ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ (Μίχαελ Αϊβανχόφ)

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ (Μίχαελ Αϊβανχόφ)

 (

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57483:ta-mystiria-toy-ilioy-mixael-aibanxof&catid=39:omorfos-kosmos&Itemid=219

)

 

Από τους Αιγυπτίους μέχρι τον Τζιορντάνο Μπρούνο, ο ηλιοκεντρικός διαλογισμός υπήρξε για μακρό χρονικό διάστημα τμήμα της Δυτικής παράδοσης. Ο Αϊβανχόφ θεωρεί ότι το εσωτερικό έργο με τον ήλιο είναι πολύ ισχυρότερο από την ταλισμανική μαγεία. Το σύστημά της «θεϊκής μαγείας», που εκπροσωπεί, συγκεντρώνεται αποκλειστικά στην εσωτερική μεταμόρφωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στη γενική μεταμόρφωση του κόσμου.

Από την Siobhan HoustonΗ Σιόμπαν Χιούστον (Siobhan Houston) είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Χάρβαρντ και κατέχει διδακτορικό στην Εκπαίδευση με μακρά ενασχόληση στα Δυτικά μυστήρια. Το έργο της έχει δημοσιευθεί σε πολλές εσωτερικές εφημερίδες και περιοδικά, ανάμεσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα ΓΝΩΣΗ, ΠΑΡΑΒΟΛΗ και ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ καθώς και σε ένα πλήθος βιβλίων. Η πιο πρόσφατη συνεισφορά της ήταν στην τηλεόραση με θέμα το «Ποιος κάνει τα Δικά Του Ιερά Αυτόχθονα Τελετουργικά;». Ζει στο Boulder του Κολοράντο.

Η αιωνιότητα, είναι μια εικόνα του θεού Ο κόσμος είναι μια εικόνα της αιωνιότητας Ο ήλιος είναι μια εικόνα του κόσμου. Ο άνθρωπος είναι μια εικόνα του ήλιου. ( Ερμητικός Κώδικας).

Καθώς το σούρουπο καταστάλαζε στην κατάφυτη εξοχή, το γέρικο λεωφορείο πλησίασε την πόλη του Σέρμπρουκ στο ανατολικό Κεμπέκ. Ο τελικός προορισμός μου ήταν μερικά μίλια έξω από την πόλη -η Ιδιοκτησία Μπλαγκοσλοβένι, ένα οικιστικό κέντρο χτισμένο σε 88 στρέμματα παρθένας αγροτικής γης. Είχε ιδρυθεί από τον Βούλγαρο φιλόσοφο Ομραάμ Μίκαελ Αϊβανχόφ (1900-1986). Από τότε που πρωτοάκουσα για αυτό το κέντρο, «το Βασίλειο των Ευλογιών», όπως είναι γνωστό, λαχταρούσα να το επισκεφθώ.

Τον Ιούλιο του 1996 είχα τελικά την ευκαιρία να περάσω εκεί μια εβδομάδα, κατά τη διάρκεια του ετήσιου θερινού συμβουλίου του Καναδικού κλάδου της Fraternite Blanche Universelle, οργάνωση των σπουδαστών του Αϊβανχόφ. Μεταφράζεται ως «Παγκόσμια Λευκή Αδελφότητα και ο όρος «λευκή» αναφέρεται στη σύνθεση όλων των χρωμάτων που χαρακτηρίζουν την ανθρωπότητα στην ολότητά της και όχι μία ιδιαίτερη φυλή. Αν και ήμουν λίγο νευρική για το ταξίδι, μια και δε γνώριζα κανέναν στο κέντρο και ήμουν η μόνη μη γαλλόφωνη που το παρακολουθούσε, ενθουσιάστηκα που συνάντησα τους σπουδαστές του Αϊβανχόφ, του οποίου τα βιβλία διάβαζα από το 1988.

 

Η Ζωή και το Έργο του

 

Ο Αϊβανχόφ θεωρήθηκε από πολλούς μύστης της κλασικής δυτικής εσωτερικής παράδοσης. Εμπνευσμένος από τον Πυθαγόρα και τον Πλάτωνα, δίδασκε τους σπουδαστές του να αφυπνίζονται από την ενδότερη πνευματική τους γνώση ερμηνεύοντας το «ζωντανό βιβλίο της Φύσης». Σύμφωνα με τον συγγραφέα Γκέοργκ Φόιερστάιν (Georg Feuerstein)[1], στον εσωτερισμό η Φύση χρειάζεται συχνά να διαβάζεται και να κατανοείται ως βιβλίο «συμβόλων και κρυμμένων πραγματικοτήτων από τον διαισθητικό νου». Ο Αϊβανχόφ πίστευε ότι, προκειμένου οι άνθρωποι να επανενωθούν με το θείο, κάτι το οποίο υπήρξε πάντα σκοπός της ανθρώπινης ζωής, ορισμένες πρακτικές ήταν ύψιστες.

Αυτές οι πρακτικές περιλάμβαναν την ηθικά αγνή ζωή και μια τροποποιημένη χορτοφαγική δίαιτα (επιδοκίμαζε τη βρώση του ψαριού). Επιπλέον, θεωρούσε τη μουσική ως επίκεντρο της πνευματικής προόδου των ανθρώπων.

Περισσότερα ... (

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57483:ta-mystiria-toy-ilioy-mixael-aibanxof&catid=39:omorfos-kosmos&Itemid=219