχή και αποκρυφισμός - Η αλήθεια! Posted: 23 Dec 2018 11:30 AM PST Της Μαρίας Δημητριάδου Τα τελευταία χρόνια όλο και συχνότερα ακούμε να γίνεται λόγος για «πολεμικές τέχνες». Σχολές, περιοδικά, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές, μας παρουσιάζουν διάφορα στυλ των τεχνών αυτών και διαφημίζουν τα αποτελέσματά τους, ενώ διάφοροι εκπαιδευτές μιλούν για «εκρηκτική εξάπλωσή τους». Είναι λοιπόν απαραίτητο να γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι αυτό που «εξαπλώνεται εκρηκτικά», ιδίως από τη στιγμή που η εξάπλωσή του συμβαίνει κυρίως στις νεαρές ηλικίες και μάλιστα ενθαρρύνεται ακόμα και από κρατικούς φορείς (βλ. περίπτωση εισαγωγής του ταεκβοντό στα ελληνικά σχολεία και διδασκαλίας του τάι τσι σε ορισμένα άλλα).  Οι πολεμικές τέχνες (κουνγκ-φου, καράτε, αικίντο κτλ.) περιλαμβάνουν διάφορες τεχνικές άμυνας κι επίθεσης τόσο με όπλα όσο και χωρίς, γι' αυτό και συνήθως προωθούνται ως "αυτοάμυνα". Όμως είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με τον κεντρικό θρησκευτικό στόχο του ασιατικού ινδο-βουδο-ταοιστικού πολιτισμού, δηλ. την επίτευξη της θέωσης του ανθρώπου με έναν τρόπο αναποτελεσματικό και αυθαίρετο, ανάλογο με το «και ως θεοί έσεσθε» του όφεως, και όχι με τον τρόπο τον οποίο συνέστησε ο ίδιος ο Θεός στους ανθρώπους. Για το σκοπό της αυτοθέωσης η όλη κινησιολογία των πολεμικών τεχνών είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο ώστε να επικαλείται διάφορα στοιχεία και δυνάμεις της φύσης, αστέρια, πνεύματα πραγματικών και μυθικών ζώων που κατ' άλλους αντιπροσωπεύουν πραγματικά πνεύματα και κατ' άλλους «καταστάσεις της συνείδησης», ή ακόμα και τα δύο, σε μια αντιστοιχία του εξωτερικού περιβάλλοντος κόσμου των πνευμάτων με τον εσωτερικό ψυχικό κόσμο των ανθρώπων.  Η βασική πηγή δύναμης στις πολεμικές τέχνες δεν είναι η σωματική δύναμη, ούτε καν η εκπαιδευμένη θέληση ή η σωστή γεωμετρική τοποθέτηση του σώματος, όπως πιστεύουν κάποιοι «ρεαλιστές» οπαδοί τους που δεν κατανοούν τη θρησκευτική διάσταση των τεχνών αυτών. Βέβαια τόσο η θέληση, όσο και η σωστή γεωμετρική τοποθέτηση του σώματος είναι πράγματα που εξασκούνται και που απαιτούνται κατά την εκπαίδευση στις πολεμικές τέχνες. Όμως το κυρίως ζητούμενο είναι ο έλεγχος της λεγόμενης «εσωτερικής ενέργειας» (τσι ή κι). Υποτίθεται ότι ο έλεγχος αυτής της ενέργειας, σύμφωνα με τη φιλοσοφία αυτών των τεχνών, μπορεί όχι μόνο να μετατρέψει το μαχητή σε υπεράνθρωπο, αλλά να μετατρέψει κι ένα απλό άγγιγμα ή κάποια νοητική τεχνική («μαγνητική προβολή» κτλ.) που εφαρμόζεται εξ αποστάσεως, σε θανατηφόρο χτύπημα. Η ίδια ενέργεια, σύμφωνα με τη φιλοσοφία των πολεμικών τεχνών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θεραπευτικούς σκοπούς, και μάλιστα ο μαχητής που δεν είναι παράλληλα και θεραπευτής, είτε με τη χρήση βελονισμού και ειδικής διατροφής - μασάζ - βοτάνων είτε με τη χρήση της «εσωτερικής ενέργειας» χωρίς τη μεσολάβηση αυτών των εξωτερικών μεθόδων (π.