Η Μητέρα του Κόσμου
«Το κάλεσμα της Μητέρας θα δείξει τις πύλες απ' όπου
είναι καιρός πια να περάσετε.
Μόνο το κάλεσμα της Μητέρας μπορεί να δείξει τις πύλες».
Με αυτά τα λόγια ο Διδάσκαλος Μορύα αποδίδει στη Μεγάλη Μητέρα το αποκλειστικό
δικαίωμα να καλέσει τα παιδιά της πίσω στην τρυφερή της αγκαλιά, γιατί εκείνη
θα τους χαρίσει ξανά την επικοινωνία με το Θείο.
Γιατί όμως η Μητέρα; Γιατί η γυναίκα; είναι τα δυνατά της
συναισθήματα, είναι το μητρικό της ένστικτο, είναι τα συγκλονιστικά πάθη που
μπορεί να ξεσηκώσει; Αυτό είναι κάτι που θα εξετάσουμε όλοι μαζί, ψάχνοντας τις
απόκρυφες πτυχές της ψυχής μας. Θεωρούμε απαραίτητο να δευκρινήσουμε πως,
σκοπός μας δεν είναι να εξυμνήσουμε το γυναικείο φύλο. Στοχεύουμε στο να
πλησιάσουμε και να αγγίξουμε μια ανώτερη πραγματικότητα. Μια όψη που διαπερνά
όλα τα όντα, ανεξάρτητα σε ποιο φύλο ανήκουν. Θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε
την Ύψιστη Θηλυκή Αρχή, είτε αυτή εκφράζεται από την εσωτερική υπόσταση κάθε
γυναίκας, είτε από την όψη της άνιμα κάθε άντρα. Θα τη δούμε όπως πραγματικά
υφίσταται. Σαν το μονοπάτι που οδηγεί το Γιο του Θεού στον Πατέρα. Η μητέρα του
Κόσμου, για μας, είναι η Θεία Έμπνευση, εκείνο το απαλό αγεράκι που πνέει μέσα
στη σιγή. Καθετί παθητικό και δεκτικό, όπως η πλάση μας, η Φύση, η Γη, κρύβει
μέσα του τη Μητέρα του Κόσμου. Το παθητικό στοιχείο έχει μια κυρίαρχη θέση στο
δρόμο που οδηγεί στα σκαλοπάτια του Θεού. Είναι η Πύλη της Ζωής και της
Ανάστασης. Δίχως αυτό δε θα υπήρχε μορφή. Δίχως μορφή δε θα γευόμασταν τις
εμπειρίες που θα ξαναφέρουν πιο πλουτισμένη την ψυχή μας στο θρόνο του Πατέρα.
Η Μάνα είναι εκείνη που κρατάει τα κλειδιά εισόδου και εξόδου από τον κόσμο
τούτο. Διαλέξαμε απόψε να μιλήσουμε για τη Μάνα, επειδή αυτήν παραμελήσαμε όλα
τούτα τα ατέλειωτα χρόνια. Την υποβιβάσαμε και την κακομεταχειριστήκαμε,
εξυψώσαμε το λογικό νου και θάψαμε την έμπνευση, θεοποιήσαμε την τεχνολογία και
περιφρονήσαμε τη φύση και τους νόμους της, σεβαστήκαμε τον Πατέρα και ρίξαμε
όλα τα αμαρτήματα στη γυναίκα. Απόψε, λοιπόν, θα μιλήσουμε για αυτόν τον
αποδιοπομπαίο τράγο των τελευταίων χιλιετηρίδων και θα προσπαθήσουμε να τον
αναστηλώσουμε στη θέση που του αρμόζει. Ηθηλυκή Αρχή πρέπει να ξανακαθίσει στο
θρόνο της, έναν πολύ ψηλό θρόνο. Κι αν κοιτάξουμε ολόγυρα, θα δούμε όλα τα
σημάδια της επερχόμενης ανάστασής της. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τη Μάνα, τη
Μητέρα του Κόσμου, αυτήν που τόσο έντονα απαρνηθήκαμε σαν ανθρωπότητα και ας
βρούμε όλοι μαζί ένα σημείο ισορροπίας για τη Νέα Εποχή, όπου Μάνα και Πατέρας
θα κατέχουν ομότιμους θρόνους.
Από όλα τα ονόματα με τα οποία η θηλυκή Αρχή έχει γίνει
γνωστή, πιο έντονα στην ανθρώπινη μνήμη χαράχθηκε το όνομα «΄Ισις». Η ικανότητά
της να ενσαρκώνει τη θηλυκή δύναμη τόσο πολύ, τόσο καθαρά, τόσο κατακλυστικά,
τόσο έντονα, έκανε το όνομά της να συνδεθεί για πάντα με την ιδέα του
Αρχετυπικού Θηλυκού. Η λέξη Ίσις είναι ελληνική και προέρχεται από την
Αιγυπτιακή Ισέτ που σημαίνει θρόνος, ενώ κατά τον Πλούταρχο το όνομα φαίνεται
να σημαίνει «αυτή που της αρμόζουν η γνώση και οι επιστήμες».
Η εικόνα της Ίσιδας ως Μητέρας του Κόσμου, είναι μια από
τις πιο χαρακτηριστικές της Θεάς. Πάνω της είναι τοποθετημένα όλα τα κύρια
σύμβολα της Θηλυκής Αρχής. Πίσω από το κεφάλι της διακρίνεται ένας ουροβόρος
όφις, σύμβολο της αέναης λειτουργίας των νόμων του Σύμπαντος, αλλά και του
ίδιου του Σύμπαντος που τρέφεται από τον εαυτό του. Η ίδια η Ίσις στεφανώνεται
από φύλλα ελιάς, κορώνα της Βασίλισσας της Φύσης. Πάνω από το κεφάλι της
προβάλλουν τρία κέρατα της Αμάλθειας, που περιέχουν τα απεριόριστα αγαθά της
Φύσης. Στο αριστερό αυτί έχει σαν σκουλαρίκι το σύμβολο της Σελήνης και στο
δεξί του Ήλιου. Η θέση τους είναι ενδεικτική της πολικότητας, αριστερά το δεκτικό,
παθητικό στοιχείο, δεξιά το ενεργητικό. Το δεξί της στήθος καλύπτεται από ένα
τσαμπί σταφύλια και το αριστερό από ένα δεμάτι στάχυα, συμβολίζοντας έτσι την
πηγή της τροφής κάθε πλάσματος. Η ζώνη στη μέση της έχει μια τετράγωνη χάλκινη
πόρπη, ενδεικτική των Τεσσάρων Στοιχείων. Το άγαλμα είναι τοποθετημένο σε ένα
μαύρο τετράγωνο βράχο, συμβολίζοντας το στήριγμα της Φύσης στον υλικό κόσμο. Οι
κεφαλές κριών στις γωνιές του κύβου είναι σύμβολα του ζώδιου του Κριού. Ο Κριός
είναι το σημείο της έναρξης της μακραίωνης πάλης της συνείδησης μέσα στην ύλη.
Τα φίδια που είναι αιχμαλωτισμένα κάτω από τα πόδια της είναι οι ανισόρροπες
και μη εξαγνισμένες όψεις του ανθρώπου, τα Κλιφόθ. Στο δεξί της χέρι κρατάει
ένα καράβι. Είναι ο φυσικός μας φορέας, με τον οποίο ταξιδεύουμε μέσα στους
ταραγμένους ωκεανούς του Χρόνου. Η ζυγαριά είναι το μέρος όπου τοποθετούνται οι
πράξεις και οι εμπειρίες που αποκομίζουμε, για να ζυγιστούν από το Θεό 'Aνουβι
και να κριθούν από τον Όσιρι. Στο αριστερό της χέρι κρατάει ένα σείστρο κι ένα κύμβαλο,
το οποίο με την κρούση του παράγει το βασικό τόνο της Φύσης, τη νότα Φα. Το
κύμβαλο είναι τετράγωνο, αντί του κανονικού τριγώνου, για να συμβολιστεί ότι
όλα τα πλάσματα μετουσιώνονται και αναγεννιούνται σύμφωνα με την αρμονία των
τεσσάρων στοιχείων. Πιο κάτω κρέμεται ένα κουτί γεμάτο αναμμένα κάρβουνα και
θυμιάματα. Η Ίσις μεταφέρει μαζί της την ιερή φωτιά, η οποία διατηρείται
ζωντανή σε ένα ιδιαίτερο ναό από παρθένες εστιάδες. Αυτή η Φωτιά είναι η
πρωταρχική, αιώνια φλόγα της Φύσης -αιθέρια και ζωοδότρα. Οι δυο Στήλες -οι
πασίγνωστες δύο Στήλες- ανάμεσα στις οποίες στέκει, δείχνουν το γεγονός ότι η
Φύση πετυχαίνει την παραγωγικότητα μέσω της πολικότητας. Σαν προσωποποίηση η
Ίσις στέκει ανάμεσα στα δυο αντίθετα, δείχνοντας ότι η κατανόηση βρίσκεται πάντα
στο σημείο ισορροπίας και ότι η αλήθεια συχνά σταυρώνεται μεταξύ των δύο
στηλών.
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου