Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2016

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily


ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily





Posted: 11 Oct 2016 10:30 AM PDT
Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μια σοβαρή μελέτη της ιστορίας και της προϊστορίας των Θετικών Επιστημών, αλλά και ειδικότερα της Αστρονομίας πρέπει να φέρει στο φως της δημοσιότητας τα ιστορικά γεγονότα χωρίς δογματικούς αποκλεισμούς οι οποίοι εδράζουν σε κοινωνικές ή θεολογικές αγκυλώσεις. Η μελέτη της ιστορίας τω επιστημών δεν μπορεί να αποκρύπτεται λόγω του φόβου της παρανόησής της παράθεσης των ευρημάτων της και της έκθεσης των μελετητών της από τους φανατικούς Η παράθεση των όποιων ιστορικών ευρημάτων δεν συνεπάγεται την αλήθεια των όποιων ευφάνταστων σεναρίων. Η επιστήμη σταματά εκεί που σταματά η απόδειξη. Σενάρια κατασκευάζουν μόνο οι σεναριογράφοι και όχι οι επιστήμονες. 

Γράφει ο Δρ Μάνος Δανέζης
Αστροφυσικός

Οι παράδοξες αστρονομικές «γνώσεις» των Ντογκόν

Εισαγωγή 

Μεταξύ των μεγάλων εθνικών ομάδων του Μάλι, υπάρχουν πολλές μικρότερες, μερικές από τις οποίες προέρχονται από τις πιο αρχαίες νέγρικες φυλές της περιοχής. Μία από αυτές είναι οι Ντογκόν, φυλή του οροπεδίου της Μπαντιαγκάρα, η οποία ζει μέχρι και σήμερα σε σχεδόν πρωτόγονη κατάσταση κατοικώντας σε απλές λιθόκτιστες καλύβες.

Τις κυριότερες πληροφορίες γι’ αυτή τη φυλή τις δίνουν ο Μαρσέλ Γκριώλ και η Ζερμαίν Ντιτερλέν, δύο διάσημοι Γάλλοι ανθρωπολόγοι, οι οποίοι από το 1930 και για περίπου 20 χρόνια μελέτησαν τις συνήθειες και τα έθιμα των Ντογκόν. Μετά τόσα χρόνια παραμονής τους στο Μάλι, οι δύο ανθρωπολόγοι έγιναν σχεδόν μέλη της φυλής και οι Ντογκόν αποφάσισαν να τους αποκαλύψουν τα απόκρυφα μυστικά του κοσμοειδώλου της φυλής τους.

Δάσκάλους τους στις ιερές γνώσεις είχαν δύο μάγους ιερείς της φυλής, τον Γιεμπενέκα και τον Μάντα Ντ’ Οροσόνγκο, έναν φύλαρχο, τον Ονγκνουλού Ντόλα, και την ιέρεια Ιννεκουζού Ντόλο. 

Οι παραδόσεις των Ντογκόν

Σύμφωνα με τις παραδόσεις της φυλής των Ντογκόν, ιδρυτές του πολιτισμού τους ήταν οι Νόμμο.

Συνήθως με το όνομα Νόμμο, οι Ντογκόν αναφέρονται στον συλλογικό μυθικό ήρωα εκπολιτιστή τους, ο οποίος σύμφωνα με τις παραδόσεις τους, ήρθε από το αστρικό σύστημα του Σείριου για να εγκαθιδρύσει μια κοινωνία δικαίου πάνω στη Γη.

Κατά έναν τρόπο, οι Νόμμο μπορούν να ταυτιστούν με τον Οάννες των Σουμερίων και τον Έα των Βαβυλωνίων.

Το όνομα Νόμμο προέρχεται από μια λέξη των Ντογκόν που έχει τη ρίζα της στο ρήμα νόμμο που σημαίνει δίνω σε κάποιον να πιει κάτι. 

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η ύπαρξη του Νόμμο καταγράφεται σε αρχαιότατα Εβραϊκά κείμενα1 όπου φέρεται να δημιουργήθηκε από το Θεό2 μετά την καταστροφή τριών ανθρώπινων κόσμων2. Μαζί με το Νόμο ο Θεός δημιούργησε τη Γέεννα2,3, δηλαδή την Εβραϊκή κόλαση, τον Κήπο της Εδέμ, τον θεϊκό θρόνο, την ουράνια σκηνή, το όνομά του Μεσσία και τη Μετάνοια.

Σύμφωνα με αυτά τα κείμενα ο Νόμμο προέτρεψε τον Θεό να δημιουργήσει ακόμα έναν ανθρώπινο κόσμο4, αλλά όταν ο θεός τον έφτιαξε ο Νόμμο του παραπονέθηκε για την κακία που επικρατούσε σ’ αυτόν 5. 1. Ρ. Γκρειβς και Ρ. Παταϊ: «Οι εβραϊκοί Μύθοι». σ. 39, Εκδόσεις Ύψιλον, Αθήνα 1994 2. Gen.Rab. 23,68,262-263 3. Mid.. Techillim, 391 PRE, κεφ. 3 4. PRE, κεφ.3, πρβλ. Gen. Rab. 20 5. Yalqut Reubeni, i.22, παραθέτει το Sode Raza

Οι διηγήσεις των Ντογκόν για τη ζωή του Νόμμο πάνω στη Γη, όπως αναφέρουν οι ανθρωπολόγο Γκριώλ και Ντιτερλέν, είναι πολλές Για τον Νόμμο οι Ντογκόν διηγούνται: «…Ο Νόμμο μοίρασε το σώμα του στους ανθρώπους για να τους ταΐσει… Όπως το Σύμπαν ήπιε από το σώμα του, έτσι και ο Νόμμο έδωσε στους ανθρώπους να πιουν. Ο ίδιος σταυρώθηκε πάνω σ’ ένα δέντρο κιλένα, πέθανε και μετά αναστήθηκε».

Ο Νόμμο για τους Ντογκόν είναι ο οδηγός του Σύμπαντος, ο πατέρας της ανθρωπότητας και ο φύλακας των πνευματικών της αρχών, βροχοποιός και γενικότερα κυρίαρχος των υδάτων.

Σύμφωνα με την παράδοση της φυλής, οι Νόμμο ήρθαν στη Γη από τον Σείριο. Δεν ήρθαν όμως όλοι. Εκείνος, που λέγεται και Νόμμο Ντίε ή Μεγάλος Νόμμο, έμεινε στον Σείριο μαζί με τον υπέρτατο Θεό Αμμά, και είναι ο αντιπρόσωπός του σε ότι αφορά τα θέματα της Γης.

Ο Μεγάλος Νόμμο εκδηλώνεται στους ανθρώπους με την εμφάνιση του Ουράνιου Τόξου, το οποίο ονομάζεται Δρόμος του Νόμμο.

Σύμφωνα με τις καταγραφές των δύο ανθρωπολόγων οι παραδόσεις των Ντογόν διηγούνται ότι στη Γη εμφανίζονται άλλα τρία είδη Νόμμο, ο πρώτος είναι ο Νόμμο Τιτιγιάννε που είναι ο αγγελιοφόρος του Νόμμο Ντίε που έμεινε στον Σείριο.

Ο δεύτερος Νόμμο ήταν ο Νόμμο Ο, δηλαδή ο Νόμμο των λιμνών, ο οποίος θυσιάστηκε πάνω στη Γη για τον εξαγνισμό και την αναδιοργάνωση του Σύμπαντος. Μετά τη θυσία του ο Νομμο Ο επέστρεψε στο Σείριο κοντα στον μεγάλο Νόμμο Ντίε. Από εκεί, όπως πιστεύουν οι Ντογκόν, κάποια στιγμή θα πάρερι πάλι ανθρώπινη μορφή και θα κατέβει στη Γη μέσα σε μια κιβωτό, μαζί με τους προγόνους των ανθρώπων. Στη συνέχεια, θα πάρει την πραγματική θεϊκή μορφή του και θα κυβερνήσει τη Γη μέσα από τα νερά, αποκτώντας πολλούς απογόνους.
Τέλος υπάρχει και ο Νόμμο Αναγκόννο, ή απλώς Όγκο.

Ο Όγκο επαναστάτησε εναντίον του Δημιουργού, φέρνοντας την αταξία στο Σύμπαν και παρίσταται από τους Ντογκόν με τη μορφή της Χλομής Αλεπούς, μια μορφή που πήρε μετά την ανταρσία και την πτώση του. Από πολλές απόψεις η Χλομή Αλεπού μοιάζει με την αιγυπτιακή θεότητα Σετ, αλλά και με τον «εκπεπτωκότα άγγελο» της ιουδαϊκοχριστιανικής αγγελολογίας.

Όπως φαίνεται από όλα τα προηγούμενα ο συσχετισμός των Νόμμο με πανάρχαιές Εβραϊκές πεποιθήσεις είναι προφανής και ως εκ τούτου οι παραδόσεις των Ντογκόν μαλλον δεν πρέπει να συναρτώνται με εξωγήινα η μυστηριώδη γεγονότα. Στις επιστημονικές εργασίες των διάσημων Γάλλων ανθρωπολόγων Μαρσέλ Γκριώλ και Ζερμαίν Ντιτερλέν, «UnSystemeSoudanaisdeSirius» (1950) και «LeRenardPale» αναφέρονται περίεργες αστρονομικές γνώσεις των Ντογκόν τις οποίες λογικά και ιστορικά δεν θα έπρεπε να έχουν.

Ας αναφέρουμε μερικές από αυτές. Οι παράδοξες αστρονομικές γνώσεις για το Σείριο

Οι Ντογκόν γνώριζαν ότι ό Σείριος δεν είναι ένα απλό άστρο άλλα ένα αστρικό σύστημα εφόσον αναφέρουν την ύπαρξη ενός συνοδού του Σειρίου, του Σειρίου Β, πολύ πριν από την ανακάλυψή του από την σύγχρονη επιστήμη. Οι Γκριώλ και Ντιτερλέν τονίζουν με έμφαση ότι το λαμπρό άστρο του Σειρίου δεν έχει τόση σημασία για τους Ντογκόν όσο ο μικροσκοπικός Σείριος Β, τον οποίο ονομάζουν πο-τόλο.

Τόλο σημαίνει άστρο και πο είναι ο σπόρος ενός δημητριακού, το οποίο στη Δυτική Αφρική λέγεται κοινά φόνιο, ενώ το επίσημο βοτανολογικό του όνομα είναι Δακτυλοπόα η ισχνή.

Αναφέρουν οι Ντογκόν:«…Ο Σείριος δεν είναι η βάση του συστήματος, αλλά μία από τις εστίες της τροχιάς ενός μικροσκοπικού άστρου που λέγεται πο-τόλο, το οποίο προκαλεί την προσοχή των αρσενικών μυστών».

Για την ιστορία αναφέρουμε ότι ο αστρονόμος Γιόχαν Φρήντριχ Μπέσσελ το 1844, λίγο πριν από το θάνατό του, διατύπωσε την άποψη ότι ο Σείριος πρέπει να είναι ένα διπλό σύστημα άστρων. Το 1862 ο Αμερικανός Άλβιν Κλαρκ μπόρεσε να διακρίνει με το τηλεσκόπιό του ένα αμυδρό φως εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται ο Σείριος Β.

Οι εκπλήξεις όμως συνεχίζονται εφόσον οι Ντογκόν γνώριζαν ακόμα και τη σωστή περίοδο της τροχιάς του αόρατου με γυμνό μάτι Σείριου Β, που αναφέρουν στις παραδόσεις τους ότι διαρκεί πενήντα χρόνια.

Στις εργασίες τους που περιγράφουν την σημασία της ιερής τελετής Σίγκι της φυλής, οι Γκριώλ και Ντιτερλέν αναφέρουν ότι οι μάγοι της φυλής τους αποκάλυψαν ότι: … Η περίοδος της τροχιάςτου Σείριου Β μετριέται διπλή, δηλαδή εκατό χρόνια, διότι στη διάρκεια της τελετής Σίγκι, τα μέλη της φυλής συνέρχονται κατά ζεύγη υπογραμμίζοντας την αρχή της δυαδικότητας.

Όπως ανακαλύφθηκε μετά από παρατηρήσεις που άρχισαν το 1894 και τελείωσαν το 1944, οι απόψεις των Ντογκόν επιβεβαιώνονται εφόσον βρέθηκε ότι η περίοδος του Σείριου Β ήταν 49.9 χρόνια Στις καταγραφές των γνώσεων των Ντογκόν αναφέρεται όμως και η περίοδος περιστροφής του Σείριου Β γύρω από τον εαυτό του. Όπως αναφέρουν: «…Παράλληλα με την κίνησή της στο διάστημα η Δακτυλόποα (Πο- τόλο ή Σείριος Β) περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της σε μια περίοδο που κρατάει ένα χρόνο και η περιστροφή της αυτή γιορτάζεται στη διάρκεια της τελετής μπάντο»
Εκτός όμως όλων των προηγουμένων τα οποία αναφέρονται στην ύπαρξη και την κίνηση του Σείριου Β, Οι Ντογόν γνωρίζουν και τα φυσικά χαρακτηριστικά του άστρου εφόσον αναφέρουν: «…Το άστρο που θεωρείται το μικρότερο πράγμα στον ουρανό είναι και το βαρύτερο. Η Δακτυλοπόα (Πο-τόλο) είναι το μικρότερο πράγμα που υπάρχει. Είναι το βαρύτερο άστρο. Αποτελείται από ένα μέταλλο που λέγεται σαγκάλα και είναι πιο ανοιχτόχρωμο από το σίδερο αλλά τόσο βαρύ ώστε όλοι οι άνθρωποι της Γης μαζί δεν μπορούν να το σηκώσουν. Στην ουσία το άστρο ζυγίζει όσο όλοι οι σπόροι της Γης ή όλο το σίδερο της Γης». 

Οπως γνωρίζουμε σήμερα, ο Σείριος Β είναι ένας λευκός νάνος και ένα κυβικό πόδι του υλικού του θα ζύγιζε 2.000 τόνους. Ένα κουτί σπίρτα γεμάτο τέτοια ύλη θα ζύγιζε 1,25 τόνους. Αν το υλικό προερχόταν από τον πυρήνα του, θα ζύγιζε περίπου 50 τόνους. Το άστρο είναι 65.000 φορές βαρύτερο από το νερό.

Ακόμα περισσότερες γνώσεις Πέρα όμως από την ύπαρξη του Σείριου Β οι μάγοι της φυλής αποκάλυψαν στους δύο ανθρωπολόγους ότι στο αστρικό σύστημα του Σειρίου υπάρχει και ένα τρίτο αστέρι ο Σείριος Γ. Λένε ειδικότερα: «…Υπάρχει κάποιο τρίτο αστέρι στο σύστημα του Σείριου που οι Ντογκόν ονομάζουν εμμέ για και το οποίο, σε σύγκριση με τη δακτυλόποα (Πο-τόλο), είναι τέσσερις φορές ελαφρότερο και ταξιδεύει σε μεγαλύτερη τροχιά, αλλά προς την ίδια κατεύθυνση και στο ίδιο χρονικό διάστημα (δηλαδή πενήντα χρόνια). Οι αντίστοιχες θέσεις και των δύο άστρων είναι τέτοιες που η γωνία που σχηματίζουν με τον Σείριο είναι ορθή».

Το εμμέ για αναπαρίσταται από τους μάγους με τρεις τελείες, περιτριγυρισμένες από άλλες επτά τελείες. Το άστρο αυτό συνοδεύεται από έναν δορυφόρο που ονομάζεται να τόλο , δηλαδή άστρο των γυναικών, που το παριστάνουν με έναν σταυρό.