χ. με επαφή των χεριών με τον ασθενή ή με τη διδασκαλία κάποιας ειδικής «θεραπευτικής φόρμας», δηλ. συνόλου κινήσεων) θεωρείται σαφώς υποδεέστερος από αυτόν που είναι και θεραπευτής, και ακόμα μη ολοκληρωμένος ως μαχητής και ακατάλληλος για πραγματικός διδάσκαλος. Η αρχική πρόθεση πολλών Ασιατών διδασκάλων πολεμικών τεχνών ήταν να μείνουν τα μυστικά της αυτοθεωτικής «σοφίας» τους απρόσιτα για τους λευκούς. Όμως η ήττα της Ιαπωνίας στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο ανάγκασε τη χώρα να εντάξει την «αθλητικοποίηση» μέρους των πολεμικών τεχνών της και τη μετατροπή αυτών σε εξαγώγιμο είδος, στο «νέο ξεκίνημα της Ιαπωνίας ως ένα ειρηνικό έθνος». Παράλληλα η επικράτηση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Κίνα έκανε πολλούς δασκάλους πολεμικών τεχνών να καταφύγουν σε άλλες γειτονικές ή και δυτικές χώρες, όπου ήρθαν σε επαφή με πολλούς Δυτικούς διψασμένους για «σοφία» και δύναμη. Η αναπόφευκτη κατάληξη ήταν η επέκταση της διδασκαλίας, ή έστω μέρους αυτής, και σε Δυτικούς, για λόγους βιοποριστικούς ή ακόμα και «ιεραποστολικούς». Παράλληλα, το αναπτυσσόμενο κίνημα της «Νέας Εποχής» η φιλοσοφία του οποίου περιλαμβάνει διάφορες εκδοχές και πρακτικές αυτοθέωσης, βρήκε στις πολεμικές τέχνες ένα θαυμάσιο όχημα για τη διάδοση της βασικής της ιδέας: ότι ο άνθρωπος είναι θεός, και μπορεί να κάνει κατά βούλησιν χρήση της θεότητάς του, αρκεί να πιστέψει σ' αυτήν και να την «συνειδητοποιήσει». Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο πολλές παραθρησκείες «ψαρεύουν» οπαδούς μέσα από σχολές πολεμικών τεχνών ή διαθέτουν τμήματα εκμάθησης «τεχνικών αυτοάμυνας». Το όχημα των πολεμικών τεχνών έχει το πλεονέκτημα να καλύπτεται πίσω από το προσωπείο του αθλητισμού, προσφέροντας και κάποια σωματική εκγύμναση, αλλά και να βάζει τον άνθρωπο σε κάποιες διαδικασίες με καθαρά θρησκευτικό νόημα, χωρίς όμως αυτός να το καταλαβαίνει(3). Μία τέτοια διαδικασία είναι η υπόκλιση -χαιρετισμός των εκπαιδευομένων στην εικόνα-φωτογραφία του δασκάλου, ο οποίος υποτίθεται ότι είναι πνευματικά παρών, ελέγχοντας και «προστατεύοντας» με την πνευματική του δύναμη τους εκπαιδευόμενους είτε από χιλιόμετρα μακριά είτε από τον... άλλο κόσμο (των «θεωμένων διδασκάλων»). Η συγκεκριμένη πρακτική σερβίρεται στον εκπαιδευόμενο ως ένα απλό έθιμο ή συνήθεια, η τήρηση της οποίας είναι απαραίτητη στην όλη πειθαρχία του συστήματος. Άλλη διαδικασία είναι η χρήση ειδικής στολής και ζώνης συγκεκριμένου χρώματος, που συμβολίζει το στάδιο μύησης του μαθητή στην ατραπό της «σοφίας»(3). Επίσης η χρήση ειδικών λαβάρων με σύμβολα που αντιστοιχούν σε στοιχεία και δυνάμεις της φύσης (άνεμος, νερό κτλ.) και κραυγών που επικαλούνται είτε τα στοιχεία της φύσης, είτε κάποιες θεότητες, που μπορεί και να αντιστοιχούν σε «δυνάμεις της φύσης», είτε τη συγκέντρωση της περίφημης «εσωτερικής ενέργειας».  Επίσης η χρήση του διαλογισμού για την επίτευξη χαλάρωσης και καλύτερης «συγκέντρωσης» είναι μια θρησκευτική πράξη, ανεξάρτητα με το αν ο διαλογιζόμενος έχει θρησκευτικούς σκοπούς και αν απευθύνεται σε κάποια θεότητα ή θεωμένο διδάσκαλο ή όχι(1). Όμως η θρησκευτική πράξη που διαδίδεται πιο εύκολα και εφαρμόζεται από μαθητές κάθε ηλικίας και θρησκευτικών πεποιθήσεων ανεξαιρέτως, είναι η εκτέλεση των κάτας (φόρμες) των πολεμικών τεχνών. Πρόκειται για σύνολα εναλλαγής επιθετικών και αμυντικών κινήσεων τα οποία έχουν καθαρά μαγική - θρησκευτική δομή. Ο τρόπος που ο εξασκούμενος στρέφεται προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, ή ακόμα τη γη και τον ουρανό ή την κατεύθυνση συγκεκριμένων αστερισμών(1), η εναλλαγή γιν και γιανγκ (άμυνα-επίθεση, μαλακές-σκληρές κινήσεις) οι διάφορες κινήσεις που δηλώνουν κατεύθυνση της ενέργειας και βρίσκονται συχνά στην αρχή και στο τέλος της κάθε φόρμας, αλλά και σε άλλα σημεία της, το γεγονός ότι η τελευταία κίνηση της φόρμας εκτελείται ακριβώς στο σημείο όπου εκτελέστηκε η πρώτη κίνηση, ο τελετουργικός χαιρετισμός στο τέλος (ιδιαίτερα στα κινέζικα συστήματα κουνγκ φου) - όλα αυτά έχουν βαθειά θρησκευτική σημασία που αν και είναι κρυμμένη από τους αμύητους, έχει αποκρυσταλλωθεί μετά από αιώνες αλλεπάλληλων εφαρμογών και αναθεωρήσεων από βαθιά θρησκευόμενους δασκάλους. Πιθανόν ο ίδιος ο εκπαιδευτής που διδάσκει αυτά να μην γνωρίζει πλήρως (ή και να μην γνωρίζει καθόλου) τη σημασία τους. Αυτό όμως δεν αφαιρεί κάτι από τη δυναμική τους. Οι φόρμες των πολεμικών τεχνών παραμένουν ένας μαγικός πολεμικός χορός, ένας «διαλογισμός εν κινήσει», που υποτίθεται ότι εξασφαλίζει στον εξασκούμενο την προστασία από «αρνητικές οντότητες» και την εύνοια των δυνάμεων της φύσης, τη δική του ένωση με τις δυνάμεις αυτές και την πλήρη αξιοποίηση της «εσωτερικής» του ενέργειας για την επίτευξη των σκοπών του. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι η εξάσκηση των πολεμικών τεχνών προκαλεί κάποια ευεξία λόγω της σωματικής εκγύμνασης, της βαθιάς αναπνοής που οξυγονώνει καλά τον οργανισμό και βέβαια λόγω κάποιας ψυχολογικής αντίδρασης του εξασκούμενου που μπορεί να αισθάνεται από σιγουριά μέχρι υπερηφάνεια και «μέθη της δύναμης». Όμως αυτό που τελικά κάνει τον άνθρωπο να ανάγει τις πολεμικές τέχνες σε τρόπο ζωής δεν είναι άλλο από αυτό που τον κάνει να υιοθετεί και τη γιόγκα (μπορούμε εξάλλου να χαρακτηρίσουμε τις πολεμικές τέχνες ως πολεμική γιόγκα, αφού στην Ινδία υπήρχε η «vajra mukti», είδος πολεμικής γιόγκα για την κάστα των πολεμιστών, κι ακόμα και σήμερα επιζεί ένα από τα αρχαιότερα στυλ πολεμικών τεχνών, το ινδικό κάλαρι παγιάτ, που γίνεται «για τους θεούς» και μοιάζει πολύ με το αποκαλούμενο κουνγκ φου της γειτονικής Κίνας). Και αυτό το κοινό στοιχείο της στατικής γιόγκα και των πολεμικών τεχνών είναι, εκτός από το διαλογισμό και τις αναπνευστικές ασκήσεις (τις οποίες δεν εφαρμόζουν όλες οι σχολές, αφού πολλές περιορίζονται στο «αθλητικό μέρος» δηλαδή τις δήθεν αποκλειστικά αθλητικές φόρμες), μια ασυνήθιστη ευεξία που καταλαμβάνει τον εξασκούμενο από την πρώτη κιόλας μέρα εξάσκησης. Ο άνθρωπος αισθάνεται μια παράξενη ευχαρίστηση και ζωντάνια, και βέβαια θέλει να συνεχίσει(2). Η αίσθηση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο σε δύο πράγματα: Την επιρροή που έχουν οι κινήσεις αυτές καθ' εαυτές στο ορμονικό σύστημα και τις εκκρίσεις των αδένων - πράγμα που μπορούν να κατανοήσουν και οι αθεϊστές μελετητές των πολεμικών τεχνών - και στην έκθεση του εξασκουμένου στις πνευματικές οντότητες, τις γνωστές στους Χριστιανούς ως «δαίμονες». Στις δυνάμεις αυτές βέβαια απευθύνεται η ανατολική πνευματικότητα, και αυτές δεν χάνουν καθόλου χρόνο να απαντήσουν στην κλήση των συνειδητών ή ασυνείδητων λάτρεων, με σκοπό να τους επηρεάσουν βαθύτερα και να τους κόψουν κάθε διέξοδο προς την αλήθεια. Κάποιες πολεμικές τέχνες όπως το νιντζούτσου, που δεν έχουν καθόλου φόρμες αλλά μόνο τεχνικές όπως «πνιγμός με ξέσκισμα προσώπου» και τα παρόμοια, έχουν ωστόσο πολλά μαγικά στοιχεία τόσο από τις ειδικές τεχνικές διαλογισμού που υποτίθεται ότι δίνουν υπεράνθρωπες ικανότητες, όσο και από το βουδιστικό-ταοιστικό φιλοσοφικό τους υπόβαθρο. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι στην Ανατολή δεν υπάρχει φιλοσοφία με την ίδια έννοια που δημιουργήθηκε στην αρχαία Ελλάδα, αλλά η λεγόμενη «φιλοσοφία» είναι καθαρά θρησκευτικού περιεχομένου κι έχει να κάνει με τη λεγόμενη «άμεση βίωση της πραγματικότητας», τη «φώτιση» που επαγγέλλονται οι ανατολικές θρησκείες. Αυτό το παραδέχονται και το επιβεβαιώνουν τόσο οι οπαδοί όσο και οι μελετητές αυτής της «φιλοσοφίας»3, οπότε ουσιαστικά ο τίτλος «φιλοσοφία» όσον αφορά τις διδασκαλίες αυτές είναι παραπλανητικός.  Πολλοί ισχυρίζονται ότι από τη στιγμή που αφαιρείται ο διαλογισμός και η υπόκλιση στον διδάσκαλο, οι πολεμικές τέχνες χάνουν τον αντιχριστιανικό χαρακτήρα τους και γίνονται κατάλληλες και για Χριστιανούς. Όμως ο μαγικο-θρησκευτικός κώδικας της φόρμας παραμένει ενεργός, ακόμα κι όταν αφαιρεθούν αυτά τα στοιχεία, και ο εκπαιδευόμενος μένει εκτεθειμένος στην επιρροή του. Επίσης η όλη εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες προϋποθέτει την αποδοχή του δαιμονικού λογισμού ότι ο πλησίον είναι ένας επικίνδυνος εχθρός.  Πολλά μπορούν να ειπωθούν και για την απόκτηση εξαρτημένων αντανακλαστικών άμυνας και επίθεσης, που υπονομεύουν και ουσιαστικά αναιρούν την κατά Χριστόν ελευθερία του ανθρώπου. Και βέβαια τα ποσοστά σοβαρών ατυχημάτων κι ακόμα και θανάτων κατά την εξάσκηση των πολεμικών τεχνών τόσο «στο δρόμο» (σε καυγάδες) όσο και μέσα στο γυμναστήριο αλλά και στους αγώνες, είναι αρκετά υψηλά, οπότε είναι πιο ασφαλές να απέχει κανείς από αυτές. Εξάλλου καταξιωμένοι δάσκαλοι πολεμικών τεχνών παραδέχονται ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος που αθλείται με κάποιον άλλο τρόπο πέραν των πολεμικών τεχνών, μπορεί να αντιμετωπίσει επιτυχώς σε μια επίθεση, αλλά και ότι οι πολεμικές τέχνες είναι αναποτελεσματικές όταν ο αντίπαλος διαθέτει πυροβόλο όπλο.  Τα τελευταία χρόνια κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι πολεμικές τέχνες έχουν άμεση σχέση με τον ελληνισμό και γι' αυτό μπορούμε άφοβα να τις εξασκούμε, μια που, καταπώς λένε, κάποιες από τις τεχνικές τους είναι κινήσεις του παγκρατίου που διαδόθηκαν στην Ανατολή από τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Για το σκοπό αυτό επικαλούνται διάφορες αθλητικές παραστάσεις σε αρχαία αγγεία κ.ο.κ. Νομίζω είναι αφελές να θεωρούμε πως, επειδή οι αρχαίοι Έλληνες επινόησαν τη φιλοσοφία, την τραγωδία κ.τ.λ., οι άλλοι αρχαίοι λαοί περίμεναν να έρθουν οι Έλληνες για να τους μάθουν να δέρνουν. Κάποιες κινήσεις είναι κοινές σε όλους τους λαούς και όλες τις εποχές, και βασίζονται στο ένστικτο και τον κοινό νου, που ο κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως καταγωγής διαθέτει.  Ακόμα όμως κι αν δεχτούμε πως πράγματι οι άλλοι λαοί δεν είχαν δικές τους τεχνικές μέχρι να τους διδάξουν οι Έλληνες, θα ήταν το ίδιο, αν όχι περισσότερο, αφελές να πιστεύουμε πως πήραν ό,τι έμαθαν χωρίς να το περάσουν μέσα από τα δικά τους φίλτρα κατανόησης και χωρίς να το αναμείξουν με στοιχεία του δικού τους πολιτισμού, χωρίς να το κατευθύνουν προς το στόχο του δικού τους πολιτισμού - που καμμία σχέση δεν είχε με το στόχο του ελληνικού κι ακόμα περισσότερο του χριστιανικού πολιτισμού μας.  Για όποιον θέλει οπωσδήποτε «μαχητική προπόνηση» υπάρχει και η ελληνορωμαϊκή πάλη, και η πυγμαχία, αθλήματα καθαρά ελληνικά χωρίς καμμία μυστικιστική προέκταση. Μερικοί λένε ότι υπάρχει και το παγκράτιο - αν βέβαια πρόκειται για αναβίωση του αρχαίου παγκρατίου, το οποίο δεν ξέρουμε πώς ακριβώς ήταν, κι όχι για μια ελληνική διασκευή του καράτε, με το πνεύμα του οποίου έχει γαλουχηθεί ο δάσκαλος του «παγκρατίου». Είναι όμως γεγονός ότι ακόμα κι αν οι ίδιοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν επινοήσει ένα μαχητικό σύστημα με μυστικιστικές προεκτάσεις - που δεν είχαν - εμείς οι Χριστιανοί απόγονοί τους οφείλουμε να το απαρνηθούμε, όπως και άλλα πράγματα, για  την αγάπη του Χριστού.  Παραπομπές 1. Βλ. «Η αλήθεια για τις πολεμικές τέχνες», εκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος, και «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», Εκδ. Εγρήγορση. 2. Βλ. «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», κεφ. 4 3. Βλ. «Η αλήθεια για τις πολεμικές τέχνες», κεφ. 2 Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Διάλογος", τ. 23, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001 Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της κ. Δημητριάδου αρχική πηγή πηγή το είδαμε ΕΔΩ

Κίνα και Ρωσία πραγματοποιούν αμφιλεγόμενα πειράματα στην Ευρώπη για τροποποίηση της ατμόσφαιρας Posted: 23 Dec 2018 10:30 AM PST Η Κίνα και η Ρωσία έχουν τροποποιήσει ένα σημαντικό στρώμα της ατμόσφαιρας πάνω από την Ευρώπη για να δοκιμάσουν μια αμφιλεγόμενη τεχνολογία για πιθανή στρατιωτική εφαρμογή, σύμφωνα με Κινέζους επιστήμονες που συμμετέχουν στο πρότζεκτ, μεταδίδει η Κινεζική South China Morning Post. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν πέντε πειράματα τον Ιούνιο. Το ένα, στις 7 Ιουνίου, προκάλεσε φυσική διαταραχή σε μια έκταση τόσο μεγάλη όσο 126.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (49.000 τετραγωνικά μίλια), ή περίπου το μισό μέγεθος της Βρετανίας. Στην τροποποιημένη ζώνη, που υψώνεται πάνω από 500 χιλιόμετρα (310 μίλια) ψηλά πάνω από το Vasilsursk, μια μικρή Ρωσική πόλη στην ανατολική Ευρώπη, έγινε μια ηλεκτρική αύξηση με 10 φορές περισσότερο αρνητικά φορτισμένα υποατομικά σωματίδια από τις γύρω περιοχές. Σε ένα άλλο πείραμα στις 12 Ιουνίου, η θερμοκρασία του λεπτού, ιονισμένου αερίου σε μεγάλο υψόμετρο αυξήθηκε περισσότερο από 100 βαθμούς Κελσίου (212 βαθμούς Φαρενάιτ) λόγω της ροής σωματιδίων. Τα σωματίδια ή ηλεκτρόνια διοχετεύθηκαν στον ουρανό από την Sura, μια μονάδα ατμοσφαιρικής θέρμανσης στο Vasilsursk που χτίστηκε από τον στρατό της πρώην Σοβιετικής Ένωσης κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Η βάση Sura πυροδότησε μια σειρά κεραιών υψηλής ισχύος και έβαλε μια μεγάλη ποσότητα μικροκυμάτων στην υψηλή ατμόσφαιρα. Η μέγιστη ισχύς των ραδιοκυμάτων υψηλής συχνότητας θα μπορούσε να φτάσει τα 260 μεγαβάτ, αρκετά για να ανάψει μια μικρή πόλη. Ο Zhangheng-1, ένας Κινεζικός δορυφόρος παρακολούθησης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, συγκέντρωσε τα δεδομένα από την τροχιά με αισθητήρες αιχμής. Η διοχέτευση και μετακίνηση απαιτούσαν ακριβή συντονισμό για την επίτευξη αποτελεσματικής μέτρησης. Όταν ο Zhangheng πλησίασε τη ζώνη στόχου, για παράδειγμα, οι αισθητήρες θα στρέφονταν στη λειτουργία έκρηξης για να αναλύσουν τα δείγματα κάθε μισό δευτερόλεπτο, πολύ ταχύτερα από το συνηθισμένο, για να αυξήσουν την ανάλυση δεδομένων. Τα αποτελέσματα ήταν “ικανοποιητικά”, ανέφερε η ερευνητική ομάδα σε δημοσίευμα στο τελευταίο τεύχος του Κινεζικού περιοδικού ”Earth and Planetary Physics”.  “Η ανίχνευση διαταραχών στο πλάσμα … παρέχει στοιχεία για πιθανή επιτυχία μελλοντικών σχετικών πειραμάτων”, ανέφεραν οι ερευνητές.  Ο καθηγητής Guo Lixin, κοσμήτορας της σχολής φυσικής και οπτικοηλεκτρονικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Xidian στην Xian και κορυφαίος επιστήμονας στην τεχνολογία χειρισμού της ιονόσφαιρας στην Κίνα, δήλωσε ότι ο κοινός πειραματισμός ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστος.  “Αυτή η διεθνής συνεργασία είναι πολύ σπάνια για την Κίνα”, δήλωσε ο Guo, ο οποίος δεν συμμετείχε στο πείραμα. “Η σχετική τεχνολογία είναι πολύ ευαίσθητη.” Ο ήλιος και οι κοσμικές ακτίνες παράγουν μια μεγάλη ποσότητα ελεύθερων ιπτάμενων, θετικά φορτισμένων ατόμων γνωστών ως ιόντα σε υψόμετρα από 75 χλμ έως 1.000 χλμ στην ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Το στρώμα, ή ιονόσφαιρα, αντανακλά τα ραδιοκύματα σαν καθρέφτης. Η ιονόσφαιρα επιτρέπει στα ραδιοφωνικά σήματα να αναπηδούν σε μεγάλες αποστάσεις για επικοινωνία. Οι στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται σε έναν αγώνα για τον έλεγχο της ιονόσφαιρας εδώ και δεκαετίες. Η βάση Sura στο Vasilsursk πιστεύεται ότι είναι η πρώτη μεγάλη εγκατάσταση στον κόσμο που κατασκευάστηκε για το σκοπό αυτό. Η λειτουργία της το 1981 επέτρεψε στους Σοβιετικούς επιστήμονες να χειραγωγήσουν τον ουρανό ως μέσο για στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπως η υποθαλάσσια επικοινωνία. Μικροκύματα υψηλής ενέργειας μπορούν να απομακρύνουν το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο από την ιονόσφαιρα, όπως τα δάχτυλα παίζουν μια άρπα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει πολύ χαμηλής συχνότητας ραδιοσήματα που μπορούν να διαπεράσουν το έδαφος ή το νερό – μερικές φορές σε βάθη πάνω από 100 μέτρα (328 πόδια) στον ωκεανό, γεγονός που την καθιστά μια πιθανή μέθοδο επικοινωνίας για τα υποβρύχια. Η αλλαγή της ιονόσφαιρας σε εχθρική επικράτεια μπορεί επίσης να διακόψει ή να αποκόψει την επικοινωνία με τους δορυφόρους. Ο αμερικανικός στρατός έμαθε από το ρωσικό πείραμα και δημιούργησε μια πολύ μεγαλύτερη εγκατάσταση για να διεξάγει παρόμοιες δοκιμές. Το ερευνητικό πρόγραμμα ενεργητικής ακτινοβολίας υψηλής συχνότητας ή HAARP ιδρύθηκε στη Γκάκονα της Αλάσκας τη δεκαετία του 1990 με χρηματοδότηση από τον αμερικανικό στρατό και την Υπηρεσία Προηγμένων Ερευνητικών Προγραμμάτων Άμυνας. Η μονάδα HAARP θα μπορούσε να παράγει ένα μέγιστο 1 γιγαβάτ ισχύος, σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο από αυτό της Sura. Η Κίνα κατασκευάζει τώρα ακόμη μεγαλύτερη και πιο προηγμένη εγκατάσταση στη Sanya, στη Hainan, με δυνατότητα χειραγώγησης της ιονόσφαιρας σε ολόκληρη τη θάλασσα της Νότιας Κίνας, σύμφωνα με προηγούμενο δημοσίευμα της South China Morning Post. Υπήρξαν ανησυχίες ότι τέτοιες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την τροποποίηση του καιρού και ακόμη και για τη δημιουργία φυσικών καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων τυφώνων, κυκλώνων και σεισμών. Τα κύματα εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων που παράγονται από αυτές τις ισχυρές εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν ακόμη και τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου, σύμφωνα με ορισμένους επικριτές. Όμως η Δρ. Wang Yalu, συνεργαζόμενη ερευνήτρια με τη διοίκηση σεισμών της Κίνας που συμμετείχε στη μελέτη τον Ιούνιο, απέρριψε τέτοιες θεωρίες. “Κάνουμε μόνο καθαρή επιστημονική έρευνα. Αν υπάρχει κάτι άλλο, δεν είμαι ενημερωμένη γι ‘αυτό”, είπε σε μια συνέντευξη. Η υπηρεσία διαχείρισης σεισμών ήταν εμπλεκόμενη επειδή ο Zhangheng-1, που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο, ήταν ο πρώτος Κινεζικός δορυφόρος ικανός να πάρει πρόδρομα σήματα που συνδέονται με σεισμούς. Λειτουργεί από τον Κινεζικό