Πλατωνικός έρωτας
(Plato´s Symposium painting by Anselm Feuerbach, 1869)
Ο έρωτας για τον Πλάτωνα είναι η προσωποποίηση του
αληθινού φιλοσόφου και η ερωτική μύηση ένας δρόμος για την κατάκτηση των Ιδεών.
Ο έρωτας πριν τον Πλάτωνα
O «έρωτας» στα αρχαία ελληνικά διατηρεί πάντοτε ως
πρωτεύουσα σημασία του τη σεξουαλική έλξη - δεν περιγράφει μια κατάσταση ή ένα
συναίσθημα, αλλά μια ορμή κίνησης προς ένα αντικείμενο επιθυμίας. Με την έννοια
ακριβώς αυτή εντάσσεται στη Θεογονία του Ησιόδου, όπου εμφανίζεται ως
πρωταρχική και αγένητη θεότητα, μια θεότητα που δεν γεννά τίποτε αλλά μεσολαβεί
για να γεννηθούν όλες οι άλλες .
Ανάλογο ρόλο έχει ο έρωτας και σε άλλες προφιλοσοφικές
κοσμογονίες, όπως του Φερεκύδη και του Ακουσίλαου, ή στις ποικίλες εκδοχές της
κοσμογονίας των Ορφικών.
Ο Αριστοτέλης , αναζητώντας προδρόμους του δικού του
ποιητικού αιτίου, θα συσχετίσει τον έρωτα του Ησιόδου με τη φευγαλέα εμφάνιση
της ίδιας θεότητας στον Παρμενίδηαλλά και με την «φιλότητα» του Eμπεδοκλή, που
είναι μια κοσμική δύναμη ένωσης των ομοειδών . Μας δίνει έτσι τη λειτουργία που
συμβολίζει ο έρωτας στην προσωκρατική σκέψη: ο έρωτας είναι η προσωποποίηση της
δύναμης ή της αιτίας κίνησης των όντων στο σύμπαν.
Περισσότερα ... ( http://n1.xtek.gr/ime/lyceum/?p=lemma&id=55&lang=1
)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου