ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

 

Δημος Βαλκανιδης

3 ημ.  · 

ΓΝΩΡΊΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΆ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΊΝΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΙΝΟΎΡΓΙΑ. ΚΟΥΦΆΛΙΑ Ο ΤΌΠΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΉΘΗΚΑ 1924-2024 ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΊΖΟΥΜΕ 100 ΧΡΌΝΙΑ ΖΩΉΣ, ΣΥΝ ΘΕΟΎ ΘΈΛΟΝΤΟΣ. ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΌΗΤΗ ΜΑΧΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΣΕΙΡΆ ΤΗΣ ΘΈΣΗΣ. ΕΝ ΓΈΝΕΙ ΤΗΣ ΓΚΟΥΜΠΛΙΤΣΑΣ, ΜΈΧΡΙ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΊΑ ΤΟΥ 1960. ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΊΑ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΒΛΑΒΕΊΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΊΑ ΜΑΣ ΑΜΙΑΝΤΟΣΩΛΗΝΕΣ ΎΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΚΡΙΖΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΌ ΜΑΣ ΣΉΜΕΡΑ, ΜΕ ΤΑ ΣΎΓΧΡΟΝΑ ΑΝΑΡΊΘΜΗΤΑ ΕΜΦΙΑΛΩΜΈΝΑ ΝΕΡΑ ΑΠΌ ΤΑ ΣΟΎΠΕΡ ΜΆΡΚΕΤ, ΔΙΑ ΜΈΣΩ ΤΗΣ ΑΜΙΓΏΣ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΔΕΥΑΧ-ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΗ ΎΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΈΤΕΥΣΗΣ ΧΑΛΚΗΔΌΝΑΣ.

Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του, δυστυχώς είναι καταδικασμένος, λόγω της προφανής άγνοιας του, εν μέρει στην καλύτερη περίπτωση, της ημιμαθειας του, να την ξαναζήσει θέλοντας και μη αλγεινως. Αυτές τις ημέρες συζητούσα με κάποιους παλιούς Κουφαλιωτες και μου εξιστορουσαν κάποιες καθημερινές συνήθειες τους, δια μέσω της ρουτίνας τους. Εν αντιθέσει που για όλους εμάς, τους σύγχρονους καλοβολεμενους ποικιλωνυμους Νεοέλληνες τοις πάσι, φαντάζουν στην ιδέα και μόνο, απίστευτες σκηνές τρόμου, εναργως όπως συμβαίνει στην απομονωμένη υποσαχάρια, υποβαθμισμένη τριτοκοσμική Αφρική. Ως εκ τούτου και όμως, όλα αυτά συνέβησαν πριν μισό αιώνα και λίγο περισσότερο, μπροστά στα σπίτια μας και εν γένει στις γειτονιές μας. Για να μην μακρυγορω, μέχρι την δεκαετία του 1960 οι πρόγονοι μας, γονείς μας, παππούδες και γιαγιάδες μας, έπιναν νερό και εν γένει προσπαθούσαν να ικανοποιήσουν τις ανθρώπινες αξιοπρεπείς σωματικές ανάγκες τους, της διαβίωσης, για την καθημερινή τους βιοπάλη, από την μία και μοναδική βρύση, που υπήρχε σε κάθε τετράγωνο της γειτονιάς.

Επομένως όπως ευλογως αντιλαμβανομαστε όλοι μας, ήταν πολύ δύσκολη και χρονοβόρα όλη αυτή η καθημερινή διαδικασία, ώστε ποιος πρώτος τρόπον τινά, θα καταφέρει να αποσπάσει, γεμίσει στην απλή καθομιλουμένη, τους κουβάδες του, με το πολυπόθητο αγαθό, που μας χάρισε ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός, στο πιο τέλειο πλάσμα του τον Άνθρωπο, το ύδωρ-Νερό. Καθώς περίμεναν υπομονετικά, αρκετές φορές την ημέρα, εν μέρει όσο μπορούσε ο καθένας βέβαια να περιμένει, ανάλογα με την πνευματική καλλιέργεια της υπομονής του καθενός που διέθετε. Εν προκειμένω το πότε, θα γεμίσει τους Κουβάδες του, ο συγχωριανός γείτονας του, για να έρθει και η δική του η σειρά. Αφενός μεν όταν πήγαινε κάποιος άλλος ή άλλη έκτακτα, από την παραπλήσια διπλανή γειτονιά, τους έδιωχναν-απομακρυναν ως είθισται κακήν κακώς, λέγοντας τους, να πάτε να πάρετε νερό από την δικοί σας βρύση της γειτονιάς. Αφετέρου δε, αυτό είχε ως συνέπεια του αποτελέσματος, του αντίκτυπου, να υπάρχει έντονος γειτονιακος αναβρασμός, δια του παροξυσμού, του ξεσηκωμού. Εν τω μεταξύ την σήμερον εμφανώς, θεωρείται λανθασμένη λέξη και αντικαταστάθηκε με τον στείρο και άγονο, εσωστρεφή επιφανή σημερινό, έντονο τοπικισμό τοις πάσι.

