Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ ΟΔΕΓ

Αγαπητά Μέλη - Αγαπητοί φίλοι,

Σας προωθούμε :

1. Το πρόγραμμα των πολιτιστικών εκδηλώσεων στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού για τον μήνα Σεπτέμβριο.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.odeg.gr/oi-ekdhlwseis-mas/parallhles-ekdhlwseis/718-septemvrios-sto-moyseio-byzantinou-politismou.html

2. Την προκήρυξη του Πανελλήνιου διαγωνισμού για την συγγραφή ιστορικού μυθιστορήματος, για πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα από τον Εκδοτικό Οίκο "Ωκεανός" σε συνεργασία με το "Διεθνές Κέντρο Κώστας Κυριαζής" (ΔΚΚΚ).

Ο διαγωνισμός ανοίγει την 1η Σεπτεμβρίου 2017 και λήγει στις 31 Αυγούστου 2018.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.odeg.gr/oi-ekdhlwseis-mas/parallhles-ekdhlwseis/717-prokiriksi-diagwnismou-istorikou-mythistorimatos-01-09-2017-31-08-2018.html

3. Το Δελτίον Τύπου που αφορά τον «Ιστότοπο Εμμανουήλ Κριαρά» του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών, μια ηλεκτρονική εφαρμογή, η οποία αξιοποιεί την δωρεά της Βιβλιοθήκης και σημαντικού τμήματος του Αρχείου που ο κορυφαίος Έλληνας φιλόλογος κληροδότησε στο Ινστιτούτο με την διαθήκη του.

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.odeg.gr/oi-ekdhlwseis-mas/parallhles-ekdhlwseis/719-istotopos-emmanouil-kriara-ins.html

Γεώργιος Απ. Παυλάκος
Γεν. Γραμματέας ΟΔΕΓ

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Tηλ.: 210 7718077 - κιν.: 697 3309925
Φαραντάτων 31 - 115 27 Αθήνα
Ηλ-διεύθυνση : odeg@otenet.gr
Ιστότοπος : www.odeg.gr
Σκάιπ : poddeg
Φ/Β: https://goo.gl/uGZM4B

Θέλετε να αλλάξετε τον τρόπο που λαμβάνετε αυτά τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου;
Μπορείτε να ενημερώσετε τις προτιμήσεις σας ή να διαγραφείτε από αυτή τη λίστα

This email was sent to kostas01@cyta.gr
why did I get this? unsubscribe from this list update subscription preferences
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ · Φαραντάτων 31 · Αθήνα, Αττική 115 27 · Greece

Ολα τα γλυπτά των Αθηνών. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

Είναι αξιέπαινοι όσοι εδημιούργησαν αυτό το αριστούργημα, για την ενημέρωση εύκολα ,άμεσα και χωρίς να κινηθείς από τον χώρο σου.

Ι.Π

Εξαιρετική ανιδιοτελής εργασί α μιάς μικρής ομάδας ανθρώπων, στις αρχές του 2014, που φωτογράφησε, χαρτογράφησε και περιέγραψε, όλα τα γλυπτά των Αθηνών. Μια εγκυκλοπαίδεια τέχνης για μικρούς και μεγάλους. Μπράβο τους ! ! !

www.athenssculptures.com

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily ________________________________________ • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 6ο) • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 5ο) • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 4ο) • Τσόμσκι: "H Eλλάδα θα διαλυθεί!" • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 3ο) • Μελάνωμα στο νύχι, στις άκρες των δακτύλων. Σκούρες γραμμές στα νύχια μπορεί να οφείλονται σε αιμάτωμα ή καρκίνο; • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 2ο) • Το σώμα της αντοχής και άλλα κείμενα του Ν. Λυγερού • Δελτίο Τύπου της Ελεύθερης Πατρίδας για τις εκλογές • ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ (μέρος 1ο) • Αντίχριστος και Παγκοσμιοποίηση • Επάνοδος των εθνών-κρατών ή ανάδυση μιας νέας μορφής παγκοσμιοποίησης; • Της Κορέας…

