ΑΝΟΠΑΙΑ ΑΤΡΑΠΟΣ

 

Στις 2:29 μ.μ. Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016, ο/η ΑΝOΠAIΑ ΑΤΡΑΠΟΣ <noreply+feedproxy@google.com> έγραψε:

 

ΑΝOΠAIΑ ΑΤΡΑΠΟΣ

---

• Ο αξιωματικός που υπηρέτησε πιστά τήν Κύπρο
• Η ψυχαγωγία στο Βυζάντιο.
• ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ:ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Ο αξιωματικός που υπηρέτησε πιστά τήν Κύπρο Posted: 29 Aug 2016 01:57 PM PDT Δημήτρης Αλευρομάγειρος, ο αξωματικός που δεν υπάκουσε στις διαταγές του τότε ΓΕΣ για παράδοση της Κύπρου και πολέμησε, αποδεκατίζοντας μεγάλες Τουρκικές δυνάμεις Γράφει η: Σεβαστή Μπούρα-Μπούτου Η εισβολή τών Τούρκων στήν Κύπρο, τόν Ιούλιο- Αύγουστο τού 1974, χαρακτηρίσθηκε από ποικιλόμορφη συμπεριφορά από μέρους τών ανδρών τών Ενόπλων Δυνάμεων, ιδιαίτερα τού ναυτικού. Όμως, ένας από αυτούς τούς αξιωματικούς από τήν Ελλάδα που αντιστάθηκε γενναία μέχρι τέλους, ήταν ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος, ο οποίος υπηρετούσε ως ταγματάρχης στήν Κύπρο, το καλοκαίρι τού 1974. Ο αξιωματικός αυτός που ήταν διοικητής τού Τάγματος 336 ΤΕ τής Κυπριακής Εθνοφρουράς στήν Πράσινη Γραμμή Λευκωσίας, από ΕΛΔΥΚ μέχρι τής οδού Λήδρας, άντεξε με τούς επιστρατευμένους Κυπρίους στήν μάχη και δέν παρέδωσε τίς θέσεις του, παρά τήν σφοδρότητα τών επιθέσεων. Ο Ριζοσπάστης στο τεύχος τής 11ης Αυγούστου 2005 γράφει. «Ο Αλευρομάγειρος ξεχωρίζει από τα στελέχη που παρήγαγε η ΣΣΕ μεταπολεμικά, όπως και μια σειρά άλλοι που επίσης φέρθηκαν πατριωτικά, όταν αντιτάχθηκαν στην δικτατορία και πολέμησαν και στην εισβολή στην Κύπρο.» Ο ίδιος δε ο αξιωματικός δήλωσε σε μια από τίς συνεντεύξεις τα εξής. « Όπου ο ηγήτωρ ευρίσκετο είς τήν πρώτην γραμμήν και εμάχετο παρά το πλευρόν τους, ουδείς εγκατέλειψεν τάς θέσεις του.Όπου υπήρξεν εγκατάλειψις θέσεως, τούτο ωφείλετο είς τήν αδράνειαν τών ηγητόρων του..» Το ήθος τού νύν Αντιστράτηγου εν Αποστρατεία , και Επίτιμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού Αλευρομάγειρου διαφαίνεται στην απάντηση που έδωσε στον τότε Διοικητή Λόχου τού 336 ΤΕ Αντώνη Καρά, όταν τού ζήτησε πριν λίγο καιρό τήν γνώμη του για τήν τέλεση μνημοσύνου για τούς 31 ηρωικώς πεσόντες τού Τάγματος κατά τήν διάρκειας τού Δευτέρου Γύρου τής Τουρκικής εισβολής. Να λοιπόν τι απάντησε ο στρατηγός Αλευρομάγειρος. «Είμαι απολύτως βέβαιος για τήν συμβολή όλων σας στην οργάνωση τής τελετής και παρέλκει να σημειώσω ότι αυτή θα περιορισθεί στο μέγα θέμα τής Θυσίας τους μακρυά από όποιες- σεβαστές- τυχόν κομματικές σας διαφορές. Άλλωστε στα 31 χρόνια που πέρασαν από εκείνες τίς ιερές στιγμές, όλοι μας εξακολουθούμε και έχουμε ένα στόχο και ένα σκοπό, Τήν αγάπη και τήν ενότητα τής Πατρίδας μας και εδώ και στήν ΚΥΠΡΟ.» Στην επιμνημόσυνη ομιλία στον Αγιο Παύλο Λευκωσίας, στις 14 Αυγούστου τού 2005, ο κύριος ομιλητής αντιστράτηγος ε.α Δημήτρης Αλευρομάγειρος είπε τα εξής. «Ήρθαμε εδώ να προσκυνήσουμε και με τήν υπενθύμιση και τιμή τής θυσίας σας, να ανανεώσουμε τήν ιερή υπόσχεση που σάς δώσαμε τότε και που ακούστηκε στην Ημερησία Διαταγή τού 336 Τάγματος τού 1974. Χάρις σε Σάς, εκείνες τίς τραγικά ηρωϊκές μέρες τής θυσίας σας, όταν –είμαι υποχρεωμένος να το πώ συμπολεμιστές- είχαν πολλά προδωθεί,αλλοίμονο και με ελληνική ευθύνη, μείνατε όρθιοι και ενώ γνωρίζατε ότι πορεύεσθε στον βέβαιο θάνατο, επιλέξατε εθελοντικά τόν δρόμο αυτόν, τής αντίστασης στην δουλεία, τήν περιφρόνηση και τόν ευτελισμό, και διατηρήσατε με τήν θυσία σας τήν αξιοπρέπεια ,τήν ελευθερία ,τήν Δημοκρατία, για τούς τότε ζώντες, αλλά και για όσους γεννήθηκαν μετά από σάς, στον Ιερό αυτό τόπο.Διατηρήσατε και τιμήσατε τήν διαχρονική αξιοπρέπεια τής Κύπρου και τής Ελλάδας και ελεύθερο το χώμα το οποίο εμείς σήμερα, χάρη σε Σάς, μπορούμε και προσκυνούμε. Εδώ στην δίδυμη εκκλησία τού βομβαρδισμένου Αγ.Παύλου, πιστεύοντες στον Λαικό Χριστό, καταφεύγουμε στο εικόνισμα τής Παναγίας, για τήν ανάπαυση τής ψυχής Σας, γιατί Σείς πέσατε υπέρ Πίστεως και Πατρίδας, υπέρ Ελευθερίας, Αλήθειας, Δημοκρατίας, Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας..» Καλότυχοι Νεκροί, 31 χρόνια μετά, θα ήταν αγνωμοσύνη και ασέβεια προς εσάς, εάν δεν σάς δηλώναμε, εμείς οι συμπολεμιστές σας, ότι πράγματι η θυσία σας, δέν εγένετο επί ματαίω, μολονότι ο σημερινός παγκόσμιος ιμπεριαλισμός , με οργή προς τήν αντίστασή σας, δέν έχει σταματήσει το ανίερο έργο του. Ως Διοικητής σας, εκείνες τίς ιερές στιγμές τής θυσίας Σας , Σάς αναφέρω ότι ο Κυπριακός Λαός, με αποφασιστικότητα, πείσμα και αγωνιστικότητα και παντοειδείς θυσίες, έχει οδηγήσει τήν Κυπριακή Δημοκρατία, σε ένα επίλεκτο μέλος τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, η δε, εκεί παρουσία της, είναι τιμή και θα έλεγα ολοκλήρωση τής ευρωπαϊκής ιδέας, όπως τήν οραματίσθηκαν οι αρχικοί ιδεολόγοι εμπνευστές της και όχι, όπως δυστυχώς, τήν εφαρμόζουν, σήμερα, μερικά ευρωπαϊκά κράτη μεταξύ τών οποίων και ο κακός δαίμων τής ελευθερίας τής Κύπρου, το Ενωμένο Βασίλειο. Και είναι πράγματι λυπηρόν, γιατί ενώ με τόν Λαό τού Ενωμένου Βασιλείου βρεθήκαμε κάποτε συμπολεμιστές στον αγώνα ενάντια τού φασισμού και ναζισμού και πολλοί Έλληνες οδηγήθηκαν στο απόσπασμα, για να προστατεύσουν εκείνους τούς αγνούς δημοκράτες αγωνιστές τού Λαού της, κατά τού φασισμού, η Κυβέρνησή τους φαλκίδευσε τήν ομορφιά εκείνων τών αγώνων με τήν ιμπεριαλιστική αποικιοκρατική, κατά τής Κύπρου, πολιτική της, η οποία όμως κονιορτοποιήθηκε στον ερυθρωπό στίβο τού αγώνα, τής τιμής και τού αίματος, από τόν επικό αγώνα τού Κυπριακού Λαού, το 1955-1959 . Προκαλεί οργή και αγανάκτηση, ότι το Ενωμένο Βασίλειο, μαζί με τήν Κυβέρνηση τής πέραν τού Ατλαντικού ιδεολογικής συμμάχου της, όχι μόνον βοήθησε έστω και με τήν αδράνειά της, και παρά τα υποσχεθέντα το έγκλημα τού 1974, αλλά και πρωτοστάτησε πρόσφατα, με ανατριχιαστικό, απατηλό τρόπο, στην επιβολή πολιτικής λύσης, διάλυσης τής Κύπρου, παραβιάζοντας και ευτελίζοντας αρχές, αξίες και θεσμούς.- Να Ευτυχείτε Πανέλληνες

Η ψυχαγωγία στο Βυζάντιο. Posted: 29 Aug 2016 02:00 PM PDT Από τον ιππόδρομο στους έξαλλους χορούς που καταδίκαζε η εκκλησία. Τα παιδικά παιχνίδια και γιατί οι Βυζαντινοί δεν έριχναν ανθρώπους στα λιοντάρια και δεν διοργάνωναν μονομαχίες…  ΠΗΓΗ: «Η άγνωστη πλευρά του Βυζαντίου. Ιστορικά παράδοξα», Ιωάννης Γρυντάκης, Γεώργιος Δάλκος, Άγγελος Χόρτης, Έκτορας Χόρτης. Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ      Αθάνατα παιχνίδια… Οι τρεις Ιεράρχες, όπως και άλλοι βυζαντινοί λόγιοι, περιγράφουν πολλά παιχνίδια της εποχής τους. Μεταξύ άλλων αναφέρουν και τα εξής: τα παιδιά κατασκεύαζαν σπιτάκια πάνω στην άμμο αλλά και σε στερεό έδαφος, το ίδιο παιχνίδι που αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα και ο Πλάτωνας στους Νόμους του. Καβαλούσαν ένα ξύλο ή ένα καλάμι και παρίσταναν τους ιππείς. Έπιαναν ένα χρυσοκάνθαρο, τον έδεναν από τα πόδια με μια κλωστή και τον άφηναν να πετάει. Το παιχνίδι αυτό ονόμαζαν ζίνα.      Η μπάλα, οι βόλοι και οι αστράγαλοι (κότσια) ήταν από τα πιο ευχάριστα παιχνίδια σε Βυζαντινούς και Αρχαίους. Η αιώρα και «χαλκή μυία», δηλαδή η κούνια και η τυφλόμυγα, ήταν επίσης πολύ δημοφιλή στους νέους του Βυζαντίου. Το γνωστό σήμερα ως «μπιζ» παιζόταν στο Βυζάντιο, όπως και στην Αρχαία Ελλάδα. Τέλος, αγαπητά παιχνίδια ήταν οι κούκλες (κόρη ή νύφη) για τα κορίτσια, και το τρέξιμο, η πάλη, ο πετροπόλεμος, η ξιφομαχία.      Ο ιππόδρομος. Ήταν τόσο μεγάλος ο φανατισμός για τις ιπποδρομίες στην Πόλη, που όταν τελούνταν, οι δρόμοι ήταν έρημοι από κόσμο. Αν ήταν Κυριακή, οι πιστοί στους ναούς ήταν ελάχιστοι, γεγονός που έκανε τους ιερείς να οργίζονται. Τίποτα δεν σταματούσε όμως τους φανατικούς φίλους του ιπποδρόμου: ούτε η σωτηρία της ψυχής, ούτε η φτώχεια, ούτε η δουλειά, ούτε η αρρώστια. Και έμεναν όλη την ημέρα στον ιππόδρομο, ακόμα και τις ώρες του μεσημεριού, που γινόταν ένα μεγάλο διάλειμμα, από τον φόβο μήπως χάσουν τη θέση τους. Πολλές φορές μάλιστα υπέφεραν από τον καυτό ήλιο ή τον αέρα ή ακόμα και τη βροχή, που την υπέμεναν καρτερικά, χωρίς προφυλάξεις      Τι είν’ ο πόνος μπρος στη δόξα Το πιο σκληρό αγώνισμα που γινόταν στον ιππόδρομο ήταν η πυγμαχία. Οι αθλητές δεν φορούσαν προστατευτικά γάντια, γεγονός που έκανε τα χτυπήματα περισσότερο οδυνηρά. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι αθλητές μετά το αγώνισμα ήταν γεμάτοι αίματα, με σπασμένα κεφάλια, έτοιμοι να καταρρεύσουν. Όμως, επειδή ήταν δείγμα ανδρισμού να μη δείχνουν τον πόνο τους, δάγκωναν τα χείλη και έτριζαν τα δόντια, κρατώντας ταυτόχρονα το κεφάλι τους ψηλά.      Μονάχος σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα Οι φανατικοί χριστιανοί στο Βυζάντιο ήταν αντίθετοι με το χορό και ο χαρακτηρισμός «χορευτής» θεωρούνταν προσβλητικός. Ο λόγος ήταν ο εξής: Σε κάποιες εκδηλώσεις με άφθονο κρασί και χορό ακόμα και οι γυναίκες χόρευαν ημίγυμνες, αν και κανονικά για λόγους σεμνότητας συνήθως είχαν καλυμμένο το κεφάλι, τα χέρια και το στήθος.      Οι δάσκαλοι απέτρεπαν τους μαθητές να βρίσκονται σε χορευτικές εκδηλώσεις, ενώ η εκκλησία απέβαλε τους πιστούς που επέμεναν να ασχολούνται με τον χορό, που είχε ειδωλολατρικές ρίζες. Εξαίρεση αποτελούσαν οι ήρεμοι και σεμνοί χοροί σε θρησκευτικά πανηγύρια. Φυσικά οι βυζαντινοί προτιμούσαν την διασκέδαση και χόρεψαν με τη ψυχή τους.      Αμοιβές εις είδος και χρήμα… Κατά τις πρώτες μέρες του χρόνου, την περίοδο των «Καλανδών», σταματούσαν τα μαθήματα και οι μαθητές γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι και έψαλλαν τα κάλαντα. Η αμοιβή τους ήταν όχι μόνο σε χρήμα, αλλά και σε είδος, κυρίως αυγά και πουλερικά, που δεν τα κρατούσαν όλα για τον εαυτό τους, αλλά τα μοιράζονταν με τον δάσκαλο!       Ελαττώματα και προτερήματα… Οι Βυζαντινοί έχουν κατηγορηθεί όχι μόνο για τη δεισιδαιμονία τους, αλλά και για τη διαφθορά, τις ραδιουργίες και τη σκληρότητά τους. Ο όχλος της Κωνσταντινούπολης ήταν φοβερός όταν ξυπνούσαν τα πάθη και το μίσος. Στις διασκεδάσεις τους όμως οι Βυζαντινοί, αν συγκριθούν με τους Ρωμαίους, ήταν πολύ πιο ήπιοι. Στον ιππόδρομο δεν έριχναν ανθρώπους στα λιοντάρια και η πιο αγαπημένη τους διασκέδαση ήταν οι αρματοδρομίες και όχι οι αιματηροί αγώνες των μονομάχων. Σε αυτό έπαιξε ρόλο η αλλαγή της θρησκείας και η εκκλησία….

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ:ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ Posted: 29 Aug 2016 01:45 PM PDT Ποιο ήταν το fast food των Βυζαντινών και τι έπιναν για να ξεδιψάσουν; Ποιο ήταν το πιτεράτο ψωμί και πως υπολόγιζαν τις μερίδες στις ταβέρνες. Οι αρχές τιμωρούσαν τους παραβάτες με κούρεμα και μαστίγωμα       Από την έκδοση «Η άγνωστη πλευρά του Βυζαντίου. Ιστορικά παράδοξα»      Όπου δεν πίπτει λόγος… Πολλοί ταβερνιάρηδες, για να αυξήσουν τα κέρδη τους, νόθευαν το κρασί, προσθέτοντας ποσότητες νερού. Εκτός από αυτό, συχνά εξαπατούσαν τους πελάτες τους χρησιμοποιώντας δοχεία μικρότερα από το κανονικό. Τέτοια δοχεία ήταν το «μέτρον», που χωρούσε 30 λίτρες, και η «μίνα», που χωρούσε 3 λίτρες. Αν κάποιοι συλλαμβάνονταν να χρησιμοποιούν δοχεία που δεν είχαν τη σφραγίδα του έπαρχου ή ήταν μικρότερα από τα επιτρεπόμενα, μαστιγώνονταν, κουρεύονταν και διαγράφονταν από το σωματείο των καπήλων    Τον άρτον ημών τον επιούσιον Η βασική τροφή των Βυζαντινών ήταν το ψωμί. Υπήρχαν όμως διάφορα είδη ψωμιού: 1) το πρώτης ποιότητας, το καθαρό, από σιτάρι καλά αλεσμένο, ψιλοκοσκινισμένο με κόσκινο από λεπτό μεταξωτό ύφασμα, από το οποίο μόνο λεπτή άχνη μπορούσε να περάσει και χωρίς πίτουρα ή προσμείξεις με άλλα υλικά. Και επειδή το καθαρό ψωμί ήταν ακριβό, το έτρωγαν μόνο οι πλούσιοι και οι άρρωστοι, επειδή ήταν πιο εύπεπτο. 2) το δεύτερης ποιότητας ψωμί ήταν πιο χοντροαλεσμένο που αποκαλούσαν «ψωμίν σεμιδαλάτον ή σεμιδάλινον», δηλαδή σιμιγδαλένιο και το χρησιμοποιούσαν τα μεσαία στρώματα του πληθυσμού. Τα δύο αυτά είδη ψωμιού από το χρώμα και το ψήσιμο τα χαρακτήριζαν «φωτοφόρους άρτους» και αφράτους και τους πασπάλιζαν με σουσάμι ή με σπόρους ήμερης παπαρούνας ή λιναριού. 3) το τρίτης ποιότητας ψωμί, που χαρακτήριζαν ως ρυπαρό άρτο από κριθάρι, κεχρί, αγριοσίταρο, κλπ. Το έτρωγαν οι φτωχοί. Αλλά υπήρχαν διάφορα είδη από αυτό το ψωμί. Το κατώτερο ήταν το πιτεράτο, δηλαδή το κατασκευασμένο από πίτουρα, του οποίου η χρήση δήλωνε έσχατη φτώχεια.      Του τραπέζι του φαγητού εκτός από τραπέζιν (από το τραπέζιον) ονομαζόταν και τάβλα και ήταν στρογγυλό ή τετράπλευρο. Του τραπέζι του φαγητού εκτός από τραπέζιν (από το τραπέζιον) ονομαζόταν και τάβλα και ήταν στρογγυλό ή τετράπλευρο.      Μικρογεύματα (fast food) Στους δρόμους πολλών πόλεων του Βυζαντίου μπορούσε να συναντήσει κανείς κάποιους μικροπωλητές, που τους αποκαλούσαν «πουσκάριους». Αυτοί είχαν στους πάγκους τους και πουλούσαν στους περαστικούς βραστά όσπρια. Συνήθως διέθεταν βραστές φακές και βραστά ή ψητά ρεβίθια, όπως και σπόρους κάνναβης, το γνωστό κανναβούρι. Εξίσου αγαπητά ήταν στους Βυζαντινούς και τα φασόλια, τα κουκιά και τα μπιζέλια.      Αφεντικά και δούλοι… Οι αυτοκράτορες του Βυζαντίου συνήθιζαν να προσφέρουν στα ανάκτορα γεύματα καθημερινά για τις δώδεκα μέρες (κλητώρια) που ακολουθούσαν τα Χριστούγεννα. Σε κάθε γεύμα καλούσαν περίπου 250 άνδρες από τους ανώτερους πολιτικούς, στρατιωτικούς και εκκλησιαστικούς αξιωματούχους. Μαζί τους καλούσαν και 12 φτωχούς, όπως και τους ξένους πρεσβευτές. Όταν όμως τα οικονομικά του κράτους δεν πήγαιναν καλά και υπήρχε ανέχεια στους πολίτες, οι αυτοκράτορες ματαίωναν τα γεύματα αυτά και διέθεταν αλλού τα χρήματα.      Τα βασικά είδη διατροφής των Βυζαντινών ήταν ψωμί, λαχανικά, ελιές, τυρί, ψάρια, λάδι και κρασί. Τα βασικά είδη διατροφής των Βυζαντινών ήταν ψωμί, λαχανικά, ελιές, τυρί, ψάρια, λάδι και κρασί.      «Φάγε, πιέ, ευφραίνου». Οι Βυζαντινοί έτρωγαν τέσσερις φορές την ημέρα: το πρωί, το μεσημέρι, το απόγευμα και το βράδυ. Το πρωινό τους το ονόμαζαν πρόγευμα ή πρόγεμα ή πρόσφαγον. Το μεσημεριανό γεύμα ή γέμα και αργότερα γιόμα, το απογευματινό δειλινό και το βραδινό δείπνο ή άριστον. Το τραπέζι του φαγητού εκτός από τραπέζιν (από το τραπέζιον) ονομαζόταν και τάβλα και ήταν στρογγυλό ή τετράπλευρο. Για το σκούπισμα των χεριών χρησιμοποιούσαν τα χειρόμακτρα ή εγχείρια ή μανδίλια, από τα οποία το κάλυμμα του τραπεζιού ονομάστηκε τραπεζομάντιλο. Ωστόσο, η χρήση των πιρουνιών δεν ήταν συνήθης και οι Βυζαντινοί έτρωγαν τις στερεές τροφές με τα χέρια, αφού τα έπλεναν προ του φαγητού, όπως και οι αρχαίοι Έλληνες.      Γιούργια στον ταβλά με τα κουλούρια Στον βυζαντινό στρατό χρησιμοποιούνταν κουλούρια για τη σίτιση των στρατιωτών. Τα κουλούρια αυτά (σε σχήμα κρίκου), όταν έπρεπε να διατηρηθούν για πολλές μέρες, τα φρυγάνιζαν. Ετυμολογικά η λέξη «κουλούρι» προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη «κολλύρια», που σήμαινε ψωμί κατώτερης ποιότητας που δινόταν στους δούλους. Από εκεί η βυζαντινή λέξη κολλύρα ή κολλούριον, που έγινε κουλούρι.      Στο τραπέζι χρησιμοποιούσαν μαχαίρια, κουτάλια, πίνακες (γαβάθες), πινάκια και πινακίσκους (πιάτα), ποτήρια και περόνια (πιρούνια). Στο τραπέζι χρησιμοποιούσαν μαχαίρια, κουτάλια, πίνακες (γαβάθες), πινάκια και πινακίσκους (πιάτα), ποτήρια και περόνια (πιρούνια).      «Φάτε, πιέτε μωρ’ αδέρφια». Τα βασικά είδη διατροφής των Βυζαντινών ήταν ψωμί, λαχανικά, ελιές, τυρί, ψάρια, λάδι και κρασί. Από τα πρόχειρα φαγητά πολύ συνηθισμένα ήταν, εκτός από το ψωμοτύρι, η πανάδα (κομμάτια ξερό ψωμί μαγειρεμένα με λάδι και κομμένα κρεμμύδια) και η «γρούτα», δηλαδή το κουρκούτι. Το κρέας ήταν είδος πολυτελείας. Δεν αποτελούσε καθημερινή τροφή για τους Βυζαντινούς, και επειδή κόστιζε πολύ αλλά και επειδή η θρησκεία υπαγόρευε πολλές νηστείες. Χοιρινά, αρνιά, γίδες, βοοειδή, ελάφια και λαγοί περιλαμβάνονταν στον κατάλογο των βυζαντινών φαγητών.      Περί πόσεως… Εκτός από το νερό, οι Βυζαντινοί έπιναν και διάφορα άλλα ποτά, τα οποία παρασκεύαζαν χρησιμοποιώντας κρασί, νερό, μέλι και άλλα υλικά. Ο ζύθος (μπίρα), που παρασκευαζόταν από κριθάρι, βρόμη, κεχρί ή και σιτάρι, ήταν διαδεδομένος σε διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας. Ως δροσιστικά ποτά οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν τη γνωστή σουμάδα, εκχύλισμα αμυγδάλων σε νερό, το μελίγαλα, ανάμειξη μελιού με γάλα, το υδρόμελι και το απόμελι, που παρασκευαζόταν από το νερό με το οποίο έπλεναν την κηρήθρα του μελιού, αφού είχαν πάρει το μέλι….

 

You are subscribed to email updates from ΑΝOΠAIΑ ΑΤΡΑΠΟΣ. To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.	Email delivery powered by Google
Google Inc., 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, United States

 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ΣΤΗΝ ΑΣΚΡΗ

Αγαπητοί φίλοι

 

Απολαύστε τις εκδηλώσεις στο αρχαίο θέατρο Άσκρης

Επίκληση Μουσών

Αγώνας Ησιόδου – Ομήρου

Η Αθηνά στην Ιπποκρήνη

ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ ΑΛΗΤΕΣ ΠΟΥΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ ΑΛΗΤΕΣ ΠΟΥΛΙΑ

 

Απόγονος του Νώε   και μανιώδης κυνηγός

ο  βιβλικός Νεμρώδ  της προϊστορίας

άγριων ζώων διώκτης   και των   πτηνών

καιρός να σταματήσουμε των   ζώντων

τη δολοφονία

αρκετά   ανεχτήκαμε τον φονιά  Οβριό

τον  εγκληματία

Πανέμορφα του ουρανού τα φτερωτά

κατοικία τους τα δένδρα, τα φυλλώματα και τα νερά  

τέλειες πτητικές μηχανές με φυσικά φτερά

καταγωγή   από τους δεινοσαύρους έλκουν

και από  τα προϊστορικά ερπετά

Τα πιο ελεύθερα όντα στο ζωικό βασίλειο

η ζωή τους σωστό μυστήριο

μόνα τους βρίσκουν την τροφή τους

σε  λίμνες , θάλασσες ,   δάση

και στου πάρκου μας το αλσύλλιο

χωρίς  της  δουλειάς το  μαρτύριο η ζωή τους

Χειμώνα καλοκαίρι την ίδια φορεσιά

η μόδα δεν τα εγγίζει παρά μόνο

η ανθρώπινη     απονιά

φοβούνται  τον άνθρωπο όσο αυτός τα κυνηγά

Πάντα πανέμορφα  και πάντα καθαρά

χωρίς να διαθέτουν  πλυντήρια 

και πολυτελή λουτρά

Η φύση τους χάρισε τα  εξωτικά  χρώματα της

και οι καλύτεροι ζωγράφοι ωχριούν  μπροστά τους

με το ράμφος συλλέγουν την τροφή τους

συχνά διακινδυνεύοντας ακόμη και  τη ζωή τους

Αγάπες μου αλήτες πουλιά  ελάτε μαζί μας

με την  μελωδική  και τη σπάνια μουσική σας

στολίζετε τη Γη μας  

καλύτερη κάνετε και τη ζωή μας

αν λείψετε προβληματική θάναι  η  επιβίωση   μας

Με τη «νόσο των πτηνών» αδίκως  σας  ενοχοποίησαν

οι   άσπονδοι  εχθροί μας και  σας στοχοποίησαν

εμείς απειλούμε τη  εξαφάνιση σας

και όχι εσείς τη δική μας

εμβόλια για να πουλήσουν   οι φαρμακέμποροι

και οι «βρωμο-πουλί» μας

Κάτι ανεγκέφαλοι   σε κλουβιά σας φυλακίζουν

σας στερούν  την ελευθερία   και  δεν  σας υπολογίζουν

συχνά ψοφάτε από στενοχώρια και μαράζι

ή από τον γάτο   που το κλουβί σας παραβιάζει

Χάσαμε και του γκιώνη τη  γλυκιά φωνή

καλούσε την ερωτική του σύντροφο  κάθε νύχτα

ξαφνικά χάθηκε από την αυλή

όταν έπιασε η πρώτη φθινοπωρινή ψύχρα

Θαυμαστή η  γυροσκοπική   σας  πυξίδα στο κεφάλι

στο ίδιο μέρος  ξαναγυρίζουν

και  φτιάχνουν τις φωλιές τους   πάλι

οι πιο λειτουργικές πτητικές μηχανές  

που έφτιαξε η φύση

πιλότοι ακροβατικών χωρίς σε σχολές να έχουν  φοιτήσει

Προβλέπουν τον καιρό σαν άριστοι μετεωρολόγοι

φεύγουν όταν το  εσωτερικό  τους σημάνει το ρολόγι

αέρια ρεύματα πάντοτε ακολουθάνε  

στην   Αφρική χωρίς καύσιμα και ρύπανση πετάνε

και την άνοιξη στην Ελλάδα μας ξαναγυρνάνε

Πάνω από τη Μεσόγειο  με φως  ίπτανται  και με σκοτάδι  

τα καιρικά φαινόμενα τα αποδεκατίζουν και το χαλάζι

στα αποδημητικά ταξίδια   στάσεις κάνουν

σε στεριές και σε  νησιά

εκεί τα αναμένουν   ανελέητοι κυνηγοί

και   κυνηγετικά  σκυλιά  

Διαθέτουν ακοή και όραση  από μας πενταπλασία

η διάρκεια του προσδόκιμου   ζωής τους είναι  μετρία

σπανίως φθάνουν  σε μεγάλη   ηλικία

αρπακτικά, αρρώστιες , φυτοφάρμακα και του κυνηγού το ντουφέκι

όσο μικρότερο το  μέγεθος    τόσο λιγότερο αντέχει

Ισορροπία  διατηρούν στο οικοσύστημα μας

κι’ όμως εμείς τα  εξολοθρεύουμε με   τα φυτοφάρμακα   μας

βιοποικιλότητα  ,  υγεία και ομορφιά  στη φύση μας  χαρίζουν

στις  σύγχρονες   και   μελλοντικές γενιές

υγιεινό περιβάλλον  μας  εξασφαλίζουν

Χαίρονται κάθε στιγμή ήλιο, φως και  ελευθερία

τη φύση δεν τη φοβούνται παρά μόνο του ανθρώπου την κακία

του Νεμρώδ την αυτόματη επαναληπτική καραμπίνα

να σκοτώσει  τον  ερωδιό, τον   κύκνο  ή  την  αγριοχήνα

Μόνον  αρπακτικά με ανθρώπινη μορφή

ανελέητα να  κυνηγάτε   

όλα τα άγρια ζώα  να τα συμπαθάτε

του λαού τους  σφαγιαστές  και   αγιογδύτες

μην τους  λυπάστε

όπου τους συναντάτε να τους   χτυπάτε

Διώξτε του κούκου τα λαθρο-πουλιά

σε ξένη φωλιά γεννούν τα αυγά τους

τα γηγενή πουλιά  πετούν έξω από τη φωλιά

για να την κάνουν ισλαμο-φωλιά τους

Διώξτε και  τους  χρυσοδάκτυλους  χρυσαετούς  

των ξένων τους  αχθοφόρους

τους λακέδες της διαπλοκής

και της προδοσίας τους μισθοφόρους

τους  κλέφτες  πολιτικούς  και την κομματοκρατία

στη χώρα μας τη  δημοκρατία να επαναφέρουμε   

και την εθνική ανεξαρτησία

Βγάλτε τις δαγκάνες από την κεφαλή

που σας έκαναν δειλά ‘κουνέλια’

τα κινητά βάλτε τα στα μυαλά

όπλα  πάρτε  στα χέρια

Την χώρα   μας    κρατούν  υπό κατοχήν

Γερμανοτσολιάδες  μασκοφόροι

και  οι μνημονιακοί πρωθυπουργοί

κανίβαλοι  όλοι τους είναι και  σαρκοβόροι

πίνουν το αίμα του λαού  και το  βαφτίζουν

‘υπερ-φόροι’

έτσι  του  Σόρος και Ρότσιλδ το σόι απαιτεί

φταίνε αυτοί   και πιο πολύ  εμείς

ποίμνιο γίναμε …. ηλίθιοι ψηφοφόροι

*Αμφικτύων

30/8/2016

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών

http://amphiktyon.blogspot.com/

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ότι ο ΉΛΙΟΣ είναι ΠΥΛΗ Μία STARGATE

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ότι ο ΉΛΙΟΣ είναι ΠΥΛΗ  Μία STARGATE

Σίγουρα κάτι περίεργο συμβαίνει με τον Ήλιο. Η NASA και οι αστρονόμοι τον βλέπουν, ως ένα άστρο. Τι γίνεται, όμως, όταν ανεξάρτητοι παρατηρητές έχουν διαφορετική «εικόνα» και διαθέτουν στοιχεία για να αποδείξουν πως δεν είναι αυτό που φαίνεται;…

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Κάποιοι ανεξάρτητοι παρατηρητές πρόσεξαν στο helioviewer.org των ESA/NASA, κάτι διαφορετικό στην επιφάνεια του Ήλιου, στις 12/12/2015. Αυτό που είδαν δεν τους φάνηκε καθόλου φυσιολογικό:

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις εκτιμήσεις τους, παρουσιάστηκε κάτι που δεν μπορεί να είναι κάποια ηλιακή έκλαμψη ή μια στεφανιαία εκτίναξη. Θεωρούν ότι πρόκειται για αντικείμενα με στερεές δομές από τα οποία κάποια μοιάζουν με πλατφόρμες που ενδεχομένως χρησιμοποιούνται για κάποιες δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό του ήλιου.

Τεχνούργημα των Μάγιας.
Δείχνει τον Ήλιο και περίεργα αντικείμενα να συνδέονται μαζί του.
Φυσικά, όλο αυτό θα μπορούσε να είναι μία πολύ ωραία, αλλά ευφάνταστη θεωρία. Ωστόσο φαίνεται να υπάρχουν αρκετές ενδείξεις οι οποίες συνδράμουν στο να την στηρίξουν…Η πρώτη ένδειξη έρχεται από πολύ παλιά, από την εποχή των Μάγιας. Έχουν βρεθεί αντικείμενα που εμμέσως πλην σαφώς υπονοούν ότι ήλιος αποτελεί μία Πύλη εισόδου και εξόδου.

Το 2014 καταγράφεται ένα τεράστιο αντικείμενο με συμμετρική δομή να εξέρχεται μέσα από τα σπλάχνα του Ήλιου. Δεν μοιάζει να είναι κάποια έκλαμψη. Λέγεται πως αποτελεί UFO το οποίο καταγράφηκε την στιγμή που βγαίνει από το ίδιο το σώμα του Ήλιου…

Επιπλέον, υπάρχουν καταγεγραμμένες από τη NASA εικόνες που δείχνουν ξαφνική εισβολή άγνωστων αντικειμένων από το πουθενά, μπροστά στον Ήλιο. Από που μπορεί να εμφανίστηκαν, αν δεν άνοιξε κάποια «αόρατη πόρτα» στο διάστημα;

Τέλος, στις 27/2/2016 το UFOvni2012 μας δίνει φωτογραφίες της NASA μέσα από τις οποίες ξεχωρίζει ένα λαμπερό και γιγαντιαίο αντικείμενο με σχήμα που παραπέμπει σε άτρακτο διαστημοπλοίου να εξέρχεται μέσα από τον Ήλιο…

Παρατηρήστε την ίδια εικόνα σε μεγέθυνση. Το αντικείμενο μόλις έχει βγει από τον ηλιακό δίσκο και παράλληλα εξαπολύει κάποιο είδος ακτίνας για άγνωστους λόγους.

Βέβαια, υπάρχουν δεκάδες ακόμα εκτιμήσεις που θα μπορούσαν να ισχυροποιήσουν την θεωρία. Απλά συγκεντρώσαμε κάποιες «ενδεικτικές». Μπορούν όλες αυτές οι εκτιμήσεις να αποτελούν ενδείξεις και ενδεχομένως αποδείξεις ότι ο Ήλιος δεν είναι απλός ένα ζωοφόρο άστρο, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και ένα τεραστίων διαστάσεων διαστημόπλοιο, ή μία τεχνητή ή και φυσική μαύρη τρύπα, μία Πύλη, μία Stargate από την οποία διέρχονται συνεχώς μικρότερα σκάφη και αστρόπλοια;

Και… τι εννοούσε ο Λουκιανός όταν αναφερόταν στους Ηλιώτες τους «κατοίκους του .

 

Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη

Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη

Τα Ομηρικά έπη, πριν απ' όλα, δίδαξαν την ελληνική γλώσσα, σε τέτοιο μάλιστα σημείο εξοχότητας, ώστε να αποτελούν κορυφαία λογοτεχνικά αριστουργήματα. Υπήρξαν ένα ευαγγέλιο για τον ελληνικό λαό, ένα ευαγγέλιο απαλλαγμένο γενικά από στοιχεία μαγείας, μεταφυσικής ή δεισιδαιμονίας. Επιπλέον μέσα από αυτά οι Ελληνες διδάχθηκαν......
πρότυπα τιμής, ευγενούς ανατροφής και ορθής γλώσσας. Τα Ομηρικά έπη δίδαξαν επίσης ιστορία -την ιστορία των αρχών της μινωικής και της μυκηναϊκής εποχής- ενώ αποτελούν τον προάγγελο μιας νέας εποχής, δίνοντας στον αναδυόμενο ελληνικό λαό το στέρεο εκείνο θεμέλιο, πάνω στο οποίο οικοδόμησε έναν καινούριο πολιτισμό, παρέχοντας του ταυτόχρονα πρότυπα ορθής
συμπεριφοράς, περηφάνια κι αξιοπρέπεια.

ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Η παλαιά αντίληψη, ότι η αναζήτηση επιστημονικού γνωστικού περιεχομένου στα Ομηρικά έπη είναι άσκοπη, αποδεικνύεται από τα πράγματα ανυπόστατη. Είναι γεγονός ότι σε ένα επικό ποίημα υπάρχουν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα στη σωστή απόδοση εννοιών, πραγμάτων και γεγονότων, ενώ η ανάμιξη του παλαιού με το νέο είναι αναπόφευκτη. Όμως υπάρχουν περιγραφές, οι οποίες για ένα ειδικό επιστήμονα ή τεχνικό, είναι αναμφίβολα εξαιρετικά αποκαλυπτικές.


Το επιστημονικό περιεχόμενο των Ομηρικών επών καταγράφεται από τον Κ. Ζέγγελη ήδη το 1911. Σήμερα όμως, μετά από ένα αιώνα και με δεδομένη την πρόοδο των επιστημών που συντελέστηκε σ' αυτό το διάστημα, είναι βέβαιο ότι τα επιστημονικά στοιχεία που περιέχονται στα έπη είναι πολύ περισσότερα από όσα αναφέρονται.

Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι τα πελώρια αυτά μνημεία της ανθρωπότητας πρέπει, τουλάχιστον κάθε εκατό χρόνια, να επανεξετάζονται από τους επί μέρους ειδικούς, με τη βεβαιότητα ότι θα ανακαλυφθεί καινούρια γνώση!

Όπως μάλιστα αποδεικνύεται στη συνέχεια, δεν πρόκειται για απλές καταγραφές που υπαινίσσονται την ύπαρξη επιστημονικής γνώσης, αλλά σχεδόν για ουσιαστική επιβεβαίωση ότι οι Έλληνες της ομηρικής εποχής ήταν κάτοχοι προηγμένης τεχνολογικής γνώσης. Οι υπάρχουσες περιγραφές επιτρέπουν όχι μόνο τη διαπίστωση αυτή, αλλά καθιστούν δυνατή την ανακατασκευή των εξεταζομένων στοιχείων, ώστε να μπορούν να μελετηθούν πειραματικά για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με την απόδοση και τις δυνατότητες τους.

Η παρούσα έρευνα ασχολείται με τα αμυντικά όπλα των Ελλήνων και συγκεκριμένα με δύο περιγραφές ασπίδων, οι οποίες εμφανίζουν στοιχεία μιας τεχνογνωσίας που αγγίζει τα επίπεδα της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης! Τα παραδείγματα αυτά βρίσκονται στο κατ' εξοχήν πολεμικό έπος, την Ιλιάδα. Ή Ιλίάδα, ως υπέροχο "λογοτεχνικό μνημείο, φαίνεται να έχει συσσωρεύσει τις πολιτιστικές προσπάθειες πολλών γενεών μέσα σε πολλούς αιώνες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι δεν εμφανίστηκε κατά το τέλος ή το απόγειο του ελληνικού πολιτισμού, αλλά μάλλον κατά το ξεκίνημα του. Ο Όμηρος εμφανίζεται ως κήρυκας ή προάγγελος του πνευματικού πολιτισμού της Ελλάδας, της Ευρώπης και της Δύσης γενικότερα - ένας κήρυκας με ανάστημα τόσο γιγάντιο που ακόμα και σήμερα μας επισκιάζει. Η Ιλιάδα είναι ένα πολεμικό αφήγημα: οι συγκρούσεις ανάμεσα σε πρόσωπα και εμπολέμους είναι τρομακτικές. Αντίστοιχα το τεχνολογικό περιεχόμενο της είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς τα επινοήματα, τα τεχνάσματα αλλά και η βαθιά γνώση τεχνικών μεθόδων, που σχεδόν ακουμπούν τα σύνορα της σύγχρονης τεχνολογίας, βρίσκονται εκεί σε αφθονία.

ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ!
Τα εν λόγω παραδείγματα αφορούν στις ασπίδες του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου. Και οι δύο είναι κατασκευές πολύστρωτες (laminatedstructures), αποτελούνται δηλαδή από επάλληλα ελάσματα ή στρώσεις υλικών με διαφορετικές ιδιότητες, κατάλληλα συνδεδεμένες μεταξύ τους, με τρόπο που τελικά οι ιδιότητες της κατασκευής είναι εξαιρετικά αναβαθμισμένες έναντι μιας κατασκευής, φτιαγμένης από ένα και μοναδικό υλικό. Τέτοιες κατασκευές χρησιμοποιούνται σήμερα κατά κόρον στις σύγχρονες βιομηχανικές αλλά και αεροδιαστημικές κατασκευές.

Όμως η λειτουργία κάθε μιας από τις ασπίδες αυτές στηρίζεται σε διαφορετική αρχή της μηχανικής επιστήμης.

Για να μελετηθεί κάθε ασπίδα ως πολύστρωτη κατασκευή, απαιτήθηκε η ανάπτυξη ενός θεωρητικού μοντέλου. Ειδικά για την ασπίδα του Αίαντα, τα απαιτούμενα υλικά δεν ήταν απαγορευτικά από οικονομική άποψη, όπως για την ασπίδα του Αχιλλέα. Έτσι μπόρεσε να κατασκευαστεί και το φυσικό μοντέλο, δηλαδή μια πλήρης σειρά δοκιμίων, η συμπεριφορά των οποίων δοκιμάστηκε πειραματικά!

Η ανάπτυξη των μοντέλων βασίστηκε σε μια σειρά παραδοχών, οι οποίες όμως ήταν απόλυτα ρεαλιστικές. Π.χ., ότι οι επάλληλες στρώσεις ήταν ισοπαχείς, ότι το συνολικό βάρος της ασπίδας δεν ξεπερνούσε τις δυνατότητες του ανθρώπου που τη χρησιμοποιούσε, έστω κι αν ήταν ημίθεος, ότι η κινητική ενέργεια του δόρατος, τη στιγμή που κτυπούσε την ασπίδα, ήταν όση περίπου και του ακοντιστή που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στο αντίστοιχο άθλημα κ.λπ.

Τα κείμενα της Ιλιάδας είναι, όπως θα δούμε, εξαιρετικά διαφωτιστικά και παρέχουν επαρκή δεδομένα, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως σημείο εκκίνησης για την αριθμητική προσομοίωση του κάθε όπλου και της συμπεριφοράς του: Ένα δόρυ με αιχμή από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο του κασσιτέρου) έκρουσε την ασπίδα. Αν και η ακριβής γεωμετρία της ασπίδας και του δόρατος δεν είναι επακριβώς γνωστή, από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτουν σημαντικά στοιχεία, καθώς σχηματικές και ζωγραφικές αναπαραστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά εύγλωττες.

Οι ακριβείς ιδιότητες των σχετικών υλικών προσδιορίστηκαν σχετικά εύκολα, είτε μέσα από την αντιστοιχία προς σύγχρονα υλικά με ανάλο γη σύνθεση και μεθόδους παραγωγής είτε μέσα από πειραματικό προσδιορισμό.

Τέλος, η διερεύνηση των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς των ασπίδων έγινε με την αριθμητική επίλυση του προβλήματος της δυναμικής επαφής ανάμεσα σ' αυτές και το δόρυ. Το πρόβλημα αυτό συγκεντρώνει την προσοχή των ερευνητών κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, καθώς αφορά στην κρούση βλημάτων με μεγάλες ταχύτητες, τον σχεδιασμό και ανάλυση πυρηνικών όπλων, την ασφάλεια πυρηνικών αντιδραστήρων, την ταχεία διαμόρφωση μετάλλων και πολλά άλλα, οδήγησε δε στην ανάπτυξη νέων, προηγμένων αλγορίθμων και κωδίκων υπολογιστών.

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ
Οι πληροφορίες που δίνονται στην Ιλιάδα για την ασπίδα του Αχιλλέα, εκτός από τη μακρά περιγραφή των εξωτερικών της παραστάσεων, είναι οι εξής: α) Η πρώτη περιγραφή ρομπότ στην ιστορία (άποψη του Isaac Asimov για τα χρυσά κορίτσια που βοηθούσαν τον Ήφαιστο, 1412-422):
Και τες φυσούνες μάκρυνεν απ' την φωτιά και όλα \ Εσύναξε τα σύνεργα σ' εν' αργυρό λαρνάκι, \ Και με σφουγγάρι εκάθαρε το πρόσωπο, τα χέρια,\ Τον τράχηλον τον δυνατόν, τα δασερά του στήθη. \ Χιτώνα ενδύθη, εφούχτωσε σκήπτρο παχύ κι εβγήκε \ χωλαίνοντας και ανάλαφρα τον κύριον εστηρίζαν \ θεράπαινες ολόχρυσες, σαν ζωντανά κοράσια. \ Δύναμιν έχουν και φωνήν, νουν έχουν εις τες φρένες, \και τεχνουργήματ' έμαθαν από τους αθανάτους. \ Εκείνες τον επρόσεχαν. Κι εσυρθη αυτός πλησίον \ στη Θέτιδα κι εκάθησε σ' ένα θρονί ωραίο.

β) Η πρώτη περιγραφή πλήρως αυτοματοποιημένου εργαστηρίου (Σ 468-473):
Είπε και αυτού την άφησε και πήγε στες φυσούνες, \ στο πυρ τες στρέφει και γοργά να εργάζονται προστάζει. \ Φυσούνες είκοσι φυσούν στες κάψες τους και βγάζουν \ ευκολοφύσητην πνοήν σφοδρήν ή μετρημένην, \ πότε με βία πότε σιγά να υπηρετούν, ως θέλει \ ο Ήφαιστος, ώστ' εύκολα το έργο να τελειώσει.

γ) Οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες της ασπίδας (1474-481):
Σκληρόνχαλκόν, κασσίτερον, πολύτιμο χρυ σάφι \ και ασήμι βάζει στη φωτιά, κατόπιν μέγ' αμόνι \ εις τον κορμόν τοποθετεί και στο δεξί του χέρι \ σφύραν αδρανεί δυνατήνκαι το διλάβι στ' άλλο. \ Κι έπλασε πρώτα δυνατήν ασπίδα και μεγάλην \ όληνμε τέχνηνκαι τριπλόν λαμπρόν τριγύρω κύκλον \ με πέντε διπλές έγινεν η ασπίδα και σ' εκείνην \ λογιών εικόνες έπλαθε με την σοφήν του γνώσιν. δ) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αινεία {Υ 261-272):
Κι από το σώμα του μακράν την κράτησε ο Πηλείδης \ Φοβούμενος μην εύκολα τη σπάσει πέρα ως πέρα \Του Αινείου τομακρόσκιον κοντάρι του ανδρειωμένουζ \ Και δεν εννόησε ο μωρός ότι τα δοξασμένα \ Των θεών δώρ' από θνητούς ευκόλως δεν νικούνται, \ Μηδέ ποσώς υποχωρούν και τότε την ασπίδα \ Δεν έσπασε το δυνατό κοντάρι του ανδρειωμένου. \ Ότι την φύλαξε ο χρυσός, δώρο του Ηφαίστου θείον \ δύο δίπλες εδιαπέρασεν και τρεις ήσαν ακόμη, \ Τι πέντε δίπλες ο χωλός τεχνίτης είχε στρώσει, \ δύο χάλκινες και μέσαθε του κασσιτέρου δύο, \μιανχρυσήν, που κράτησε το φράξινο κοντάρι.

ε) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αστεροπαίο (Φ 161-164):
Εις τες φοβέρες σήκωσεν ο θείος Αχιλλέας \την λόγχην και τες δύο του ο Αστεροπαίος ήρως, \ Ότι του ερχόταν βολικά και με τα δύο του χέρια. \ Με τηνμιανλόγχη κτύπησε τον κύκλον της ασπίδος, \ αλλά την κράτησε ο χρυσός, το δώρημα το θείο.

Όπως λοιπόν προκύπτει, η ασπίδα αποτελείται από δύο εξωτερικά ελάσματα από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο κασσίτερου), δύο ελάσματα κασσίτερου και ένα κεντρικό έλασμα από (μαλακό) χρυσό. Πρόκειται δηλαδή για υλικά με πολύ διαφορετικές -μηχανικές και άλλες- ιδιότητες, γεγονός που επιτρέπει την αναστολή διάδοσης της διάτρησης μέσα στα υλικά της ασπίδας. Αυτό το «εμπόδισμα» του τρυπήματος επι τυγχάνεται κατά κύριο λόγο μέσα από την απορ ρόφηση της κρουστικής ενέργειας του δόρατος, από την πλαστική παραμόρφωση του κεντρικού ελάσματος από χρυσό!

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΑ
Στην Ιλιάδα υπάρχουν οι ακόλουθες περιγραφές για την ασπίδα του Αίαντα του Τελαμώνιου από τη μονομαχία του με τον Έκτορα (Η 219-232, 244-248, 258-267): Και ο Αίας επροχώρησε μ' ασπίδα ωσάν πύργον, \ χάλκινην μ' επτά δέρματα, που του έκαμε ο Τυχίος \ των σκυτοτόμων έξοχος, εγκάτοικος στην Ύλην, \ λαμπρήν την ετεχνούργησεν εφτά-διπληνμε δέρμα \ δυνατών ταύρων, κι έβαλεν δίπλαν χαλκού ογδόην. \ Αυτήν στα στήθη επρόβαλεν ο Τελαμώνιος Αίας. \ Κι εστάθη εμπρός στον Έκτορα και τούπε με φοβέρες: \ «Ω Έκτωρ, θα γνωρίσεις συ, μόνος με μόνον τώρα, \ αν άλλοι εδώ των Δαναών ευρίσκονται ανδρει ωμένοι, \ έξω από τον λεοντόκαρδον Πηλείδην ανδροφόνον, \ Αλλ' αυτός μένει στα κυρτά θαλασσοπόρο πλοία, \ Αφού στον πρώτον αρχηγόν Ατρείδην εχολώθη. \ Αλλ' εμείς είμεθ' αρκετοί με σε να μετρηθούμε \ Και πάμπολλοι, αλλ' άρχισε πρώτος εσύ την μάχην».

