Σάββατο 27 Μαρτίου 2021

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

 

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

Σχόλιο σε πρόσφατη απόφαση του «πάπα» Φραγκίσκου να διορίσει γυναίκα ως μέλος «συνόδου» του Βατικανού

Posted: 27 Mar 2021 09:00 AM PDT

Από το Γραφείο επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών
της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς 

 

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερες ανακοινώσεις μας γύρω από τις αιρετικές διδασκαλίες που επενόησε ο Παπισμός στην ιστορική του πορεία. Ιδιαίτερη έμφαση δώσαμε σε μία εξ’ αυτών η οποία θεωρείται η μεγαλύτερη και φοβερότερη, η κακοδοξία του παπικού Πρωτείου. Τονίσαμε ότι η κακοδοξία αυτή έχει τις ρίζες του στο μεγαλύτερο και φοβερότερο από όλα τα πάθη, στο πάθος της υπερηφάνειας, που άρχισε να φυτρώνει στις καρδιές των παπών ήδη από τον 4ο αιώνα. Στην αξίωσή τους να έχουν απόλυτη διοικητική εξουσία εφ’ όλης της Εκκλησίας, την οποία ο Μέγας Βασίλειος χαρακτήρισε ως «επηρμένη δυτική οφρύ». Ένα πάθος, το οποίο προϊόντος του χρόνου γιγαντώθηκε, μέχρις ότου παγιώθηκε σε δόγμα πίστεως στην Α΄ Βατικάνεια «Σύνοδο». Επισημάναμε ακόμη τον ρόλο που έπαιξαν στην περαιτέρω εδραίωση του παπικού πρωτείου τα απολυταρχικά φεουδαρχικά καθεστώτα, που εγκατέστησαν οι Φράγκοι, όταν κυριάρχησαν στην Ευρώπη μετά τον 8ο μ. Χ. αιώνα. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας με τίτλο «Η ‘ενίσχυση της συνοδικότητος’: Μια ακόμη δολερή παγίδα του Παπισμού», (8.2.2021), παραθέσαμε ορισμένα στοιχεία γύρω από τη σχέση του παπικού πρωτείου με το Συνοδικό Σύστημα και υπογραμμίσαμε, ότι παπικό πρωτείο και συνοδικότης είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες μεταξύ τους, επειδή η μια έρχεται σε τελεία αντίθεση με την άλλη και ανατρέπει την άλλη.

 

Δεν παραλείψαμε ακόμη να επισημάνουμε ότι το Συνοδικό Σύστημα, επί τη βάσει του οποίου διοικείται η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως δημοκρατικό σύστημα διοικήσεως, ούτε μπορεί να ταυτιστεί με τα δημοκρατικά πολιτεύματα που λειτουργούν στα σύγχρονα κράτη, παρ’ όλο που τα δύο αυτά συστήματα έχουν μεταξύ τους κάποιες εξωτερικές ομοιότητες. Και τούτο διότι στο μεν χώρο της δημοκρατίας ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, ενώ αυτό δεν ισχύει πάντοτε στο χώρο της Εκκλησίας, όπου η Αλήθεια –Χριστός συν ένας αποτελούν την πλειοψηφία, έστω και αν αυτοί που διαφωνούν είναι όλοι οι επίσκοποι μιάς τοπικής Εκκλησίας, ή ακόμη και δισεκατομμύρια άλλοι αντιφρονούντες, κληρικοί, ή λαϊκοί.  

 

Στην παρούσα ανακοίνωσή μας δεν θα επανέλθουμε στα ίδια θέματα. Για περισσότερα στοιχεία γύρω από τα θέματα αυτά παραπέμπουμε τους αναγνώστες μας σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας. Θα περιοριστούμε μόνο να σχολιάσουμε πρόσφατο δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο ο «πάπας» Φραγκίσκος όρισε την πρώτη γυναίκα σε «σύνοδο επισκόπων» και μάλιστα με δικαίωμα ψήφου, η οποία «χαιρετίστηκε» από τα ΜΜΕ ως «ιστορική απόφαση»! Η είδηση έχει ως εξής: «Ο πάπας Φραγκίσκος έσπασε την παράδοση και τοποθέτησε για πρώτη φορά γυναίκα σε υψηλό πόστο στη Σύνοδο των Επισκόπων, με δικαίωμα ψήφου. …Η Γαλλίδα μοναχή Ναταλί Μπεκάρ έγινε υπογραμματέας της Συνόδου, πόστο στο οποίο τοποθετήθηκε και ο Ισπανός ιερέας Λουίς Μαρίν ντε Σαν Μαρτίν. Η Σύνοδος των Επισκόπων συζητά τα πιο σημαντικά ζητήματα για τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία και συμβουλεύει τον ποντίφικα για πολλά αμφιλεγόμενα θέματα, μεταξύ αυτών το διαζύγιο.  

 

Η 52χρονη Μπεκάρ έχει μάστερ στη διοίκηση επιχειρήσεων από το HEC στο Παρίσι, ενώ έχει κάνει σπουδές και στη Βοστώνη. Από το 2019 ήταν σύμβουλος στη Σύνοδο των Επισκόπων. ‘Με τον διορισμό της αδελφής Ναταλί Μπεκάρ και τη δυνατότητά της να μετέχει στην ψηφοφορία, άνοιξε μια πόρτα’, συμπλήρωσε. Στη Σύνοδο μετέχουν επίσκοποι και καρδινάλιοι που έχουν δικαίωμα ψήφου, όπως και ειδικοί, οι οποίοι δεν μπορούν να ψηφίσουν. Τον προηγούμενο μήνα ο πάπας Φραγκίσκος άλλαξε τον νόμο της καθολικής εκκλησίας, επιτρέποντας σε γυναίκες να κάνουν περισσότερα κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, αλλά διευκρινιζόταν ότι δεν μπορούν να γίνουν ιερείς. Πέρυσι ο ποντίφικας διόρισε έξι γυναίκες στο συμβούλιο που επιβλέπει τα οικονομικά του Βατικανού». (ΠΗΓΗ: https://www.cnn.gr/kosmos/story/ 253574/istoriki-apofasi-papa-fragkiskoy-h-proti-gynaika-me-dikaioma-psifoy-sti-synodo-ton-episkopon)!  

 

Η πρόσφατη απόφαση του πάπα να τοποθετήσει «για πρώτη φορά γυναίκα, [την μοναχή Ναταλί Μπεκάρ], σε υψηλό πόστο στη Σύνοδο των Επισκόπων, με δικαίωμα ψήφου», αποτελεί όντως μια πρωτοφανή καινοτομία, εντελώς ξένη προς την μέχρι σήμερα ρωμαιοκαθολική παράδοση. Έχουμε την ταπεινή γνώμη ότι ο «πάπας» με την εντυπωσιακή αυτή κίνηση, στοχεύει να παρουσιάσει ένα «μοντέρνο» προσωπείο του Παπισμού στο δυτικό κόσμο. Θέλει να περάσει το μήνυμα ότι ο Παπισμός έχει «εκδημοκρατιστεί» και «αναβαθμιστεί» στον τομέα της Συνοδικότητος. Ωστόσο η ενέργειά του αυτή κατά βάθος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πυροτέχνημα, ένα σόου εντυπωσιασμού, αφού δεν θίγει ούτε στο ελάχιστο το παπικό πρωτείο, το οποίο εξακολουθεί να λειτουργεί με τον ίδιο και απαράλλακτο τρόπο όπως και πριν, έστω και αν στο εξής θα συμμετέχουν γυναίκες σε επισκοπικές συνόδους. Η παρουσία γυναικών στην παπική «Συνοδικότητα» αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο της πλήρους εκκοσμικεύσεως του Βατικανού και μια ακόμη απομάκρυνση από την δισχιλιόχρονη παράδοση της Εκκλησίας.  

 

Το ότι η συμμετοχή γυναικών σε Συνόδους, Τοπικές, ή Οικουμενικές, είναι εντελώς ξένη στην Ορθόδοξη Συνοδική και Κανονική μας Παράδοση, μόλις είναι ανάγκη να τονιστεί. Ο αποκλεισμός των γυναικών από τις Ορθόδοξες συνόδους, ήδη από τα αποστολικά χρόνια και επί 20 αιώνες μέχρι σήμερα, έχει άμεση σχέση με τον αποκλεισμό τους από την ειδική μυστηριακή Ιερωσύνη. Ουσιαστικά αποτελεί άμεση απόρροια και συνέπεια του αποκλεισμού των από το αρχιερατικό αξίωμα. Ο αποκλεισμός αυτός συνεπάγεται περαιτέρω τον αποκλεισμό τους από κάθε μορφής ποιμαντική διακονία, όπως επίσης και από κάθε μορφής διοικητική εξουσία. Επομένως οι γυναίκες, επειδή δεν έχουν καμία ποιμαντική, ή διοικητική αρμοδιότητα, δεν μπορεί να έχουν κατ’ επέκταση και καμία θέση σε συνοδικά σώματα Τοπικών Εκκλησιών, επειδή σ’ αυτά εξετάζονται και αποφασίζονται θέματα ως επί το πλείστον ποιμαντικής, ή διοικητικής φύσεως.  

 

Εις ό,τι αφορά το ερώτημα: Γιατί στην Ορθόδοξη Εκκλησία οι γυναίκες έχουν αποκλειστεί από την Ιερωσύνη, (με μοναδική εξαίρεση την χειροτονία στο βαθμό του διακόνου), έχουμε απαντήσει σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας, (βλ. κείμενο με τίτλο: «Ο θεσμός των Διακονισσών στην Ορθόδοξη Παράδοση και στους κόλπους της παναιρέσεως του Οικουμενισμού», (19.3.2020), και παραπέμπουμε εκεί τον αναγνώστη.  

 

Θα κλείσουμε, παραθέτοντας ένα ωραιότατο απόσπασμα από ομιλία του (πρώην λόγω συνταξιοδοτήσεως), καθηγητού της Δογματικής στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, που εξεφώνισε πρόσφατα σε Αντιαιρετικό Σεμινάριο της Ι. Μ. Γλυφάδας, για να καταδειχθεί ότι οι γυναίκες, αν και αποκλείονται από τα συνοδικά σώματα, όμως, ως λαϊκά μέλη του εκκλησιαστικού σώματος, δεν στερούνται συνοδικής ευθύνης. Ο ρόλος των λαϊκών μελών του εκκλησιαστικού σώματος είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις περιπτώσεις εκείνες, που οι επίσκοποι που συγκροτούν Τοπικές, ή Οικουμενικές Συνόδους, δεν ακολουθούν στις συνοδικές τους αποφάσεις τους Αγίους Πατέρες, δεν είναι δηλαδή «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι»: «Οι αποφάσεις όλων ανεξαιρέτως των Συνόδων υπόκεινται στην αγιοπνευματική κρίση της δογματικής συνειδήσεως του πληρώματος της ανά τον κόσμο Εκκλησίας. Ως πλήρωμα της Εκκλησίας νοούνται όλοι οι πιστοί, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, [άρα και οι γυναίκες], οι οποίοι, δυνάμει του Αγίου Χρίσματός τους, επικυρώνουν, ή και απορρίπτουν τις δογματικές αποφάσεις των Συνοδικών Επισκόπων, που τους εκπροσώπησαν, στην περίπτωση που αυτοί δεν ήσαν «επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσι», διαχρονικώς. Έτσι, η δογματική συνείδηση του εκκλησιαστικού πληρώματος αποτελεί την ανώτατη αυθεντία στην Εκκλησία, την οποία -Εκκλησία- εκφράζει θεσμικά και αλαθήτως η όντως Οικουμενική Σύνοδος, και εύλογα τότε αυτή έχει δεσμευτικές αποφάσεις για το σύνολο των πιστών όλων των επιμέρους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, όλων των εποχών.  

 

Εδώ, όμως, θα πρέπει να διευκρινιστεί, ότι και ο Ορθόδοξος πιστός -κληρικός, μοναχός η λαϊκός – δεν διασφαλίζεται από την ενδεχόμενη πλάνη μηχανιστικώς, επειδή έχει λάβει, απλώς, το Άγιο Χρίσμα και επειδή βρίσκεται σε μυστηριακή κοινωνία με τους ποιμένες του. Από την πλάνη διασφαλίζεται ο πιστός, μόνον όταν έχει και ενεργό μέσα του την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, που έλαβε με το Άγιο Χρίσμα. Αυτό όμως προϋποθέτει έντονη ασκητική νήψη, αγαπητική τήρηση των θείων εντολών και ακατάκριτη μετοχή των θεουργών μυστηρίων της Εκκλησίας. Μόνο με αυτές τις βιωματικές προϋποθέσεις, ο λαός του Θεού έχει ενεργό την δογματική συνείδηση της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και τότε μόνον είναι σε θέση να ανακρίνει την πίστη των ποιμένων του και τότε μόνον οφείλει να τους ακολουθεί, σύμφωνα με όσα ερμηνευτικώς λέγει και ο ιερός Χρυσόστομος, σχολιάζοντας το χωρίο της προς Εβραίους Επιστολής του Αποστόλου Παύλου: ‘μνημονεύετε των ηγουμένων υμών…, ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής μιμείσθε την πίστιν’ (Εβρ. 13,7. Βλ. Υπόμνημα εις την προς Εβραίους Επιστολήν, Ομιλία ΙΔ ,1, ΕΠΕ 25, σ. 372)».  

 

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών  

 

Εικόνα: «Έκρηξη στον Βεζούβιο», έργο του Joseph Mallord William Turner από τη Wiki

 

ΑΒΕΡΩΦ

Η ΕΦΕΥΡΕΣΗ ..... ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ !!!

Posted: 27 Mar 2021 08:00 AM PDT

Γράφει ο Δαναός

 

Από αιώνες οι λαοί είχαν αρχηγούς είχαν ηγέτες .....αυτοκράτορες - καίσαρες - στρατηλάτες - βασιλιάδες κ.λ.π..

 

Κάποιοι από αυτούς ελάχιστοι άφησαν το όνομα τους, ανεξίτηλο και ζηλευτό στους αιώνες που πέρασαν και έτσι θα παραμείνουν.

Κάποιοι περισσότεροι, το όνομα τους συνδέθηκε με ένα ατελείωτο ποινικό μητρώο. 

ΚΑΠΟΙΟΙ .... με την πιό καλή πρόθεση ...εκτός των αναρίθμητων ''δώρων'' που έκαναν στην ανθρωπότητα, έδωσαν και την δημοκρατία την καθαρή την αγνή δημοκρατία, το πιό ελπιδοφόρο πολίτευμα στον πλανήτη.  

 

Από τότε το μόνον που ενδιέφερε τους σάπιους του πλανήτη, ήταν πώς θα διαβρώσουν σαν νόημα την δημοκρατία και πολύ περισσότερο. στην πράξη εκ των έσω.  

Έτσι λοιπόν οι μεγάλες οικογένειες με τα λίγα και κρυφά ονόματα, αποφάσισαν και δημιούργησαν νόμιμους μεσάζοντες ανάμεσα στον λαό και την εξουσία ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΚΟΠΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ !.....αυτή η εφεύρεση ονομάστηκε "πολιτικός", ο οποίος λύνει πολλά προβλήματα στους λίγους, φορτώνοντας τις ευθύνες του, για ότι στραβό συμβεί στους πολλούς που εκπροσωπεί και που οι ίδιοι τον έχουν ψηφίσει, νομίζοντας ότι έτσι είχαν τον πρώτο λόγο για το τι θα συμβαίνει στην ζωή τους!! 

 

Δεν ήταν μία σταθερή εφεύρεση, ηταν προσαρμόσιμη - ευμετάβλητη - ελεγχόμενη και προπαντός ανά πάσα στιγμή κατευθυνόμενη! 

ΜΙΑ ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΓΙΑ ΠΑΣΑ ΧΡΗΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΝΑΓΚΗ  

 

Ακόμη μία πολύ καλή ικανότητα των πολιτικών, πέρα από τα καθήκοντα που τούς διατάζουν - δίνουν, είναι να διχάζουν και τον λαό, με έξυπνους τρόπους. Δηλαδή συμφώνησαν να παριστάνουν ότι διαφωνούν!!!!!!!. 

Έτσι τους πήγαν δεξιά αριστερά μέσα έξω κλπ τους σκόρπισαν για κάθε επιθυμία, αναλόγως τον σανό που προσέφεραν στο ποίμνιο τους. 

Άφησαν όμως και τα δύο άκρα να κάνουν του κεφαλιού τους, ώστε να έχουν δικαιολογίες ''οι νόμιμοι'' γνωστικοί, να τα συμμορφώνουν ακόμη και με την βία για το γενικό καλό. 

Τα αριστερά ακρα είναι κυριολεκτικά πολυκαταστήματα, έχουν ότι η ψυχή σου ψάχνει ....στους νόμους της προόδου της διαφορετικοτητας ,του χυλού και του γκρί ανθρώπου. 

 

Οι υπέρ δεξιοί οι λεγόμενοι φασίστες είναι ευτυχώς ελάχιστοι, και για να φτουράει η λέξη, μέσα στην κατηγορία στριμώξανε όσους αγαπάνε πατρίδα ιστορία προγόνους θρησκεία γλώσσα συνοχή της οικογένειας, και γενικά ότι τους χαρακτηρίζει σαν φυλή και λαό αιώνες. 

 

Υπήρχαν και υπάρχουν όμως και πολύ λίγοι ίσως ακόμη τίμιοι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ με ευθύνη με χαρίσματα .....είναι όλοι αυτοί που ο λαός τους ψήφισε και ψηφίζει για την πρότερη συνέπεια λόγων και έργων τους [χωρίς να χρειαστούν ατελείωτα μακιγιάζ και σοβατίσματα για να λάμπουν εξωτερικά στο γυαλι που βγαίνουν για να κορδώνονται πριν τις εκλογές], γιατί η αύρα τους ήταν και είναι γνήσια και θετική, διότι λάμπουν από μέσα τους. 

 

Δυστυχώς είναι πλέον ελάχιστοι και κατά κανόνα παραγκωνισμένοι από κάθε υπεύθυνη θέση που θα μπορούσαν να προσφέρουν, γιατί ίσως τους λένε ...πατριώτες! 

 

Τουναντίων όλοι οι λοιποί αστέρες κάθε κατηγορίας αρπαχτης, πιάνουν στασίδι άμεσα και με μπόλικες υποσχετικές, ότι αν κάνετε τα συμφωνηθέντα άστρο λαμπρό θα σας οδηγεί στα πιό ψηλά πατώματα. 

 

Υπάρχει λοιπόν νομίζω ένας άγραφος νόμος γραμμένος κάτω από τα τραπέζια ....ειδικά τις σημερινές εποχές.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΗΓΕΤΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝ ΠΡΩΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΔΟΥΛΟΣ ΤΩΝ ΟΛΙΓΩΝ 

 

Ελπιζοντας όμως για το πιο πάνω, ότι πραγματικά δεν μπορεί να συμβαίνει στην χώρα μας κάτι τέτοιο.  

Αν ομως κάτι τέτοιο ισχύει,τότε πολύ απλά ο πολιτικάντης της δημοκρατίας δεν είναι δημοκράτης, είναι πιόνι εξουσιών που και ο ίδιος δεν γνωρίζει.  

 

ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΕΛΒΕΤΙΚΟΣ ΣΟΥΓΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΑΛΗ Ή ΑΛΛΗ ΧΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΑ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ.

Για τους Έλληνες Βλάχους των Σκοπίων

Posted: 27 Mar 2021 07:00 AM PDT

Γράφει η Μαρία Παπαδοπούλου 

 

Με αφορμή μία συζήτηση που είχα πρόσφατα σχετικά με το ζήτημα περί διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στα ελληνικά σχολεία, μου ήρθε στο μυαλό ένα άλλο ζήτημα που ταλανίζει τη χώρα μας πολλά χρόνια και τείνει να μένει στο περιθώριο. Αυτό το ζήτημα αφορά τους Έλληνες Βλάχους που κατοικούν στα Σκόπια.

 

Η εξωτερική πολιτική της χώρας μας για ακόμη μία φορά αποδεικνύει την αδυναμία της απέναντι σε εθνικιστικές-προπαγανδιστικές πολιτικές γειτονικών κρατών αμφισβήτησης της ελληνικότητας εδαφών, καταγωγής ανθρώπων εντός και εκτός της χώρας μας.  

 

Το ερώτημα που τίθεται είναι σαφές: Εάν λοιπόν η ελληνική πολιτεία μεριμνεί για τη διδασκαλία γλωσσών όπως της τουρκικής στα ελληνικά σχολεία, δεν θα ήταν εύλογο να μεριμνήσει και για τη προστασία ανθρώπων που συνιστούν κομμάτι του ελληνισμού, όπως αυτής της ταυτότητας των Ελληνόβλαχων; 

 

Δηλώσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης κάνουν λόγο για αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, μία γραμμή που τρόπον τινά φαίνεται να ακολουθεί και η ίδια η κυβέρνηση με τις άνωθεν δηλώσεις. Με την αναγνώριση ύπαρξης μειονότητας παραχωρείται αυτομάτως το δικαίωμα διεκδικήσεων και της καλλιέργειας ανθελληνικής ιδέας η οποία ξεκινά μέσα από την ίδια τη χώρα μας.  

 

Σε αυτό το σημείο ελλοχεύει ο κίνδυνος αναγνώρισης μειονοτήτων, στη προκειμένη βορειομακεδονικής (όντας υποχρεωμένοι πλέον να αποκαλούμε τα Σκόπια), αντί μιας Βλάχικης-ελληνικής. Ο ελληνισμός των Βλάχων πλήττεται εδώ και πολλά χρόνια και έχει καταφέρει μέσα από αντιξοότητες μέχρι σήμερα να διατηρήσει την ελληνικότητά του. Τα ήθη, τα έθιμα και οι παραδόσεις ακολουθούν την ελληνική παράδοση με ενσωματωμένο το βλάχικο στοιχείο.

 

Ας κάνουμε όμως μια σύντομη ιστορική αναδρομή. Μετά λοιπόν από την ήττα του Περσέα του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας και τη διείσδυση των Ρωμαίων στον ελλαδικό χώρο, οι ελληνόβλαχοι μοιράζονται σε τετραρχίες, χώροι όπου πρωτοκατοίκησαν, μία εκ των οποίων αποτελούσε και αυτή της Πελαγονίας (σημερινή βόρεια Μακεδονία). Εν συνεχεία έχουμε την επικράτηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με το χωρισμό διοικητικών περιφερειών, τα βιλαέτια και τα σαντζάκια και συνάμα με την καταστροφή της Μοσχόπολης, τις εσωτερικές μετακινήσεις ελληνικών πληθυσμών καθώς και των βλαχόφωνων. Έπειτα ακολουθούν και άλλα ιστορικά γεγονότα φτάνοντας στο 1870 και μετά με τον βουλγαρικό εθνικισμό, την επέκταση εδαφών στο μακεδονικό χώρο, τον Μακεδονικό αγώνα, τους Βαλκανικούς πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο έως το 1944 και την επινόηση ‘’μακεδονικού έθνους’’ από τον Τίτο.  

 

Φτάνοντας λοιπόν στο σήμερα και στην υπάρχουσα πραγματικότητα στη γειτονική χώρα, η οποία δεν αναγνωρίζει τους Βλάχους ως Έλληνες αλλά ως μια εθνότητα συγγενής με τη ρουμανική, εφαρμόζοντας έναν ειδεχθή αφελληνισμό της ύπαρξης ελληνικού στοιχείου στη χώρα.  

 

Από πλευράς της, η ελληνική πολιτεία θα πρέπει να μεριμνήσει προκειμένου να αποδυναμώσει σε ένα βαθμό τη προπαγάνδα της άλλης πλευράς. Το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να κινητοποιηθεί εφαρμόζοντας μια ήπια πολιτική σε ότι αφορά την εκπαίδευση των ελληνόβλαχων και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και παιδείας. Εμβαθύνοντας λοιπόν στο κομμάτι της ταυτότητας αυτών των ανθρώπων, κάτι που αντίστοιχα πραγματοποιεί η ρουμανική πλευρά με την ρουμανική προπαγάνδα από το 1860 και έπειτα. Κατά τη γνώμη μου θα ήταν εύλογο να υπάρξει μια επίσημη πολιτική προσφοράς για τους νέους που θέλουν να σπουδάσουν και γενικότερα να στηρίξουμε τις απέλπιδες προσπάθειες αυτών των ανθρώπων που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού. Σαφώς το ελληνικό στοιχείο αποτελεί αδιαμφισβήτητο κομμάτι σε ολόκληρη την επικράτεια της Πελαγονίας και ιδιαίτερα στις πόλεις Μοναστήρι, Αχρίδα, Κρούσοβο. Οι Έλληνες Βλάχοι σε ότι αφορά τη λαογραφία, ήθη, έθιμα, τραγούδια, παιχνίδια, ταφικά έθιμα ακολουθούν όλα την ελληνική παράδοση. Στα κυριότερα λοιπόν έθιμα των Ελληνόβλαχων εντοπίζονται αρχαιοελληνικές ρίζες οι οποίες βρίσκονται στη μυκηναϊκή και ομηρική εποχή. Σε αυτό το σημείο γίνεται αντιληπτό το γεγονός ότι αυτά τα στοιχεία είναι αδιάσειστα και διόλου συμπτωματικά δε μπορούν να θεωρηθούν, επιβεβαιώνοντας μια ανθελληνική προπαγάνδα των γειτόνων μας.  

 

Εν κατακλείδι παρατηρούμε ότι η ανυπαρξία και η αδιαφορία περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της αυθαιρεσίας κρατών, από πλευράς Διεθνούς Δικαίου αποτελεί ισχύουσα νομοθεσία και υφίσταται για πολλές άλλες πλην φυσικά αυτής που θα έπρεπε να μας απασχολεί περισσότερο από όλα, δηλαδή της ελληνικής γλώσσας και στοιχείου.

 

Η γλώσσα είναι μέσο σύνδεσης με το παρελθόν, με τις ρίζες, τους προγόνους μας και ότι αυτό συνεπάγεται. Η υιοθέτηση τέτοιων πολιτικών πρακτικών συνάμα με την ανύπαρκτη και αδύναμη χρόνια εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, επιτρέπει την ισχυροποίηση της εσωτερικής και συνάμα εξωτερικής πολιτικής των γειτόνων μας.

πηγή

Επείγον! Προς τον Πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη!

Posted: 27 Mar 2021 06:00 AM PDT

Γράφει ο Αθανάσιος Τσόκας

Μαθηματικός-Ερευνητής

(γράφτηκε προ της 25ης Μαρτίου)

 

κ. Πρωθυπουργέ!.  

Αύριο Πέμπτη (25/3/2021) ημέρα διπλής εορτής, συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της Εθνοσωτήριας Επανάστασης του 1821!.  

Ο Ερντογάν, οραματιζόμενος μια νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία διεισδύει παντού (Συρία, Λιβύη, Ανατολική Μεσόγειο κ.λ.π) και εξοπλίζεται από παντού (Ρωσία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, κ.λ.π).  

Εσείς προχωρήσατε στην αγορά των 18 Γαλλικών αξιόμαχων πολεμικών αεροπλάνων τύπου Rafal και ενισχύσατε σημαντικά την Πολεμική μας Αεροπορία!. 

Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό!. 

 

Προχωρήστε, εδώ και τώρα και στην αγορά Γαλλικών φρεγατών (που οι Γάλλοι, σας δίνουν γη και ύδωρ) και κάντε την εξής κίνηση ματ (που έπρεπε να την είχατε κάνει πριν από μερικούς, όταν ο Μακρόν σας παρακαλούσε):  

Αγοράστε τις Γαλλικές φρεγάτες και υπογράψτε με την Γαλλία αμυντική συμφωνία, στην οποία θα αναφέρεται με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο, ότι σε περίπτωση σύρραξης της Τουρκίας με την Ελλάδα, η Γαλλία θα είναι υποχρεωμένη να παράσχει αμυντική βοήθεια στην Ελλάδα!. 

 

Με άλλα λόγια, με την αγορά Γαλλικών φρεγατών από την Ελλάδα, να ακολουθήσει υπογραφή Ελληνο-Γαλλικού συμφώνου με ρήτρα αμυντικής συνδρομής, εκ μέρους της Γαλλίας!. 

Πρέπει, να γνωρίζετε κ. Πρωθυπουργέ, ότι η Γαλλία είναι ιστορικά η πλέον αξιόπιστη σύμμαχος, από όλα τα άλλα συμμαχικά κράτη, Αμερική, Αγγλία, Ιταλία, κ.λ.π).  

Γνωρίζετε, κ. Πρωθυπουργέ, τη συμμετοχή των Γάλλων στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. 

Τη Γερμανία δεν την συμπεριλαμβάνω στα συμμαχικά κράτη (τυπικά είναι σύμμαχος) με την Ελλάδα, γιατί όπως μας διδάσκει η Ιστορία, η Γερμανία μέσα στους αιώνες όχι μόνο δεν βοήθησε την Ελλάδα, αλλά αντιθέτως πρωτοστάτησε στο διαμελισμό του Ελληνισμού!.  

 

Γι' αυτό σας συμβουλεύω κ. Πρωθυπουργέ μην έχετε στραμμένο το βλέμμα σας συνεχώς προς το Βερολίνο, αλλά στρέψτε το βλέμμα σας και προς το Παρίσι!. 

Πρέπει εδώ να σας αναφέρω και το εξής σημαντικό:  

Η Ελλάδα δια τότε Υπουργού Ενέργειας κ. Μανιάτη (στη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά) με επίσημο συμφωνητικό και με επίσημες υπογραφές παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα συνεκμετάλλευσης και εξόρυξης φυσικού αερίου από ένα τεράστιο θαλάσσιο οικόπεδο Νοτιοδυτικά της Κρήτης, στη Γαλλική Εταιρεία ΤOTAL και στην Αμερικάνικη MOBIL!. 

 

Με αυτό τον τρόπο τα οικονομικά συμφέροντα της Γαλλίας μέσα στην Ελλάδα θα είναι μεγάλα όχι μόνο από την πώληση των φρεγατών και από την αμυντική συνδρομή που θα μας προσφέρουν σε περίπτωση σύρραξης, αλλά και από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου ΝΔ της Κρήτης επί πολλές πολλές δεκαετίες!. 

 

Εάν, κ. Πρωθυπουργέ, αγοραστούν οι φρεγάτες από την Γαλλία και συγχρόνως υπογραφεί το Ελληνο-Γαλλικό σύμφωνο με ρήτρα αμυντικής συνδρομής, όλοι οι Γάλλοι θα βλέπουν την Ελλάδα σαν δεύτερη Πατρίδα τους και δεν θα παράσχουν μόνο στρατιωτική συνδρομή σε εξοπλισμό σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία, αλλά θα σπεύσουν και Γάλλοι στρατιώτες στο μέτωπο, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Γαλλίας, που θα έχει μέσα στην Ελλάδα!.  

 

Και σας προτρέπω κ. Πρωθυπουργέ, αύριο στο επίσημο και πανηγυρικό εορτασμό για τα 200 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα μας, το 1821, που θα παραβρίσκεται αντί του κ. Μακρόν, η Υπουργός Άμυνας της Γαλλίας, να ανακοινώσετε και να το ακούσουν όλοι οι Έλληνες, ότι θα αγοράσετε τις φρεγάτες από την Γαλλία και συγχρόνως θα υπογράψετε το Ελληνο-Γαλλικό σύμφωνο με ρήτρα αμυντικής συνδρομής! 

 

Με αυτή τη πατριωτική ενέργεια σας, ανήμερα του εορτασμού για τα 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, θα μας δείξετε ότι είστε ένας Φιλόπατρις Πρωθυπουργός και θα κάνετε τις ψυχές των Ηρωικών Προγόνων μας του 1821 να αγαλλιάσουν και θα προστατεύσετε την ακεραιότητα της σημερινής Ελλάδας μας, από τις επεκτατικές ορέξεις του γιαλατζή Σουλτάνου Ερντογάν!. 

 

Εάν όμως κ. Πρωθυπουργέ εσείς επιμένετε να έχετε το βλέμμα σας, στραμμένο προς το Βερολίνο και δεν υπογράψετε μια τέτοια σημαντική Ελληνο-Γαλλική αμυντική συμφωνία και δεν αγοράσετε και τις Γαλλικές φρεγάτες, μου δίνεται το δικαίωμα, ως Έλληνα, που υπεραγαπώ την Πατρίδα μου, να σας πω: 

Ότι πάνω από τα συμφέροντα της Ελλάδας, βάζετε τα συμφέροντα της Γερμανίας!. 

 

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΣΟΚΑΣ

Απαγορευτικό (Lockdown) Ένα χρόνο μετά - δεν λειτουργεί, δεν λειτούργησε ποτέ και δεν επρόκειτο να λειτουργήσει

Posted: 27 Mar 2021 05:00 AM PDT

Ανάψτε το μοναχικό κερί στην πιο θλιβερή τούρτα γενεθλίων στον κόσμο! Η πιο καταστροφική δημόσια πολιτική του αιώνα μεγαλώνει και δεν φαίνεται να επιβραδύνεται.

 

19 Μαρτίου 2021 Δείτε το άρθρο του Κit Knightly στο OffGuardian εδώ: https://tinyurl.com/ywtwybjd [1] 

Μετάφραση Απολλόδωρος

 

Ερχόμαστε λοιπόν στις 23 Μαρτίου και στα πρώτα γενέθλια του Απαγορευτικού. Ή, όπως το ονομάζουμε εδώ, οι δύο μεγαλύτερες εβδομάδες στην ιστορία. 

 

1 χρόνος. 12 ημερολογιακοί μήνες. 365 ολοένα και πιο εξαντλητικές μέρες. 

 

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που «2 εβδομάδες για να εξομαλύνουμε την καμπύλη», έγινε ένα προφανές ψέμα. Κάποια στιγμή τον Ιούλιο μετατράπηκε σε ένα άρρωστο αστείο. Η καμπύλη ισοπεδώθηκε, το NHS προστατεύθηκε και το χειροκρότημα ήταν πλούσιο και ουσιαστικό. 

… Και τίποτα από αυτά δεν έκανε καμία διαφορά. 

 

Αυτό δεν ήταν μια θυσία για το «μεγαλύτερο καλό». Δεν ήταν μια σκληρή απόφαση με επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές. Δεν ήταν ένα σενάριο κινδύνου-οφέλους. Οι «κίνδυνοι» ήταν στην πραγματικότητα βεβαιότητες και τα «οφέλη» εντελώς φανταστικά. 

 

Επειδή τα Απαγορευτικά (Lockdowns) δεν λειτουργούν. Είναι πολύ σημαντικό να το θυμόμαστε αυτό. 

 

Ακόμα κι αν είστε αγκιστρωμένοι στην πεποίθηση ότι ο "Sars-Cov-2" είναι μια μοναδική διακριτή οντότητα (η οποία απέχει πολύ από το να έχει αποδειχθεί) ή ότι είναι απίστευτα επικίνδυνος (κάτι το οποίο η οποία είναι προφανώς αναληθές), το Απαγορευτικό δεν έχει λειτουργήσει με οποιοδήποτε τρόπο προς αυτή την κατύθυνση δηλαδή του περιορισμού αυτής της υποτιθέμενης απειλής. 

 

Τα Απαγορευτικά Δεν Λειτουργούν. 

 

Δεν κάνουν καμία διαφορά, οι καμπύλες δεν εξομαλύνονται και ο δείκτης R0 δεν πέφτει και οι ζωές δεν σώζονται (το αντίθετο, όπως όλοι έχουμε δει). 

 

Απλώς κοιτάξτε τα γραφήματα. 

Αυτό εδώ, συγκρίνει τους «θανάτους Covid» στο Ηνωμένο Βασίλειο (ΜΕ Απαγορευτικό) και της Σουηδίας (ΧΩΡΙΣ Απαγορευτικό): 

 

Ή αυτό, που συγκρίνει τους «θανάτους Covid» στην Καλιφόρνια (ΜΕ Απαγορευτικό) και στη Φλόριντα (ΧΩΡΙΣ Απαγορευτικό): 

 

Από τη Λευκορωσία έως τη Σουηδία έως τη Φλόριντα έως τη Νικαράγουα έως την Τανζανία, τα στοιχεία είναι σαφή. Η «Covid», ανεξάρτητα από το τι αυτό σημαίνει σε πραγματικούς όρους, δεν επηρεάζεται από Απαγορευτικά. 

 

Η τοποθέτηση ολόκληρου του πληθυσμού σε κατ' οίκον περιορισμό δεν ωφελεί τη δημόσια υγεία. Στην πραγματικότητα, είναι (μάλλον προβλέψιμο) απίστευτα αντιπαραγωγικό. 

 

Οι ζημιές που προκλήθηκαν από το κλείσιμο επιχειρήσεων, τον περιορισμό της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, την αναβολή θεραπειών και διαγνώσεων , την αναβολή χειρουργικών επεμβάσεων , την αύξηση της κατάθλιψης, την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας και τη μαζική φτώχεια έχουν συζητηθεί μέχρι κορεσμού. Το μέγεθος των επιπτώσεων δεν μπορεί να υπερτονιστεί περαιτέρω. 

 

Ο Dr.David Nabarro, ειδικός απεσταλμένος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τη Covid-19, δήλωσε για τα Απαγορευτικά, τον περασμένο Οκτώβριο: 

 

Εμείς στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας δεν υποστηρίζουμε το Απαγορευτικό ως το πρωταρχικό μέσο ελέγχου του ιού […] απλά κοιτάξτε τι συνέβη στην τουριστική βιομηχανία… κοιτάξτε τι συμβαίνει στους μικρούς γεωργούς […] φαίνεται ότι μπορεί να έχουμε διπλασιασμό της παγκόσμιας φτώχειας μέχρι το επόμενο έτος. Μπορεί να έχουμε τουλάχιστον διπλασιασμό του παιδικού υποσιτισμού […] Αυτή είναι μια τρομερή, φρικτή παγκόσμια καταστροφή. " 

 

Μια τρομερή, παγκόσμια καταστροφή . Διπλασιασμός του παιδικού υποσιτισμού . 

 

Η «πανδημία» δεν το προκάλεσε αυτό, τα Απαγορευτικά το προκάλεσαν. Ποτέ δεν επρόκειτο να επιτύχουν τους δηλωμένους στόχους τους. Και επιπλέον, δεν είχαν ποτέ σκοπό να επιτύχουν αυτούς τους στόχους. 

 

Πολύ συχνά η πάντοτε ακίνδυνη για το σύστημα «κριτική» των συστημικών μέσων μαζικής ενημέρωσης μιλάει για «παραλείψεις» ή «λάθη» ή «ανικανότητα». Οι υποτιθέμενοι επικριτές ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση «πανικοβλήθηκε» ή «αντέδρασε υπερβολικά». Αυτό είναι ανοησία. Η ευκολότερη, πιο φτηνιάρικη δικαιολογία που υπήρξε ποτέ. 

 

«Ωχ» , λένε, με ένα θεατρινίστικο ανασήκωμα των ώμων και ένα ηλίθιο χαμόγελο: «Υποθέτω ότι τα κάναμε μαντάρα!» . Μη κολακευτικό, αλλά καλύτερο από την αλήθεια. 

 

Επειδή η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν κάνει λάθος ή φοβάται ή είναι ηλίθια ... είναι κακοήθης. Και ανέντιμη. Και απάνθρωπη. 

 

Όλα τα βάσανα και η δυστυχία που προκαλεί το Απαγορευτικό ήταν εντελώς προβλέψιμα και σκόπιμα επιβλήθηκαν και συνεχίζουν να επιβάλλονται. Για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με τη βοήθεια των ανθρώπων αλλά με οτιδήποτε άλλο που χρειάζεται ώστε να ελέγχουν τους ανθρώπους. 

 

Ήταν περισσότερο από εμφανές για τις περισσότερες από τις τελευταίες πενήντα δύο εβδομάδες ότι η ατζέντα του Απαγορευτικού δεν ήταν η δημόσια υγεία, αλλά να τεθούν τα θεμέλια για τη «νέα κανονικότητα» (New Normal) και για την «μεγάλη επαναφορά» (Great Reset). 

 

Μια σειρά προγραμμάτων που έχουν σχεδιαστεί για να περικόψουν εντελώς τις πολιτικές ελευθερίες σε όλο τον κόσμο, αντιστρέφοντας δεκαετίες (αν όχι αιώνες) κοινωνικής προόδου. Έναν επανα-φεουδαλισμό της κοινωνίας, με το 99% να φοράει χαρούμενα την κάπα του αγρότη-κολλήγου «για να προστατεύσει τους ευάλωτους», ενώ η ελίτ διακηρύσσει προσηλυτίζοντας το παγκόσμιο κοινό στην αξία των κανόνων που όμως η ίδια ελίτ χαρούμενα παραδέχεται ότι δεν ισχύουν για αυτούς. 

 

Και όλοι είδαμε τις ζωές μας να καταστρέφονται και να χάνουμε ένα πολύτιμο έτος. Για το τίποτα. Έχετε κλειδωθεί για «δύο εβδομάδες» που διήρκεσαν 365 ημέρες. Για το τίποτα. 

 

… Ή μάλλον, για τα πάντα. Διότι αυτό προσπαθούν να πάρουν από εμάς. Τα πάντα. Και ο μόνος τρόπος να τους σταματήσετε είναι να μην τους αφήσετε να το πετύχουν. Απλώς να αρνηθείτε να συγκαταθέσετε, να αρνηθείτε να συναινέσετε. 

Ας μην αφήσουμε το Απαγορευτικό να κάνει δεύτερα γενέθλια. 

 

Δικτυογραφία: 

1.-- Lockdown One Year On – It doesn’t work, it never-worked & it wasn’t supposed to work – OffGuardian 

https://off-guardian.org/2021/03/23/lockdown-one-year-on-it-doesnt-work-it-never-worked-it-wasnt-supposed-to-work/

Ο ρόλος της ασπιρίνης στην καταπολέμηση του κορωνοϊού - Τι έδειξε έρευνα

Posted: 27 Mar 2021 04:00 AM PDT

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο George Washington διαπιστώθηκε ότι η ασπιρίνη μπορεί να έχει προστατευτικά αποτελέσματα στους πνεύμονες και να μειώσει την ανάγκη για μηχανικό αναπνευστήρα, εισαγωγή σε ΜΕΘ και τη θνητότητα κορωνοϊού σε νοσηλευόμενους ασθενείς.

 

Τα τελικά αποτελέσματα της έρευνάς τους για την ασπιρίνη και την COVID-19, που αποδεικνύουν προστατευτική δράση της ασπιρίνης στους πνεύμονες, δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Anesthesia & Analgesia.

 

«Καθώς μάθαμε για τη σύνδεση μεταξύ θρόμβων αίματος και COVID-19, γνωρίζαμε ότι η ασπιρίνη -που χρησιμοποιείται για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου και καρδιακής προσβολής- θα μπορούσε να είναι σημαντική για τους ασθενείς με COVID-19», δήλωσε ο δρ. Jonathan Chow, επίκουρος καθηγητής αναισθησιολογίας και διευθυντής του τμήματος Αναισθησιολογίας Κρίσιμης Φροντίδας στη Σχολή Ιατρικής και Επιστημών Υγείας του πανεπιστημίου George Washington. 

 

«Η έρευνά μας διαπίστωσε συσχέτιση μεταξύ χαμηλής δόσης ασπιρίνης και μειωμένης σοβαρότητας της COVID-19 και θανάτου εξαιτίας της», πρόσθεσε. 

 

Κορωνοϊός: Τι πετυχαίνει η ασπιρίνη 

 

Στην μελέτη συμμετείχαν περισσότεροι από 400 ασθενείς που εισήχθησαν από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 2020 σε νοσοκομεία των ΗΠΑ. Μετά την προσαρμογή των αποτελεσμάτων ώστε να ληφθούν υπόψη δημογραφικά στοιχεία και συννοσηρότητες, η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε με:

§ μειωμένο κίνδυνο μηχανικού αερισμού (μείωση 44%)  

§ μειωμένη ανάγκη εισαγωγής σε ΜΕΘ (μείωση 43%) και 

§ μειωμένη θνησιμότητα στο νοσοκομείο (μείωση 47%)

Δεν υπήρχαν διαφορές στην μείζονα αιμορραγία ή την εμφανή θρόμβωση μεταξύ των συμμετεχόντων που πήραν ασπιρίνη και εκείνων που δεν πήραν. 

 

Τα προκαταρκτικά ευρήματα δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά ως προδημοσίευση το φθινόπωρο του 2020. Έκτοτε, και άλλες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η ασπιρίνη τόσο στην πρόληψη της λοίμωξης όσο και στην μείωση του κινδύνου σοβαρής COVID-19 και θανάτου εξαιτίας της. 

 

Ο δρ. Chow ελπίζει ότι αυτή η μελέτη θα οδηγήσει σε περισσότερη έρευνα σχετικά με το εάν υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της χρήσης ασπιρίνης και του μειωμένου πνευμονικού τραυματισμού σε ασθενείς με COVID-19. 

 

“Η ασπιρίνη είναι φάρμακο χαμηλού κόστους, ευρέως διαθέσιμο και εκατομμύρια άνθρωποι το χρησιμοποιούν ήδη για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων”, δήλωσε ο ίδιος και πρόσθεσε: “Η εύρεση αυτής της συσχέτισης είναι μια τεράστια νίκη για όσους θέλουν να μειώσουν τον κίνδυνο από μερικά από τα πιο καταστροφικά αποτελέσματα της COVID-19”. 

 

πηγή

ΚΑΙΡΟΣ ΕΡΓΩΝ ΟΧΙ ΛΟΓΩΝ

Posted: 27 Mar 2021 03:33 AM PDT

Τον τελευταίο καιρό βαρεθήκαμε να δεχόμαστε επαινετικές φιλοφρονήσεις από κάθε μεριά της γης κάτι που δεν συνέβαινε την προηγούμενή δεκαετία. Φαίνεται ξεκάθαρα ότι κάτι έχει αλλάξει στη στρατηγική των υπερδυνάμεων και η Ελλάδα αποκτά μέγιστη γεωπολιτική και στρατηγική αξία για την Ανατολή και τη Δύση.

 

Εχει και πάλι αναζωπυρωθεί το «Ανατολικό Ζήτημα» σε μιά εποχή που η Τουρκία παραπαίει γιατί προσπαθεί να ισορροπήσει κλυδωνιζόμενη πάνω σε τρεις βάρκες (ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα) ενώ η χώρα μας είναι γερά αγκιστρωμένη στην Δυτική Συμμαχία.

 

Το ΥΠΕΞ (κ. Δένδιας) κινήθηκε δραστήρια για να στεριώσει τη χώρα με τον άξονα Φιλίας (Γαλλία-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος-ΗΑΕ-Σαουδική Αραβία κ.α) 

 

Το ΥΕΘΑ (κ. Παναγιωτόπουλος ) ισχυροποίησε με ταχύτατα βήματα τον εξοπλισμό των Ε.Δ με νέα οπλικά συστήματα (F-16 Viper, RAFALE, Φρεγάτες εν ΄όψει κ.α) Η επιλογή των φρεγατών είναι δυσεπίλυτο θέμα γιατί προσκρούει στα συμφέροντα δύο φίλων και συμμάχων μας ΗΠΑ-Γαλλίας και η μοιρασιά είναι εξόχως δυσχερής. Ίσως χρειαστεί η «Σoλωμόντια» λύση. 

 

Ο Α/ΓΕΕΘΑ(στρατηγός Φλώρος) και οι αρχηγοί των Κλάδων των Ε.Δ κινήθηκαν δραστήρια για την αναδιοργάνωση των δυνάμεων και την αναθεώρηση των Σχεδίων ώστε η χώρα να αντιμετωπίσει επιτυχώς την Τουρκική προκλητικότητα με επιθετικά και αμυντικά μέσα. 

 

Εκείνο που δεν δίνει έμπρακτα ενθαρρυντικά μηνήματα είναι το Μαξίμου και οι ηττοπαθείς άνθρωποι που πλαισιώνουν τον κ. Πρωθυπουργό. Δεν είδαμε κάποια εμπνευσμένη Ελληνική πρόταση -στην λιαν ευνοική για τη χώρα συγκυρία- που να χαράζει νέους ορίζοντες πέραν των κυρώσεων κατά της Τουρκίας , οι οποίες ποτέ δεν θα επιβληθούν από την φιλότουρκη Γερμανία. Τούτες τις ώρες της μεγάλης κρίσης και επαναχάραξης συνόρων είναι ανάγκη να επανακαθοριστεί ο ρόλος της χώρας μας στα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, Αιγαίο - Στενά των Δαρδανελίων, την απελευθέρωση της Κύπρου από την κατοχή του Αττίλα και τέλος τον πνευματικό και πολιτιστικό της ρόλο στο παγκόσμιο στερέωμα. 

 

Εν όψει πολέμου και παγκόσμιων δομικών ανακατατάξεων, η χώρα μας δεν πρέπει να μείνει αδρανής. Ούτε να αρκείται στην είσπραξη ωραίων λόγων και ευχολογίων. Είναι καιρός να θέσει τα ζωτικά θέματα ευθαρσώς στους δυτικούς –όπως έκανε ο Ε. Βενιζέλος το 1912- και να ζητήσει σοβαρά ανταλλάγματα για τον ρόλο της χώρας στην νέα εποχή. 

 

Αμφικτύων 

27 /3/ 2021 

 

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης 

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών 

http://amphiktyon.blogspot.com/ 

http://amphiktyon.org

Το ιπτάμενο “αεροπλανοφόρο” της Boeing… Όπλο παγκόσμιας εμβέλειας!

Posted: 27 Mar 2021 03:00 AM PDT

Η Αμερικανική Αεροπορία, στη δεκαετία του 1970, αναζητούσε ένα «ευέλικτο αεροπορικό σύστημα, με παγκόσμια εμβέλεια και υπερηχητικές επιδόσεις, το οποίο θα ήταν ικανό, εντός 24 ωρών, να πλήξει στόχους σε όλη την υφήλιο». Με βάσει αυτές τις προδιαγραφές η Boeing πρότεινε τη χρησιμοποίηση του τεράστιου επιβατηγού τους, του περίφημου Boeing 747 Jumbo Jet, κατάλληλα τροποποιημένο ώστε να μεταφέρει μερικά νέα «μίκρο -μαχητικά», μαζί με τα απαραίτητα για την επιχειρησιακή τους δράση καύσιμα και πυρομαχικά. 

 

Τα «μικρομαχητικά» έπρεπε να είναι πραγματικά μικρά, μικροσκοπικά. Υπό τύπου σύγκρισης αναφέρουμε πως ένα F-16 με πλήρη φόρτο μάχης ζυγίζει περί τους 18t. Τα μικροσκοπικά μαχητικά που θα μεταφέρονταν δεν θα έπρεπε να ζυγίζουν περισσότερους από 4,5t. Θα έφεραν σύστημα προσγείωσης, αλλά καθώς δεν θα απαιτείτο να εκτελέσουν άνοδο για να ανέλθουν σε επιχειρησιακό ύψος, θα μετέφεραν περιορισμένη ποσότητα καυσίμου. Ο μόνιμος οπλισμός του θα ήταν δύο πυροβόλα των 20mm, ενώ στους πτερυγιακούς πυλώνες θα μπορούσαν να μεταφέρουν βόμβες, ρουκέτες ή πυραύλους.

 

Το εσωτερικό του 747 θα ήταν ειδικά διαμορφωμένο, με δύο διαμερίσματα, ένα άνω, όπου θα βρισκόταν το υπόστεγο των μαχητικών και ένα κάτω, από όπου αυτά θα εγκατέλειπαν το μητρικό σκάφος και θα επιχειρούσαν. Το 747 θα μετέφερε 10 μικρομαχητικά και συνολικό πλήρωμα, μαζί με τους υπολόγους των μαχητικών, 42 ανδρών. Δύο μικρομαχητικά θα μπορούσαν να εκτοξευτούν ταυτόχρονα, από το μητρικό σκάφος. Ο χρόνος εκτόξευσης και των 10 υπολογιζόταν σε μόλις 80 δευτερόλεπτα.  

 

Στο 747 θα μεταφέρονταν καύσιμα και πυρομαχικά, ικανά να επιτρέψουν τρεις εξόδους ανά μαχητικό. 

 

Η διαδικασία περισυλλογής των μαχητικών, ομοίαζε με αυτή του εναέριου ανεφοδιασμού, καθώς τα αεροσκάφη θα αγκιστρώνονταν σε ειδικό άγκιστρο που το μητρικό αεροσκάφος αποδέσμευε, προσαρμοσμένο σε έναν σωλήνα εναέριου ανεφοδιασμού. Η όλη διαδικασία υπολογιζόταν ότι θα διαρκούσε μόλις 30 δευτερόλεπτα. Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία ειδικής αεροπορικής αρμάδας, με 10 Boeing 747, έκαστο με 10 μαχητικά και ένα αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης AWACS. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, 100 μαχητικά οπουδήποτε στον κόσμο.

 

Θεωρητικά το σχέδιο ήταν άριστο και προσέφερε τεράστιες δυνατότητες. Η Αμερικανική Αεροπορία όμως ηττήθηκε, επί του προκειμένου, κατά κράτος από το Αμερικανικό Ναυτικό και τους υποστηρικτές του, που διατείνονταν πως από την στιγμή που υπήρχαν τα πραγματικά αεροπλανοφόρα, τα ιπτάμενα ήταν απλώς μια ριψοκίνδυνη υπερβολή. Αν και η ιδέα τότε δεν προχώρησε, με τη σημερινή τεχνολογία, θα ήταν κάτι παραπάνω από εφαρμόσιμη. Ας φανταστούμε ένα μεγάλο αεροσκάφος, με τεράστια εμβέλεια, να μεταφέρει, για παράδειγμα, μερικά μη επανδρωμένα αεροχήματα μάχης (UCAV)!

 

πηγή

ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΨΥΧΟΡΡΑΓΕΙ…

Posted: 27 Mar 2021 02:00 AM PDT

Γράφει η Αντωνιάδου Αθηνά*

 

Πρόσφατα, ένα γεγονός στη Τουρκία- από αυτά που συνήθως δεν γίνονται γνωστά- τράβηξε την προσοχή της κοινωνίας.

 

Τον λένε Κεριμ Σ. και μετά από το ανθρωποκυνηγητό τοπικών εργαζόμενων της αγοράς Serik στην Αττάλεια συνελήφθη με την κατηγορία της κλοπής για ένα καρβέλι ψωμί. ˝Nαι έκλεψα ένα ψωμί γιατί πεινώ˝, φέρεται να είπε ο Κεριμ στους αστυνομικούς που του πέρασαν χειροπέδες. Αργότερα, ο Κεριμ αφέθηκε ελεύθερος, μετά και τις ενέργειες στο αστυνομικό τμήμα, ενώ κατά την έξοδό του δήλωσε σε δημοσιογράφο ότι εργαζόταν σε τουριστικό ξενοδοχείο το οποίο έκλεισε, με αποτέλεσμα να μείνει άνεργος για μεγάλο χρονικό διάστημα παρά τις προσπάθειές του για εύρεση εργασίας.  

 

Αυτό βέβαια το γεγονός, στο οποίο από τύχη δόθηκε διάσταση από τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης, είναι μέρος μιας μεγάλης πολιτικής-κοινωνικής διαμάχης που έχει ξεσπάσει τελευταία γύρω από την ανέχεια του τουρκικού λαού.  

 

Τα «κρεμαστά» μπαγιάτικα ψωμιά.  

 

Μεγάλη είναι η ζήτηση για «κρεμαστό» όπως λένε μπαγιάτικο ψωμί, καθώς τελευταία οι πολίτες παλεύουν με τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας σε συνδυασμό με την προϋπάρχουσα οικονομική κρίση. Η εν λόγω ζήτηση φαίνεται να έχει αυξηθεί πλέον του 200% σε σύγκριση με το υφεσιακό προηγούμενο έτος, αποκαλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών της Τουρκίας που έχει μειωθεί δραματικά. Όπως λένε οι ίδιοι οι πωλητές δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις πολιτών που μόλις πέρυσι δώριζαν το περισσευούμενο ψωμί του σπιτιού τους και τώρα στέκονται και οι ίδιοι στη σειρά για ένα “μπαγιάτικο” ψωμί σε οικονομική τιμή.  

 

Το ψωμί του λαού γεννά ένα κίνημα αλλαγής.  

 

Στα πλαίσια αυτά αναμενόμενο ήταν να πάρει διαστάσεις η λεγόμενη μάχη του «Halk Ekmek» (ψωμί του λαού), μεταξύ του δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρεμ Ιμάμογλου, και της κυβέρνησης Ερντογάν, με τον δεύτερο να βλέπει επικίνδυνη αύξηση επιρροής του δημάρχου στο λαό. Ο Ιμάμογλου από την άλλη, βλέποντας τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι δημότες του δεν έχασε χρόνο και άμεσα μπήκε στη διαδικασία παραγωγής ψωμιού σε Δημοτικούς φούρνους το οποίο πωλείται στο κόστος. Οι ουρές που δημιουργήθηκαν στα πρώτα «πειραματικά» υπαίθρια κιόσκια οδήγησαν ταχέως τον Δήμαρχο στη δημιουργία ολοένα και αυξανόμενου δικτύου διανομής (500 και πλέον κιόσκια) φθηνού ψωμιού. Στο εγχείρημα φαίνεται να συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι του Δήμου αλλά και εθελοντές. Η δυναμική και οργανωμένη προσπάθεια αυτού του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που αγκαλιάζουν το εγχείρημα φαίνεται να λειτουργεί ως αναπόσπαστο κομμάτι της επιδιωκόμενης κοινωνικής αλλαγής, όπως οι ίδιοι πιστεύουν, αφού ο σκοπός τους είναι ένας, ιερός και μοναδικός: Στο τέλος της ημέρας να μην υπάρξει «πεινασμένος».  

 

Σε όλα αυτά βέβαια συνετέλεσε και η αποτυχημένη προσπάθεια του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης Ερντογάν να συγκρατήσει τις τιμές ειδών πρώτης ανάγκης με αποτέλεσμα την αποτρεπτική τιμή πώλησης του ψωμιού σε συνδυασμό με την ήδη καταρρακωμένη αγοραστική δύναμη του κόσμου.  

 

Ο άνθρωπος που κλέβει ψωμί γιατί πεινάει είναι κλέφτης;  

 

Από την μια πλευρά έχουμε το ισχυρό κοινωνικό ρεύμα που προστατεύει τον δημοφιλή Δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, ξηλώνοντας παράλληλα το πουλόβερ του Ερντογάν. Από την άλλη έχει ανοίξει για τα καλά η συζήτηση για το εάν ένας άνθρωπος που κλέβει ψωμί επειδή πεινάει είναι κλέφτης, σε συνδυασμό πάντα με την καθημερινή ταπείνωση ενός λαού που περιμένει ώρες στην ουρά για ένα μπαγιάτικο ή φτηνό ψωμί.  

 

Δεν είναι κλέφτης αυτός που πρέπει να κλέψει γιατί πεινάει, όχι μόνο ένα ψωμί αλλά οτιδήποτε είναι απαραίτητο για τα προς το ζην, λένε οι πολίτες στα social και όπου αλλού τους επιτρέπεται. Το σύστημα που τον ανάγκασε να γίνει κλέφτης πρέπει να αμφισβητηθεί, ενώ κλέφτες είναι αυτοί που τον ανάγκασαν να κλέψει ένα ψωμί, καταλήγουν τα περισσότερα σχόλια.  

 

Στο σημείο αυτό είναι που ξεκινά μια ακόμη επικίνδυνη εξίσωση για τον Ερντογάν. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος έθρεψε στον κόρφο του το δηλητηριώδη ακραίο θρησκευτικό φανατισμό, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως άλλο μεσσία.  

 

Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα του ταμείου αφού είναι βέβαιο πως θα θερίσει ό,τι ο ίδιος έσπειρε και πότισε με μίσος.  

 

Ο εφιάλτης του Ερντογάν.  

 

Αναμφισβήτητα ο λαός της Τουρκίας διοικείται από ένα απολυταρχικό καθεστώς και εννοείται πως ο Ερντογάν δε θα διστάσει να πνίξει ο,τι απειλεί τη θέση του, ενώ αν χρειαστεί θα καρατομήσει και τον πιο έμπιστο αξιωματούχο συγγενή -όπως συνέβη με τον γαμπρό του-.  

 

Ο Ερντογαν γνωρίζει ότι από την κάλπη δεν θα απειληθεί ποτέ (σ.σ έλεγχος εκλογικού σώματος, ήδη προβαίνει σε νομοθετική αλλαγή για τους εκλέκτορες της Βουλής ώστε να ευνοηθεί το κόμμα του, ενώ ετοιμάζεται να θέσει εκτός νόμου το φιλοκουρδικό κόμμα HDP ). Ζαλίζεται όμως και ιδρώνει όταν στο νου του έρχονται εικόνες της πτώσης των άλλοτε πανίσχυρων ηγετών της Ανατολής (Καντάφι, Σαντάμ κ.α), ενώ τρέμει, και ας μη το δείχνει, τα τεχνάσματα της μυστικής διπλωματίας του ανεπτυγμένου κόσμου καθώς αυτά δύνανται υπό συνθήκες να τον ανατρέψουν. Δοκιμασμένο όπλο για όλες τις ανατροπές καθεστώτων του Αραβικού κόσμου και όχι μόνο ήταν και θα είναι ο καθοδηγούμενος όχλος ως αποτέλεσμα της λαϊκής οργής. Ποικίλα παραδείγματα υπάρχουν και εύκολα θα τα βρει κάποιος. Ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν παρουσιάζει το προσκήνιο όσο το παρασκήνιο και τα όσα αποφασίστηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες των οβάλ γραφείων…  

 

Λέγεται πως μια μεγάλη δοκιμασία πολιτικής επιβίωσης για τον Τούρκο Προέδρο ήταν η περίοδος των πολύ καλά οργανωμένων συγκεντρώσεων (οι οποίες φαινομενικά ήταν αυθόρμητες) που πραγματοποιούνταν στην πλατεία Ταξιμ, από νέους κυρίως ανθρώπους. Ενώ αργότερα ακολούθησε δεύτερη, η οποία αντιμετωπίστηκε με επιτυχία σχετικά με την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016. Σύμφωνα με τον Ερντογάν η απόπειρα πραξικοπήματος οφείλονταν σε ξένες δυνάμεις που επιδιώκουν την πτώση του και την ανάληψη της εξουσίας από το περιβάλλον του ισλαμιστή ιεροκήρυκα Φετουλαχ Γκιουλέν. Ακολούθησε κλείσιμο δεκάδων ΜΜΕ, φίμωμα του τύπου, η φυγή εκατοντάδων διπλωματών, επιφανών πολιτών, αλλά και χιλιάδες φυλακίσεις στρατιωτικών, πολιτών, φοιτητών, ακόμη και πανεπιστημιακών υπό το φόβο να χαρακτηριστούν γκιουλενιστές. Η κατηγορία αυτή θα σήμαινε και σημαίνει αυτομάτως ύποπτος για τρομοκρατία, αφού η οργάνωση του Γκιουλέν έχει επίσημα χαρακτηριστεί από την Τουρκία ως τρομοκρατική.  

 

Προσοχή! Το καθεστώς ψυχορραγεί.  

 

Το Κραχ της Τουρκίας (κατάρρευση του Χρηματιστήριου της Κωνσταντινούπολης που οδήγησε σε καταβαράθρωση της τουρκικής λίρας), η ενδυνάμωση του ασυγκράτητου πλέον κινήματος του ψωμιού, καθώς και η αναθεώρηση των σχέσεων της Τουρκίας με ξένες υπερδυνάμεις, δημιουργούν ένα απίστευτα εκρηκτικό μείγμα που υπό συνθήκες θα οδηγήσει στην αντίστροφη μέτρηση της πτώσης του καθεστώτος. Εξάλλου ποιο καθεστώς άλλοτε άντεξε για πολύ όταν καταστρατηγήθηκε το γνωστό κοινωνικό τρίπτυχο (Ψωμί – Παιδεία- Ελευθερία);  

 

Εδώ λοιπόν θέλει προσοχή…  

 

Γιατί μπορεί ναι μεν να είναι μαθηματικά βέβαιο πως η κλεψύδρα έχει γυρίσει και μετρά ανάποδα, ο ίδιος όμως σίγουρα το βλέπει, το διαισθάνεται και φυσικά δεν θα μείνει με σταυρωμένα τα χέρια. Δεν είναι απίθανο να προβεί στην απαιτούμενη -για αυτόν-εντυπωσιακή κίνηση σε μια απέλπιδα προσπάθεια να γυρίσει το παιχνίδι. Εδώ είναι και το σημείο, που χρειάζεται να προσέξουμε. Ενότητα είναι η απάντηση και όχι δηλητηριασμένο πολιτικό κλίμα και σίγουρα τώρα απαιτείται να πούμε ένα ισχυρό «ΟΧΙ» στον διχασμό, «ΟΧΙ» στην πόλωση, «ΟΧΙ» δεξιά ή αριστερά, ΝΑΙ στην Ελλάδα.  

 

*Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer

 

πηγή

Η ΑΡΑ ΚΑΙ Η ΧΑΡΑ

Posted: 27 Mar 2021 01:00 AM PDT

Του π. Δημητρίου Μπόκου 

 

«Η γυνή απατηθείσα εν παραβάσει γέγονε» (η γυναίκα εξαπατήθηκε και έπεσε στην παράβαση) (Α΄ Τιμ. 2, 14). Η Εύα στον Παράδεισο παρασύρθηκε από την απάτη του όφεως. Δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην ύπουλη υποβολή του «θα γίνετε θεοί». Έμπειρος στρατηγός ο διάβολος, γνωρίζοντας ότι το θήλυ είναι ασθενέστερο σκεύος, διάλεξε να χτυπήσει στο αδύνατο σημείο. Φρόντισε να την απομονώσει από τον Αδάμ. Περίμενε. Και τη στιγμή που την βρήκε μόνη της, συγκέντρωσε αμέσως εκεί όλη τη δύναμη κρούσης του. Και πέτυχε τον σκοπό του.

 

Η πτώση της Εύας έφερε την πτώση του Αδάμ. Και κατά συνέπεια όλων των εξ Αδάμ. Το ανθρώπινο γένος ολόκληρο, εφόσον κατάγεται απ’ το πρωτόπλαστο ζεύγος, κληρονόμησε την πεπτωκυία φύση (όχι κάποια προσωπική ενοχή), που λόγω της παρακοής υποτάχτηκε στη φθορά και τη θνητότητα. Δεν έγιναν θεοί οι προπάτορες, όπως έλπιζαν, αλλά πέθαναν. Από την προοπτική της αθανασίας που είχαν, περιέπεσαν στον θάνατο. Θνητή φύση ήταν η μόνη κληρονομιά που άφησε πίσω της η προμήτωρ Εύα, όντας η ίδια πλέον θνητή. Κληροδότησε την αρά, την κατάρα, τη λύπη, την καταδίκη στους απογόνους της. Αντί για ζωή (Εύα=Ζωή), έδωσε τον θάνατο. Γι’ αυτήν ειπώθηκε: «Εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (απ’ τη γυναίκα ήρθαν τα κακά).  

 

Όμως δεν διαιωνίστηκε η κατάσταση αυτή. Με «το πλήρωμα του χρόνου» ήρθε πλήρως η ανατροπή της. Το ανθρώπινο γένος κυοφόρησε με πολύ κόπο διά μέσου των γενεών τον τέλειο άνθρωπο, που θα υλοποιούσε το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου. Έδωσε ό,τι καλύτερο μπορούσε να υπάρξει μέσα στη σύνολη δημιουργία. Ετοίμασε «Μητέρα Παρθένον» και την πρόσφερε σ’ εκείνον που θα συνέτριβε την κεφαλή του όφεως.  

 

Ο ερχομός της ήταν κοσμοχαρμόσυνο γεγονός. Η γέννησή της «χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη». Τη στιγμή του Ευαγγελισμού ο Γαβριήλ, εκστατικός απ’ το μεγαλείο της Παρθένου, με χαρμόσυνη φωνή τής μηνύει «χαράν ανεκλάλητον». «Μετά δέους παρίσταται και το Χαίρε κομίζει, της λύπης αντίθετον». «Ο όφις, της λέγει, εξαπάτησε την Εύα παλιά, τώρα όμως σου φέρνω το ευχάριστο μήνυμα, τη χαρά». «Νυν ευαγγελίζομαί σοι την χαράν».  

 

Είναι η στιγμή κατά την οποία κρίνεται αναπότρεπτα η τύχη του κόσμου. Η πιο κρίσιμη στιγμή στη διαχρονική πορεία του ανθρώπου. Η Παρθένος, με πλήρη επίγνωση της ευθύνης της, αναλαμβάνει τα ηνία της ανθρώπινης ιστορίας. Λέγει το «ναι» στην πρόταση του Θεού. Δέχεται να γίνει η είσοδος «του Ιερέως του μεγάλου, μόνη και μόνον εισάγουσα Χριστόν εις την οικουμένην». Γιατί αμέσως με τον διάλογο Γαβριήλ και Μαρίας, «άμα τω λόγω του αρχαγγέλου και αυτής, συνέλαβεν υπερφυώς εν τη αχράντω γαστρί τον Υιόν και Λόγον του Θεού». Και στη συνέχεια, επειδή η Θεοτόκος «έγινε μητέρα της καλής θέλησης του Θεού Πατρός, («μήτηρ γέγονε της ευδοκίας του Πατρός»), μια και κράτησε στην αγκαλιά της τον Λόγο του Θεού που σαρκώθηκε», «ανέτρεψε την πρώτην κατάραν της Εύας». Ο τόκος της «του Αδάμ την κατάραν την εις ημάς (που ήταν πάνω μας) ανατρέπει». «Λύσας την κατάραν έδωκε την ευλογίαν».  

 

Εδώ είναι το βάθος της σοφίας του Θεού. Η γυναίκα απατήθηκε πρώτα και προξένησε τον θάνατο στο ανθρώπινο γένος, η γυναίκα τώρα γίνεται μητέρα του Θεού και απαρχή σωτηρίας όλου του κόσμου. Δίκαια εξυμνείται με υπέροχο τρόπο στους Χαιρετισμούς η Παναγία: «Χαίρε, δι' ης η χαρά εκλάμψει, χαίρε, δι' ης η αρά εκλείψει. Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις, χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις».  

 

Γι’ αυτήν ειπώθηκε: «Εκ γυναικός πηγάζει τα κρείττονα» (απ’ τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα). Ποιός είναι τόσο μίζερος λοιπόν, που να μη χαίρεται ακόμα για την παγκόσμια χαρά, την Παναγία μας;  

 

(ΛΥΧΝΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ, αρ. φ. 416, Μαρτ. 2018)  

 

Αντιύλη  

Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα  

Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504  

e-mail: antiyli.gr@gmail.com

Ο Αντώνης Αντωνιάδης και τα έργα του για το 1821

Posted: 27 Mar 2021 12:30 AM PDT

από το κανάλι Ιωνίδειος Σχολή Λύκειο

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 διακόπτει ξαφνικά την ευτυχία των σιωνιστών.. (βίντεο)

Posted: 27 Mar 2021 12:00 AM PDT

από το κανάλι ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ • Ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος 

 

Από το βιβλίο: ''ΓΙΝΕ ΘΕΟΣ ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ - Η θλιβερή ιστορία της Ευρώπης προς την καμπαλιστική θρησκεία'' Δ΄ Έκδοση - Αθήνα 2019 

Του Διόδωρου Ράμμου, Ιστορικός - Αρχαιολόγος Σελίδες (Σε αφήγηση): 23, 24 και 25

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821... (ιστορικό βίντεο)

Posted: 26 Mar 2021 11:00 PM PDT

από το κανάλι askitis

Φωτορεπορτάζ από τις κινητοποιήσεις των πατριωτών στην Θεσσαλονίκη την 25-03-2021

Posted: 26 Mar 2021 12:00 PM PDT

Φωτογραφίες - κείμενο Γιάννης Κατσέας

 

 

 

 

Χθες ήταν για όλους εμάς μια πολύ ξεχωριστή μέρα, πότε θα ξαναείχαμε στην ζωή μας την ευκαιρία να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και την παλιγεννεσία του ΑΘΑΝΑΤΟΥ Ελληνικού Εθνους;

 

 

 

 

Οπως και την 28η Οκτωβρίου έτσι και χθες ο Ιερός Λόχος Θεσσαλονίκης διοργάνωσε μια πορεία με μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα με περιφορά Ιερής Εικόνας της Παναγίας Πορταίτισσας, αυτήν που είχε πυροβολήσει με δακρυγόνο ένας "άνδρας" των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις που έγιναν κατά την επίσκεψη του ξεπουλητή της Μακεδονίας μας στην πόλη μας. 

 

 

 

 

Εγιναν καταθέσεις στεφάνων στο Αγαλμα του Αρχιστράτηγου της Επανάστασης Θεοδώρου Κολοκοτρώνη και όλοι μαζί ψάλαμε τον Εθνικό Υμνο. 

 

 

 

 

Και του χρόνου αδέρφια, ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.

 

Δείτε και σχετικό βίντεο από την πορεία απότ ο κανάλι Τύπος Θεσσαλονίκης - TyposThes

 

Διδακτικό άρθρο Τούρκου ιστορικού για το 1821

Posted: 26 Mar 2021 11:00 AM PDT

Λιμποβίσι Αρκαδίας. Το σπίτι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Οι Ελληνες ξεκίνησαν τον αγώνα της ανεξαρτησίας τους εν τω μέσω μιας εποχής εκ θεμελίων καταστροφής και μετασχηματισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. (Φωτ. SHUTTERSTOCK) 

 

«Mήπως η Ιστορία κάνει ρίμες;»: Τα τρία μεγάλα «reset» της Τουρκίας και η Ελλάδα 

 

ΣΟΥΚΡΟΥ ΙΛΙΤΖΑΚ*  

 

O Τούρκος ιστορικός Σουκρού Ιλιτζάκ («Η Τουρκία έκανε τα πάντα για να φύγω», «Κ», 9.6.20) ζει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Ο γιος του είχε παίξει τον ρόλο του Κολοκοτρώνη στη θεατρική παράσταση του νηπιαγωγείου του(!), ενδιαφέρον στοιχείο, λαμβάνοντας υπόψη το θέμα της διατριβής του Ιλιτζάκ: «Η Ελληνική Επανάσταση ως οθωμανική εμπειρία». Στο άρθρο που ακολουθεί εξετάζει τρεις κρίσιμες ιστορικές περιόδους της Τουρκίας, οι οποίες όμως αφορούν και την Ελλάδα, αρχής γενομένης από την Επανάσταση του 1821.  

 

Η. Μ.  

 

Το άρθρο του Ιλιτζάκ: «Mήπως η Ιστορία κάνει ρίμες;»: Τα τρία μεγάλα «reset» της Τουρκίας και η Ελλάδα  

 

Χρησιμοποιώντας μια έκφραση που τους τελευταίους μήνες είναι στη μόδα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία/Τουρκία, από τις αρχές του 19ου αιώνα, γίνεται κάθε εκατό χρόνια κι από ένα μεγάλο «reset». Σε αυτές τις φοβερές περιόδους αναταραχής και μετασχηματισμού, τις οποίες θα εξετάσουμε ως διαδικασίες εικοσαετούς διάρκειας, αλλάζει με τρόπο ουσιαστικό η πολιτική δομή της χώρας· το εκάστοτε παλαιό καθεστώς εξαφανίζεται μαζί με τον πολιτισμό του και γεννιέται με ωδίνες το νέο καθεστώς.   

 

Η μερίδα που ιδιοποιείται τη διαχείριση του κράτους, κάτω από διαρκείς συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, εξουδετερώνοντας όποια εστία δύναμης περιορίζει την κρατική εξουσία και καταπνίγοντας τα πλουραλιστικά στοιχεία της κοινωνίας, υπονομεύει και τελικά χαράσσει εκ νέου τα όρια του κράτους έναντι της κοινωνίας· εγκαθιδρύεται έτσι ένα ακραία συγκεντρωτικό, προσωποπαγές καθεστώς.  

 

Το ενδιαφέρον είναι ότι μια παρόμοια διαδικασία εκτυλίσσεται και στις μέρες μας, για τρίτη φορά. Δεν είναι ακόμα σαφές αν οι Eλληνες –ή η Ελλάδα– και η Ρωσία, που έπαιξαν κεντρικό ρόλο στα «reset» του 1810-1830 και του 1910-1930, θα παίξουν κάποιο ρόλο και στο τρίτο μεγάλο «reset», που ξεκίνησε στη δεκαετία του 2010· ωστόσο, η παρούσα τεταμένη κατάσταση προκαλεί το ερώτημα: «Μήπως η Ιστορία κάνει ρίμες;» (παραπέμπω εδώ σ’ ένα μότο που το βρίσκω πολύ εύγλωττο και το οποίο αποδίδεται στον Μαρκ Τουέιν, αν και η προέλευσή του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα: «Ηistory doesn’t repeat itself, but it often rhymes», δηλαδή «η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά κάνει συχνά ρίμες»).  

 

Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου και ο Μαχμούτ Β΄  

 

Το πρώτο reset ξεκίνησε μετά τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, με την οποία έληξε ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος του 1806-1812. Κατά τα προηγούμενα εκατό πενήντα χρόνια, το οθωμανικό κράτος είχε καταφέρει να συνεχίσει την ύπαρξή του κάνοντας όλο και μεγαλύτερες παραχωρήσεις στους Γενίτσαρους (στο κέντρο) και στους αγιάνηδες (στην επαρχία) – ή, αν το δούμε από την αντίστροφη οπτική, αναγνωρίζοντάς τους πεδία ελευθερίας και συμβιβαζόμενο με αυτές τις δυνάμεις.  

 

Από την εποχή του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1768-1774, το κράτος ήταν ολότελα στο έλεος των αγιάνηδων για τη συγκέντρωση φόρων και στρατιωτών· σε αδρές γραμμές, οι αγιάνηδες μοιάζουν με τους λόρδους και τους βαρώνους της Αγγλίας: πρόκειται για οικογένειες που έχουν γίνει «οίκοι» και κρατάνε στα χέρια τους τη στρατιωτική, πολιτική και οικονομική δύναμη της επαρχίας.  

 

Τον Φεβρουάριο του 1813, λόγω και των εγγυήσεων του καγκελαρίου της Αυστρίας Μέτερνιχ ότι στη νέα μετα-ναπολεόντεια ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων δεν θα υπάρχουν πια παρεμβάσεις από το εξωτερικό προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τέθηκε επισήμως σε εφαρμογή το σχέδιο της εξουδετέρωσης των αγιάνηδων, με την αντικατάστασή τους με βεζίρηδες της Υψηλής Πύλης.  

 

Τα επόμενα δέκα χρόνια εκτυλίχθηκε ένας πραγματικός εμφύλιος πόλεμος. Ξέσπασαν δεκάδες εξεγέρσεις στις τέσσερις γωνιές της αυτοκρατορίας, συγκρούστηκαν στρατοί που αριθμούσαν χιλιάδες στρατιώτες, και οι βεζίρηδες της Πύλης μπόρεσαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους μεγάλες πόλεις όπως το Ντιγιαρμπακίρ, το Χαλέπι, τα Γιάννενα, μόνο ύστερα από πολιορκία μηνών. Οι Ελληνες, που ήθελαν πια να καθορίσουν μόνοι τους το μέλλον τους, ξεκίνησαν τον αγώνα της ανεξαρτησίας τους εν τω μέσω μιας τέτοιας εποχής εκ θεμελίων καταστροφής και μετασχηματισμού, κατά την οποία το παλιό είχε γκρεμιστεί αλλά δεν είχε ακόμη αντικατασταθεί από το καινούργιο.  

 

Οσο για τους Γενίτσαρους, τη δεύτερη εστία δύναμης που περιόριζε σημαντικά την κρατική εξουσία, γι’ αυτούς η αρχή του τέλους υπήρξε η Ελληνική Επανάσταση. Στη δεκαετία του 1820, οι Γενίτσαροι είχαν πια προ πολλού χάσει την ιδιότητα των επίλεκτων πολεμιστών του σουλτάνου. Είχαν ανεξαρτητοποιηθεί και δεν δέχονταν να επεμβαίνει το κράτος στην αυτονομία τους. Ο θεσμός των Γενιτσάρων δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί με τα σημερινά δεδομένα. Συν τω χρόνω, οι Γενίτσαροι είχαν αναμειχθεί με τους μικρέμπορους και τους τεχνίτες, καθώς και με τα κατώτερα στρώματα. Επειδή προστάτευαν αυτά τα στρώματα από κρατικές παρεμβάσεις, μπορούσαν εύκολα και να κινητοποιούν κι έτσι να θέτουν όρια στο κράτος.  

 

Ο Μαχμούτ Β΄, ο οποίος από την αρχή της βασιλείας του βρισκόταν υπό την κηδεμονία μιας συμμαχίας Γενιτσάρων, γραφειοκρατών και ουλεμάδων, κατάφερε να κόψει τον δεσμό των Γενιτσάρων με τα λαϊκά στρώματα μέσα σε κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες αποκαλυπτικές, που είχαν δημιουργηθεί εξαιτίας της Ελληνικής Επανάστασης. Σ’ ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι, απελπισμένοι, περίμεναν τον Μαχντί (τον μουσουλμάνο Μεσσία), το κράτος ήταν σε θέση να πει στην κοινωνία ότι τα αιτήματα των γενιτσάρων, που ούτε έστελναν στρατιώτες εναντίον των Ελλήνων επαναστατών ούτε και επέτρεπαν να δημιουργηθεί ένας πειθαρχημένος στρατός που θα γυμναζόταν «φράγκικα», «βοηθούσαν τον εχθρό». Και η κοινωνία, στο ηθικό περιβάλλον που είχε δημιουργήσει η Ελληνική Επανάσταση, δεν αντιδρούσε που το κράτος φίμωνε τους Γενίτσαρους.  

 

Τον Δεκέμβριο του 1822, ο Μαχμούτ Β΄ προέβη σε εκκαθαρίσεις της κλίκας την οποία θεωρούσε υπεύθυνη για το κατάντημα της χώρας και πήρε στα χέρια του τη διακυβέρνηση του κράτους, σταματώντας να είναι απλώς παρατηρητής και ρυθμιστής. Τα επόμενα χρόνια, η διευθέτηση ακόμα και των πιο απλών υποθέσεων απαιτούσε την έγκριση του σουλτάνου.  

 

Ο Ενβέρ Πασά (αριστερά), ηγετική φυσιογνωμία των Νεότουρκων, και ο Κεμάλ (δεξιά) στην Ιερουσαλήμ το 1916. Η ενέργεια των Νεότουρκων να βάλουν με το ζόρι τη χώρα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθώντας τη Γερμανία, ήταν κυριολεκτικά αυτοκτονία. (Φωτ. SHUTTERSTOCK) 

 

Οταν φτάνουμε στο 1826, καθώς από τη μία έχουν αρχίσει να ηχούν οι καμπάνες του πολέμου με τη Ρωσία και από την άλλη ο σύγχρονος αιγυπτιακός στρατός του Ιμπραήμ πασά, εκπαιδευμένος από Γάλλους αξιωματικούς, έχει ξεκινήσει να καταπνίγει επιτυχημένα την ελληνική εξέγερση, πρέπει πια να μην έχει μείνει καμία αμφιβολία στο μυαλό του Μαχμούτ Β΄ ότι έχει έρθει η ώρα να διαλυθεί το σώμα των Γενιτσάρων και να δημιουργηθεί ένας υπάκουος, πειθαρχημένος στρατός που θα πολεμάει με τις σύγχρονες πολεμικές τακτικές.  