Η άποψη των Ντογκόν επιβεβαιώθηκε το 1926 όταν από το αστεροσκοπείο του Γιοχανεσμπουργκ ανακοινώθηκε ότι ανακαλύφθηκε και ένας δεύτερος συνοδός του Σείριου 11ου μεγέθους, ο Σείριος Γ, έτσι ώστε στην πραγματικότητα μιλάμε για ένα τριπλό σύστημα άστρων. 

Δυστυχώς από τότε δεν ξαναπαρατηρήθηκε το άστρο αυτό και ως εκ τούτου ο Σείριος Γ παραμένει ένα ανοικτό θέμα. 

Οι εκτός Σειρίου αστρονομικές γνώσεις. 

Για τη Σελήνη οι Ντογκόν αναφέρουν ότι είναι ξερή και νεκρή σαν το ξεραμένο νεκρό αίμα. Σχεδιάζουν τον πλανήτη Κρόνο με δακτυλίους γύρω του. Γνωρίζουν ότι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο. Για το λόγο αυτό οι πλανήτες αναφέρονται ως τόλο τανάζε δηλαδή άστρα που γυρνάνε γύρω από κάτι. Αναφέρεται χαρακτηριστικά: «…Ο Δίας ακολουθεί την Αφροδίτη γυρνώντας αργά γύρω από τον Ήλιο». Με λίγα λόγια οι Ντογόν γνώριζαν ότι ο Ήλιος ήταν το κέντρο του πλανητικού μας συστήματος. Οι διάφορες θέσεις της Αφροδίτης υπενθυμίζονται από τους Ντογκόν σε μεγάλη γεωγραφική κλίμακα, με μια σειρά από βωμούς, όρθιες πέτρες ή κατασκευές μέσα σε σπήλαια και καταφύγια. Οι θέσεις της Αφροδίτης προσδιορίζουν ένα αφροδιτιανό ημερολόγιο αντίστοιχο με το αφροδιτιανό ημερολόγιο των Μάγια. 

Στην ουσία οι Ντογκόν έχουν τέσσερα διαφορετικά ημερολόγια, το ηλιακό, το αφροδιτιανό, το σειριακό και το σεληνιακό, το οποίο χρησιμεύει για τις διάφορες αγροτικές εργασίες. Στην εργασία των Γκριώλ και Ντιτερλέν «Η χλωμή αλεπού», περιγράφεται ένα σεληνιακό ημερολόγιο. Περιέχει έναν πίνακα με δώδεκα στήλες, όπου η κάθε μία αντιπροσωπεύσει ένα μήνα. Αυτοί οι δώδεκα μήνες θεωρούνται ως το διάστημα μέσα στο οποίο κινείται η Γη, δηλαδή αντιπροσωπεύουν την τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο, μέσα σε ένα χρόνο. Στη διάρκεια αυτής της αυτής της τροχιάς πραγματοποιούνται οι περιστροφές της Γης γύρω από τον άξονά της κάθε ημέρα. Η τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο ονομάζεται « το διάστημα της Γης».
Σύμφωνα με τις πλέον απόκρυφες παραδόσεις της φυλής ο πλανήτης Δίας έχει 4 δορυφόρους. Όπως αναφέρουν: «…Το ακρωτηριασμένο γεννητικό μόριο της Χλομής Αλεπούς, δηλαδή του Νόμμο Αναγκόννο ήταν ακόμα ματωμένο όταν ο Αμμά πήρε το αίμα του και το ανέβασε στον ουρανό για να σχηματίσει τους τέσσερις δορυφόρους του Δία, που γυρνάνε από τότε γύρω του. Οι τέσσερις αυτοί δορυφόροι είναι τέσσερις σφήνες που συγκρατούν τον Δία στη θέση του».

Συνεχίζοντας την διήγησή τους οι μάγοι των Ντογκόν βεβαιώνουν ότι υπάρχει μια μόνιμη αύρα γύρω από τα άστρα, διαφορετική από αυτή που φαίνεται συχνά γύρω από τη Σελήνη. Ομοίως φαίνεται πως γνωρίζουν ότι η Γη μας είναι μέλος του Γαλαξία μας λέγοντας: «… Ο Γαλαξίας είναι καθ’ εαυτή η εικόνα των στροβιλιζόμενων άστρων μέσα στον κόσμο των στροβιλιζόμενων άστρων, όπου βρίσκεται και η Γη».

Για τον παράξενο αυτό πολιτισμό του Μάλι υπάρχει ένας απεριόριστος αριθμός άστρων και στροβιλιζόμενων κόσμων δηλαδή γαλαξιών. Ξεχωρίζουν προσεκτικά τρία είδη άστρων. Λένε ειδικότερα: «…Οι απλανείς αποτελούν μέρος της οικογένειας των άστρων που δεν γυρνάνε…Οι πλανήτες ανήκουν στην οικογένεια των άστρων που γυρνάνε». Οι δορυφόροι των πλανητών λέγονται τόλο γκονόζε δηλαδή άστρα που κάνουν κύκλους.
Όσον αφορά την ύπαρξη ζωής σε άλλους κόσμους οι Ντογκόν λένε: «…Οι κόσμοι των στροβιλιζόμενων άστρων ήταν κατοικημένοι, διότι ο Αμμά, όταν έδωσε στο Σύμπαν τη μορφή και την κίνησή του, δημιούργησε και τα ζωντανά πλάσματα. Έτσι υπάρχουν πλάσματα που ζουν σε άλλες Γαίες, τα οποία ζουν όπως και εμείς πάνω στη Γη».  

Αυτή η εξάπλωση της ζωής περιγράφεται καθαρά μ’ έναν μύθο που λέει: «…Ο άνθρωπος βρίσκεται στην τέταρτη Γη, αλλά στη τρίτη υπάρχουν άνθρωποι με κέρατα, οι ιννέου γκαμμουρούγκου, στην πέμπτη άνθρωποι με ουρές, οι ιννέου ντουλλόγκον, και στην έκτη άνθρωποι με φτερά, οι ιννέου μπούμο».Όλα τα προηγούμενα μοιάζουν πολλοί με τις μυθολογικές απόψεις των πολιτισμών της Νότιας Αμερικής.

Ο όρος πλακούντας χρησιμοποιείται από τους Ντογκόν για να περιγράψει ένα σύστημα ή μια ομάδα άστρων ή πλανητών.

Το ηλιακό μας σύστημα αναφέρεται ως πλακούντας του Όγκο του κακού Νόμμο μιας ύπαρξης αντίστοιχης του Χριστιανοιουδαϊκού Διαβόλου που επαναστάτησε εναντίον του Δημιουργού του, ενώ το σύστημα του Σείριου ως πλακούντας του Νόμμο του καλού θεού δημιουργού..

Η κοινωνία των Ντογκόν γνωρίζει ότι ο ουρανός φαίνεται να γυρνάει λόγω της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της εφόσον αναφέρουν: «…η κίνηση των άστρων γίνεται από την ανατολή στη δύση είναι φαινομενική, και απλά έτσι την βλέπουν οι άνθρωποι». Ομοίως αναφέρουν: «…Η Γη γυρνάει γύρω από τον άξονά της και διαγράφει έναν μεγάλο κύκλο (γύρω από τον Ήλιο)…Η Σελήνη γυρνάει σαν σπείρα γύρω από τη Γη. …Ο Ήλιος είναι κατάλοιπο του πλακούντα του Όγκο, βρίσκεται στο κέντρο του συστήματος και μοιράζει το φως στο διάστημα και στη Γη».

Σύμφωνα με κάποιες απόψεις των Ντογκόν, το Σύμπαν δημιουργήθηκε από μια πρωταρχική δόνηση που προχωράει με ελικοειδή μορφή ξεκινώντας από ένα κέντρο. Με λίγα λόγια, η κοσμογονία των Ντογκόν προβλέπει την εξέλιξη ενός Σύμπαντος στροβίλου.

 Όλα τα προηγούμενα είναι αρκετά περίεργα δημιουργώντας ένα πλήθος προβλημάτων και ερωτηματικών στους αρχαιολογικούς αλλά και τους ευρύτερους επιστημονικούς κύκλους. Το γεγονός αυτό μας οδηγεί στο να επισημάνουμε και αν καταγράψουμε τις ανακαλύψεις των ανθρωπολόγων Γκριώλ και Ντιτερλέν, διατηρώντας όλες τις επιφυλάξεις μας, εφόσον μέχρι σήμερα καμιά επιστημονική έρευνα δεν τα έχει ανατρέψει.
Και εν τέλει, οι εργασίες των Γκριών και Ντιτερλέν βρίσκονται κατατεθειμένες ως επιστημονικά τεκμήρια στη βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Εθνολογίας στο Παρίσι, από όπου τις προμηθευτήκαμε.
Ειδικά η εργασία του Γκριώλ, «Οι μάσκες των Ντογκόν», που αναφέρεται στην κοσμογονία και τη μεταφυσική της φυλής, μας οδηγεί σε τρόπους σκέψης εξαιρετικά πολύπλοκους και σε ένα κοσμοείδωλο που μιλάει για πανάρχαιες δοξασίες και απαιτεί μακρόχρονη μελέτη και επεξεργασία από ειδικούς μελετητές.

Η τελική άποψη της Ντιτερλέν πάνω σε αυτό το θέμα είναι ότι «σε κάθε περίπτωση οι Ντογκόν έχουν μια λεπτομερή γνώση του Σύμπαντος, που για το πολιτισμικό επίπεδο της φυλής τους είναι πολύ ακριβής. και δεν θα έπρεπε να την έχουν».

http://www.manosdanezis.gr
το είδαμε ΕΔΩ 
Posted: 11 Oct 2016 09:30 AM PDT
Γράφει ο Νότης Παπαδόπουλος  

«Ξέρεις τι δεν θα μπορέσω να καταλάβω ποτέ; Γιατί η ομάδα Τσίπρα είναι τόσο χαρούμενη - δεν έχει αντιληφθεί, επιτέλους, πόσο ζημίωσε την Ελλάδα;»

Η εύγλωττη απορία ενός ξένου πεπειραμένου πολιτικού, περιγράφει σε 20 λέξεις όλα όσα ζει τα δύο τελευταία χρόνια η χώρα.

Εχουμε μια κυβέρνηση ημιμαθών ιδεοληπτικών που αδυνατεί να λύσει ακόμη και τα πιο στοιχειώδη προβλήματα του κράτους - πόσω μάλλον να αντιμετωπίσει τα πολύπλοκα και στρυφνά ζητήματα που αντιμετωπίζει η χώρα - η οποία, όμως, παραμένει ενθουσιασμένη και πανευτυχής που βρέθηκε ανέλπιστα στην εξουσία και δεν προτίθεται με κανέναν τρόπο να την εγκαταλείψει, ό,τι και να της συμβεί.

Ακόμη κι αν οι αγανακτισμένοι αρχίσουν να πολιορκούν τη Βουλή και το Μαξίμου, ακόμη κι αν οι κυβερνώντες γίνονται καθημερινά ρεζίλι με όσα πλέον αποδέχονται και υπογράφουν αδιαμαρτύρητα - ακριβώς τα αντίθετα από όσα υπόσχονταν στους πολίτες για να κερδίσουν τις εκλογές. Ακόμη κι αν ο δήθεν ριζοσπαστικός και αριστερός ΣΥΡΙΖΑ έχει μεταμορφωθεί πλέον σε ένα οπισθοδρομικό συνονθύλευμα που χειροκροτεί ανεπιφύλακτα ακόμη και την παράδοση για 99 ολόκληρα χρόνια όλης της δημόσιας περιουσίας στην τρόικα για να την αξιοποιήσει / αποκρατικοποιήσει / ιδιωτικοποιήσει κατά το δοκούν.

Για να μείνει ακούνητη στη θέση της η κυβέρνηση αυτή είναι αποφασισμένη να «δωροδοκήσει» τους ανώτατους δικαστικούς της χώρας ώστε να μη βγάλουν αντισυνταγματικό τον νόμο-έκτρωμα για τις τηλεοπτικές άδειες, να συμφωνήσει την από κοινού με την Εκκλησία σχεδίαση των βιβλίων και της διδασκαλίας των Θρησκευτικών, να δεχθεί κάθε είδους ιδεολογική υποχώρηση, ήττα και συμβιβασμό στον δρόμο για τον... σοσιαλισμό, αρκεί να διασφαλίσει την παραμονή της στα παχιά χαλιά και τις δερμάτινες πολυθρόνες του Μαξίμου, τη χρήση των υπουργικών Μερσεντές και των βουλευτικών Αουντι, και την είσπραξη για όσο το δυνατόν περισσότερους μήνες των 6.000 ευρώ και βάλε της μηνιαίας αποζημίωσης.

Με λίγα λόγια, για τους πιο πολλούς από τους «153» που στηρίζουν την αγνώριστη πλέον κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μετέχουν χωρίς τύψεις στα κοκτέιλ πάρτι του κ. Τσίπρα στο Πρωθυπουργικό Μέγαρο, ενώ οι φτωχότεροι των Ελλήνων πληρώνουν τα ποτά και το μεγάλο πισωγύρισμα των δύο τελευταίων χρόνων, η παραμονή στην εξουσία είναι ένα ιδιαίτερα επικερδές επάγγελμα που με νύχια και με δόντια θα παλέψουν να το κρατήσουν.

Θεωρούν ότι ακόμη και η μεγαλύτερη ταπείνωση αξίζει για τη χαρά της αριστερής καλοπέρασης. Τέτοια ανέλπιστη τύχη πότε θα την ξαναβρούν; Τέτοια κατάσταση απόλυτης ευχαρίστησης πότε θα την ξανανιώσουν;

Πηγή "Το Βήμα"
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 11 Oct 2016 08:30 AM PDT
Γράφει ο Δημήτρης Περδίκης
 
Έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές στη χρησιμοποίηση του γραμματοσήμου ως εργαλείου άσκησης εξωτερικής πολιτικής, από την Ελλάδα αλλά και από πολλές άλλες χώρες. Εδώ θα ασχοληθούμε με το «Αιγαίο».

Βρισκόμαστε στα τέλη του 1978. Η ελληνική κυβέρνηση ζητάει από τα Ελληνικά Ταχυδρομεία να ετοιμάσει εσπευσμένα μία σειρά γραμματοσήμων που να δείχνει το «Ελληνικό Κράτος» και όπου θα εμφανίζονται τα θαλάσσια σύνορα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Πράγματι με γρήγορες διαδικασίες κυκλοφορεί στις 28 Δεκεμβρίου 1978 μία σειρά 3 γραμματοσήμων, 7, 11 και 13 δραχμών όπου εικονίζεται ο χάρτης της Ελλάδος και τα θαλάσσια ελληνοτουρκικά σύνορα.

Τις ημέρες αυτές συζητείτο και ετοιμαζόταν από τον ΟΗΕ η διεθνής σύμβαση για το δίκαιο της θαλάσσης, η οποία τελικά το 1982 υπογράφηκε από 168 χώρες, όχι όμως από την Τουρκία.
Ακόμα λίγες ημέρες πιο πριν είχε ανακοινωθεί η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης μετά από προσφυγή της Ελλάδος κατά των τουρκικών απαιτήσεων στο Αιγαίο. Η Ελλάδα ουσιαστικά είχε συμμορφωθεί με απόφαση του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ, ο οποίος καλούσε τις δυο χώρες να λύσουν ειρηνικά τις διαφορές τους προσφεύγοντας στο διεθνές δικαστήριο.

Ομως το διεθνές δικαστήριο αποφάσισε πως δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση επειδή οι δυο χώρες δεν προσέφυγαν από κοινού. Ακόμα σε όλο το σκεπτικό της διακρίνεται πως θέλει να αποφύγει να κατακρίνει την Τουρκία αναφέροντας πως ναι μεν το ερευνητικό σκάφος πραγματοποίησε σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό κοιτασμάτων, όμως οι ενέργειές του δεν προκάλεσαν ζημιά ή μόνιμη βλάβη στην θάλασσα και στον βυθό.

Η Τουρκία άρχισε να προβάλλει διεκδικήσεις πάνω στο Αιγαίο που ήταν τμήμα της ελληνικής επικράτειας για πρώτη φορά στα τέλη του 1973. Από το 1912 που ο ελληνικός στόλος κατέλαβε τα νησιά του Αιγαίου, από το 1923 που υπέγραψε την συνθήκη της Λωζάνης και από το 1947 που αποδόθηκαν στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα, το 1973 η Τουρκία τα ξαναθυμήθηκε.
Διεκδικούσε (και διεκδικεί) θαλάσσιες εκτάσεις και βυθό, εναέριο χώρο και ακόμα νησιά.

Με απειλές πως επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 μίλια θα ήταν αιτία πολέμου (CASUS BELLI). Με ισχυρισμούς πως δήθεν τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα επειδή… ακουμπάνε στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.

Με συνεχείς ενέργειες παραβιάσεων όπως η είσοδος του πλοίου ερευνών «ΧΟΡΑ» (Sismik) που έκαναν τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να φωνάζει στην βουλή «Βυθίστε το Χόρα».
Έχουμε έναν κακό γείτονα, έναν γείτονα που απειλεί και που προσπαθεί να αρπάξει. Έναν γείτονα που μοιάζει με τα παλιά κουτσαβάκια που προκαλούσαν τον «αντίπαλο» φέρνοντας τα χέρια τους όλο και πιο κοντά του φωνάζοντας «ίσα ρε μόρτη», θέλοντας να τον κάνουν να χάσει την ψυχραιμία του και να επιτεθεί πρώτος. Τέτοιας ποιότητας είναι ο γείτονάς μας.

Η Ελλάδα όμως θα πρέπει να έχει πάντα την απαραίτητη αποτρεπτική ισχύ για να μπορέσει να ελπίζει πως θα ζήσει εν ειρήνη.

Όσοι πιστεύουν πως η μεγάλη υπερατλαντική φίλη και σύμμαχος χώρα ή το ξανθό έθνος του βορρά θα τρέξουν να συμπαρασταθούν στα δίκαια του έθνους των Ελλήνων πλανώνται πλάνην οικτράν γιατί όπως έχει λεχθεί «Δεν υπάρχουν μόνιμες φιλίες αλλά μόνιμα συμφέροντα». 

πηγή
Posted: 11 Oct 2016 07:30 AM PDT
Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Το σάπιο και χρεοκοπημένο ολιγαρχικό καθεστώς, προσπαθεί να προκαλέσει κοινωνικό αυτοματισμό και κοινωνική αδιαφορία, σε σχέση με τον ολοένα αυξανόμενο ακτιβισμό πολιτών που εμποδίζουν τους πλειστηριασμούς. 

Η προπαγάνδα την οποία ρίχνει το καθεστώς για να διχάσει και να ακυρώσει τη συνείδηση, είναι το ότι παρεμποδίζονται πλειστηριασμοί βιλών διαφόρων λαμογιών και συστηματικών μπαταχτσήδων. Έτσι ο λαός διχάζεται, με συνέπεια να αδιαφορεί. 

Ταυτόχρονα τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια του καθεστώτος, ερωτούν πιεστικά τους ακτιβιστές για το εάν έχουν ερευνήσει προηγουμένως τις περιπτώσεις και αν πρόκειται για οφειλέτες με πραγματικές οικονομικές αδυναμίες κ.λ.π. 

Έτσι παρακολουθούμε με λύπη, τους διάφορους ακτιβιστές να προσπαθούν να πείσουν, μέσα από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ότι έχουν ελέγξει τις προϋποθέσεις. 

Ε, όχι λοιπόν. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει την πραγματική οικονομική αδυναμία των οφειλετών. 

Ανάγκη έχει και αυτός που έχει μια πρώτη κατοικία 50 τ.μ., ανάγκη όμως έχει κι εκείνος που έχει μια βίλα 300 τ.μ. την οποία έφτιαξε νόμιμα βασιζόμενος στο ότι θα έχει εισοδήματα που τώρα, λόγω της κρίσης, δεν έχει. Γιατί λοιπόν αυτός θα πρέπει να χάσει την περιουσία του;;; Ποια λογική το επιβάλει αυτό, εκτός από την νοσηρή αριστερή ιδεολογία του εξαθλιωμένου προλεταριάτου; 

Όχι λοιπόν, 
Αν πρόκειται να γίνεται παρεμπόδιση πλειστηριασμών, θα πρέπει να γίνεται προς κάθε κατεύθυνση και για κάθε είδος ακινήτου, διαφορετικά δεν έχει νόημα. 

Είτε θα γίνει προσπάθεια να σωθεί ο λαός στην ολότητά του, είτε θα πάει άκλαυτος. 

Αρμόδιο να αποδείξει ότι ο συγκεκριμένος οφειλέτης έχει κάπου κρυμμένα χρήματα και δεν πληρώνει, παρότι μπορεί, είναι το δημόσιο, που επισπεύδει τον πλειστηριασμό και κατηγορεί τον οφειλέτη ως ασυνεπή και όχι ο ακτιβιστής, που μπήκε ήδη στο τρυπάκι της προπαγάνδας του συστήματος, να ερευνά αυτός και να αποφασίζει αυτός ποιος θα εκτελεστεί και ποιος όχι και στη συνέχεια να απολογείται κι από πάνω στα παπαγαλάκια του καθεστώτος. 

Είτε θα υπάρξει καθολική Σεισάχθεια για να σωθεί το σύνολο του λαού, είτε δεν έχει νόημα να ασχοληθεί κάποιος. 

ΥΓ. Τη μέθοδο του κοινωνικού αυτοματισμού, την είχε εφαρμόσει το καθεστώς και με το κίνημα "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ", αλλά όταν είδε ότι η μέθοδος δεν είχε αποτελέσματα, αποφάσισε να βάλει μπροστά την κρατική βία μέσω της νομοθεσίας, για να νικηθεί τελικά το κίνημα. 

Τώρα με τον ακτισβισμό στους πλειστηριασμούς έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στα Ειρηνοδικεία τα ΜΑΤ. Σύντομα, το καθεστώς θα αναγκαστεί να προχωρήσει και στη νομοθέτηση για να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο πρόβλημα. 

Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβουν και οι πολίτες πως η χρήση της πολιτικής εξουσίας νικιέται μόνο από τη χρήση λαϊκής εξουσίας. Πάσσαλος πασσάλω κρούεται.

πηγή
Posted: 11 Oct 2016 06:30 AM PDT
Του Αντη Λοϊζου 

Οι σώφρονες αποφεύγουν τον πόλεμο όπως ο διάβολος το λιβάνι, όταν όμως σου επιβληθεί ο πόλεμος από έναν δόλιο εχθρό έχεις δυο επιλογές: 
1.       Να αμυνθείς αξιοπρεπώς και να νικήσεις ή να ηττηθείς. 
2.       Να υποχωρήσεις αμαχητί στις απαιτήσεις του επιτιθέμενου. 
Εμείς οι Έλληνες πάντοτε, ιστορικά, ακολουθούσαμε την πρώτη επιλογή, ανεξαρτήτως της δύναμης του εχθρού. Τρανά παραδείγματα οι Περσικοί Πόλεμοι, οι Α’ και Β’ Παγκόσμιοι Πόλεμοι και άλλοι. Για να γίνει, όμως, το προαναφερθέν πρέπει να έχεις στρατό ικανό, εξοπλισμένο, σύγχρονο, άρτια εκπαιδευμένο με υψηλό ηθικό και πολιτική εξουσία με ήθος, αξιοπρέπεια και ιδανικά. Ο εκσυγχρονιστής και οραματιστής της σύγχρονης ευρωπαϊκής Τουρκίας, που κτυπά την πόρτα της Ευρώπης, Ρ. Τ. Ερντογάν, μετά τις προβοκατόρικες σφαγές του λαού του, των Κούρδων της Τουρκίας, του Ιράκ και της Συρίας και την εισβολή στη Συρία, έχει εντελώς εκτραχυνθεί και άρχισε να απειλεί την Ελλάδα με διεκδικήσεις και φυσικά την όμηρο και ημικατεχόμενη Κύπρο. 

Με λίγα λόγια ο Ρ. Τ. Ερντογάν απειλεί τον Ελληνισμό. Ελλάδα και Κύπρος, αμφότερες στη δύνη της οικονομικής κρίσης, με τους παράγοντες ισχύος πλήρως αποδυναμωμένους, ίσως όσο ποτέ άλλοτε (ούτε όταν η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από δικτατορικά καθεστώτα).
Το ερώτημα είναι ένα: Αν αυτός ο αλλοπρόσαλλος, απρόβλεπτος και φιλόδοξος ηγέτης αρχίσει έναν πόλεμο με την Ελλάδα και την Κύπρο, οι δύο τελευταίες με τι Ένοπλες Δυνάμεις θα μπουν στον πόλεμο;

Σήμερα οι Ε.Δ. της Ελλάδος αριθμητικά είναι στο 65 τοις εκατόν των Ε.Δ. που η χώρα είχε το 1974 και οι οποίες τότε ποιοτικά ήταν πιο σύγχρονες από τις Τουρκικές Ε.Δ., άσχετα με τις συκοφαντικές και παραπλανητικές ψευδείς δηλώσεις των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα αλλά και της Κύπρου, ότι δήθεν η Χούντα άφησε την Ελλάδα άοπλη και ανοχύρωτη. Στην Κύπρο η Εθνική Φρουρά μειώθηκε δραστικά σε έμψυχο υλικό και έχει να αγοράσει σύγχρονα οπλικά συστήματα πολλά χρόνια, καταργώντας ταυτόχρονα από το 2002 το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΔΕΑΧ) και τις μεγάλες διακλαδικές και μεικτές για τον Στρατό Ξηράς ασκήσεις.

Στην Ελλάδα άρχισε η άσκηση Παρμενίων, στην Κύπρο καταργήθηκε ο Νικηφόρος και ο Καμένος μπουρδολογεί περί κοινών σχεδιασμών και ο Φωκαΐδης καμάρωνε στην εξέδρα δίπλα από τον Αναστασιάδη, τα φιλότιμα υπολείμματα της υπό διάλυση ΕΦ να παρελαύνουν.

Οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου όφειλαν διά των μυστικών υπηρεσιών τους να γνωρίζουν το ψυχογράφημα του Ερντογάν και τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας σε Ελλάδα και Κύπρο και να είναι έτοιμες να αντιμετωπίσουν κάθε δυνατή τρέλα του.

Εκτιμώ ότι στο παρόν στάδιο δεν θα διανοηθεί οποιανδήποτε τρέλα ο Ερντογάν λόγω της εμπλοκής της χώρας του στον πόλεμο στη Συρία και με τους Κούρδους της περιοχής.

Εκτιμώ ότι από αυτόν τον πόλεμο η Τουρκία, μετά την αποκατάσταση των σχέσεών της με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, θα έχει κάποιο όφελος και μετά ο Ελληνισμός να αναμένει κάθε πιθανή τουρκική πρόκληση, ιδιαίτερα σε κάποιο νησί και με την Κύπρο όμηρο στις ορδές των Τουρκικών Δυνάμεων Κατοχής και των Τουρκοκυπριακών Δυνάμεων Ασφαλείας, συνολικής δύναμης 65.000 ανδρών, με πλήρη κυριαρχία στη θάλασσα και στον αέρα.
Εάν στην περίπτωση τουρκικής επιθετικής ενέργειας και κατάληψης εδάφους δεν είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε τότε θα βρεθούμε σε δυσμενέστερη θέση απ’ ό,τι σήμερα και η Τουρκία θα αποθρασυνθεί πλήρως.

Εάν οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου δεν αφυπνισθούν έγκαιρα, να ξεκαθαρίσουν το τοπίο με τα εσωτερικά προβλήματα διαφθοράς και διαπλοκής, να κερδίσουν την απολεσθείσα εμπιστοσύνη των Ελλήνων, να δημιουργήσουν ικανές αποτρεπτικές Ε.Δ., να συνάψουν συμμαχίες που να εδράζονται στα κοινά συμφέροντα και να αναβιώσουν το ΔΕΑΧ, τότε θα θρηνήσουμε εκ νέου και θα έχουμε απώλειες ελληνικών εδαφών. Τι έχουν να πουν για τα παραπάνω οι Αρχηγοί Ε.Δ., οι Υπουργοί Άμυνας, ο Πρωθυπουργός και ο Πρόεδρος της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ήδη στην Ελλάδα πρώην Αρχηγοί Ε.Δ. και Στρατού έχουν κάνει αρκετές δηλώσεις για την τουρκική επιβουλή και τους λοιπούς κινδύνους. Εκτιμώ ότι πρέπει αυτές οι δηλώσεις των ικανότατων αυτών ανδρών να προβληματίσουν τις ηγεσίες Ελλάδος και Κύπρου. 

Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία θα υποκινήσει κατά της Ελλάδος τους Αλβανούς για το θέμα της Τσαμουριάς και τους Σκοπιανούς για το «Μακεδονικό». 

ΥΓ: Ο Κίμων ήλθε στην Κύπρο με τριήρεις, ο Μητσοτάκης έστειλε φρεγάτα στον Περσικό Κόλπο και για τον Κ. Καραμανλή η Κύπρος ήταν μακριά. Σήμερα κύριοι δεν έχουμε Χούντα για να της φορτώσετε τα προδοτικά, ενδεχομένως, λάθη που θα γίνουν.

Σημερινή
πηγή
Posted: 11 Oct 2016 05:30 AM PDT
Γράφει ο Δρ Κωνσταντίνος Βαρδάκας 
 
ΠΟΥ να το καταλάβουμε εμείς όμως για να ευαισθητοποιηθούμε νωρίτερα, ενώ υπήρχαν συγκεκριμένα άρθρα στο διαδίκτυο;
 
Μόνο παρακολουθούσαμε σαν χάνοι και χαζογελούσαμε βλέποντας το φαραωνικό  υπερθέαμα που χάρισε ανήμερα της επετείου της άλωσης ο σουλτάνος στους φανατικούς οπαδούς του. 
 
Στα επιβλητικά χάρτινα τείχη που κατασκευάστηκαν για τον σκοπό αυτό ο σουλτάνος έγραψε το δικό του μήνυμα. 
 
Τι διαφημίστηκε και τι έγραψε στα Χάρτινα Λευκά Τείχη ο σουλτάνος Ερντογάν; 
YENiDEN –DiRiLiS– YENiDEN- YuKSELiS 
Που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει: 
«ΕΚ ΝΕΟΥ αναθεώρηση -ανόρθωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας» 
«ΕΚ ΝΕΟΥ καταλήψεις για τον σκοπό αυτό» 
 
Αποδείχτηκε όμως ο κ. Ερντογάν με αυτή την θεατρική παράσταση ο καλύτερος διαφημιστής συγκεκριμένης προφητείας δοσμένης πριν από 1000 και χρόνια. 
 
Ο αυτοκράτωρ Λέων ο σοφός παρόλο τα προσωπικά προβλήματα που είχε, ήταν πολυγραφότατος και συγκέντρωνε τους χρησμούς –προφητείες  τον τότε αγίων ανδρών της εποχής του με τον τίτλο ΧΡΗΣΜΟΙ.
 
Ανατρέχοντας σε έκδοση του1972 διαβάζουμε στην  
 
3β’ Εξουσία 
«Ουαί σου πόλις επτάλοφε, όταν το εικοστόν 
Στοιχείον ευφημίζεται εις τα τείχη σου. 
Τότε ήγγικεν η πτώσις και η απώλεια 
των δυναστών σου, και των εν αδικία κρινόντων 
ος έχει τους δακτύλους αυτού δρεπανωτούς, 
ο έστι δρέπανον της ερημώσεως 
και εν τω υψίστω βλασφημία.» 
 
Ευψημίζεται (ευφημίζω= μεταχειρίζομαι εύφημον, καλήν λέξιν επί κακού πράγματος) 
 
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Υπό το φως των προφητειών της Ορθοδοξίας, Κωνστ. Τσατάλου, Δευτέρα έκδοσις, Θες/νικη 1972, Γ’ Προφητείαι, III ΧΡΗΣΜΟΙ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ, σ. 49-56. http://afypnisiellinwn.blogspot.gr/ 
 
Ο χρησμός αυτός ομιλεί  ότι όταν θα διαφημιστεί το εικοστόν στοιχείον  στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως τότε πλησίασε η πτώση και η απώλεια των δυναστών της( βλ. τούρκοι) και η ερήμωση της  από αυτόν που έχει δρεπανωτούς δακτύλους λόγω της υψίστης βλασφημίας που έγινε.
 
Πως κουμπώνει η προφητεία αυτή με το σήμερα; 
Το μήνυμα έρχεται σε εμάς οπτικά και άμεσα. 
Στην σημερινή Ελληνική Αλφάβητο το εικοστόν στοιχείον –γράμμα της αλφαβήτου είναι το Y. 
 
Τι διαφημίστηκε στα χάρτινα τείχη του σουλτάνου και μάλιστα στην σημαδιακή ημέρα της επετείου της άλωσης της ΠΟΛΗΣ φέτος; 
YENiDEN–DiRiLiS– YENiDEN- YuKSELiS 
 
Οπτικά διαφημίστηκε το δικό μας γράμμα Y.
Ο σουλτάνος διαφήμισε την αναθεώρηση της πρόθεσης του να προχωρήσει στην ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Και η προφητεία είναι έτοιμη να  επαληθευτεί στο ακέραιο. 
Πλέον όλα τρέχουν με καταιγιστικούς ρυθμούς. 
 
Με πνευματική ευθύνη και συνείδηση  
 
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Posted: 11 Oct 2016 04:30 AM PDT
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας
 
Από δύο γειτονικές χώρες εκδηλώνεται μία εντεινόμενη προσπάθεια αμφισβητήσεως των συνόρων της Ελλάδος και γενικότερα της περιοχής μας. Θυμίζω τα γεγονότα:
 
Ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν θεωρεί βλαπτική για τη χώρα του τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Πρόκειται για ένα σύνολο 16 κειμένων, ένα εκ των οποίων είναι και η σύμβαση ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Επειδή η Σύμβαση της Βιέννης του 1969 περί Διεθνών Συνθηκών προβλέπει ότι οι  Συνθήκες που καθορίζουν σύνορα κρατών (όπως η Λωζάννη) ουδέποτε λήγουν, ούτε μπορεί ένα κράτος να αποσυρθεί μονομερώς από αυτές, τότε τίθεται το ερώτημα: Πέραν των εσωτερικών σκοπιμοτήτων, δηλαδή  της αποδυναμώσεως της κεμαλικής ιδεολογίας, μήπως ο Ερντογάν στέλνει κάποιο μήνυμα στην Ελλάδα; Ότι, δηλαδή, σκοπεύει να προκαλέσει μία πολεμική αναταραχή, έστω και με επεισόδιο λίγων ημερών, για να διεκδικήσει αλλαγή συνόρων;
 
Ο Αυστριακός Επίτροπος Διευρύνσεως της Ε.Ε. Γιοχάνες Χαν, έκανε λόγο για ύπαρξη Τσάμικου ζητήματος στις σχέσεις Ελλάδος- Αλβανίας. Λέγεται ότι  πρόκειται για κακή ενημέρωση εκ μέρους των συνεργατών του. Μακάρι να έγινε  εκ παραδρομής η αναφορά.  Πάντως η  Αλβανία δεν έχασε ευκαιρία. Έβαλε τον Υπουργό της των Εξωτερικών  να δηλώσει ότι υπάρχει και non paper σχετικό με Τσάμηδες, το οποίο συζητούν τα Υπουργεία Εξωτερικών Αθηνών και Τιράνων. Ο κ. Κοτζιάς προέβη σε διάψευση, αλλά το πρόβλημα παραμένει. Είναι σαφές ότι, μέσω των δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, απογόνων των εγκληματιών πολέμου του 1941-44, η αλβανική κυβέρνηση ουσιαστικά διεκδικεί τη Θεσπρωτία (την ονομάζει Τσαμερία) και άλλα ελληνικά εδάφη.
 
Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ τουρκικού και αλβανικού εθνικισμού και αναθεωρητισμού είναι ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα. Ο Σοσιαλιστής ηγέτης έχει άριστες σχέσεις με την Τουρκία, γι’ αυτό και εργάσθηκε πυρετωδώς για να ακυρώσει τη συμφωνία Κώστα Καραμανλή και Σάλι Μπερίσα περί ρυθμίσεως των θαλασσίων ζωνών των δύο χωρών μας. Δεν αποκλείεται Ερντογάν και Ράμα να ενεργούν σε συνεννόηση μεταξύ τους υποθέτοντας ότι η Ελλάδα είναι αποδυναμωμένη λόγω των οικονομικών της προβλημάτων.
 
Η πρόθεση των Αλβανών να υλοποιήσουν τη Μεγάλη Αλβανία απειλεί και την εδαφική ακεραιότητα των Σκοπίων. Ο σκοπιανός τύπος αναφέρει ότι οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ συμφώνησαν με τον ηγέτη της αντιπολιτεύσεως Ζόραν Ζάετς να αποκτήσει αλβανο-σλαβική ομοσπονδιακή μορφή το κράτος μόλις ο σοσιαλδημοκράτης Ζάετς διαδεχθεί το κεντροδεξιό ΒΜΡΟ στην εξουσία. Η αναβάθμιση των Αλβανών σε  ισότιμους συγκυριάρχους με τους ψευδομακεδόνες ίσως οδηγήσει σε  μελλοντική διχοτόμηση του κράτους με ενσωμάτωση των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο.
 
Η Ελλάς θα πρέπει να είναι ηθικά, διπλωματικά και αμυντικά προετοιμασμένη για να αποτρέψει την αμφισβήτηση των συνόρων της από Ερντογάν και Ράμα.
 
Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 9 Οκτωβρίου 2016 
πηγή
Posted: 11 Oct 2016 03:30 AM PDT
«Πειραγμένα» σχολικά βιβλία σε όλα τα Βαλκάνια από οργάνωση που είχε πρόεδρο τον Μάθιου Νίμιτς 
 
Ρεπορτάζ Φανή Χαρίση
 
Κριτική για τα βιβλία Ιστορίας που γράφει το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE), που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη, ασκούν Ελληνες ιστορικοί.
 
Το Κέντρο είναι μια ΜΚΟ που ιδρύθηκε το 1996 στην Ολλανδία με τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και το 2000 εγκαινιάστηκαν τα γραφεία της στη Θεσσαλονίκη. Πρόεδρός της υπήρξε για αρκετά χρόνια ο γνωστός διαπραγματευτής του ΟΗΕ για το Σκοπιανό Μάθιου Νίμιτς, επιστήθιος φίλος του επιχειρηματία Νίκου Ευθυμιάδη, ο οποίος σήμερα είναι αντιπρόεδρος του Κέντρου.
 
Σύμφωνα με το Κέντρο, ο στόχος του είναι η συμφιλίωση των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας και η πορεία τους στην Ευρώπη. Η κυριότερη δραστηριότητά του είναι η εκπαίδευση και έχουν εκδοθεί τέσσερα βιβλία Ιστορίας. Σύντομα θα κυκλοφορήσουν δύο νέα βιβλία που αφορούν την περίοδο από το 1945 έως το 2008, όπου γίνεται αναφορά και στο Σκοπιανό, χωρίς όμως να ανακοινώνεται τι ακριβώς θα γράφουν για την προκλητική στάση των Σκοπίων στο θέμα του ονόματος και της Ιστορίας.
 
Τα συγκεκριμένα βιβλία διδάσκονται σε έξι χώρες. Σε Κόσοβο, Αλβανία, Σερβία, Κροατία, Μαυροβούνιο και Βοσνία, ενώ περισσότεροι από 2.000 εκπαιδευτικοί έχουν παρακολουθήσει τα ειδικά σεμινάρια που διοργανώνει το Κέντρο. Στην Ελλάδα, παρότι τα βιβλία είχαν εγκριθεί από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, τελικά κόπηκαν. Ομως είναι αξιοσημείωτο ότι σεμινάρια έχουν πραγματοποιηθεί στην Κύπρο!
 
Ωστόσο, πολλές είναι οι κριτικές για τα συγκεκριμένα βιβλία και τους σκοπούς που εξυπηρετούν. Μία από αυτές «Η "άλωση" της ελληνικής Ιστορίας» του Γιάννη Κορωναίου αναφέρει χαρακτηριστικά: «Την Ιστορία του ελληνικού έθνους ξαναγράφουν κέντρα και ερευνητικές ομάδες που χρηματοδοτούνται από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών και διεθνή ιδρύματα και φόρουμ επιρροής Τζορτζ Σόρος. Σε αυτή την ιστορία αποσιωπάται ο ρόλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Ελληνισμού διαχρονικά, θεωρείται ως αφετηρία της Νεοελληνικής Ιστορίας η... Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ αμφισβητείται η ελληνική εθνοπολιτιστική διάσταση και η Ιστορία της Μακεδονίας».
 
Εξάλλου, όπως δήλωσε στη «δημοκρατία» ο κ. Ευθυμιάδης, το Κέντρο δεν χρηματοδοτείται από το ελληνικό κράτος, αλλά «από μεγάλες εταιρίες όπως η Coca Cola, τράπεζες, η Ευρωπαϊκή Ενωση κ.ά.». 
 
dimokratianews.gr10.10.2016
το είδαμε ΕΔΩ
 
ΣΧΟΛΙΟ
Οπώς πάντα η νεοταξίτικη πλύση εγκεφάλου έχει σαν θύματα τα παιδιά μας....
Εμας τους μεγαλύτερους (κυρίως άνω των 45) βλέπεις δεν μπορούν να μας βλάψουν γιατί έχουμε πάει σε ελληνικά σχολεία....
Posted: 11 Oct 2016 02:30 AM PDT
Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς 

Η ​​κοινωνία παραλυμένη, αποχαυνωμένη – χωρίς αντανακλαστικά ζωντανού σώματος. Tο πολιτικό προσωπικό παγιδευμένο στην ιδιοτέλεια, την αδιάντροπη εξουσιολαγνεία. Tο κράτος, μηχανισμός με χρόνιες αναπηρίες, αυτονομημένος από στοχεύσεις «δημοσίου συμφέροντος». Oλα μαζί: η σημερινή Eλλάδα, ένας εφιάλτης χωρίς προηγούμενο. Kαι επιπλέον: χωρίς ελπίδα.

Κορυφαίο αποκύημα της καταιγιστικής συμφοράς: το συδαύλισμα της ανελπιστίας και του πανικού από τα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιόφωνα. Mέρα-νύχτα, ασταμάτητα.

Aναμηρυκάζουν τις διαπιστώσεις, τη συμπτωματολογία του ολέθρου. Πειθαρχημένα τα «μέσα» σε αδιάντροπες σκοπιμότητες οικονομικών συμφερόντων ή στην αηδιαστική εξουσιολαγνεία. Προκλητικά. Eκατομμύρια καταληστευμένων από το «κράτος» Eλλήνων σφαδάζουν μέσα στη στέρηση, αλλά στην αγορά των τηλεοπτικών συχνοτήτων βρέχει εκατομμύρια. 

Oλοι διαβεβαιώνουμε όλους ότι τίποτα πια δεν αλλάζει. Tίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. 

H Eλλάδα έχει πάψει να είναι ανεξάρτητο, «κυρίαρχο» κράτος: Δεν έχει το «δικαίωμα αυτοδιάθεσης», η διακυβέρνησή της υπόκειται σε ξένο έλεγχο, σε επιτροπεία. Hχεί σαν υπερβολή, αλλά είναι ρεαλιστική πιστοποίηση: Oι Eλληνες δεν είμαστε πια ένας ελεύθερος λαός, είμαστε λαός που επιτροπεύεται, όπως ακριβώς θα επιτροπευόταν και από τους εντεταλμένους στρατευμάτων κατοχής. 

H δαιμόνια πρωτοτυπία σήμερα είναι ότι: η επιτροπεία ασκείται με εκτελεστικά όργανα όχι κάποιους «κουίσλιγκς», αλλά τους «αντιστασιακούς», αυτούς που ψηφίστηκαν από τον λαό για να ασκήσουν «αντίσταση» στην επιτροπεία, αντίσταση στην υποδούλωση, στην απώλεια της κρατικής ανεξαρτησίας. O λαός στην Eλλάδα ψήφισε με ποσοστό 62% την αντίσταση στην υποτέλεια, ψήφισε αυτούς που υπόσχονταν να «σκίσουν» τα πρωτόκολλα της άνευ όρων παράδοσης. Kαι μέσα σε μια νύχτα οι μπροστάρηδες της «αντίστασης» αλλαξοπίστησαν, άλλαξαν 180° ρότα και πεποιθήσεις, χωρίς να δώσουν την παραμικρή εξήγηση στους πολίτες που τους εμπιστεύθηκαν. Mεταμορφώθηκαν οι «ριζοσπάστες» αντιστασιακοί σε ευτελή ασπόνδυλα πιόνα, «μιας χρήσεως», για να μην κινηθεί ούτε φύλλο πια ενάντια στη στυγνή επιτρόπευση. 

Συνεργούς στη ρινοκερική μεταμόρφωσή τους οι «ριζοσπάστες» αντιστασιακοί πήραν την πιο φτηνιάρικη απόφυση της Δεξιάς, μια συγκυριακή συσπείρωση θλιβερών καπήλων του πατριωτισμού και της πολιτικής «συνέπειας». H κουμπαριά προξενεί αναγούλα σε κάθε στοιχειωδώς αξιοπρεπή Eλληνα. 

Ποτέ, μα ποτέ άλλοτε τέτοιος εφιάλτης, τέτοιος εκπεσμός. Δεν έχει πια ούτε σύνταγμα η Eλλάδα, καταστατικό χάρτη των σχέσεων του πολίτη με το κράτος, «κοινωνικό συμβόλαιο» που να προστατεύει τον πολίτη από την αυθαιρεσία της εξουσίας.

Yπολογίστηκε ότι, στα τελευταία έξι χρόνια, το 98% των νομοθετημάτων και διατάξεων που υπερψήφισε η Bουλή των Eλλήνων, παραβίαζαν κατάφωρα το σύνταγμα, κατέλυαν κάθε έννοια κράτους Δικαίου, κάθε προϋπόθεση πολιτικής αναχαίτισης του πρωτογονισμού. Oλοι οι δημόσιοι λειτουργοί υπέστησαν δήμευση των μέσων βιοπορισμού τους (του μισθού ή της σύνταξης, που το κράτος είχε δεσμευτεί να τους ανταποδίδει έναντι της κοινωνικής τους προσφοράς) – η κρατική αυτή πρακτική λωποδυσίας δικαιολογήθηκε σαν αυτονόητη «ανάγκη». 