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Το ψέμα και η ιστορική πραγματικότητα Το ψέμα και η ιστορική πραγματικότητα Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος Όσο υπήρχε το «σιδηρούν παραπέτασμα» οι μύθοι για τον «κομμουνιστικό παράδεισο» διοχετεύονταν εντέχνως και καταιγιστικά στη Δύση μέσα από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του. Το εντυπωσιακό είναι ότι στη χώρα μας συνεχίζεται ο μύθος είκοσι οκτώ χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και την αποκάλυψη της πραγματικότητας. Οι Έλληνες κομμουνιστές αρνούνται την ύπαρξη των γκουλάγκ, όπως οι ναζιστές αρνούνται την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η άρνηση Κοντονή να συμμετάσχει στην ημέρα μνήμης για τα θύματα του κομμουνισμού στο Ταλίν της Εσθονίας και η σχετική δήλωσή του είναι κίνηση τακτικής μπρος στα κυβερνητικά αδιέξοδα. Μπορεί να είναι και έτσι. Όμως εκφράζει και μια αντίληψη αρνήσεως της πραγματικότητας. Όπως έγραψε ο Όργουελ στο μυθιστόρημά του «Πεθαίνοντας στην Καταλονία» η άρνηση της ύπαρξης της πραγματικής αλήθειας για την ολοκληρωτική κοινωνία μπορεί να οδηγήσει σε ένα κόσμο εφιαλτικό «στον οποίο ο Αρχηγός ή η κλίκα που θα εξουσιάζει θα ελέγχει όχι μόνο το παρόν και το μέλλον, αλλά και το παρελθόν. Αν ο Αρχηγός ή η κλίκα πει ότι το τάδε γεγονός “δεν συνέβη ποτέ”, ε, τότε δεν συνέβη ποτέ...Αν πει ότι δύο και δύο κάνουν πέντε, τότε δύο και δύο κάνουν πέντε.... Και επιλέγει ο Όργουελ: “Αυτή η προοπτική με τρομάζει πολύ περισσότερο από τις βόμβες”...». Η αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας και συνείδησης και η προσαρμογή της στις επιταγές του Κόμματος είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του κομμουνισμού. Γράφει σχετικά ο σημαντικός Έλληνας στοχαστής Κώστας Παπαϊωάννου: «Ο μοντέρνος (και κύρια ο μαρξιστικός) ολοκληρωτισμός κατάλαβε ότι μέσα σε μια κοινωνία, όπου η κύρια λειτουργία της ιστορικής συνείδησης είναι να κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν με νηφάλια μάτια τη θέση τους μέσα στον κόσμο και στις μεταξύ τους σχέσεις, ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ο ολοκληρωτικός εξανδραποδισμός του ανθρώπου είναι να ξεριζωθεί από την ψυχή του αυτή η ιστορική συνείδηση και να σκεπαστούν όλες οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους από την ομίχλη της προπαγανδιστικής απάτης, έτσι που τα ίδια τα γεγονότα να χάσουν την ιστορικότητά τους και να μεταμορφωθούν σε απλές αλληγορίες αυτής της μυθικής αλληγορίας ανάμεσα στον “προοδευτικό διαφωτισμό” και τον “αντιδραστικό σκοταδισμό”...». Τα τελευταία χρόνια, ως Έλληνες, βιώνουμε τις επιθέσεις της αριστερής ιντελιγκέντσιας στην ιστορία μας και στην εθνική μας συνείδηση. Για τον διχασμό της αντίληψης των κομμουνιστών ως προς τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα γκουλαγκ ο Κ. Παπαϊωάννου γράφει στο έργο του «Η κρίση του μαρξισμού και ο διάλογος Μαρξ – Χέγκελ»: « Με ποιο δικαίωμα ο σημερινός μαρξιστής μπορεί να καταδικάζει τη φασιστική βαρβαρότητα, όταν ξέρει ότι ο φασισμός δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αντιγράψει τα πιο ουσιαστικά χαρακτηριστικά του μαρξιστικού ολοκληρωτισμού, από την οργάνωση του μονολιθικού κόμματος, την ολιγαρχία των στελεχών και τη λατρεία του αρχηγού, μέχρι την εξόντωση των ιδεολογικών αντιπάλων και την ισοπέδωση των ατόμων και των ομάδων μέσα σε έναν απεριόριστο κονφορμισμό;» Τα θύματα του κομμουνισμού Τα θύματα του ολοκληρωτισμού εκατομμύρια. Ο συγγραφέας Βαρλάμ Σαλάμοφ περιέγραψε τη ζωή στα γκουλάγκ, στο έργο του «Ιστορίες από την Κολιμά». Το ίδιο έπραξε και ο Σολζενίτσιν, με «Το αρχιπέλαγος γκουλάγκ». Ο Σαλάμοφ σημειώνει: « Τυπικά η Κολιμά ήταν όπως το Νταχάου, ένα ειδικό στρατόπεδο για τους αμετανόητους – πολιτικούς και ποινικούς. Και τους κρατούσαν μαζί. Με εντολή άνωθεν...». Η Κολιμά είναι περιοχή και απώτερο σημείο της Σιβηρίας. Σ’ αυτήν υπήρχαν 120 στρατόπεδα συγκέντρωσης, με 900.000 κρατούμενους. Πόλη της η Μαγκαντάν. Ιδρύθηκε το 1933, για την είσοδο και την έξοδο των κρατουμένων. Σ’ αυτήν μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος ανεγέρθηκε 15 μέτρων ύψους μνημείο για τα θύματα των γκουλάγκ. Φέρει το όνομα «Η μάσκα της θλίψης» και συνδέεται με τον «Δρόμο των οστών». Πρόκειται για τον εθνικό δρόμο Μ56, που συνδέει τη Μαγκαντάν με το Γιακούτσκ. Είναι μήκους 2.032 χιλιομέτρων και ονομάστηκε έτσι στη μνήμη των κατάδικων, που εργαζόμενοι στην κατασκευή του πέθαιναν και θάβονταν επί τόπου, κάτω από το οδόστρωμα. Αυτοί που υπέστησαν βασανιστήρια και απάνθρωπη καταπίεση ήσαν οι χριστιανοί. Οι κομμουνιστές έκλεισαν ναούς και τους μετέτρεψαν σε κατοικίες, χώρους ποικίλων εκδηλώσεων, κινηματογράφους. Δίωξαν κληρικούς, ένας από τους οποίους είναι ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός, επίσκοπος Συμφερουπόλεως, και λαϊκούς για μόνο την πίστη τους. Χιλιάδες πέθαναν ως μάρτυρες. Η αθεϊστική προπαγάνδα και η επιχείρηση γελοιοποίησης της πίστης ήταν έντονη επί εβδομήντα χρόνια. Όμως σε αυτά τα χρόνια της αθεϊστικής προπαγάνδας και της απάνθρωπης καταπίεσης κάθε θρησκευτικής ελευθερίας, η Πίστη επέζησε, κυρίως χάρη στην γιαγιά και τον παππού και μάρτυρες κληρικούς και μοναχούς και σήμερα ξαναγυρίζει στην παλιά της άνθηση. Επί ολοκληρωτισμού υπέφεραν ιδιαίτερα οι λογοτέχνες και οι καλλιτέχνες γενικότερα. Για λόγους αξιοπρέπειας και ελευθερίας δεν υποτάσσονταν στην κομμουνιστική καθοδήγηση και στην κουλτούρα που αυτή ήθελε να επιβάλει και υπέφεραν διωγμούς, ανακρίσεις, φυλακίσεις, εξορίες και θάνατο. Ο Πάστερνακ, η Αχμάτοβα, ο σύζυγός της Νικολάι Γκουμιλιόφ, ο δεύτερος σύζυγός της Νικολάι Πούνιν και ο γιός της, ο Ιβάν Μπούνιν, ο Γεβγένι Ζαμιάτιν, ο Όσιπ Μάντελσταμ, η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Αρσένι Ταρκόφσκι (πατέρας του Αντρέι), ο Αλεξάντρ Μπλοκ, ο Γιόσιφ Μπρόντσκι, ο Ισαάκ Μπαμπέλ, ο Σινιάφσκι και ο Ντάνιελ, μαζί με τους Σολζενίτσιν και Σαλάμοφ είναι λίγοι από τους σημαντικούς συγγραφείς που υπέφεραν υπό το ολοκληρωτικό καθεστώς και που σχεδόν όλοι παραμένουν άγνωστοι στην Ελλάδα... Η στάση της «Αυγής» απέναντι στη σοβιετική καταπίεση Σε όσα τραγικά συνέβαιναν στους υπό κομμουνιστικό καθεστώς λαούς και ειδικότερα στους λογοτέχνες η «Αυγή», ιδεολογικό όργανο της ΕΔΑ και σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ, ευθυγραμμιζόταν πλήρως με τη σοβιετική γραμμή. Για την Ουγγρική Επανάσταση του 1956 κατά την εκδοχή της «Αυγής», «αντιλαϊκά, φασιστικά και αντιδραστικά στοιχεία... εξετράπησαν σε ένοπλες επιθέσεις, εκμεταλλευόμενα τους πόθους του ουγγρικού λαού, προκειμένου να ικανοποιήσουν τους αντιλαϊκούς σκοπούς τους» («Αυγή», 25/10/1956, σελ. 1,5,6). Η αφήγηση της «Αυγής» ακολουθούσε τη σοβιετική ερμηνεία για την εισβολή των τανκς στην Ουγγαρία. Επίσης ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης, στην εισήγησή του στο Γενικό Συμβούλιο του Κόμματος, κατά την πρώτη μετά την Πανελλήνια Συνδιάσκεψη σύνοδό του, (1-3 Δεκεμβρίου 1956) θεμελίωσε ιδεολογικά και πολιτικά «το δίκαιο της σοβιετικής επέμβασης στην Ουγγαρία», ως ανάγκη «να αποτραπεί η επικράτηση της φιλοπολεμικής Δεξιάς σε μια λαϊκή δημοκρατία, εφόσον είναι σε ισχύ το Σύμφωνο της Βαρσοβίας». Λογοκρισία και αστυνόμευση της σκέψης υπήρχε στο ΚΚΕ και στην ΕΔΑ. Χαρακτηριστικό της λογοκρισίας η απόρριψη το 1959 του κειμένου του Λουντέμη «Αιχμάλωτη πατρίδα» και το 1961 του έργου του Αλέξη Πάρνη «Το νησί της Αφροδίτης». Ένα παράδειγμα αστυνόμευσης της σκέψης είναι η ιδεολογική δίκη των υπευθύνων του υπό τον έλεγχο της ΕΔΑ περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Όταν οι υπεύθυνοί του δημοσίευσαν, το 1959, το διήγημα του σοβιετικού συγγραφέα Ντανιήλ Γκράνιν «Η σιωπή» εισήχθησαν στο «κομματοδικείο». Ιδεολογικοί δικαστές των υπευθύνων του περιοδικού οι Λεων. Κύρκος, Μάρκος Αυγέρης, Θέμος Κορνάρος, Δημ. Φωτιάδης, Παν. Φουντουράκης, Βαγγ. Σακελλάρης, Νίκ. Κιτσίκης και Γιάννης Ρίτσος. «Κατηγορούμενοι» οι υπεύθυνοι του περιοδικού Κώστας Κουλουφάκος, Τίτος Πατρίκιος, Μανόλης Φουρτούνης, Κώστας Πορφύρης και Δημ. Ραυτόπουλος, για τον οποίο «ένας περίεργος μηχανισμός αποκλεισμού είχε εξαιρέσει την παρουσία του και δικάστηκε ερήμην του». Τελικά το «παράπτωμα» της δημοσίευσης στοίχισε στους Δημ. Ραυτόπουλο και Μαν. Φορτούνη την απομάκρυνση τους από τη σύνταξη του περιοδικού και στην υπό νέα σύνθεση συντακτική επιτροπή του περιοδικού την επιβολή «κομματικού επιτρόπου», του Δημ. Δεσποτίδη. Για τη ταύτιση της «Αυγής» και του Μάρκου Αυγέρη στη σοβιετική προπαγάνδα ο Αιμ. Χουρμούζιος έγραψε στην «Καθημερινή»: «Ο Μάρκος Αυγέρης δεν θέλει να διαφέρει από τους ξύλινους ανθρώπους που έχει επιστρατεύσει η Μόσχα στην Ελλάδα, για να λένε κάθε φορά ναι-ναι, και όχι-όχι, όταν εκείνη λέει “ναι” ή όταν λέγει “όχι”». (Φύλλο της 27ης Νοεμβρίου 1958). (Προδημοσίευση αποσπασμάτων από το προς έκδοση βιβλίο του Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου «Εμφύλιες μάχες ιδεών»)

Το ψέμα και η ιστορική πραγματικότητα

Γράφει ο
Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

Όσο υπήρχε το «σιδηρούν παραπέτασμα» οι μύθοι για τον «κομμουνιστικό παράδεισο» διοχετεύονταν εντέχνως και καταιγιστικά στη Δύση μέσα από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του. Το εντυπωσιακό είναι ότι στη χώρα μας συνεχίζεται ο μύθος είκοσι οκτώ χρόνια μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού και την αποκάλυψη της πραγματικότητας. Οι Έλληνες κομμουνιστές αρνούνται την ύπαρξη των γκουλάγκ, όπως οι ναζιστές αρνούνται την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η άρνηση Κοντονή να συμμετάσχει στην ημέρα μνήμης για τα θύματα του κομμουνισμού στο Ταλίν της Εσθονίας και η σχετική δήλωσή του είναι κίνηση τακτικής μπρος στα κυβερνητικά αδιέξοδα. Μπορεί να είναι και έτσι. Όμως εκφράζει και μια αντίληψη αρνήσεως της πραγματικότητας.

Όπως έγραψε ο Όργουελ στο μυθιστόρημά του «Πεθαίνοντας στην Καταλονία» η άρνηση της ύπαρξης της πραγματικής αλήθειας για την ολοκληρωτική κοινωνία μπορεί να οδηγήσει σε ένα κόσμο εφιαλτικό «στον οποίο ο Αρχηγός ή η κλίκα που θα εξουσιάζει θα ελέγχει όχι μόνο το παρόν και το μέλλον, αλλά και το παρελθόν. Αν ο Αρχηγός ή η κλίκα πει ότι το τάδε γεγονός “δεν συνέβη ποτέ”, ε, τότε δεν συνέβη ποτέ...Αν πει ότι δύο και δύο κάνουν πέντε, τότε δύο και δύο κάνουν πέντε.... Και επιλέγει ο Όργουελ: “Αυτή η προοπτική με τρομάζει πολύ περισσότερο από τις βόμβες”...».

Η αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας και συνείδησης και η προσαρμογή της στις επιταγές του Κόμματος είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του κομμουνισμού. Γράφει σχετικά ο σημαντικός Έλληνας στοχαστής Κώστας Παπαϊωάννου: «Ο μοντέρνος (και κύρια ο μαρξιστικός) ολοκληρωτισμός κατάλαβε ότι μέσα σε μια κοινωνία, όπου η κύρια λειτουργία της ιστορικής συνείδησης είναι να κάνει τους ανθρώπους να βλέπουν με νηφάλια μάτια τη θέση τους μέσα στον κόσμο και στις μεταξύ τους σχέσεις, ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ο ολοκληρωτικός εξανδραποδισμός του ανθρώπου είναι να ξεριζωθεί από την ψυχή του αυτή η ιστορική συνείδηση και να σκεπαστούν όλες οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους από την ομίχλη της προπαγανδιστικής απάτης, έτσι που τα ίδια τα γεγονότα να χάσουν την ιστορικότητά τους και να μεταμορφωθούν σε απλές αλληγορίες αυτής της μυθικής αλληγορίας ανάμεσα στον “προοδευτικό διαφωτισμό” και τον “αντιδραστικό σκοταδισμό”...». Τα τελευταία χρόνια, ως Έλληνες, βιώνουμε τις επιθέσεις της αριστερής ιντελιγκέντσιας στην ιστορία μας και στην εθνική μας συνείδηση.

Για τον διχασμό της αντίληψης των κομμουνιστών ως προς τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα γκουλαγκ ο Κ. Παπαϊωάννου γράφει στο έργο του «Η κρίση του μαρξισμού και ο διάλογος Μαρξ – Χέγκελ»:

« Με ποιο δικαίωμα ο σημερινός μαρξιστής μπορεί να καταδικάζει τη φασιστική βαρβαρότητα, όταν ξέρει ότι ο φασισμός δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αντιγράψει τα πιο ουσιαστικά χαρακτηριστικά του μαρξιστικού ολοκληρωτισμού, από την οργάνωση του μονολιθικού κόμματος, την ολιγαρχία των στελεχών και τη λατρεία του αρχηγού, μέχρι την εξόντωση των ιδεολογικών αντιπάλων και την ισοπέδωση των ατόμων και των ομάδων μέσα σε έναν απεριόριστο κονφορμισμό;»

Τα θύματα του κομμουνισμού

Τα θύματα του ολοκληρωτισμού εκατομμύρια. Ο συγγραφέας Βαρλάμ Σαλάμοφ περιέγραψε τη ζωή στα γκουλάγκ, στο έργο του «Ιστορίες από την Κολιμά». Το ίδιο έπραξε και ο Σολζενίτσιν, με «Το αρχιπέλαγος γκουλάγκ». Ο Σαλάμοφ σημειώνει: « Τυπικά η Κολιμά ήταν όπως το Νταχάου, ένα ειδικό στρατόπεδο για τους αμετανόητους – πολιτικούς και ποινικούς. Και τους κρατούσαν μαζί. Με εντολή άνωθεν...».

Η Κολιμά είναι περιοχή και απώτερο σημείο της Σιβηρίας. Σ’ αυτήν υπήρχαν 120 στρατόπεδα συγκέντρωσης, με 900.000 κρατούμενους. Πόλη της η Μαγκαντάν. Ιδρύθηκε το 1933, για την είσοδο και την έξοδο των κρατουμένων. Σ’ αυτήν μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος ανεγέρθηκε 15 μέτρων ύψους μνημείο για τα θύματα των γκουλάγκ. Φέρει το όνομα «Η μάσκα της θλίψης» και συνδέεται με τον «Δρόμο των οστών». Πρόκειται για τον εθνικό δρόμο Μ56, που συνδέει τη Μαγκαντάν με το Γιακούτσκ. Είναι μήκους 2.032 χιλιομέτρων και ονομάστηκε έτσι στη μνήμη των κατάδικων, που εργαζόμενοι στην κατασκευή του πέθαιναν και θάβονταν επί τόπου, κάτω από το οδόστρωμα.

Αυτοί που υπέστησαν βασανιστήρια και απάνθρωπη καταπίεση ήσαν οι χριστιανοί. Οι κομμουνιστές έκλεισαν ναούς και τους μετέτρεψαν σε κατοικίες, χώρους ποικίλων εκδηλώσεων, κινηματογράφους. Δίωξαν κληρικούς, ένας από τους οποίους είναι ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός, επίσκοπος Συμφερουπόλεως, και λαϊκούς για μόνο την πίστη τους. Χιλιάδες πέθαναν ως μάρτυρες. Η αθεϊστική προπαγάνδα και η επιχείρηση γελοιοποίησης της πίστης ήταν έντονη επί εβδομήντα χρόνια. Όμως σε αυτά τα χρόνια της αθεϊστικής προπαγάνδας και της απάνθρωπης καταπίεσης κάθε θρησκευτικής ελευθερίας, η Πίστη επέζησε, κυρίως χάρη στην γιαγιά και τον παππού και μάρτυρες κληρικούς και μοναχούς και σήμερα ξαναγυρίζει στην παλιά της άνθηση.

Επί ολοκληρωτισμού υπέφεραν ιδιαίτερα οι λογοτέχνες και οι καλλιτέχνες γενικότερα. Για λόγους αξιοπρέπειας και ελευθερίας δεν υποτάσσονταν στην κομμουνιστική καθοδήγηση και στην κουλτούρα που αυτή ήθελε να επιβάλει και υπέφεραν διωγμούς, ανακρίσεις, φυλακίσεις, εξορίες και θάνατο. Ο Πάστερνακ, η Αχμάτοβα, ο σύζυγός της Νικολάι Γκουμιλιόφ, ο δεύτερος σύζυγός της Νικολάι Πούνιν και ο γιός της, ο Ιβάν Μπούνιν, ο Γεβγένι Ζαμιάτιν, ο Όσιπ Μάντελσταμ, η Μαρίνα Τσβετάγεβα, ο Αρσένι Ταρκόφσκι (πατέρας του Αντρέι), ο Αλεξάντρ Μπλοκ, ο Γιόσιφ Μπρόντσκι, ο Ισαάκ Μπαμπέλ, ο Σινιάφσκι και ο Ντάνιελ, μαζί με τους Σολζενίτσιν και Σαλάμοφ είναι λίγοι από τους σημαντικούς συγγραφείς που υπέφεραν υπό το ολοκληρωτικό καθεστώς και που σχεδόν όλοι παραμένουν άγνωστοι στην Ελλάδα...

Η στάση της «Αυγής» απέναντι στη σοβιετική καταπίεση

Σε όσα τραγικά συνέβαιναν στους υπό κομμουνιστικό καθεστώς λαούς και ειδικότερα στους λογοτέχνες η «Αυγή», ιδεολογικό όργανο της ΕΔΑ και σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ, ευθυγραμμιζόταν πλήρως με τη σοβιετική γραμμή. Για την Ουγγρική Επανάσταση του 1956 κατά την εκδοχή της «Αυγής», «αντιλαϊκά, φασιστικά και αντιδραστικά στοιχεία... εξετράπησαν σε ένοπλες επιθέσεις, εκμεταλλευόμενα τους πόθους του ουγγρικού λαού, προκειμένου να ικανοποιήσουν τους αντιλαϊκούς σκοπούς τους» («Αυγή», 25/10/1956, σελ. 1,5,6). Η αφήγηση της «Αυγής» ακολουθούσε τη σοβιετική ερμηνεία για την εισβολή των τανκς στην Ουγγαρία. Επίσης ο πρόεδρος της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης, στην εισήγησή του στο Γενικό Συμβούλιο του Κόμματος, κατά την πρώτη μετά την Πανελλήνια Συνδιάσκεψη σύνοδό του, (1-3 Δεκεμβρίου 1956) θεμελίωσε ιδεολογικά και πολιτικά «το δίκαιο της σοβιετικής επέμβασης στην Ουγγαρία», ως ανάγκη «να αποτραπεί η επικράτηση της φιλοπολεμικής Δεξιάς σε μια λαϊκή δημοκρατία, εφόσον είναι σε ισχύ το Σύμφωνο της Βαρσοβίας».

Λογοκρισία και αστυνόμευση της σκέψης υπήρχε στο ΚΚΕ και στην ΕΔΑ. Χαρακτηριστικό της λογοκρισίας η απόρριψη το 1959 του κειμένου του Λουντέμη «Αιχμάλωτη πατρίδα» και το 1961 του έργου του Αλέξη Πάρνη «Το νησί της Αφροδίτης». Ένα παράδειγμα αστυνόμευσης της σκέψης είναι η ιδεολογική δίκη των υπευθύνων του υπό τον έλεγχο της ΕΔΑ περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης». Όταν οι υπεύθυνοί του δημοσίευσαν, το 1959, το διήγημα του σοβιετικού συγγραφέα Ντανιήλ Γκράνιν «Η σιωπή» εισήχθησαν στο «κομματοδικείο». Ιδεολογικοί δικαστές των υπευθύνων του περιοδικού οι Λεων. Κύρκος, Μάρκος Αυγέρης, Θέμος Κορνάρος, Δημ. Φωτιάδης, Παν. Φουντουράκης, Βαγγ. Σακελλάρης, Νίκ. Κιτσίκης και Γιάννης Ρίτσος. «Κατηγορούμενοι» οι υπεύθυνοι του περιοδικού Κώστας Κουλουφάκος, Τίτος Πατρίκιος, Μανόλης Φουρτούνης, Κώστας Πορφύρης και Δημ. Ραυτόπουλος, για τον οποίο «ένας περίεργος μηχανισμός αποκλεισμού είχε εξαιρέσει την παρουσία του και δικάστηκε ερήμην του». Τελικά το «παράπτωμα» της δημοσίευσης στοίχισε στους Δημ. Ραυτόπουλο και Μαν. Φορτούνη την απομάκρυνση τους από τη σύνταξη του περιοδικού και στην υπό νέα σύνθεση συντακτική επιτροπή του περιοδικού την επιβολή «κομματικού επιτρόπου», του Δημ. Δεσποτίδη.

Για τη ταύτιση της «Αυγής» και του Μάρκου Αυγέρη στη σοβιετική προπαγάνδα ο Αιμ. Χουρμούζιος έγραψε στην «Καθημερινή»: «Ο Μάρκος Αυγέρης δεν θέλει να διαφέρει από τους ξύλινους ανθρώπους που έχει επιστρατεύσει η Μόσχα στην Ελλάδα, για να λένε κάθε φορά ναι-ναι, και όχι-όχι, όταν εκείνη λέει “ναι” ή όταν λέγει “όχι”». (Φύλλο της 27^ης Νοεμβρίου 1958).

(Προδημοσίευση αποσπασμάτων από το προς έκδοση βιβλίο του Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου «Εμφύλιες μάχες ιδεών»)

Είναι ο στρατός της Βόρειας Κορέας όσο ισχυρός πιστεύει ο Κιμ Γιονγκ Ουν;

ΑΥΞΟΜΕΙΟΥΜΕΝΗ ΕΝΤΑΣΗ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΟΡΕΑΣ ΑΛΛΑ ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
Ο ΚΙΜ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΚΛΗΡΟΣ ΠΑΙΧΤΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΡΓΗΣΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΘΟΥΝ ΩΣ ΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΙΣΟΝ.
ΟΙ ΗΠΑ ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΣΤΕΙ ΗΘΙΚΟ ΠΛΗΓΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ 25 ΕΚΑΤ. ΚΑΤΟΙΚΩΝ, ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ.
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟ . ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΤΙ ΝΕΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΥΝΑΜΕΩΝ.

ΑΜΦΙΚΤΥΩΝ

Είναι ο στρατός της Βόρειας Κορέας όσο ισχυρός πιστεύει ο Κιμ Γιονγκ Ουν;

Δημοσιευθηκε: 18.04.2017 | 19:23

ΦΩΤΟ REUTERS

- Ποια είναι η δύναμη του στρατού της Βόρειας Κορέας και ποια των κυριότερων εχθρών της
- Πόσο διαρκεί και ποια είναι η στρατιωτική εκπαίδευση των Βορειοκορεατών
- Μπορεί ο στρατιωτικός εξοπλισμός των δυνάμεων του Κιμ Γιονγκ Ουν να φοβίσει τους εχθρούς του ή είναι ξεπερασμένος;

Ο στρατός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας, είναι το κέντρο της βορειοκορεατικής κοινωνίας. Ο ίδιος ο πρόεδρος της χώρας είναι ταυτόχρονα ο διοικητής του και ο πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής.
Ο στρατός της χώρας χωρίζεται σε 5 σώματα: Ξηράς, Ναυτικό, Αεροπορία, οι πυραυλικές δυνάμεις και οι ειδικές δυνάμεις. Υπό τον έλεγχο του στρατού βρίσκονται και οι ερυθροφρουροί, που αποτελούν ένα παραστρατιωτικό σώμα πολιτοφυλακής.

Click4more «Θα σας εξαφανίσουμε!» – Απειλεί με πυρηνικό χτύπημα τις ΗΠΑ η Βόρεια Κορέα

Τα ενεργά στρατεύματα φτάνουν τους 700.000 ανθρώπους έχοντας από πίσω τους άλλα 4,5 εκατομμύρια εφέδρων. Κάθε άνδρας στη χώρα έχει την υποχρέωση στράτευσης για 9 χρόνια, ενώ μπορεί να κληθεί για επανεκπαίδευση ανά πάσα στιγμή. Θεωρείται ότι ο στρατιωτικός συσχετισμός Βόρειας και Νότιας Κορέας φτάνει το 2 προς 1 αν και η Νότια είναι σχεδόν διπλάσια σε πληθυσμό.

Το 2016 σύμφωνα με τα στοιχεία η Βόρεια Κορέα είχε στην κατοχή της, 70 υποβρύχια, 4.200 τανκς, 458 μαχητικά αεροσκάφη.
Κάθε χρόνο, πραγματοποιούνται τεράστιες παρελάσεις στο κέντρο της Πιονγιάνγκ, όπως αυτή που συνέβη το Σάββατο. Οι προετοιμασίες γι αυτές τις παρελάσεις συχνά ξεκινούν μήνες πριν την πραγματοποίησή τους. Παρά την πίεση που ασκείται από τη διεθνή κοινότητα, η Πιονγιάνγκ δεν κρύβει τις πυρηνικές τις βλέψεις. Εκτός από τις δοκιμές βαλιστικών πυραύλων, η Βόρεια Κορέα έχει πραγματοποίησε 5 πυρηνικές δοκιμές, δύο εκ των οποίων μέσα στο 2016. Η ηγεσία της χώρας ισχυρίζεται πως η τελευταία πυρηνική κεφαλή που δοκίμασε μπορεί να προσαρμοστεί στους πυραύλους της.

Εκτός από τις ΗΠΑ, οι σημαντικότεροι εχθροί της Πιονγιανγκ είναι οι γείτονες Νοτιοκορεάτες αλλά και οι Ιάπωνες. Η ηγεσία της Βόρειας Κορέας, προσπαθεί να πολύ συχνά να συσπειρώσει τους πολίτες της, χρησιμοποιώντας τον “εξωτερικό κίνδυνο” κάθε φορά που οι ΗΠΑ πραγματοποιούν στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή, λέγοντας πως πρόκειται για “πρόβες εισβολής”.

Ένα όμως από τα βασικά προβλήματα του Βορειοκορεατικού στρατού είναι η μάλλον ξεπερασμένη τεχνολογία του εξοπλισμού του. Κι αυτό καθώς ο εξοπλισμός παραμένει ίδιος από την δεκαετία του 1980. Ήταν μεν καλός για την εποχή, όχι όμως και για σήμερα. Ακόμα και αν διατηρούν λειτουργικά τα τανκς και τα μαχητικά τους, εξασκούνται ελάχιστα στα logistics που χρειάζονται οι μηχανοκίνητες δυνάμεις με βάση τα αποθέματα καυσίμων.

Σύμφωνα με την λίστα Global Firepower και την κατάταξη των χωρών με βάση την δύναμη πυρός τους, το 2016, η Βόρεια Κορέα κατατάσσονταν στην 25η θέση, ανάμεσα στις 126 χώρες που καταγράφονται, ενώ οι κύριοι εχθροί τους Νότια Κορέα, Ιαπωνία και ΗΠΑ καταλάμβαναν αντίστοιχα την 11η, την 7η και την 1η θέση αντίστοιχα!

Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017

Τελχίνες οι μυθικοί δαίμονες ( http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=53540:telhines-oi-mythikoi-daimones&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=336 ) Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία οι Τελχίνες άλλες φορές είναι θνητοί ενώ άλλες παρουσιάζονται ως μυθικοί δαίμονες. Είχαν κατασκευάσει το οδοντωτό δρεπάνι με το οποίο ο Κρόνος ευνούχισε τον πατέρα του Ουρανό και αργότερα την τρίαινα του Ποσειδώνα, του οποίου την ανατροφή η μητέρα του Ρέα τους είχε εμπιστευθεί. Βοηθούσαν την Αρτέμιδα στο κυνήγι, ενώ με τις μαγικές ικανότητες που διέθεταν, παρενέβαιναν στον καιρό, προκαλώντας μαγικές ομίχλες και καταστρέφοντας τις γεωργικές καλλιέργειες με θειάφι και δηλητηριώδες νερό της Στυγός. Για τις παρεμβάσεις τους αυτές ο Ζευς αποφάσισε να τους εξολοθρεύσει κατακλύζοντας το νησί τους. Δεν τα κατάφερε όμως γιατί αυτοί, ειδοποιήθηκαν από την Αρτέμιδα, εγκατέλειψαν τη Ρόδο πριν από τον κατακλυσμό. Κατ΄ άλλες ακόμη παραδόσεις οι Τελχίνες ήταν σπουδαίοι τεχνίτες και εφευρέτες που είχαν ανακαλύψει διάφορα μέταλλα όπως τον χαλκό και τον σίδηρο και είχαν επινοήσει πολλά εργαλεία για τη τέχνη τους, που φέροντάς τα έδιναν την εντύπωση πως τους έλλειπαν τα άκρα. Πιστεύονταν ακόμη πως αυτοί δίδαξαν στους ανθρώπους τη πρώιμη μεταλλουργία και την εξόρυξη των μετάλλων. Προέρχονταν από τη Κρήτη και στη συνέχεια πήγαν στη Κύπρο και αργότερα στη Ρόδο οπού και κλήθηκε το νησί- Τελχινίς. Η Θεά Ρέα παράδωσε σ΄ αυτούς τον Ποσειδώνα τον οποίο και ανάθρεψαν με τη κόρη του Ωκεανού Καψείρα, και όταν εκείνος ανδρώθηκε έλαβε ως σύζυγο την αδελφή των Τελχίνων την Αλία από την οποία απέκτησε 6 γιους και μια κόρη την Ρόδην από την οποία και στη συνέχεια ονομάσθηκε έκτοτε η νήσος Ρόδος. Περισσότερα ... ( http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=53540:telhines-oi-mythikoi-daimones&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=336 )

Τελχίνες οι μυθικοί δαίμονες

(

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=53540:telhines-oi-mythikoi-daimones&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=336

)

Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία οι Τελχίνες άλλες φορές είναι θνητοί ενώ άλλες παρουσιάζονται ως μυθικοί δαίμονες. Είχαν κατασκευάσει το οδοντωτό δρεπάνι με το οποίο ο Κρόνος ευνούχισε τον πατέρα του Ουρανό και αργότερα την τρίαινα του Ποσειδώνα, του οποίου την ανατροφή η μητέρα του Ρέα τους είχε εμπιστευθεί.

Βοηθούσαν την Αρτέμιδα στο κυνήγι, ενώ με τις μαγικές ικανότητες που διέθεταν, παρενέβαιναν στον καιρό, προκαλώντας μαγικές ομίχλες και καταστρέφοντας τις γεωργικές καλλιέργειες με θειάφι και δηλητηριώδες νερό της Στυγός. Για τις παρεμβάσεις τους αυτές ο Ζευς αποφάσισε να τους εξολοθρεύσει κατακλύζοντας το νησί τους. Δεν τα

κατάφερε όμως γιατί αυτοί, ειδοποιήθηκαν από την Αρτέμιδα, εγκατέλειψαν τη Ρόδο πριν από τον κατακλυσμό.

Κατ΄ άλλες ακόμη παραδόσεις οι Τελχίνες ήταν σπουδαίοι τεχνίτες και εφευρέτες που είχαν ανακαλύψει διάφορα μέταλλα όπως τον χαλκό και τον σίδηρο και είχαν επινοήσει πολλά εργαλεία για τη τέχνη τους, που φέροντάς τα έδιναν την εντύπωση πως τους έλλειπαν τα άκρα. Πιστεύονταν ακόμη πως αυτοί δίδαξαν στους ανθρώπους τη πρώιμη μεταλλουργία και την εξόρυξη των μετάλλων.

Προέρχονταν από τη Κρήτη και στη συνέχεια πήγαν στη Κύπρο και αργότερα στη Ρόδο οπού και κλήθηκε το νησί- Τελχινίς. Η Θεά Ρέα παράδωσε σ΄ αυτούς τον Ποσειδώνα τον οποίο και ανάθρεψαν με τη κόρη του Ωκεανού Καψείρα, και όταν εκείνος ανδρώθηκε έλαβε ως σύζυγο την αδελφή των Τελχίνων την Αλία από την οποία απέκτησε 6 γιους και μια κόρη την Ρόδην από την οποία και στη συνέχεια ονομάσθηκε έκτοτε η νήσος Ρόδος.

Περισσότερα ... (

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=53540:telhines-oi-mythikoi-daimones&catid=50:mathaino-tin-ellada&Itemid=336

)

Τα εγκλήματα του μπολσεβικισμού και η ένοχη σιωπή της “δημοκρατίας” - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017 - 13:52 Τοποθέτησα σκόπιμα εισαγωγικά στην λέξη “δημοκρατία”, επιθυμώντας να τονίσω ότι τα πλουτοκρατικά κοινοβουλευτικά καθεστώτα της Δύσεως ουδεμία σχέση έχουν, σχέση πολιτική και Ιδεολογική, με αυτό που υπήρξε η Αρχαία Δημοκρατία των Αθηνών. Αυτό σαν σημείωμα εισαγωγικό στον πολιτικό και Ιδεολογικό διάλογο, ο οποίος θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί με αφορμή την άρνηση της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να συμμετάσχει σε διεθνές συνέδριο υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για τα εγκλήματα του κομμουνισμού! Διάλογο, ο οποίος και τελικά επί της ουσίας δεν έγινε, παρά μόνον ακούστηκαν από τις δύο πλευρές, οι οποίες διαθέτουν δημόσιο βήμα, συνθήματα χιλιοειπωμένα ψέματα και αφορισμοί και άφθονη φτηνή προπαγάνδα. Η δειλή απάντηση της ψευτοδεξιάς Η Νέα Δημοκρατία από την πλευρά της κατήγγειλε την απουσία της κυβερνήσεως ως άρνηση καταδίκης των εγκλημάτων του… Σταλινισμού! Μα το συνέδριο δεν αφορούσε τα εγκλήματα αποκλειστικά και μόνον του Σταλινισμού, αλλά του κομμουνισμού γενικά. Αλλά για τον κομμουνισμό η Ν.Δ. δεν έχει να πει λέξη… Αντίθετα, σε κάθε ευκαιρία τόσο η ηγεσία της, όσο και τα στελέχη της, κοινοβουλευτικά ή όχι, δεν παραλείπουν να δηλώνουν ότι τιμούν και σέβονται τους αγώνες των κομμουνιστών! Άνευ ουσίας, λοιπόν και εξαιρετικά δειλή η απάντηση της ψευτοδεξιάς, που απέφυγε να πάρει θέση, ψαρεύοντας για μια ακόμη φορά στα θολά νερά της ψηφοθηρίας και της μικροπολιτικής. Ελέχθη επίσης ότι ο Στάλιν και ο κομμουνισμός κατ’ επέκτασιν, δεν δολοφόνησε ούτε έναν Έλληνα! Ένοχη σιωπή και πάλι από την ψευτοδεξιά. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Δεν ήταν οι κομμουνιστές αυτοί, οι οποίοι ενίσχυσαν με κάθε τρόπο τον σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος οδήγησε στην γενοκτονία και την εξορία από τις πατρογονικές τους εστίες εκατομμύρια Έλληνες από την Μικρά Ασία; Με εντολές του ίδιου του Στάλιν δεν εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως της παγωμένης Σιβηρίας και τα εκτελεστικά αποσπάσματα των μπολσεβίκων περισσότεροι από 50 χιλιάδες Έλληνες στα χρόνια της Σοβιετικής Ενώσεως; Αυτό δεν το γνωρίζουν αυτοί που αθωώνουν τον μπολσεβικισμό για τα εγκλήματα κατά του Ελληνισμού; Τέλος, έχουμε την συστηματική εξόντωση από τους δολοφόνους της ΟΠΛΑ από το έτος 1943 κάθε εθνικά σκεπτόμενου Έλληνα. Σφαγές στην Πελοπόννησο, στην Μακεδονία, στην Θεσσαλία, στην Ρούμελη από τους δήθεν απελευθερωτές της κόκκινης τυραννίας. Όλα αυτά σκόπιμα τα λησμονούν και η ψευτοδεξιά σιωπά με την προσδοκία της εξουσίας και από εκεί και πέρα δεν έχει γι’ αυτήν καμμία σημασία η αιμάτινη Ιστορία αυτού του τόπου. Για όλα φταίει ο Στάλιν; Όλοι οι υπόλοιποι ήταν αθώοι; Η κόκκινη προπαγάνδα όμως, παίζοντας με τις λέξεις, έχει να απαντήσει σε όλα αυτά ότι δεν ευθύνεται ο μπολσεβικισμός, αλλά αποκλειστικά και μόνον ο Στάλιν! Για όλα λοιπόν σύντροφοι φταίει ο Στάλιν; Όλοι οι υπόλοιποι ήταν και είναι αθώοι; Ας δούμε την αιματοβαμμένη Ιστορία της κατεχόμενης από τους σοβιετικούς ανατολικής Ευρώπης. Κατεχόμενης με τις ευλογίες της “δημοκρατίας”, η οποία υποτίθεται πολέμησε για την ελευθερία των λαών. Ένοχος λοιπόν για όλα ο Στάλιν… Πολύ βολικό αυτό για σας σύντροφοι. Χρεώνεται “στον πατερούλη σας”, όλες τις αμαρτίες σας και βγαίνετε πάλλευκοι σαν το χιόνι το παγωμένο της Σιβηρίας, όπου άφησαν την τελευταία τους πνοή εκατομμύρια θύματα του μπολσεβικισμού και ανάμεσα σε αυτούς και ο μεγάλος αρχηγός σας Νίκος Ζαχαριάδης. Μόνο που το 1953 όταν ξεσηκώθηκαν οι εργάτες, πρώτοι απ’ όλους, στην Ανατολική Γερμανία εναντίον του κομμουνιστικού καθεστώτος και η επανάστασή τους πνίγηκε στο αίμα με χιλιάδες νεκρούς, ο Στάλιν είχε πεθάνει. Το ίδιο συνέβη και στην Ουγγαρία το 1956 και στην Τσεχοσλοβακία του 1968. Δεν υπήρχε τότε Στάλιν, υπήρχαν όμως σοβιετικά άρματα που σκόρπισαν τον θάνατο και έπνιξαν στο αίμα τον πόθο για ελευθερία των λαών. Και υπήρχε και η Δύση, η περίφημη “δημοκρατία”, που σιώπησε. Και μην χρησιμοποιείτε σαν επιχείρημα το γεγονός ότι πράγματι κάποιοι κομμουνιστές κατήγγειλαν τις εξεγέρσεις αυτές, γιατί είναι γνωστό ότι υπήρξαν αιρέσεις, ομάδες και φράξιες, οι οποίες η μία πολεμούσε την άλλη και έτσι κάθε αντίδραση και αντίλογος δεν αποτελούσε καταγγελία της εγκληματικής φύσεως του μπολσεβικισμού, αλλά εσωκομματικό σας πρόβλημα. Όπως εσωκομματικό πρόβλημα υπήρξε και η διάσπαση του ΚΚΕ με την ίδρυση του ΚΚΕ εσωτερικού, η οποία δεν είχε καμία σχέση ούτε με την επανάσταση της Τσεχοσλοβακίας και την άνοιξη της Πράγας, ούτε με την καταγγελία της κόκκινης τυραννίας, η οποία επικρατούσε σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι το ΚΚΕ εσωτερικού, του οποίου συνέχεια κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ, προσέφυγε στην στοργική αγκάλη της Ρουμανίας του Τσαουσέσκου. Τι ήταν ο Τσαουσέσκου; Μήπως ήταν δημοκράτης; Σκληρός κομμουνιστής και τύραννος ήταν και αυτός και για αυτό μη παριστάνετε τους αιρετικούς και τους μετανοημένους και χαρακτηριστικό στοιχείο ότι αυτό το πράγμα δεν ισχύει εις ουδεμία των περιπτώσεων είναι το γεγονός ότι πρώην σταλινικά στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία είχαν τεθεί σε δυσμένεια στην μετασταλινική εποχή, ευρέθησαν εν συνεχεία στις γραμμές του “ρεβιζιονιστικού” ΚΚΕ εσωτερικού. Ούτε λέξη για ελευθερία, λοιπόν, από όλους αυτούς οι οποίοι παριστάνουν τους κήρυκες ενός κομμουνισμού με… “ανθρώπινο πρόσωπο” και οι οποίοι σήμερα υπεραμύνονται χωρίς αιδώ των εγκλημάτων του μπολσεβικισμού. Για την… ελευθερία (!) της Πολωνίας Υπεραμύνονται αυτής της ιστορικής κληρονομίας μάλιστα με περισσή υποκρισία, χρησιμοποιώντας σοφιστείες, χωρίς να έχουν το θάρρος και την ιδεολογική παρρησία να δηλώνουν ότι δεν καταδικάζουν τα εγκλήματα αυτά για τον απλούστατο λόγο ότι παραμένουν αμετανόητοι μπολσεβίκοι. Και δεν είναι τυχαίο ότι αρκετά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μεγαλύτερης κυρίως ηλικίας εσπούδασαν και ήσαν υπότροφοι άλλοι στην σοβιετική Μόσχα και άλλοι στην Ρουμανία του Τσαουσέσκου. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε με αφορμή την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία και για την ελευθερία της Πολωνίας η “δημοκρατία” κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία και έτσι έγινε η μεγάλη σφαγή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνο που όταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τέλειωσε η “δημοκρατία” ξέχασε την Πολωνία και την παρέδωσε υπόδουλη στην Σοβιετία του Στάλιν. Ατέλειωτη υποκρισία, ιδεολογήματα απάνθρωπα, λόγια μεγάλα χωρίς περιεχόμενο έτσι γράφτηκε η Ιστορία από τους παραχαράκτες της. Και φθάσαμε στον 21ο αιώνα κάποιοι να αρνούνται με απύθμενο θράσος τα εγκλήματα του μπολσεβικισμού και το αντίπαλον δέος (υποτίθεται…), δηλαδή η ψευτοδεξιά της Νέας Δημοκρατίας, να αρνείται να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Δυστυχώς γι’ αυτούς υπάρχουν κάποιοι που δεν ξεχνούν. Παρ’ όλες τις διώξεις, τις φυλακίσεις, τις δολοφονίες και την συνωμοσία της σιωπής η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι εδώ και τα εθνικιστικά κινήματα ανθούν σε ολόκληρο τον κόσμο για να θυμίζουν την αληθινή Ιστορία, την αιματοβαμμένη Ιστορία του μπολσεβικισμού, που δεν ξεχνούν οι λαοί. Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ Για να ζήσει η Πατρίδα και ο Λαός, πρέπει να τελειώσει οριστικά η κυριαρχία της κομματοκρατίας και του πελατειακού κράτους

Τα εγκλήματα του μπολσεβικισμού και η ένοχη σιωπή της “δημοκρατίας” - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017 - 13:52

Τοποθέτησα σκόπιμα εισαγωγικά στην λέξη “δημοκρατία”, επιθυμώντας να τονίσω ότι τα πλουτοκρατικά κοινοβουλευτικά καθεστώτα της Δύσεως ουδεμία σχέση έχουν, σχέση πολιτική και Ιδεολογική, με αυτό που υπήρξε η Αρχαία Δημοκρατία των Αθηνών.

Αυτό σαν σημείωμα εισαγωγικό στον πολιτικό και Ιδεολογικό διάλογο, ο οποίος θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί με αφορμή την άρνηση της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να συμμετάσχει σε διεθνές συνέδριο υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για τα εγκλήματα του κομμουνισμού! Διάλογο, ο οποίος και τελικά επί της ουσίας δεν έγινε, παρά μόνον ακούστηκαν από τις δύο πλευρές, οι οποίες διαθέτουν δημόσιο βήμα, συνθήματα χιλιοειπωμένα ψέματα και αφορισμοί και άφθονη φτηνή προπαγάνδα.

Η δειλή απάντηση της ψευτοδεξιάς

Η Νέα Δημοκρατία από την πλευρά της κατήγγειλε την απουσία της κυβερνήσεως ως άρνηση καταδίκης των εγκλημάτων του… Σταλινισμού! Μα το συνέδριο δεν αφορούσε τα εγκλήματα αποκλειστικά και μόνον του Σταλινισμού, αλλά του κομμουνισμού γενικά. Αλλά για τον κομμουνισμό η Ν.Δ. δεν έχει να πει λέξη…

Αντίθετα, σε κάθε ευκαιρία τόσο η ηγεσία της, όσο και τα στελέχη της, κοινοβουλευτικά ή όχι, δεν παραλείπουν να δηλώνουν ότι τιμούν και σέβονται τους αγώνες των κομμουνιστών! Άνευ ουσίας, λοιπόν και εξαιρετικά δειλή η απάντηση της ψευτοδεξιάς, που απέφυγε να πάρει θέση, ψαρεύοντας για μια ακόμη φορά στα θολά νερά της ψηφοθηρίας και της μικροπολιτικής.

Ελέχθη επίσης ότι ο Στάλιν και ο κομμουνισμός κατ’ επέκτασιν, δεν δολοφόνησε ούτε έναν Έλληνα! Ένοχη σιωπή και πάλι από την ψευτοδεξιά.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Δεν ήταν οι κομμουνιστές αυτοί, οι οποίοι ενίσχυσαν με κάθε τρόπο τον σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος οδήγησε στην γενοκτονία και την εξορία από τις πατρογονικές τους εστίες εκατομμύρια Έλληνες από την Μικρά Ασία; Με εντολές του ίδιου του Στάλιν δεν εξοντώθηκαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως της παγωμένης Σιβηρίας και τα εκτελεστικά αποσπάσματα των μπολσεβίκων περισσότεροι από 50 χιλιάδες Έλληνες στα χρόνια της Σοβιετικής Ενώσεως; Αυτό δεν το γνωρίζουν αυτοί που αθωώνουν τον μπολσεβικισμό για τα εγκλήματα κατά του Ελληνισμού;

Τέλος, έχουμε την συστηματική εξόντωση από τους δολοφόνους της ΟΠΛΑ από το έτος 1943 κάθε εθνικά σκεπτόμενου Έλληνα. Σφαγές στην Πελοπόννησο, στην Μακεδονία, στην Θεσσαλία, στην Ρούμελη από τους δήθεν απελευθερωτές της κόκκινης τυραννίας. Όλα αυτά σκόπιμα τα λησμονούν και η ψευτοδεξιά σιωπά με την προσδοκία της εξουσίας και από εκεί και πέρα δεν έχει γι’ αυτήν καμμία σημασία η αιμάτινη Ιστορία αυτού του τόπου.

Για όλα φταίει ο Στάλιν; Όλοι οι υπόλοιποι ήταν αθώοι;

Η κόκκινη προπαγάνδα όμως, παίζοντας με τις λέξεις, έχει να απαντήσει σε όλα αυτά ότι δεν ευθύνεται ο μπολσεβικισμός, αλλά αποκλειστικά και μόνον ο Στάλιν! Για όλα λοιπόν σύντροφοι φταίει ο Στάλιν; Όλοι οι υπόλοιποι ήταν και είναι αθώοι;

Ας δούμε την αιματοβαμμένη Ιστορία της κατεχόμενης από τους σοβιετικούς ανατολικής Ευρώπης. Κατεχόμενης με τις ευλογίες της “δημοκρατίας”, η οποία υποτίθεται πολέμησε για την ελευθερία των λαών.

Ένοχος λοιπόν για όλα ο Στάλιν… Πολύ βολικό αυτό για σας σύντροφοι. Χρεώνεται “στον πατερούλη σας”, όλες τις αμαρτίες σας και βγαίνετε πάλλευκοι σαν το χιόνι το παγωμένο της Σιβηρίας, όπου άφησαν την τελευταία τους πνοή εκατομμύρια θύματα του μπολσεβικισμού και ανάμεσα σε αυτούς και ο μεγάλος αρχηγός σας Νίκος Ζαχαριάδης.

Μόνο που το 1953 όταν ξεσηκώθηκαν οι εργάτες, πρώτοι απ’ όλους, στην Ανατολική Γερμανία εναντίον του κομμουνιστικού καθεστώτος και η επανάστασή τους πνίγηκε στο αίμα με χιλιάδες νεκρούς, ο Στάλιν είχε πεθάνει. Το ίδιο συνέβη και στην Ουγγαρία το 1956 και στην Τσεχοσλοβακία του 1968. Δεν υπήρχε τότε Στάλιν, υπήρχαν όμως σοβιετικά άρματα που σκόρπισαν τον θάνατο και έπνιξαν στο αίμα τον πόθο για ελευθερία των λαών. Και υπήρχε και η Δύση, η περίφημη “δημοκρατία”, που σιώπησε.

Και μην χρησιμοποιείτε σαν επιχείρημα το γεγονός ότι πράγματι κάποιοι κομμουνιστές κατήγγειλαν τις εξεγέρσεις αυτές, γιατί είναι γνωστό ότι υπήρξαν αιρέσεις, ομάδες και φράξιες, οι οποίες η μία πολεμούσε την άλλη και έτσι κάθε αντίδραση και αντίλογος δεν αποτελούσε καταγγελία της εγκληματικής φύσεως του μπολσεβικισμού, αλλά εσωκομματικό σας πρόβλημα.

Όπως εσωκομματικό πρόβλημα υπήρξε και η διάσπαση του ΚΚΕ με την ίδρυση του ΚΚΕ εσωτερικού, η οποία δεν είχε καμία σχέση ούτε με την επανάσταση της Τσεχοσλοβακίας και την άνοιξη της Πράγας, ούτε με την καταγγελία της κόκκινης τυραννίας, η οποία επικρατούσε σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Η μεγαλύτερη απόδειξη γι’ αυτό είναι ότι το ΚΚΕ εσωτερικού, του οποίου συνέχεια κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ, προσέφυγε στην στοργική αγκάλη της Ρουμανίας του Τσαουσέσκου.

Τι ήταν ο Τσαουσέσκου; Μήπως ήταν δημοκράτης; Σκληρός κομμουνιστής και τύραννος ήταν και αυτός και για αυτό μη παριστάνετε τους αιρετικούς και τους μετανοημένους και χαρακτηριστικό στοιχείο ότι αυτό το πράγμα δεν ισχύει εις ουδεμία των περιπτώσεων είναι το γεγονός ότι πρώην σταλινικά στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία είχαν τεθεί σε δυσμένεια στην μετασταλινική εποχή, ευρέθησαν εν συνεχεία στις γραμμές του “ρεβιζιονιστικού” ΚΚΕ εσωτερικού.

Ούτε λέξη για ελευθερία, λοιπόν, από όλους αυτούς οι οποίοι παριστάνουν τους κήρυκες ενός κομμουνισμού με… “ανθρώπινο πρόσωπο” και οι οποίοι σήμερα υπεραμύνονται χωρίς αιδώ των εγκλημάτων του μπολσεβικισμού.

Για την… ελευθερία (!) της Πολωνίας

Υπεραμύνονται αυτής της ιστορικής κληρονομίας μάλιστα με περισσή υποκρισία, χρησιμοποιώντας σοφιστείες, χωρίς να έχουν το θάρρος και την ιδεολογική παρρησία να δηλώνουν ότι δεν καταδικάζουν τα εγκλήματα αυτά για τον απλούστατο λόγο ότι παραμένουν αμετανόητοι μπολσεβίκοι.

Και δεν είναι τυχαίο ότι αρκετά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μεγαλύτερης κυρίως ηλικίας εσπούδασαν και ήσαν υπότροφοι άλλοι στην σοβιετική Μόσχα και άλλοι στην Ρουμανία του Τσαουσέσκου.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε με αφορμή την εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία και για την ελευθερία της Πολωνίας η “δημοκρατία” κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία και έτσι έγινε η μεγάλη σφαγή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνο που όταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τέλειωσε η “δημοκρατία” ξέχασε την Πολωνία και την παρέδωσε υπόδουλη στην Σοβιετία του Στάλιν.

Ατέλειωτη υποκρισία, ιδεολογήματα απάνθρωπα, λόγια μεγάλα χωρίς περιεχόμενο έτσι γράφτηκε η Ιστορία από τους παραχαράκτες της. Και φθάσαμε στον 21ο αιώνα κάποιοι να αρνούνται με απύθμενο θράσος τα εγκλήματα του μπολσεβικισμού και το αντίπαλον δέος (υποτίθεται…), δηλαδή η ψευτοδεξιά της Νέας Δημοκρατίας, να αρνείται να πει τα πράγματα με το όνομά τους.

Δυστυχώς γι’ αυτούς υπάρχουν κάποιοι που δεν ξεχνούν. Παρ’ όλες τις διώξεις, τις φυλακίσεις, τις δολοφονίες και την συνωμοσία της σιωπής η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι εδώ και τα εθνικιστικά κινήματα ανθούν σε ολόκληρο τον κόσμο για να θυμίζουν την αληθινή Ιστορία, την αιματοβαμμένη Ιστορία του μπολσεβικισμού, που δεν ξεχνούν οι λαοί.

Ν. Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ

Για να ζήσει η Πατρίδα και ο Λαός, πρέπει να τελειώσει οριστικά η κυριαρχία της κομματοκρατίας και του πελατειακού κράτους