 

Στις 26 Μαΐου του 1826, το κράτος «πρότεινε» στους Γενίτσαρους να κάνουν στρατιωτικά γυμνάσια, και αυτοί εκόντες άκοντες δέχτηκαν να γυμναστεί ένας ορισμένος αριθμός αυτών από κάποια τάγματα φορώντας ευρωπαϊκού τύπου στολές. Η υπομονή των Γενιτσάρων, που τα γυμνάσιά τους ξεκίνησαν στις 12 Ιουνίου, εξαντλήθηκε σε τρεις ημέρες και στις 15 Ιουνίου ξέσπασε εξέγερση. Ενα πλήθος «από αυτούς που ονομάστηκαν οι πραγματικοί πιστοί», κατά την έκφραση του επιτετραμμένου της γαλλικής πρεσβείας Ντεσάζ (Désages), συσπειρώθηκε γύρω από τη σημαία-κειμήλιο του Μωάμεθ, η οποία υψώθηκε ενάντια στους Γενίτσαρους και έτσι με μια μεγάλη σφαγή καταργήθηκε ένας θεσμός σχεδόν πεντακοσίων ετών που είχε γίνει ένα με την κοινωνία.  

 

Το οθωμανικό παλαιό καθεστώς έληξε με την κατάργηση του σώματος των Γενιτσάρων. Στα επόμενα περίπου είκοσι χρόνια, ο Μαχμούτ Β΄ ασχολήθηκε με το να οικοδομήσει γρήγορα το κράτος και τη χώρα που είχε στο μυαλό του, ώστε να σώσει την αυτοκρατορία. Παίρνοντας ως παράδειγμα τις ευρωπαϊκές χώρες, εφάρμοσε μια σειρά από στρατιωτικές, γραφειοκρατικές, οικονομικές και νομικές μεταρρυθμίσεις υπό ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης και έθεσε τέρμα στο παλαιό καθεστώς μαζί με τους θεσμούς του και την κουλτούρα του. Αφού δεν είχε μείνει πια καμία δύναμη που να μπορεί να εναντιωθεί στο κράτος, αυτό όριζε πια μόνο του τα δικαιώματα, τις ελευθερίες, ακόμη και την ενδυμασία. Τα ευρωπαϊκού στυλ σακάκι και παντελόνι, το φέσι και το κοντό μούσι έγιναν υποχρεωτικά στις κρατικές υπηρεσίες, ενώ οι νέοι που στρατολογούνταν με το ζόρι από την επαρχία για τον σύγχρονο στρατό που είχε αρχίσει να δημιουργείται, στέλνονταν στην Κωνσταντινούπολη αλυσοδεμένοι από τα πόδια για να μην το σκάσουν στον δρόμο.  

 

Ο θάνατος του Αλέξανδρου  

 

Εν τω μεταξύ, στα τέλη του 1825 πέθανε ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος, ο οποίος είχε από την αρχή εναντιωθεί στον Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας για να μη θιγεί η εγκαθιδρυμένη μετά τον Ναπολέοντα συντηρητική ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων, και τον θρόνο ανέλαβε ο αδελφός του, του οποίου η οπτική σε αυτό το ζήτημα ήταν τελείως διαφορετική.  

 

Ο Μαχμούτ Β΄ είχε αποξενωθεί από όλους τους ηγέτες και τα κράτη της Ευρώπης, εκτός από την Αυστρία. Το τίμημα ήταν ότι δεν μπορούσε πια να ακολουθεί μια πολιτική εξισορρόπησης της Ρωσίας με την Αγγλία. Ειδικά μετά τη σφαγή του Μεσολογγίου τον Απρίλιο του 1826, είχε δημιουργηθεί μια διεθνής κοινή γνώμη που έντονα ζητούσε να τιμωρηθεί το οθωμανικό κράτος. Η πρώτη δόση αυτής της τιμωρίας υπήρξε η σχεδόν ολοσχερής καταστροφή των στόλων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Αιγύπτου στο Ναυαρίνο.  

 

Η διάλυση του σώματος των Γενιτσάρων και οι στρατιωτικές και γραφειοκρατικές μεταρρυθμίσεις που ακολούθησαν δεν είχαν προλάβει να αποδώσουν καρπούς όταν ξέσπασε ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος, μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια. Το κράτος, καθώς τα τελευταία δέκα χρόνια είχε βγάλει από τη μέση όσους αγιάνηδες μπορούσε, χωρίς όμως να δημιουργήσει στη θέση τους κάτι άλλο αποτελεσματικό, και είχε προκαλέσει μεγάλη καταστροφή, δεν κατάφερνε να συγκεντρώσει ένα στρατό που να μπορεί να καταπνίξει την ελληνική εξέγερση. Γι’ αυτό, από τη μία, γελοιοποιήθηκε από τους Αλβανούς πολεμάρχους και μισθοφόρους, που δεν είχαν διάθεση να πολεμήσουν εναντίον των Ελλήνων επαναστατών, και από την άλλη βρισκόταν στο έλεος του διοικητή της Αιγύπτου.  

 

Ενώ είχαν έτσι τα πράγματα, το να μπει το 1828 σε πόλεμο με τη Ρωσία το οθωμανικό κράτος, το οποίο στο Ναυαρίνο απώλεσε τον στόλο του και την υποστήριξη του διοικητή της Αιγύπτου, δεν ήταν παρά αυτοκτονία. Ωστόσο, όπως βλέπουμε στα αυτοκρατορικά διατάγματα που έγραψε με το ίδιο του το χέρι, ο Μαχμούτ Β΄ προτιμούσε έναν πόλεμο με τη Ρωσία από το να παραχωρήσει την ανεξαρτησία σε υπηκόους του.  

 

Οσο και αν οι Ελληνες πάλεψαν με νύχια και με δόντια για την ανεξαρτησία τους, το 1828 η εξέγερση έχει σε μεγάλο βαθμό καταπνιγεί, τα πιο σημαντικά κέντρα αντίστασης –όπως το Μεσολόγγι και η Αθήνα– έχουν περάσει υπό τον έλεγχο των οθωμανικών δυνάμεων, και σε πολλές περιοχές οι εξεγερμένοι έχουν ζητήσει έλεος από το κράτος. Αν το 1828 δεν είχε ξεσπάσει ο πόλεμος, και αν τον Αύγουστο του 1829 οι Ρώσοι δεν είχαν καταλάβει την Αδριανούπολη απειλώντας άμεσα τον οθωμανικό θρόνο, ο Μαχμούτ Β΄, ο οποίος είχε αντισταθεί μέχρι τέλους στις υπέρ των Ελλήνων παρεμβάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, δεν θα αποδεχόταν με τίποτα την ίδρυση ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και οι συγκρούσεις θα είχαν με κάποιον τρόπο συνεχιστεί.  

 

Σήμερα, η συμβολή της Ρωσίας στην ελληνική ανεξαρτησία δεν είναι κάτι που τονίζεται στην κυρίαρχη ελληνική ιστοριογραφία. Βέβαια, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ακόμη και χωρίς τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο, αργά ή γρήγορα οι Ελληνες, όπως και όλα τα άλλα έθνη που αποσχίστηκαν από την αυτοκρατορία, θα είχαν ιδρύσει το δικό τους έθνος-κράτος, απλώς όχι εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

 

Η επανάσταση των Νεότουρκων και ο Κεμάλ

 

1919. Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα στην προκυμαία της Σμύρνης. Οι Τούρκοι εθνικιστές είχαν πολλούς εχθρούς, τις μεγαλύτερες μάχες όμως τις έδωσαν κατά του Ελληνικού Στρατού. (Φωτ. ΕΘΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ) 

 

Το δεύτερο «reset» ξεκίνησε με την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 και κατέληξε σε μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές και μετασχηματισμούς που έχουν δει ποτέ αυτά τα χώματα. Επειτα από τρεις μεγάλους πολέμους, μια σειρά από σφαγές και μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, η πολύγλωσση, πολυθρησκευτική, πολυεθνοτική Οθωμανική Αυτοκρατορία έγινε παρελθόν και στα χώματα της Ανατολίας ιδρύθηκε το τουρκικό έθνος-κράτος υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, του «ενός ανδρός» του δεύτερου «reset».  

 

Το συνταγματικό καθεστώς, που ξεκίνησε με μεγάλες ελπίδες τον βίο του μετά το 1908, κατέληξε σε αποτυχία, ως αποτέλεσμα της αφροσύνης που έδειξαν όχι μόνο η ηγεσία των Νεότουρκων αλλά και οι ηγεσίες όλων των κοινοτήτων της Αυτοκρατορίας, λόγω επίσης των επεμβάσεων των βαλκανικών κρατών –που πρόσφατα είχαν κερδίσει την ανεξαρτησία τους από την Αυτοκρατορία– για να διευρύνουν τα εδάφη τους και των ιμπεριαλιστικών παιχνιδιών της Αγγλίας.  

 

Το οθωμανικό κράτος είχε βγει από τους Βαλκανικούς Πολέμους σε άθλια κατάσταση· έχοντας με δυσκολία ξανακερδίσει από τους Βουλγάρους την Αδριανούπολη κι έχοντας χάσει το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών εδαφών του, είχε περιοριστεί στην Ανατολία. Ενώ είχαν έτσι τα πράγματα, η ενέργεια των Νεότουρκων, που θεώρησαν ως λύση για την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας το να βάλουν με το ζόρι τη χώρα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθώντας τη Γερμανία, ήταν κυριολεκτικά αυτοκτονία. Από την άλλη, ο πόλεμος αυτός εξασφάλισε και τις κατάλληλες συνθήκες για να απαλλαγεί το κράτος από τον χριστιανικό πληθυσμό της Ανατολίας, την πολυπληθέστερη ομάδα που περιόριζε το πεδίο κυριαρχίας του.  

 

Οι Νεότουρκοι δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το «reset» που είχαν ξεκινήσει. Τον Νοέμβριο του 1918, τα υψηλόβαθμα στελέχη του Κομιτάτου Ενωσης και Προόδου εγκατέλειψαν κακήν κακώς τη χώρα, που εξαιτίας τους είχε γίνει ερείπια. Μετά την κατάληψη από τις δυνάμεις της Αντάντ της πρωτεύουσας, της Κωνσταντινούπολης, και διαφόρων περιοχών της Ανατολίας, οι Τούρκοι εθνικιστές ξεκίνησαν στην Ανατολία ένα κίνημα εθνικής απελευθέρωσης. Η Ελλάδα, που κατέλαβε τη Σμύρνη και την περιοχή της, ήταν μόνο ένας από τους εχθρούς, αλλά σε αυτό τον αγώνα, που στην τουρκική ιστοριογραφία ονομάζεται Πόλεμος της Απελευθέρωσης, οι μεγαλύτερες και αποφασιστικότερες μάχες δόθηκαν εναντίον του ελληνικού στρατού.  

 

Κι ενώ ακριβώς εκατό χρόνια αργότερα Τούρκοι και Ελληνες έρχονταν πάλι αντιμέτωποι σ’ έναν αγώνα ζωής και θανάτου, η Ρωσία αυτή τη φορά πήρε το μέρος των Τούρκων. Στη Ρωσία, λίγα χρόνια νωρίτερα είχαν πάρει την εξουσία οι κομμουνιστές, οι οποίοι θεώρησαν και στρατηγικά και ηθικά σωστό να υποστηρίξουν την Τουρκία, που στα μάτια τους βρισκόταν υπό ιμπεριαλιστική κατοχή.  

 

Η σοβιετική Ρωσία, η οποία δικαίως έβλεπε την Αγγλία πίσω από τον ελληνικό στρατό που προέλαυνε προς το εσωτερικό της Ανατολίας, υποστηρίζοντας τους Τούρκους εθνικιστές κράτησε μακριά από τα νοτιοανατολικά σύνορά της την Αγγλία, αποτρέποντας έτσι το άνοιγμα ενός επιπλέον μετώπου εναντίον της κομμουνιστικής επανάστασης.  

 

Σύμφωνα με τα επίσημα σοβιετικά στοιχεία, κατά τη διάρκεια του πολέμου η Ρωσία δώρισε στο τουρκικό εθνικό κίνημα εκατοντάδες κιλά χρυσό, δεκάδες χιλιάδες τουφέκια, εκατοντάδες πολυβόλα, εκατομμύρια σφαίρες και βλήματα. Πρώτος απ’ όλους ο ηγέτης του κινήματος, ο Μουσταφά Κεμάλ, τόνισε με τα παρακάτω λόγια ότι χωρίς τη ρωσική υποστήριξη ο πόλεμος δεν θα είχε στεφθεί με επιτυχία: «Αν δεν υπήρχε η υποστήριξη της Ρωσίας, η νίκη της νέας Τουρκίας επί των εισβολέων θα είχε μπορέσει να επιτευχθεί μόνο με ασύγκριτα μεγαλύτερες απώλειες ή ίσως και να μην είχε καταστεί δυνατή. Η Ρωσία πρόσφερε στην Τουρκία και ηθική και υλική βοήθεια, και θα είναι έγκλημα να ξεχάσει το έθνος μας αυτή τη βοήθεια». Δεν μπόρεσα να βρω την πηγή αυτού του αποσπάσματος, που βρίσκεται στην ιστοσελίδα της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Τουρκία, αλλά το Μνημείο της Δημοκρατίας στην πλατεία Ταξίμ δεν αφήνει κανένα λόγο να αμφιβάλλουμε για την ακρίβεια αυτών των φράσεων. Το ότι στο μνημείο που τοποθετήθηκε στο Ταξίμ, την πιο κεντρική πλατεία της Κωνσταντινούπολης, το 1928, ενώ ο Ατατούρκ ήταν ακόμα εν ζωή, ακριβώς πίσω από το άγαλμα του Ατατούρκ βρίσκονται τα αγάλματα των μπολσεβίκων στρατηγών Βοροσίλοφ και Φρούνζε, που κατά τη διάρκεια του πολέμου έφεραν βοήθεια στην Ανατολία, δεν είναι τίποτε άλλο παρά έκφραση της προσωπικής ευγνωμοσύνης του ηγέτη του εθνικού αγώνα για τη ρωσική υποστήριξη.

