ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily Απεγγραφή |
| 10:39 π.μ. (πριν από 7 ώρες)
| | | |
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ (με αφίσα της Μαίρης Καρά) Posted: 01 Feb 2022 12:30 AM PST | Αυτά τα λόγια του Κολοκοτρώνη προς τον Ιμπραήμ, πρέπει να αποτελούν φάρο για τους Έλληνες Posted: 01 Feb 2022 12:00 AM PST Θ. Κολοκοτρώνης προς Κεχαγιά του Ιμπραήμ: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση έχουν σ’ εμάς. Εδώ, τώρα, ξανάγινε Ελλάδα. Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!» Η Ελλάδα του 1821 αγωνίσθηκε επί περίπου οκτώ χρόνια και νίκησε, γιατί είχε αποφασίσει να νικήσει και να αποκτήσει την ανεξαρτησία και την ελευθερία της. Αυτή η μεγάλη ιστορική απόφαση, η οποία παραδινόταν από γενιά σε γενιά, συνένωνε τους Ελληνες στον αγώνα. Το καλπάκι συνάντησε τον τζουμπέ του άρχοντα, το φέσι του νοικοκύρη τη σερβέτα του ξωτάρη. Η σκούφια του παζαρίτη την πουκαμίσα του χωρικού. Με τον γενικό ξεσηκωμό εξαφανίστηκαν οι εξ Ανατολών βάρβαροι και προαιώνιοι ποδοπατητές της κλασικής γης. Καμιά δύναμη του επιδρομέα κατακτητή δεν πέτυχε να κάμψει τον αγώνα του έθνους. Ακόμη και η τελευταία επιδρομή κατά της Ελλάδος (1828) προσέκρουσε στο θαύμα της ελληνικής αντίστασης, παρ’ όλες τις εσωτερικές διαιρέσεις και διχόνοιες. Διότι υπήρξαν νουνεχείς αγωνιστές, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει αγράμματοι, αλλά αφουγκράζονταν το ηθικό πλεονέκτημα της καταγωγής και τα φιλελεύθερα μηνύματα του πολιτισμένου κόσμου. Εκείνοι που δεν σκιάχτηκαν από τη φλόγα και την αιματοχυσία, και πρωταγωνίστησαν με το σπαθί και το τουφέκι τους. Χρησιμοποίησαν όμως την ορθή σκέψη και τον ορθό λόγο, τον οποίο καλλιέργησαν στο έδαφος της πατρίδας. Εκφραστής τους, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ο Γέρος του Μοριά, που στάθηκε όρθιος και τετράγωνος, όπως ήταν πάντοτε, μήνυσε στον Ιμπραήμ που ερχόταν από την Αίγυπτο για να ξανασκλαβώσει τον Μοριά: «Οι Ελληνες δεν ματαγίνονται δούλοι! Τελείωσε!» Βρισκόταν τότε στη Μεσσηνία. Πριν φθάσει εκεί ο Ιμπραήμ, έστειλε τον Κεχαγιά του με χίλιους και πλέον ατάκτους για να αρχίσουν νέα καταστροφή. Γράφει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του πως «τους έστειλε για ν’ ανοίξουν τον δρόμο με τσεκούρια και με άρματα, να σκοτώσουν και να κάψουν ελαιώνες, αμπέλια, μουριές και σπίτια». Εν τω μεταξύ ο πανίσχυρος Αιγύπτιος στρατάρχης ετοίμαζε τα τακτικά στρατεύματά του στη Ζαχάρω. Νόμιζε ότι διά πυρός και σιδήρου και με τη δύναμη του ισχυροτέρου θα εξουδετέρωνε την απόφαση του ελληνικού έθνους. Πως θα κέρδιζε το τελευταίο του πολεμικό παιχνίδι με τους όγκους της νέας επιδρομής. Όμως έχασε. Ο Κεχαγιάς του κάλεσε τους ελεύθερους Μεσσήνιους να υποταχθούν πάλι και να προσκυνήσουν. Ανέλαβε, λοιπόν, ο Κολοκοτρώνης να απαντήσει εκ μέρους του μεσσηνιακού λαού και του είπε έξω από την Καλαμάτα: «Αυτά που μας φοβερίζεις να τα κόψεις και να κάμεις ούτε πόλεμος είναι, ούτε πέραση έχουν σ’ εμάς. Εδώ, τώρα, ξανάγινε Ελλάδα. Όχι τα σπίτια, όχι τα δένδρα να μας κάψεις, αλλά και πέτρα πάνω στην πέτρα να μην αφήσεις, όσοι Ελληνες μείνουν, ακόμη και ένας μονάχα, πάντα θα πολεμούμε για τον τόπο μας, στους κάμπους ή και στα βουνά για την ελευθερία μας. Μην ελπίζεις λοιπόν πως θα ξαναγίνουμε δούλοι και πως τη γη μας θα την κάμεις δική σου. Βγάλ ’το απ’ το νου σου!» Πηγή: Εθνικός Φάρος | Η συγκλονιστική ιστορία της φωτογραφίας του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη Posted: 31 Jan 2022 11:00 PM PST Πήγα με χίλιες δυο προφάσεις να τον φωτογραφίσω στο καφενείο της Δεξαμενής. Δεν υπήρχε έως τότε φωτογραφία του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Και συλλογιζόμουν ότι από τη μια μέρα στην άλλη μπορούσε να πεθάνει ο μεγάλος Σκιαθίτης,
και μαζί του να σβήσει για πάντα η οσία μορφή του. Αλλά ο αγνός αυτός χριστιανός δεν εννοούσε, με κανένα τρόπο, να επιτρέψει στον εαυτό του μια τέτοια ειδωλολατρική ματαιότητα. ”Ού ποιήσεις σεαυτώ είδωλον ουδέ παντός ομοίωμα”,
ήταν η άρνησή του και η απολογία του. Αποφάσισα όμως να πάρω την αμαρτία του στο λαιμό μου. Ο Θεός και η μακαρία ψυχή του
ας μου συχωρέσουν το κρίμα μου. Ένας από τους ωραιότερους τίτλους που αναγνωρίζω στη ζωή μου, είναι ότι παρέδωσα στους μεταγενέστερους τη μορφή του Παπαδιαμάντη. Είχε πάρει μόνος του τη φυσική του στάση απάνω σε μια καρέκλα, με τα χέρια σταυρωμένα, με το κεφάλι σκυφτό, με τα μάτια χαμηλωμένα, στάση βυζαντινού αγίου, σαν ξεσηκωμένη από κάποιο παλιό τέμπλο ερημοκλησιού του νησιού του. Ο Αλέξανδρος ήταν βιαστικός να τελειώνουμε. Γιατί; Μου το ψιθύρισε, ανήσυχα, στο αυτί, και ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα – ούτε φαντάζομαι να τον άκουσε ποτέ κανένας άλλος – να μιλεί γαλλικά. ”Nous excitons la curiosite du pablic.”
Ερεθίσαμε την περιέργεια του… Κοινού!
Ποιου Κοινού;
Δεν ήταν εκεί κοντά μας παρά ένα κοιμισμένο γκαρσόνι του καφενείου, ένας γεροντάκος που λιαζότανε στην άλλη γωνιά του μαγαζιού, και δυο λουστράκια που παίζανε παράμερα. Αυτό ήταν το Κοινό που ανησυχούσε τον Παπαδιαμάντη η ”περιέργειά” του. Και αυτή ήταν η διαπόμπευσή του που βιαζόταν να της δώσει ένα τέλος. ”Η φιλία νίκησε το ζορμπαλίκι…” μου είπε -αντιγράφω τα λόγια του – στο τέλος του μαρτυρίου του. Μήπως δεν ήταν στ’ αλήθεια, μια πραγματική θυσία που είχε κάνει στη φιλία μου; Μια θυσία της αγιότητάς του στην ειδωλολατρική ματαιότητα των εγκοσμίων… Παύλος Νιρβάνας Περιοδικό Νεα Εστια | Ἐμπρὸς... πίσω! Posted: 31 Jan 2022 10:00 PM PST Γράφει ο Δημήτρης Ι. Παπαδημόπουλος Τότε πηγαίναμε ἕξι μέρες στὸ σχολεῖο («ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου· τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου»). Κι ἐπειδὴ συστεγαζόμασταν μὲ ἄλλο Δημοτικό, πηγαίναμε τρεῖς μέρες πρωΐ καὶ τρεῖς ἀπόγευμα. Σάββατο βραδάκι, λοιπόν, μισοσκόταδο, ἐλάχιστες λάμπες στὰ στενάκια ἀπ' τὰ ὁποῖα κόβαμε δρόμο ὅσοι μέναμε πιὸ ψηλά, κι ἐνῶ εἶχε ἀρχίσει νὰ χιονίζει ἀπὸ νωρὶς καὶ τὸ χιόνι ἤδη ἔφτανε πάνω ἀπ' τοὺς ἀστραγάλους, ἀγόρια καὶ κορίτσια ἀνηφορίζαμε χαρούμενα. Μάλιστα, τὰ ἀγόρια, σὲ μιὰ ἀστεία ὅσο καὶ ἰπποτικὴ ἐπίδειξη «δύναμης», εἴχαμε σπάσει ἕνα κλαδὶ ἀπὸ «βρομοκλάρι» (αΐλανθο) καὶ περάσει σ' αὐτὸ τὶς λαβὲς ἀπ᾿ τὶς «σάκες», οὕτως ὥστε νὰ κρατᾶμε τὶς ἄκρες τοῦ κλαδιοῦ δυὸ - δυὸ ἐκ περιτροπῆς, γιὰ νὰ μὴν κουβαλᾶνε τὰ κορίτσια καὶ νὰ μποροῦν νὰ ζεσταίνουν τὰ χέρια στὶς τσέπες τους. Στ᾿ αὐτιά μας ἦταν συνεχῶς τὰ λόγια τῆς «κυρίας», ποὺ μᾶς εἶχε πεῖ νὰ πᾶμε κατευθείαν σπίτι, νὰ μὴν καθυστερήσουμε παίζοντας μὲ τὸ χιόνι καὶ ἀνησυχήσουν οἱ γονεῖς μας. Καὶ οὔτε οἱ μανάδες μας εἶχαν βγεῖ ἔξω ὀλοφυρόμενες, οὔτε ἡ ΕΜΑΚ εἶχε ἔρθει νὰ μᾶς ψάξει -δὲν ὑπῆρχε κἄν. Ἡ χιονόπτωση συνεχίστηκε καὶ τὴν Κυριακή, τὸ χιόνι ξεπέρασε τοὺς 50 πόντους, μετὰ ξαστέρωσε καὶ ὅλη ἐκείνη ἡ ἀσπρίλα γύρω μας πάγωσε καὶ λαμποκοποῦσε. Τὴ Δευτέρα τὸ πρωὶ κατηφορίσαμε ξανὰ γιὰ τὸ σχολεῖο, χωρὶς συνοδεία μανάδων, σπάζοντας παγωμένους σταλακτίτες-σπαθιὰ ἀπ' τὶς στέγες καὶ παίζοντας ξιφομαχία. Δὲν ὑπῆρχε τηλεόραση νὰ μᾶς εἰδοποιήσει ὅτι τὰ σχολεῖα θὰ ἦταν κλειστά, ὁπότε δὲν τὰ ἔκλειναν... | Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των Ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες. Posted: 31 Jan 2022 12:00 PM PST Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των
Ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες,
Δίκαιοι και ίσοι σ’ όλες των τες πράξεις.
Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ: «ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ» Τιμητικά αποσπάσματα με πρόσθετα σχόλια. Επιμέλεια Α. Αντωνά, αδελφού Εθνομάρτυρα, από ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΠΡΟ. Με αυτούς τους στίχους ο Αλεξανδρινός ποιητής μας, ο Κωνσταντίνος Καβάφης, ο πιο παγκόσμιος και πολυμεταφρασμένος Έλληνας ποιητής, τιμά τη θυσία των αρχαίων Σπαρτιατών αλλά και όλων των ηρώων μας που φυλάνε Θερμοπύλες,, δίνοντάς της συμβολικές και διαχρονικές διαστάσεις. Τιμούμε αυτούς που φύλαξαν Θερμοπύλες εδώ, στα ακριτικά νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου, στους ακριτικούς αιθέρες της πατρίδας μας, απέναντι από τις ακτές της πάλαι ποτέ αρχαίας Ιωνίας και της Δωρικής Εξάπολης, της Ελληνικής Κύπρου, προασπίζοντας τα πατρώα εδάφη από τους βαρβάρους, με τίμημα την ίδια τη ζωή τους. Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει Όταν προβλέπουν Πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος, Κι οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε… Έμειναν λοιπόν οι τρεις ήρωες πιστοί και προσηλωμένοι στο καθήκον τους μέχρι τέλους. Χωρίς να δειλιάσουν στιγμή, «σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι», ξεκίνησαν εκείνο το πρωί σε πολύ δύσκολες κι αντίξοες καιρικές συνθήκες και πήγαν ακλόνητοι να συναντήσουν το πεπρωμένο τους: Σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος, Σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι Πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο, Κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι Με των δειλών τα παρακάλια και τα παράπονα Κι αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις. Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ: «ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ» Εθνική υποχρέωση ΟΛΟΙ έχουμε, να τιμήσουμε τους ήρωες αυτούς της νεότερης ελληνικής ιστορίας, τους σύγχρονους Λεωνίδες: Τον αντιπλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ, τον αντιπλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΛΑΧΑΚΟ και το Σημαιοφόρο του Πολεμικού Ναυτικού ΕΚΤΟΡΑ ΓΙΑΛΟΨΟ, τους πεσόντες αξιωματικούς στα Ίμια, στις 31 Ιανουαρίου 1996. Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε! Non omnis moriar. Exegi monumentum aere perennius quod non posit diruire innumerabilis series et fuga temporum. Δηλαδή: «Δεν πεθαίνω εξ ολοκλήρου, γιατί με το έργο μου έστησα μνημείο αιώνιο, που δεν θα μπορέσει να καταστρέψει το αέναο πέρασμα των ετών και η πάροδος του χρόνου». Ευλαβικά κλίνοντας το γόνυ, εμείς οι αδελφοί πονεμένοι ΕΛΛΗΝΕΣ της Κύπρου, που χάσαμε μητέρες, πατέρες, αδελφούς, στενούς συγγενείς και φίλους, την πατρώα μας γη και τα πύρρεια δάκρυα μας, μέχρι σήμερα σμίγουν και αχνίζουν στα ματωμένα μας χώματα, Χριστόδουλε Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο, Έκτορα Γιαλοψέ, σας διαβεβαιώνουμε ότι η θυσία σας θα μείνει για πάντα περήφανα χαραγμένη στη μνήμη των μελλοντικών γενεών, στην καρδιά και στο μυαλό μας, όπως έμεινε εκείνη των αρχαίων Σπαρτιατών, όπως τόσες άλλες στην πολύπαθη ιστορία της φυλής