ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Begin forwarded message:

From: "NICHOLAS Sr. KARPOUZIS" <n.karpouzis@icloud.com>

Subject: Εργατικές κατοικίες

Date: January 12, 2018 at 2:00:59 AM GMT+2

To: "KARPOUZIS NICHOLAS Sr." <n.karpouzis@icloud.com>

Αγαπητοί φίλοι.

      Δεν είμαι αρχιτέκτονας μήτε πολιτικός μηχανικός. Ωστόσο, αισθάνομαι την υποχρέωση να καταθέσω, ως απλός πολίτης, την άποψή μου πάνω στο θέμα που αφορά τις εργατικές κατοικίες θέτοντας ταυτόχρονα και κάποια ερωτήματα προς τους… ειδικούς.  Εδώ και κάμποσο καιρό, για να μην πω χρόνια, έχουν ξεσπάσει ανείπωτες διαμαρτυρίες και καταγγελίες σχετικά με τις εργατικές πολυκατοικίες  που σύμφωνα μ’ αυτές θα πρέπει να επιχορηγηθούν από το κράτος για να επισκευασθούν και έτσι να διασωθεί η γραμμή Bauhaus σύμφωνα με την οποία έχουν κτισθεί αυτές.

      Δεν ξέρω πως έχει αντιμετωπιστεί το θέμα τών εργατικών κατοικιών σε άλλες χώρες. Επειδή, όμως, έτυχε να ζήσω αρκετά χρόνια στο Τορόντο (επαρχία Οντάριο) θα γράψω πως αντιμετωπίστηκε και αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό.

      Χρόνια πριν και κατόπιν πρότασης τού καναδικού Σοσιαλιστικού-Δημοκρατικού κόμματος (στον Καναδά τα δεξιά, κεντρώα ή αριστερά κόμματα δεν έχουν καμια συγγένεια με τα εδώ) δημιουργήθηκε ο Οργανισμός ONTARIO HOUSING CORPORATION με σκοπό την εξασφάλιση στέγης σε εργαζόμενους οικογενειάρχες που ο μισθός τους δεν επαρκή για την ενοικίαση κατοικίας σύμφωνα με τον αριθμό τών μελών τής οικογένειας.

      Τα κτίρια, γενικά, ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες και επιβλέπουν την διατήρηση τού κτιρίου διατηρώντας προς τούτο το απαιτούμενο προσωπικό. Κάθε διαμέρισμα διαθέτει το δικό του ψυγείο και ηλεκτρική κουζίνα και η ιδιοκτήτρια εταιρεία διαθέτοντας το απαιτούμενο προσωπικό (υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους και ελαιοχρωματιστές) μεριμνά για την συντήρησή τους ή και αντικατάστασή τους.

      Κάθε εργατική οικογένεια ανάλογα με τον αριθμό τών μελών της κάνει αίτηση για την παροχή ενός διαμερίσματος που κατά προτίμηση βρίσκεται κοντά στην δουλειά τών εργαζομένων γονέων. Η τιμή τού ενοικίου για την οικογένεια αντιστοιχεί με ένα βδομαδιάτικο ενώ ο αρμόδιος Οργανισμός (Ο.Η.C.) πληρώνει το υπόλοιπο ενοίκιο στην ιδιοκτήτρια εταιρεία.

      Μέσα στο ποσό τού μέρους τού ενοικίου που πληρώνει η κάθε οικογένεια συμπεριλαμβάνεται η κατανάλωση τού ηλεκτρικού, τού νερού (24ωρη παροχή ζεστού νερού) και τής 24ωρης θέρμανσης. Στο ισόγειο υπάρχει νηπιαγωγείο για τα παιδιά τών ενοίκων και χώρος στάθμευσης τών αυτοκινήτων τών ενοικιαστών (2 ή 3 υπόγεια επίπεδα) ενώ για τους επισκέπτες υπάρχει αρκετός εξωτερικό χώρος για τους επισκέπτες χωρίς καμιά έξτρα οικονομική επιβάρυνση.

      Επίσης στα νεώτερα κτίρια υπάρχουν χώροι εκγύμνασης για τους ενοίκους, χώροι ψυχαγωγίας για πάρτυ κ. ά. κοινωνικές εκδηλώσεις όπως επίσης και πλυντήρια στεγνωτήρια με την αντικαταβολή κάποιου ποσού ενώ η σκόνη πλυσίματος επιβαρύνει τον χρήστη. Όπως φαίνεται στην 2η φωτογραφία υπάρχει και παιδική χαρά η οποία τις πρωϊνές ώρες επιβλέπεται από το προσωπικό τού νηπιαγωγείου ενώ κατά τις απογευματινές ώρες από έναν γονέα ή άλλο συγγενικό πρόσωπο.  Αυτά σε ότι αφορά την λειτουργία τών διαμερισμάτων για την εξυπηρέτηση τών εργαζομένων ενοίκων.

      Αυτά όσον αφορά τις προδιαγραφές που αφορούν τα… εργατικά διαμερίσματα τών οποίων οι χρήστες αδυνατούν να αγοράσουν ή ακόμα και να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα με τις τρέχουσες τιμές της αγορά και μάλιστα σε μια καπιταλιστική κοινωνία. Έτσι το κράτος δεν χτίζει, αλλά νοικιάζει από ιδιωτικές εταιρείες

       Όμως με τα ελληνικά διαμερίσματα που κατασκευάστηκαν, κάποτε, με βάσει την γραμμή Bauhaus τί γίνεται;

      Ποιός συντηρεί τα κτίρια αυτά; Υπάρχουν ανελκυστήρες και οι άλλες διευκολύνσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω; Στόχος μας θα πρέπει να είναι η διάσωση τού αρχιτεκτονικού ρυθμού ή η εξυπηρέτηση τών ενοίκων;

      Ξέρω ότι, κατά πάσα πιθανότητα, τα παραπάνω θα θεωρηθούν ανεφάρμοστες υπερβολές. Δεν μ’ ενδιαφέρει. Εκείνο που ήθελα να τονίσω είναι ότι τόσο στο σημερινό ελληνικό κράτος, αν έχει απομείνει τίποτα απ’ αυτό, όσο και στην υπάρχουσα καθημερινή νοοτροπία, δυστυχώς, δεν υπάρχει χώρος για υπεύθυνες και αποτελεσματικές λύσεις.

      Φιλικώτατα.

      Νι Κάππα (Αθήνα)