Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

 Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΡΩΣΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ  

     

 Η κατωτέρω περιγραφή της Ελλάδας γίνεται μέσα από όνειρο που είδε ένας από τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος «Οι Δαιμονισμένοι» του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ιδού πως περιγράφει ο ίδιος το όνειρό του (*): 

       “Είδα ένα ασυνήθιστο όνειρο. Δεν μου είχε τύχει ποτέ κάτι τέτοιο πριν. Στην πινακοθήκη της Δρέσδης υπάρχει ένας πίνακας του Κλοντ Λορέν με τον τίτλο “Πυγμαλίων και Γαλάτεια”, νομίζω, στον κατάλογο. Εγώ όμως τον έλεγα πάντοτε “Ο Χρυσός Αιώνας”, δεν ξέρω γιατί. Τον είχα ξαναδεί και πριν, αλλά τώρα, τρεις μέρες πριν, καθώς περνούσα τη Δρέσδη, τον είδα πάλι. Πήγα ειδικά στην πινακοθήκη να του ρίξω μια ματιά, και απ’ όσο ξέρω σταμάτησα σκόπιμα εκεί για τον δω πάλι. Αυτόν τον πίνακα τον είδα στο όνειρό μου, αλλά όχι σε ζωγραφιά.

       Μια γωνιά από το ελληνικό αρχιπέλαγος: Γαλάζιο, κύματα που χαϊδεύουν, νησάκια και βραχάκια, μία ακτή σκεπασμένη με άγρια βλάστηση, μια μαγική θέα στην απεραντοσύνη, ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα - είναι αδύνατη η περιγραφή με λόγια. Εδώ ήταν το λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, εδώ ξετυλίχτηκαν οι πρώτες σκηνές της μυθολογίας, ο παράδεισος του ανθρώπου στη γη, εδώ οι θεοί κατέβαιναν από τους ουρανούς και ζευγάρωναν με τους θνητούς. Εδώ έζησε μία ωραία ανθρώπινη φυλή. Ξυπνούσαν και κοιμόντουσαν ευτυχισμένοι και άκακοι. Τα δάση γέμιζαν από τα χαρούμενα τραγούδια τους. Το μεγάλο ξεχείλισμα της αξόδευτης ενέργειας μετουσιωνόταν σε αγάπη και έρωτα. Ο ήλιος έριχνε τις φλογερές ακτίνες του πάνω σ’ αυτά τα νησιά και σ’ αυτή τη θάλασσα προσφέροντας χαρά και ευτυχία στα παιδιά. Ένα όμορφο όνειρο, μία έξοχη οπτασία! Το ποιο απίθανο όνειρο που έχει ονειρευτεί ποτέ κανείς, αλλά στο οποίο ολόκληρο το ανθρώπινο γένος έχει αφιερώσει όλες του τις δυνάμεις κατά την διάρκεια της μακραίωνης ύπαρξής του, για το οποίο θυσίασαν τα πάντα, για το οποίο πέθανε στο σταυρό και για το οποίο έχουν σκοτωθεί οι προφήτες του, χωρίς το οποίο δεν μπορούν να ζουν και να πεθαίνουν τα έθνη.

Μου φαίνεται πως τα έζησα όλα αυτά με τις αισθήσεις μου στο όνειρό μου. Δεν ξέρω τι πράγμα ακριβώς ονειρεύτηκα, αλλά τα βραχάκια και η θάλασσα και οι πλαγιαστές ακτίνες από το ηλιοβασίλεμα… Μου φαινόταν ότι τα έβλεπα όλα αυτά όταν ξύπνησα και άνοιξα τα μάτια μου, τα οποία ήταν στην κυριολεξία υγρά από τα δάκρυα, δάκρυα που έχυνα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Μία αίσθηση ευτυχίας που ποτέ πριν δεν είχα γνωρίσει, μπήκε ίσια στην καρδιά μου, μέχρι που πόνεσε”.       

(*) Απόσπασμα από το μυθιστόρημα με τίτλο “ΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ” του Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (Εκδοτικός οίκος: ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ παιδεία, Β΄ έκδοση, σελίδες 865 & 866).