Παράλληλα κρατούσε ανά χείρας ο καθένας τους, από ένα γεροδεμένο ανθεκτικό ξύλο του δέντρου, την λεγόμενη Γκουμπλιτσα, κατά την Τοπική Προσφυγική Θρακική, Καβακλιωτικη Ονομασία του όρου, ώστε να καταφέρει να κουβαλήσει στις πλάτες του ώμου του, με την ανάλογη ισορροπία, τους δύο γεμάτους κουβάδες με νερό, για να τους μεταφέρει στο παρακείμενο σπιτικό του. Όπως αντιλαμβάνεστε όλοι σας, θέλοντας και μη, σε καθημερινή βάση υπήρχαν αυτές οι έντονες δυσάρεστες αψιμαχίες, για το ποιος θα καταφέρει να γεμίσει μία ώρα γρηγορότερα, τους Κουβάδες του με το νερό ή αλλιώς τα μπακίρια του. Με φυσικό αποτέλεσμα επακολουθου, να πιάνονται και στα χέρια αλγεινως και να μην διστάζουν να σηκώσουν και τα ξύλα ακόμη, ο ένας εναντίον του άλλου, τις ξύλινες σκληροτραχηλες ανθεκτικές βέργες ή αλλιώς Γκουμπλιτσες, εναντίον των γειτόνων τους. Να φανταστείτε αυτές τις ασυνήθιστες εικόνες, για την πλειοψηφία των εξωτερικών περαστικών πολλών, να βλέπουν μόλις 40km χιλιόμετρα, από την συμπρωτεύουσα Θεσσαλονίκη, τις τοπικές χωριατισσες γυναίκες, με τις παραδοσιακές φορεσιές, τις τσουκνες από την Ανατολική Ρωμυλία του Καβακλι. Εν ταύτα να κουβαλάνε ανά χείρας νερό στους ώμους τους, τις αποθανατιζαν διάφοροι περαστικοί τουρίστες, με τον φωτογραφικό φακό τους και μετέπειτα τις μετέφεραν στους υποτιθέμενους πολιτισμένους αστούς, του πέριξ κλεινόν άστυ. Ειδικότερα εάν ήταν και από διαφορετική γεωγραφική καταγωγή του χώρου, όπως οι πολυπληθείς Πρόσφυγες Καβακλιωτες, δια μέσω της Ανατολικής Ρωμυλίας, προς τους λιγοστούς γιγενεις, διγλωσους εντόπιους Μακεδόνες ή και τους Πρόσφυγες Μικρασιάτες, μαζί και τους Ποντίους, τους αποκαλούμενος υποτιμητικά Λαζους.

Εν συνεχεία υπήρχε βέβαια και η ανώτερη οικονομική αστική τάξη των Κουφαλιων, η οποία είχαν στα σπίτια τους, ιδιωτικά πηγάδια με νερό και αντλούσαν από εκεί, το πολυπόθητο αγαθό της ζωής, το νερό, χωρίς να χρειάζεται να συνωστίζονται περαιτέρω στην ουρά, για την καθημερινή τους επιβίωση, όπως έπρατταν οι υπόλοιποι συγχωριανοί τους. Επιπροσθέτως τις αγελάδες τους, τα βοοειδή τους εν πολλοίς, τα πότιζαν και εν γένει τις έβοσκαν στον παρακείμενο Άξιο ποταμό και δεν χρειαζόταν να συνωστίζονται περαιτέρω και για αυτά, στην μοναδική βρύση της γειτονιάς, με ότι αυτό συνεπάγεται. Υπενθύμιση το χειμώνα ένας ανορθόδοξος τρόπος, βέβαια κατά τα σημερινά δεδομένα, για να ζεσταθούν, ήταν ότι έτρεχαν ολημερίς, πίσω και παρακαλούσαν την αγελάδα τρόπον τινά ή το μικρό της το πουλαρακι, που τα είχαν στην αυλή τους. Παράλληλα όταν θα περνούσαν όλα μαζί από το χωματόδρομο της γειτονιάς τους και τα πήγαινες για βοσκή, στο πάνε ή στο έλα, να αφοδευσει, ώστε κατευθείαν, όσο ήταν ακόμη ζεστό, να το πάρουν και να το ρίξουν στο τειχο του σπιτιού τους, με ένα φτυάρι, μετέπειτα να ξεραθεί θέλοντας και μη και να το βάλουν στην ξυλόσομπα για να ζεσταθούν.

Όσον αφορά τους καλοκαιρινούς μήνες, η θανατηφόρα ασθένεια της ελονοσίας, δια μέσω των πολλαπλών δηλητηριώδη τσιμπηματων των κουνουπιών, θέριζε θέλοντας και μη, με αφετηρία εκκίνησης, τον παρακείμενο Άξιο Ποταμό, με τα υψηλοσωμα έλη του βάλτου που τον συνόδευαν. Ιδίως όταν ήρθαν οι πρώτοι Πρόσφυγες, Κυνηγημένοι και εν γένει ξεσπιτωμενοι από το Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1924, τράβηξαν τα πάνδεινα, λόγω της μη σκληρής ανθεκτικότητας τους και πέθαναν παρά πολλοί, με φυσικό αποτέλεσμα επακολουθου, να απομακρυνθούν από τα καταρραμμένα για αυτούς Κουφάλια και να μετεγκατασταθούν εκεί που πήγαν και οι άλλοι πρόσφυγες, από την Ανατολική Ρωμυλία, στο Πολύκαστρο, Κίτρους, Αιγίνιο Πιερίας, Τρίκαλα Ημαθίας. Εν αντιθέσει οι λιγοστοί τοπικοί, εντόπιοι διγλωσοι Μακεδόνες Ρωμιοί, του Πάλαι ποτέ παραδοσιακού Πατριαρχείου μας Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, του φόβου μέσω του τρόπου. Διότι ήταν συνηθισμένοι και εν γένει σκληραγωγημένοι στις κακοτραχαλες δύσκολες καθημερινές τους, συνθήκες επιβίωσης. Επιπροσθέτως για αυτό και παρακαλούσαν προσευχόμενος γονυπετης, τον Άγιο Τριαδικό Θεό της Αγάπης, να φυσάει έντονα αέρας, ο λεγόμενος Βαρδάρης, ώστε να απομακρύνει τα ανυπόφορα από κοντά τους, δηλητηριασμένα τσιμπήματα των κουνουπιών, δια μέσω της ελονοσίας, που προέρχονταν από τον παρακείμενο Άξιο Ποταμό.

Εν κατακλείδι κάπου περίπου, στα χρόνια επί δικτατορίας ή αλλιώς της χούντας του Στρατιωτικού Καθεστώτος, τοποθέτησαν σε κάθε σπίτι, σωλήνες ύδρευσης. Εν μέρει για εκείνα τα χρόνια ήταν βέβαια μία υπέρβαση μεγατόνων, να ανοίγεις την βρύση του σπιτιού σου και να τρέχει το πολυπόθητο αγαθό της ζωής, το νερό. Εν γένει να μπορείς πλενεσαι με την στοιχειώδη ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να κάνεις μπάνιο, με ότι αυτό συνεπάγεται περαιτέρω, για ανθρώπινη αξιοπρεπή υγιεινή της διαβίωσης. Καθώς μόλις τότε ή και λίγο νωρίτερα, ήρθε στο σπίτι και το πρώτο ηλεκτρονικό ρεύμα, με την πρώτη ασπρόμαυρη τηλεόραση. Εν ολίγοις την σήμερον εν έτη σύγχρονου 2024, συμπληρώνοντας και 100 χρόνια ζωής, ένας ολόκληρος αιώνας, των ενωμένων Κουφαλίων. Επειδή τότε, ήταν τα Πάνω Κουφάλια, τα Μεσαία και τα Κάτω, με επίκεντρο βάρους, τις Ορθόδοξες Χριστιανικές Ρωμαιικες Ανατολικές Εκκλησίες τους, την Αγία Τριάδα, την Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Αθανασίου, δια μέσω της συντριπτικής πλειοψηφίας, λόγω της προσέλευσης τους, ως πρόσφυγες ορμώμενοι, από το Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Εν τέλει δεν μας τιμάει διόλου το γεγονός όμως, οι σωλήνες της ύδρευσης μας, το νερό που πίνουμε στην απλή καθομιλουμένη, να είναι από τότε, επί χούντας της δεκαετίας του 1960 και να τρέχει νερό, από τους επιβλαβείς για την υγεία μας, δια μέσω των καρκινογόνων αμιαντοσωληνων.

Υστερόγραφο την σήμερον εν μέρει, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του μέρους, του πληθυσμού της τοπικής μας Κοινωνίας των Κουφαλιων. Εν γένει την επίσημη έδρα του Δήμου Χαλκηδόνας, την μεγαλύτερη προσφυγική κωμόπολη, που αριθμεί περίπου 8.000 κατοίκους, στην περιοχή του Νομού Θεσσαλονίκης. Ως εκ τούτου σε καθημερινή βάση, αναγκάζονται λόγω του ότι δεν έχουν καμία απολύτως εμπιστοσύνη, στην υποτιθέμενη πρόνοια, της τοπικής επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης του Δήμου Χαλκηδόνας, την λεγόμενη ΔΕΥΑΧ. Συν τοις άλλοις και οι όποιες υπηρεσίες μας προσφέρουν, παρέχοντας μας, είναι πανάκριβες. Εν αντιθέσει ξεχνώντας όμως ξεκάθαρα, ότι το Νερό είναι κοινωνικό αγαθό, που μας το χάρισε η πρόνοια του Θεού και δεν θα πρέπει να το εμπορεύονται, ως μονοπώλιο εργαλείο μίας χρήσης, οι έχοντες και κατέχοντες ως είθισται. Εν ολίγοις των επιλεκτικων κομματικοποιημενων πλουσίων ελίτ, δια των κατεστημένων, του αμιγώς κομματικοποιημενου Δημαρχείου και φυσικά στον εκάστοτε ιδιοτελεστατο, κομματάρχη Δήμαρχο, όπως επίσης και στους πέριξ αυτού, κομματαρχες συμφεροντολογους αυλικούς του, δεν έχουμε καμία απολύτως εμπιστοσύνη, διότι θεωρούνται καιροσκόποι και αναξιοπιστοι. Εις το δια ταύτα, αγοράζουν σε καθημερινή βάση αναρίθμητα ΕΜΦΙΑΛΩΜΈΝΑ ΝΕΡΑ, από τα τοπικά Σούπερ Μάρκετ, λόγω του ότι δεν έχουν καμία απολύτως εμπιστοσύνη, στο να καταναλώσουν το νερό, που τρέχει στην βρύση του σπιτιού τους. Εξαιτίας του ότι οι σωλήνες ύδρευσης, είναι απαρχαιωμενοι, παμπαλαιοι εν πολλοίς, αλλά και απαγορευμένοι από τους υγειονομικούς ειδικούς ιατρούς, προς χρήση διεθνώς, για την σωματική μας ακεραιότητα ή αλλιώς αξιοπρέπεια, καρκινογόνους ΑΜΙΑΝΤΟΣΩΛΗΝΕΣ. Απεναντίας το άκρον αωτο του παραλογισμού και εν γένει της παραφροσύνης και εμείς βλέπουμε την τσίμπλα που έχουν στο μάτι τους, οι υποτιθέμενοι ορεσίβιοι απομακρυσμένοι Παλαιοχριστιανοι της Κορινθίας, όπως πρόσφατα επιδερμικά τους ανακάλυψαν, τα διαχρονικά διεφθαρμένα συστημικά δημοσιογραφικά κανάλια τοις πάσι αποκαλούν και δεν βλέπουμε τα δικό μας το δοκάρι, που καθημερινά το πίνουμε.

Εκ μέρους του ΕΝΘΕΟΥ ΚΊΝΗΜΑΤΟΣ της Ρωμιοσύνης του Δήμου Χαλκηδόνας, Ελλάδα Οικουμενική ΡΩΜΙΟΣΎΝΗ, Η Ρωμιοσύνη της Ανατολής, πάμε για την Νέα Ρώμη, του Κωνσταντίνου την Πόλη, ακολουθώντας τα βήματα της χαμένης και συνάμα ξεχασμένης Πατροπαράδοτης ΡΩΜΙΟΣΎΝΗΣ, μέσω του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, του Αγίου Ιωάννου Βατάτζη του Ελεήμονος Δούκα Γ 1193-1254 από το blog μας tamystikatoubaltou.blogspot.com.

Ο ανάξιος δούλος του Θεού, ο Βαλκανιδης Δήμος εκ Κουφαλίων Θεσσαλονίκης.

TAMYSTIKATOUBALTOU.BLOGSPOT.COM

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ

Όλες οι αντιδράσεις:

22

1 σχόλιο

1 κοινοποίηση

Μου αρέσει!

Σχόλιο

Κοινοποίηση

Ενεργός

κωνσταντίνος κωνσταντινίδης

ΦΙΛΕ ΔΗΜΟ ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΑ 120 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΑΥΞΑΝΟΥΜΕ ΑΝ ΛΑΧΕΙ-ΕΓΩ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΣΤΑ 95 ΚΑΙ ΤΡΑΒΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΗΦΟΡΑ.