ΜΕΛΕΤΗ : ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Αποσκοπεί στην παρουσίαση του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και των Αξιών εκείνων που εκπολίτισαν τον Κόσμο και έκτοτε η Ανθρωπότης παρά την Τεχνολογική της πρόοδο ματαίως αναζητεί για την έξοδο της από το Χάος
Αποτελείται από τρία μέρη:
Μέρος 1ον ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Η Επίτευξη της Αρετής
Μέρος 2ον ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Ο Σεβασμός της Φύσεως
Μέρος 3ον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Η Ελληνική Τεχνολογία
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
Η Επίτευξη της Αρετής
Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων
Ο σκοπός των Ελλήνων ήταν η επίτευξη της Αρετής, δηλαδή να γίνει το άτομο «ενάρετο» και αυτό το επέτυχαν πλήρως. Απόδειξη ο ανώτερος Πολιτισμός που δημιούργησαν.
Τι εστί Αρετή ; Αρετή είναι πάσα συνειδητή ενέργεια των όντων όταν αυτή γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των νόμων της φύσεως τους και εναρμονίζεται και προς τους νόμους των ψυχών τους μέσα στο Περιβάλλον
Η Ελληνική Ηθική πρεσβεύει ότι: Ο Κόσμος είναι το θείον εν εξελίξει, και εμψυχούνται από την αγαθοποιό επίδραση των Θεών (για αυτό και ο υμνωδός στους Ορφικούς Ύμνους στην προσευχή του Μουσαίου « Κόσμου τε μέρη τετρακίωνος αιδώ» ,θεωρεί δηλαδή ηθικώς ζην αυτό το οποίον είναι εναρμονισμένον προς τις φυσικές επιταγές του Νόμου.
Ο πρώτος Νόμος νόμος της Εξελίξεως, Γι’ αυτό είπαν «τα πάντα ρει» και ουδέν στατικόν. Κατά την εφαρμογήν του ο άνθρωπος πρέπει να εξελίσσει εαυτόν δια της Παιδείας της Μορφώσεως και της Δικαιοσύνης . Οφείλει να μην καταστρέφει τη Φύση, γι’ αυτό και ο Πυθαγόρας απηγόρευε την άσκοπη καταστροφή των φυτών και των ζώων. Οφείλει ακόμη να είναι χρήσιμος στην πόλη και στην πατρίδα του , την οποία κατά τον Πυθαγόρα πρέπει να την θεωρεί σαν δική του περιουσία. Υπ’ αυτήν την θεώρηση έχουν δίκιο οι Έλληνες να μην δέχονται την αθρόα εισροή των ξένων τους οποίους οι πολιτικοί μας ταγοί τους μεταβάλουν από φιλοξενούμενους σε «συνιδιοκτήτες της πατρίδος και της περιουσίας της.
Ύψιστη τιμή να πέσει κανείς υπέρ πατρίδος Κατά τους αρχαίους προγόνους μας η άμυνα της πατρίδος θεωρείται βεβαίως η μεγαλύτερη αρετή γι’ αυτό ετιμούντο οι Ηρωες που έπεσαν στο πεδίον της μάχης υπέρ πατρίδος. Κατά τους προγόνους μας οι ψυχές των πεσόντων εν πολέμω εξαγνίζονται « Βίη ότι σώμα λειπόντων ψυχαί αρηίφατοι καθαρώτεραι ή επί νούσοις»(Χαλδαϊκά Λόγια 158α) Η ευρυτέρα κοινωνία είναι η Πατρίς είναι και η Εθνικότης
Πατρίδα και Εθνος Η Πατρίδα συντίθεται από πολλές ομάδες ανθρώπων (μικροκοινωνίες) οι οποίες σκοπόν έχουν: 1/ την καλλιέργεια της ανθρωπίνης φύσεως, η εξημέρωση της ψυχής, η προαγωγή και πνευματική ανύψωση του ατόμου, το οποίον στην εποχή μας έφθασε να αρκείται μόνο στις υλικές απολαύσεις και στα άγρια ένστικτα του.
Υποχρεώσεις του ατόμου
Δια των Δελφικών παραγγελμάτων επαινούνταν τα θετικά και ευεργετικά προτερήματα : Αρετή, Φρόνηση, Σωφροσύνη, Δικαιοσύνη , Ανδρεία, Αλήθεια , Παρρησία, Φειδωλία, Εγκράτεια , Ανεξικακία , Ανεξιθρησκεία , «Γνώθι σαυτόν», Συνείδηση , Μνήμη, Όρκος, Φιλοπονία, Μελέτη, Χρηστότητα, «λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν» Σιωπή(να απαντάς όταν πρέπει), Απόρρητον , αγάπη προς την Πατρίδα, υποχρεώσεις προς την Πολιτεία, περί Πολέμου και Τόλμης, περί Ειρήνης , Αιδώς, Γεωργία, Ναυτιλία , περί Μνηστείας, περί Γάμου και τεκνογονίας κ.α
Καυτηρίαζαν κακίες και ελαττώματα όπως: Αφροσύνη, Ακολασία , Δειλία , Αδικία, Φιλαργυρία, Πλεονεξία, Ψεύδος , Κολακεία, Ασωτεία , Ακρασία, Οργή, Υπεροψία, Φιλαυτία, Λήθη, Επιορκία, Οκνηρία, Αργία, , Αναίδεια , Αδολεσχία , Φθόνο, Διαβολή κ.α
Οι Υποχρεώσεις της Πόλεως προς τον πολίτη Είχε βαριά υποχρέωση να μορφώνει τον ανθρώπινο νου, να εξασφαλίζει την ελευθέρα διανόηση , να τον μορφώνει και πολιτειακώς, ώστε να μην καθίσταται όργανο των παθών της πολιτικής και φυσικά να τον καθιστά ανεξάρτητον από πάσης οικονομικής, πολιτικής, θρησκευτικής και πνευματικής δουλείας , η οποία τον εμποδίζει στην εκπλήρωση του σκοπού του . Η Πατρίδα πρέπει να καταπολεμά κάθε κακίαν και όλα τα ηθικά νοσήματα και να εμπνέει στην φιλαλληλία, στην αγάπη προς τον πλησίον του διότι τα μέλη της κοινωνίας είναι όμοια με τα φύλλα ενός δένδρου. Η Πατρίδα πρέπει να περιφρουρεί νομοθετικά και πρακτικά τα δικαιώματα του κάθε μέλους της , την απονομή της ισότητος στα πνευματικά ευεργετήματα τα αναφερόμενα στην εκπαίδευση, την απονομή της δικαιοσύνης προς πάντες. Για τα δικαιώματα του ατόμου πολέμησαν ανά τους αιώνες οι Έλληνες(Μαραθωνομάχοι, Σαλαμινομάχοι, Αγωνιστές του 1821 κ.α) και τα τελευταία χρόνια οι ήρωες του 1940 -44 για να ζήσουμε εμείς ελεύθεροι και να ακολουθήσουμε την εξέλιξη προς την πρόοδο.
Οι υποχρεώσεις των πολιτών Οι πολίτες είχαν υποχρέωση να προστατεύουν την Πόλη από παντός εχθρού , να τηρούν ευλαβικά τους νόμους και να τηρούν αλώβητο το δημοκρατικό τους πολίτευμα. Οι νόμοι ήταν αυστηροί και ο έλεγχος διαρκής, κάτι που σήμερα το αμελεί η Πολιτεία
Με τις Δελφικές Εντολές τιμά τους Θεούς.Να σέβεται τους Θεούς με τις θεσμοθετημένες τελετουργίες , οχι να τους φοβάται, ούτε να τους προσκυνά δουλικά. Οι Δελφικές Εντολές. ως γνωστόν. είναι το απαύγασμα της Ελληνικής φιλοσοφίας και εμπειρίας στον πρακτικό βίο. Η Ελληνική θρησκεία δεν απαιτεί τυφλή υπακοή όπως συμβαίνει με τις Αβραμικές κοσμοπολιτικές θρησκείες(Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Ισλαμισμός και οι χιλιάδες αιρέσεις αυτών )
Δεν προσκυνούσαν ούτε φιλούσαν αγάλματα Θεών. Πολύ περισσότερον « ιερές παντόφλες» , «ιερά σεντόνια», «ιερές ζώνες», «άγια οστά» ουτε έκαναν γονυκλινείς μετάνοιες κοκ όπως συμβαίνει σήμερον . Ούτε προσέρχονταν στους ναούς με τα τέσσερα μπουσουλώντας για να δείξουν την πίστη τους. Αυτά τα φαινόμενα αν μη τι άλλο είναι εξευτελιστικά για τον ελεύθερο άνθρωπο και προωθούνται χάριν κερδοσκοπίας από το πονηρό και φιλοχρήματο ιερατείον και από τα ΜΜΕ τα οποία εκμεταλλεύονται το συγκινησιακό και θρησκευτικό συναίσθημα του λαού για λόγους τηλεθέασης και όχι μόνον..
Ο ενάρετος βίος μέσα στην κοινωνία .Δεν απαιτεί παραίτηση από την ζωή , κάθε τέτοια ενέργεια αλόγου λατρείας αποκρούεται εντόνως , ως προϊόν θρησκευτικής τυρρανίας. Δείγματα θεοσεβείας δείχνει το άτομο όταν συμμετέχει σε δημοτελείς γιορτές είτε στην κατ΄οίκον λατρεία των εφεσίων Θεών, είτε και σε παραδοσιακές εορτές πανελλήνιας ή τοπικής εμβέλειας. Οι Ελληνικές εορτές ήταν: Εαρινή Ισημερία,Βουφόνια, Ανθεστήρια, Σκίρα-Αρρηφόρια, Θεσμοφόρια-Ωσχοφόρια και οι Αττικές εορτές όπως τα Πυανέψια, Αλώα και Μικρά Διονύσια . Η χώρα μας πολλά θα είχε να κερδίσει από την αναβίωση ορισμένων από τις αρχαίες αυτές εορτές , όχι μόνον τουριστικά, αλλά κυρίως από τα πνευματικά μηνύματα που τις συνοδεύουν. Τούτο είναι έργον του ΥΠΠΟ και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης .
Ο Αλέξανδρος στην Ανατολή διέδωσε τον πολιτισμό. Οι λαοί ακόμη και τώρα τον λατρεύουν σαν Θεό. Ορισμένοι ακόμη και Έλληνες δυστυχώς τον κατηγορούν ως αποικιοκράτην . Όμως εκείνος ούτε γενοκτονίες έκανε , ούτε τους τοπικούς ηγέτες αντικατέστησε (εκτός από τον Δαρείο) , ούτε τη γλώσσα και τα ήθη και έθιμα τους πείραξε. Αντίθετα, σεβάστηκε τους λαούς και τις αξίες τους και μόνοι τους προσήλθαν στον Ελληνικό πολιτιστικό γιατί ήταν ανώτερος από το δικό τους στα στάδια, παλαίστρες, σχολεία, ναούς, γιορτές κ.α Δεν έκαναν εθνοκτονίες όπως οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες, ούτε γενοκτονίες όπως οι Τούρκοι(Αρμενίων, Ελλήνων Ιώνων. Ελλήνων Ποντίων, Ασσυρίων, Κούρδων και άλλων εθνοτήτων)
Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν κακοί. Αν οι Έλληνες ήταν κακοί και αυτό αποδεικνύεται από τις Αξίες τους και τα 147 Δελφικά Παταγγέλματα . Στην μάχη ασφαλώς ήταν ηρωικοί και ακάθεκτοι , εγκλήματα όμως δεν έκαναν γιατί ήαν μεγαλόψυχοι. Αντίθετα, ορισμένοι Βυζαντινοί και όλοι οι Οθωμανοί αυτοκράτορες σαν κύριο μέλημα είχαν την εθνοκτονία των Ελλήνων; Για παράδειγμα κατά τον αλληλοσπαραγμό της «Εικονομαχίας» κατά το 842 , η σύνοδος του έτους εκείνου έχει πάλι ως στόχο τον Ελληνισμό «ταις δόξαις ταις ματαίαις ταις ελληνικαίς επομένοις ανάθεμα» Αλλά και ο Πατριάρχης Σχολάριος αμέσως μετά την Άλωση δίνει εντολάς να εξοντωθούν οι εν Πελοποννήσω Πληθωνικοί γράφων μεταξύ άλλων : « Τους γουν δυσεβείς και αλάστορας ελληνιστάς και πυρί και σιδήρω και ύδατι και πάσι τρόποις εξαγάγετε της παρούσης ζωής…» Ο Ποντίφηκας της Ρώμης ανέκαθεν ήτο διώκτης των Ελλήνων ακόμη και των Χριστιανών (ποιος ξεχνά τα ειδεχθή εγκλήματα στην Κωνσταντινούπολη το 1204;)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου