Το Κυπριακό και ο ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας
Κύπρος και Μεγάλη Βρετανία έχουν πολλές και ιδιαίτερες σχέσεις. Η πρώτη υπήρξε αποικία της δεύτερης. Η αποικιοκρατία, η οποία ουσιαστικά άρχισε το 1878 μετά από ενοικίαση της Κύπρου από την Τουρκική Οθωμανική Αυτοκρατορία έληξε με την κολοβή ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960. Οι Κύπριοι διαχρονικά παραπονούνταν ότι η Μεγάλη Βρετανία κατά την περίοδο κατοχής της Κύπρου ενδιαφέρετο περισσότερο για τα συμφέροντά της παρά για την πρόοδο της Κύπρου και του λαού της. Γεγονός παραμένει ότι μετά την Τουρκοκρατία οι Ελληνοκύπριοι πίστεψαν ότι θα ακολουθούσε και θα εκάλυπτε την Κύπρο ο αέρας ελευθερίας που άρχισε να πνέει ανά το παγκόσμιο. Όμως, παρά τις οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν μεταξύ των δύο λαών, οι Ελληνοκύπριοι έθεταν ως πρώτη προτεραιότητα την Ένωση με την Ελλάδα με την οποία την συνέδεαν ιστορία, γλώσσα και πολιτισμός. Αντίθετα, η Μεγάλη Βρετανία θέτουσα υπεράνω των εθνικών στόχων των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούσαν το 80% του πληθυσμού της Νήσου, τα στρατηγικά της συμφέροντα και εφαρμόζοντας το γνωστό της «όπλο» διαίρει και βασίλευε, χρησιμοποίησε τους Τουρκοκύπριους που ήσαν το 18% του πληθυσμού διά να λύσει το Κυπριακό Πρόβλημα το 1960 με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και μέσω της λύσης εξασφάλισε «κυρίαρχες στρατιωτικές βάσεις».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου