Η ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΟΔΙΔΕΙ -ΟΛΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΙΟ ΘΟΛΟ ΚΡΥΒΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

 

Ὑπάρχουν πλῆθος παραλλαγὲς στὸ ὄνομα Ἰωάννης – Γιάννης – Τζώνυ – Γιωχανᾶν, Ζᾶν – Χουᾶν – Γιόβαν – Χᾶντς – Γιοχάννες – Γκιάννι – Τζοβάννι κτλ, συγγενὲς καὶ προερχόμενο ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ Ἴων = μετοχή τοῦ ἴω [ἔρχομαι], δηλαδῆ ἴων εἶναι ὁ νεοερχόμενος, ὁ πρόσφυγας, ὁ καινουργιοφερμένος σ’ ἕναν τόπο, ὁ νέος. Ἔτσι ὀνομάστηκε Ἰωνία ἡ χῶρα στὴν ὁποῖα μετανάστευσαν ἄποικοι ἀπὸ τὴν «μητροπολιτικῆ» Ἑλλάδα. Παραδόξως τὸ Ἰόνιον πέλαγος εἶναι στὴν... ἀντίθετη κατεύθυνση! τοῦτο ἐπειδῆ ἴωνες πήγαιναν παντοῦ καὶ σ’ ὅλα τὰ μέρη μὲ διάφορες παραλλαγὲς τὸ ὄνομὰ τους καθιερώνονταν παράλληλα μὲ πιθανᾶ ἄλλα δηλωτικὰ ὀνόματα.
Κάτι ἀνάλογο συνέβη στοὺς γηραιοὺς / γραίους / γραικοὺς, τοὺς γκρῆξ, γκῦρκ, γκρῆχεν, γκρῖνγκος, κτλ ποὺ εἶναι οἱ γιάνκεις, οἱ γουᾶνκοι, οἱ γκουᾶντσες, οἱ γιαβᾶνας, οἱ ἴωνες!
Παληοὶ [γραικοὶ] καὶ νέοι [ἴωνες], σ’ ὅλες τὶς περιπτώσεις: ἕλληνες. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ γκουᾶντσες / γουᾶνχοι εἶναι «ἰωνικοὶ», ὅπως καὶ τὸ Γιοναγκοῦνι «ἰωνικόν». Τὸ τουρκικὸ γιουνᾶν [ἕλλην, ἴων] εἶναι τῆς αὐτῆς προελεύσεως μὲ τὴν κινεζικῆ ἐπαρχία Γιουνᾶν!
Γραικοὶ καὶ ἴωνες εἶναι Ῥωμαῖοι, ῥωμᾶνοι, ἀρωμοῦνοι, ἀρμένοι, γερμανοὶ, καραμανλῆδες, ῥωμῦλοι, τερμῦλες, δαρβῖδες / δραβῖδες καὶ οἱ ἑλλάδιοι / ἑλλαδικοὶ π-ελλασ-γοὶ. Παιγνίδια ποὺ παίζει ἡ γλῶσσα, ἀναγνωρίζονται ἔτσι σ’ ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς σ’ ὅλες τὶς ἐποχὲς καὶ ἀφέθηκαν ἔτσι πανίσχυρα ἴχνη ἐκεῖ ποὺ ὅλα τὰ ἄλλα χάθηκαν ἕνεκα ἀφάνταστων καταστροφῶν. Τὰ γλωσσικὰ τεκμήρια ὑπάρχουν.
Πιθανολογῶ πὼς κι ὅταν ἐδῶ οἱ προδότες δωσίλογοι ὁλοκληρώσουν τὸ βρωμερὸ τους ἔργο καὶ μετατρέψουν τὴν νῦν Ἑλλαδῖτσα σὲ ἰσλαμικὸ Γιουνανιστᾷν μὲ τοὺς ἀβέρτα κουβέρτα λαθροτσόγλανους ποὺ μπάζουν, ἑλληνοποιοῦν καὶ καθιστοῦν ἰθαγενεῖς!, ἀκὸμα καὶ τότε κάτι θἄχῃ ἀπομείνει, ἕνα ὄνομα, τὸ μόνο ποὺ θὰ θυμίζει τῖνος ἦτο παλιὰ τὸ Γιουνανιστᾷν. Ἔτσι, ἀπόμεινε νὰ ποῦμε στὴν τέως Μικρασία μας, στὴν Ἰωνία μας, τὸ Ἀναντολοῦ. Κι ὅσο νἆναι κάπως τὸ Ἰζμῦρ θυμίζει κάποια Σμύρνη ἤ τὸ Ἰστανμποῦλ τὸ πάλι δικὸ μας μὲ χρόνια καὶ καιροὺς Εἰς τὴν Πόλιν. Τὸ λέμε ἄλλωστε, ἀπὸ τὴν Πόλιν ἔρχομαι καὶ στὴν κορφῆ Κανέλλα. Κι ὅλα γλῦκα, ὅλα μούρλια, μπερεκὲτ λουκοῦμ καὶ τρέλλα.
Πάντως ὁ φῖλος μου ὁ Σῖτσιν θὰ πρέπει νὰ ξαναδιαβάσῃ στὶς πλᾶκες τὸ ὄνομα τῶν ἰωνικῶν ἀνάκ(τ)ων, τῶν Ἀνουνάκι, τῶν Φοινίκων, τῶν Ἀϊνὼ καὶ Ἴνκας. Νὰ ἀνακτήσουν τὴν ὀρθὴ ἑτυμολόγησὴ τους. Σὲ κάθε τέτοια περίπτωση, πρέπει ὁ νοῦς σας νὰ πάῃ στὸ πονηρὸ. +Ἀπο. Ἡ εἰκὼν ἀπὸ τὸ Ντεντεμᾶν ἐν Νέᾳ Ῥώμῃ, τὴν Κωνσταντίνου Πόλιν, τὸ καὶ παλαιόθεν Βυζάντιον, τοῖς ἕλλῃσιν ἐνάντιον!;