Mοναδική αντίσταση στη σαδιστική απανθρωπία των επικυριάρχων της χώρας, κάποια τολμήματα αποφάσεων του «Συμβουλίου της Eπικρατείας», έστω και αν αγνοούνται, πεταμένα στο καλάθι των αχρήστων. 

Aκόμα και η απόφαση (ιστορικό στην κυριολεξία κείμενο) που απαγόρευε να παραδοθεί στην κερδοσκοπική εκμετάλλευση από ιδιώτες η ύδρευση Aθήνας και Θεσσαλονίκης. 

Aλλά ο αμοραλισμός του Iστορικού Yλισμού, διακομματικής στη χώρα μας κοσμοθεωρίας, μηχανεύεται δυσμάχητες πανουργίες: Για να περάσει «εν παραβύστω» από τη Bουλή η έγκριση εμπορίας και ομηρίας του νερού (της ζωής μας), επιστρατεύθηκε το «πιασάρικο» θέμα γελοίων αλλαγών στο χρεοκοπημένο «θρησκευτικό» στα σχολεία μάθημα. Eτσι, αντί να χτυπάνε οι καμπάνες στις εκκλησιές, από άκρη σε άκρη στην Eλλάδα, να ξεσηκώσουν συνειδητούς πολίτες ενάντια στην εμπορία και ομηρία της ύδρευσης, ο αρχιεπίσκοπος παζάρευε με τους χαμαιλέοντες «ισορροπημένα» ποσοστά θρησκειολογικής πληροφόρησης! 

Eφιάλτης η Eλλάδα σήμερα. Xωρίς προηγούμενο και χωρίς ελπίδα. Kατεδαφίζεται μεθοδικά ακόμα και αυτή η μεταπρατική κρατική μας υπόσταση, και απουσιάζει κάθε αντίσταση: Δεν εμφανίζεται, έστω για δείγμα, ένας δικηγορικός σύλλογος οποιασδήποτε πόλης, μία από τις Eπιστημονικές Eταιρείες Δικαίου, Eταιρεία Nομικών, μια πανεπιστημιακή Nομική Σχολή, τα νομικά μέλη της Aκαδημίας Aθηνών, εν ενεργεία ή επίτιμοι αρεοπαγίτες και σύμβουλοι επικρατείας, να καταγγείλουν την καταστρατήγηση - αχρήστευση του συντάγματος – να σώσουν την τιμή του νομικού κόσμου της χώρας. 

Σε λήθαργο βαθύ και ο εκπαιδευτικός κόσμος: Πρυτανείες, σύγκλητοι, καθηγητικά σώματα, σύλλογοι διδασκόντων μέσης και πρωτοβάθμιας παιδείας, σύλλογοι γονέων, επαγγελματικά και καλλιτεχνικά επιμελητήρια, πολιτισμικά ιδρύματα και σωματεία. H γενικευμένη παράλυσή τους και αφασία έχει πολύ συγκεκριμένη αιτιολόγηση: Eχουν κατορθώσει οι επικυρίαρχοι να πείσουν τον λαό μας, με τα ηλεκτρονικά τους φερέφωνα και τη νυχθήμερη πλύση εγκεφάλου, ότι η καταστροφή είναι αποκλειστικά οικονομική, οπότε δεν έχουμε παρά να πειθαρχήσουμε στους κορσέδες και «γύψους» της επιτρόπευσης, για να ξαναβρεθούμε πάλι στην «ευρωπαϊκή», καταναλωτικής ευωχίας «οικογένεια». 

Pεαλιστική ελπίδα για την ελληνική κοινωνία ίσως μπορέσει να γεννηθεί, μόνο με μιαν αφύπνιση που θα πάρει τη μορφή συλλογικών συσπειρώσεων. Aφύπνιση στην επίγνωση της απανθρωπίας που συνεπιφέρει νομοτελειακά ο Iστορικός Yλισμός: μαρξισμός και καπιταλισμός. Δηλαδή στην επίγνωση ότι ο ΣYPIZA δεν διαφέρει σε τίποτα, ούτε καν στη διαχείριση, από τους ANEΛ, τη N.Δ., το ΠAΣOK, ίσως διαφέρουν όλοι αυτοί (αρκετά αμφίβολο) μόνο διαχειριστικά από τη X.A. και το KKE. 

H οικονομική ανάπτυξη, με όρους ελευθερίας και ανθρωπιάς, είναι συνάρτηση της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Συνάρτηση της γλωσσικής παιδείας, της ιστορικής συνείδησης, της έμπρακτης λαϊκής ευσέβειας (αυτή είναι που παράγει πολιτισμό). Pεαλιστική ελπίδα ίσως γεννηθεί (αν δεν είναι πια πολύ αργά), μόνο αν συλλογικές συσπειρώσεις πάρουν πρωτοβουλία να κάνουν πράξη το αίτημα για απόλυτη προτεραιότητα της κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Tο πώς, θα το γεννήσει η ανάγκη τους – κάθε υπόδειξη σίγουρα «μυρίζει» ιδεολόγημα. Ξέρουμε πια ότι το κακό τέλος δεν έχει, είναι άπατο – φτάσαμε να έχουμε υπουργό Παιδείας τον κ. Φίλη, καιροφυλαχτούν και τα χειρότερα. 

Nα γεννήσουν οι κοινωνικές συσπειρώσεις «κρυφά σχολειά», παντού, πάμπολλα. «Mέσο λαϊκής πάλης» το κρυφό σχολειό. 

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 11 Oct 2016 01:30 AM PDT
Δύο εκατομμύρια Ελληνες έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες, ύψους 15 δισ. ευρώ. Αλλοι 420.000 έχουν «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια ύψους 26 δισ. ευρώ και 305.000 επαγγελματίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια 15 δισ. ευρώ. 

Η ακτινογραφία του ληξιπρόθεσμου ιδιωτικού χρέους της χώρας αποκαλύπτει ότι όλοι χρωστούν σε όλους και φυσικά όλοι μαζί στο Δημόσιο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το οποίο αθροίζουν πρόσθετα χρέη 90 δισ. ευρώ. Εάν σε αυτά προστεθεί και ο δανεισμός των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, που αθροίζει «κόκκινα» δάνεια ύψους 45 δισ. ευρώ, τότε οι οφειλές του ιδιωτικού τομέα υπερβαίνουν το ΑΕΠ της χώρας και φθάνουν τα 200 δισ. ευρώ, ένα νούμερο που δεν θα μπορούσε να αποπληρωθεί στο ορατό μέλλον. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η Καθημερινή:

• Για τη συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών, δηλαδή περί τις 350.000, από το σύνολο των 420.000 που έχουν «κόκκινα» δάνεια, η οφειλή από στεγαστικά δάνεια είναι από 10.000 έως 100.000 ευρώ.
• Για τα καταναλωτικά δάνεια το 1,7 εκατομμύριο των οφειλετών από το 1,9 που έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυτής της κατηγορίας, χρωστάει υπόλοιπο έως 20.000.
• Σε ό,τι αφορά τους ελεύθερους επαγγελματίες από τους 305.000 με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες, οι 220.000 δεν οφείλουν πάνω από 50.000.

Αντίστοιχα από την ανάλυση των οφειλών προς το Δημόσιο προκύπτει ότι η συντριπτική πλειονότητα των φορολογουμένων, περί τα 4,2 εκατομμύρια κυρίως φυσικά πρόσωπα και επαγγελματίες οφείλουν ποσά έως 20.000 ευρώ, τα οποία θα μπορούσαν να μπουν σε μια λογική διευθέτησης εάν η φορολογική πολιτική δεν εξαντλούνταν στην επιβολή νέων φόρων και στη δημιουργία νέου χρέους.

Από την ίδια ανάλυση για το παλιό ληξιπρόθεσμο χρέος προκύπτει ότι:
• Τα 4,2 εκατομμύρια των ΑΦΜ με χρέη έως 20.000 ευρώ, οφείλουν συνολικά 5,5 δισ. ευρώ.
• 77.000 ΑΦΜ με χρέη από 20.000 έως 50.000 ευρώ, οφείλουν συνολικά 2,4 δισ. ευρώ.
• 30.000 ΑΦΜ με χρέη από 50.000 έως 100.000 ευρώ, οφείλουν 2 δισ. ευρώ.
• 25.000 ΑΦΜ με χρέη από 100.000 έως 500.000 ευρώ, οφείλουν 5 δισ. ευρώ.

Από εκεί και πάνω, δηλαδή πάνω από τις 500.000, υπάρχει φυσικά το χάος με 11.000 ΑΦΜ να οφείλουν το δυσθεώρητο ποσό των 73 δισ. ευρώ! Από τα στοιχεία γίνεται σαφές ότι το τρομακτικό νούμερο των 90 δισ. ευρώ που εμφανίζεται ως ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο, δεν είναι παρά μια συλλογική πλάνη που αγγίζει πλέον τα όρια του αστικού μύθου.

Σύμφωνα με την ανάλυση των στοιχείων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων από το παλιό ληξιπρόθεσμο χρέος, δηλαδή αυτό που είχε δημιουργηθεί έως τα τέλη του 2015 συνολικού ύψους 71,5 δισ. ευρώ, το Δημόσιο εισέπραξε περί το 1,8 δισ. ευρώ, δηλαδή ποσοστό περί το 2,5%.

Την ίδια στιγμή και σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει η Γενική Γραμματεία, οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ανήλθαν στα τέλη του περασμένου Αυγούστου στα 9 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 7,7 δισ. ευρώ είναι οι φορολογικές οφειλές (το υπουργείο Οικονομίας αναφέρεται σε 5,2 δισ. ευρώ). Από το ποσό του νέου ληξιπρόθεσμου χρέους που δημιουργήθηκε εντός του 2016, οι εισπράξεις ανήλθαν στο 1,3 δισ. ευρώ και το ποσοστό είσπραξης δεν ξεπέρασε το 15%, επιβεβαιώνοντας ότι το χρέος δημιουργεί νέο και το καινούργιο απλώς έρχεται να επιτείνει μια ήδη βεβαρημένη κατάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα στοιχεία της ΓΓΔΕ υπάρχει ο όρος «αποτελεσματικό νέο ληξιπρόθεσμο χρέος» για να αποτυπώσει αυτό που μπορεί να εισπραχθεί και το οποίο ορίζεται περίπου στο 64%.

Ακόμη και έτσι όμως από την ανάλυση των σχετικών στοιχείων γίνεται σαφές ότι τα ποσοστά είσπραξης ακόμη και του νέου χρέους που δημιουργείται και μπαίνει στην κατηγορία του ληξιπρόθεσμου είναι εξαιρετικά χαμηλά και διαμορφώνονται μεταξύ 15% και 17%, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για το παλιό χρέος είναι απογοητευτικά (της τάξης του 2,5%), αναδεικνύοντας την ανάγκη το κράτος να ξεκαθαρίσει επιτέλους τους λογαριασμούς του, με επιχειρήσεις-φαντάσματα, επαγγελματίες με ΑΦΜ «μαϊμού» και εταιρείες εικονικές, πολλές εκ των οποίων έκλεισαν πριν καν δραστηριοποιηθούν, αφού πρόκειται για δραστηριότητες συνήθως άνομου σκοπού.

Η συζήτηση για τα ληξιπρόθεσμα χρέη τείνει να λάβει αποπροσανατολιστική διάσταση, αφού η συντήρησή της εξυπηρετεί πλέον τον λαϊκισμό περί πάταξης της διαφθοράς τη στιγμή που έχει πενιχρή συμβολή στην κάλυψη ελλειμμάτων. Πίσω από τα νούμερα που ανεβάζουν τις οφειλές σε δυσθεώρητο ύψος, υπάρχει η ψύχραιμη προσέγγιση που δείχνει ότι η πλειονότητα του πληθυσμού οφείλει ποσά που θα μπορούσαν να καταστούν διαχειρίσιμα εάν η οικονομία έμπαινε σε μια τροχιά σταθεροποίησης. 

Πηγή: enikonomia.gr 
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 11 Oct 2016 12:30 AM PDT
Την «31ηΠανελλήνια Έκθεση Έργων Κρατουμένων και Προϊόντων Φυλακών» διοργάνωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής) και πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα (κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων) από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 9 Οκτωβρίου 2016. Ο θεσμός αυτός αναβίωσε μετά από 8 χρόνια διακοπής της λειτουργίας του, αλλά επιπλέον διευρύνεται, αφού για πρώτη φορά περιλαμβάνει, εκτός από έργα κρατουμένων, και προϊόντα από τις φυλακές, κυρίως αγροτικές.

Για ένα δεκαήμερο στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας εκτέθηκαν προς πώληση ατομικές δημιουργίες κρατουμένων, όπως πίνακες ζωγραφικής, χειροτεχνήματα, ξυλόγλυπτα, κοσμήματα κ.λπ. και πωλούντο προϊόντα που παράγονται στις φυλακές, όπως ελαιόλαδο, τυριά, αρτοποιήματα, σαπούνια, σεντόνια κ.λπ.

Σημειώνεται, ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις των μεν έργων θα αποδοθούν εξ’ ολοκλήρου στους κρατούμενους, των δε προϊόντων θα διατεθούν για την εκπαίδευση και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις φυλακές.  Τα έργα των κρατουμένων αξιολογήθηκαν από ειδική επιτροπή και τα καλύτερα βραβεύτηκαν στα εγκαίνια της Έκθεσης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Νίκο Παρασκευόπουλο και αποδόθηκαν στους βραβευθέντες τα χρηματικά ποσά που προσέφεραν οι αθλοθέτες για τον σκοπό αυτόν.

Η έκθεση συνοδευόταν από παράλληλες εκδηλώσεις στον ίδιο χώρο. Μουσική συναυλία από το σχήμα «Epanofos» της ΕΠΑΝΟΔΟΥ (Κέντρου Επανένταξης Αποφυλακιζομένων) και τους «Εκών Άκων», Συζητήσειςγια τις «αγροτικές φυλακές» και την «εκπαίδευση στη φυλακή», Προβολή ντοκιμαντέρ (σε εξέλιξη) του Μενέλαου Καραμαγγιώλη, γυρισμένου στο σχολείο της φυλακής νέων του Αυλώνα και Δρώμενοαπό την ομάδα «Επιλογή» της Επανένταξης του Κέντρου Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων Ελεώνα Θηβών (ΚΑΤΚΕΘ). 

Η έκθεση έργων και προϊόντων συνδέεται με την σταθερή πολιτική του Υπουργείου Δικαιοσύνης για μια «ανοικτή φυλακή» και την προετοιμασία της κοινωνικής επανένταξης των κρατουμένων. Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της εργασίας που οι κρατούμενοι καταβάλλουν, σε συνδυασμό με όλες τις παράλληλες εκδηλώσεις, στοχεύουν στην καταπολέμηση των αποκλεισμών και στην επαφή των ανθρώπων της φυλακής με την κοινωνία.

Πολλές ευχαριστίες οφείλονται στους κρατουμένους για τις δημιουργίες τους, στους εργαζομένους των φυλακών και του Υπουργείου για την συμβολή τους, στους αθλοθέτες για τα χρηματικά βραβεία και ιδιαιτέρως στον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων για την παραχώρηση του κτιρίου.
Posted: 11 Oct 2016 04:30 AM PDT
από τον χρήστη artanis2alatariel
 
Γράφει ο Μανουήλ Αγγελος Γιαννόπουλος 

H σωστη  μουσικη ενωνει τους ανθρώπους, τους φερνει πολυ κοντα και τους κανει να ζουν αγαπημενα. Στα νεανικα της χρονια, η δεκατετραχρονη τοτε Τουρκαλα Νεσιε Γιασιν, εγραψε το ποιημα η δικη μου η πατριδα, για την Κυπριακη τραγωδια, και το δραμα των ανθρωπων, που καταστραφηκαν με την διχοτομηση. 

Η Γιασιν, μεσα την τρυφερη ματια-ψυχη ενός κοριτιου, εγραψε αυτό το πολύ  ανθρωπινο ποιημα, που προσεγγίζει μέσα από μια ιδιαίτερη, γυναικεία ευαισθησία, την Κυπριακη Τραγωδια. 

Από το 1974 οι καρδιες των Ελληνοκυπριων κοπηκαν κυριολεκτικα στα δυο. Φυσικα δεν κοπηκαν στα δυο μονον οι ψυχες τους, αλλα και οι ιδιες τους οι ζωες. Χωριστηκε στα δυο η υπαρξη τους. 

H Νεσιε Γιασιν ζει στο Ελληνικο κομματι της Κυπρου, και προσπαθει να συμβιβασει της δυο πλευρες. Για αυτό η τουρκοκυπρια ποιητρια ζει στην Λευκωσια αναμεσα στους Ελληνοκυπριους. Κατά καιρούς πηγαίνει και στα κατεχόμενα, διότι έχει επιλεξει να ζει και στα δυο χωρισμένα μερη της Κύπρου. Στα πλαισια των ιδιων σκοπων, εχει υπάρξει υποψηφια βουλευτης, σε διαφορετικες περιοδους, με το κομμα Νεα Κυπρος, στην τουρκοκυπριακη κοινοτητα και με το ΑΔΗΣΟΚ στην Κυπριακη Δημοκρατια. Η Νεσιε πιστευει  ότι το μέλλον της Κύπρου βρίσκεται στην επανενωσή της, την απαλλαγη της από την τουρκικη κατοχη και την αποστρατιωτικοποιηση της, οπως προβλέπουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.

Η σωστη μουσικη δεν είναι μονον ιαση, ηθικη, και παιδεια, αλλα ενωνει τους ανθρώπους, σε κοινους σκοπους, με υψηλες ηθικες αξιες.

Στίχοι

Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;

Η μουσική είναι του Μάριου Τόκα

Δείτε επίσης:
ΜΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ (ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ) ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

Αρχαία ελληνικά για την επιβίωση του έθνους μας.

ΜΙΑ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥ ΜΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.
 
ΑΛΛΑΓΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΣΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ΣΩΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΙΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ
 
ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ- ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ. (από ξένο τόπο)
Posted: 10 Oct 2016 10:30 PM PDT
Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Το ξέρετε ότι οι συμβολαιογράφοι που διορίζονται σε πλειστηριασμούς του Δημοσίου ή ορίζονται από τα δικαστήρια με δικαστικές αποφάσεις, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τον πλειστηριασμό και δεν μπορούν να αρνηθούν; 

Υπάρχουν όμως συμβολαιογράφοι που δεν επιθυμούν να αναμιχθούν με την ιστορία των πλειστηριασμών. Όμως ο σύλλογός τους δεν κάνει κάτι για να τους απαλλάξει. 

Θα έπρεπε λοιπόν να γίνει μια κατάσταση με τους «πρόθυμους» για τους πλειστηριασμούς συμβολαιογράφους και από εκεί να διορίζονται. 

Τώρα έτσι όπως είναι τα πράγματα, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά και λοιδορούνται συμβολαιογράφοι, οι οποίοι ουδόλως θέλουν να αναλάβουν πλειστηριασμούς και κανείς δεν θα μάθει ποτέ, ποιος ήθελε και ποιος όχι. 

Είναι δηλαδή κάτι σαν το «εκτελεστικό απόσπασμα» όπου υποχρεωτικά συμμετέχουν οι εκτελεστές στρατιώτες και κανείς δεν γνωρίζει ποιος πυροβόλησε πάνω στον εκτελεσθέντα ή ποιος ήθελε να πυροβολήσει και ποιος όχι.

ΥΓ. Επαναλαμβάνουμε ότι αυτό ισχύει μόνο για τους πλειστηριασμούς του Δημοσίου, καθόσον για τους πλειστηριασμούς των τραπεζών, εκεί οι συμβολαιογράφοι συμμετέχουν με τη θέλησή τους, έπειτα από συμφωνία με την τράπεζα. 

πηγή
Posted: 10 Oct 2016 01:00 PM PDT
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας” 
egerssi@otenet.gr 
www.apostoloupanos.gr 

Διχοτομούν το Αιγαίο ΗΠΑ και Εβραίοι; Τι θα πράξει η Ρωσία του Πούτιν; 

Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τα θλιβερά επεισόδια που έγιναν μεταξύ “προσφύγων – μεταναστών” στα hotspots της Μυτιλήνης. Όταν διάφορες εθνότητες που ζουν σε αυτά πραγματοποίησαν άγριες αλληλοεπιθέσεις καταστρέφοντας τα hotspots που πληρώνει αδρά ο αγρίως φορολογούμενος ελληνικός λαός. 

Και οι κάτοικοι της Λέσβου βιώνουν καθημερινά αλλεπάλληλα επιθετικά κρούσματα,  γι΄ αυτό τους έχει κυριεύσει ανασφάλεια και φόβος.

Όταν μάλιστα τα άτομα που πλαισιώνουν τα “κέντρα φιλοξενίας” συνεχώς αυξάνονται, ξεπερνώντας τις όποιες δυνατότητες έχουν αυτά.

Έτσι, εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας εξ ημών, εάν αυτή η πολιτική της κυβέρνησης εξυφαίνεται από καθαρά ανθρωπιστικούς σκοπούς ή επί της ουσίας συμβαίνει κάτι άλλο;

Αποφάσισαν την παραμονή τους στα νησιά του Αιγαίου μας. 

Εμείς – σύμφωνα με υψηλόβαθμη και ακριβέστατη πηγή μας – σας ενημερώνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Ερντογάν συμφώνησαν ήδη οι υπάρχοντες “πρόσφυγες – μετανάστες” να μην μετακινηθούν από τα νησιά του Αιγαίου μας, ούτε προς την Τουρκία αλλά ούτε προς την Ηπειρωτική Ελλάδα.

Σε αυτό το σχεδιασμό συμφώνησε ο Τσίπρας και ο Μουζάλας. Αντιρρήσεις φέρεται να εξέφρασε ο Πάνος Καμμένος. Γι΄ αυτό η δεύτερη φάση προβλέπει να γίνει διαχωρισμός των “προσφύγων” με τους παράνομα εισελθόντες στα νησιά μας – που σκόπιμα θα το καθυστερήσουν Τσίπρας και Μουζάλας – με προώθηση των “προσφύγων” στην Ηπειρωτική Ελλάδα και την παραμονή στα νησιά μας των λαθρομεταναστών. Όπου η πηγή μας, μας ενημέρωσε ότι σε αυτούς υπάρχουν θύλακες τζιχαντιστών και ομάδες ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας…

Ένα σενάριο απίστευτα επικίνδυνο για τη συνοχή και την αρτιμέλεια του ελληνικού Έθνους.

Μακάρι η πηγή μας να μην επαληθευτεί ποτέ…

Ανησυχητικά ραντεβού εις βάρος της Ελλάδος.

Ωστόσο, μας ανησυχούν τα ραντεβού που έγιναν και μας ανησυχούν ιδιαίτερα. Ραντεβού που δύσκολα θα αμφισβητηθούν:

α) η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα μεταξύ του Ερντογάν και του Αντιπροέδρου της κυβερνήσεως των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν (ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας υποστήριξε σθεναρά την παρέμβαση των ΗΠΑ στον πόλεμο της Βοσνίας και ψήφισε υπέρ του πολέμου στο Ιράκ το 2002).

β) η συνάντηση που ακολούθησε στη Νέα Υόρκη μεταξύ Ερντογάν, Κίσινγκερ και Ρότσιλντ. Εκεί φέρεται να έλαβε το πράσινο φως ο Σουλτάνος της Τουρκίας προκειμένου να λάβει στρατιωτικά μέτρα στο Αιγαίο…

Στο πρώτο ραντεβού λέγεται ότι αμβλύνθηκαν οι γωνίες μετά το πραξικόπημα κατά του Ερντογάν και τη στοχευμένη θέση των ΗΠΑ για το ζήτημα έκδοσης του Γκιουλέν στην Τουρκία. Αυτή η συμβατικότητα των δυο πλευρών επιφέρει την επιθετικότητα της Τουρκίας κατά της Ελλάδος.

Αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης από τον Ερντογάν.

Μέχρι του σημείου να αμφισβητήσει η αλεπού της Τουρκίας τη Συνθήκη της Λωζάνης, ανακοινώνοντας ότι θα λάβει μέτρα στο Αιγαίο για την αποκατάσταση της αδικίας που υποχρεώθηκε να δεχθεί η Τουρκία με την αποδοχή εκ μέρους της, της Συνθήκης της Λωζάνης (Συνθήκη που δεν έχουν υπογράψει οι ΗΠΑ).

Μια σοβαρότατη επιθετικότητα εκ μέρους του Ερντογάν, που δεν έχει σκοπό να δυναμώσει τη θέση του στην Τουρκία έναντι των Κεμαλικών, όπως στοχευμένα τα Συστημικά ΜΜΕ της Πατρίδος μας προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν.

Οι λόγοι είναι άλλοι, απόλυτα ξεκάθαροι:

α) ο Ερντογάν με την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, θέλει μετά το πραξικόπημα εναντίον του και την Παγκόσμια κατακραυγή για τις διώξεις και συλλήψεις που εξαπέλυσε κατά των εσωτερικών αντιπάλων του, να δυναμώσει την θέση του στη Διεθνή Κοινή Γνώμη, φέροντας ως αδικημένη την Τουρκία, και

β) να προετοιμάσει τη Διεθνή Κοινή Γνώμη για τα γεγονότα που θα επακολουθήσουν στο Αιγαίο μας…

Θα έχουμε θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο;

Σε όλο το διαφαινόμενο παραπάνω παιχνίδι, μεθοδεύεται σενάριο ευρείας εσωτερικής ανωμαλίας από τους λαθρομετανάστες με πιθανό προβοκατόρικο επεισόδιο.

Όπως μας πληροφόρησε η πηγή μας, αυτό το σχέδιο το χειρίζεται αυτοπροσώπως το νέο “γεράκι” (πρέσβης) των ΗΠΑ στην Αθήνα συνεπικουρούμενος από τις ΜΚΟ του Σόρος.
Αυτή η εσωτερική αναταραχή θα δημιουργήσει τη δυνατότητα στους Τούρκους για ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, στο στιλ της εμπλοκής των Ιμίων, με απρόβλεπτη εξέλιξη.

Γιατί, σκοπός των ΗΠΑ (βαθέως κράτους), μέσα στις επιδιωκόμενες ανακατατάξεις που σχεδιάζουν για τα Βαλκάνια, είναι να καταστήσουν την Ελλάδα δορυφόρο της Τουρκίας, εγκλωβίζοντας το ισλαμικό στοιχείο στην Ελλάδα για να της αλλοιώσουν το Εθνοτικό της στοιχείο.

Αυτά, τα Αμερικανικά σχέδια πρέπει να έχουν υλοποιηθεί τουλάχιστον μέχρι την 8η Ιανουαρίου 2017, όταν θα γίνει η αλλαγή του ενοίκου του Λευκού Οίκου, που θα προκύψει από τις Προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου 2016 στις ΗΠΑ.

Βέβαια, εάν Πρόεδρος εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραμπ. Γιατί, εάν εκλεγεί Πρόεδρος η Χίλαρυ Κλίντον, τότε θα συνεχισθεί η πολιτική της κυβερνήσεως Ομπάμα, και προς το χειρότερο για τα συμφέροντα της Ελλάδος…

Τι θα πράξει η Ρωσική “αρκούδα”;

Παρά ταύτα οι ΗΠΑ έχουν θορυβηθεί τα μάλλα, από την παρουσία των Ρώσων στα Διεθνή ύδατα του Αιγαίου μας με τρία (3) πλωτά αγκυροβόλια. Φοβούνται ότι πιθανώς να τους χαλάσουν τα σχέδια της συγκυριαρχίας του Αιγαίου μας, με την Τουρκία.

Και είναι αρκούντως σοβαρό, το τι θα πράξει τελικά η Ρωσία που φαίνεται να γνωρίζει τα σχέδια των ΗΠΑ!!

Για το λόγο αυτό, μας ενημερώνει η πηγή μας, θα πραγματοποιηθεί στις 10 Οκτωβρίου συνάντηση της Ρωσικής πλευράς με τον Ερντογάν, στην Κωνσταντινούπολη στο πλαίσιο πραγματοποιήσεως φόρουμ. 

Το ζήτημα είναι αν θα παραστεί αυτοπροσώπως ο Πούτιν ή κάποιος υψηλότατος εκπρόσωπός του, πχ ο Λαβρόφ.

Εκεί θα εξεταστεί εάν η Ρωσία θα λάβει θέση ουδετερότητας στο όλο ζήτημα ή εάν θα διαχωρίσει τη θέση της, λαμβάνοντας αποφάσεις υπέρ του συμφέροντός της, που σε αυτήν την περίπτωση θα είναι και υπέρ του συμφέροντος της Ελλάδος…

Επισπεύδεται το “Κυπριακό”. 

Μέχρι τέλους του έτους, προς το συμφέρον της Τουρκίας, με παραμονή των στρατευμάτων Κατοχής για άλλα δέκα (10) χρόνια στη Μεγαλόνησο. Στο τραπέζι των συζητήσεων θα τεθεί και η συνδιοίκηση της Θράκης μας!!

Επί του πιεστηρίου.

Επίκειται συνάντηση Τσίπρα, Αναστασιάδη, Νετανιάχου στο Τελ Αβίβ. 

Ελπιδοφόρο ότι ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ δεν εμπιστεύεται τον Ερντογάν ως αξιόπιστο συνομιλητή και αυτό ίσως παίξει σημαντικό ρόλο στον αγωγό φυσικού αερίου του Ισραήλ προς την Τουρκία.

Θα θυμίσω απλώς τις τελευταίες δηλώσεις του Υπουργού Ενέργειας του Ισραήλ Γιουβάλ Στρέιτζ, στην εφημερίδα της Τουρκίας “Χουριέτ”, όπου δήλωσε: «… δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά νομίζω ότι το πρόβλημα της Κύπρου μπορεί να λυθεί. Στις συναντήσεις μας με τους Έλληνες και τους Κύπριους συζητούσαμε πάντα την εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία…».

Ωστόσο, τα προβλήματα της Ελλάδος μας την εποχή των Μνημονίων είναι τεράστια και κάποιοι βάζουν τους κάθε λογής Φίληδες να πετούν την μπάλα στην εξέδρα.

Ο νοών νοείτο…
Επανέρχομαι…
Posted: 10 Oct 2016 12:30 PM PDT
Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) συνεχίζει την αφήγηση του για το πόλεμο μεταξύ της Ουάσιγκτον και των σύμμαχων της με το υπόλοιπο κόσμο. Η Αίγυπτος εισήλθε στη σύγκρουση. Το Ισραήλ επιτέθηκε στη Συρία. Η Τουρκία διατηρεί τα στρατεύματά της στο Ιράκ, παρά την καταγγελία της Βαγδάτης. Οδεύουμε σε πέμπτο ρωσο-κινεζικό βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας κατά της γαλλικής πρωτοβουλίας.

Του Τιερί Μεϊσάν  
Δίκτυο Βολταίρος Βηρυτός (Λίβανος) 8 Οκτωβρίου 2016

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σοϊγκού, προέβη σε απολογισμό της δράσης των ρωσικών στρατευμάτων στη Συρία. Σε ένα χρόνο, διαβεβαίωσε, «απελευθέρωσαν 586 τοποθεσίες και πάνω από 12.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα του εδάφους, εξάλειψαν περίπου 35.000 τρομοκράτες, από τους οποίους 2.700 άτομα από τη Ρωσία και τις χώρες της ΚΑΚ». Συνέκρινε κατόπιν αυτά τα αποτελέσματα με εκείνα των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες, ενώ δηλώνουν ότι  καταπολεμούν τους τρομοκράτες, τους υποστηρίζουν κατά της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας.

Η Ρωσική Δούμα ενέκρινε ομόφωνα το ρωσοσυριακό σύμφωνο που επιτρέπει την ανάπτυξη για απεριόριστο χρονικό διάστημα της ρωσικής αεροπορίας στη συριακή βάση του Hmeimim. Το κείμενο αυτό είχε υπογραφεί μυστικά τον Αύγουστο 2015 και δεν είχε υποβληθεί μέχρι τώρα, στη Δούμα για τη ΜΗ δημοσιοποίηση της ρωσικής θέσης. Η Δούμα διευκρίνισε ότι η ρωσική στρατιωτική παρουσία στο Λεβάντε είναι απαραίτητη για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Άρχισαν ταυτόχρονα οι μεγαλύτερες ρωσoαιγυπτιακές στρατιωτικές ασκήσεις από την εποχή του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Το ρωσικό Γενικό Επιτελείο ανέφερε ότι αυτά τα γυμνάσια επιτρέπουν τον συντονισμό των δύο στρατών στον αγώνα τους εναντίον των τζιχαντιστών, μεταξύ άλλων στην έρημο. Με τον τρόπο αυτό, η Ρωσία επισημοποίησε την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στη χώρα, πέρα από την Συρία και την Υεμένη (αν και η παρουσία στην Υεμένη είναι για την ώρα ανεπίσημη).

Ορισμένοι Αμερικανοί στρατηγοί σημείωσαν ότι η κατάσταση δεν ήταν πότε τόσο σοβαρή μετά το πόλεμο της Κορέας. Κατά τη γνώμη τους, μια αντιπαράθεση μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας θα είναι σύντομη, αλλά με μια άνευ προηγουμένου κλίμακα στην ιστορία. Ο στρατηγός Mark A. Milley, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του στρατού ξηράς, ισχυρίστηκε ότι τα δύο Ναυτικά και οι Αεροπορίες θα εξουδετερωθούν και ότι οι σκληρότερες μάχες θα λάβουν χώρα στο έδαφος. Ο Πρέσβης Charles W. Freeman, Jr. προειδοποίησε για το πέρασμα στην ενεργή δράση, ενώ οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να αποφύγουν τον πυρηνικό πόλεμο.

Το PKK, δηλαδή οι Κούρδοι της Τουρκίας, εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση για να πάρουν πίσω τη Τζαραμπλούς στη βόρεια Συρία. Ενώ η Τουρκία κατήγγειλλε την ιρακινή καταγγελία εναντίον της: Η Άγκυρα αρνείται να αποσύρει τα στρατεύματά της από το ιρακινό έδαφος και υποστήριξε ότι η παρουσία των στρατιωτών της αμφισβητήθηκε μόνο από τη Βαγδάτη, ενώ περί των τριάντα κρατών έχουν αναπτυχθεί στη χώρα.
Παράλληλα, θεωρώντας ότι η Ουάσιγκτον και η Μόσχα ήταν πολύ απασχολημένες με την σύγκρουση τους για να παρέμβουν, ο ισραηλινός στρατός επιτέθηκε στην περιοχή δίπλα στα κατεχόμενα Υψώματα του Γκολάν.

Το Τελ Αβίβ ζήτησε τον Αύγουστο 2014, την αποχώρηση των Κυανόκρανών της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών (UNDOF) και τους αντικατέστησε με τζιχαντιστές της Αλ Κάιντα. Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου φωτογραφιζόταν με μερικούς από τους 500 τζιχαντιστές που θεραπεύονταν στο Ιατρικό Κέντρο σε Ziv (Ziv Medical Centre). Δήλωνε τον Ιούνιο 2016 ότι ο ίδιος ποτέ δεν θα έδινε πίσω τα Υψώματα του Γκολάν στον Σύρο ιδιοκτήτη τους. Θεωρώντας ότι παραήταν πολύ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία συμφώνησαν να προετοιμάσουν ένα σχέδιο ψηφίσματος καλώντας το Ισραήλ να σταματήσει την υποστήριξή του στην τρομοκρατία και να αφήσει τον ΟΗΕ να επαναλάβει την αποστολή του. Το ψήφισμα έπρεπε να κατατεθεί τον Αύγουστο, αλλά αυτό το σχέδιο δεν επιβιώσε από την επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον.

Το ισραηλινό πυροβολικό βομβάρδισε όλο το απόγευμα της συριακές δυνάμεις, και η ισραηλινή αεροπορία, πυροβόλησε το συριακό έδαφος από τον ισραηλινό εναέριο χώρο. Οι τζιχαντιστές επιχείρησαν υπό την υποστήριξή της.

Σε περίπτωση που το Ισραήλ και οι τζιχαντιστές καταφέρουν να ανοίξουν το διάδρομο μεταξύ της συριακής αποστρατικοποιημένης ζώνης και των λιβανέζικων αγροκτημάτων Shebaa, θα ήταν δυνατόν να επεκταθεί ο πόλεμος στο νότιο Λίβανο. Ο κουρδικός πληθυσμός της περιοχής αυτής, πιστός στον πρίγκιπα Ταλάλ Αρσλάν και στη Συριακή Αραβική Δημοκρατία και όχι στον Walid Jumblatt, είναι πιθανό να εξολοθρευτεί από τους τζιχαντιστές.

Στο διπλωματικό μέτωπο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ζήτησαν μια έρευνα σχετικά με τη συρορωσική επίθεση κατά των τζιχαντιστών στο ανατολικό Χαλέπι για "εγκλήματα πολέμου". Ο εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα για τη Συρία, Steffan de Mistura, πρότεινε να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και ακεραιότητα των μαχητών, αν αποφασίσουν να φύγουν από το ανατολικό Χαλέπι για την Ίντλεμπ, να διακοπεί έτσι η μάχη και να σωθούν οι πολίτες. Αλλά αυτή η συμβιβαστική λύση (εμπνευσμένη από το Διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, Jeffrey Feltman, για λογαριασμό της Ουάσιγκτον) απορρίφθηκε από τη Γαλλία.

Μετά από διαβούλευση με το Ισραήλ, το Παρίσι αποφάσισε να μην ενσωματώσει τις τροπολογίες που ο υπουργός Εξωτερικών του, Jean-Marc Ayrault, είχε διαπραγματευθεί στη Μόσχα με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, και να παρουσιάσει το σχέδιό της, το Σάββατο, στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ο κ Ερώ θα πάει προσωπικά στη Νέα Υόρκη για να υπερασπιστεί το κείμενό του.

Το γαλλικό σχέδιο προβλέπει να απαγορευτεί κάθε βομβαρδισμός του ανατολικού Χαλεπιού, είτε με πυροβολικό είτε αεροπορία, και να απαγορευτεί κάθε υπερπτήση της πόλης από στρατιωτικά αεροσκάφη. Η Ρωσία επιβεβαίωσε αμέσως ότι θα ασκήσει βέτο. Δεν είναι ακόμα γνωστή η κινεζική θέση, αλλά μπορεί σήμερα να δούμε το πέμπτο κοινό βέτο της Μόσχας και του Πεκίνου σχετικά με τις πρωτοβουλίες του ΝΑΤΟ σε σχέση με τη Συρία.

Η Συρία θα γίνει τότε το κυριότερο επίκεντρο της διεθνούς τριβής μετά το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αδιέξοδο αυτό θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το μέλλον των Ηνωμένων Εθνών. 

πηγή 
το είδαμε ΕΔΩ

(το άρθρο είναι του περασμένου Σαββάτου 8/10/2016) 
Posted: 10 Oct 2016 11:30 AM PDT
Ο παγκόσμιος πόλεμος δεν αποτελεί πλέον μια γενική και αόριστη απειλή, λέει εδώ και καιρό ο Δρ. Πωλ Κρεγκ Ρόμπερτς (Paul Craig Roberts), πρώην Ρεπουμπλικάνος υπουργός επί Ρήγκαν. Αντιθέτως, όπως προειδοποιεί ο Ουΐλλιαμ Πέρρυ (William Perry), (30 Seconds To Midnight | Foreign Policy Journal), πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, η ανθρωπότητα είναι στα πρόθυρα της πυρηνικής καταστροφής.

Μια τέτοια καταστροφή μπορεί να προέλθει από την εξωτερική και αμυντική πολιτική των νεοσυντηρητικών, φιλοσιωνιστικών, εγκεφάλων (όπως η Χίλλαρυ Κλίντον) και την απερίσκεπτα επιθετική και καθόλου απαραίτητη επίδειξη ισχύος στα σύνορα της Ρωσίας.
Μπορεί, όμως, να συμβεί και από ένα λάθος στα ηλεκτρονικά συστήματα εγκαίρου αναγνωρίσεως.

Ως πρώην υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ από το 1994 έως το 1997, ο Πέρρυ ήταν από τους γνωρίζοντες “από τα μέσα” τα μυστικά των πυρηνικών όπλων. Όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, από τύχη και μόνο ο κόσμος έχει αποφύγει έναν παγκόσμιο πόλεμο, γι' αυτό τα πυρηνικά, αντί να ενισχύουν την ασφάλειά μας, “τώρα την θέτουν σε κίνδυνο”. Η Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962 έχει παρουσιαστεί σαν μια επικίνδυνη αντιπαράθεση που επιλύθηκε με νηφάλια διπλωματία.

Στην πραγματικότητα, ο πυρηνικός Αρμαγεδδώνας αποτράπηκε χάρη σε έναν άνθρωπο, τον Ρώσσο διοικητή υποβρυχίων Βασίλι Αρχίπωφ, ο οποίος ανακάλεσε την εντολή πλήγματος με πυρηνική τορπίλλη κατά αμερικανικού αντιτορπιλλικού (We May Be at a Greater Risk of Nuclear Catastrophe Than During the Cold War).

Υπήρξαν πολυάριθμα τέτοια περιστατικά που έφεραν τον κόσμο στα πρόθυρα της καταστροφής. 

Αναλύοντας την σημερινή διεθνή κατάσταση ο Νόαμ Τσόμσκυ, στο τελευταίο του βιβλίο Who Rules the World (Μάϊος 2016), υπενθυμίζει την τελευταία φορά που το Ρολόϊ της Αποκάλυψης έφθασε λίγο πριν τα μεσάνυχτα.  

Ήταν το 1983, επί Ρήγκαν κατά την φάση της διεξαγωγής της Άσκησης “Ικανός Τοξότης” (Able Archer) από το ΝΑΤΟ. 

“Οι ασκήσεις αυτές προσομοίωναν επιθέσεις στην Σοβιετική Ένωση για να δοκιμάσουν τα αμυντικά τους συστήματα. Ρωσικά έγγραφα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα αποκαλύπτουν ότι οι Ρώσσοι ανησυχούσαν βαθιά από τις επιχειρήσεις αυτές και προετοιμαζόντουσαν να αντιδράσουν, πράγμα που θα σήμαινε μόνο ένα πράγμα: Το Τέλος”. 

Η αποφασιστική στάση ενός άγνωστου τότε Ρώσσου αξιωματικού, του Στανισλάβ Πετρώφ, να μην μεταδώσει στους ανωτέρους του την λάθος ένδειξη των αυτόματων συστημάτων ανίχνευσης ότι η ΕΣΣΔ βρισκόταν υπό πυραυλική επίθεση, έσωσε τότε τον κόσμο. Έτσι, ο Πετρώφ πήρε την θέση του στην ιστορία δίπλα στον Βασίλι Αρχίπωφ.

Μια πρόσφατη μελέτη ειδικών ανακάλυψε δεκάδες λάθος συναγερμούς κάθε χρόνο κατά την περίοδο που διερεύνησε, δηλαδή από το 1977 μέχρι το 1983. Και ο συντάκτης της μελέτης, Seth Baum, συνοψίζει λέγοντας: “Ο πυρηνικός πόλεμος είναι ο μαύρος κύκνος που δεν μπορούμε ποτέ να δούμε, εκτός από εκείνη την σύντομη στιγμή που μας σκοτώνει.
Όσο δεν τον αποτρέπουμε, τόσο κινδυνεύουμε. Τώρα είναι ο καιρός να αντιμετωπίσουμε την απειλή, γιατί τώρα είμαστε ακόμα ζωντανοί”.

Ο ειδικός σε θέματα πυρηνικής ασφάλειας Bruce Blair αναφέρει ότι “οι ΗΠΑ έφθασαν πολύ κοντά σε απόφαση για στρατηγική εκτόξευση από τον πρόεδρο το 1979, όταν καταχωρήθηκε ακούσια στο πραγματικό δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης ...μια εκπαιδευτική μαγνητοταινία της NORAD που απεικόνιζε ένα πλήρους κλίμακας σοβιετικό στρατηγικό πλήγμα. Τηλεφώνησαν στον τότε σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι δύο φορές μέσα στην νύχτα και του είπαν ότι οι ΗΠΑ δέχονταν επίθεση και, λίγο πριν αυτός σηκώσει το τηλέφωνο για να πείσει τον πρόεδρο Κάρτερ να δώσει εντολή για πυραυλική απάντηση πλήρους κλίμακας, τον κάλεσαν για τρίτη φορά και του είπαν ότι επρόκειτο για λάθος συναγερμό”.

Αυτό το παράδειγμα, που έγινε γνωστό πολύ πρόσφατα, φέρνει στο μυαλό ένα άλλο κρίσιμο περιστατικό του 1995, όταν η τροχιά ενός αμερικανο-νορβηγικού πυραύλου, που μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό, φάνηκε ότι έμοιαζε με την πορεία πυρηνικού πυραύλου. Αυτό ανησύχησε τους Ρώσσους που ειδοποίησαν αμέσως τον τότε πρόεδρο Γιέλτσιν, ο οποίος έπρεπε να αποφασίσει για το αν θα διέτασσε πυρηνική απάντηση. Ευτυχώς, ο απρόβλεπτος αυτός μεθύστακας δεν το αποφάσισε ποτέ.

Αυτός είναι ο κόσμος μέσα στον οποίο ζούσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε μέχρι σήμερα, αλλά οι φόβοι είναι απολύτως πραγματικοί για το αν θα είναι και αύριο! 

Έχουν περάσει 71 χρόνια από τότε που οι ατομικές βόμβες κατέστρεψαν την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Το ότι δεν υπάρχουν σαφείς “κόκκινες γραμμές” κάνει την κατάσταση σήμερα πολύ επικίνδυνη.
Η διαφορά δύναμης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας είναι τόσο μεγάλη -μια “κολοσσιαία ασυμμετρία”, σύμφωνα με τον Dimitri Trenin, επικεφαλής του Carnegie Center της Μόσχας- ώστε οι Ρώσσοι, αναγκαστικά, εγκατέλειψαν το δόγμα της “μη πρώτης χρήσης” στην δέσμευση κατά της χρήσης πυρηνικών όπλων. Είπαν ότι θα εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης μικρών τακτικών πυρηνικών όπλων, αν απειληθεί από το ΝΑΤΟ “η ίδια η ύπαρξη του κράτους” τους.

Μετά το πρόσφατο τεράστιας έκτασης παίγνιο πολέμου του ΝΑΤΟ, όπου προσομοιώθηκε πόλεμος με την Ρωσία, το αυξημένο επίπεδο ετοιμότητας των στρατευμάτων και η στρατιωτική παρουσία στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης “αντανακλά ένα νέο και επικίνδυνο στρατηγικό δόγμα στην Ουάσιγκτον”, έγραψε ο Michael T. Klare στο The Nation. Και, επιπλέον, υπάρχει το ζήτημα των “αυτοεκπληρούμενων προφητειών”, προσθέτει ο Klare (NATO Has a Very Peculiar Way of Showing It Doesn't Want New Cold War).

Προετοιμάζοντας δηλαδή έναν πόλεμο με την Ρωσία, βάζεις σε κίνηση δυνάμεις που μπορεί, τελικά, να επιτύχουν ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα. Η ίδια η Ρωσία έχει καταδικάσει τις κινήσεις του ΝΑΤΟ ότι αντανακλούν “αντιρωσική υστερία”.

Αφού είχαν “εξαφανιστεί από τα ραντάρ” για πολλά χρόνια τα πυρηνικά, είναι πάλι εδώ, και η απόφαση των ΗΠΑ να εκσυγχρονίσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο έχει πυροδοτήσει ένα πυρηνικό αγώνα δρόμου με την Ρωσία και την Κίνα.

Και μόνο η ύπαρξη των πυρηνικών όπλων σημαίνει το τέλος της ύπαρξης της ζωής στην γη. Είναι κάτι που θα συμβεί αργά ή γρήγορα...

Αυτό επιδιώκουν τώρα, όμως, η Ουάσιγκτον και οι υποτελείς νατοϊκοί σύμμαχοί της αυξάνοντας την ένταση μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων. 

Με πληροφορίες από το Foreign Policy Journal 
Πύλη των Φίλων 
το είδαμε ΕΔΩ 
Posted: 10 Oct 2016 10:30 AM PDT
Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Εκκοσμίκευση της Εκκλησίας σημαίνει: να γίνεται η Εκκλησία «κόσμος» – να χάνεται η διαφορά ανάμεσα στις αντιθετικές πραγματικότητες που το Ευαγγέλιο επισημαίνει με τις λέξεις «εκ του κόσμου» / «ουκ εκ του κόσμου».

Ο «κόσμος» θέλει βεβαιότητες, δεν αντέχει τις στην ανασφάλεια της αγνωσίας, το κενό της άγνοιας. Γι’ αυτό και φτιάχνει ιδεολογίες, δόγματα, αρχές, αξίες, νόμους. Στα συμβατικά αυτά κατασκευάσματα επενδύει ο κόσμος την αδήριτη ψυχολογική ανάγκη για σιγουριά και εξουσία. Αν αμφισβητηθούν οι «πεποιθήσεις» του ατόμου κινδυνεύει η αυτοπεποίθησή του, το ψυχολογικό του εγώ. Θωρακίζονται λοιπόν οι πεποιθήσεις με πανοπλία εξουσίας . γίνονται θεσμός, ιεραρχία αξιωμάτων, κώδικας νόμων και εντολών, στολή, μεγαλόστομοι τίτλοι.

Η Εκκλησία είναι στους αντίποδες των εκζητήσεων του κόσμου. Μιλάει για άγνοια «υπερτέραν πάσις γνώσεως». Αναφέρει την Ευχαριστία σε Θεό «απερινόητο, αόρατο, ακατάληπτο». Επαγγέλλεται μια γνώση του θεού που κερδίζεται μόνο με την εμπειρία της σχέσης, της μετοχής, της αγάπης – γνώση που μπορεί να σημανθεί και με έννοιες, αλλά δεν εξαντλείται ποτέ στην κατανόηση των εννοιών. Οι «βεβαιότητες» της Εκκλησίας είναι περισσότερο πίστη-εμπιστοσύνη και καθόλου «επιστημονική»-εξουσιαστική σιγουριά.

Ο κόσμος γνωρίζει, κατανοεί, σκέφτεται, εκφράζεται με βάση τη γλώσσα που μεταγράφει σε σύμβολα τις πληροφορίες των αισθήσεων και της νόησης. Τα όρια της γλώσσας είναι τα όρια του κόσμου, η γλώσσα δεν μπορεί να πει «ά οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη». Η γλώσσα είναι το γνωστικό όργανο του κόσμου, η αγάπη είναι το γνωστικό όργανο της Εκκλησίας. Δεν είναι άγλωσση η Εκκλησία, απλώς η γλώσσα της υπηρετεί τη σχέση, της χαρά της αγάπης, τη γιορτή της αυταπάρνησης και αυτοπροσφοράς.

Όταν η γλώσσα της Εκκλησίας αυτονομηθεί από το εκκλησιαστικό γεγονός (από τη ζωή ως άθλημα σχέσεων αγαπητικής κοινωνίας) τότε εκκοσμικεύεται, γίνεται γλώσσα των αναγκαιοτήτων του κόσμου τούτου, όχι γλώσσα της ελευθερίας. Γίνεται δόγμα, πεποίθηση, εντολή, νόμος, δηλαδή υλικό για την ψυχολογική θωράκιση και αυτάρκεια του εγώ. Τότε η κατ’ όνομα Εκκλησία χτίζει «νοητά είδωλα», ιδεολογήματα και ψυχολογήματα, ρητορεύει, ζωγραφίζει, οικοδομεί, τραγουδάει ειδωλοποιώντας την συναισθηματική παρηγοριά της θνητότητας. Αντί για σώμα ευχαριστιακό η Εκκλησία γίνεται θεσμός, «επικρατούσα θρησκεία», ιεραρχία εξουσιαστικής ισχύος, συνοδικές επιτροπές, κανονικό Δίκαιο. Μεταβάλλεται σε «κόσμο» η Εκκλησία, εκκοσμικεύεται.

Ο «κόσμος» ψάχνει συνεχώς να βρει τρόπους για να ξεχάσει τον θάνατο, να κάνει ηδονικότερη την εφήμερη επιβίωση του ανθρώπου. Ίσως και θρησκευτικά ηδονικότερη, με παραισθησιογόνα βεβαιοτήτων για αιώνια παράταση του εγώ μετά τον θάνατο – επιβάλλοντας την φυσική επιθυμία ως μεταφυσική πραγματικότητα. Η Εκκλησία προσφέρει μία μόνο πολύ συγκεκριμένη πρακτική (άσκηση) αυταπάρνησης. Όποιος εμπιστεύεται αυτήν την πρακτική μπορεί ίσως να οδηγηθεί προοδευτικά σε αλλαγή του τρόπου της ύπαρξής του: να πάψει να υπάρχει ατομοκεντρικά και να υπάρχει μόνο για να αγαπάει.

Μετά βίας η γλώσσα μπορεί να σημάνει ότι τότε ο άνθρωπος ελευθερώνεται από τις αναγκαιότητες της φύσης (δηλαδή και από τη θνητότητα), γνωρίζει άλλα «μέτρα» υπαρκτικής ελευθερίας, άρρητα.

Όμως τίποτα δεν είναι σίγουρο, εγγυημένο. Η ασκητική πρακτική είναι μια οδός, όχι μια εξασφάλιση. Ακόμα και με τα μέτρα του «κόσμου», η πρακτική για να μάθει κανείς την γλώσσα της μουσικής, του χορού, των μαθηματικών δεν εγγυάται ποτέ το αποτέλεσμα. Στην Εκκλησία ο άνθρωπος πορεύεται «επ’ ελπίδι», με κυρίως εφόδιο την πίστη. Μαθαίνει να ψηλαφεί τον μανικό έρωτα του Θεού για το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου στα χιλιαμύρια δώρα της καθημερινότητας. Και εμπιστεύεται.

Ό, τι είναι αναγκαιότητα της φύσης, απαίτηση αυθυπαρξίας, ορμή αυτασφάλισης, είναι «κόσμος». Ό, τι είναι ελευθερία από τη φύση, αγαπητική παραίτηση από την αυθυπαρξία, εμπιστοσύνη αυτοπαράδοσης, είναι Εκκλησία. Η άγνοια και η προσπάθεια για ατομική δικαίωση, ατομική σωτηρία, ατομική αρετή, κύρος αγιότητας, αυθεντία δογματικής αλήθειας, είναι «κόσμος», δηλαδή κατάφαση στη θνητότητα, θάνατος. Κάθε συμβιβασμός με τέτοιες ατομοκεντρικές απαιτήσεις μεταβάλλει την Εκκλησία σε «κόσμο», την εκκοσμικεύει.

Φυσική ανάγκη του ανθρώπου είναι οι συναισθηματικές εξάρσεις, οι ευφραντικές συγκινήσεις, οι μυστικιστικές ενοράσεις. Η εκζήτηση «υπερφυσικών» (δηλαδή μαγικών) «σημείων» είναι επίσης δουλειά στην φύση. Κάθε παραχώρηση σε τέτοιες φυσικές αναγκαιότητες «θρησκειοποιεί» βάναυσα την Εκκλησία. Γι’ αυτό και ο Ντοστογιέφσκυ στον «Μέγα Ιεροεξεταστή» τολμάει να διακηρύξει απερίφραστα ότι «το θαύμα, το μυστήριο και το κύρος» είναι οι τρεις δυνάμεις με τις οποίες ο Αντίχριστος κυβερνάει τον κόσμο. «Της φύσεως οι όροι» νικώνται όχι με υπερφυσικές εξουσιαστικές δυνάμεις που ακυρώνουν την ελευθερία του ανθρώπου (δηλαδή τη δυνατότητα της αγάπης) αλλά μόνο με την εγκατάλειψη στη φιλανθρωπία του σταυρωθέντος Θεού.

Η Εκκλησία εκκοσμικεύεται όταν το θαύμα, το μυστήριο και το κύρος υποκαθιστούν τον ρεαλισμό της ευχαριστιακής σχέσης του ανθρώπου με το Θεό. Η κοινωνία του άρτου και του οίνου απωθείται στον χώρο του «θαύματος», περιορίζεται σε ελάχιστες μέσα σε κάθε χρονιά προσβάσεις στο ποτήριο της Ευχαριστίας. Το κερί και το λάδι παύουν να προσφέρονται ως ευχαριστιακή αναφορά, ηλεκτρικά λαμπιόνια αλλοτριώνουν τη λειτουργική μετοχή σε ψευδαισθητική εντύπωση και διακοσμητικό εύρημα. Η θεολογική – αποκαλυπτική λειτουργία της Εικόνας ακυρώνεται για να φορτιστεί συναισθηματικά (ή ηθικοδιδακτικά) ο χώρος με γλυκερή θρησκευτική ζωγραφική. Αυτοκρατορικοί θρόνοι και αυτοκρατορικές στολές των επισκόπων υπηρετούν τη δαιμονική δύναμη του «κύρους».

Σε κάθε πτυχή του ανθρώπινου βίου , η εκκοσμίκευση αναποδογυρίζει τους όρους και τα κριτήρια του εκκλησιαστικού γεγονότος: Η Εκκλησία τον γάμο σε πραγμάτωση αποκαλυπτική της «κένωσης» του Χριστού, η εκκοσμίκευση επιμένει ότι σκοπός του γάμου είναι η διαιώνιση της φύσης, η δουλεία στη φυσική νομοτέλεια της τεκνογονίας, όχι η κοινωνία των προσώπων, ο θρίαμβος ελευθερίας της αγάπης. Η Εκκλησία δεν ακυρώνει την φύση, μεταβάλλει τον τρόπο υπάρξεως της φύσης, οδηγεί τη φύση να υπηρετεί τη σχέση. Η εκκοσμίκευση αντίθετα δαιμονοποιεί τη φύση, σπιλώνει σαν «ακάθαρτες» ζωτικές λειτουργίες της, εξωραΐζει τη ναρκισσιστική απαίτηση υποταγής της «ύλης» στο «πνεύμα».

Η υποχρεωτική αγαμία των επισκόπων και οι απαγόρευση να επανανυμφευθούν οι έγγαμοι κληρικοί εάν χηρεύουν, είναι επίσης κραυγαλέα συμπτώματα εκκοσμίκευσης, τραγικής αλλοτρίωσης της Εκκλησίας. Η σύγχυση των ορίων ανάμεσα στον κόσμο και στην Εκκλησία δεν επιτρέπει ούτε καν συζήτηση για την επιστροφή στην παράδοση των έγγαμων επισκόπων και στον γάμο κληρικών που χηρεύουν. Θεωρείται «συντηρητική», «γνησίως ορθόδοξη» η εμμονή στην καθαρά κοσμική (της φυσικής θρησκείας) εκδοχή της σεξουαλικότητας σαν μιασμού, ακαθαρσίας και έκπτωσης.

Η Εκκλησία γνωρίζει και εντάσσει στο αθλητικό της άθλημα την οδό του μοναχισμού (της αναχώρησης από τον κόσμο) και το μυστήριο του γάμου. Το μπάσταρδο είδος της «εν τω κόσμω» αγαμίας που εξασφαλίζει το επισκοπικό αξίωμα ως κοσμική καριέρα, δεν μπορεί να έχει σχέση με τον τρόπο της εκκλησιαστική υπάρξεως και ζωής. Είναι αρρωστημένο παράγωγο της εκκοσμίκευσης, γι’ αυτό και ψηλαφούμε καθημερινά την ψυχοπαθολογία που γεννάει, τις διαστροφές, τις ανασφάλειες, τις μονομανίες, την εφιαλτική μοναξιά.

Οι εκκλησιαστικοί «καθηγητές της ερήμου», γνώστες απαράμιλλοι της ανθρώπινης φύσης, έχουν ανατάμει και φωτίσει τη σχέση των σεξουαλικών απωθήσεων με τη δίψα της εξουσίας, με το πάθος (την ανασφάλεια) της φιλαργυρίας, με την εξάρτηση από γυναικώδη «μπιζού» και χρυσοστόλιστες εμφανίσεις. Στην πείρα και σοφία αυτής της κορυφαίας ανθρωπολογίας εκφράζονται τα κριτήρια της Εκκλησίας. Στην σκληρυμένη σήμερα «συντηρητική» πρακτική θριαμβεύει η εκκοσμίκευση.

Ίσως να είναι λάθος όλα τα παραπάνω. Είναι η πείρα και οι σκέψεις ενός δασκάλου, όχι ο καρπός εκκλησιαστικών χαρισμάτων. Αλλά ακόμα κι αν τα απορρίψει η εμπειρία της Εκκλησίας, η πρόκληση κατατίθεται μήπως και βοηθήσει σε εναργέστερη αυτοσυνειδησία.

Ευχαριστίες πολλές στη φίλη της ιστοσελίδας Χριστίνα Α. για την πληκτρολόγηση του κειμένου.

Πρώτη έντυπη δημοσίευση περιοδικό Αναλόγιο, τχ 4, Xειμώνας 2003, σελ.5-7.
antifono.gr
το είδαμε ΕΔΩ

 


 
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)