[ο Έκτορας]
είπε και το μακρόσκιον ετίναξε κοντάρι. \ Και την φρικτήν του Αίαντος εκτύπησεν ασπίδα \ Και τον χαλκόν που όγδοος επτά σκεπάζει δίπλες. \Τες έξι δίπλες έσχισε κι εστάθη στην εβδόμην \ Της λόγχης ο σκληρός χαλκός...

και ο Έκτωρ πρώτος έκρουσε στηνμέσην την ασπίδα, \ και η λόγχη δεν την έσπασε, ώστ' εκυρτώθ' η άκρη \ τότε πηδώντας έμπηξε την λόγχην στην ασπίδα \ του Έκτορος και απ' την ορμήν τον έκοφεν ο Αίας, \ και τονλαιμόν του λάβωσε η λόγχη κι έσταξ' αίμα. \ Και όμως ο Έκτωρ μ' όλ' αυτά την μάχην δεν αφήνει. \ Τραβιέται οπίσω κι απ' την γην με το τρανό του χέρι \ Πέτραν σηκώνει ολόμαυρην, μεγάλην και τραχείαν \ Του Αίαντος την φοβερήν επτάδιπλην ασπίδα \ Μ' αυτήν κτυπά στον ομφαλόν κι εβρόντησε ο χαλκός της.

Η ασπίδα του Αίαντα περιγράφεται ως αποτελούμενη από επτά επάλληλα στρώματα από βόειο δέρμα και ένα όγδοο εξωτερικό από σκληρό ορείχαλκο. Αναφέρεται και ο κατασκευαστής της, ο Τυχίος από την Ύλη, που ήταν ονομαστός τεχνίτης του δέρματος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μηχανισμός λειτουργίας της ασπίδας βασίζεται στην τριβή. Κατά την κρούση του δόρατος, η ασπίδα παρα μορφώνεται και η τριβή ανάμεσα στα στρώματα του δέρματος απορροφά την ενέργεια της κρούσης. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη ικανού αριθμού στρώσεων και, όπως αποδείχθηκε, οι επτά στρώσεις αποτελούν τον ελάχιστο (και ιδανικό) αριθμό, που κάνει την ασπίδα άτρωτη κάτω από τις δοσμένες συνθήκες (Εικ. 4). Το γεγονός αυτό, που επίσης επιβεβαιώνει απόλυτα τις ομηρικές περιγραφές, επαληθεύεται με τα παρόντα αποτελέσματα τόσο αριθμητικά όσο και πειρα ματικά με βάση τα μοντέλα της προηγούμενης περίπτωσης.

Εκτός από την αριθμητική έγινε και πειραματική μελέτη, κατά την οποία τα μοντέλα της ασπίδας κατασκευάστηκαν και δοκιμάσθηκαν σε διάτρηση, με τη βοήθεια αεροβόλου όπλου (Εικ. 5), του οποίου το βλήμα περιείχε ενέργεια όση και το δόρυ, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Δοκιμάστηκαν διάφοροι συνδυασμοί αριθμού και πάχους στρώσεων, με ίο συνολικό πάχος της ασπίδας να παραμένει σταθερό. Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι ο αριθμός των επτά στρώσεων είναι αναγκαίος για τη μη διά τρηση της ασπίδας και επίσης η ακρίβεια της ομηρικής περιγραφής ότι η τελευταία (όγδοη) στρώση του δέρματος συγκράτησε το δόρυ».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η μέχρι κεραίας επαλήθευση των (εξαιρετικά λεπτομερειακών) περιγραφών της Ιλιάδας για την κατασκευή και τη συμπεριφορά στη μάχη των ασπίδων του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός στην περιοχή της λεγόμενης πειραματι κής αρχαιολογίας. Αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες της εποχής εκείνης κατείχαν τεχνολογικές γνώσεις εξαιρετικά προηγμένες ακόμη και με σημε ρινά κριτήρια.

Ασφαλώς δεν υπάρχουν αποδείξεις επιστημονικής γνώσης που να στήριζε τις τεχνολογικές αυτές δυνατότητες και πάλι όμως εγείρονται ερωτηματικά που δύσκολα μπορούν να αγνοηθούν. Ιδιαίτερα εν όψει του τρόπου, με τον οποίο οι περιγραφές αυτές έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, δηλαδή προφορικά (τουλάχιστο μέχρι να εφευρεθεί η γραφή) από γενεά σε γενεά, χωρίς όμως να χάσουν την ακρίβεια και την αξιοπιστία τους. Έτσι η ύπαρξη ενός θαυμαστού κόσμου, όχι μόνο γεμάτου με αρμονία και κάλλος αλλά και τεχνολογικά προηγμένου σε εκπληκτικό βαθμό, δεν αποτελεί προϊόν φαντα σίας ή ποιητικής έμπνευσης, αλλά φαίνεται να ήταν απόλυτα χειροπιαστή πραγματικότητα.

Πηγές
1. Η επιστήμη της φύσεως παρ' Ομήρω, Αθήνα 1891. Βλ. έκδοση 1977 από τις Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών με εκτενή εισαγωγή υπό Σ. Α. Παϊτιέτη και πρόλογο, μεταφράσεις χωρίων και παρατηρήσεις υπό Σ. Λ.Σκατσή
2. Τα κείμενα της Ιλιάδας που ακολουθούν είναι από τη μετάφραση του Ιακώβου Πολυλά. Η ιδέα πρωτοπα ρουσιάστηκε στο Πρώτο Συμπόσιο Ποίησης στο Πανεπιστήμιο Πατρών το 1980 (βλ. Πρακτικά, Σ. Α. Παϊπέτη, Ποίηση και τεχνολογία)
3. Οι αριθμητικοί κώδικες που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη βασίζονται σε κώδικες που ανα πτύχθηκαν από το Methods Development Group στο Lawrence Livermore National Laboratory (LLNL) των ΗΠΑ, ίδρυμα που επί τριάντα σχεδόν χρόνια κατέχει τα αναμφισβήτητα πρωτεία στο πεδίο. (Βλ. Κ. Williams, Simulation of Damage Progression in Laminated Composite Plates, 5th International LSDYNA Users Conference. Ed. John Mc Kinney & Tony Taylor. September 21-22,1998. Southfield, Michigan)
4. S. A. Paipetis and V. Kostopoulos, Defensive Weapons in Homer's Poetry, Part A: The Shield of Achilles, Proceedings, 1st International Symposium on Extraordinary Machines and Structures in Antiquity, International Olympic Academy, Ancient Olympia, 19-24 August 2001
5. S. A. Paipetis and V. Kostopoulos, Defensive Weapons in Homer's Poetry, Part B: The Shield of Ajax Proceedings, 1st International Symposium on Extraordinary Machines and Structures in Antiquity, International Olympic Academy, Ancient Olympia, 19-24 August 2001.

Του Σ.Α Παϊπέτη - Καθηγητή Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πατρών

Πηγή...

 

 http://www.schizas.com