 

1914. Ο Σεΐχης-ουλ Ισλάμ κηρύσσει την τζιχάντ κατά των απίστων, συμβάλλοντας, μεταξύ άλλων, και στο πνεύμα των γενοκτονικών πολιτικών που ακολούθησαν οι Νεότουρκοι. (Φωτ. SHUTTERSTOCK) 

 

Ετσι, Ελληνες και Τούρκοι βιώνουν την ιδιορρυθμία να έχουν διεξαγάγει τους πολέμους απελευθέρωσής τους –δηλαδή τα ιδρυτικά γεγονότα της σύγχρονης ιστορίας τους– οι μεν εναντίον των δε και αντιστρόφως, με διαφορά εκατό ετών και, επιπλέον, και τα δύο αυτά ιδρυτικά γεγονότα να έχουν ευοδωθεί χάρη στην επέμβαση της Ρωσίας.  

 

Στα επόμενα περίπου δεκαπέντε χρόνια, ο Ατατούρκ υλοποίησε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις για να δημιουργήσει την Τουρκία που είχε στο μυαλό του, κάτω από διαρκείς συνθήκες εκτάκτου ανάγκης και εξοντώνοντας βήμα προς βήμα την εναντίον του αντιπολίτευση.  

 

Η οθωμανική δυναστεία εξορίστηκε και εγκαθιδρύθηκε δημοκρατία, ο θεσμός του χαλιφάτου καταργήθηκε, οι γυναίκες μπόρεσαν να συμμετάσχουν σε όλους τους τομείς της ζωής και μάλιστα χωρίς να καλύπτονται όπως επιτάσσει το Ισλάμ, το αραβικό αλφάβητο αντικαταστάθηκε από το λατινικό κ.λπ.· ο Ατατούρκ έκανε όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις, που προκάλεσαν κυριολεκτικά μια αλλαγή πολιτισμού, ξεριζώνοντας το παλιό με τη βία, και όχι επειδή το ζητούσε η κοινωνική βάση.  

 

Η κατεδάφιση της δημοκρατίας από τον Ερντογάν  

 

Το τρίτο μεγάλο «reset» ξεκίνησε με την προσπάθεια, από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2010, του ΑΚΡ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης), που πήρε την εξουσία με τις εκλογές του 2002, και του ηγέτη του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, να καταργήσουν τη δημοκρατία. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη φάση της κατεδάφισης, κατά την οποία, υπό συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, καταργούνται οι θεσμοί και οι συμβάσεις του παλαιού καθεστώτος.  

 

Δεν είναι ακόμα σαφές αν το ΑΚΡ θα μπορέσει να τελειώσει το «reset» που ξεκίνησε ή όχι, και τι είδους Τουρκία θα έχει διαμορφωθεί ως αποτέλεσμα αυτού. Αυτή τη στιγμή, το αυταρχικό καθεστώς, στο οποίο τα δικαιώματα και οι ελευθερίες ορίζονται κατά το δοκούν από έναν μόνο άνθρωπο, σπρώχνει τη χώρα προς ένα δυστοπικό μέλλον. Το ότι ούτε στο κράτος ούτε στην πολιτική υπάρχει μια αξιοσημείωτη δύναμη που να μπορεί να σταματήσει ή να εξισορροπήσει αυτή την πορεία καθιστά δυνατή την εξέλιξη αυτού του καθεστώτος σε ολοκληρωτικό. Το αν το ΑΚΡ θα το καταφέρει τελικά αυτό ή όχι, θα το δούμε τα επόμενα χρόνια.  

 

Την απώλεια της αυτοδυναμίας από το ΑΚΡ στις εκλογές του Ιουνίου 2015 ακολούθησε μια περίοδος τρομοκρατίας με βομβιστικές και ένοπλες επιθέσεις. Ηταν μια περίοδος «δόγματος του σοκ», που κράτησε έως την εξασφάλιση της αυτοδυναμίας από το ΑΚΡ και την εμπέδωση της εξουσίας του Ερντογάν και που είχε ως αποτέλεσμα να εξουδετερωθεί η κοινωνική αντιπολίτευση. Στη συνέχεια, με τα γεγονότα της 15ης-16ης Ιουλίου 2016, ο Ερντογάν έκανε εκκαθαρίσεις σε όλες τις βαθμίδες του κράτους από τις εστίες δύναμης που απειλούσαν άμεσα την εξουσία του και κυρίως από τους γκιουλενιστές. Επιπλέον, με το προεδρικό σύστημα που τέθηκε σε εφαρμογή το 2018, η Βουλή κατέστη μη λειτουργική και ο Ερντογάν άρχισε να κυβερνάει τη χώρα με διατάγματα, ανεξέλεγκτος και χωρίς να λογοδοτεί πουθενά.  

 

Το συμβολικό γεγονός της αλλαγής πολιτισμικού παραδείγματος που επιβάλλει βήμα βήμα ο Ερντογάν υπήρξε η επαναλειτουργία της Αγίας Σοφίας ως τζαμιού. Με αυτή την επιθετική πρωτοβουλία, ο Ερντογάν θέλησε, ακυρώνοντας την προσωπική απόφαση του Ατατούρκ, δηλαδή του ημίθεου ιδρυτή της Παλιάς Τουρκίας, να μετατρέψει σε σύμβολο, με τον πιο πομπώδη τρόπο, τη ρήξη με το παρελθόν.  

 

Και οι τρεις αλλαγές πολιτισμικού παραδείγματος έγιναν, γίνονται, όχι λόγω ενός σοβαρού αιτήματος της κοινωνικής βάσης, αλλά από τα πάνω, με την επιβολή από έναν αποφασισμένο άνδρα, βίαια. Η κοινωνία εξαναγκάζεται να ζήσει το όνειρο αυτών των αποφασισμένων ανδρών, αλλά αυτά τα όνειρα γίνονται εφιάλτες για κάποια κομμάτια της κοινωνίας.  

 

Διαβάζουμε στα ΜΜΕ ότι και τα πιο μικρά ζητήματα απαιτούν πλέον την έγκριση του Ερντογάν και ότι οι προς υπογραφή φάκελοι στο γραφείο του φτάνουν στο ύψος δεν ξέρω πόσων ανθρώπων. Είδαμε όμως στις τοπικές εκλογές του 2019 ότι, ακόμα κι έτσι, ο Ερντογάν δεν μπορεί να πει «εγώ είμαι το κράτος». Το ότι το ΑΚΡ δεν κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές στην Κωνσταντινούπολη, παρ’ όλες τις ανενδοίαστες επεμβάσεις, έδειξε ότι ο Ερντογάν δεν μπορεί να προχωρήσει πέρα από ένα ορισμένο σημείο.  

 

Σενάρια πολέμου  

 

Γράφτηκε εκτενώς το καλοκαίρι του 2020, από ανθρώπους που παρακολουθούν στενά την τουρκική πολιτική, ότι ο Ερντογάν, που στις συνθήκες της πανδημίας πιεζόταν πολύ και η εκλογική του βάση φυλλορροούσε, ήθελε να ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια με μια ελεγχόμενη ελληνοτουρκική σύγκρουση κι ότι ακόμα κι ένας πόλεμος μιας ημέρας θα αρκούσε για να εγκαθιδρύσει μια κανονικότατη δικτατορία. Δηλαδή, σύμφωνα με αυτά τα σενάρια, τα δυνητικά (καθώς δεν είναι γνωστό αν υπάρχουν ή όχι, πόσα είναι, πότε θα μπορέσουν να εξαχθούν κι αν συμφέρει οικονομικά να γίνει αυτό) ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, το θέμα της υφαλοκρηπίδας ή η Κύπρος δεν θα ήταν ο πραγματικός λόγος μιας πιθανής σύγκρουσης, αλλά μόνο μια πρόφαση.  

 

Παρότι αυτή τη στιγμή ο Ερντογάν δείχνει να ψάχνει στις κουρδικές περιοχές το «Μεγάλο Πρόσχημα» που χρειάζεται, δεν μπορούμε να προβλέψουμε τι θα γίνει από εδώ και στο εξής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και αν η Ελλάδα θα παίξει ή όχι ρόλο και στο τρίτο «reset». Ωστόσο, αν ένα όφελος της ενασχόλησης με την Ιστορία είναι το να αντιλαμβάνεσαι τα μοτίβα που κάνουν ρίμες, το να κοιτάξουμε την Ιστορία μπορεί να είναι μια ωφέλιμη άσκηση. Για παράδειγμα, ένα από αυτά τα μοτίβα είναι πως η ανθρωπότητα μπαίνει διαρκώς σε κύκλους αυτοκαταστροφής. Ακριβώς όπως είχε γίνει και πριν από τους δύο παγκοσμίους πολέμους, έχει αρχίσει να συσσωρεύεται υπερβολικά πολλή ενέργεια πάνω στα ρήγματα της παγκόσμιας πολιτικής.  

 

Οι απογοητεύσεις που γεννάει ο καπιταλισμός δίνουν πάλι ώθηση σε ακραίους πολιτικούς και πολιτικές στις τέσσερις γωνιές του κόσμου. Η παγκόσμια πολιτική αλλάζει πιο γρήγορα απ’ ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της Ιστορίας. Η Τουρκία του Ερντογάν, που εν μέσω του τρίτου «reset» κατάφερε με «πολύ κόπο» να αποξενώσει και τους γείτονές της και ένα σημαντικό μέρος της Δύσης, ψάχνει τη θέση της σε αυτόν τον γρήγορα μεταβαλλόμενο κόσμο. Ομως αυτό δεν το κάνει έχοντας από πίσω μια στρατηγική ή μια σοβαρή σκέψη· το κάνει ψηλαφιστά και με σπασμωδικές κινήσεις. Πόσες φορές τυφλωμένοι και άφρονες κυβερνήτες δεν έφεραν την Τουρκία στο χείλος της καταστροφής! Το μοτίβο της αυτοκτονίας υπάρχει στην ιστορία αυτού του κράτους· ας ελπίσουμε, για το καλό όλων των λαών της περιοχής, ότι δεν θα είναι η μοίρα του.  

 

(Μετάφραση από τα τουρκικά: Ηλεάνα Μορώνη)  

 

* Ο κ. Σουκρού Ιλιτζάκ είναι διδάκτωρ Ιστορίας από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Η διατριβή του εξετάζει την Ελληνική Επανάσταση ως μια οθωμανική εμπειρία.  

 

Καθημερινή 

 

πηγή

Ράπισμα Ιερώνυμου σε Σακελλαροπούλου – Μητσοτάκη! Δεν έβγάλαν λέξη για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και ασπάσθηκαν τον Σταυρό και το Ευαγγέλιο με μάσκες!!!!!

Posted: 27 Mar 2021 12:24 AM PDT

Ηχηρό άδειασμα του αρχιεπισκόπου σε Σακελλαροπούλου και Μητσοτάκη καθώς ο αρχιεπισκοπος ενώ είχε προσκληθεί και στο δείπνο στο προεδρικό Μέγαρο, αλλά και στην παρέλαση, επέλεξε να μην παραβρεθεί σε κανένα από τα δυο, στέλνοντας το δικό του μήνυμα δυσαρέσκειας σε προεδρικό Μέγαρο και Μαξίμου.

 

Μαλιστα επέλεξε να μην στείλει ούτε κάποιον άλλο να τον εκπροσωπήσει στο γεύμα, ενώ στην παρέλαση απλώς έστειλε τον γραμματέα της Ιεράς Συνόδου για να παρευρεθεί, γεγονός που δείχνει το μέγεθος της ρήξης του με την πολιτική ηγεσία του τόπου.

 

Ποιος είναι όμως ο λόγος που ο Αρχιεπισκοπος έχει εξοργιστεί τόσο πολύ ώστε να αποδοκιμάσει σε τέτοιο βαθμό, κυρίως την πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά και την κυβέρνηση; 

 

Η πρώτη, προφανής αιτία είναι η απουσία αναφοράς στο έργο και τον αγώνα της εκκλησίας κατά την διάρκεια της εθνεγερσίας, από την πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ούτε μια στιγμή η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δεν αναφέρθηκε στην συμβολή της εκκλησίας στην επανάσταση. Αγνόησε όμως και την θρησκευτική εορτή, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εορτασμό της Εθνεγερσίας. 

 

Ο δεύτερος λόγος είναι η τραγική εικόνα σήμερα στην μητρόπολη Αθηνών με την Σακελλαρόπουλου, τον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς και παρατρεχάμενους — πλην του Κυριάκου Βελόπουλου – να ασπάζονται τον σταυρό με την μάσκα! Γεγονός φυσικά αδιανόητο και προσβλητικό, που εξόργισε και τον αρχιεπίσκοπο, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μην παρευρεθεί ούτε στην παρέλαση και να στείλει τον αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου. 

 

Φωτο από ρομφαία

 

Είναι πάντως άξιον απορίας μπροστά στις κάμερες τόσο η πρόεδρος όσο και ο πρωθυπουργός να μιλούν για την ανάγκη εθνικής ενότητας και με τις ενέργειές τους να υποδαυλίζουν το χειρότερο διχασμό που μπορεί να έχει αυτή τη στιγμή η Ελλάδα. Να υπάρχει δηλαδή ρήγμα πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας, με την εκκλησία. Εγκληματικό λάθος που θα το βρούμε μπροστά μας.

 

πηγή

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Πέραν τούτου προσωπικά δεν έχω ξαναδεί ΠτΔ να παρίσταται στην παρέλαση της Εθνικής Επετείου με την σύζυγό του στην εξέδρα...

Κι όμως η Σακελλαροπούλου είχε δίπλα της τον ..... γκόμενο!!!!

Αποκτήσαμε και εθνικό γκόμενο...

Ε, ρε κατάρρευση...

 

Καλά έκαναν και τους έχ...σαν και τα αλογάκια....

 

 

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)