μας. (Στη μνήμη σας, άλλωστε, δόθηκαν τα ονόματά σας σε τρία παιδιά της Καλύμνου, τρία Καλυμνάκια που βαφτίστηκαν τότε «Έκτορας», «Παναγιώτης» και «Χριστόδουλος» και μεγαλώνουν σήμερα έχοντας συναίσθηση ότι κουβαλούν μια βαριά κληρονομιά, ονόματα ένδοξα, με ιστορία.) Ας είναι αιώνια η μνήμη σας κι ελαφρύ το χώμα που σας σκεπάζει. Όσο για τους συγγενείς, το ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς κάτι για να ανακουφίσει τον πόνο τους. Ας είναι όμως, όπως λέει ο Θουκυδίδης, παρηγοριά για εκείνους η δόξα των παιδιών τους ή στην περίπτωση των τέκνων, ας είναι παρηγοριά η δόξα των πατέρων τους, τους οποίους στερήθηκαν τόσο νωρίς. Έχουν όμως κάθε λόγο να νιώθουν περήφανοι για εκείνους. Αλήθεια ποιοι εύτολμοι πήγαν στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΜΙΑ, να καταθέσουν ένα στεφάνι τιμής και δόξας για τους ήρωες; Ποιοι; Και η Θεία Δίκη … για τους εισβολείς βαρβάρους, επίδοξους ολετήρες τιμημένων ιερών εδαφών μας, ιερών και οσίων … Από μια μυστήρια διαρροή υγραερίου στο σπίτι του, στο προάστιο Tuzla της Κωνσταντινούπολης, απεβίωσε το πρωί της 7 Ιανουαρίου του 2013, ενώ κοιμόταν, ο Engin Erkman, 44 ετών από το Balıkesir, ο τελευταίος επιζών Τούρκος κομάντος των Ιμίων 17 χρόνια μετά. Μετά την βραδιά εκείνη που η Ελλάδα και η Τουρκία είχαν βρεθεί στα πρόθυρα ενός ολοκληρωτικού πολέμου. Ο Engin Erkman τα τελευταία χρόνια υπηρετούσε σαν αξιωματικός του τουρκικού ναυτικού και μόλις το 2011 είχε συνταξιοδοτηθεί. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Türkiye, ήταν ο τελευταίος επιζών κομάντος της επιχείρησης των Ίμια και μετά την αποστράτευση του ασχολούνταν με διάφορες επιχειρήσεις ενώ είχε ανοίξει και γραφείο στο Τουρκμενιστάν. Ο θάνατος του κλίνει ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο που αφορά την τύχη όλης της τουρκικής ομάδας των κομάντο που είχαν αποβιβαστεί στην δυτική Ίμια, καθώς όλοι βρήκαν τον θάνατο κάτω από πολύ μυστήριες συνθήκες. Ο ίδιος ο αρχηγός αυτής της ομάδας των κομάντο, όπως ανέφεραν οι ίδιοι οι Τούρκοι, δολοφονήθηκε επτά χρόνια μετά την κρίση των Ίμια με πολύ «περίεργο» τρόπο μέσα στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Συγκεριμένα σύμφωνα με τον ίδιο τον τουρκικό τύπο, ( εφημερίδα Sabah), τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, 7/5/2003, βρέθηκε νεκρός σε κεντρικό μέρος της Κωνσταντινούπολης, ο Τούρκος αξιωματικός των καταδρομών, Ζεκί Σεν, ο οποίος ήταν ένα από τους πρωταγωνιστές στην γνωστή επιχείρηση κατάληψης της δεύτερης νήσου των Ιμια, το 1996. Ο Ζεκί Σεν, 34 χρονών, γύρω στις 03.30 μετά τα μεσάνυχτα και ενώ βρίσκονταν έξω από το κατάστημα McDonald’s, στην κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, δέχτηκε επίθεση από τρεις νεαρούς που χαρακτηρίστηκαν σαν… ναρκομανείς. Οι νεαροί τον επιτέθηκαν με μαχαίρια και τον τραυμάτισαν θανάσιμα. Ο Τούρκος αξιωματικός γιόρτασε την προηγούμενη τα γενέθλια του και για τον λόγο αυτό είχε ξενυχτήσει και είχε πάει εκείνη την ώρα στην πλατεία Ταξίμ όπου δέχτηκε και την επίθεση. Το επεισόδιο ξεκίνησε, όπως υποστήριξε ο τουρκικός τύπος, όταν οι τρεις νεαροί πλησίασαν τον Τούρκο κομάντο και του ζήτησαν τσιγάρα. Ο Ζεκί Σεν όμως βλέποντας τους τρεις νέους φαίνεται πως κάτι είχε υποψιαστεί και αρνήθηκε να τους δώσει τσιγάρα. Επακολούθησε λογομαχία μεταξύ του Ζεκί και των τριών νεαρών. Τότε ο ένας από αυτούς έβγαλε μαχαίρι και τον μαχαίρωσε ενώ το ίδιο έκαναν και οι άλλοι δυο. Ο Ζεκί τραυματισμένος άσχημα κατάφερε και πήγε στον Σταθμό Πρώτων Βοηθειών της πλατείας Ταξίμ. Εκεί οι γιατροί κατάλαβαν την κρίσιμη κατάσταση του γιατί οι μαχαιριές ήταν προς την πλευρά της καρδιάς. Παρά όμως τις απεγνωσμένες προσπάθειες τους δεν κατάφεραν τελικά να τον σώσουν και μετά από λίγη ώρα ο Τούρκος λοχαγός των Κομάντο, Ζεκί Σεν, που είχε πάρει μέρος και μάλιστα είχε διακριθεί, όπως αναφέρεται, στην επιχείρηση κατάληψης της δεύτερης νησίδας των Ίμια, ξεψύχησε. Ο περίεργος θάνατος του Ζεκί Σεν, καθώς πολλοί αναρωτηθήκαν πως δεν μπόρεσε ένας παλαίμαχος κομάντος να εξουδετερώσει τρεις ναρκομανείς, είχε πάρει ξεχωριστή διάσταση, γιατί έρχεται να προστεθεί σε εκείνο το πολύ «περίεργο» επεισόδιο που είχε γίνει μετά την κρίση των Ίμια. Συγκεκριμένα πάλι σύμφωνα με τις πληροφορίες του τουρκικού τύπου, στις 13 Νοεμβρίου του 1996, λίγους μήνες δηλαδή μετά την κρίση των Ίμια, ένας αριθμός Τούρκων κομάντος που είχε πάρει μέρος σε εκείνη την επιχείρηση, είχε βρει τον θάνατο όταν το ελικόπτερο που επέβαιναν έπεσε στην περιοχή της Μαρμαριδας, από «άγνωστη» μέχρι σήμερα αιτία. Οι Τούρκοι κομάντος, που σκοτώθηκαν τότε στο «περίεργο» αυτό ατύχημα, σύντροφοι του Ζεκί Σεν στην επιχείρηση των Ίμια, ήταν οι: Kadir Şener, Selçuk Esedoğlu, Ahmet Sezgin και Tevfik Özdemir. Τώρα μετά και τον θάνατο του Engin Erkman, φαίνεται πως ο κύκλος έκλεισε και όλοι οι μάρτυρες εκείνης της βραδιάς δεν υπάρχουν πια, ένα γεγονός που γεννά πολλά ερωτηματικά για το τι πραγματικά είχε γίνει από τουρκικής πλευράς στην μεγάλη εκείνη κρίση των Ίμια …. «Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατρίδ', ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων, νυν υπέρ πάντων αγών». Και όρμησε ηρωϊκά προς τα εμπρός όλη η ελληνική παράταξη. Αλλά αφού προχώρησε λίγο, και αντήχησε ο αλαλαγμός των βαρβάρων, και βγήκαν τα περσικά πλοία, οι Έλληνες, για να επιτύχουν τον αρχικό τους σκοπό, να παρασύρουν δηλαδή τους εχθρούς εντός του λιμανιού της Σαλαμίνας, άρχισαν να υποχωρούν βάσει σχεδίου, όχι στρέφοντας τα νώτα, αλλά όπως έλεγαν παλιά, ανακρουόμενοι τις πρύμνες, δηλαδή κωπηλατώντας προς τα πίσω, μέχρι που ακούστηκε ισχυρή φωνή σε όλο το ελληνικό στρατόπεδο: «Ω δαιμόνιοι, μέχρι τίνος πρύμνην ανακρούεσθε;» Και κατατρόπωσαν τους βαρβάρους! Ο φίλτατος μου αείμνηστος εύτολμος Στρατηγός Γεώργιος Καρούσος ανέφερε: «Σας βεβαιώνουμε, νεκροί συμπολίτες μας, ότι είμαστε έτοιμοι να λογοδοτήσουμε για τον απρόσφορο θάνατο σας. Έτοιμοι για όλα, όταν σε λίγο εκμετρώντας τον βίο μας, βρεθούμε απέναντι σας. Αλίμονο στους ανέτοιμους που ζουν με τις ψευδαισθήσεις ότι θα αποφύγουν το κολαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, που επέρχεται ως καταλύτης και κριτής αδυσώπητος, για όσα έπραξαν εις βάρος αυτών που τους εμπιστεύτηκαν». Επιμέλεια Αντώνη Αντωνά, αδελφό εθνομάρτυρα, ο οποίος την υστάτη ώρα βροντοφώναξε στους μυρίους εισβολείς, «ΕΓΩ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΜΑΙ» και έπεσε μαχόμενος υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. Απόσπασμα από συμβολικό επικό και λυρικό ποίημα του Α. Αντωνά. ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΗΡΩΕΣ. Τα τούρκικα τανκς τους κανονιοβολούν, μ΄ αυτοί μένουν στις θέσεις τους ακλόνητοι, που η πατρίδα, τους όρκισε, να υπερασπιστούν, ποτέ μην κάνουν πίσω, οι ριζωμένοι βράχοι. «Την πατρίδα ουκ ελάττω παραδόσω», ορκιστήκανε και τον όρκο τον τιμήσανε. Πληγωμένα κατακαμένα, τα ουρανόφταστα, παλληκάρια, πεισματικά όρθια συνεχίζουν νάναι. Ηρωικά να πολεμούν, τα τιμημένα, σκαλοπάτια ανεβαίνοντας της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ και της ΤΙΜΗΣ! | Πρώτη η Ελλάδα παγκοσμίως στους θανάτους από την Covid-19!! Posted: 31 Jan 2022 11:30 AM PST Γράφει ο Θεοφάνης Γκατζής του Θωμά και της Μαίρης Οικονομολόγος-διεθνολόγος, αρθρογράφος ΜSc Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού Είναι πλέον ολοφάνερο ότι καθημερινά δολοφονούνται συμπατριώτες μας, ενώ οι υπεύθυνοι είναι γνωστοί και μένουν ατιμώρητοι! Είναι αυτοί που ενώ ήταν γνώστες της μελέτης Τσιόδρα από τον Μάϊο-σύμφωνα με την οποία η απουσία ΜΕΘ ειδικά στην επαρχία κόστισαν τον θάνατο 1535 συμπατριωτών μας- αντί να φροντίσουν να ενισχύσουν το ΕΣΥ έπραξαν το ακριβώς αντίθετο αποδυναμώνοντας το καίρια με τις αναστολές χιλιάδες υγειονομικών! Είναι αυτοί που δεν φροντίζουν, ανεξήγητα, εδώ και καιρό να παραλάβουν μονοκλωνικά αντισώματα που αποδεδειγμένα σώζουν ζωές! Αντιθέτως ετοιμάζουν να απολύσουν τους υγειονομικούς που μέχρι τέλη Μαρτίου δεν θα εμβολιαστούν! Αν όλα αυτά δεν συνιστούν εγκλήματα εκ προμελέτης και κατά συρροή δολοφονίες τότε τι είναι;  Υπάρχει κάποιος εισαγγελέας να παρέμβει για αυτά τα απίστευτα και σοκαριστικά που συμβαίνουν και να οδηγήσει στη δικαιοσύνη τους υπεύθυνους αυτού του άνευ προηγουμένου αιματοκυλίσματος; Η μένουμε στους τύπους και στη δήθεν νομιμοποίηση του υπάρχοντος κυβερνητικού συστήματος με την απόρριψη της πρότασης μομφής; Στις 31 Ιανουαρίου 119 συμπατριώτες μας πέθαναν άδικα σκορπίζοντας θλίψη σε χιλιάδες συνανθρώπους μας! Συνολικά τον Ιανουάριο χάθηκαν 2710 άτομα, ενώ από τον Οκτώβριο έως και τα τέλη Ιανουαρίου αποδήμησαν 8672 συμπατριώτες μας! Αν μη τι άλλο σοκαριστικά νούμερα!! Θα συνεχίζουμε να αδιαφορούμε ως κοινωνία; | Τι θα γίνει στην Ουκρανία; Posted: 31 Jan 2022 11:00 AM PST Λοιπόν, τι θέλουν οι ΗΠΑ; Γιατί συμπεριφέρονται με τον αρνητικό στην Ουκρανία; Γράφει ο Παντελής Σαββίδης Ένας καθημερινός συνεχής βομβαρδισμός ανεπεξέργαστων πληροφοριών που –συνειδητά ή ασυνείδητα, δεν έχει σημασία– εξυπηρετεί προπαγανδιστικές σκοπιμότητες έχει δημιουργήσει σύγχυση στην κοινή γνώμη, η οποία εκτός της Covid-19, της Τουρκίας και της οικονομίας, ανησυχεί τώρα και για τις εξελίξεις στην Ουκρανία. Οι εξελίξεις είναι ανησυχητικές, όχι διότι θα οδηγήσουν σε πολεμική σύρραξη τις δύο υπερδυνάμεις, αλλά διότι οι Αμερικανοί δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν πως η παγκόσμια μονοκρατορία τους έλαβε τέλος – και γενικώς δεν ξέρουν τι κάνουν. Η μεταβατική αυτή φάση έχει χρόνια που ξεκίνησε, αλλά όσο το νέο διεθνές πεδίο τείνει να διαμορφωθεί οι αντιθέσεις οξύνονται. Το δυστύχημα είναι ότι γενικώς οι ΗΠΑ δεν έχουν πολιτική μετάβασης. Δεν ξέρουν τι θέλουν. Τα θέλουν όλα, όμως αυτό δεν είναι δυνατό. Και η πολιτική τους δημιουργεί οξύτητα και αντιθέσεις εκεί όπου θα έπρεπε να συνθέσουν. Λοιπόν, τι θέλουν οι ΗΠΑ; Γιατί συμπεριφέρονται με τον αρνητικό (και γι’ αυτές, τρόπο) που παρακολουθούμε στην Ουκρανία; Και εν τέλει, τι θα συμβεί στην Ουκρανία; Η Ουκρανία ήταν μέρος της ρωσικής αυτοκρατορίας για αιώνες πριν γίνει σοβιετική δημοκρατία. Έγινε κράτος για πρώτη φορά με τη διάλυση της ΕΣΣΔ, το 1991. Προσπάθησε να αποβάλει τη ρωσική αυτοκρατορική της κληρονομιά και να σφυρηλατήσει ολοένα και πιο στενούς δεσμούς με τη Δύση. Η απόφαση του ρωσόφιλου Ουκρανού προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς να απορρίψει μια συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ενδυναμώσει τους δεσμούς με τη Μόσχα πυροδότησε άμεσα συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, οι οποίες εξελίχθηκαν σε κίνημα· τελικά ο Γιανουκόβιτς διέφυγε στη Ρωσία. Η Ρωσία απάντησε προσαρτώντας τη χερσόνησο της Κριμαίας που ανήκε στην Ουκρανία, εκμεταλλευόμενη την αυτονομιστική εξέγερση που ξέσπασε στα ανατολικά της χώρας. Η Ουκρανία και η Δύση την κατηγόρησαν τη Μόσχα ότι έστειλε στρατεύματα και όπλα για να στηρίξει τους αντάρτες. Εκείνη το αρνήθηκε, λέγοντας ότι οι Ρώσοι που προσχώρησαν στους αυτονομιστές ήταν εθελοντές. Σύμφωνα με το Κίεβο, περισσότεροι από 14.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις μάχες που κατέστρεψαν το Ντονμπάς, την ανατολική βιομηχανική καρδιά της Ουκρανίας. Η περιοχή αυτή σήμερα βρίσκεται στα χέρια των ρωσόφωνων εξεγερμένων αυτονομιστών. Για την ειρήνη στην περιοχή έγιναν δύο συναντήσεις στο Μινσκ της Λευκορωσίας και συμφωνήθηκε, μεταξύ άλλων, να αποδοθεί αυτονομία στις περιοχές αυτές οι οποίες θα παραμείνουν στην Ουκρανία. Οι συμφωνίες όμως δεν τηρούνται. Η Ουκρανία δεν θέλει να παράσχει αυτονομία και οι εξεγερμένοι αντάρτες δεν παραδίδουν τον έλεγχο της περιοχής. Θα ήταν αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι οι αντάρτες δεν βοηθιούνται από τη Ρωσία· λαμβάνουν βοήθεια, και οικονομική και στρατιωτική. Η Ρωσία θεωρεί την Ουκρανία όχι απλώς την πίσω αυλή της, αλλά μέχρι πρότινος μέρος της δικής της συνέχειας, εδαφικής και ιστορικής αφού στην περιοχή του Κιέβου συγκροτήθηκε το πρώτο ρωσικό κράτος. Συνεπώς θεωρεί αδιανόητο ότι αυτή η περιοχή που αποτελεί και την επαφή της με την ευρωπαϊκή Δύση δεν της ανήκει, και αντιθέτως ερωτοτροπεί να ενταχθεί στις δυτικές δομές. Θεωρούσε την Ουκρανία τόσο δική της που το 1954 ο διάδοχος του Στάλιν Νικίτα Χρουτσόφ, ουκρανικής καταγωγής ο ίδιος, δώρισε στη Δημοκρατία της Ουκρανίας την Κριμαία, η οποία αποτελούσε μία από τις ομόσπονδες δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης. Αλλά και στο πλαίσιο αυτό της ΕΣΣΔ, η Κριμαία αν και υπαγόταν στην Ουκρανία θεωρούνταν αυτόνομη περιοχή. Σε διεθνοπολιτικό επίπεδο οι Ρώσοι δεν αναγνωρίζουν αυτή την παραχώρηση. Το 1992 το Ανώτατο Συμβούλιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας θεώρησε ότι το ψήφισμα του Ανώτατου Σοβιέτ για τη μεταφορά της Κριμαίας στην Ουκρανία δεν έχει νομική ισχύ. Η λέξη Κριμαία είναι ταταρική. Προϊόντος του χρόνου και των κατακτήσεων οι Τάταροι έγιναν πλειοψηφία σε μια περιοχή όπου κατοίκησαν πρώτοι οι Έλληνες. Πρόκειται για την Ταυρική χερσόνησο των αρχαίων Ελλήνων. Την ονόμασαν έτσι γιατί, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, την όργωσε ο Ηρακλής με έναν γιγάντιο ταύρο. Εκεί κατέληξε η Ιφιγένεια και εκεί πήγε ο Ορέστης κυνηγημένος από τις Ερινύες να βρει την αδελφή του. Μάλιστα, σε μια δημόσια δήλωσή του ο Πούτιν χρησιμοποίησε το αρχαιοελληνικό όνομα της χερσονήσου. Η Κριμαία, με λίγα λόγια, είναι οικεία στους Έλληνες. Το κλίμα είναι φιλελληνικό, οι κάτοικοι έχουν συνείδηση της αρχαίας ελληνικής παρουσίας στην περιοχή τους και τη θεωρούν μέρος της ιστορίας και της παράδοσής τους. Ακόμη και σήμερα ζουν στην περιοχή περί τους 3.000 Έλληνες κατά τις επίσημες στατιστικές, αλλά μάλλον είναι αρκετά περισσότεροι. Στην Κριμαία βρέθηκα το 2017 μετά από ρωσική πρόσκληση. Η περίπτωσή της προσομοιάζει με της Κύπρου, αν και το ιστορικό υπόβαθρο είναι διαφορετικό. Μέρος της αποστολής περιλάμβανε δημόσιες εμφανίσεις των προσκεκλημένων, ακόμη και των δημοσιογράφων. Λόγω της προσομοίωσης με την κυπριακή υπόθεση ήμουν συγκρατημένος σε όσα έλεγα στις εμφανίσεις αυτές, γεγονός που προκάλεσε τη συγκρατημένη δυσφορία των ανθρώπων που μας προσκάλεσαν. Στην περιοχή πραγματοποιούνται κάθε χρόνο συναντήσεις «Φίλων της Κριμαίας», σε μια διεθνή προσπάθεια να γίνει αποδεκτή η υπάρχουσα κατάσταση. Την Κριμαία δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουν οι Ρώσοι. Αλλά ούτε και οι δυτικοί θα εγκαταλείψουν την απαίτησή τους να επιστραφεί στην Ουκρανία για να υπάρχει μια συνεχής πίεση προς τη Μόσχα. Το θέμα επικεντρώνεται στις ανατολικές εξεγερμένες περιοχές που ανήκουν στην Ουκρανία αλλά δεν τις ελέγχει το Κίεβο. Την πολιτική των ΗΠΑ για την περιοχή αν δεν διαμορφώνει τουλάχιστον την επιβλέπει η περίφημη Βικτόρια Νούλαντ, η οποία βρισκόταν στην ίδια θέση που κατέχει και σήμερα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατά τις διαδηλώσεις του 2014. Είναι η ευγενής κυρία που όταν της μίλησαν για τις διαφωνίες των Ευρωπαίων στην πολιτική της είπε το γνωστό «Να πάνε να γ… οι Ευρωπαίοι». Δεν είναι απολύτως σίγουρο πως ο καημός των ΗΠΑ είναι να εντάξουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί επιθυμία της Ουκρανίας για να τύχει της ΝΑΤΟϊκής αρωγής και να ελέγξει τις περιοχές που σήμερα ελέγχουν οι ρωσόφωνοι αντάρτες. Για μια τέτοια επιχείρηση χρειάζονται ένοπλες δυνάμεις (που δεν τις έχει), εξοπλισμό (που επίσης δεν έχει) αλλά κυρίως χρειάζεται τη στρατιωτική υποστήριξη της Δύσης στην περίπτωση που επέμβει η Ρωσία. Και η υποστήριξη αυτή θα δοθεί μόνο από τη Συμμαχία. Η εκπαίδευση του ουκρανικού στρατού από το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς είναι συνεχής, όπως συνεχής είναι και η ενίσχυσή του με οπλικά συστήματα. Αλλά, παρά τα όσα λέγονται και γράφονται, ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμβουν στρατιωτικά. Η Συμμαχία δεν θα παρέμβει για δύο τουλάχιστον λόγους. Ο πρώτος είναι ότι μια σύγκρουσή του με τη Ρωσία θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Και ο δεύτερος –και σπουδαιότερος– είναι ότι οι ευρωπαϊκές χώρες-μέλη δεν επιθυμούν επ’ ουδενί να ανοίξει αυτός ο ασκός του Αιόλου. Δημοσίως η Κροατία εξέφρασε ήδη την αντίθεσή της. Το ίδιο θα κάνει και ο Γερμανός καγκελάριος κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ στις 8 Φεβρουαρίου. Η Γερμανία είναι επίσης ενοχλημένη από τις δηλώσεις Αμερικανού επισήμου που συνέδεσε τις κυρώσεις προς τη Ρωσία με τον αγωγό Nord Stream 2. Η κατασκευή έχει ολοκληρωθεί αλλά ο αγωγός δεν λειτουργεί, γεγονός που επιβαρύνει την προμήθεια αερίου στην Ευρώπη και καθιστά τις τιμές του υψηλότερες. Είναι αμφίβολο αν η μη λειτουργία του αγωγού βλάπτει τη Ρωσία, η οποία ευνοείται από τις υψηλές τιμές του φυσικού αερίου. Βέβαιη πρέπει να θεωρείται και η άρνηση της Γαλλίας να ενεργοποιηθεί το ΝΑΤΟ – ο Μακρόν, άλλωστε, θεωρεί «εγκεφαλικά νεκρή» τη Συμμαχία. Άρα ανάμιξη του ΝΑΤΟ στο ουκρανικό δεν θα υπάρξει, παρά τις ψυχροπολεμικές δηλώσεις του ατυχούς γραμματέα του. Βεβαίως, ούτε και οι ΗΠΑ θα αναμιχθούν στρατιωτικά, και μάλιστα μονομερώς. Μόλις πρόσφατα αποχώρησαν ηττημένες από το Αφγανιστάν, οπότε μια νέα περιπέτεια και ιδίως με τη Ρωσία είναι αδιανόητη. Ουσιαστικά η Ουάσινγκτον εκείνο που επιδιώκει είναι να εκμεταλλευτεί την επιθυμία της ουκρανικής ηγεσίας να ενταχθεί η χώρα στις δυτικές δομές και να ανακτήσει τον έλεγχο περιοχών που της ανήκουν. Ενισχύουν την Ουκρανία παντοιοτρόπως αλλά δεν θα αναμιχθούν. Θα επιδιώξουν έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπου (proxy war) με σκοπό να απασχολούν τη Ρωσία σε μια περιοχή που τους ενδιαφέρει. Η Μόσχα από την πλευρά της βολεύεται με την παρούσα κατάσταση. Μπορεί να ενίσχυσε τις στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή, όμως το έκανε εντός των συνόρων της, κάτι που είναι δικαίωμά της. Δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει καμιά εισβολή στην Ουκρανία. Θα το κάνει μόνο αν διαπιστώσει πως οι ουκρανικές δυνάμεις θα νικήσουν τους εξεγερμένους ρωσόφωνους αντάρτες των ανατολικών περιοχών. Αλλά τίποτε δεν δείχνει πως τα πράγματα θα φθάσουν ως εκεί. Ήδη η ουκρανική ηγεσία και ο ουκρανικός λαός αντιλαμβάνονται πως η χώρα κινδυνεύει να πέσει θύμα αμερικανικών –και όχι δυτικοευρωπαϊκών– πολιτικών επιδιώξεων και αρχίζουν να διαφαίνονται σημάδια διαλλακτικότητας. Εν ολίγοις, πολεμική αναμέτρηση δεν θα έχουμε. Ούτε το Κίεβο θα πέσει στην αμερικανική παγίδα. Οι Αμερικανοί δεν θα κάνουν πίσω στο δικαίωμα της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, δεν θα αποσύρουν δυνάμεις και οπλικά συστήματα. Οι Ρώσοι δεν θα αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τα σύνορα και θα επιμείνουν στην απαίτησή τους να μην επεκταθεί το ΝΑΤΟ εγγύτερα της χώρας τους και στο δόγμα ότι οι χώρες έχουν δικαίωμα να επιλέξουν αμυντική συμμαχία, όχι όμως σε βάρος της ασφάλειας γειτονικών τους χωρών. Το ερώτημα τώρα είναι γιατί τα κάνουν όλα αυτά οι Αμερικανοί; Με την πολιτική που ακολουθούν και την κατάχρηση του μέτρου των κυρώσεων ωθούν τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν σε μία συνεργασία μεταξύ τους, ενώ θα τους συνέφερε η αντιμετώπιση των δυνάμεων αυτών μεμονωμένα. Απομειώνουν, επίσης, τη δυνατότητα του νομίσματός τους ως διεθνούς αποθεματικού και συναλλαγματικού μέσου. Και έρχονται σε αντίθεση και με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους. Για τους τελευταίους, τους Ευρωπαίους δηλαδή, παρουσιάζεται μια εξαιρετική ευκαιρία να αντιληφθούν ότι η τυφλή προσκόλληση στις ΗΠΑ είναι αδιέξοδη. Και να αρχίσουν να σκέφτονται την ανάγκη διαμόρφωσης μιας πιο συνεκτικής αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής που θα δώσει στην Ευρώπη γεωπολιτικό εκτόπισμα. Τελικά η ουκρανική κρίση μπορεί να αποδειχθεί καταλύτης αλλαγών στην περιοχή μας με θετικό πρόσημο. Πάντως, πόλεμος δεν θα γίνει. | Εμβόλιο: Μαζική ύπνωση; Posted: 31 Jan 2022 10:00 AM PST Ο Mατίας Ντεσμέτ είναι καθηγητής κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης στο Βέλγιο. Παραδίδει μαθήματα ατομικής ψυχανάλυσης, ψυχοθεραπείας και ψυχολογίας πλήθους. Είναι ειδικός στην τυραννία, τον ολοκληρωτισμό και τη μαζική ύπνωση. Σε μια ανάρτηση στο διαδίκτυο, ο καθηγητής Ντεσμέτ εξηγεί πώς σχηματίζεται η μαζική ύπνωση. Όταν αυτή η δυστοπική περίοδος καταλήξει στα βιβλία της ιστορίας, θα αναρωτηθούμε πώς συνέβησαν όλα αυτά, αλλά η ανάλυση του Ντεσμέτ μας δίνει ήδη σήμερα ακριβείς ενδείξεις για το τι εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Πώς, δηλαδή, είναι δυνατόν η ανθρώπινη ζωή να έχει καταντήσει αλυσοδεμένη και υποδουλωμένη σε έναν Κώδικα QR, με την ελευθερία που παραχωρούν οι κυβερνώντες μετά από κάποια εμβόλια. Πώς ήταν δυνατόν να ανταλλάσσεται η ελευθερία με ένα spritz στο μπαρ και να διαιρούμε την κοινωνία σε εμβολιασμένους και μη. Πώς η ζωή μας έχει περιοριστεί σε σάρωση μιας εφαρμογής, σαν να ήταν φαγητό αγορασμένο από το ράφι της υπεραγοράς. Πώς ήταν δυνατόν να δικαιολογούμε αυτή την εκτροπή στο όνομα μιας μόνιμης έκτακτης ανάγκης, με ένα εκβιαστικό κράτος το οποίο, προστατευόμενο πλήρως από κάθε ποινική και αστική ευθύνη, μας λέει τι να κάνουμε με το σώμα μας στο όνομα υποτιθέμενων συλλογικών αιτημάτων και της προστασίας της υγείας. Πώς ήταν δυνατόν να αναγορεύουμε την επιστήμη σε θρησκεία και το τοτέμ του εμβολίου σε πανάκεια για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας. Πώς, μεταξύ άλλων, όλα αυτά ήταν δυνατά σε ένα έθνος, όπως η Γαλλία, σε αντίθεση με το υπέροχο Σύνταγμά της, το Διαφωτιστικό παρελθόν και τις ιερές αρχές της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφότητας. Πάνω απ’ όλα, καθώς μέσα σε μόλις δύο χρόνια κατέστη δυνατό να διαγραφούν δεκαετίες αγώνων και αιματοχυσίας για να καθιερωθούν οι ελευθερίες που μας ανήκουν ως ανθρώπινα όντα. Ο Βέλγος ερευνητής αναρωτιέται εδώ και καιρό για τη συλλογική ύπνωση που λαμβάνει χώρα, ακόμη και μπροστά στα παράλογα και αντιφατικά κυβερνητικά μέτρα. Μια ύπνωση που οδηγεί τα άτομα να θυσιάζουν οικειοθελώς την ελευθερία τους, ακόμη και τώρα που η εξαιρετικά μεταδοτική αλλά μη θανατηφόρα παραλλαγή Oμικρον φαίνεται να σηματοδοτεί το σημείο καμπής προς το τέλος της πανδημίας του Covid 19. Σύμφωνα με τον Ντεσμέτ, υπάρχουν τέσσερις βασικές προϋποθέσεις για να είναι η κοινωνία ευάλωτη στη μαζική ύπνωση: 1) Έλλειψη κοινωνικών σχέσεων, η απομόνωση και ο συνακόλουθος φόβος. 2) Ελλειψη νοήματος ή σκοπού στη ζωή. 3) Κυμαινόμενο άγχος (απλώς κοιτάξτε τον αριθμό των φαρμάκων κατά του άγχους και της κατάθλιψης που συνταγογραφούνται κάθε χρόνο). 4) Υψηλά επίπεδα απογοήτευσης και επιθετικότητας. Ψέματα και αντιφάσεις από το κυρίαρχο ρεύμα θεωρήθηκαν ως αλήθειες από τις μάζες, που συνεχώς βρίσκονται σε ένταση από μια αφήγηση εμπνευσμένη από το φόβο του ιού και το μίσος προς τους διστακτικούς προς το εμβόλιο ή εκείνους που έχουν ερωτηματικά για τις κυβερνητικές αποφάσεις. Αυτοί θεωρούνται παρίες για γέλια και αποκλείονται από την κοινωνία, ακόμα κι αν είναι γιατροί, επιστήμονες και νομπελίστες. Ο Ντεσμέτ λέει: «Οι γονείς που τρυπούν τόσο λαίμαργα τα παιδιά τους μπαίνουν στη συνείδηση του πλήθους που καλείται «μαζικός σχηματισμός». Αυτή η κοινωνική αλλαγή συμβαίνει όταν υπάρχει ή υπήρξε μια περίοδος αιωρούμενου φόβου και είναι ένα βήμα στο δρόμο προς ένα ολοκληρωτικό κράτος. Ο ολοκληρωτισμός ξεκινά πάντα με ένα μαζικό σχηματισμό μεταξύ του πληθυσμού. Δεν είναι το ίδιο με μια δικτατορία. Σε μια δικτατορία, οι άνθρωποι υπακούουν από κυρίαρχο φόβο για τον δικτάτορα στην κορυφή, αλλά ο ολοκληρωτισμός είναι το αντίθετο. Ο κόσμος υπνωτίζεται να υπακούει «στο καλό της συλλογικότητας». (…) Δεν είναι πια ορθολογικοί ή επικριτικοί όπως πριν, δεν ακολουθούν πια τη λογική». Ο λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτό το συλλογικό παραλήρημα, «είναι ότι σε αυτή την αφήγηση βρίσκουν έναν νέο κοινωνικό δεσμό. Η επιστήμη, η λογική και η επιείκεια είναι άσχετες με όλα αυτά». Ο Ντεσμέτ υπογραμμίζει τη διαφορά μεταξύ μιας ανερχόμενης δικτατορίας και του ολοκληρωτισμού: «Κατά κανόνα, σε μια κλασική δικτατορία, ο δικτάτορας γίνεται πιο ήπιος και λιγότερο επιθετικός μόλις φιμωθούν οι διαφωνούμενες φωνές, η αντιπολίτευσή του. Μόλις πάρει την πλήρη εξουσία, δεν χρειάζεται πλέον να είναι επιθετικός και μπορεί να καταφύγει σε άλλα μέσα για να διατηρήσει τον έλεγχο. Σε ένα ολοκληρωτικό κράτος συμβαίνει το αντίθετο. Αυτό είναι θεμελιώδες για να το καταλάβουμε, γιατί σε μια ολοκληρωτική κοινωνία, από τη στιγμή που η αντιπολίτευση φιμωθεί, τότε το κράτος διαπράττει τις μεγαλύτερες και σκληρότερες φρικαλεότητες του». Τα τελευταία δύο χρόνια, οι αντίθετες ιδέες για τον Covid και τα εμβόλια αποσιωπήθηκαν έγκαιρα. Αναρωτιέμαστε, λοιπόν, πότε η επιστήμη αποφάνθηκε οριστικά, κατέστη αδιαμφισβήτητη και πότε απέκλεισε κάθε διάλογο. Και γιατί, μετά από δύο χρόνια, η προπαγάνδα μας σφυροκοπά όλο και περισσότερο το μοναδικό εμβόλιο για όλους, φτάνοντας σε πραγματικές μορφές δίωξης υγιών ανθρώπων, ένοχων μόνο για την άρνηση μιας επιβεβλημένης ιατρικής θεραπείας; Πώς γίνεται μετά τα χρόνια του να σημειώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός μολύνσεων μεταξύ των κατόχων του δελτίου υγείας, αφού οι μη εμβολιασμένοι μάλιστα εμποδίζονταν να ζουν και να κυκλοφορούν ελεύθερα; Πού είναι η λογική όλων αυτών των μέτρων που είναι πολιτικά και, φυσικά, όχι υγειονομικά; Στην πραγματικότητα, σήμερα, η πολιτική σφετερίστηκε τη βιολογική ζωή. Ο περίφημος Κώδικας της Νυρεμβέργης και η «ενημερωμένη συναίνεση» γεννήθηκαν ακριβώς ως άμυνα του ατόμου έναντι ορισμένων επικίνδυνων επεκτάσεων της πολιτικής εξουσίας. Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι μάζες ανέκαθεν πίστευαν στον δικτάτορα της συνοικίας και ότι το λάθος κράτησε έως ότου τα έθνη βυθίστηκαν στην άβυσσο των πολέμων και της λεηλασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των λαών. Σήμερα, στην ψηφιακή εποχή, βιώνουμε μια άνευ προηγουμένου μορφή πραξικοπήματος με τη μορφή υγειονομικής πολιτικής, μεταξύ διαταγμάτων που εκδίδονται στο άψε-σβήσε και αέναου εμβολιασμού στηριζόμενου σε μια νέα μορφή σωτηριολογικής πίστης. Όλα κατακλύζονται από τη βιασύνη και την αλαζονεία του υγειονομικού Λεβιάθαν, που όλο και γίνεται πιο νευρικός και πάντοτε αχόρταγος με τις ζωές όλων, εμβολιασμένων ή μη, τώρα πιο «ανθρώπινων». Η ιστορία μας διδάσκει ότι ακόμη και τα ξόρκια κάποτε λύνονται. Είναι μια περίοδος επαγρύπνησης περιμένοντας να πέσει η αυλαία αυτής της κωμωδίας του παραλόγου, με όλους τους θλιβερούς πρωταγωνιστές της, και η Ζωή που, παρά τη βία που συναντά κατά καιρούς, κερδίζει πάντα, ενώ αυτή η ψευδής χρηστή διακυβέρνηση καταλήγει καταβροχθίζοντας τον εαυτό της. | Ψυχολόγοι κατηγορούν τη «μονάδα προώθησης» της βρετανικής κυβέρνησης για χρήση «κατάφωρα ανήθικων» τακτικών φόβου για να τρομάξει το κοινό ώστε να ακολουθήσει τους κανόνες για τον Covid Posted: 31 Jan 2022 09:00 AM PST Οι ψυχολόγοι έχουν προειδοποιήσει ότι η «μονάδα προώθησης» της κυβέρνησης χειραγωγεί την τακτική του φόβου με τρόπο που μοιάζει με την Κίνα για να εξαναγκάσει το τρομοκρατημένο κοινό να ακολουθήσει τους αυστηρούς κανόνες του Covid. Οι βουλευτές πρόκειται να ξεκινήσουν έρευνα για τη συμπεριφορά των δημοσίων υπαλλήλων που βρίσκονται πίσω από τη «μονάδα προώθησης» του Νο 10 – που χρησιμοποιείται από την Downing Street για να επηρεάσει διακριτικά τη συμπεριφορά του κοινού – εν μέσω φόβων ότι χρησιμοποίησαν «εξαιρετικά ανήθικες» τακτικές με τρόπο παρόμοιο με αυτές που παρατηρούνται σε αυταρχικά κράτη. 40 ψυχολόγοι συνυπέγραψαν επιστολή προς την Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης και Συνταγματικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου, προειδοποιώντας για τις ανήθικες διαφημίσεις που χρησιμοποιούν συνθήματα όπως: «Μείνετε στο σπίτι για να σώσετε ζωές» και «αν βγείτε έξω και το διαδώσετε, οι άνθρωποι θα πεθάνουν». Η χρήση τηλεοπτικών εικόνων που έδειχναν «τους οξέως ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας» και η «μακάβρια μονοσήμαντη εστίαση στον αριθμό των θανάτων από το Covid-19 χωρίς αναφορά στη θνησιμότητα από άλλες αιτίες» αποτέλεσαν επίσης αντικείμενο κριτικής από την ομάδα. Στις παρατηρήσεις των ψυχολόγων σημειώθηκε επίσης ένα κυβερνητικό υπόμνημα που κοινοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2020, το οποίο πρότεινε να αυξηθεί το «αντιλαμβανόμενο επίπεδο προσωπικής απειλής μεταξύ εκείνων που είναι εφησυχασμένοι». Στην επιστολή προστίθεται: «Η διαπόμπευση και ο εξιλαστήριος αποδιοπομπαίος τράγος έχουν ενθαρρύνει ορισμένους ανθρώπους να παρενοχλούν όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να φορέσουν κάλυψη προσώπου. ‘Το πιο ανησυχητικό είναι ότι τα διογκωμένα επίπεδα φόβου θα έχουν συμβάλει σημαντικά στους πολλές χιλιάδες υπερβολικούς θανάτους μη κοβιδίων που συνέβησαν στα σπίτια των ανθρώπων, καθώς τα στρατηγικά αυξημένα άγχη αποθαρρύνουν πολλούς από το να αναζητήσουν βοήθεια για άλλες ασθένειες. «Οι κυβερνητικοί επιστήμονες που χρησιμοποιούν φόβο, ντροπή και αποδιοπομπαίους τράγους για να αλλάξουν μυαλά είναι μια ηθικά αμφίβολη πρακτική που από ορισμένες απόψεις μοιάζει με τις τακτικές που χρησιμοποιούν ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως η Κίνα, όπου το κράτος προκαλεί πόνο σε ένα υποσύνολο του πληθυσμού του σε μια προσπάθεια να εξαλείψει τις πεποιθήσεις και τη συμπεριφορά που αντιλαμβάνεται ως αποκλίνουσες». Η ομάδα επέκρινε επίσης τη χρήση τηλεοπτικών εικόνων που έδειχναν «τους βαριά ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας» και τη «μακάβρια μονοσήμαντη εστίαση στον αριθμό των θανάτων από το Covid-19 χωρίς αναφορά στη θνησιμότητα από άλλες αιτίες». Η Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης και Συνταγματικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου πρόκειται τώρα να διερευνήσει τη χρήση των διαφημίσεων τρόμου από τη μονάδα «ώθησης» κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ο William Wragg, πρόεδρος της επιτροπής, δήλωσε στην Telegraph: «Το κεντρικό ζήτημα είναι πώς η «ώθηση» εντάσσεται στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και της ευθύνης των υπουργών. «Κανονικά, είναι αρκετά απλό να γνωρίζουμε πού βρίσκονται οι γραμμές λογοδοσίας μεταξύ του νόμου, των βουλευτών που ελέγχουν τον νόμο και του κοινού που τον ακολουθεί. «Και αυτό είναι ένα ευρύτερο ερώτημα σχετικά με το πόσα, σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία, βρίσκονται εκτός αυτής της προσέγγισης». Η ομάδα που ξεκίνησε από την κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον το 2010, ήταν υπεύθυνη για τον θετικό επηρεασμό της συμπεριφοράς με μικροσκοπικές αλλαγές χωρίς την εισαγωγή νομοθεσίας. Επίσημα γνωστή ως «ομάδα κατανόησης της συμπεριφοράς», η αρμοδιότητα της μονάδας επεκτάθηκε για να ενθαρρύνει τη συμμόρφωση του κοινού με τους κανονισμούς του Covid κατά την έναρξη της πανδημίας. Οι προηγούμενες επιτυχίες της περιλάμβαναν την ενίσχυση της ποικιλομορφίας στην αστυνομία, τη βοήθεια του Κέντρου Εργασίας να βγάλει περισσότερους ανθρώπους από τα επιδόματα και την αύξηση του αριθμού των δωρητών οργάνων. Ωστόσο, η «μονάδα προώθησης» έχει δεχτεί σημαντικά πυρά τις τελευταίες εβδομάδες για τον ρόλο της στον επηρεασμό της κοινής γνώμης καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης του Covid. Μετάφραση από το πρωτότυπο: Καταχανάς: (Γ. Μεταξάς) | Διώκονται επειδή απέδειξαν πως η πλειονότητα των βιαστών είναι μετανάστες! Posted: 31 Jan 2022 08:00 AM PST Μια πρόσφατη περίπτωση στη Σουηδία θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί πολιτικοί και ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων συχνά ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για υψηλότερη εγκληματικότητα στις κοινότητες μεταναστών στις δυτικές κοινωνίες. Μια πρόσφατη περίπτωση στο Πανεπιστήμιο του Λουντ χρησιμεύει τώρα ως ξεκάθαρο παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν οι έρευνες προσπαθούν να συγκεντρώσουν επιστημονικά στοιχεία σχετικά με ζητήματα που μπορεί να μην υποστηρίζουν την επίσημα εγκεκριμένη πολιτική αφήγηση. Αποδεικνύει επίσης ότι οι πόροι περιορίζονται για τη μελέτη των επιπτώσεων της μετανάστευσης, πώς η έρευνα για το θέμα δεν επιτρέπεται από τα πανεπιστήμια και πώς οι επιστήμονες που δεν υπακούουν στους περιορισμούς αντιμετωπίζουν σοβαρές διώξεις. Αυτό συνέβη στην καθηγήτρια Κριστίνα Σούντκουστ από το Πανεπιστήμιο Λούντ της Σουηδίας, η οποία μαζί με δύο άλλους συναδέλφους της, διεξήγαγε λεπτομερή έρευνα για το προφίλ εκείνων που διαπράττουν σεξουαλική βία στη Σουηδία. Η έρευνα δεν στόχευε στον ρατσιστικό χαρακτηρισμό των δραστών, όπως το έθεσαν οι ίδιοι οι επιστήμονες, αλλά εντούτοις ανακάλυψαν κάποια στοιχεία για το εθνικό προφίλ των βιαστών τυχαία. Η Σούντκουστ, η οποία είναι η πιο αναφερόμενη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιό της σχετικά με την κοινωνική έρευνα, τώρα ερευνάται για δημοσίευση μιας μη εξουσιοδοτημένης έκθεσης έρευνας και μπορεί να αντιμετωπίσει ποινική δίωξη επειδή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πλειονότητα των βιασμών διαπράττονται από μετανάστες στη χώρα. Τι δείχνει όμως η έρευνα; Τα δημοσιευμένα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μετανάστες όχι μόνο υπερεκπροσωπούνται δυσανάλογα σε περιπτώσεις βιασμού, αλλά παρόλο που αποτελούν μειονότητα στη Σουηδία, διαπράττουν τη συντριπτική πλειοψηφία της σεξουαλικής βίας. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η μελέτη ανέλυσε μόνο περιπτώσεις μεταξύ της περιόδου 2000 και 2015, δηλαδή πριν από την τεράστια εισροή μεταναστών το 2015 από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Στήριξαν τη μελέτη τους σε ένα δείγμα 3.000 καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις βιασμού. Όπως προαναφέρθηκε, στόχος της μελέτης δεν ήταν να διερευνηθεί η εθνοτική καταγωγή των δραστών, αλλά να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν κοινοί παρονομαστές σε θέματα υγείας, κοινωνικής θέσης, απασχόλησης κ.λπ. Οι αποκαλύψεις για το εθνοτικό προφίλ ήταν μόνο ένα βοηθητικό εύρημα, αλλά ήταν αδύνατο να αγνοηθούν. |
| | |
