ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Απεγγραφή |
| 9:35 π.μ. (πριν από 15 λεπτά)
| | | |
- Ὅσιος Παΐσιος: «Οἱ Καθολικοί πᾶνε σιγά - σιγὰ νὰ κουτσουρέψουν τούς Ἁγίους, ὁ Ἅγιος Γεώργιος λένε ὅτι εἶναι μύθος»!
- Η εμφάνιση του Κυρίου στους μαθητές και στο Θωμά
- Για να γνωρίσετε τον εχθρό που προκάλεσε αυτή την τυραννική σφαγή, απλά κοιτάξτε την αντανάκλαση στον καθρέφτη σας
- Το ΥΠΕΞ ονειροβατεί με την Τουρκία έτοιμη να κάνει πράξη την «Γαλάζια Πατρίδα»
- Το αμερικανικό αφήγημα δεν θα επιβιώσει από την ήττα στο Ντονμπάς
- Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών ΕΟΚΑ
- 1984 εν έτει 2022
- Οι Eλεγκτές του Xρήματος, της Eνέργειας και της Tροφής, θα ελέγχουν τον κόσμο: Μπορείτε να πείτε "Covid" και Ουκρανία είναι προβοκάτσιες (False Flags);
- «Η ηπατίτιδα ξεκίνησε από χώρες που έκαναν εμβόλιο με αδενοϊό – Γιατί αυτά τα εμβόλια αποσύρθηκαν;»
- H Τουρκία θα επιτεθεί και στη Συρία, τώρα που μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι Ρώσοι είναι…απασχολημένοι; «Ουαί τοις ηττημένοις»!
- «Ο Μασκ μπορεί να αποτύχει στην αποστολή του Twitter», τόνισε το Κρεμλίνο, διότι η ΕΕ …διαφωνεί!!!
- Το Ιατρικό Περιοδικό με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο αμφισβητεί την πολιτική για την "Πανδημία" και την ασφάλεια των €νέσεων Covid
- Παιδεία όχι μόνο για πολίτες, αλλά και για ...οπλίτες
- Τέλος τα πιστοποιητικά εμβολιασμού και νόσησης από αύριο 1η Μαΐου
- ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΜΜΑΟΥΣ (π. Στυλιανός Καρπαθίου)
- Το δικό Του βλέμμα...
- Κίνα: Εξαπλώνεται το lockdown σε 27 πόλεις – Συναγερμός και στο Πεκίνο
- ΡΑΓΙΑΔΕΣ, ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΟΣΟ ΝΑ ’ΡΘΕΙ Ο ΜΟΣΚΟΒΟΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΣΕΦΕΡΙ
- Εκατό χρόνια Ιατρικού Φασισμού (Β μέρος)
- Εκατό χρόνια Ιατρικού Φασισμού (Α μέρος)
- Η Παγκοσμιοποίηση προχωρεί, η εθνική ταυτότητα αντιστέκεται.
- Ιδεοληψία αντί Ιδεολογίας
- Αφγανιστάν: Οι ΗΠΑ επιδεινώνουν τη ζωή των γυναικών – Τι αναφέρει σε έκθεση του ο ΟΗΕ
- Πώς λειτουργεί η κοινωνία: Η συμβολή του Πλάτωνα
- Τι χάσαμε από την πανδημία του κορονοϊού
Ὅσιος Παΐσιος: «Οἱ Καθολικοί πᾶνε σιγά - σιγὰ νὰ κουτσουρέψουν τούς Ἁγίους, ὁ Ἅγιος Γεώργιος λένε ὅτι εἶναι μύθος»! Posted: 30 Apr 2022 11:00 PM PDT Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄, «Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο», ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης, 1998
Πόσο ἔχουν ἐπιδράσει οἱ Προτεστὰντες, οἱ Καθολικοί! Τὸ ἄθεο πνεῦμα πόσο μπῆκε στὸν Καθολικισμό!
Οἱ Καθολικοί πᾶνε σιγά - σιγὰ νὰ κουτσουρέψουν τούς Ἁγίους.
«Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνη, λένε, δὲν ἦταν μεγάλη Ἁγία· ἕνας μικρός βασιλίσκος ἦταν ὁ πατέρας της.
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἦταν... μικρός Ἅγιος. Ὁ Ἅγιος Γεώργιος μύθος. Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαήλ δὲν ὑπῆρχε· ἦταν μία παρουσία τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἴδιο καὶ ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ». Μετά θὰ ποῦν: «Ὁ Χριστός δὲν εἶναι Θεός· ἦταν μόνον ἕνας δάσκαλος μεγάλος». Μετά θὰ προχωρήσουν καὶ ἄλλο: «Ὁ Θεὸς εἶναι μία δύναμη».
Καὶ μετά θὰ ποῦν: «Ὁ Θεὸς εἶναι ἡ φύση»! ἐνῶ ὑπάρχουν γεγονότα χειροπιαστὰ, Προφῆτες, προφητεῖες, τόσο ζωντανά θαύματα, φθάνουν καὶ μερικοί δικοί μας στὸ σημεῖο νὰ πιστεύουν τέτοιες χαζομάρες. Ἦρθε καὶ σ΄ ἐμένα κάποιος νὰ πάρη εὐλογία, γιὰ νὰ πάη στὴν Ἰταλία νὰ σπουδάση Λειτουργική καὶ νὰ κάνη διατριβή.
«Εἶσαι στὰ καλά σου; τοῦ εἶπα.
Θέλεις νὰ πᾶς στούς Ἰησουΐτες νὰ κάνης τὴν διατριβή σου καὶ ἦρθες νὰ σοῦ δώσω καὶ εὐλογία;
Αὐτοί δὲν ξέρουν τί τούς γίνεται!
Ἐκεῖ διδάσκουν Οὐνίτες, Ἰησουΐτες, δὲν ξέρω τί!». Θέλει προσοχή ἀπὸ ὅλες τὶς ἀπόψεις.
Γιατί ἔτσι κάνουν· πᾶνε, σπουδάζουν στὴν Ἀγγλία, Γαλλία κ.λπ., πιάνουν τὰ εὐρωπαϊκά μικρόβια καὶ κάνουν μετά διατριβή. Μελετοῦν λ.χ. τούς Ἕλληνες Πατέρες σὲ μετάφραση ποὺ ἔκαναν οἱ ξένοι στὴν γλώσσα τους. Ἐκεῖνοι, εἴτε ἐπειδή ἀπὸ πονηριά, πρόσθεσαν καὶ τὰ δικά τους τὰ λανθασμένα. Οἱ δικοί μας πάλι, οἱ Ὀρθόδοξοι, ποὺ μάθανε τὶς ξένες γλῶσσες, παίρνουν ἀπὸ ΄κεῖ τὰ ξένα μικρόβια καὶ τὰ μεταφέρουν ἐδῶ καὶ μετά τὰ διδάσκουν κιόλας. Φυσικά, ὅταν προσέξη κανείς, εὔκολα ξεχωρίζει τὸν χρυσό ἀπὸ τὸ κεχριμπάρι.
| Η εμφάνιση του Κυρίου στους μαθητές και στο Θωμά Posted: 30 Apr 2022 10:00 PM PDT Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή του Θωμά, 01/05/2022 Ιωάν. κ΄ 19-31 19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα ῞Αγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ' αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεθ' ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ' αὐτῶν. ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. 28 καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. Απόδοση στη Νέα Ελληνική 19 Την ίδια εκείνη μέρα, δηλαδή την πρώτη μέρα μετά το Σάββατο, όταν βράδιασε κι ενώ οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι κάπου με κλειστές τις πόρτες, επειδή φοβούνταν τις ιουδαϊκές αρχές, ήρθε ο Ιησούς, στάθηκε στη μέση και τους λέει: «Ειρήνη σ’ εσάς». Κι όταν το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά του. Οι μαθητές χάρηκαν που είδαν τον Κύριο. 21 Ο Ιησούς τους είπε πάλι: «Ειρήνη σ’ εσάς! Όπως ο Πατέρας έστειλε εμένα, έτσι στέλνω κι εγώ εσάς». 22 Έπειτα από τα λόγια αυτά, φύσηξε στα πρόσωπά τους και τους λέει: «Λάβετε Πνεύμα Άγιο. 23 Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα τους είναι συγχωρημένες· σε όποιους τις κρατήσετε ασυγχώρητες, θα κρατηθούν έτσι». 24 Ο Θωμάς όμως, ένας από τους δώδεκα μαθητές, που λεγόταν Δίδυμος, δεν ήταν μαζί τους όταν ήρθε ο Ιησούς.25 Του έλεγαν λοιπόν οι άλλοι μαθητές: «Είδαμε τον Κύριο με τα μάτια μας». Αυτός όμως τους είπε: «Εγώ αν δεν δω στα χέρια του τα σημάδια από τα καρφιά, κι αν δε βάλω το δάχτυλό μου στα σημάδια από τα καρφιά, και δε βάλω το χέρι μου στη λογχισμένη πλευρά του, δε θα πιστέψω». 26 Οκτώ μέρες αργότερα οι μαθητές ήταν πάλι μέσα στο σπίτι, μαζί τους κι ο Θωμάς. Έρχεται λοιπόν ο Ιησούς, ενώ οι «πόρτες ήταν κλειστές, στάθηκε στη μέση και είπε: «Ειρήνη σ’ εσάς», Έπειτα λέει,στο Θωμά: «Φέρε εσύ το δάχτυλό σου εδώ και δες τα χέρια μου, φέρε και το χέρι σου και βάλ’ το στην πλευρά μου. Μην αμφιβάλλεις και πίστεψε». 28 Ο Θωμάς τότε του αποκρίθηκε: «Είσαι ο Κύριος μου και ο Θεός μου». 29 Του λέει τότε ο Ιησούς: «Πείστηκες επειδή με είδες με τα μάτια σου- μακάριοι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να μ’ έχουν δει!» 30 Ο Ιησούς έκανε βέβαια και πολλά άλλα θαύματα μπροστά στους μαθητές του, που δεν είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο. 31 Αυτά όμως γράφτηκαν για να πιστέψετε πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός ο Υιός του θεού, και πιστεύοντας να αποκτήσετε στο όνομά Του την αληθινή ζωή. | Για να γνωρίσετε τον εχθρό που προκάλεσε αυτή την τυραννική σφαγή, απλά κοιτάξτε την αντανάκλαση στον καθρέφτη σας Posted: 30 Apr 2022 10:00 AM PDT Μετάφραση: Απολλόδωρος  Αν επιθυμείτε την ελευθερία, δεν θα τη γνωρίσετε ποτέ - αλλά αν πάρετε και προστατεύσετε την ελευθερία σας, θα είναι δική σας. Αντί να υποκύπτετε στο φόβο και να αναζητάτε απαντήσεις στην κυβέρνηση, πάρτε την ευθύνη της ζωής σας και κάντε όλους εκείνους που θα επιτεθούν σε εσάς, στο μυαλό, στο σώμα ή στην ελευθερία σας να γνωρίσουν το φόβο. Ο φόβος είναι απλώς ένας καταλύτης που χρησιμοποιείται από την άρχουσα τάξη προκειμένου να φοβίσει και να διχάσει τους ανθρώπους, ώστε να αποκτήσει εξουσία και έλεγχο πάνω τους. Αυτός ο κατασκευασμένος φόβος οδηγεί στην εξάρτηση, η οποία οδηγεί στην αδιαφορία- η αδιαφορία οδηγεί στη σιωπή, η σιωπή οδηγεί στην καταπίεση και η καταπίεση οδηγεί στη δουλεία. Είναι καλύτερο για τους ανθρώπους να ενσταλάξουν μεγάλο φόβο στο μυαλό οποιουδήποτε θα επέλεγε να τους κυβερνήσει, αντί να δέχονται την τυραννία από τη μάστιγα που είναι η πολιτική τάξη. Όλα αυτά καταλήγουν στο γεγονός ότι οι ίδιοι οι πολίτες ευθύνονται εξ ολοκλήρου για την τρέχουσα μοίρα τους στη ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα αρέσκονται να ισχυρίζονται ότι πρόκειται για δημοκρατία και ότι ο λαός κυβερνά την κυβέρνηση μέσω των υποτιθέμενων "αντιπροσώπων" του και όχι το αντίθετο. Η ειρωνεία είναι ότι αυτή η πεποίθηση είναι γελοία, ενώ είναι επίσης εν μέρει αληθινή, επειδή ο λαός είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού του. Εθελοντικά επέτρεψαν σε άλλους να τους κυβερνούν, και πιστεύουν ότι ψηφίζοντας για τους δικούς τους αφέντες έχουν κάποιο έλεγχο στη διαδικασία και στις πολιτικές που δημιουργούνται από αυτήν. Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι βέβαια παραφροσύνη, αλλά είναι η επικρατούσα στάση των μαζών. Αυτή η ανόητη αντίληψη τους έχει ενσταλαχθεί από τη γέννησή τους, και το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας εξακολουθεί να πιστεύει ότι είναι "ελεύθεροι". Ο λαός θα μπορούσε να είναι πλήρως υπεύθυνος υπό την έννοια ότι έχει τη δύναμη να αποδέχεται ή να αρνείται την κυριαρχία, αλλά στην περίπτωση της πλειοψηφίας των ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αποδεχτεί την κρατική κυριαρχία αντί της αυτοκυριαρχίας. Για να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση, το μόνο που χρειάζεται είναι το ευρύ κοινό να αφαιρέσει κάθε συγκατάθεση από οποιαδήποτε διεκδικητική εξουσία. Η λύση φαίνεται αρκετά απλή, αλλά το πρόβλημα έγκειται στο πώς θα επιτευχθεί, δεδομένης της αδυναμίας, της δειλίας και της ευπιστίας του κοπαδιού. Προκειμένου να ανακτήσουμε το πάνω χέρι σε κάθε προσπάθεια για ελευθερία, το μόνο που χρειάζεται είναι ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ανθρώπων να μην υπακούσει σε κάθε κυβερνητική εντολή και να αρνηθεί κάθε υποστήριξη προς την πολιτική τάξη. Η ανυπακοή, η μη συμμόρφωση και η αυτοάμυνα απέναντι σε οποιαδήποτε επίθεση από τους λίγους ολιγαρχικούς που προσπαθούν να αποκτήσουν εξουσία και έλεγχο πάνω σας, θα τερματίσει αμέσως κάθε προσπάθεια του κράτους να αποκτήσει αυτόν τον έλεγχο. Γιατί, λοιπόν, αυτός ο πληθυσμός είναι τόσο φαινομενικά απορροφημένος από μια στάση συναίνεσης; Αυτή η κοινωνία συνεχίζει να κυλιέται στην αυτολύπηση και σε μια τόσο παράλογη ατολμία που επιτρέπει τη δική της υποδούλωση στα χέρια τυράννων, ενώ μια απλή εξέγερση θα μπορούσε να σώσει την κατάσταση. Το πρόβλημα για άλλη μια φορά βρίσκεται άμεσα στους ίδιους τους ανθρώπους. Αυτή είναι μια περίπτωση όπου πρέπει να εκφραστεί ο πλεονασμός. Για να βρεθεί το πρόβλημα και οι ένοχοι σε αυτή την πανωλεθρία που αντιμετωπίζουμε σήμερα, απαιτείται μόνο μια ματιά στον καθρέφτη από τους περισσότερους Αμερικανούς. Αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές ακόμη και στο πιο αμβλύ άτομο είναι ότι πολύ λίγοι σε αυτή τη χώρα είναι πρόθυμοι να ρισκάρουν οτιδήποτε θα μπορούσε να τους βοηθήσει να ανακτήσουν και να προστατεύσουν την ελευθερία τους. Στην πραγματικότητα, το μόνο που θέλουν είναι να εξαρτώνται από τους άλλους, είτε για να τους λύσουν τα προβλήματα, είτε για να τους πουν τι να κάνουν. Αλλά ακόμη και αν τους πουν τι είναι απαραίτητο, δεν έχουν το σθένος να το φέρουν εις πέρας, και αντ' αυτού σκέφτονται κάθε είδους ερωτήσεις και τι θα γινόταν αν- και είναι εντελώς τρομοκρατημένοι από το να μην ταιριάζουν με το πλήθος. Αυτή η στάση είναι μια αξιοθρήνητη απάθεια του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας όσον αφορά τη δική της υπεράσπιση της ζωής, της αγάπης, της οικογένειας και της ελευθερίας. Είναι τρομερά ενοχλητικό να ακούει κανείς τα σχόλια που δέχεται από το πλήθος σχετικά με την τύχη των ατόμων στα χέρια του κράτους. Αμέσως, ζητούν λύσεις και διαμαρτύρονται ότι κανείς δεν τους έχει "δώσει" λύσεις, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Τους έχει ειπωθεί η αλήθεια, αλλά αυτοί "δεν μπορούν να διαχειριστούν την αλήθεια"! Με άλλα λόγια, θέλουν να τους πουν τι να κάνουν, αλλά μόνο αν το κάνουν όλοι ταυτόχρονα. Έχουν ανάγκη να κρυφτούν. Όταν η απάντηση είναι να ασκήσουν τη διαφωνία και την ανυπακοή, ισχυρίζονται αμέσως ότι είναι μόνο ένας και δικαιολογούν τη λύση με βάση το φόβο ότι δεν ανήκουν στο κοπάδι. Αυτό οφείλεται αναμφίβολα στη δειλία, αλλά οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι δεν σκέφτονται ως άτομα, και ως εκ τούτου δεν θα ενεργήσουν ως άτομα. Σχεδόν όλοι θέλουν την απόλυτη ανωνυμία και επιθυμούν να είναι αόρατοι από κάθε άποψη ελέγχου. Αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό, είναι ότι η μαζική δράση ως άτομα θα φέρει μεγάλη δύναμη σε κάθε προσπάθεια για την προστασία της ελευθερίας, αλλά σχεδόν κανείς δεν είναι πρόθυμος να δράσει μόνος του, ακόμη και με τη γνώση ότι όταν πολλοί δρουν μόνοι τους, γίνονται ένα. Κανείς δεν μπορεί να τους "δώσει" μια λύση σε αυτή την τρέλα, επειδή ο αμερικανικός πληθυσμός δεν είναι πρόθυμος να αναλάβει οποιοδήποτε ατομικό ρίσκο για χάρη της δικής του προστασίας, της οικογένειάς του, των γειτόνων του ή ακόμα και της ίδιας του της ελευθερίας. Μέχρι να αλλάξει αυτή η στάση, είμαστε όλοι καταδικασμένοι σε μια τυραννική ύπαρξη βασισμένη στη συλλογική βλακεία και αδιαφορία της πλειοψηφίας. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ένα ψυχολογικό πείραμα από τις "κυβερνητικές" δυνάμεις με σκοπό να επιτευχθεί μια παγκόσμια κατάληψη που αναφέρεται συχνά ως "Η Μεγάλη Επανεκίννηση" (Great Reset). Αυτό το πείραμα για να είναι επιτυχές απαιτεί από τις μάζες να συναινέσουν σε αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία, να ακολουθούν εντολές και να υπακούουν σε όλους τους κανόνες που "επιβάλλει" το κράτος. Όταν αυτή η νοοτροπία είναι σε ισχύ, όπως συμβαίνει τώρα, η ρύθμιση κάθε πτυχής της ζωής γίνεται προφανής. Η σκέψη ελέγχεται, όπως και η συμπεριφορά και η μετακίνηση, και το μοναδικό τεστ του ψυχισμού του λαού αυτής της χώρας που χρησιμοποιείται για να μετρηθεί η απόλυτη συμμόρφωση έχει ήδη επιτευχθεί. Αυτό το τεστ είναι η σχεδόν καθολική χρήση άχρηστων και θανατηφόρων μασκών. Η επιείκεια έχει αντικαταστήσει κάθε ελευθερία, η σύγχυση έχει αντικαταστήσει τη σαφήνεια, και αναμένονται θυσίες από όλους. Βρισκόμαστε τώρα σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι στο όνομα της καταδίκης όσων επιλέγουν να αντισταθούν και να μην υπακούσουν, δικαιολογούν το κακό. Τα κυβερνητικά διατάγματα προστατεύονται από τις μάζες λόγω του ψευδούς φόβου για τέρατα "ιού" που δεν υπάρχουν. Ο αμερικανικός λαός χρησιμοποιείται για να εδραιώσει τη δική του υποτέλεια και λειτουργεί σε συνεννόηση με την άρχουσα τάξη για να καταστρέψει την ελευθερία του. Αυτό είναι μόνο η αρχή μιας μεγαλύτερης κόλασης στη γη. Μόλις η οικονομία καταστραφεί εντελώς, μόλις το κράτος βιοασφάλειας τεθεί πλήρως σε εφαρμογή, μόλις το ψηφιακό χρήμα και ο εντοπισμός ολοκληρωθούν, και μόλις αυτό το τρομερό και ισοπεδωτικό για τη ζωή εμβόλιο "Covid" εγχυθεί ευρέως, θα υπάρχει κάποια διέξοδος; Τα επιχειρήματα θα συνεχιστούν και οι ευθύνες θα εξαπλωθούν ευρέως, αλλά στο τέλος, όπως το έθεσε τόσο εύγλωττα ο Pogo, "συναντήσαμε τον εχθρό και αυτός είμαστε εμείς". Ο κολεκτιβισμός και η συλλογική "σκέψη" είναι η καταστροφή του ανθρώπου και μπορεί να οδηγήσει μόνο στην κοινοτική αυτοκαταστροφή. "Ανεξαρτησία είναι η αναγνώριση του γεγονότος ότι δική σου είναι η ευθύνη της κρίσης και τίποτα δεν μπορεί να σε βοηθήσει να ξεφύγεις από αυτήν - ότι κανένας αντικαταστάτης δεν μπορεί να κάνει τη σκέψη σου, όπως κανένας αντικαταστάτης δεν μπορεί να ζήσει τη ζωή σου - ότι η πιο άθλια μορφή αυτοεξευτελισμού και αυτοκαταστροφής είναι η υποταγή του μυαλού σου στο μυαλό κάποιου άλλου, η αποδοχή μιας εξουσίας πάνω στον εγκέφαλό σου, η αποδοχή των ισχυρισμών του ως γεγονότων, των λεγομένων του ως αλήθειας, των διαταγμάτων του ως μεσάζοντα ανάμεσα στη συνείδησή σου και την ύπαρξή σου". ~ Ayn Rand (1988). "Το λεξικό της Ayn Rand: Αντικειμενισμός από το Α έως το Ω", σελ. 225, Penguin __________ Χορηγείται ευχαρίστως η άδεια για αναδημοσίευση ολόκληρης ή μέρους αυτής, με την προϋπόθεση ότι δίνεται πλήρης αναφορά.
------------------ Δικτυογραφία: | Το ΥΠΕΞ ονειροβατεί με την Τουρκία έτοιμη να κάνει πράξη την «Γαλάζια Πατρίδα» Posted: 30 Apr 2022 09:00 AM PDT Δεν έχει περάσει ούτε μήνας από τότε που η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε δια της ψήφου 93 χωρών (24 ψήφισαν κατά και 58 απείχαν) την αποβολή της Ρωσίας από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ”λόγω συστηματικών και χονδροειδών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα ρωσικά στρατεύματα στην Ουκρανία”. Κι εγώ, ερμηνεύοντας την ουσία της απόφασης με όλη τη δυναμική των λέξεών της, εξίσταμαι και απορώ όχι για το καταφανές δίκιο της, αλλά για την άδικη υιοθέτηση της πολιτικής των δύο μέτρων και δύο σταθμών που βγάζει ένοχη μεν τη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία (24 Φεβρουαρίου 2022), αλλά λευκή περιστερά την Τουρκία για την εισβολή της στην Κύπρο και όχι μόνο, αφού έδωσε τριπλά δείγματα της επιθετικότητάς της εισβάλλοντας στη Συρία το ’19 και το Ιράκ του 2020. H διαφορά μεταξύ εισβολών παίζει σημαίνοντα ρόλο, προφανώς. Γι’ αυτό και δεν επιτρέπει την πλήρη ταύτιση του Ουκρανικού με το Κυπριακό ζήτημα, αφού — στην περίπτωση της Ουκρανίας έχουμε εισβολή στο έδαφός της από μια ισχυρότερη γείτονα χώρα (τη Ρωσία), ενώ στην περίπτωση της Κύπρου έχουμε έγκλημα διαρκείας επί 48 χρόνια με ένοχο μια εκ των τριών εγγυητριών δυνάμεων (βλ. Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου, 1959, που όρισαν εγγυήτριες την Ελλάδα, τη Βρετανία και την Τουρκία). Έγκλημα διαρκείας από εγγυήτρια χώρα της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία επέβαλε δια της βίας τετελεσμένα στην Κύπρο το 1974 και κατέχει έκτοτε το 37% του βορείου τμήματός της παραβιάζοντας κατάφωρα τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ — επί Προεδρίας Ταγίπ Ερντογάν — προχώρησε σε νέα τετελεσμένα με τον εποικισμό των Βαρωσίων/Αμμοχώστου και τις επανειλημμένες παραβιάσεις στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΑΟΖ). Ποια είναι η απάντηση του ΟΗΕ σήμερα στην επί μισό αιώνα σχεδόν ατιμώρητη εισβολέα Τουρκία; Λίγες μέρες μετά την αυτοαναγόρευσή της — ελέω Ζελένσκι — σε ειρηνοποιό δύναμη της Ανατολικής Μεσογείου, διαλλακτική, ισορροπίστρια και διαμεσολαβήτρια, έτοιμη για τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης της Ουκρανίας μετά τον πόλεμο — τα Ηνωμένα Έθνη (δια του αρμόδιου εκπροσώπου του ΟΗΕ για τις ανθρωπιστικές υποθέσεις Μάρτιν Γκρίφιθς) συζήτησαν μαζί της (επί τουρκικού εδάφους και με τη συμμετοχή αξιωματούχων της Ουκρανίας και της Ρωσίας) τη δημιουργία ”ομάδας επαφής για ανθρωπιστικά ζητήματα’‘!!! Συζήτησαν με ποια; Με αυτήν που απ’ τον Οκτώβριο του ’19 μέχρι τώρα δεν έπαψε να βομβαρδίζει θέσεις Κούρδων. ”Χθες” στη Συρία και ”σήμερα” στο Βόρειο Ιράκ, με το δικαιολογητικό της πρόληψης τρομοκρατικών ενεργειών σε βάρος της εκ μέρους του PKK, το οποίο ”πήρε τα όπλα εναντίον του τουρκικού κράτους το 1984”. Συζήτησαν με ποια; Με την Ερντογανική Τουρκία της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των 168 παραβιάσεων του FIR Αθηνών (από τις οποίες οι 41 υπερπτήσεις) σε μια μέρα. Με την αναθεωρητική Τουρκία της ”Γαλάζιας Πατρίδας” του μεγαλοϊδεατισμού, του μουσουλμανικού συντηρητισμού και εθνικισμού, που είναι εμβαπτισμένος στον ακτιβισμό του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων. Την επαύριο της Κυριακής του Πάσχα μάλιστα (κατά την οποία έγινε δεκτός απ’ τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών) ο Αντόνιο Γκουτέρες μετέβη στη Μόσχα, πριν επισκεφθεί το Κίεβο (28/4/’22). Και το ερώτημα που τίθεται είναι: ”Καλά, εν μέσω αυτών των ταξιδιών, δεν πληροφορήθηκε το παραμικρό για τους τουρκικούς βομβαρδισμούς κατά Κούρδων στο βόρειο Ιράκ, ώστε να ψελλίσει ένα δείγμα μομφής κατά της Τουρκίας; Ή μήπως δεν τολμά να το κάνει γιατί πίσω απ’ αυτήν βρίσκονται οι Αμερικανοί που προωθούν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος της Κίνας και της Ρωσίας και γι’ αυτό την χρησιμοποιούν σαν μπροστάρη των ανταγωνιστικών τους σχεδίων διαδίδοντας παραπλανητικά ότι ”είναι στα μαχαίρια μαζί της, για να την εξαναγκάσουν να εγκαταλείψει τη ρωσική ”αγκαλιά” και να επιστρέψει στην επικυριαρχία τους”; Άλλωστε την αμερικανική ”στοργή” που καθιστά την Τουρκία ανέγγιχτη υπονόησε ο ΥΕΘΑ Νίκος Παναγιωτόπουλος πρόσφατα, όταν έλεγε ότι ”δεν είναι η καταλληλότερη εποχή για να μιλάς κατά της Τουρκίας… Την ”αμερικανική στοργή” εκδήλωσε και ο Χένρι Μπάρκι (ανώτερος συνεργάτης μελετών στο Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων για θέματα Μ. Ανατολής στην κυβέρνηση Μπάιντεν), όταν έγραψε προ ημερών σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στους Asia Times ότι ”Καλώς ή κακώς, η Τουρκία είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ και θα παραμείνει έτσι […] Οι ΗΠΑ θέλουν μια ισχυρή τουρκική Πολεμική Αεροπορία […] Η συμφωνία για τα F-16 είναι με την Τουρκία, όχι με τον Ερντογάν”!.. Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί ο Γκουτέρες δε βγάζει άχνα σε βάρος του γενοκτόνου Τούρκου εισβολέα, ο οποίος — όχι μόνο παραμένει ατιμώρητος — αλλά συνεχίζει να προκαλεί την Ελλάδα με αποβατικές ασκήσεις στο πλαίσιο της ”Γαλάζιας Πατρίδας”, όπως αυτή που ολοκληρώθηκε πρόσφατα σε άσκηση από ομάδες υποβρυχίων καταστροφών (SAS-SAT). Ομάδες που είχαν σαν στόχο την ”κατάληψη” αιγαιοπελαγίτικου νησιού το οποίο υποκαθιστούσε στην προσομοίωση το νησί Γιλαντσίκ στην Μαρμαρίδα, Β.Α. της Ρόδου, όπως αποκάλυψε πρόσφατα (στην ιστοσελίδα Nordic Monitor του αυτοεξόριστου στη Σουηδία Τούρκου δημοσιογράφου Αμπντουλάχ Μποζκούρτ) ο Λεβέντ Κενέζ σε άρθρο του με τίτλο: ”Τούρκοι καταδρομείς εξασκήθηκαν στην κατάληψη ενός νησιού και τοποθέτησαν τουρκική σημαία σε μια ναυτική άσκηση με στόχο την Ελλάδα”. Είναι ηλίου φαεινότερο πλέον ότι με την ανοχή των Διεθνών Οργανισμών και των ΗΠΑ έχει φτάσει η Τουρκία σε σημείο πρωτοφανούς αποθράσυνσης, ώστε να λέει ο Τούρκος στρατιωτικός αναλυτής και Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Altınbas της Κωνσταντινούπολης Εράι Γκιουτσλουέρ (με αφορμή την εξοπλιστική αναβάθμιση της χώρας μας) ότι ”Η Ελλάδα (σε επίπεδο εξοπλισμών) αν δουλεύει χωρίς να τρώει, να πίνει και να κοιμάται και με εμάς να μη δουλεύουμε καθόλου, μπορεί σε 30 χρόνια να μας φτάσει”… Γι’ αυτό και ο Μουράτ Καραγιλάν (ανώτατο στέλεχος του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν [PKK] — σε συνέντευξή του στο ANF News (όπως αναφέρει ”Η Φωνή των Κούρδων”) μάς προειδοποιεί ότι ”Η Τουρκία θα καταλάβει τα εδάφη του Εθνικού Όρκου”. Με άλλα λόγια, είναι αποφασισμένη να διεκδικήσει ενόπλως τα ελληνικά κεκτημένα του μισού Αιγαίου τα οποία θεωρεί δικά της ως ”Γαλάζια Πατρίδα” της. Αλλά εμείς, δυστυχώς, περί άλλων τυρβάζουμε εδώ, αφού για άλλη μία φορά διαβάζουμε λάθος τις ενέργειες και την προοπτική της στρατηγικής της Τουρκίας. Τα διαβάζει λάθος, για να είμαστε ακριβείς, ο υπουργός Εξωτερικών μας. Κι αυτό φάνηκε στη συνέντευξη που παραχώρησε προ ημερών σε τηλεοπτικό σταθμό, όπου… αποφάνθηκε ότι ο αναθεωρητισμός σε βάρος των συνθηκών και της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών υπέστη διεθνώς βαρύτατο πλήγμα, πράγμα που ”θα υποχρεώσει την Τουρκία να περιορίσει τον λεκτικό αναθεωρητισμό της και στην πράξη”. Με άλλα λόγια, να τον ακυρώσει… Ποια; Η Τουρκία!!! Φευ! Αν και επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, ο κ. Δένδιας προφανώς αγνοεί ότι στην περίπτωσή της ισχύουν απαρέγκλιτα πέντε πράγματα:Εάν της δώσεις ένα μέτρο, αυτή θα σου πάρει ένα χιλιόμετρο 2. Δεν εγκαταλείπει ό,τι έχει κερδίσει δια της ισχύος των όπλων (βλ. κατεχόμενη Κύπρος) ούτε από το Τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αν δεν έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τη νίκη 3. Δεν εγκαταλείπει τις επιδιώξεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο (βλ. ”συνεκμετάλλευση” σε Αιγαίο και ΑΟΖ Κύπρου) 4. Δεν ακυρώνει τον αναθεωρητισμό της με τίποτα και 5. Δεν αλλάζει την επιθετική στρατηγική της από όποιο καθεστώς κι αν κυβερνιέται. Επιβεβαίωση όλων αυτών είναι: 1. Η άσκηση ”Γαλάζια Πατρίδα” (εφαρμογή του ομώνυμου δόγματος) που διεξήγαγαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επί τη βάσει του τουρκολιβικού μνημονίου 2. Ο βομβαρδισμός Κούρδων αμάχων σε χωριά της Συρίας από τουρκικά μαχητικά με το αιτιολογικό ότι κατοικούνται από ”τρομοκράτες” 3. Οι ”εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά ανταρτών στο Ιράκ (”με χρήση χημικών όπλων”) και 4. Οι δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΑΜ Χουλουσί Ακάρ στην Μιλιέτ για κοινό και δίκαιο μοίρασμα του πλούτου του Αιγαίου, ταυτόχρονα με την υπενθύμισή του που αποτελεί μνημείο υποκρισίας και ευθείας απειλής κατά της Ελλάδας: – […] Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ κανένα τετελεσμένο γεγονός ενάντια στα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας στην ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στην Κύπρο… Με δεδομένα αυτά, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι — παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα από τον Δένδια και τα φιλοκυβερνητικά Μέσα — το ελληνικό ΥΠΕΞ ονειροβατεί την ώρα που ”η Τουρκία είναι έτοιμη να κάνει πράξη τη ”Γαλάζια Πατρίδα” σε βάρος μας… | Το αμερικανικό αφήγημα δεν θα επιβιώσει από την ήττα στο Ντονμπάς Posted: 30 Apr 2022 08:00 AM PDT Ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι (Δ) με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον, Νέο Δελχί, 22 Απριλίου 2022
Ένα εξαιρετικό στοιχείο της βρετανικής διπλωματίας είναι ότι αναζητά συνεχώς τρόπους να βρίσκεται μπροστά από τις εξελίξεις και να παρέχει προστιθέμενη αξία στον πελάτη της στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό καθιστά εξαιρετικά σημαντικές τις παρατηρήσεις του Βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον σχετικά με τη σύγκρουση στην Ουκρανία κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Νέο Δελχί την Μ. Παρασκευή. Ο Τζόνσον έφερε στο νου τους υποβλητικούς στίχους του ποιήματος Dover Beach του Μάθιου Άρνολντ για τον «μελαγχολικό, μακρύ, αποσυρόμενο βρυχηθμό» όταν η πίστη υποχωρεί. Ήρθε σε πλήρη αντίθεση με το επίκεντρο των δηλώσεων του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στον Λευκό Οίκο μόλις την προηγούμενη ημέρα, όπου ορκίστηκε «να θέσει τον Πούτιν προ των ευθυνών του για τον βίαιο και αιματηρό πόλεμό του», «να ενισχύσει περαιτέρω την ικανότητα της Ουκρανίας να πολεμήσει στα ανατολικά – στην περιοχή του Ντονμπάς»,
«να αποκρούσει την επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία, να αποκρούσει την αγριότητα του Πούτιν»,
«στέλνοντας ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα στον Πούτιν: Δεν θα καταφέρει ποτέ να κυριαρχήσει και να καταλάβει όλη την Ουκρανία. Δεν θα το κάνει – αυτό δεν θα συμβεί»,
«να εντείνει την πίεση στον Πούτιν και να απομονώσει περαιτέρω τη Ρωσία στην παγκόσμια σκηνή»,
«περαιτέρω να αρνηθεί στη Ρωσία τα οφέλη του διεθνούς οικονομικού συστήματος που τόσο απολάμβανε στο παρελθόν»,
«να συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό του γενναίου και υπερήφανου λαού της Ουκρανίας». Ο Μπάιντεν κατάφερε να συγκεντρώσει όλη αυτή τη βιτριολική ρητορική σε μία μόνο ομιλία! Μάλιστα, ολοκλήρωσε ακόμη και αποπνέοντας αισιοδοξία ότι «δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις ότι η Μαριούπολη έχει πέσει εντελώς». Αλλά ο Τζόνσον, σε πλήρη αντίθεση, έτεινε να συμφωνήσει με την πρόβλεψη της βρετανικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών ότι οι Ρώσοι θα μπορούσαν να κερδίσουν στην Ουκρανία. Χωρίς λεκτικές ακροβασίες, μπήκε κατευθείαν στο θέμα: «Νομίζω ότι το λυπηρό είναι ότι αυτό (η ρωσική νίκη) είναι μια ρεαλιστική πιθανότητα. Ναι, φυσικά. Ο Πούτιν έχει έναν τεράστιο στρατό, έχει μια πολύ δύσκολη πολιτική θέση … η μόνη επιλογή που έχει τώρα είναι να συνεχίσει να προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την τρομακτική, αλεστική προσέγγισή του, οδηγούμενος, καθοδηγούμενος από το πυροβολικό, προσπαθώντας να αλέσει τους Ουκρανούς. Είναι πολύ κοντά στην εξασφάλιση μιας χερσαίας γέφυρας στη Μαριούπολη τώρα. Η κατάσταση είναι, φοβάμαι, απρόβλεπτη. Απλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές ως προς αυτό». Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ουκρανία, ο Τζόνσον φέρεται να είχε συμβουλεύσει τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Ζελένσκι να κάνει υποχώρηση από (σμ. τη Μαριούπολη) και να σχηματίσει μια νέα αμυντική γραμμή, αλλά ο Ζελένσκι δεν είχε άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τις αμερικανικές συμβουλές. Για τον πρόεδρο Μπάιντεν, βέβαια, υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί ως πόλεμος για πάντα. Ο πόλεμος συσπειρώνει την Ευρώπη πίσω από την αποδυναμωμένη υπερατλαντική ηγεσία των ΗΠΑ. Εκτός αυτού, ο Μπάιντεν έχει τώρα ένα άλλοθι για να εξηγήσει τον υψηλό πληθωρισμό στην αμερικανική οικονομία. Εξευμενίζει το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα σε μια χρονιά εκλογών. Ο Μπάιντεν ανακοίνωσε την Πέμπτη ένα νέο πακέτο στρατιωτικής βοήθειας ύψους 800 εκατομμυρίων δολαρίων για βαρύ πυροβολικό, 144.000 σφαίρες και μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία θα σταλούν «απευθείας στην πρώτη γραμμή της ελευθερίας» στο Ντονμπάς. Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Πόσο θα αντέξει η δυτική ενότητα πίσω από την αμερικανική ηγεσία, αν ο Μπάιντεν επιδιώκει μια παρατεταμένη σύγκρουση με τη Ρωσία; Οι διαδοχικές ήττες στη Μαριούπολη και το Ντονμπάς όχι μόνο θα τσακίσουν τα νώτα του ουκρανικού στρατού και θα πλήξουν σοβαρά την αξιοπιστία των ΗΠΑ, αλλά θα απαξιώσουν ολόκληρη τη δυτική θριαμβολογική αφήγηση. Ενώ οι δυτικές κυρώσεις έχουν πλήξει τη ρωσική οικονομία, σύμφωνα με τις τρέχουσες ενδείξεις, η Μόσχα προσαρμόζεται σε μια «νέα κανονικότητα». Σε αντίθεση με τις δυτικές προσδοκίες, οι κυρώσεις δεν έχουν μετατοπίσει τη ρωσική κοινή γνώμη εναντίον της κυβέρνησης. Η επιτυχής δοκιμή την περασμένη Τετάρτη του ρωσικού διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου νέας γενιάς Sarmat – ο οποίος «δεν έχει ανάλογα στον κόσμο και δεν θα έχει για πολύ καιρό ακόμη» (λόγια του Πούτιν) – αποτελεί αναμφίβολα μια προκλητική διαβεβαίωση. Εν τω μεταξύ, οι προσπάθειες της Δύσης να «απομονώσει» τη Ρωσία δεν έχουν να διηγηθούν ιστορίες επιτυχίας. Στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της G20 στην Ουάσινγκτον, το πρόγραμμα «μποϊκοτάζ της Ρωσίας» δεν είχε άλλους αποδέκτες εκτός από το δυτικό μπλοκ. Οι ΗΠΑ απέτυχαν να πείσουν τη Σαουδική Αραβία να απεμπλακεί από το καρτέλ του ΟΠΕΚ+ με τη Ρωσία. Πάνω απ’ όλα, στον βασικό τομέα όπου έχει μεγαλύτερη σημασία – το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο – η Ευρώπη αδυνατεί να συμφωνήσει σε ένα εμπάργκο. Αρκετές χώρες της ΕΕ απειλούν να ασκήσουν βέτο σε οποιαδήποτε τέτοια κίνηση της Επιτροπής. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται σε διάφορα στάδια κατάρρευσης, καθώς το πλήγμα των κυρώσεων αρχίζει να τις πλήττει. Η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας προειδοποίησε την Μ. Παρασκευή ότι ένα πλήρες εμπάργκο στις αγορές ρωσικής ενέργειας θα μπορούσε να κοστίσει 180 δισεκατομμύρια ευρώ, να αφαιρέσει 5% από το αναμενόμενο ΑΕΠ της Γερμανίας φέτος και να ανατρέψει την οικονομία σε σοβαρή ύφεση. Προειδοποίησε ότι ακόμη και η ανάγκη εξεύρεσης πηγών αντικατάστασης της ενέργειας θα έβαζε πύραυλο κάτω από τον πληθωρισμό, προσθέτοντας πάνω από 1,5% ποσοστιαίες μονάδες στον φετινό δείκτη τιμών καταναλωτή και πάνω από 2% μονάδες στον δείκτη τιμών καταναλωτή του επόμενου έτους. Ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς δήλωσε στο Spiegel την Μ. Παρασκευή ότι το εμπάργκο φυσικού αερίου αφορά τελικά την «αποφυγή μιας δραματικής οικονομικής κρίσης, την απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας και εργοστασίων που δεν θα άνοιγαν ποτέ ξανά». Είπε ότι δεδομένων τέτοιων «τεράστιων συνεπειών για τη χώρα μας, για ολόκληρη την Ευρώπη,… είναι δική μου ευθύνη να πω: «Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε αυτό (το εμπάργκο)»». Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν μάλλον νωρίτερα παρά αργότερα ότι είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Εκτός από τις διαταραχές στις αλυσίδες εφοδιασμού που εμποδίζουν τη βιομηχανική παραγωγή, με το βάρος των 5 εκατομμυρίων προσφύγων (μέχρι στιγμής) και τις μεγάλες επιπτώσεις στην επισιτιστική ασφάλεια λόγω του πολέμου στο «καλάθι της Ευρώπης» σε συνδυασμό με την έλλειψη λιπασμάτων που χρησιμοποιούνται για την αύξηση των αποδόσεων των καλλιεργειών, η Ευρώπη αισθάνεται το βάρος της αύξησης των τιμών. Ακόμη και πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι τιμές των λιπασμάτων αυξάνονταν ραγδαία λόγω της αύξησης του κόστους του φυσικού αερίου, με το αζωτούχο λίπασμα να κοστίζει σχεδόν πέντε φορές περισσότερο από ό,τι πέρυσι τέτοια εποχή. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι όλα αυτά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επισιτιστική κρίση. Οι αγανακτισμένοι αγρότες έχουν ηγηθεί διαδηλώσεων ζητώντας παραχωρήσεις. Οι δημοσκοπήσεις της Gallup International έδειξαν ότι οι μεγαλύτερες ανησυχίες των πολιτών της ΕΕ αυτή τη στιγμή είναι η αύξηση των τιμών, ο φόβος για τη διεύρυνση του πολέμου στην Ουκρανία και οι πιθανές ελλείψεις στον ενεργειακό εφοδιασμό. Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες της ΕΕ πιστεύουν ότι η Ευρώπη έχει ήδη παράσχει επαρκή στήριξη στην Ουκρανία. Εδώ είναι που η ήττα στο Ντονμπάς μετατρέπεται σε ένα κορυφαίο γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση ολόκληρο το αφήγημα των ΗΠΑ για την Ουκρανία – επέκταση του ΝΑΤΟ, ευρωπαϊκή ασφάλεια και διάλογος με τη Ρωσία – και, φυσικά, την εμμονή σχετικά με την ηγεσία της Ρωσίας από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη από το Associated Press-NORC Center for Public Affairs Research δείχνει ότι η επιθυμία των Αμερικανών να εμπλακούν έχει κάπως μειωθεί. Μόνο το 32% λέει ότι οι ΗΠΑ πρέπει να έχουν σημαντικό ρόλο στη σύγκρουση, από 40% τον περασμένο μήνα. Ένα επιπλέον 49% λέει ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να έχουν μικρότερο ρόλο. Μιλώντας στο Δελχί, ο Τζόνσον σχεδόν απέρριψε το αφήγημα του Μπάιντεν. Αντ’ αυτού, ζήτησε να «καθοριστεί ένα όραμα για το μέλλον της Ουκρανίας στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης. Πού εντάσσεται η Ουκρανία τώρα;» Ο Τζόνσον δήλωσε ότι η Ουκρανία πρέπει να είναι σε θέση να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα τελικά – «τι θέλουν τελικά οι Ουκρανοί». Είναι ενδιαφέρον ότι δεν χρησιμοποίησε τη λέξη «ουκρανική κυβέρνηση». Ο Τζόνσον επεκτάθηκε σε «μια συλλογή εγγυήσεων ασφαλείας από ομοϊδεάτες χώρες – δεσμεύσεις ασφαλείας σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε για να τις υποστηρίξουμε με όπλα, με εκπαίδευση και με ανταλλαγή πληροφοριών». Αλλά γρήγορα πρόσθεσε ότι αυτό δεν μπορεί να είναι «σαν μια εγγύηση του άρθρου 5 (του ΝΑΤΟ)». Αντ’ αυτού, είπε, η Ουκρανία θα πρέπει να έχει «αποτροπή μέσω άρνησης». Σύμφωνα με το όραμα του Τζόνσον, η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ είναι αδιανόητη. Η Βρετανία αναμένει νέα δεδομένα στο έδαφος. Ο Τζόνσον φάνηκε να αναγνωρίζει τις αναδυόμενες πολιτικές πραγματικότητες, καθώς ο ρωσικός κολοσσός «αλέθει» αμείλικτα την πολεμική μηχανή του Κιέβου. | Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών ΕΟΚΑ Posted: 30 Apr 2022 07:00 AM PDT Επιμέλεια αναμετάδοσης κειμένου και φώτο, με πρόσθετα σχόλια και πληροφορίες, από Αντώνη Αντωνά. Τα Κέρφιου του 1955-1959
ΕΟΚΑ 30 Απριλίου 1956. Το μεγαλύτερο κέρφιου (κατ΄ οίκον περιορισμός) 4000 Άγγλοι στρατιώτες και εκατοντάδες Τούρκοι πραιτωρανοί τους, επιβάλλουν κατ΄ οίκον περιορισμό στους ηρωϊκούς κατοίκους του Μηλικουρίου διάρκειας 54 ημερών με τη προσδοκία, ότι οι αντάρτες της ΕΟΚΑ θα παραδοθούν. ΟΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΔΩΘΗΚΕ. Στα χρόνια του Αγώνα της ΕΟΚΑ ο πρώτος κατ’ οίκον περιορισμός επιβλήθηκε στον Αγρό, στις 16 Αυγούστου 1955. Διήρκησε μέχρι τις 21 Αυγούστου. Από τότε η λέξη «κέρφιου» μπήκε στην κυπριακή καθημερινότητα. Το κατασταλτικό – αντεπαναστατικό μέτρο εφαρμόστηκε σε μεγαλύτερη έκταση επί διακυβέρνησης Χάρντινγκ, από τον Οκτώβριο του 1955. Ήταν, κι αυτό, ένα τμήμα των «ιστών της αράχνης», με τα οποία ήλπιζε ότι θα διαλύσει την ΕΟΚΑ, αλλά τελικώς απέτυχε ο άλλοτε αντίπαλος του Ρόμμελ στη Βόρεια Αφρική, Στρατάρχης της κραταιάς Βρετανίας. Το Μηλικούρι Το μεγαλύτερο κέρφιου ήταν αυτό στο Μηλικούρι, διάρκειας 54 ημερών (18 Μαρτίου – 11 Μαΐου 1957), με την ελπίδα της σύλληψης του Γρίβα – Διγενή. Κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία των αποικιακών αρχών και σε ανείπωτη ταλαιπωρία των κατοίκων του απομονωμένου ορεινού χωριού. Οι Βρετανοί είχαν «ασφαλή» πληροφορία ότι ο Γρίβας βρισκόταν στην περιοχή Κύκκου - Μηλικουρίου. Την πληροφορία, κατά τον δημοσιογράφο - μελετητή της ιστορίας, Νίκο Παπαναστασίου, διοχέτευσε ο ίδιος ο Γρίβας ευρισκόμενος στο κρησφύγετο της Λεμεσού. Είχε πληροφορηθεί ότι οι Άγγλοι διέδιδαν ότι εντόπισαν το κρησφύγετο του για να τον αναγκάσουν να μετακινηθεί. Την παραπλάνηση των Βρετανών ανέλαβε ο συνεργάτης του Γρίβα, διάκος της Αρχιεπισκοπής, Άνθιμος Κυριακίδης ο οποίος καταγόταν από το Μηλικούρι. Οι Άγγλοι, που ήθελαν να δίνουν στο Λονδίνο την εντύπωση ότι βρίσκονται στα ίχνη του αρχηγού της ΕΟΚΑ, κινητοποίησαν αμέσως 4.000 στρατιώτες, αλεξιπτωτιστές κι ελικόπτερα κι έτρεξαν στην περιοχή. Απέκλεισαν το Μηλικούρι και ξεκίνησαν έρευνες. Ουδείς τους βοηθούσε. Διέταξαν κατ΄ οίκον περιορισμό κι έκαναν το χωριό άνω κάτω. Βασάνιζαν ανθρώπους, έμπαιναν στα σπίτια και τα ρήμαζαν. Απαιτούσαν να παραδοθεί ο Γρίβας ο οποίος, όμως, βρισκόταν στη Λεμεσό. Ο αποκλεισμός των 54 ημερών έκανε τη ζωή των ανθρώπων κόλαση. Οι προμήθειες τελείωσαν, τα χωράφια ξεράθηκαν, τα ζώα λιμοκτονούσαν. «Ακόμη κι εκείνοι που διέθεταν αλεύρι και μπορούσαν να φτιάξουν ψωμιά και άλλα είδη αρτοποιίας στο σπίτι τους δεν μπορούσαν να το κάμουν, διότι οι Άγγλοι είχαν κατεδαφίσει τους περισσότερους φούρνους… για να βρουν τον Γρίβα, αλλά κι εκείνοι που έμειναν απαγόρευαν τη χρήση τους», γράφει ο κ. Παπαναστασίου. Σκεφτείτε. Σχεδόν δυο μήνες σε ένα χωριό απομονωμένο στα βουνά του Κύκκου εν έτει 1957 και ζωσμένο από χιλιάδες στρατιώτες αποφασισμένους να συλλάβουν τον αρχηγό της ΕΟΚΑ. Βασάνισαν πάρα πολλούς κατοίκους, πυροβολούσαν πάνω από τα κεφάλια των γυναικών για να τις λυγίσουν. Μετά από πολλές διαμαρτυρίες κι όταν τα ζώα αδυνάτισαν από την πείνα, οι Βρετανοί επέτρεψαν στις γυναίκες να βγάζουν τα ζώα τους να βόσκουν λίγο έξω από το χωριό. Αλλά, γύρω τους ήταν οι στρατιώτες που πυροβολούσαν στον αέρα κι όσοι μέσα στο χωριό άκουγαν τους πυροβολισμούς δεν ήξεραν τι συνέβαινε κι αν θα επέστρεφαν οι γυναίκες. Σε ότι αφορά τέλος τις προμήθειες του χωριού ένα λεωφορείο χωρίς καθίσματα που κουβαλούσε το ταχυδρομείο και ταξίδευσε μερικές φορές το συγκεκριμένο δίμηνο εκτός χωριού, επέστρεφε φορτωμένο με τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που έριχναν μέσα οι κάτοικοι των χωριών από τα οποία περνούσε για να βοηθήσουν τους αποκλεισμένους. Άλλα κέρφιου Από τα κέρφιου των πόλεων, αναφέρουμε το εξαήμερο στην Αμμόχωστο (Οκτ. 1955) και το οκταήμερο στην παλιά πόλη της Λευκωσίας (Σεπτέμβριος 1956), ύστερα από την εκτέλεση δύο Βρετανών στρατιωτικών στην οδό Λήδρας. Ο κατ’ οίκον περιορισμός των Λευκωσιατών νέκρωσε το εμπορικό κέντρο και την οικονομία της πρωτεύουσας, ταλαιπωρώντας 15.000 περίπου Κυπρίους. Έγραψε για αυτόν εξαιρετικά χρονογραφήματα ο Τεύκρος Ανθίας, στη «Χαραυγή», με τίτλο «Χρονικό μιας συλλογικής τιμωρίας στον 20ό αιώνα. Το ημερολόγιο του κέρφιου. Η ηθική αντοχή ενός λαού που πιστεύει στη δικαιοσύνη» (βλ. στην έκδοση με επιμέλεια Ανδρέα Κλ. Σοφοκλέους, Τεύκρος Ανθίας, Αντιστασιακά κείμενα, 1955-1959, Λευκωσία: Εν Τύποις 2016). Σημειώνουμε, επίσης, την επιβολή παγκύπριου κέρφιου στις 25 Μαρτίου 1956, για να μην εορταστεί η εθνική επέτειος, λίγες ημέρες μετά την εξορία του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και των τριών συνεξορίστων του. Η επιβολή των κέρφιου συνοδευόταν από σειρά άλλων αστυνομικών και στρατιωτικών ακροτήτων και αγριοτήτων και, συνήθως, μαζικές συλλήψεις. Υπήρξαν περιπτώσεις που πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν αθώοι χωρικοί, απλώς επειδή δεν υπάκουσαν στον εγκλεισμό. Αλλού, άντρες και γυναίκες κατήγγειλαν ξυλοδαρμούς, κλοπές και άσεμνες επιθέσεις από τα όργανα της Αυτού Μεγαλειότητος, ενώ προς το τέλος του Αγώνα σε ορεινά χωριά οι κάτοικοι αντιδρώντας, επιτέθηκαν εναντίον των στρατιωτών, και τους έτρεψαν σε προσωρινή φυγή. Χαρακτηριστικό ηταν και το πολυήμερο κέρφιου στα Αγρίδια τον Γενάρη του 1959. Εκεί, οι γυναίκες του χωριού βγήκαν στις πλαγιές πάνω από το δρόμο και πετροβόλησαν τις βρετανικές αυτοκινητοπομπές, που κυνηγούσαν αντάρτες της ΕΟΚΑ. Υπήρξαν συμπλοκές με τους κατοίκους και άγριοι ξυλοδαρμοί, που κατέληξαν επίσης σε κατ΄ οίκον περιορισμό σε όλο το χωριό. Ως μέτρο συλλογικής τιμωρίας, κοινό για την Αποικιοκρατία αλλά και για τον ναζισμό στις χιτλεροκρατούμενες χώρες της Ευρώπης στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, το κέρφιου συνοδεύτηκε και με την επιβολή συλλογικού προστίμου. Δηλαδή, επιβαλλόταν κατ’ οίκον περιορισμός μέχρι να πληρωθεί το συλλογικό πρόστιμο που αυθαίρετα όριζαν οι αποικιακές αρχές για τη δράση της ΕΟΚΑ σε μια περιοχή. Αυτό έγινε στο Παραλίμνι, τον Νοέμβριο του 1955, στο Λευκόνοικο τον Δεκέμβριο του 1955, στο Φρέναρος, τον Μάρτιο του 1956, κ.α. Υπήρξαν, όμως, και χωριά που αρνήθηκαν να πληρώσουν το συλλογικό πρόστιμο, όπως η Γιαλούσα τον Μάρτιο του 1956, με συνέπεια την παράταση του κέρφιου. (Στη συγκεκριμένη περίπτωση τη λύση έδωσε η Συνεργατική Εταιρεία της κωμόπολης, καταβάλλοντας το πρόστιμο. Το κέρφιου του Αγρού Σύμφωνα με το περιοδικό Times of Cyprus του 1957, η λέξη «κέρφιου» ακούστηκε για πρώτη φορά στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου του 1955. Το κέρφιου του Αγρού επιβλήθηκε όταν άγνωστοι πυροβόλησαν κατά του αστυνομικού σταθμάρχη του χωριού και οι Άγγλοι συνέλαβαν αρκετούς χωρικούς. Ανάμεσά τους και ο διευθυντής του ηλεκτροπαραγωγού σταθμού, Βρασίδας Ειρήναρχος, και ο δεκατριάχρονος γιος του Χάρης. Αποτέλεσμα της σύλληψής τους ήταν να μείνουν τα σπίτια τις νύχτες κατασκότεινα. Όταν ένα ολάκερο χωριό νεκρώθηκε για επτά ημέρες, με τους κατοίκους του Αγρού να παραμένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους “με μόνη συντροφιά την αβεβαιότητα για την έκβαση της παράξενης περιπέτειας”, όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο. Δημοσιογράφος του Times of Cyprus είχε επισκεφτεί το χωριό τον Οκτώβριο του 1955 για να πάρει συνέντευξη από τους πολιτικούς κρατούμενους που απελύθησαν από το φρούριο της Κερύνειας. Ο δημοσιογράφος είχε σημειώσει: “Εκείνο που πιο πολύ μου κτύπησε τότε στο μάτι ήταν τα μπλε συνθήματα στους τοίχους. Σαν από κοινού όλοι οι κάτοικοι να είχαν συμφωνήσει να βάψουν τους τοίχους των σπιτιών τους με μπλε συνθήματα. Ήταν όμως η εποχή εκείνη πριν από τους κανονισμούς Εκτάκτου Ανάγκης”. Στο άρθρο του με τίτλο “Αγρός: Το πρώτο κέρφιου”, ο δημοσιογράφος σημειώνει: "Ο Αγρός δεν γνώρισε μόνο το πρώτο κέρφιου του νησιού. Τα τελευταία δύο χρόνια (1955-57) πέρασε πολλές δοκιμασίες. Συχνούς αποκλεισμούς, όπως εκείνο της 21ης Νοεμβρίου 1956 που μαζί με τους Αγρότες μπήκαν πίσω από τα συρματοπλέγματα και άλλοι χωρικοί από τα γύρω χωριά που βρίσκονταν στον Αγρό για το πανηγύρι. Και κάθε φορά που επιβαλλόταν κέρφιου ή αποκλεισμός, κάποιος από τους κατοίκους θα συλλαμβανόταν. Μερικοί από αυτούς βρίσκονται ακόμα στα κρατητήρια (1957) όπως ο Χριστάκης Βιολάρης, ο Λάμπρος Καυκαλλίδης και άλλοι. Ένας νεαρός Αγρότης ο Πετράκης Ηλιάδης σκοτώθηκε στη Λευκωσία από στρατιώτες όταν κατά την επίσημη εκδοχή προσπάθησε να ρίξει βόμβα, κοντά στο ταχυδρομείο που είχε μεταβληθεί σε στρατώνα”. Οπως αναφερει στο βιβλίο του ο Γιάννης Σπανός «ο Αγρός στον αγώνα της ΕΟΚΑ και στην γύρω περιοχή Πιτσιλιάς», "ο Αγρός ήταν το κάστρο της ΕΟΚΑ στην Πιτσιλιά. Η προσφορά του χωριού ιστορική στη φιλοξενία των αντάρτικων ομάδων, στην διακίνηση των καταζητουμένων, την αποστολή επαναστατικού υλικού,το εργαστήριο βομβών του Λένα,τη διακήρυξη της επανάστασης από τη μαθητιώσα νεότητα με τις παρελάσεις, τα εμβατήρια, τη δημιουργία ομάδων τροφοδοσίας των καταζητουμένων, τις συγκρούσεις με τον στρατό, τους συνδέμους με τα κρησφύγετα και τα χωριά των παρυφών της νότιας Μαδαρής και της Παπούτσας, τ’ Αγρίδια, τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Θεόδωρο, τον Κάτω Μύλο,την Ποταμίτισσα, την Κυπερούντα, το Πελένδρι, τον Αμίαντο, ενώ οι αγωνιστές δρασκελούσαν τα διάσελα των βουνών για να προωθηθούν στον Πολύστυπο, στην Άλωνα,στην Πλατανιστάσα και τις άλλες αετοφωλιές όπου λημέριαζε ο πόθος του ξεσηκωμού. Αποστολέας των βομβών ο μαραγκός Διομήδης Μαυρογιάννης που σκαρφιζόταν έξυπνους τρόπους μεταφοράς εκρηκτικού υλικού στη Λεμεσό. Γέμιζε τους παραστατούς κατασκευών δικών του θυρών και παραθύρων με βόμβες. Οι Άγγλοι μετά τη σύλληψη του, τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια. Δεν λύγισε. Δεν πρόδωσε … όπως όλοι οι συναγωνιστές του …. ΙΔΟΥ ΟΙ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ….. Πληροφορίες από επετειολόγιο και απομνημονεύματα Αρχηγού ΕΟΚΑ Διγενή, Μουσείο Κυπριακού αγώνα, αρχείο τομεάρχη Ρ. Κυριακίδη, Polygnosi, ιστορικά βιβλία και άρθρα Α. Αντωνά κλπ. Α.Α.
| 1984 εν έτει 2022 Posted: 30 Apr 2022 06:00 AM PDT |
| | |