στρατό και εξυπηρετεί τόσο πολιτικές όσο και αμυντικές χρήσεις. Στο πείραμα Κίνας-Ρωσίας οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ακόμη και με μια μικρή ισχύ 30MW, η ραδιοακτίνα θα μπορούσε να δημιουργήσει μια μεγάλη μη φυσιολογική ζώνη. Αλλά διαπίστωσαν επίσης ότι τα αποτελέσματα μειώθηκαν απότομα μετά την ανατολή του ηλίου, καθώς η ανθρωπογενής διαταραχή χάθηκε εύκολα στον θόρυβο που δημιούργησε το ηλιακό φως. “Δεν παίζουμε τον Θεό. Δεν είμαστε η μόνη χώρα που συνεργάζεται με τους Ρώσους. Άλλες χώρες έχουν κάνει παρόμοια πράγματα”, είπε ένας άλλος ερευνητής που συμμετείχε στο πρότζεκτ και ζήτησε να μην κατονομαστεί λόγω της ευαισθησίας του θέματος. Η μονάδα Sura έχει επίσης πραγματοποιήσει κοινή έρευνα με τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με δημοσιεύματα σε ακαδημαϊκά περιοδικά. Το Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών, μια Γαλλική κυβερνητική υπηρεσία υπό την επίβλεψη των υπουργείων Άμυνας και Έρευνας, έχει αναπτύξει τη δορυφορική μικροεφαρμογή Demeter για να παρακολουθεί τις ραδιοεκπομπές της Sura. Το Μετεωρολογικό Δορυφορικό Πρόγραμμα Άμυνας από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ συνέβαλε επίσης με δεδομένα σε διάφορα θερμικά πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στη ρωσική περιοχή πριν από το 2012. Οι χώρες ήταν πρόθυμες να συνεργαστούν εν μέρει επειδή πολλά επιστημονικά και τεχνικά προβλήματα παραμένουν προς επίλυση, δήλωσε ο Κινέζος ερευνητής. Για παράδειγμα, αν και υπάρχει γενική συναίνεση ότι ανθρώπινες παρεμβάσεις μπορούν να προκαλέσουν τις ανωμαλίες, πώς συνέβησαν και γιατί παραμένουν θέμα συζήτησης, με διαφορετικές ερευνητικές ομάδες να παρέχουν ποικίλες εξηγήσεις. Ο καθηγητής Gong Shuhong, ερευνητής της τεχνολογίας στρατιωτικών επικοινωνιών στο Πανεπιστήμιο Xidian, πρώην ραδιοφωνικό σχολείο της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής, δήλωσε ότι παρακολούθησε στενά το θερμικό πείραμα Ρωσίας-Κίνας. “Η εκπεμπόμενη ενέργεια ήταν πολύ χαμηλή για να προκαλέσει ένα παγκόσμιο περιβαλλοντικό γεγονός”, είπε. “Η ανθρώπινη επιρροή εξακολουθεί να είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με τη δύναμη της Μητέρας Φύσης. Αλλά ο αντίκτυπος σε μια μικρή περιοχή είναι πιθανός.” Θεωρητικά, μια πεταλούδα που φτερουγίζει τα φτερά της μπορεί να ενισχυθεί σε ένα εξελιγμένο σύστημα καιρού και να προκαλέσει μια καταιγίδα σε μια μακρινή τοποθεσία αρκετές εβδομάδες αργότερα. “Τέτοιες μελέτες πρέπει να ακολουθούν πιστά τις δεοντολογικές κατευθυντήριες γραμμές”, ανέφερε ο Γκονγκ. ”Ό, τι και αν κάνουν, δεν πρέπει να βλάψει τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν τον πλανήτη”. αρχική πηγή  Πηγή: Offtherecord ΑΒΕΡΩΦ

You are subscribed to email updates from ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily. To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google, 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, United States