Τρίτη 26 Ιουνίου 2018

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily


Posted: 26 Jun 2018 10:30 AM PDT
Γράφει ο Αλέξης Ζακυνθινός 

Οι κυνικές συμφωνίες του Δουβλίνου, με τις οποίες μεταφέρονται οι πιέσεις στην Ελλάδα και στην Ιταλία, πρέπει να καταργηθούν ολοσχερώς – ενώ οι συντηρητικοί της Σουηδίας ζητούν τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας, σε συνεννόηση με την Ισπανία, πρότεινε τη δημιουργία κλειστών «στρατοπέδων συγκέντρωσης» για τους παράνομους μετανάστες – τα οποία θα χρηματοδοτούνται από την ΕΕ και θα επιτρέπουν την άμεση εξέταση των αιτήσεων ασύλου. Αρκετά άλλα κράτη δε τοποθετούνται εχθρικά απέναντι τους, όπως στο παράδειγμα της Ιταλίας που δεν δέχεται τα παράνομα πλοία από την Αφρική, στέλνοντας τα πρόσφατα στην Ισπανία – ενώ ο ακροδεξιός ηγέτης του κόμματος που συγκυβερνάει δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει την επιστροφή μεταναστών από τη Γερμανία, κατά την υπογραφείσα συμφωνία.
Το θέμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την Ελλάδα, αφού αποτελεί μία από τις βασικότερες πύλες εισόδου παράνομων μεταναστών (γράφημα) – ειδικά μετά το κλείσιμο των ιταλικών θαλασσίων συνόρων από το λιμενικό της χώρας, με την έννοια πως δεν θα διασώζει πλέον τους μετανάστες (αν και σύμφωνα με δηλώσεις θα αποτρέπει τις ροές με τη βοήθεια του λιμενικού της Λιβύης που έχει εκπαιδεύσει ανάλογα). Εκτός αυτού η χώρα μας ευρίσκεται στο έλεος της Τουρκίας, η οποία τους χρησιμοποιεί ως όπλο, για την αποδυνάμωση μας – καθώς επίσης για τον εκβιασμό της ΕΕ. Είναι δε πιθανόν να επιδιώκεται η αλλοίωση του πληθυσμού, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά γενικότερα στην Ευρώπη – με τη δημιουργία πολυπολιτισμικών κοινωνιών που θα είναι πολύ πιο εύκολα ελεγχόμενες από τις κυρίαρχες ελίτ.

Επειδή τώρα η υποδοχή παράνομων μεταναστών θεωρείται ως δείγμα πολιτισμού, καθώς επίσης πως το αντίθετο δεν είναι ανθρωπιστικό, οφείλει να ξεκινήσει κανείς την ανάλυση του από το παράδειγμα της Σουηδίας – η οποία είχε ανέκαθεν μία γενναιόδωρη νομοθεσία, αποτελώντας ως εκ τούτου πόλο έλξης. Εν προκειμένω τα αποτελέσματα, μετά την είσοδο ενός πολύ μεγάλου αριθμού μεταναστών μέσα σε ένα έτος, έχουν περιγραφεί σε πολλά άρθρα της κυρίας Νομικού – όπως στο «Πανικός στη Σουηδία», στο «Σουηδία, το άλλου είδους πειραματόζωο» κλπ., τα οποία μπορεί να βρει κανείς πατώντας επάνω στο όνομα της.

Σε κάθε περίπτωση οι μετανάστες έχουν δημιουργήσει στη χώρα τεράστια προβλήματα με την ραγδαία άνοδο της εγκληματικότητας, με τον πόλεμο συμμοριών, με την αύξηση των βιασμών, των απαγορευμένων ζωνών κοκ. – οπότε είναι καλύτερα να ενημερώνεται κανείς με παραδείγματα, παρά να λέει μεγάλα λόγια.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, όπου αρκετοί κατηγορούν αυτούς που αντιτίθενται στις εισροές των παράνομων μεταναστών ως ρατσιστές ή/και εθνικιστές, η συντριπτική πλειοψηφία τους ασφαλώς δεν χαρακτηρίζεται έτσι – αφού ως ρατσισμός θεωρείται η αντίληψη ότι, οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίσοι μεταξύ τους, αλλά διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, διακρινόμενοι είτε από το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, τη θρησκεία και το φύλο, είτε από το σεξουαλικό προσανατολισμό, είτε γενικά από τη διαφορετικότητα τους.

Το πλέον συνηθισμένο είδος ρατσισμού δε είναι ο φυλετικός ρατσισμός, από τον οποίο άλλωστε προέρχεται η λέξη (ράτσα) – ενώ οι φυλετικοί ρατσιστές πιστεύουν σε βιολογικές διαφορές μεταξύ των φυλών, βάσει των οποίων προσδιορίζονται σε ανώτερες και κατώτερες. Ως εκ τούτου υποστηρίζουν πως η φυλή με τα συγκεκριμένα (ανώτερα) εξωτερικά ή ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, έχει το δικαίωμα να θεωρεί τον εαυτό της ανώτερο από τις άλλες.

Κάτι τέτοιο προφανώς δεν αποτελεί τον κανόνα στην Ελλάδα, αλλά πρόκειται για ελάχιστες εξαιρέσεις που συναντώνται παντού – ενώ οι Έλληνες δεν ήταν ποτέ εθνικιστές, αφού δεν επιβουλεύονται άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα οι ναζί, αλλά αγαπούν απλά την πατρίδα τους επιθυμώντας την ευημερία και την πρόοδο της. Εύλογα πάντως δεν αποδέχονται τη μετατροπή τους σε προτεκτοράτο της Γερμανίας, την υφαρπαγή των δημοσίων και ιδιωτικών τους περιουσιακών στοιχείων ή την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής τους ακεραιότητας – όσον αφορά το πρώτο μέσω των μνημονίων, ενώ σε σχέση με το δεύτερο την πρόσφατη παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας.

Η υποδοχή τώρα μεταναστών από μία χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία δεν έχει συμβάλλει στη δημιουργία των μεταναστευτικών ροών μέσω της διεξαγωγής πολέμων όπως οι Η.Π.Α., η Γαλλία, η Βρετανία κλπ. (πρόσφατα στη Συρία και προηγουμένως στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη κλπ. ή γενικότερα οι βιομηχανικές χώρες στην Αφρική με τις επιδρομές λεηλασίας τους), δεν είναι εφικτή – αφού το σύστημα της δεν είναι σε θέση να τους ελέγξει, πόσο μάλλον να τους αφομοιώσει.

Εκτός αυτού, στην οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας, αδυνατώντας να κρατήσει τα δικά της παιδιά που φεύγουν μαζικά στο εξωτερικό, με υψηλή ανεργία και με υγειονομικές υποδομές που καταρρέουν, είναι αδύνατον να προσφέρει αυτά που πρέπει στους ξένους μετανάστες – ενώ ασφαλώς δεν είναι δείγμα αλληλεγγύης το να τους κλείνει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως στη Μυτιλήνη. Πόσο μάλλον να τους εγκαταλείπει αβοήθητους στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων, χωρίς να τους προσφέρει εργασία ή άδεια να εργαστούν – με αποτέλεσμα να αναγκάζονται είτε να ληστέψουν για να επιβιώσουν, είτε να πουλούν απαγορευμένες ουσίες, είτε να διαπράττουν άλλου είδους εγκλήματα, αναστατώνοντας την ελληνική κοινωνία.

Με δεδομένο όμως το ότι, οι μετανάστες αποτελούν ήδη το 20% του εργατικού μας δυναμικού (πηγή), όταν η ανεργία υπερβαίνει το 25%, είναι αδιανόητη η είσοδος παραπάνω μεταναστών – ενώ φυσικά όλοι μας είμαστε υπέρ της τήρησης της σύμβασης του Ο.Η.Ε. για το καθεστώς των προσφύγων του 1951 (πηγή), απαιτώντας να τηρείται επακριβώς από τις κυβερνήσεις μας που είναι υποχρεωμένες να προστατεύουν τα σύνορα της χώρας μας από κάθε είδους παραβιάσεις.

Ως εκ τούτου, είναι λογικές οι ενστάσεις απέναντι στην παράνομη μετανάστευση, η οποία μπορεί εύκολα να καταστρέψει ολοσχερώς κράτη όπως η Ελλάδα – αποτελώντας μία ασύμμετρη απειλή, ειδικά όταν δεν μπορεί να ελεγχθεί ποιοι μετανάστες είναι μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων ή φανατικοί οπαδοί σκοτεινών θρησκευτικών αιρέσεων, εισβάλλοντας με στόχο να διασπείρουν τη βία και το φόβο στις δυτικές κοινωνίες.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, αυτό που χρειάζεται είναι μία σωστή μεταναστευτική πολιτική τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη – η οποία να είναι ορθολογική, αλληλέγγυα και εφαρμόσιμη για κάθε χώρα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις ιδιαιτερότητες και τις οικονομικές δυνατότητες της. Στα πλαίσια αυτά, οι κανονισμοί του Δουβλίνου μπορούν να χαρακτηρισθούν το λιγότερο ως κυνικοί – αφού αναφέρουν πως οι μετανάστες είναι θέμα της εκάστοτε χώρας, από τα σύνορα της οποίας εισέρχονται στην ΕΕ, οπότε κυρίως της Ελλάδας και της Ιταλίας που μεταφέρεται το πρόβλημα των υπολοίπων κρατών.

Ως εκ τούτου πρέπει να καταργηθούν εντελώς και όχι να γίνονται προσπάθειες πολύ πιο αυστηρής τήρησης τους από την Κομισιόν – έτσι ώστε να υπάρξει μια νέα συμφωνία που να είναι δίκαιη για όλα τα κράτη της ΕΕ, τα οποία οφείλουν να επιλύσουν από κοινού το πρόβλημα, στηρίζοντας εκείνα που δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις, όπως η Ιταλία και η Ελλάδα. Διαφορετικά θα διαλυθεί η ΕΕ, όπως φάνηκε ήδη από την έξοδο της Μ. Βρετανίας – την οποία θέλει να ακολουθήσει το συντηρητικό κόμμα της Σουηδίας που ζητάει δημοψήφισμα (πηγή), για τους ίδιους λόγους με τη Βρετανία.

Σε κάθε περίπτωση οι διεθνιστικές υπερβολές κυβερνήσεων που δεν μπορούν να ελέγξουν τις μεταναστευτικές ροές και να είναι πραγματικά, ρεαλιστικά αλληλέγγυες απέναντι στους μετανάστες προσφέροντας τους αυτά που πρέπει, πόσο μάλλον όταν δεν είναι σε θέση να τα προσφέρουν ούτε καν στους Πολίτες τους, μεταφέροντας τους ουσιαστικά το πρόβλημα, είναι εντελώς ανεύθυνες – επίσης εκείνων των Πολιτών που τοποθετούν το συναίσθημα πριν από τη λογική, παραφράζοντας την έννοια της αλληλεγγύης που πράγματι οφείλει να διέπει όλους τους ανθρώπους και τις κοινωνίες τους.

Υπενθύμιση 

Γενικά η Ελλάδα δεν είναι εχθρική απέναντι στους μετανάστες, πόσο μάλλον όταν πολλοί Έλληνες φιλοξενούνταν ανέκαθεν από ξένες χώρες – ειδικά σήμερα, όπου πάνω από 500.000 νέοι, έχουν αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Οφείλουν βέβαια, όπως οι Έλληνες μετανάστες, να διακρίνονται από τα εξής: 

(α) να έχουν το ίδιο πολιτισμικό επίπεδο με το δικό μας,
(β) να μπορεί να τους αφομοιώνει η οικονομία μας, κάτι που σήμερα είναι αδύνατον λόγω της ανεργίας και των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων,
(γ) να θέλουν οι ίδιοι να αφομοιωθούν/ενσωματωθούν,
(δ) να σέβονται το ελληνικό δίκαιο και τους νόμους καθώς επίσης
(ε) να μην έχουν κανέναν θρησκευτικό/εθνικιστικό και άρα «ρατσιστικό» φανατισμό – αφού διαφορετικά δεν μπορεί να είναι αποδεκτοί, επειδή έτσι θα μετατρεπόταν η χώρα μας σε έναν αφιλόξενο για τους Έλληνες τόπο.

Περαιτέρω, υπάρχει μία σημαντική διαφορά μεταξύ των μεταναστών και των προσφύγων που έχει κατοχυρωθεί από τη Διακήρυξη του Ο.Η.Ε. του 1951, έτσι όπως αυτή αναθεωρήθηκε από το πρωτόκολλο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ το 1967 (συνθήκη της Γενεύης, λεπτομέρειες στην πηγή) – την οποία οφείλει να γνωρίζει κανείς, τουλάχιστον στις εξής γενικές γραμμές:

(1) Πρόσφυγες: Σύμφωνα με το μεταναστευτικό κώδικα (Ν. 4251/2014), ο όρος «πρόσφυγας» συμπεριλαμβάνει άτομα, Πολίτες τρίτης χώρας ή «ανιθαγενείς» (=άνθρωποι που δεν θεωρούνται υπήκοοι κάποιου κράτους στα πλαίσια της νομοθεσίας του – άρθρο 1 της σύμβασης του 1954), τα οποία συνεπεία γεγονότων (όπως είναι ο πόλεμος) και δικαιολογημένου φόβου διώξεως (όπως είναι η φυλή, η θρησκεία, η εθνικότητα, οι πολιτικές διώξεις κοκ.), ευρίσκονται εκτός της χώρας, της οποίας έχουν την υπηκοότητα.

Τα άτομα αυτά κατά την παράνομη συνήθως είσοδο τους σε ένα κράτος, η οποία δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως «λαθραία» αφού δεν πρόκειται για αντικείμενα, υποβάλλουν αίτημα για χορήγηση ασύλου – δηλαδή, αναγνώρισης της διεθνούς προστασίας τους. Εάν το αίτημα τους γίνει δεκτό, τότε αποτελούν «αναγνωρισμένους πρόσφυγες» και τελούν υπό καθεστώς διεθνούς προστασίας – ενώ τους παρέχεται το δικαίωμα παραμονής στη χώρα για τρία χρόνια, καθώς επίσης πρόσβαση στη δημόσια υγεία, στην παιδεία και στην κοινωνική ασφάλιση.

Για εκείνο δε το χρονικό διάστημα που το αίτημα τους εκκρεμεί, δεν μπορούν να φύγουν από τη χώρα, επειδή θεωρείται πιθανόν να έχουν ανάγκη ειδικής προστασίας – κάτι που εκμεταλλεύονται πολλοί μετανάστες που προσποιούνται τους πρόσφυγες. Εκτός αυτού οι συγκεκριμένοι παράνομοι «μετανάστες», γνωρίζοντας πως δεν θα εγκριθεί το αίτημα τους, εξαφανίζονται – με την έννοια ότι κρύβονται κοκ.

Οι αναγνωρισμένοι τώρα πρόσφυγες εφοδιάζονται με ένα ειδικό διαβατήριο (NANSEN), με το οποίο μπορούν να μεταβούν σε οποιαδήποτε από τις 116 χώρες που έχουν υπογράψει τη Διακήρυξη του 1951 – ενώ φυσικά είναι νόμιμοι και δεν επιτρέπεται να εκδιωχθούν. 

(2) Μετανάστες: Εδώ συμπεριλαμβάνονται άτομα που για λόγους διαφορετικούς από ότι οι πρόσφυγες, οικονομικούς κυρίως αλλά όχι μόνο, εγκαταλείπουν οικιοθελώς τη χώρα τους, με στόχο να εγκατασταθούν νόμιμα κάπου αλλού – ενώ, σε αντίθεση με τους πρόσφυγες, μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους όποτε το θελήσουν, αφού δεν κινδυνεύουν. Φυσικά οι βασικές αιτίες, λόγω των οποίων τόσο οι πρόσφυγες, όσο και οι μετανάστες εγκαταλείπουν τη χώρα τους είναι ουσιαστικά οι ίδιες: οι καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και η ασφάλεια, υλική και ψυχική.

Τέλος, δεν αιτιολογείται ο ρατσισμός ή/και η βίαιη αντιμετώπιση των ξένων, αλλά δεν είναι εύκολο να αποφευχθούν – ιδιαίτερα από «πρωτόγονα» άτομα με σχετικά χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, από μακροχρόνιους ανέργους, από χρεοκοπημένους επιχειρηματίες, από νομοταγείς Πολίτες που υφίστανται εγκληματικές επιθέσεις από ορισμένους ξένους ή τον εθνικιστικό/θρησκευτικό τους φανατισμό, από κάποιους άλλους που δίκαια διαμαρτύρονται για την κατάληψη/βρωμιά των δρόμων από παράνομους ξένους μικροπωλητές και αστέγους κοκ. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν πολιτικά κόμματα που εκμεταλλεύονται όλους αυτούς τους Πολίτες των χωρών τους, για να αυξήσουν τους ψηφοφόρους τους– κλιμακώνοντας το πρόβλημα, το οποίο χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή, αντί να βοηθούν στην επίλυση του.  

Analyst
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 26 Jun 2018 10:00 AM PDT
Αγαπητοί μας εν Χριστώ αδελφοί χαίρετε. Με πολυ πόνο και ιερά συγκίνηση, πληροφορηθήκαμε την κοίμηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαρίσης Ιγνατίου, ενός Ιεράρχου σπάνιου ήθους και καλωσύνης.

Εμείς, οι νέοι της Θεσσαλονίκης, τα τέκνα του Αγίου Δημητρίου, αξιωθήκαμε και γευθήκαμε τους καρπούς της αγαπώσας καρδίας του. Τον αγαπούσαμε πολυ, τον εκτιμούσαμε και συγκινούμασταν, που σε κάθε εκδήλωση που κάναμε, πάντοτε μας στήριζε προσευχητικά, στέλνοντας μας έναν αγιοπνευματικό χαιρετισμό. Ενδεικτικά, σας επισυνάπτουμε δύο χαιρετισμούς που μας έστειλε. 

Ο πρώτος στάλθηκε, με αφορμή την Ημερίδα που πραγματοποιήσαμε για τους σύγχρονες Γέροντες. 

Ο δεύτερος στάλθηκε στον τότε υπεύθυνο της οργανωτικής μας επιτροπής, πατέρα Αλέξιο Παπαστεργίου, με αφορμή την Ημερίδα για τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη. 

Διαβάζοντας τους, ο αναγνώστης, αμέσως κατανοεί και αντιλαμβάνεται το ποιόν του σπουδαίου αυτού Ιεράρχου, του Ιεράρχου της ευγένειας και της συμπόνοιας.

Θα μας λείψει πολυ. Είμαστε σίγουροι όμως, οτι βρίσκετε κοντά στον πολυαγαπημένο του Άγιο Γέροντα, πατέρα Δαμασκηνό Κατρακούλη και μαζί, πρεσβεύουν για όλους μας.
Άγιε Μητροπολίτα Λαρίσης Ιγνάτιε, ποτέ δεν θα σας ξεχάσουμε, ποτέ δεν θα ξεχάσουμε τα καλά που κάνατε για εμάς. Έχετε χαρακτεί στην νεανική μας καρδιά και με πολλή ευγνωμοσύνη θα σας μνημονεύουμε, σε όλη την εν Χριστώ ζωή μας. 

Αιωνία σας η μνήμη Άγιε Ιεράρχη, 
Αιωνία σας η μνήμη.


Με πολλή εν Χριστώ ευγνωμοσύνη και αγάπη.
Πτυχιούχοι και Φοιτητές Διαφόρων Σχολών της Θεσσαλονίκης
τέκνα των Αγίων Δημητρίου και Πορφυρίου

Οι δύο χαιρετισμοί.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ

Ἐν Λαρίσῃ τῇ 9ῃ Μαΐου 2016

Πρός τούς
Φοιτητάς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.
«Τέκνα τῶν Ἁγίων Δημητρίου καί Πορφυρίου»
Εἰς Θεσσαλονίκην.

Πολυαγαπητοί μας φοιτητές τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. «Τέκνα τῶν Ἁγίων Δημητρίου καί Πορφυρίου» ὅπως θέλετε νά ἀποκαλεῖσθε, χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

Νά ξέρατε μόνο πόση χαρά μᾶς δίνετε ὅταν δηλώνετε «τέκνα» Ἁγίων! Μιά πλημμύρα χαρᾶς κατακλύζει τίς καρδιές ὅλων μας, ὅταν βλέπουμε τούς νέους βλαστούς τῆς Ἐκκλησίας μας τῆς Ἁγίας καί τῆς Θεολογίας της νά διαδηλώνουν «ἀπέραντη ἀγάπη πρός τήν γλυκειά μας Ὀρθοδοξία, τήν Μάνα μας». Μόνο γι’ αὐτό ἀξίζει νά σᾶς ἐπαινέσουμε καί νά σᾶς εὐχαριστήσουμε. Νά Σᾶς ἐνθαρρύνουμε πρό πάντων στόν ἀγῶνα τιμῆς τῶν συγχρόνων Γερόντων. Τά νέα δράγματα τῆς Ὀρθοδοξίας. Οἱ Νέοι στῆλοι τῆς Ἐκκλησίας εἴθε νά σᾶς φωτίζουν τόν δρόμο πρός τήν Θεογνωσία καί τήν βίωσι τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας. 

Εἶχα τήν χαρά νά γνωρίσω καί νά συνομιλήσω καί μέ τόν π. Πορφύριο καί τόν π. Παΐσιο καί τόν π. Ἰάκωβο. Εἶχα τήν ἰδιαίτερη εὐλογία νά ἔχω γιά ἀρκετά χρόνια μετά τήν ἐκδημία τοῦ ἀοιδίμου πνευματικοῦ μου πατρός, ὡς πνευματικό τόν π. Γεώργιο Καψάνη. Ἡ γλυκύτης του, ἡ ἄπειρος σοφία του, ἡ καλωσύνη του, τό μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς του, μέ ὡδήγησαν σέ λειμῶνες εὐώδεις καί μοῦ εὔφραιναν τήν καρδία. Πῆγα καί στό Ἔσσεξ στούς ἁγίους πατέρες καί προσευχήθηκα ἀρκετές φορές στόν τάφο τοῦ Γέροντος Σωφρονίου καί τόν εὐχαρίστησα γιά τούς γλυκεῖς πνευματικούς χυμούς τῶν συγγραφῶν του. Πῆγα στόν Τάφο καί στό κελλί τοῦ π. Φιλοθέου Ζερβάκου. Ἔχω ζωντανές ἐμπειρίες ἀπ’ τήν ἀναστροφή μου μέ τόν π. Παΐσιο καί τόν π. Πορφύριο. Γνώρισα καί τόν π. Φώτιο. Εἶδα κάποτε γιά λίγο καί τόν π. Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη. Ὅλους τούς εὐγνωμονῶ. Ἔχω ὅμως τίς πιό γλυκιές, τίς πιό μεστές καί θεῖες ἐμπειρίες ἀπ’ τόν ἀοίδιμο πνευματικό μου πατέρα τόν π. Δαμασκηνό Κατρακούλη, πού τόν ἔζησα τόσο πολύ, τόσο κοντά, ὥστε νά τόν ἀναζητῶ κάθε ὥρα καί κάθε στιγμή καί νά αἰσθάνομαι ὅλο τό «εἶναι» μου νά τοῦ φωνάζῃ «ἀββᾶ ὁ πατήρ». 

Δέν εἶμαι ἄξιος νά λέγομαι πνευματικός του υἱός, ἀλλά ἐν τούτοις τόν ἔζησα. Μ’ ἀγαποῦσε ὅσο δέν μποροῦσα νά φανταστῶ. Τόν θυμᾶμαι δακρυσμένο, τόν φέρνω στό νοῦ μου διδάσκοντα, τόν βλέπω στόν ὕπνο μου γελαστό, τόν ἀναζητῶ μέρα καί νύχτα. Καί εἶναι δίπλα μου. Εὐχαριστῶ τό Θεό πού μέ ἀξίωσε τέτοια μεγάλης χαρᾶς καί τέτοιας δωρεᾶς. 

Εἴθε τέτοιους φωτισμένους ἀνθρώπους νά δίνῃ στήν Ἁγία Του Ἐκκλησία ὁ Κύριος τῆς Δόξης. Ὁ «παπποῦς», ὁ Γέροντάς μου, ἦταν ὁ καθ’ αὐτό ἄνθρωπος πού μεθοῦσε μέ τό θεῖο κάλλος τοῦ Νυμφίου τῆς ψυχῆς του. Εἶναι αὐτός πού αὐλίζεται τώρα ἐκεῖ ὅπου ὁδηγεῖ τά πρόβατά του τό μεσημέρι ὁ Ποιμήν ὁ Καλός. Εἶμαι πλέον ἤ βέβαιος ὅτι σύντομα θά δοῦμε τά σημεῖα τῆς ἁγιότητός του, ἀφοῦ μαρτυρίες πολλῶν λένε ὅτι ἀπαντᾶ στίς προσευχές τους καί θεραπεύει ἀσθένειες καί προβλήματα, ἐπεμβαίνοντας θαυματουργικά. Ἐγώ τόν αἰσθάνομαι πάντα δίπλα μου. Παρακαλῶ τόν Κύριο γιά Σᾶς ὅλους.

Εὐχαριστῶ τόν ἐν Τριάδι Ἅγιο Θεό πού σᾶς ἐμπνέει καί σᾶς ὁδηγεῖ σέ λειμῶνες σωτηρίας. Εὐχαριστῶ τόν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμο, αὐτό τόν καλόκαρδο καί δίκαιο Ἱεράρχη, πού σᾶς ἐνθαρρύνει νά πραγματοποιεῖτε στήν Ἔδρα του τέτοιες Ἱερές Συνάξεις. Εὐχαριστῶ τόν καθένα σας καί Σᾶς παρακαλῶ νά μην ἀποκάμετε νά ζῆτε μ’ αὐτό τόν θεῖο τρόπο στόν παρόντα κόσμο.

Μετ’ Εὐχῶν διαπύρων
+ὁ Λαρίσης Ἰγνάτιος

Ιερά Μητρόπολις Λαρίσης και Τυρνάβου

Εν Λαρίση τη 21η Οκτωβρίου 2016
Αιδεσιμολογιώτατον Πρωτοπρεσβύτερον 
π. Αλέξιον Παπαστεργίου
Εφημέριον Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Πανοράματος
Εις Θεσσαλονίκην.

Αιδεσιμολογιώτατε και φίλτατε Αδελφέ μου πάτερ Αλέξιε, και προσφιλέστα Μέλη της Οργανωτικής επιτροπής αυτής της Αγιολογικής Ημερίδας, που είναι αφιερωμένη σ’ αυτή τη σύγχρονη μορφή, στον Όσιο Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, δεχθήτε παρακαλώ πολύ τις θερμές μου ευχαριστίες για την τιμή που μου κάνετε να έχω λόγο σ’ αυτή την καθαρά πνευματική εκδήλωσι και τα συγχαρητήριά μου για την πρωτοβουλία διοργανώσεως αυτής της Ημερίδας, η οποία από μόνη της σας αναδεικνύει ανθρώπους οι οποίοι επιδιώκουν σ’ αυτούς τους καιρούς την «εν πνεύματι ζωή». 

Επιτρέψτε μου να χαιρετήσω εν αγάπη και όλη την πνευματική αυτή ομήγυρι που σας περιβάλλει απόψε και που είναι ό,τι πιο θείο και άγιο. Άνθρωποι αυτής της εποχής, που τρέχει και καλπάζει, κι ο χρόνος έχει αναδειχθεί σ’ ένα απ’ τα πιο σπάνια αγαθά, να διαθέτουν χρόνο για ν’ ακούσουν λόγους για ένα σύγχρονο Άγιο της Εκκλησίας μας. Άνθρωποι που προτιμούν να ευρίσκονται, όπως λέγει ο ιερός «Εκκλησιαστής», «εις οίκον κατανύξεως» αντί «εις οίκον πότου». Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αναλάβει υπεύθυνα την προοπτική της σωτηρίας τους και του αγιασμού τους και προτιμούν να κατανύσσονται ευρισκόμενοι μεταξύ πνευματικών ανθρώπων, παρά σε διασκεδάσεις απ’ τις οποίες κανένα κέρδος δεν αποκομίζει κανείς. 

Γνώρισα από κοντά αυτόν τον άγιο του Θεού άνθρωπο σε μία επίσκεψί μου στην Ιερά Μονή του, ως νέος κληρικός και έλαβα τις Ευχές του, αλλά καμμία άλλη προσωπική εμπειρία δεν έχω παρά μόνο αυτή τη συνάντησι. Από τα πολλά όμως βιβλία που έχουν γραφεί προς τιμήν του, και από την αναστροφή μου μετά του διαδόχου του αοιδίμου Γέροντος Κυρίλλου, και του τετιμημένου σημερινού ηγουμένου της Μονής πατρός Γαβριήλ και της τιμίας Συνοδείας του, οι οποίοι ενασκούνται στην Ιερά Μονή τους βαδίζοντες «τοις ίχνεσιν» του Αγίου αυτού Ανδρός και πνευματικού πατρός μαρτυρούν καθ’ ημέραν την Αγίαν Ορθόδοξον Πίστι μας και αποδεικνύουν την αγιότητα του προσώπου του πνευματικού πατρός των, του Αγίου Γέροντος Ιακώβου του οποίου τας Ευχάς επικαλούμαι προς όλους σας.

+ ο Λαρίσης Ιγνάτιος
Posted: 26 Jun 2018 09:45 AM PDT
Την τελευταία του πνοή άφησε τα ξημερώματα ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Σεβασμιώτατος προδόθηκε από την καρδιά του, δύο ώρες πριν ολοκληρωθεί η μεταμόσχευση στο συκώτι από τον Ιατρό κ. Ανδρέα Τζάκη. 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιγνάτιος, (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας), γεννήθηκε στη Σαλαμίνα στις 11 Ιανουαρίου 1946.

Σπούδασε στην Νομική Σχολή και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εκάρη Μοναχός στις 17 Ιανουαρίου 1976, Διάκονος χειροτονήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1976 και Πρεσβύτερος στις 25 Ιανουαρίου 1976. Το οφίκιο του Αρχιμανδρίτου έλαβε στις 30 Νοεμβρίου 1978. Από το 1976 έως το 1994 υπηρέτησε ευδόκιμος την γενέτειρά του, προσφέροντας στη νεολαία του νησιού, εκδίδοντας δε και το νεανικό περιοδικό Το Τάλαντο.

Από το έτος 1984 υπηρέτησε ως Α΄Γραμματέας - Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου εξελέγη στις 25 Μαΐου 1994 από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 28 Μαΐου του ιδίου έτους από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στην Λάρισα στις 28 Ιουλίου 1994. 

πηγή
Posted: 26 Jun 2018 09:30 AM PDT
Του Μίκη Θεοδωράκη

Κάτω απ’ το χώμα μες στα σταυρωμένα χέρια τους 
κρατάνε της καμπάνας το σκοινί 
Προσμένουνε την ώρα να σημάνουν την Ανάσταση. 
Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας. 
Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. 
(Γιάννης Ρίτσος) 

Στη σημερινή εποχή ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να κυβερνά ακόμα και με μία μοναδική ψήφο την χώρα μας που έχει καταντήσει χειρότερη κι από Μπανανία. Το κακό που μας έχει γονατίσει ξεκίνησε από το 1986, όταν έγινε η αναθεώρηση του Συντάγματος από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε ήμουν βουλευτής του ΚΚΕ και ήρθα σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος, γιατί πίστευα ότι το πέρασμα των προνομίων του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Πρωθυπουργό θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα. Όπως και έγινε!

Επομένως δικαιούμαι να έχω όπως και τότε την δική μου προσωπική άποψη και να θεωρώ ότι οι φόβοι μου αποδείχθηκαν δυστυχώς δικαιολογημένοι και ότι αυτό που ζούμε με μια κυβέρνηση του 20% που αποφασίζει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα για το παρόν και το μέλλον της χώρας δεν είναι απλώς τραγικό ούτε βέβαια και κωμικό αλλά κυρίως είναι εξευτελιστικό.

Ως πολίτης αισθάνομαι εξευτελισμένος και νομίζω ότι το ίδιο αισθάνονται και οι περισσότεροι Έλληνες. Μόνο που αυτοί ίσως να μην γνωρίζουν τους λόγους. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1975, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκρινε ότι η κυβέρνηση έχει χάσει πάρα πολύ μεγάλο μέρος από την εκλογική της δύναμη, είχε την ευχέρεια μαζί με ένα ειδικό συμβούλιο να διαλύει τη Βουλή και να οδηγεί τη χώρα σε νέες εκλογές.

Μετά την αναθεώρηση του 1986, ποιος κρίνει εάν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν χάσει την εκλογική τους δύναμη; Κανείς. Αυτό και μόνο είναι για γέλια και για κλάματα… Αρκεί πλέον μια κυβέρνηση να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Η οποία πλειοψηφία δεν έχει κανένα λόγο να εγκαταλείψει τα προνόμιά της. Έτσι, μαζί με τον πρωθυπουργό, οι 151 της Βουλής αδιαφορούν για την κατρακύλα του κόμματός τους οχυρωμένοι πίσω από την νομιμοφάνεια που τους προσέφερε η αναθεώρηση του 1986.

Με την αναθεώρηση του 1986 προσεβλήθη η βασική θέση που διέπει όλα τα Δημοκρατικά Συντάγματα του κόσμου. Ότι δηλαδή «ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ». Και πρώτα και κύρια η σύνθεση της Βουλής που θα πρέπει να παρακολουθεί και να αντανακλά τις αλλαγές που γίνονται στο εκλογικό σώμα.

Αυτή η κατάργηση του Λαού ως κυρίαρχου στοιχείου της διαμόρφωσης της εθνικής ζωής αποτελεί στίγμα αντιδημοκρατικό. Ένα τέτοιο έκτρωμα που καταργεί την ουσία της Δημοκρατίας και δημιουργεί ένα ουσιαστικά δεσποτικό καθεστώς με μανδύα νομιμοφάνειας δεν είναι αντάξιο ενός ελεύθερου Λαού αλλά ενός εξαπατημένου και τελικά ενός προδομένου Λαού και μας πηγαίνει πίσω σε εποχές σκοτεινές που η αμάθεια και ο φόβος είχαν μεταβάλει τους ιθαγενείς σε πειθήνια όργανα των κάθε λογής εξουσιαστών.

Θα περίμενε κανείς από έναν πολιτικό άνδρα να έχει ευαισθησία και τιμιότητα απέναντι στον Λαό που σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή του έδωσε την εμπιστοσύνη του. Όμως αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Πάνε πια οι ευαισθησίες και οι τιμιότητες. Ξεχαστήκανε τα παλιά «ήθη και έθιμα». Τώρα βρισκόμαστε στην εποχή των μπίζνες. Έτσι, ξεχνούν κάποιοι ότι η Βουλή δεν είναι Ανώνυμη Εταιρία με τζόγο, μισθούς, προνόμια, θέσεις, ρουσφέτια και συναλλαγές με εμπόρους όπλων με ό,τι αυτό το τελευταίο συνεπάγεται.

Αν λοιπόν ο Πρωθυπουργός και οι 151 βουλευτές γίνουν ένα πελώριο στρείδι κολλημένο στα βράχια, τι θα συμβεί με βάση την πλειοψηφία μπετόν-αρμέ; Σήμερα είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι από το αρχικό ποσοστό μέσα στον Λαό που ανέβασε την σημερινή κυβέρνηση στην Εξουσία, έχει μείνει κάτι λιγότερο από το μισό. Δεν το βλέπουν οι 151; Δεν το βλέπει ο Πρωθυπουργός; Βεβαίως το βλέπουν και στο βάθος χλευάζουν, γιατί οι ίδιοι οι Δεξιοί και οι Κεντρώοι τους χάρισαν την σημερινή νομιμοφάνεια. Και το ΚΚΕ; Τι να πει, αφού κι αυτοί τότε έπεσαν στην παγίδα του Παπανδρέου.

Ώστε σήμερα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Αύριο, το 20% περίπου που τους έχει μείνει σήμερα, μπορεί να γίνει 10%. Και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα, εφ’ όσον οι 151 τηρήσουν την ίδια στάση που τηρούν τώρα. Μεθαύριο μπορεί να έχουν 5% στον Λαό αλλά και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Και αν φτάσουμε στο σημείο ο κ. Τσίπρας να έχει μόνο την ψήφο της συζύγου του, και πάλι θα είναι πρωθυπουργός, γιατί δυστυχώς το πιθανότερο είναι ότι οι 151 θα μείνουν ακλόνητοι στην ίδια στάση…

Αλλά ας γυρίσω στο σήμερα, όπου παίρνονται οικονομικές και εθνικές αποφάσεις που θα μας δεσμεύουν για πολλές δεκαετίες. Και διερωτώμαι, πού είναι αλήθεια και τι κάνουν οι Έλληνες που με τον α ή τον β τρόπο είναι είτε θέλουν να είναι οι ταγοί του Έθνους;

Πολιτικοί, Ακαδημαϊκοί, Επιστήμονες, Δημοσιογράφοι, άνθρωποι του Πνεύματος; Δεν αισθάνονται την ανάγκη να πουν κάτι, να κινητοποιηθούν για να σταματήσει αυτός ο εθνικός εξευτελισμός; Δεν καταλαβαίνουν τάχα όλοι ότι η οργή που κλείνει μέσα του ο Λαός μας είναι επικίνδυνη;

Απευθυνόμενος προς την Κυβέρνηση και το όλο Σύστημα που σιωπά ή την στηρίζει θα ήθελα να πω: Μην παίζετε με τον Λαό. Μην αφήνετε να σπέρνουν ανέμους με η χωρίς γραβάτες. Όταν θα ρθει η ώρα να θερίσουμε τις θύελλες και πάλι θα με θυμηθείτε. Όμως τότε πια θα είναι αργά. Πολύ αργά. 

Αθήνα, 25.6.2018 
Μίκης Θεοδωράκης
Posted: 26 Jun 2018 09:00 AM PDT
Σε παράταση της προθεσμίας υποβολής φορολογικών δηλώσεων φυσικών και νομικών προσώπων αποφάσισε να προχωρήσει το υπουργείο Οικονομικών, κατόπιν εισήγησης της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).

Συγκεκριμένα:

- Η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του φορολογικού έτους 2017 των φυσικών προσώπων παρατείνεται μέχρι την 26η Ιουλίου 2018.

- Η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, που δεν έχουν υποβληθεί μέχρι τη δημοσίευση της υπουργικής απόφασης και των οποίων η προθεσμία υποβολής δεν έχει λήξει, παρατείνεται επίσης μέχρι την 26η Ιουλίου 2018.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ, η απόφαση ελήφθη κατόπιν συνεκτίμησης των γεγονότων ότι εισήχθησαν σημαντικές αλλαγές με το νέο έντυπο Ε3, ότι το σύστημα για την υποβολή των φετινών δηλώσεων άνοιξε περίπου δεκαπέντε ημέρες αργότερα από πέρυσι και ότι παρατηρήθηκαν ορισμένες καθυστερήσεις στην ηλεκτρονική καταχώρηση των δηλώσεων τις τελευταίες ημέρες.

Σημειώνεται ότι για τις προθεσμίες καταβολής των δόσεων του φόρου για τα φυσικά πρόσωπα, τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες εφαρμόζεται το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.

Όπως μετέδιδε νωρίτερα το liberal.gr, είναι ενδεικτικό ότι μέχρι την Δευτέρα 25 Ιουνίου δηλαδή 5 μέρες πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία είχε υποβληθεί το 60% των δηλώσεων ποσοστό το οποίο αντιστοιχεί σε 3.745.091 δηλώσεις. 

Δηλαδή θα έπρεπε μέχρι τις 30 Ιουνίου να υποβάλλονται 632.666 δηλώσεις κάθε μέρα, κάτι που πρακτικά είναι αδύνατο καθώς το σύστημα δεν μπορεί να «σηκώσει» τόσο μεγάλο όγκο υποβολών.

Όπως προκύπτει από τα στατιστικά στοιχεία μέχρι τις 25 Ιουνίου είχαν υποβληθεί 3.745.091 δηλώσεις. Από την επεξεργασία των δηλώσεων αυτών προκύπτει ότι:

- Ένας στους τρεις φορολογούμενους θα πληρώσουν φόρο για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2017, ο οποίος κατά μέσο όρο ανέρχεται σε 880 ευρώ. Συγκεκριμένα για 1.391.405 δηλώσεις το αποτέλεσμα της εκκαθάρισης είναι χρεωστικό με το συνολικό ποσό του φόρου να ανέρχεται σε 1,2 δισ. ευρώ. Οι φορολογούμενοι με χρεωστικό σημείωμα καλούνται να πληρώσουν το φόρο σε τρεις ίσες διμηνιαίες δόσεις εκ των οποίων η πρώτη λήγει στις 31 Ιουλίου, η δεύτερη στις 28 Σεπτεμβρίου και η τρίτη στις 30 Νοεμβρίου. Εκτός από το φόρο εισοδήματος στα εκκαθαριστικά ενσωματώνονται η ειδική εισφορά αλληλεγγύης, το τέλος επιτηδεύματος, η προκαταβολή φόρου για το επόμενο έτος και το τέλος επιτηδεύματος, κατά περίπτωση.

- Το 49,61% των φορολογούμενων δεν πληρώνει επιπλέον φόρο στο ελληνικό δημόσιο. Σε σύνολο 3.745.091 φορολογικών δηλώσεων που έχουν εκκαθαριστεί οι 1.857.784 είναι μηδενικές.

- Για το 13,24% των φορολογούμενων ή 459.902 φορολογούμενους προέκυψε επιστροφή φόρου που κατά μέσο όσο φθάνει τα 338 ευρώ. Συνολικά το ποσό που θα επιστρέψει ή θα συμψηφίσει το Δημόσιο με άλλες οφειλές των φορολογούμενων ανέρχεται σε 167,7 εκατ. ευρώ. 

πηγή
Posted: 26 Jun 2018 08:30 AM PDT
Στις 17.06.2018 «όπλισε» η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ το χέρι ενός ανιστόρητου, άφρονα πολιτικού αλήτη, ο οποίος, δια της υπογραφής του, δεν παρέδωσε μόνο την εθνική ταυτότητα και την ιστορία μας συνάμα στα Σκόπια αλλά επιπλέον απαξίωσε τους Έλληνες που πολέμησαν ή έπεσαν μαχόμενοι για την πατρίδα και συνέτριψε τις καρδιές μας.

Εφτά μέρες αργότερα ήρθε ο άλλος άφρων πολιτικός αλήτης, ο κοτζαμπάσης των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής, να πανηγυρίσει, επειδή το, ουσιαστικά και νομικά, παράνομο δημόσιο χρέος γίνεται «βιώσιμο» κατά το ίδιο ποσοστό που μειώνεται αντίστοιχα το προσδόκιμο ζωής της χώρας. Απαιτούνται οικονομικές γνώσεις σε επίπεδο δημοτικού σχολείου, για να καταλάβει κανείς ότι η «συμφωνία» της κυβέρνησης Τσίπρα με το Eurogroup θα οδηγήσει την χώρα στην καταστροφή (ξέχασε το Eurogroup τις υποσχέσεις του, τον Νοέμβριο ’12, ότι, με το πέρας των μνημονίων, θα μείωνε το χρέος στο 110% του ΑΕΠ;).

Μια αέναη κατοχή της Ελλάδος ονειρεύονται τα αρρωστημένα, χιτλερικά γαλουχημένα, μυαλά που κυβερνούν από το 1998 στο Βερολίνο. Με εντολή Μerkel-Schäuble ξεκίνησε ο τότε διευθυντής της eurostat, Rademacher, να αλλοιώνει το ύψος των ελλειμμάτων του Ελληνικού προϋπολογισμού, μετατρέποντάς το μείον 4% του ΑΕΠ, σε μείον 15%. Συνεργοί στο έγκλημα, το ΔΝΤ και ο Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ. Έτσι απέκλεισαν την Ελλάδα από τις αγορές ομολόγων και την ανάγκασαν να υπογράψει τη συμφωνία «διάσωσης» (Μάιος 2010), που περιελάμβανε μέτρα δραστικής λιτότητας, υποθήκευση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και παράδοση της χώρας στους Γερμανούς.

Πάνω σε αυτό το έγκλημα στήθηκε το όλο σκηνικό της Γενοκτονίας των Ελλήνων, της φτωχοποίησης και του ξεπουλήματος της χώρας, του εξευτελισμού της εθνικής κληρονομιάς, της βίαιης ανταλλαγής του πληθυσμού, της απαξίωσης της Ελληνικής ιστορίας και της Ορθοδοξίας, της διάλυσης των θεσμών και των αέναων προσπαθειών του Βερολίνου, να διαμελίσει την χώρα, αρχής γενομένης από το 1941-44, την πρώτη Γερμανική κατοχή της Ελλάδος. Συνεργός των Γερμανών στα εγκλήματα πολέμου, εν καιρώ ειρήνης, σύσσωμη η Ελληνική ελίτ μαζί με όλα τα δεκανίκια της.

Η Ελλάδα πεθαίνει αλλά το μόνο που ενδιαφέρει τους πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, δεσποτάδες και δημόσιους υπαλλήλους της είναι, πώς θα φανούν χρήσιμοι και συνεργάσιμοι στις δυνάμεις κατοχής. Το Μακεδονικό απέδειξε ότι ο λαός δεν έχει να περιμένει, στο εξής, ούτε το παραμικρό από τον/την κάθε Τσίπρα, Καμμένο, Μητσοτάκη, Καραμανλή, Γεννηματά, Κουτσούμπα, Λεβέντη, Θεοδωράκη, Μιχαλολιάκο ή τον ΠτΔ, τους λοιπούς θεσμούς και τους κομματικούς στρατούς. Το αυτό ισχύει και για τα μαγειρευμένα αποτελέσματα της κάλπης, τα οποία ανά 4 χρόνια διαφέρουν παρασάγγας από την εκάστοτε αληθινή ετυμηγορία των ψηφοφόρων.

Η εθνική προδοσία των εθνοκτόνων συνεχίζεται και μετά το Σκοπιανό με αμείωτη ταχύτατη, προβλέπει δε και νέες εδαφικές παραχωρήσεις σε Ιόνιο, Ήπειρο, Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο. Βοηθός τους, η αντιπολίτευση, από το ΚΚΕ έως την ΧΑ, που ξέρει να κουκουλώνει εθνικά εγκλήματα, όπως λχ τις de facto παραδόσεις της χώρας στους τοκογλύφους, στους Τούρκους δουλεμπόρους, στον Σόρρος και στα Fund δίχως να ανοίξει μύτη ή να ακουστεί το παραμικρό.

197 χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, η Ελλάς έχει μόνο δύο επιλογές, να αποφασίσει δηλαδή αν θα παραμείνει σκλαβωμένη στους Γερμανούς έως το 2114 ή αν θα ανατρέψει το καθεστώς ξένης κατοχής για να ζήσει λεύτερα.

Η πιστή εφαρμογή του Συντάγματος, η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, η καταγγελία του χρέους, η ακύρωση των 30.000 μνημονικών ρυθμίσεων, η επιστροφή των κλεμμένων/κατασχεμένων/ξεπουλημένων, η ποινική δίωξη των γενοκτόνων/επιόρκων, η πάταξη της εργασιακής ζούγκλας και η δημιουργία 1,5 εκατομμυρίου νέων θέσεων εργασίας (8 έτη), η δημιουργία ενός, κοινωνικά ευαίσθητου, κράτους δικαίου, η απέλαση των παράνομων μεταναστών, η φύλαξη των συνόρων, η χάραξη της ΑΟΖ, η εξόρυξη του εθνικού ορυκτού πλούτου, η καταπολέμηση της εγκληματικότητας και η αντιμετώπιση του δημογραφικού είναι λίγα από τα προβλήματα που χρήζουν άμεσης λύσης, πάντα σύμφωνης με το εθνικό/διεθνές δίκαιο.

Με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν και οι προσπάθειες των εχθρών της πατρίδος να σφετεριστούν τα εδάφη, τα σύμβολα και την ιστορία της. Είναι καιρός να μάθουν τα Σκόπια, η Αλβανία και η Τουρκία ότι οι ανιστόρητες διεκδικήσεις τους έναντι της Ελλάδος-Κύπρου οδηγούν σε casus belli. Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία, που αρνείται να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Ελλάδος (κατοχικό δάνειο/πολεμικές αποζημιώσεις).

Η Ελλάδα ψυχορραγεί και πρώτοι εμείς οι Έλληνες είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι για την κατάστασή της. Δεν χρειάζονται προσκλητήρια για τα αυτονόητα….!

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη) 
1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Αθήνα, 2008

O ΠΡOΕΔΡOΣ ΤΗΣ ΒOΥΛΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΣΙΟΥΦΑΣ 

Ας μας ενώνει ότι μας χώριζε! 

Πάνος Γιαννακουλόπουλος

Νέα Φιλική Εταιρεία
Posted: 26 Jun 2018 07:30 AM PDT
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Τίποτε δεν τελείωσε για τη Μακεδονία μας. Τώρα αρχίζει ο αγώνας για να μην κυρωθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο η επιβλαβής και ετεροβαρής συμφωνία, η οποία υπεγράφη στις Πρέσπες. Τα βήματα είναι τα εξής και κάπου μπορεί -και εύχομαι- να υπάρξει εμπόδιο.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο λαός των Σκοπίων θα εγκρίνει τη Συμφωνία στο δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου. Έστω κι αν ο Ζάεφ χαρακτηρίσει συμβουλευτική και όχι δεσμευτική τη λαϊκή ετυμηγορία, θα είναι πολύ δύσκολο να προχωρήσει εάν βρει απέναντί του μία σημαντική πλειοψηφία.

Είναι επίσης δύσκολο να επιτύχει τη συνταγματική αναθεώρηση, διότι απαιτούνται τα 2/3 των μελών του Κοινοβουλίου. Ο Ζάεφ ελέγχει μόνο τους 69 από τους 120 βουλευτές, όπως φάνηκε κατά την κύρωση της Συμφωνίας από τη Βουλή των Σκοπίων.

Εάν τελικά έλθει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η συμφωνία πρέπει να καταψηφισθεί. Τότε θα είναι νομικώς άκυρη. Και θα αποφύγουμε την ταπείνωση να αναγνωρίσουμε «μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα. Θα αποφύγουμε τον εξευτελισμό να αλλάξουν τα σχολικά μας βιβλία, τα ονόματα των Μουσείων μας, τα τραγούδια μας, οι ονομασίες των προϊόντων μας.

Η Συριζαϊκή Αριστερά πολλά χρόνια περίμενε αυτή την αναγνώριση, μάς λέει ο Νίκος Φίλης. Ενώ το ΚΚΕ επιδεικνύοντας σύνεση έχει αποστασιοποιηθεί από τα τραγικά λάθη του στο Μακεδονικό ζήτημα, η κυβερνώσα Αριστερά εμπνέεται από τους «Σλαβομακεδόνες» αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού της περιόδου 1946-49. Ενώ εμείς στα εφηβικά μας χρόνια διαβάζαμε για τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, τον Παύλο Μελά και για τα Μυστικά του Βάλτου, εκείνοι μεγάλωσαν θαυμάζοντας τον Τίτο, ο οποίος κατασκεύασε το «μακεδονικό έθνος», και τον Στάλιν, ο οποίος είπε στον Βούλγαρο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ: «Δεν υπάρχει συνείδηση μακεδονικού έθνους. Αλλά όπως κατασκευάσαμε έθνος Λευκορώσων, έτσι και ο Τίτο θα κατασκευάσει έθνος Μακεδόνων».

Επιδεικνύουν βιασύνη, ασεβούν προς τις διαμαρτυρίες και την πικρία της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας και συλλαμβάνονται συνεχώς αδιάβαστοι. Χαρακτηριστικά ο κ. Φίλης δήλωσε ότι ακόμη και η φράση «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» θα θεωρείται έκφραση αλυτρωτισμού. Δηλαδή ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, που έλεγε αυτή τη φράση, θα καταγράφεται στα νέα σχολικά βιβλία ως … Έλληνας ακραίος εθνικιστής και πολεμοχαρής; Ας σοβαρευτούμε λίγο. Και ας διαβάσει προσεκτικά ο κ. Φίλης τις συνθήκες του 1912-13 για να δει ότι με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων δεν διανεμήθηκαν τα εδάφη της Μακεδονίας, αλλά οι ευρωπαϊκές επαρχίες της Οθωμανικής Τουρκίας. Το ότι η Ελλάς ελέγχει μόνον το 51% της ιστορικής Μακεδονίας είναι ανακριβές. Πουθενά στη συνθήκη του Λονδίνου (Μάιος 1913) ή στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Ιούλιος 1913) δεν γίνεται τριχοτόμηση της Μακεδονίας.
Με τη βοήθεια του Θεού θα απορρίψουμε την απαράδεκτη συμφωνία.

Άρθρο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 24.6.2018
πηγή
Posted: 26 Jun 2018 06:30 AM PDT
Γράφει ο Δημήτριος Ρωμανός
Ιστορικός Ελληνικού Πολιτισμού

Τις γαρ ούτως υπάρχει φαύλος ή ράθυμος ανθρώπων ος ουκ αν βούλοιτο γνώναι πώς και τίνι γένει πολιτείας επικρατηθέντα σχεδόν άπαντα τα κατά την οικουμένην ουχ όλοις πεντέκοντα και τρίσιν έτεσιν υπό μίαν αρχήν έπεσε την ρωμαίαν, ο πρότερον ουχ ευρίσκεται γεγονός, τις δε πάλιν ούτως εκπαθής προς τι των άλλων θεαμάτων ή μαθημάτων ος προυργιαίτερον αν τι ποιήσατο τήσδε της εμπειρίας;
(Πολύβιος: Ιστορίαι Ι, 1, 5-6) 

Η οριστική ήττα της Μακεδονίας κατά τον Γ’ Μακεδονικό πόλεμο επέφερε σημαντικές αλλαγές και ανακατατάξεις, τόσο στον ελλαδικό όσο και στον ευρύτερο ελληνιστικό κόσμο, ενώ, παράλληλα εδραίωσε τη ρωμαϊκή παρουσία στην Ανατολή. 

Κατ’ αρχάς η ίδια η Μακεδονία έπαψε να υφίσταται ως ένα ανεξάρτητο και ενιαίο βασίλειο. Διαχωρίστηκε σε τέσσερα ημιαυτόνομα διαμερίσματα υπό τύπου καντονιών. Μεταξύ αυτών των τεσσάρων επικρατειών είχε απαγορευθεί η επικοινωνία, με αποτέλεσμα να περάσουν σε καθεστώς πλήρους απομόνωσης. Επιπρόσθετα, οι Ρωμαίοι φρόντισαν να απαγορεύσουν την εξόρυξη χρυσού και αργύρου, ενώ, παράλληλα επέβαλλαν την αποστρατικοποίηση. Είναι φανερό ότι ο σκοπός αυτών των σκληρών μέτρων ήταν η οριστική απαλλαγή της Ρώμης από τη Μακεδονική απειλή.
Έπειτα, μετά την ήττα του Περσέως στην Πύδνα από τον Αιμίλιο Παύλο, η Πέργαμος και η Ρόδος, από τις πλέον πιστές συμμάχους των Ρωμαίων, παύουν να έχουν τη στρατηγική τους χρησιμότητα ως αντίβαρα απέναντι στο Βασίλειο της Μακεδονίας, τη μοναδική, έως τότε, υπολογίσιμη δύναμη στην Ελλάδα. Μάλιστα όταν η Πέργαμος δέχεται επίθεση από τη Βιθυνία οι Ρωμαίοι αδιαφορούν στις εκκλήσεις της. Πρόκειται για μία ακόμη απόδειξη της ρωμαϊκής στρατηγικής, η οποία λειτουργούσε αποτρεπτικά στην υπέρογκη ενίσχυση των συμμάχων της, στη λογική, αφενός μεν της αδιαμφισβήτητης πρωτοκαθεδρίας, αφετέρου δε της μελλοντικής κατίσχυσης επί αυτών. Εξάλλου, ένας ιδιαίτερα ισχυρός σύμμαχος, ενδεχομένως να στραφεί κάποια στιγμή εναντίον της Ρώμης, διεκδικώντας τα σκήπτρα.

Η αλήθεια είναι ότι ήδη, μετά τη νίκη τους επί του Αντιόχου του Γ’ το 190 π.Χ στη μάχη της Μαγνησίας και τη συνακόλουθη συνθήκη της Απάμειας το 188 π.Χ, οι Ρωμαίοι είχαν απαλλαγεί από το βραχνά των Σελευκιδών και είχαν επικεντρωθεί στο να διαλύσουν τη Μακεδονία. Να σημειωθεί εδώ ότι στον πόλεμό τους κατά του Αντιόχου είχαν ως σύμμαχο τον Μακεδόνα βασιλιά Φίλιππο τον Ε’, τον οποίο είχαν ήδη νικήσει το 197 π.Χ στη θέση Κυνός Κεφαλαί. Ήταν επόμενο, λοιπόν, αφού τα κατάφεραν στην Πύδνα, να σταματήσουν να ενισχύουν τους παλαιούς συμμάχους τους. Άλλωστε ο ρωμαϊκός στρατηγικός σχεδιασμός προέβλεπε τη σταδιακή εξουδετέρωση συμμάχων τε και αντιπάλων της Ρώμης, από έναν κάθε φορά.
Όμως, οι επιπτώσεις της ρωμαϊκής κατίσχυσης επί των Μακεδόνων το 168 π.Χ δεν σταματούν εδώ. Την ίδια εποχή λάμβανε χώρα ο 6ος Συριακός Πολέμος μεταξύ των ελληνιστικών βασιλείων Αιγύπτου και Συρίας. Οι Σελευκίδες, αν και είχαν καταλάβει την Αίγυπτο, υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν ταπεινωμένοι από αυτήν. Συγκεκριμένα, Το 168 π.Χ Ο Αντίοχος ο Δ’ καταλαμβάνει την Αλεξάνδρεια κατά την διάρκεια του 6ου Συριακού πολέμου (170-168 π.χ). Τότε εμφανίζεται ο απεσταλμένος τη Ρώμης Ποπίλλιος Λαΐνας ο οποίος διάβασε ψυχρά (δίχως να δεχτεί να χαιρετίσει τον Σελευκίδη Βασιλιά) στον Αντίοχο τις απαιτήσεις της Συγκλήτου για εκκένωση της Αλεξανδρείας και της υπόλοιπης Αιγύπτου από τα Συριακά στρατεύματα των Σελευκιδών. Ο Αντίοχος ζήτησε να συσκεφθεί με τους συμβούλους του αλλά τότε ο Λαΐνας έπραξε κάτι που δεν το περίμενε κανείς. Πήρε ένα κομμάτι κληματαριάς και χάραξε γύρω από τον Αντίοχο έναν κύκλο, λέγοντάς του ότι θα έβγαινε από αυτόν μόνον όταν θα του έδινε την απάντησή του. Ο Αντίοχος γνώριζε καλά ότι η Ρώμη δεν αστειεύονταν (το 190 π.Χ οι Ρωμαίοι με τον Σκιπίωνα τον Ασιατικό συνέτριψαν τον Αντίοχο τον Γ’ στην Μάχη της Μαγνησίας, με την αμέριστη βοήθεια του ιππικού της Συμμάχου Περγάμου και πέταξαν έξω από την Μικρά Ασία τους Σελευκίδες) και βγήκε από τον κύκλο αποδεχόμενος τις εντολές της Συγκλήτου.

Ιδού πως περγράφεται το γεγονός από τον Πολύβιο:

«Ὅτι τοῦ Ἀντιόχου πρὸς Πτολεμαῖον ἕνεκεν τοῦ Πηλούσιον κατασχεῖν ἀφικομένου, ὁ Ποπίλιος ὁ τῶν Ῥωμαίων στρατηγός, τοῦ βασιλέως πόρρωθεν ἀσπαζομένου διὰ τῆς φωνῆς καὶ τὴν δεξιὰν προτείνοντος, πρόχειρον ἔχων τὸ δελτάριον, ἐν ᾧ τὸ τῆς συγκλήτου δόγμα κατετέτακτο, προύτεινεν αὐτῷ καὶ τοῦτ‘ ἐκέλευσε πρῶτον ἀναγνῶναι τὸν Ἀντίοχον, ὡς μὲν ἐμοὶ δοκεῖ, μὴ πρότερον ἀξιώσας τὸ τῆς φιλίας σύνθημα ποιεῖν πρὶν ἢ τὴν προαίρεσιν ἐπιγνῶναι τοῦ δεξιουμένου, πότερα φίλιος ἢ πολέμιός ἐστιν. ἐπεὶ δ‘ ὁ βασιλεὺς ἀναγνοὺς ἔφη βούλεσθαι μεταδοῦναι τοῖς φίλοις ὑπὲρ τῶν προσπεπτωκότων, ἀκούσας ὁ Ποπίλιος ἐποίησε πρᾶγμα βαρὺ μὲν δοκοῦν εἶναι καὶ τελέως ὑπερήφανον· ἔχων γὰρ πρόχειρον ἀμπελίνην βακτηρίαν περιέγραφε τῷ κλήματι τὸν Ἀντίοχον ἐν τούτῳ τε τῷ γύρῳ τὴν ἀπόφασιν ἐκέλευσε δοῦναι περὶ τῶν γεγραμμένων· ὁ δὲ βασιλεὺς ξενισθεὶς τὸ γινόμενον καὶ τὴν ὑπεροχήν, βραχὺν χρόνον ἐναπορήσας ἔφη ποιήσειν πᾶν τὸ παρακαλούμενον ὑπὸ Ῥωμαίων. οἱ δὲ περὶ τὸν Ποπίλιον τότε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ λαμβάνοντες ἅμα πάντες ἠσπάζοντο φιλοφρόνως. ἦν δὲ τὰ γεγραμμένα λύειν ἐξ αὐτῆς τὸν πρὸς Πτολεμαῖον πόλεμον. διὸ καὶ δοθεισῶν αὐτῷ τακτῶν ἡμερῶν, οὗτος μὲν ἀπῆγε τὰς δυνάμεις εἰς τὴν Συρίαν, βαρυνόμενος καὶ στένων, εἴκων δὲ τοῖς καιροῖς κατὰ τὸ παρόν· οἱ δὲ περὶ τὸν Ποπίλιον καταστησάμενοι τὰ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ παρακαλέσαντες τοὺς βασιλεῖς ὁμονοεῖν, ἅμα δὲ προστάξαντες αὐτοῖς Πολυάρατον ἀναπέμπειν εἰς Ῥώμην, ἀνέπλευσαν ἐπὶ τῆς Κύπρου, βουλόμενοι καὶ τὰς ἐκεῖ καθυπαρχούσας δυνάμεις ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς νήσου κατὰ σπουδήν.» (Πολύβιος: Ιστορίαι)
Πρόκειται, αδιαμφισβήτητα για την επίδειξη ισχύος μέσω του «Δικαίου», διότι η Ρώμη επεκτάθηκε, αφενός μεν διεξάγοντας τον λεγόμενο και «Δίκαιο Πόλεμο», αφετέρου δε συντρίβοντας έναν-έναν (και ποτέ συνολικά) τους αντιπάλους της, ώστε να αποφύγει ανεπιθύμητες εναντίον της συμμαχίες. Να σημειώσουμε δε ότι λίγο καιρό πριν το παραπάνω γεγονός ο ύπατος Αιμίλιος Παύλος είχε νικήσει τον Μακεδόνα Βασιλιά Περσέα στην Μάχη της Πύδνας και είχε καταλύσει το Μακεδονικό Βασίλειο 

Επιπλέον, στην κυρίως Ελλάδα, παρατηρείται η ανάπτυξη φιλορωμαϊκών μερίδων σε κάθε πόλη, οι οποίες συγκρούονται με τις αντιρωμαϊκές. Οι πρώτες τίθενται υπέρ της διατήρησης του Status με την υποστήριξη των πλουσίων, ενώ οι δεύτερες είχαν την αμέριστη υποστήριξη των χαμηλοτέρων στρωμάτων, τα οποία δυσανασχετούσαν. Είναι, δε, αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι μετά την τελική ρωμαϊκή νίκη επί των Μακεδόνων, οι νικητές απαίτησαν να αποσταλούν ως εγγύηση στη Ρώμη χίλιοι επιφανείς Αχαιοί (μεταξύ των οποίων ο Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης που συνέγραψε τις περίφημες «Ιστορίες» του).

Όλα τα παραπάνω δείχνουν την ουσιαστική απώλεια της ελληνικής ανεξαρτησίας. Είναι θέμα χρόνου και η τυπική που θα επέλθει μετ’ ολίγων ετών, δηλαδή το 146 π.Χ.

Geopolitics
Posted: 26 Jun 2018 05:30 AM PDT
Το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας ουσιαστικά σταμάτησε το 2005 με την προμήθεια των 30 F-16Blck 52+ Adv.

Έκτοτε καμία ουσιαστικά προμήθεια κύριου υλικού δεν ξαναπραγματοποιήθηκε και το πιο τραγικό είναι ότι ακόμα και σήμερα δεν προβλέπεται να εκκινήσει κάποιο μείζον εξοπλιστικό πρόγραμμα παρότι έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια και την ίδια στιγμή η Τουρκία μετατρέπεται σε μια περιφερειακή υπερδύναμη εξοπλισμένη σαν αστακός.

Απαιτούνται τουλάχιστον 10 δισ.ευρώ ΤΩΡΑ απλά και μόνο για να επανέλθει μια στοιχειώδης ισορροπία μέχρι το 2025 αλλιώς μετά θα τεθεί σε κίνδυνο ακόμα και η ίδια η εδαφική μας ακεραιότητα.

Έπρεπε να είχαν φύγει αλλά παραμένουν

Μόνο μια απλή λίστα δείχνει το τραγικό της κατάστασης που έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις που αναγκάζονται να φυλάττουν Θερμοπύλες με μέσα που έπρεπε να εξοπλίζουν μουσεία και να γίνονται αντικείμενο διαπραγμάτευσης με εταιρείες που κάνουν ανακύκλωση. 

ΠΑ 

Η αιχμή του δόρατος των ΕΔ η ΠΑ έχει πλέον μείνει με 85 μαχητικά παλαιού τύπου και κανείς δεν απαντά στο ερώτημα πότε αυτά θα αντικατασταθούν. Τα μαχητικά ανήκουν στους τύπους F 4E PI2000, τα εναπομείναντα αρχικά M 2000 EGM/BGM που όμως φέρουν τους πυραύλους EXOCET και τα F 16C/D Blck 30 που η ηγεσία θέλει να πουλήσει αλλά που όμως δεν απαντά με τι θα αντικατασταθούν. Η απαίτηση είναι για τουλάχιστον 60 μαχητικά και σε δεύτερο χρόνο ακόμα 40.

Δεύτερο πρόβλημα είναι η εκπαιδευτική ικανότητα όπου παραμένουν τα 30 εκπαιδευτικά Τ2C/E της δεκαετίας του '70 να εκπαιδεύουν τους Ικάρους που αύριο θα επανδρώσουν τα F-16 Viper! Η προμήθεια τουλάχιστον 24 νέας γενιάς αεριωθούμενων εκπαιδευτικών θα έπρεπε να είχε υλοποιηθεί χθες.

Τρίτο και αν και περνά απαρατήρητο είναι ο στόλος των μεταφορικών με τουλάχιστον 10 α/φη μεταφορών C130 να πρέπει να αντικατασταθούν καθώς συνεχώς συμπληρώνουν ώρες πτήσης και παρά τον εκσυγχρονισμό των αρχών της δεκαετίας του 2000 ενώ θα πρέπει να τεθεί επί τάπητος και η απόκτηση 3-4 στρατηγικών μεταφορικών ώστε να καλύπτεται με ταχεία μεταφορά βαρέως τύπου φορτίου η ΑΣΔΕΝ κα η Κύπρος σε περιπτώσεις κρίσης.

ΕΣ

Εδώ τι να πούμε με το κύριο υλικό να έχει ξεπεράσει πλέον τις ηλικίες και των μεγαλύτερων χειριστών τους ενώ τα περιστατικα ατυχημάτων πλέον γίνονται όλο και συχνότερα. Η λίστα τεράστια και μόνο στο κύριο υλικό θα πρέπει να γίνει η αντικατάσταση άμεσα:

400 αρμάτων μάχης Μ-48A5 MOLF/M-60A3 TTS, 1500 ΤΟΜΠ (Μ113), να δοθεί λύση στην αντικατάσταση των 500 ΤΟΜΑ (είχαμε τα ΒΜΡ1 που ούτε και αυτά αξιοποιήθηκαν) ενώ απαραίτητο κρίνεται η προμήθεια ενός μέσου/ελαφρού ελικοπτέρου για αντικατάσταση των περίπου 50 ελικοπτέρων UH-1Η με τουλάχιστον 20 ελικόπτερα να απαιτούνται.

ΠΝ

Εδώ πλέον μπαίνουμε σε βαθιά νερά καθώς η γήρανση του στόλου λαμβάνει μαζικές διαστάσεις καθώς άμεσα θα πρέπει να γίνει αντικατάσταση σε:
8 φρεγάτες (S) - Απαίτηση για τουλάχιστον 6 φρεγάτες και εκσυγχρονισμός των 4 ΜΕΚΟ
8 ΤΠΚ (Combattane) - Τουλάχιστον επιπλέον 5 SVITA- Κλάση Ρουσσέν
6 υποβρύχια (Τ 209 1100/1200) - Επιπλέον 4 υποβρυχίων Type-214 σε συνδυασμό με νέου τύπου βαρέες τορπίλες
1-2 ΠΓΥ - Απαίτηση για 1 τουλάχιστον μεγάλο Πλοίο Γενικής Υποστήριξης μετά και τα δεδομένα επέκτασης της ΑΟΖ
6 Αποβατικά - Εκσυγχρονισμός των τύπου ΙΑΣΩΝ και Zubr και προμήθεια τουλάχιστον ενός αποβατικού δεξαμενόπλοιου.

Σε όλα αυτά τα κύρια οπλικά συστήματα δεν αναφέρουμε τα μικρότερα αλλά εξίσου κρίσιμα συστήματα που απαιτούνται όπως νέος οπλισμός και εξοπλισμός του πεζικού, συστήματα επικοινωνιών, UAV, αντιαρματικά, τροχαίο υλικό κ.α.

Λίστες που τρομάζουν αλλά πρέπει άμεσα να ληφθούν αποφάσεις στις εθνικές ανάγκες και ανεξάρτητες των πιέσεων για να μην ξαναδούμε περιστατικά όπως η ακύρωση της προμήθειας των αντιαρματικών εκτοξευτών ρωσικής προέλευσης τύπου KORNET-EM που θα έφερναν επανάσταση στην άμυνα στο Αιγαίο και που ακυρώθηκαν κατόπιν πιέσεων των ΗΠΑ παρά το μικρό κόστος προμήθειάς τους.

πηγή

ΣΧΟΛΙΟ

Το έχω ξαναπεί αλλά πρέπει να το επαναλάβω....
Τα μνημόνια της τεχνητής οικονομικής κρίσης έφεραν φτώχεια, κοινωνική εξαθλίωση και περιορισμό της εθνικής μας ανεξαρτησίας και γι αυτό συνιστούν προδοσία....
Το να εγκαταλείπεται ο Ελληνικός στρατός στην τύχη του αποτελεί εσχάτη προδοσία καθώς τίθεται σε κίνδυνο η εδαφική ανεξαρτησία και συνεπώς η ελευθερία των Ελλήνων....

Δεν περιμένουμε κάτι καλύτερο από τον προδότη κωλοτούμπα Καμμένο αλλά δυστυχώς δεν περιμένουμε και τίποτα καλύτερο ούτε κι από τους προδότες της Νέας Δημοκρατίας που ευελπιστούν να αναλάβουν την εξουσία....

Είναι κι αυτοί (και το ξέρουμε πάρα πολύ καλα) προδότες, και τσιράκια των Ευρωπαίων...
Σε καμία προδοτική κίνηση από όσες έχει κάνει ο Τσίπρας δεν αντιστάθηκαν ουσιαστικά....

Δυστυχώς η "άλλη" λύση και το "αντίπαλον δέος" του αρχιπροδότη "νεκροθάφτη της Μακεδονίας"είναι ένας ηλίθιος με IQ πιθανώς κατώτερο του ΓΑΠ....

Προβλέπεται μεγάλη καταστροφή και δεν φαίνεται στον ορίζοντα καμία αντίδραση...
Posted: 26 Jun 2018 05:00 AM PDT
Τότε όλοι οι Αχαιοί φώναξαν 
τον ιερέα Χρύση να σεβαστούν 
και τα πλούσια λύτρα του να δεχθούν 
αυτό όμως δεν άρεσε στον Αγαμέμνονα Ατρείδη, 
μ’ άσχημο τρόπο τον διώχνει φοβερίζοντας τον 
σαν να ήταν σκουπίδι

Την κόρη του ζητούσε Χρυσηίδα 
όλοι οι Αχαιοί ήθελαν την επιστροφή της 
μόνο ο Αγαμέμνων κάνει χρήση 
της βασιλικής ισχής του 
και περιφρονητικά τον ιερέα διώχνει 
τον Απόλλωνα προσβάλλοντας προσωπικά 
και ο θεός στο στράτευμα των Αχαιών 
με κάποιο βέλος μολυσματικό 
επιδημία σπρώχνει 
τότε με τον Οδυσσέα στον ιερέα στέλνει πρεσβεία 
και στο Χρύση επιστρέφει την κόρη του Χρυσηίδα

Εις αποζημίωση ο Αγαμέμνων αλαζωνικός 
από τον Αχιλλέα παίρνει σαν αντάλλαγμα 
την Βρησηίδα 
τούτο γίνεται αιτία της διχονοίας 
και η άλωση της Τροίας καθυστέρησε επί δεκαετία


Όταν οι ηγέτες το λαό περιφρονούν 
«όχλο» τον θεωρούν, «ακροδεξιό» και παρία 
ένεκα δογματικής αφροσύνης και 
εξουσιαστικής αλαζονείας 
μέγιστων δεινών γίνονται αιτία 
τότε οι πολίτες δυστυχούν 
και φθείρεται πολιτεία

(Η τιμωρία της ύβρεως διαχρονική 
ο λαός τον εξουσιαστή θερμοπαρακαλεί 
και αυτός τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς την παραδίδει 
ο Απόλλων φαρμακερά βέλη θα στείλει 
στους προδότες, ηττοπαθείς και εθνομηδενιστές 
και τα σχέδια τους θα αναποδογυρίσει 
με κράξιμο τιμωρεί στην αγορά 
τους υβριστές 
όπου εμφανιστούν οι Ερινύες πάνε μπροστά 
αύριο στο σκαμνί θα τους καθίσει 
μόνον τότε η ύβρις θα έχει ξεπλυθεί 
η ηγετική συμμορία θα λογοδοτήσει 
μόνον τότε ο λαός θα δικαιωθεί
και η χώρα θα ορθοποδήσει)
(Εικ. ο Χρύσης προ του Αγαμέμνονος) 

Ο Ελληνισμός συμφιλιώνεται ενώπιον δυσκολίας 
μετά την συμφιλίωση ο Αχιλλέας 
βγαίνει στη μάχη προς κατάληψιν της Τροίας 
τον Έκτορα στο πλήθος ψάχνει να τον βρει 
στο μεταξύ δέκα ονομαστούς στρατηγούς φονεύει 
τους Τρωαδίτες τρέπει σε άτακτη φυγή 
και κατά την καταδίωξη άγρια τους μακελεύει

Στα δύο τους χωρίζει δημιουργώντας ρήγμα 
άλλοι στην πόλη πάνε και άλλοι στο Σκάμανδρο ποταμό 
στα φουσκωμένα νερά του θα βρουν το μνήμα

Ο Αχιλλέας μπαίνει στον ποταμό και με το ξίφος 
άπειρους σκοτώνει 
κόβει κεφάλια, πνίγει κορμιά Τρωαδιτών 
στο νερά του Σκάμανδρου και το ξίφος του στομώνει 
μέχρι που το ποτάμι γίνεται ερυθρό 
και όταν έχει πλέον αποκάμει 
δώδεκα νέους Τρωαδίτες ομήρους πιάνει 
στην κηδεία του Πατρόκλου να τους θυσιάσει 

Έπειτα τον γιό του Πριάμου Λυκάονα φονεύει 
και τον ηγεμόνα των Παιόνων Αστεροπαίον 
στη μαύρη γη και αυτόν τον στέλνει 

(ποτέ οι Παίονες δεν ήταν Μακεδόνες 
ο Στάλιν, Τίτο και οι κομμουνιστές 
και οι δικοί μας απάτριδες διεθνιστές-σιωνιστές 
απατεώνες το όνομα τους χάρισαν 
και τους έκαναν «ψευτομακεδόνες»)

Ο Αχιλλέας φονεύει 
και τους υποστρατήγους αυτών 
επτά τον αριθμόν, 
πλημμυρίσαντος του ποταμού παρ’ ολίγον να πνιγεί 
εξερχόμενος του Σκαμάνδρου 
στους υποχωρούντας προς την πόλη θα επιτεθεί

Ο Πρίαμος τις πύλες να ανοίξουν προστάζει 
την είσοδο του στρατεύματος στην πόλη ετοιμάζει 
άλλη ελπίδα σωτηρίας δεν του μένει 
τότε ο Αγήνωρ τοξεύει τον Αχιλλέα 
στην κνήμη τον βρίσκει το δόρυ αλλά 
κάμπτεται φευγαλέα 
ορμήσας ο Αχιλλέας φεύγοντα τον καταδιώκει 
στο πλήθος εισέρχεται να την γλυτώσει 
ο Αχιλλέας στο πεδίον τον αναζητά 
από λάθος 
στο μεταξύ στην πόλη μπαίνουν 
τα υπολείμματα της Τρωαδίτικης στρατιάς 
ατάκτως 
στο πεδίον θάνατος παντού και συμφορά 
γεμάτο πτώματα, άρματα και άλογα νεκρά 
ο Σκάμανδρος σφαγείο των Τρωαδιτών 
πτώματα έχει γεμίσει 
ο Έκτωρ έμεινε εκτός των πυλών 
τον Αχιλλέα να αντιμετωπίσει 
και ό,τι ήθελε προκύψει 
εννοήσας το λάθος του ο Αχιλλεύς 
προς την πόλη τρέχει 
βλέποντας τον Έκτορα εκτός των τειχών 
ο Πρίαμος και η Εκάβη 
στην πόλη τον φωνάζει να εισέλθει 
καλύτερα εντός των τειχών τον Αχιλλέα 
θα αντιμετωπίσει 
γιατί ουδείς σε μονομαχία μπορεί 
εκείνον να νικήσει 

Ο Έκτωρ που είχε εναντιωθεί στον Πολυδάμα
και την άμυνα είχε αρνηθεί εντός των 
τειχών της πόλεως όλοι αντάμα 
κάτω από καλύτερους όρους 
διότι τότε ήταν νικητής και τους οπλίτες 
του είχε σώους 

Του πέρασε η ιδέα προς στιγμήν 
άοπλος να παρουσιασθεί. ενώπιον του Αχιλλέως 
την Ελένη και τα πράγματα της να παραδώσει 
δώρα προς τους Έλληνες να δώσει 
και τον πόλεμο να περαιώσει 
όμως είχε κάποιο δέος 
μήπως άοπλο εκείνος τον σκοτώσει 
γνώμη αλλάζει αυτοστιγμή 
τώρα θέλει να εξιλεωθεί 
ή να σκοτωθεί ή να νικήσει 

Αν νικητής γυρίσει τους ονειδισμούς θα σταματήσει 
αν σκοτωθεί στον τάφο δεν θα τους ακούσει 
τώρα αποφασίζει απελπισμένος την μάχη 
και την δίνει εγνωσμένως ότι θα την χάσει 

Βλέποντας όμως τον Αχιλλέα σαν λέοντας να εξορμά 
καλπάζει το άρμα προς τα τείχη 
και εκείνος κατά πόδας τον κυνηγά 
φθάνει στον λόφο όπου ο τάφος του Ιλου 
και η ξακουστή αγρισυκιά 
τρέχουν στην βασιλική οδό την πλατιά 
φθάνουν μετά στου Σκαμάνδρου τις πηγές 
μία θερμή και η άλλη ψυχρά 
όπου οι Τρωαδίτισσες πλένουν τις φορεσιές 
σε περίοδο ειρήνης

Ο Έκτωρ τρέχει, ξωπίσω ο Αχιλλέας τον καταδιώκει
τρεις φορές τον κύκλο της πόλης φέρνουν 
ο μεν πρώτος τα τείχη προσπαθεί να πλησιάσει 
και κάποια πύλη να βρει ανοιχτή για να περάσει 
ο δε Αχιλλεύς πάντα από τα τείχη τον απομακρύνει 
και με κατάλληλους ελιγμούς 
να τα πλησιάσει δεν τον αφήνει 
καλεί τους Έλληνες κανείς να μην τον πειράξει 
γιατί ο ίδιος επιθυμεί να το πράξει

Φθάνοντας για τέταρτη φορά 
στου Σκαμάνδρου τις πηγές 
ιδού και ο Διήφοβος από την πόλη 
τον Έκτορα εμψυχώνει 
τότε εκείνος σταματά και ζητάει μονομαχία 
υπό ένα όρο: 
«να μην ατιμάσει το σώμα του νικηθέντος 
ο νικητής να λάβει μόνο τα όπλα 
και το σώμα στους οικείους του προς 
ταφήν να παραδώσει» 

Ο Αχιλλέας του απαντά: « Ω! Έκτωρ όρκο 
και συνθήκη μη βάνεις 
γιατί είσαι άσπονδος εχθρός μου 
και πρέπει ή να αποθάνω ή να αποθάνεις» 
ο αδύνατος με την αδυναμία του να συμβιβαστεί 
και τον ισχυρό μη τον προκαλεί 

Ευθύς αμέσως ο Αχιλλεύς το δόρυ εκτοξεύει 
ο Έκτωρ σκύβει και το αποφεύγει 
περνώντας άνωθεν της κεφαλής 
έπειτα εκείνος ακοντίζει 
και στο μέσον την ασπίδα του Αχιλλέα πετυχαίνει 
και αναπηδώντας το δόρυ πισωγυρίζει 
επειδή άλλο δόρυ δεν διαθέτει 
τον Διήφοβο κράζει να του φέρει 
αλλά εκείνος προς τα τείχη καλπάζει 
τότε με το ξίφος ορμά προς τον Αχιλλέα 
και το κύκνειο άσμα κραυγάζει
Ο Αχιλλέας σείοντας το δόρυ 
τον Έκτορα πλησιάζει 
ποιο μέρος του σώματος του θα βρει 
γυμνό προσεκτικά κοιτάζει 
μεταξύ του θώρακος βλέπει γυμνό 
και της περικεφαλαίας
δόρυ εκτοξεύει φοβερό και τον μέγα Έκτορα φονεύει 
της Τροίας τον ένδοξο βασιλέα 
υπεύθυνο για τον θάνατο του Πατρόκλου 
και άσπονδο εχθρό του 
όλα έγιναν όπως ο χρησμός έγραφε μοιραία 
τώρα από τους πόδες τον δένει 
και στο στρατόπεδο τον σέρνει 

Των Τραδιτών το ίνδαλμα το ενδοξότερον 
της Εκάβης και του Πριάμου το αγαπητότερο 
παιδί 
ένας ήρωας που για χάρη της πόλης του 
τη δική του θυσίασε ζωή 
η κακιά είδηση αμέσως στην Τροία έχει διαδοθεί 

Οι Τρωαδίτες τον Εκτορα κλαίνε 
και οι Έλληνες τον Πάτροκλο στην πυρά τον καίνε 
και αγώνα διεξάγουν προς τιμήν αθλητικό 
ο δε Πρίαμος ανακωχή ζητάει δώδεκα ημερών 
με σφιγμένη την καρδιά μπροστά 
στου παιδιού του το φονιά 
το νεκρό του σώμα ζητάει στην Τροία 
να το θάψει με τιμάς 
ο Αχιλλέας το σώμα του Έκτορα στον γέρο-Πρίαμο 
παραδίδει και δέχεται την ανακωχή 
ώστε το σώμα του να ταφεί και να λυτρωθεί 
και χωρισμένη από το σώμα η ψυχή 
στον κάτω κόσμο να διαβεί 

(Πόσο πιο προηγμένοι ήταν εκείνοι 
όταν το σώμα του Β’ ή Χ’ αρχηγού 
οι σημερινοί εξουσιαστές από τους 
συγγενείς του το κρύβουν 
και από φόβο προς τους νεκρούς το σώμα τους 
προς ταφήν δεν παραδίδουν 
γιατί φοβούνται το νεκρό πιο πολύ από 
το ζωντανό μήπως στοιχειώσει 
και σαν σύμβολο εν καιρώ αναβιώσει ) 

εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες 
τελειώνει η Ιλιάς 
αλλά θα συνεχίσω νέο κύκλο με τα Μεθομηρικά

*Αμφικτύων 
26/6/2018

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, 
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών  
http://amphiktyon.blogspot.com
Posted: 26 Jun 2018 04:30 AM PDT
Καθολικά κατά της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ τάσσονται οι κάτοικοι της Βόρειας Ελλάδας.

Σύμφωνα με την δημοσκόπηση της εταιρείας Interview για την εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «ThessNews», σε όλους τους νομούς της ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας, το 86% των ερωτηθέντων κάνει λόγο για κακή συμφωνία και μόλις το 12% τη θεωρεί καλή.

Στην ίδια δημοσκόπηση, το 83% πιστεύει ότι το θέμα όχι μόνον δεν λύθηκε, αλλά και ότι η συμφωνία το επιβάρυνε κάνοντας το πρόβλημα χειρότερο.

Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων, ποσοστό 71%, δηλώνει ότι ενοχλείται από τις κυβερνητικές παραχωρήσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», η «μακεδονική εθνότητα» και η «μακεδονική» γλώσσα. Μόνο το 7% δηλώνει ότι δεν ενοχλείται.
Τέλος, το 87% πιστεύει ότι η χώρα προσφέρει στους Σκοπιανούς περισσότερα από όσα παίρνει ενώ μόλις το 2% απαντά ότι τα οφέλη είναι περισσότερα από τις απώλειες. 

Πηγή: ViaDimplomacy
Posted: 26 Jun 2018 03:30 AM PDT
Της Μαρίας Χιόνη, MSc φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ΕΚΠΑ, medlabnews.gr 

Η θάλασσα έχει θαυματουργές επιδράσεις στην υγεία μας. Η απεραντοσύνη της θάλασσας έκρυβε πάντοτε θεραπευτικές ιδιότητες, καθώς το θαλασσινό νερό είναι δύναμη ζωής. Μας διεγείρει, μας ανανεώνει, μας αναζωογονεί και μας προστατεύει.

Το αλμυρό νερό, η άμμος, ο ήλιος, το θαλασσινό αεράκι και η λάσπη δεν είναι όμως μόνο συνώνυμα της ξεκούρασης, αλλά πανάκεια για πολλές, μικρές και συχνά επίπονες ενοχλήσεις, προσφέρουν αναρίθμητες ευεργετικές ιδιότητες στο δέρμα, στην κυκλοφορία, αλλά και στον οργανισμό συνολικά.

Στην αρχαία Eλλάδα, ο Iπποκράτης ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με τις θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού. Ήδη όμως από την εποχή του Ηρόδοτου αναφέρεται η χρήση της θαλασσοθεραπείας στην αντιμετώπιση ορισμένων παθήσεων. Στην Κω, τον 4ο αιώνα π. X., ο Ιπποκράτης ιδρύει στην ιδιαίτερή του πατρίδα το σημαντικότερο από τα 300 συνολικά Ασκληπιεία της αρχαίας Ελλάδας, σε ένα εντυπωσιακό τοπίο γεμάτο κυπαρίσσια και πεύκα, αλλά με θέα στη θάλασσα. Οι θεραπευτικές ιδιότητες του θαλασσινού νερού ήταν γνωστές ήδη από την εποχή του θεμελιωτή της ιατρικής επιστήμης και πατέρα της υδροθεραπείας. Το μαρτυρά η δομή του Ασκληπιείου, όπου κρήνες, δεξαμενές θαλασσινού νερού και λουτρά είχαν την τιμητική τους. 

Τα ιστορικά συγγράμματα αναφέρουν τη θαλασσοθεραπεία ως μέθοδο αντιμετώπισης ασθενειών, από την εποχή του Ηροδότου και του Ευριπίδη. Το θαλασσινό νερό, πολύ περισσότερο από το κοινό πόσιμο νερό, θεωρείται από αρχαιοτάτων χρόνων άριστο μέσο κάθαρσης. «Θάλασσα κλύζει πάντα των αθρώπων κακά» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Ιφιγένεια η εν Ταύροις, δηλαδή «η θάλασσα καθαρίζει όλα τα κακά των ανθρώπων». Το αρχαίο απόφθεγμα έγινε σύγχρονη μέθοδος εναλλακτικής θεραπείας όταν στα 1899 ένας Γάλλος επιστήμονας ο Ρενέ Quinton, ανακάλυψε επιστημονικές βάσεις στην αρχαία θεραπεία της θαλασσοθεραπείας. Ο Γάλλος επιστήμονας, απέδειξε επιστημονικά ότι το θαλασσινό νερό έχει την ίδια σύσταση µε το πλάσμα του αίματος. Λίγο αργότερα δημιουργήθηκαν τα πρώτα κέντρα θεραπευτικής αγωγής με βάση το θαλασσινό νερό.


Τα πολύτιμα συστατικά που περιέχει η θάλασσα

Χαρακτηρίζεται από πολύ περιορισμένες αλλαγές στις φυσικές και χημικές ιδιότητες και στις εποχικές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία (από 0-30°C) και στην περιεκτικότητα σε αλάτι. Επιπλέον, μέσω του φυτοπλαγκτόν, η θάλασσα μας προμηθεύει με οξυγόνο, αφού δεσμεύει το διοξείδιο του άνθρακα. Η απόδειξη ότι η θάλασσα αποτελεί πηγή ζωής βασίζεται στη γενική συγκρότηση της σύγχρονης πανίδας, αλλά κυρίως στην ομοιότητα της χημικής σύστασης των σωματικών υγρών του ανθρώπινου οργανισμού και του θαλασσινού νερού.

Το θαλασσινό νερό περιέχει και τα 92 μεταλλικά στοιχεία που βρίσκονται στη φύση και στον οργανισμό μας. Και ειδικότερα: 

Μαγνήσιο: Είναι απαραίτητο τόσο για τη μυϊκή όσο και για τη νευρική δραστηριότητα του οργανισμού, για τη σταθεροποίηση της θερμοκρασίας σώματος, καθώς και για τη δομή των οστών. 

Ασβέστιο: Απόλυτα αναγκαίο για την πήξη του αίματος και για τη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων. 

Νάτριο: Βοηθά στην ενυδάτωση των κυττάρων, αφού παρακρατεί νερό στο εσωτερικό των μυών. 

Ιώδιο: Σταθεροποιεί το μεταβολισμό και επεμβαίνει επιβοηθητικά στην ανάπτυξη.

Τα μπάνια στη θάλασσα δεν αποτελούν μόνο μια μορφή διασκέδασης. Η σύσταση του θαλασσινού νερού συμβάλλει στην αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων υγείας ενώ προσφέρει και ένα αίσθημα αναζωογόνησης και ευεξίας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ 

1) ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ: Το κολύμπι σε θαλασσινό νερό μπορεί να διευκολύνει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα μας, μια και η είσοδος και η έξοδος από το νερό ισοδυναμεί με ένα είδος καρδιαγγειακής γυμναστικής. 

2) ΤΟΞΙΝΕΣ: Ευνοείται η αποβολή των συσσωρευμένων τοξινών από τον οργανισμό.



3) ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Το θαλασσινό νερό περιέχει ζωτικά στοιχεία, βιταμίνες, ανόργανα άλατα, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα και ζωντανούς μικροοργανισμούς, που μπορούν να παράγουν αντιβιοτική και αντιβακτηριακή δράση συμβάλλοντας στην ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα συστατικά του θαλασσινού νερού απορροφώνται εύκολα και χρησιμοποιούνται από το σώμα μας, ενώ κολυμπάμε.

4) ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Οι εισπνοές στη θάλασσα γίνονται πιο βαθιές, οι σφυγμοί μας επιταχύνονται καταπολεμώντας το άσθμα, τη βρογχίτιδα και άλλες παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος. Βελτιώνει σημαντικά την αναπνευστική λειτουργία, ενώ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στις κρίσεις του άσθματος και της αλλεργικής ρινίτιδας. Ωφελημένα από τη θαλασσινή αύρα βγαίνουν και τα άτομα με χρόνια ιγμορίτιδα, καθώς τους βοηθά στην αποσυμφόρηση του ρινικού συστήματος.

5) ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ: Η έκθεση στον ήλιο (με προσοχή) σε συνδυασμό με το θαλασσινό νερό καθίσταται ευεργετική για ορισμένες δερματικές παθήσεις όπως η κνίδωση, το ατοπικό έκζεμα και η ψωρίαση, ενώ η υπεριώδης ακτινοβολία αποκαθιστά την ξηροδερμία. 

6) ΧΑΛΑΡΩΣΗ: Ο ήχος των κυμάτων επηρεάζει τον εγκέφαλο μεταφέροντάς μας σε μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης του μυαλού και του σώματος. Το μαγνήσιο, το λίθιο και το βρώμιο βοηθούν στη διατήρηση των επιπέδων ορισμένων ουσιών στον εγκέφαλο, σεροτονίνη, μελατονίνη, τρυπταμίνη, οι οποίες εμπλέκονται στην παθογένεση πολλών συναισθηματικών διαταραχών. Δεν είναι τυχαίο, το ότι το να ζει κάποιος κοντά στη θάλασσα, από μόνο του φαίνεται να επηρεάζει, τα επίπεδα του στρες. Ο ήχος της θάλασσας φαίνεται να μπορεί να αλλάζει το ρυθμό των εγκεφαλικών κυμάτων οδηγώντας μας σε ένα βαθύ διαλογιστικό επίπεδο. Μέσα από αυτό αναζωογονείται το μυαλό και το σώμα μας. 

Ακόμα και ο φρέσκος αέρας της θάλασσας μας κάνει καλό αφού είναι φορτισμένος με πληθώρα αρνητικών ιόντων. Τα αρνητικά ιόντα πέρα του ότι καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες και βοηθούν στην οξυγόνωση του εγκεφάλου μας, εξισορροπούν και τα επίπεδα της σεροτονίνης του οργανισμού μας.

Η σεροτονίνη είναι ο νευροδιαβιβαστής εκείνος που έχει άμεση σχέση με τη διάθεση μας. Χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης εμπλέκονται σε συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Ο θαλασσινός αέρας φαίνεται, λοιπόν, να μας βοηθά –και όχι τυχαία- να νιώθουμε μεγαλύτερη χαρά και ευδαιμονία.

7) ΑΣΚΗΣΗ: Στο νερό οι μύες καταφέρνουν να εργάζονται δίχως το βάρος του σώματος, οπότε είναι η ιδανική περίπτωση για να ασκηθούμε, χωρίς να καταβάλλουμε ιδιαίτερο κόπο. Ο άνθρωπος μέσα στο νερό αισθάνεται µόνο το 10% του βάρους του! Έτσι μειώνεται και η καταπόνηση των αρθρώσεων που στηρίζουν το σώμα, ισχία, γόνατα, λεκάνη, σπονδυλική στήλη και ταυτόχρονα μειώνεται και η πίεση στους μυς, τένοντες και συνδέσμους.

8) ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΩΝ: Το νερό της θάλασσας είναι ιδιαίτερα ευεργετικό σε παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και όπως έχει αποδειχτεί, τα άτομα που κολυμπούν συστηματικά απαλλάσσονται από τέτοιου είδους ενοχλήσεις. Aν το θαλασσινό νερό θερμανθεί στους 38ο βαθμούς Κελσίου, είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στη θεραπεία διαφόρων μορφών ρευματισμών, αφού βοηθά τις αρθρώσεις να ξαναβρούν την ελαστικότητά τους. 

9) ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΫΠΝΙΑΣ: Το θαλασσινό νερό περιέχει πολλά ανόργανα άλατα που δρουν ως φυσικά υπναγωγά, που βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου και αντιμετωπίζουν την αϋπνία. 

10) ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗ: Το δέρμα μας ανακτά τη λάμψη και τη φρεσκάδα του. Tα θαλάσσια άλατα απομακρύνουν τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας, ενώ ταυτόχρονα το μαγνήσιο ενυδατώνει το δέρμα και βελτιώνει την τραχιά εμφάνιση της επιδερμίδας. Αποκαθιστά το κολλαγόνο. Τα φύκια είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα, πρωτεΐνες και βιταμίνες και χρησιμοποιούνται για την ενυδάτωση της επιδερμίδας, της προστατίας από φλεγμονές, της προφύλαξης από τις ελεύθερες ρίζες και από τη διατήρηση της ελαστικότητάς της καθυστερώντας τη γήρανση.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βρεθείτε στην παραλία νοιαστείτε όχι μόνο για το πώς θα μαυρίσετε αλλά και πως θα εκμεταλλευθείτε τις θαυματουργικές ιδιότητες της θάλασσας.

ΠΡΟΣΟΧΗ

Αντενδείξεις

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η θαλασσοθεραπεία όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματική, αλλά μπορεί να δημιουργήσει βλάβες. Πρόκειται για περιπτώσεις όπου το άτομο πάσχει από:
 
-νεφρική ανεπάρκεια, διότι η ζέστη και η αύξηση της εξάτμισης υγρών θα υπέβαλλε σε στρες τα νεφρά. 
-προβλήματα στην καρδιά, τα οποία δεν έχουν σταθεροποιηθεί ή ρυθμιστεί, διότι το θαλάσσιο κλίμα διεγείρει τη λειτουργία της καρδιάς και μπορεί -κατά συνέπεια- να επιδεινώσει τα συμπτώματα. 
-ιδιαίτερες δερματικές παθήσεις, διότι το αλμυρό νερό η άμμος και ο ήλιος μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς 
-δυσλειτουργίες του θυρεοειδή, ο οποίος αν υποβληθεί στην υψηλή συγκέντρωση ιωδίου που χαρακτηρίζει το θαλάσσιο περιβάλλον, θα απορυθμιστεί ακόμη περισσότερο. 
-σοβαρή αναιμία ή όταν το άτομο αναρρώνει από σοβαρή πάθηση και είναι πολύ εξασθενημένο.  

πηγή
Posted: 26 Jun 2018 02:30 AM PDT
Γράφει ο Σταύρος Λυγερός
Η συμφωνία των Πρεσπών ρίχνει βαριά τη σκιά της όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και ταυτίζεται μαζί της, αλλά και στο υπόλοιπο πολιτικό σύστημα. Ο μικρός κυβερνητικός εταίρος του ήδη κλυδωνίζεται. Οι ΑΝΕΛ έχασαν τον Δημήτρη Καμμένο, που κατά πάσα πιθανότητα έχει βάλει πλώρη για τη ΝΔ. Όλα δείχνουν πως θα χάσουν και τον Παπαχριστόπουλο (παρά την κομματική πειθαρχία μάλλον θα ψηφίσει τη συμφωνία), ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα έχει βάλει πλώρη προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Στα παρακάτω κλιμάκια, οι αποχωρήσεις στελεχών τείνουν να προσλάβουν μαζικό χαρακτήρα.
Το χειρότερο για τους ΑΝΕΛ είναι ότι με τη στάση τους στο Μακεδονικό δείχνουν να έχουν χάσει τον λόγο πολιτικής ύπαρξής τους. Αν θυμηθούμε και το προεκλογικό σποτ με το τρενάκι, υποτίθεται ότι οι ΑΝΕΛ θα ήταν ένα είδος εγγυητή πως η κυβέρνηση συνεργασίας δεν θα δρομολογούσε στα εθνικά θέματα κινήσεις, οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με το συμβατικό πατριωτικό αίσθημα της πλειονότητας των Ελλήνων.

Μπορεί ο Πάνος Καμμένος εξαρχής σχεδόν να ξεκαθάρισε πως δεν θα ψηφίσει την τότε υπό διαπραγμάτευση συμφωνία, αλλά ουσιαστικά δεν έπραξε τίποτα για να τη σταματήσει. Το παιχνίδι δεν παίχτηκε στην ψηφοφορία για την πρόταση μομφής της ΝΔ. Παίχτηκε αρκετά πριν, όταν ο αρχηγός των ΑΝΕΛ¨δεν ξεκαθάρισε στον Τσίπρα ότι εάν προχωρήσει σε συμφωνία με τα Σκόπια το κόμμα του θα πάψει να στηρίζει την κυβέρνηση. Εάν το είχε πράξει εγκαίρως, το πολιτικό δίλημμα δεν θα το είχε ο ίδιος, αλλά ο πρωθυπουργός.

Αφήνοντας τα πράγματα να εξελιχθούν, όμως, περιήλθε στη σημερινή κατάσταση: το ίδιο του το κόμμα να υφίσταται ρήγματα και οι ψηφοφόροι του να θεωρούν ότι οι ΑΝΕΛ διέψευσαν την υπόσχεσή τους ότι δεν θα επέτρεπαν στον ΣΥΡΙΖΑ να προβεί σε κινήσεις στα εθνικά θέματα, τις οποίες οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι βλαπτικές για τα εθνικά συμφέροντα.

Κι αυτό συμβαίνει σε μία συγκυρία, η οποία δεν ήταν εκλογικά κακή για τους ΑΝΕΛ. Παρά την αναμφισβήτητη πολιτική-εκλογική φθορά τους, λόγω των μνημονιακών μέτρων που ψήφισαν από κοινού με τον ΣΥΡΙΖΑ, εξισορροπούσε αυτή τη φθορά το γεγονός ότι ο Πάνος Καμμένος είχε μπει στο στόχαστρο της Άγκυρας. Για μία μικρή μεν, αλλά ικανή μερίδα πολιτών οι τουρκικές επιθέσεις εναντίον του ήταν αρκετός λόγος για να τον ψηφίσουν και κατ’ αυτό τον τρόπο να ξαναστείλουν το κόμμα του στη Βουλή. Όλα δείχνουν, όμως, πως αυτό το πολιτικό κεφάλαιο έχει πλέον εξανεμιστεί. 

Ρήγματα και στο ΚΙΝΑΛ

Η συμφωνία των Πρεσπών, όμως, προκαλεί ρήγματα και στο ΚΙΝΑΛ. Ενώ η Γεννηματά πήρε αρνητική θέση, ο Θεοδωράκης δήλωσε πως το κόμμα του θα την υπερψηφίσει. Το ζήτημα αυτό ήταν και η αφορμή για να χαλάσει το εξαρχής εύθραυστο «σύμφωνο συμβίωσης» με το ΠΑΣΟΚ. Το Ποτάμι, άλλωστε, δεν είναι πλέον αυτό που ήταν. Βρισκόταν και πριν σε τροχιά αποδόμησης, αλλά η συμφωνία τροφοδότησε και ενέτεινε τις διαλυτικές τάσεις. Κάποιοι βουλευτές του δεν θα την υπερψηφίσουν, όχι επειδή διαφωνούν, αλλά επειδή δεν θέλουν να διευκολύνουν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αντίστοιχα προβλήματα έχουν εκδηλωθεί και στο υπόλοιπο ΚΙΝΑΛ. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ορισμένα ακόμα στελέχη έχουν ταχθεί υπέρ της συμφωνίας, τροφοδοτώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον εσωτερικό δυισμό αυτής της παράταξης. Έτσι κι αλλιώς, στους κόλπους της υπάρχει μία -μάλλον πλειοψηφική- πτέρυγα, η οποία θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ εχθρό, ενώ τη ΝΔ ένα κόμμα, με το οποίο μπορεί να συνεργασθεί.

Η άλλη πτέρυγα διαπνέεται από αντιδεξιά αισθήματα και υπό προϋποθέσεις είναι διατεθειμένη να συνεργασθεί με το κόμμα του Τσίπρα. Ειδικά τώρα πλέον που ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί τον μνημονιακό δρόμο και ευθυγραμμίζεται με την Ουάσιγκτον και τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες στην εξωτερική πολιτική. Η εσωτερική αυτή αντίφαση στο ΚΙΝΑΛ εκδηλώθηκε με αφορμή τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά αναμένεται να προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις την επομένη των εκλογών, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα.

Τέλος, όσον αφορά τη ΝΔ, εκεί τα πράγματα είναι προς το παρόν ήρεμα, επειδή ο Μητσοτάκης επέλεξε να υιοθετήσει τη γραμμή «ούτε Μακεδονία ούτε παράγωγα». Ουσιαστικά, η νεοφιλελεύθερη τάση ακολούθησε τη γραμμή της λαϊκής Δεξιάς, έτσι όπως εκφράζεται από τον Σαμαρά. Ο Κυριάκος το έπραξε αφενός για να διατηρήσει την ενότητα του κόμματός του, αφετέρου για αντιπολιτευτικούς λόγους. Αυτό ήταν και το επιχείρημά του σε ξένους ηγέτες, οι οποίοι τον πίεζαν να υποστηρίξει τη συμφωνία.

Το κρίσιμο ερώτημα, πάντως, είναι τι θα πράξει η ΝΔ εάν και όταν η συμφωνία των Πρεσπών έλθει στην ελληνική Βουλή για κύρωση. Εάν την φέρει η κυβέρνηση Τσίπρα πιθανότατα θα την καταψηφίσουν. Εάν, όμως, έχουν μεσολαβήσει εκλογές και η ΝΔ είναι στην κυβέρνηση τί θα πράξει; Προς το παρόν, η ηγεσία της αποφεύγει να δώσει ξεκάθαρη απάντηση.

πηγή
Posted: 26 Jun 2018 01:30 AM PDT
από τον χρήστη Βίντεο Ορθοδοξίας

Σχέδιο επί χάρτου ο επερχόμενος διαμελισμός της Ελλάδος... Μιλάει ο Καθηγητής γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου της Οττάβα Δημήτριος Κιτσίκης στην εκπομπή "Αντιθέσεις" ΚΡΗΤΗ TV τον ΟΚΤΩΒΡΙΟ του 2013. 
Δείτε όλη την εκπομπή εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=HrYM6... 

Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΩΣ "ΒΟΡΕΙΑ" ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΤΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΠΟΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΜΙΑΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΩΡΑ, ΘΑ ΣΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΠΑΛΙ ΕΛΛΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΝΑΠΤΥΞΗ" ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΕ ΠΕΙΣΟΥΝ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΗΜΕΡΑ. 

Ο Χ Ι - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΧΡΗΜΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ. ΤΟ ΑΓΙΟ ΧΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟ "ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ" ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ, ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ... Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΔΙΑΜΕΛΙΖΕΤΑΙ. ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ, ΕΤΣΙ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ... ΑΦΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΘΗΚΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ Η ΧΩΡΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΗΡΘΕ ΚΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ "ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ". ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ "ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ"". Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΑΙΩΝΕΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ, ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΧΤΥΠΗΘΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΛΘΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ. ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ, ΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ, ΕΝΩ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Ο ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΝΕΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ (ΑΡΧΕΣ 2019)

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΩΣ "ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ" ΣΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 2016, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΜΙΑ" ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΘΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ-ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ, ΠΡΙΝ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΘΕΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΧΑΡΗΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ 10 ΠΙΣΤΟΥΣ (ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙΑ), ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΣΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΧΥΣΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΑΥΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΕΣΒΕΥΟΥΝ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, Ο ΘΕΟΣ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ (Γένεσις κεφ.18, στ.32). 

 Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΟΜΩΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΤΩΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ "ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ", ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ, ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ, ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ... ΤΩΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΖΗΤΗΣΑΜΕ, ΔΗΛΑΔΗ: "ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ, ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΠΑΝΤΑ "ΜΙΑ" ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. 
Posted: 26 Jun 2018 12:30 AM PDT
Πρέπει πάση θυσία να διατηρήσουμε τον ανθρωπισμό μας μέχρι να είναι πλέον πολύ αργά για να αντιδράσουμε.

Του Παναγιώτη Λιάκου

Στις φωτογραφίες Νο1 και Νο2 βλέπουμε μια σκηνή συγκινητική. Καλό είναι να δανειστούμε χαρτομάντιλα, από αυτά που χρησιμοποιούν οι συριζαίοι για να σφουγγίζουν τα δάκρυά τους όταν ψηφίζουν Μνημόνια. Ενα ασυνόδευτο… προσφυγόπουλο φιλοξενείται στο στούντιο της ΕΡΤ στην εκπομπή του κ. Αρβανίτη, ο οποίος παρουσιάζει το κα-τα-πλη-κτι-κό έργο μιας ΜΚΟ. Η έντονη τριχοφυΐα στο πρόσωπό του δεν πρέπει να μας ξεγελά. Τα βάσανα της προσφυγιάς σε κάνουν να γερνάς γρήγορα και, από εκεί που είσαι με τις φρουτόκρεμες για τα μωρά, με το γαλατάκι σου και τις πιπίλες, ξάφνου θέλεις κόντρα ξύρισμα.

Ο ασυνόδευτος προσφυγόπουλος του Αρβανίτη βρίσκεται στην Ελλάδα από το 2012. Τόσα χρόνια ασυνόδευτος και προσφυγόπουλο; Δεν του πολυφαίνεται, αλλά ας είμεθα καλόπιστοι. Χαριτωμένη στιγμή της εκπομπής ήταν όταν ο προσφυγόπουλος, αφηγούμενος τις περιπέτειές του, είπε: «Περάσαμε από Ιράν, Τουρκία και ήρθαμε στην Ελλάδα. Επειδή δεν μπορέσαμε να πάμε Ευρώπη, μείναμε στην Ελλάδα και περάσαμε μια χαρά». Συνεπώς, καμία σχέση με Ευρώπη η Ελλάς, αλλά του ασυνόδευτου Πακιστανού τού άρεσε.

Στην εικόνα Νο3 βλέπουμε τον χάρτη της Αφρικής. Αν κάνετε μια καλή προσπάθεια να εντοπίσετε τις λεπτομέρειες του χάρτη, μέσα στο Κονγκό, θα δείτε ένα μπλε σχηματάκι. Αυτό είναι ο χάρτης της Ιταλίας, σε κλίμακα ίδια με εκείνη του αφρικανικού χάρτη! Η έκταση της Αφρικής είναι 30.370.000 km² και της Ιταλίας 301.340 km². Δηλαδή, περίπου το 1/100. Ο πληθυσμός της Αφρικής είναι 1,225 δισ. νοματαίοι και της Ιταλίας 60.000.000. Χωρά ολόκληρη η Αφρική στην Ιταλία; Οχι βέβαια. Μπορεί να δεχτεί έστω ακόμα έναν λαθροέποικο η χώρα; Οχι. Ακριβώς επειδή η ιταλική κυβέρνηση προσπαθεί να θέσει ένα τέλος στον παραλογισμό της παράδοσης των ευρωπαϊκών πατρίδων σε τριτοκοσμικούς, τους λένε φασίστες. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι ο δείκτης γεννήσεων στην Υποσαχάρια Αφρική είναι περίπου 5, ενώ στην Ιταλία με το ζόρι 1,37.

Αυτά τα προβλήματα, λοιπόν, δεν λύνονται με τα κροκοδείλια δάκρυα εκείνων που θέλουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε Αφροαραβασία. 

πηγή
Posted: 25 Jun 2018 11:30 PM PDT
από τον χρήστη psy2012

Ένα βίντεο αφιερωμένο στον θρασύδειλο Πάνο Καμμένο και την "συμμορία" του ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Posted: 25 Jun 2018 10:30 PM PDT
Ἐκτελώντας ἐντολὲς τῆς ὁμοφυλοφιλικῆς δικτατορίας ἡ ἄχρωμη Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ντύθηκε τὸ Σάββατο 9 Ἰουνίου στὰ χρώματα τοῦ «Athens Pride». Νά τὸ ντροπιαστικὸ Δελτίο Τύπου ποὺ εἶχε ἐκδώσει τὸ Προεδρεῖο της τὸ πρωὶ τῆς ἴδιας ἡμέρας: 

Ἡ Βουλή, «ἀποδεχόμενη τὸ αἴτημα τοῦ “Athens Pride – Φεστιβὰλ Ὑπερηφάνειας”, θὰ προβάλει ἀπόψε, γιὰ πρώτη φορά, τὸ λογότυπο τοῦ φορέα σὲ μέρος τῆς πρόσοψης τοῦ κτηρίου της, στὴ διάρκεια τῆς ἐκδήλωσης – παρέλασης τοῦ Athens Pride στὴν πλατεία Συντάγματος. Μὲ τὴ συμβολικὴ αὐτὴ κίνηση ἡ Βουλὴ θέλει νὰ περάσει στοὺς πολίτες τὸ μήνυμα τοῦ σεβασμοῦ στὴ διαφορετικότητα καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα». 

Ὄχι, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. Τὸ μήνυμα ποὺ περάσατε στοὺς πολίτες εἶναι ἄλλο. Τοὺς εἴπατε, ἐσεῖς, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, τοῦτο: Ζῆστε ὅπως θέλετε. Ἀσεβῆστε ὅσο θέλετε. Ποδοπατῆστε νόμους αἰώνιους. Ντυθεῖτε ὅπως… ἢ μᾶλλον ξεντυθεῖτε ὅσο θέλετε. Ἐξευτελίστε κάθε ἱερὸ καὶ ἅγιο. 

Καὶ μὴ φοβάστε. Ἐμεῖς γι᾿ αὐτὸ εἴμαστε ἐδῶ· γιὰ νὰ σᾶς προστατέψουμε. Ἔχουμε ἤδη νομοθετήσει γι᾿ αὐτό. Ὅποιος τολμήσει νὰ πεῖ καὶ μιὰ λέξη μόνο ἐπικριτικὴ γιὰ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς σας, νὰ μηνύεται καὶ νὰ παίρνει τὸν δρόμο γιὰ τὴ φυλακή. 

Αὐτὰ εἴπατε. Καὶ σεῖς καὶ τόσοι ἄλλοι ποὺ αὐ­τογελοιοποιούμενοι δήλωναν «παροῦσα» στὸ ντροπιαστικὸ φεστιβάλ. Διότι τὸ φετινὸ Athens Pride εἶχε σύνθημα τὴ λέξη «παροῦσα».

Καὶ ἕνας-ἕνας οἱ πολιτικοὶ καὶ ἄλλοι φορεῖς τοῦ τόπου δήλωναν συμμετοχὴ ἐπαναλαμβάνοντας τὴ λέξη «παροῦσα». «Παροῦσα» τὸ ἀνύπαρκτο Δημαρχεῖο τῆς Ἀθήνας. «Παροῦσα» διάφορες Πρεσβεῖες. «Παροῦσα» τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο, ἡ Περιφέρεια Ἀττικῆς καὶ τόσοι ἄλλοι. 

«Παροῦσα»… Ὁ ἀπόλυτος εὐτελισμός· καὶ τῆς λέξεως καὶ τοῦ ἀνδρισμοῦ καὶ τῆς ἐμφανίσεως τῶν ὑπερήφανων νεοσοδομιτῶν. Ζητοῦν σεβασμό, τὴν ὥρα ποὺ αὐτοεξευτελίζονται μὲ τρόπο προκλητικότατο· τὴν ὥρα ποὺ ἐξευτελίζουν ἀδίστακτα ἀκόμη καὶ τὰ ἱερότερα σύμβολα: τὴ σημαία, τὸν Σταυρό, τὶς ἅγιες εἰκόνες. 

Ἕνα λάθος ὑπῆρχε στὴν ἀνακοίνωση τῆς Βου­λῆς ποὺ ἀναφέραμε στὴν ἀρχή. Ἔλεγε ὅτι ἡ Βουλή, «ἀποδεχόμενη τὸ αἴτημα τοῦ “Athens Pride – Φεστιβὰλ Ὑπερηφάνειας”, θὰ προβάλει… κ.τ.λ.». Τὸ σωστὸ ἦταν νὰ γράφει ὅτι ἡ Βουλή, ἐ­κτελώντας τὴ δικτατορικὴ διαταγὴ τοῦ παγκόσμιου ὁμοφυλοφιλικοῦ λόμπυ καὶ «τοῦ “Athens Pride – Φεστιβὰλ
Ὑπερηφάνειας”, θά…». 

Ὁ κόσμος μας βυθίζεται στὸ χάος… κι ἀκόμα εἴμαστε μόνο στὴν ἀρχή. 

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”
πηγή
Posted: 26 Jun 2018 01:26 AM PDT
συνέχεια από το Α μέρος

Η “Πυθία” και οι υποκλοπές…

Όπως προαναφέραμε η υπόθεση των υποκλοπών με το τραγικό αποτέλεσμα της δολοφονίας του Κώστα Τσαλικίδη συνδέεται πλέον άμεσα με απόφαση και της Δικαιοσύνης, με την υπόθεση του σχεδίου “Πυθία”. Ήταν μέρος του σχεδίου αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή… 

Το πρελούδιο αν θέλετε, όπως παραπάνω αναφέρουμε...

Παράλληλα για το σχέδιο αποσταθεροποίησης την περίοδο 2005-2007 (αποκαλούμενο “Πυθία”) ασκήθηκε δίωξη κατ’ αγνώστων για το αδίκημα των προπαρασκευαστικών πράξεων εσχάτης προδοσίας. Το σχέδιο περιγράφεται από τον Ανακριτή εμμέσως με τον χαρακτηρισμό της δίωξης. Η ποινική δίωξη, όπως αναφέρεται, αφορούσε «την ύπαρξη συνωμοσίας, σχεδιασμού και ενδεχόμενης κεντρικής υποκίνησης ενεργειών που αποσκοπούσαν στην άσκηση πίεσης και στον εξαναγκασμό της ελληνικής κυβέρνησης σε αλλαγή πολιτικής σε θέματα που αφορούσαν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, μεταξύ των οποίων ενεργειών και για το κατά πληροφορίες σχέδιο δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Σκοπός των δραστών φέρεται ότι ήταν η διακοπή της πολιτικής και της οικονομικής προσέγγισης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που είχε αρχίσει να εκδηλώνεται με τη σύναψη διμερών πολυμερών συμφωνιών σε σειρά θεμάτων…»!

Ο Ανακριτής περιγράφει κινηματογραφικές συνθήκες για τον εντοπισμό των δραστών – προσπάθειες που πάντως δεν τελεσφόρησαν. Χαρακτηριστικό είναι ότι ένορκη κατάθεση επιχειρηματία αποκαλύπτει και λεπτομέρειες για συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

Ο ανακριτής αποκαλύπτει ότι έγινε άρση του απορρήτου των επικοινωνιών του Αλέξανδρου Ρόντου (στενού συνεργάτη του Γιώργου Παπανδρέου), αλλά και του Άρη Καρατζά (εξ απορρήτων του Αντώνη Σαμαρά και πάλαι ποτέ διευθυντή του το 1993 στην ΠΟΛ.ΑΝ.), τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2013. Από τις συνομιλίες εντοπίστηκε ενδιαφέρον αποδεικτικό υλικό… Στοιχεία αντλήθηκαν επίσης, από τον ιστότοπο WikiLeaks και από τον Ανακριτή εκτιμάται ότι, τα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν είναι απολύτως γνήσια. Έγιναν και ανακριτικές πράξεις, ενώ υπήρξε συνεχής επαφή και του Ανακριτή με πρόσωπα που κινούνταν στον χώρο των υπηρεσιών πληροφοριών.

Βασικοί μάρτυρες κατηγορίας που έχουν καταθέσει στον Ανακριτή είναι:

Ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, τότε υπέρ-υπουργός της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή.

Οι πρώην υπουργοί Π. Μολυβιάτης, Ι. Βαληνάκης και Χρ. Φώλιας, ο Πρέσβης ε.τ. και πρώην Διοικητής της Ε.Υ.Π. Ι. Κοραντής, ο πρώην Υποδιοικητής της Ε.Υ.Π. Σερ. Τσιτσιμπής, ο πρώην προϊστάμενος στην ελληνική Κατασκοπία Κώστας Αγγελάκης, η αποβιώσασα τον Ιούνιο του 2014, υπάλληλος της Ε.Υ.Π. Ευγενία Λεβογιάννη, ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. Σάββας Καλεντερίδης και δύο γυναίκες υπάλληλοι του καταστήματος της Ακτής Μιαούλη στον Πειραιά απ΄ όπου η σύζυγος του W. G. Basil προμηθεύτηκε τα τέσσερα κινητά με τα οποία έγιναν οι παρακολουθήσεις της Vodafone και οι οποίες την αναγνώρισαν.

Επίσης για την υπόθεση κατέθεσαν οι κύριοι Άλεξ Ρόντος και Αρ. Καρατζάς, οι επιχειρηματίες κύριοι Βίκτωρας Ρέστης, Αναστάσιος Πάλλης και Γιώργος Τερπεκλής (της SAIC – C4i) και άλλοι.

Στο άλλο “σκοτεινό” σκέλος της υπόθεσης, αυτό της κατηγορίας για Παραβίαση Μυστικών της Πολιτείας κατά του πρώην Βουλευτή και Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ κ. Μ. Καρχιμάκη και των δύο υπαλλήλων της Ε.Υ.Π. κ. Αγγελικής Πατελάκη και κ. Θεόδωρου Σπατιώτη ως μάρτυρες υπεράσπισης, λέγεται ότι κατέθεσαν, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Φ. Πετσάλνικος, ο πρώην Υπουργός κ. Δ. Ρέππας και ο δημοσιογράφος κ. Κ. Βαξεβάνης!

Και αναρωτιέμαι αλήθεια, τι μπορεί να γνωρίζει για τα εσωτερικά της Ε.Υ.Π. ο κ. Βαξεβάνης; 

Αμερικανός κατάσκοπος της CIA σε δράση…

Από την ανάκριση, όπως αναφέρεται στο διαβιβαστικό, προέκυψε ότι: 
«ο William Basil το χρονικό διάστημα από τον Αύγουστο του 2004 ως τον Μάρτιο του 2005 με πρόθεση και παράνομα επιχείρησε να περιέλθουν σε γνώση του ειδήσεις, όπως ορίζονται από το άρθρο 146 του Ποινικού Κώδικα, από αυτές που τα συμφέροντα της ελληνικής Δημοκρατίας ή των συμμάχων επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητες απέναντι σε ξένη κυβέρνηση […] Ενήργησε με σκοπό να χρησιμοποιήσει τις ανωτέρω ειδήσεις για να τις διαβιβάσει σε άλλον, έτσι ώστε να μπορούν να εκτεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα του κράτους».

Αναλύεται πώς η σύζυγός του Ιρέν αγόρασε το γνωστό καρτοκινητό από κατάστημα της Vodafone στην Ακτή Μιαούλη και πώς το χρησιμοποίησε για τις παρακολουθήσεις. Ανοιχτό αφήνει ο ανακριτής το αν το παράνομο λογισμικό, το οποίο υπήρχε σε τέσσερις υποσταθμούς της εταιρείας, τοποθετήθηκε με φυσική παρουσία ή από απόσταση.

Ο Αμερικανός κατηγορούμενος, όπως αποκαλύπτει ο Ανακριτής, εντοπίζεται στην Αθήνα ως επιχειρησιακό στέλεχος του κλιμακίου της CIA από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Είχε συνεργασία με τις αντίστοιχες ελληνικές μυστικές υπηρεσίες κυρίως σε θέματα τρομοκρατίας, με πλέον χαρακτηριστική τη συμμετοχή του στην επιχείρηση “Δίχτυ”. Χρησιμοποιούσε ψευδώνυμα, όπως το “Μάρκου” και κωδικές ονομασίες για τις υποκλοπές. Μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης απομακρύνθηκε. Επανήλθε τον Αύγουστο του 2005 έχοντας λάβει θεώρηση εισόδου από την ελληνική πρεσβεία του Χαρτούμ. Οι παρακολουθήσεις, όπως επισημαίνεται σαφώς από τον κ. Φούκα, έγιναν για λογαριασμό υπηρεσίας των ΗΠΑ. Ρητά αναφέρει ότι τα αντίγραφα που ζητήθηκαν για την επιχείρηση “Δίχτυ” και από την ΕΥΠ δεν δόθηκαν ποτέ στη Δικαιοσύνη.

Η ΕΥΠ δηλαδή και επί Σαμαρά και επί Τσίπρα δεν συνέδραμε το έργο της Δικαιοσύνης; ΓΙΑΤΊ;;

Θυμίζουμε ότι, η Εισαγγελέας Μαρία-Σοφία Βαΐτση είχε προτείνει προς το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας την παραπομπή σε δίκη 4 ατόμων για εμπλοκή τους στην υπόθεση “Πυθία”. Η εισαγγελική λειτουργός “δείχνει” το εδώλιο στον πρώην Αμερικανό πράκτορα William Basil για το κακούργημα της απόπειρας κατασκοπείας, σε δυο υπαλλήλους της ΕΥΠ (τον συνδικαλιστή του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, πρώην Πασόκο Θεόδωρο Σπατιώτη και την Αγγελική Πατελάκη) για παραβίαση μυστικών της πολιτείας κατ´ εξακολούθηση και στον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Καρχιμάκη για ηθική αυτουργία στην πράξη των δυο υπαλλήλων. Η υπόθεση, έπειτα και από την έκδοση σχετικού παραπεμπτικού βουλεύματος από το Δικαστικό Συμβούλιο για τους 4 κατηγορούμενους, έχει επιστρέψει στην Εισαγγελία για περαιτέρω έρευνα, έπειτα από έφεση που άσκησαν οι κατηγορούμενοι...

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο κ. Καρχιμάκης φέρεται να κατείχε άκρως απόρρητες αναφορές που απευθύνονταν στον πρώην πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς και είχαν ληφθεί από τον ίδιο με μη νόμιμο τρόπο.

Η εισαγγελική πρόταση υιοθέτησε εν πολλοίς το πόρισμα του 3ου Ανακριτή Δημήτρη Φούκα, ο οποίος ξεκίνησε να διερευνά την υπόθεση το 2012. 

Και σύμφωνα με όσα ανέφερε σε αυτό ο κ. Φούκας:

«Στην Αθήνα από τον Αύγουστο του 2004 μέχρι και το Μάρτιο του 2005 ο William Basil, αμερικανός πράκτορας, επιχείρησε με πρόθεση να λάβει σε γνώση του απόρρητες πληροφορίες που αφορούν στα συμφέροντα της ελληνικής δημοκρατίας μέσω τηλεφωνικών υποκλοπών…
 
Η σύζυγος του συγκεκριμένου προσώπου όπως προέκυψε, ήταν εκείνη που είχε αγοράσει τα καρτοκινητά-σκιές από την Ακτή Μιαούλη με το ψευδώνυμο “Πέτρος Μάρκου”, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση δεκάδων πολιτικών, μελών της τότε κυβέρνησης, αλλά και δεκάδων άλλων προσώπων. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, στον Πειραιά στις 8.6.2004, η σύζυγός του Irene “ενεργώντας καθ’ υπόδειξη και για λογαριασμό του” προμηθεύτηκε από κατάστημα ειδών κινητής τηλεφωνίας στην Ακτή Μιαούλη τέσσερις τηλεφωνικές συνδέσεις και τις αντίστοιχες συσκευές κινητών τηλεφώνων!

Αυτές χρησιμοποιήθηκαν από τον Αύγουστο του 2004 έως τον Μάρτιο του 2005 προκειμένου: «ενεργώντας από κοινού με άλλους αγνώστων εισέτι στοιχείων συναυτουργούς του να υποκλέψει το περιεχόμενο των τηλεφωνικών επικοινωνιών τρίτων προσώπων – στόχων. Από το εύρος των παρακολουθήσεων και τις ιδιότητες των παρακολουθουμένων προκύπτει ότι οι παρακολουθούντες επεδίωκαν να αποκτήσουν πληροφορίες γενικότερα για την χώρα. Σε συνδυασμό δε με τη ιδιότητα του W. Basil, προκύπτει ότι οι παρακολουθήσεις έγιναν για λογαριασμό υπηρεσίας των ΗΠΑ».
Από την άρση απορρήτου μιας εκ των τεσσάρων τηλεφωνικών συνδέσεων προέκυψε ότι η τηλεφωνική σύνδεση ενεργοποιήθηκε και σε άλλη συσκευή με στοιχεία συνδρομητή American Embassy.

Μετά την αποκάλυψη των υποκλοπών ο William Basil εξαφανίστηκε από την Ελλάδα.
Με την ίδια πρόταση η Εισαγγελέας εισηγείται την απαλλαγή του πρώην Αμερικάνου πράκτορα και της συζύγου του για το πλημμέλημα της παραβίασης απορρήτου τηλεφωνικών συνδιαλέξεων λόγω παραγραφής. Βέβαια μετά και τις πρόσφατες εξελίξεις, όλα τα ενδεχόμενα είναι και πάλι ανοικτά…

Ωστόσο, την άκρη του νήματος στην υπόθεση, ο Ανακριτής την εντοπίζει στις υποκλοπές της περιόδου 2004 – 2005, όταν, όπως διαπιστώθηκε, παρακολουθούνταν τα τηλέφωνα υπουργών της τότε κυβέρνησης, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού. Όταν αυτές αποκαλύφθηκαν, η μέθοδος που ακολουθήθηκε, προκειμένου οι μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής να έχουν πληροφόρηση, ήταν η “στρατολόγηση” υπαλλήλων της ΕΥΠ, οι οποίοι θεωρούνταν “δυσαρεστημένοι” και “επιρρεπείς σε διαρροές”. Θυμίζουμε ότι σε απόρρητο τηλεγράφημα της πρεσβείας το 2006, που αποκάλυψαν τα WikiLeaks το 2011, ο τότε πρέσβης Ρις, είχε γράψει «υπάρχουν δυσαρεστημένοι πασόκοι υπάλληλοι των μυστικών υπηρεσιών που είναι επιρρεπείς στις διαρροές προς την πρεσβεία». Παρά τις διαμαρτυρίες πολλών βουλευτών, η Ελληνική Πολιτεία δεν ασχολήθηκε ποτέ με αυτό το ζήτημα… Δεν έκανε ποτέ, εξ όσων γνωρίζουμε μια έρευνα, έστω για τα μάτια του κόσμου. Το αντίθετο κυνήγησε και κυνηγάει ανηλεώς όσους υπαλλήλους αντιστάθηκαν τότε στα κελεύσματα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και των Αμερικανών…

Απασφαλίστε την “Πυθία”…

Καθώς η συνεργασία Ελλάδας – Ρωσίας προχωρούσε σε βαθμό που θεωρήθηκε ότι πλέον απειλεί το υπάρχον οικονομικό και γεωπολιτικό status στην περιοχή της ΝΑ Ευρώπης, μπήκε μπρος το σχέδιο “Πυθία” που περιελάμβανε ενέργειες ανατροπής του τότε Πρωθυπουργού, αλλά και σχέδιο δολοφονίας του. Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών ενημερώθηκε για το σχέδιο αυτό από συνεργάτη / πληροφοριοδότη της υπηρεσίας που είχε την κωδική ονομασία «Θ.Σ. 13», με φερόμενη αρχική πηγή αξιωματούχο της ρωσικής υπηρεσίας FSB...

Βάσει πληροφοριακού υλικού της ΕΥΠ, δύο περιστατικά θεωρήθηκαν ως ενδείξεις επιχειρησιακής εφαρμογής του σχεδίου “Πυθία Ι”: η έκταση των ταραχών τον Δεκέμβριο του 2008 μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και η δράση της τρομοκρατικής οργάνωσης “Λαϊκή Θέληση”. Πρόκειται για την οργάνωση που εκτός των άλλων είχε αναλάβει τότε την ευθύνη για την ενεργοποίηση εκρηκτικού μηχανισμού στο κτίριο ΚΕΔ στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, σημείο του δρομολογίου που χρησιμοποιούσε η πομπή ασφαλείας του τότε Πρωθυπουργού.

Συνθέτοντας όλα τα κομμάτια του πάζλ μέσω πληροφοριακών δελτίων της ΕΥΠ, τηλεγραφημάτων του ιστότοπου WikiLeaks, μαρτυρικών καταθέσεων και καταγραφή τηλεφωνικών συνομιλιών εμπλεκόμενων προσώπων, ο ανακριτής κατέληξε στους τέσσερις κατηγορουμένους. Βάσει του πορίσματός του, αυτοί πρέπει να παραπεμφθούν κατά περίπτωση για τα αδικήματα της απόπειρας διακεκριμένης κατασκοπείας, της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας κατ’ εξακολούθηση και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη αυτή. Πρόκειται για τον Αμερικανό πράκτορα, “ενορχηστρωτή” των υποκλοπών, William Basil, τους δύο υπαλλήλους της ΕΥΠ και τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Καρχιμάκη στενό συνεργάτη τότε του Γιώργου Παπανδρέου και παλιότερα του Άκη Τσοχατζόπουλου…

ΗΠΑ: “Σκεπάστε” την υπόθεση “Πυθία”

Στο πόρισμά του ο ανακριτής κ. Δημήτρης Φούκας σημειώνει πως, ένδειξη σχετικά με την πιθανή ανάμιξη ξένης υπηρεσίας στις ανωτέρω ενέργειες συνιστά και το εξής περιστατικό:

«Στις 26/3/2014 επικοινώνησε με το ανακριτικό γραφείο πρώην στέλεχος της ΕΥΠ, με το οποίο υπήρξε προηγούμενη συνεργασία κατά την έρευνα για τους δασικούς εμπρησμούς που αποδίδονταν σε υπηρεσίες ξένης χώρας, ζητώντας έντονα την πραγματοποίηση συνάντησης, η οποία πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα. Κατ’ αυτήν, αναφέρθηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία του με γνωστό σε αυτόν υπήκοο ΗΠΑ και στέλεχος των υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας του, με προηγούμενη υπηρεσία στην Ελλάδα, ο οποίος του ζήτησε να έλθει σε επαφή με εμάς και να μας μεταφέρει την άποψη ότι οι ελληνο-αμερικανικές σχέσεις είναι πλέον φιλικές και πως η έρευνα πρέπει να σταματήσει διότι εμποδίζει την περαιτέρω ανάπτυξή τους. Τα στοιχεία του προσώπου αυτού είναι ευχερώς εξακριβώσιμα, καθόσον είναι ένα από τα δύο πρόσωπα που είχαν συλληφθεί στο περιστατικό της οδού Μηθύμνης το έτος 1993 και απελαθεί στη συνέχεια».

Τι είχε συμβεί τότε; Στις 16 Νοεμβρίου του 1993 υπήρξε καταγγελία περιοίκων ότι κάτι ύποπτο συνέβαινε σε ένα μικρό φορτηγάκι που ήταν παρκαρισμένο έξω από πολυκατοικία στην οδό Μηθύμνης. Οι αστυνομικοί που έφτασαν ερεύνησαν το όχημα και έκπληκτοι ανακάλυψαν ασυρμάτους, φωτογραφικές μηχανές, υλικό για μεταμφιέσεις, ακόμη και δύο κρεβάτια. Προχώρησαν στην σύλληψη 3 υπόπτων που βρέθηκαν στο σημείο, δύο Αμερικανών και ενός Έλληνα, τους οποίους προσήγαγαν στο αστυνομικό τμήμα Κυψέλης. Από την εξακρίβωση των στοιχείων βρέθηκε ότι οι Αμερικανοί ήταν υπάλληλοι της Αμερικανικής πρεσβείας. Ο ένας από αυτούς ήταν ο Τζον Φάντις, β’ γραμματέας της πρεσβείας και ο άλλος ήταν διοικητικός υπάλληλος. Και οι δύο ήταν πράκτορες της CIA.

Σε ότι αφορά το έντονο ενδιαφέρον της Αμερικανικής κυβέρνησης σας θυμίζουμε και τις πιέσεις που άσκησαν στον Αλέξη Τσίπρα τόσο ο Μπαράκ Ομπάμα όσο και ο Ντόναλντ Τραμπ, ώστε να “κουκουλωθεί” η υπόθεση (σ.σ. είχαμε αναφερθεί λεπτομερώς σε παλαιότερο άρθρο μου)…

Φαίνεται ότι οι πιέσεις αυτές δεν είχαν αποτέλεσμα στους Έλληνες Δικαστές που αντέχουν στις πιέσεις και στέκονται στο ύψος των περιστάσεων σε αντίθεση με τη διοίκηση της ΕΥΠ που έσπευσε να …αθωώσει τους υπαλλήλους της προτού αποφασίσει η Δικαιοσύνη. όπως σας έχουμε αποκαλύψει από αυτό εδώ το βήμα… 

Τι λέει ο Έντουαρντ Σνόουντεν…

Kέντρο υποκλοπών και παρακολούθησης επικοινωνιών είναι και η Αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα, σύμφωνα με έγγραφο της NSA, που δημοσίευσε το γερμανικό περιοδικό Spiegel. Στο έγγραφο περιλαμβάνονται, στα στοιχεία που διέρρευσαν από τον πρώην συνεργάτη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών Έντουαρντ Σνόουντεν.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, εκτός από την ειδική μονάδα συλλογής πληροφοριών που βρίσκεται στην Αθήνα, υπάρχει και εξοπλισμός που λειτουργεί εξ αποστάσεως χωρίς να απαιτείται η παρουσία προσωπικού.

Ο εξοπλισμός τοποθετείται στους υψηλότερους ορόφους ή και στην ταράτσα των πρεσβειών και καλύπτεται με πάνελ ή κατασκευές για προστασία από τα αδιάκριτα βλέμματα.

Μια τέτοια κατασκευή από λευκά δομικά υλικά διακρίνεται και στην οροφή της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, στο παλαιό κτίριο προς την πλευρά της οδού Πέτρου Κόκκαλη που καταλήγει στη Βασιλίσσης Σοφίας…
Μετά ταύτα, επανέρχομαι…
Posted: 26 Jun 2018 01:26 AM PDT
Κόλαφος για τους “αμφισβητίες” το πόρισμα της δικαιοσύνης για τη δολοφονία Τσαλικίδη...

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής Στρατηγικής Πολιτικής
της “Ελλήνων Πολιτείας” - αρθρογράφος
egerssi@otenet.gr 
www.egerssi.gr 

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
ΙΔΟΥ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΑΠΟΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ…
ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΛΜΑΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΩΝ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ...

Δεκατρία χρόνια μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, το οποίο όπως απεφάνθη και η Δικαιοσύνη σχετίζονταν και με το σχέδιο “Πυθία”, το οποίο αφορούσε τη σχεδιαζόμενη δολοφονία του τότε Πρωθυπουργού της χώρας και την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησής του, η Δικαιοσύνη αποφαίνεται ότι και ο χαμός του 39χρονου στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη, o οποίος είχε βρεθεί απαγχονισμένος μέσα στο διαμέρισμά του στον Κολωνό τον Μάρτιο του 2005 δεν ήταν αυτοκτονία αλλά δολοφονία.

Επρόκειτο δηλαδή για στημένη “αυτοκτονία” όπως προκύπτει από την κακουργηματική ποινική δίωξη που άσκησε η εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση για τη συγκεκριμένη υπόθεση;

Ειδικότερα, η κακουργηματική δίωξη που είναι κατ' αγνώστων ασκήθηκε από την Εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Σωτηρία Παπαγεωργακοπούλου, κατόπιν παραγγελίας του Εισαγγελέα Εφετών κ. Γρηγόρη Πεπόνη.

Για την υπόθεση του 39χρονου Κώστα Τσαλικίδη και τις συνθήκες θανάτου του είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 2017 νέα δικαστική έρευνα, η τρίτη κατά σειρά αυτή τη φορά από την Εισαγγελία Εφετών.

Ειδικότερα, με εντολή του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών την έρευνα είχε αναλάβει ο κ. Πεπόνης, προκειμένου να ρίξει φως στα αίτια θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, το 2005, λίγο πριν αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των υποκλοπών με την εγκατάσταση παράνομου λογισμικού στην εταιρία Vodafone.

Είχαν προηγηθεί μια εισαγγελική και μια κυρία έρευνα, οι οποίες κατέληξαν στο αρχείο δεχόμενες ότι ο θάνατος του Τσαλικίδη ήταν αυτοκτονία και δεν συνδέονταν με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Την πρώτη έρευνα είχε διενεργήσει ο τότε Εισαγγελέας κ. Ιωάννης Διώτης και τη δεύτερη ο Εισαγγελέας Χαρ. Λακαφώσης.

Να θυμίσουμε ότι, προϊστάμενος τότε της Εισαγγελίας ήταν ο σημερινός Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος.

Να σημειωθεί ότι η απόφαση της Δικαιοσύνης για τρίτη έρευνα από την εισαγγελία Εφετών ήρθε μετά και τη δικαίωση της οικογένειας του εκλιπόντος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Με απόφαση του το ΕΔΔΑ δικαίωσε την οικογένεια του Κώστα Τσαλικίδη, κρίνοντας ότι το ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται σε αποζημίωσή τους, γιατί προέβη σε πλημμελή έρευνα για τα αίτια του θανάτου του, παραβιάζοντας τη διάταξη για σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.

Ναι υπήρξε σχέδιο Πυθία, ναι υπήρξε σχέδιο δολοφονίας του Καραμανλή…

Η προχθεσινή εξέλιξη δικαιώνει εν πολλοίς όλους αυτούς που μίλαγαν, ότι υπήρξε η “Πυθία”, δηλαδή το σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή αλλά ακόμη και απόπειρα δολοφονίας του για πολλούς λόγους, όπως θα σας αναλύσουμε παρακάτω…

Η εξέλιξη αυτή όμως εκθέτει ανεπανόρθωτα και αυτούς που προσπαθούν να αποδομήσουν την υπόθεση, εκτελώντας πιθανώς σχέδιο των υπερατλαντικών “συμμάχων” μας….

Εκθέτει κυρίως συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και πρώην στενό συνεργάτη του και σημερινό διοικητή της ΕΥΠ Γιάννη Ρουμπάτη, που πρόσφατα έκανε σχετικές προβοκατόρικες δηλώσεις σε δημοσιογράφους…

Για να δούμε τώρα ποιο θα είναι το νέο τους αφήγημα και η αντίδρασή τους; Θα έχει πολύ ενδιαφέρον.

Ας θυμηθούμε όμως τις σημαντικότερες πτυχές της πολύκροτης αυτής υπόθεσης που συντάραξε και εξακολουθεί να συνταράσσει το Πανελλήνιο και που οδήγησε την Πατρίδα στα Τάρταρα...

Το σκάνδαλο των Υποκλοπών ήταν το πρελούδιο της “Πυθίας”…

Το 2004, εν μέσω των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και λίγο πριν, ζητήθηκε από την ΕΥΠ και από τους τρεις παρόχους κινητής τηλεφωνίας να δοθούν στοιχεία-τεχνικές πληροφορίες με σκοπό την ανεύρεση λύσεων σε θέματα επανασυνδέσεων. Τα στοιχεία, όπως αναφέρει ο Ανακριτής κ. Δ. Φούκας, αφορούσαν “τον αριθμό των διακοπτών που κάλυπταν την περιοχή των Αθηνών και την εδαφική κάλυψη εκάστου αυτών, τα στοιχεία του κατασκευαστή κ.τ.λ.”!

Σε κοινή συνέντευξη Τύπου που δόθηκε αρχές του 2006 από τους Υπουργούς Επικρατείας, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, επιβεβαιώθηκε ότι παρακολουθούνταν τα κινητά τηλέφωνα μελών της κυβέρνησης, αξιωματούχων, καθώς και του Πρωθυπουργού την περίοδο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες (Ιούνιος-Αύγουστος 2004) ως το Μάρτιο του 2005.
 
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε από τη Vodafone η οποία διαπίστωσε, κατά τη διάρκεια τεχνικού ελέγχου από την προμηθεύτρια εταιρεία Ericsson στις 4 Μαρτίου του 2005, λογισμικό παρακολούθησης υψηλής τεχνολογίας και άγνωστης προέλευσης στο υποσύστημα νομίμων συνακροάσεων (Lawful Interception - LI). Μέσω του λογισμικού αυτού και την χρήση “κωδικών” άγνωστος ή άγνωστοι παρακολουθούσαν τις εκατό περίπου γραμμές μέσω 14 καρτοκινητών τηλεφώνων-καταγραφέων που χρησιμοποιούνταν για τις παρακολουθήσεις. Το εν λόγω λογισμικό ήταν “εντελώς άγνωστο” τόσο στη Vodafone, όσο και στην προμηθεύτρια Ericsson, ενώ δεν είχε ανιχνευτεί ο τρόπος της εγκατάστασής του.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Αναστάσιο Παπαληγούρα, ο διευθύνων σύμβουλος της Vodafone κ. Γιώργος Κορωνιάς ανέφερε ότι στις 7 Μαρτίου “προσδιορίστηκε το συγκεκριμένο τμήμα του λογισμικού που επέτρεπε υποκλοπές” και στις 8 Μαρτίου ο ίδιος έδωσε εντολή για την “άμεση αφαίρεση του συγκεκριμένου λογισμικού” καθώς και ότι έκτοτε ήταν συνεχείς οι έλεγχοι της Vodafone για τυχόν “επανεμφάνιση” του ίδιου λογισμικού.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Vodafone, Γιώργος Κορωνιάς, επικοινώνησε στις 10 Μαρτίου 2005 με το διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού Γιάννη Αγγέλου και ζήτησε συνάντηση προκειμένου να ενημερώσει την κυβέρνηση για θέμα “εθνικού ενδιαφέροντος”. Στη συνάντηση που έγινε στις 20:00 της ίδιας ημέρας εκτός από τους κκ. Κορωνιά και Αγγέλου, παρών ήταν και ο υπουργός Δημόσιας Τάξεως κ. Γιώργος Βουλγαράκης. Σύμφωνα με τον τελευταίο, ο κ. Κορωνιάς ανέφερε ότι “σε ένα έλεγχο ο οποίος έγινε στο λογισμικό της εταιρίας του, διαπιστώθηκε ότι υπάρχει κάποιο σύστημα το οποίο λειτουργεί ως υποκλοπέας κάποιον αριθμών κινητών τηλεφώνων”. Στις 2 τα ξημερώματα της 11ης Μαρτίου 2005, η λίστα των παρακολουθούμενων φθάνει στα χέρια του κ. Βουλγαράκη. Ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παπαληγούρας ενημερώθηκε για το ζήτημα αυτό από τον Πρωθυπουργό στις 11 Μαρτίου και συναντήθηκε με τον κ. Κορωνιά την ίδια μέρα παρουσία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Δημήτρη Λινού, ενώ ο κ. Κορωνιάς κατέθεσε, κατόπιν αιτήσεως του κ. Παπαληγούρα, και γραπτό υπόμνημα με όσα ανέφερε προφορικώς.

Διαταγή προκαταρκτικής εξέτασης για τις υποκλοπές…

Αμέσως διατάχθηκε διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, την οποία ο κ. Λινός παρήγγειλε αυτοπροσώπως στον προϊστάμενο, τότε, της Εισαγγελίας Αθηνών, κ. Δ. Παπαγγελόπουλο, νυν αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Από την εξέταση αυτή διαπιστώθηκε ότι τα 14 τηλέφωνα, τα οποία ήταν όλα “καρτοκινητά” και δέχονταν κλήσεις και προς τούτο κλήθηκαν οι διενεργούντες τις κλήσεις, διαδικασία εξαιρετικά χρονοβόρα και επίπονη, οι οποίοι όμως αποδείχθηκαν όλοι νόμιμοι. Όπως αποδείχθηκε τα μισά από τα καρτοκινητά είχαν αγοραστεί από τη Νέα Ιωνία, ενώ τα υπόλοιπα από το Μαρούσι. Λόγω του εξαιρετικά δύσκολου τεχνικού χαρακτήρα της η προκαταρκτική εξέταση ολοκληρώθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2006.

Το αποτέλεσμα ήταν, όπως είπε ο κ. Βουλγαράκης, η διαδικασία να “μην καταλήξει κάπου”. Σύμφωνα με τον κ. Ρουσόπουλο, δράστης των υποκλοπών θα μπορούσε να είναι ο καθένας που διαθέτει την απαραίτητη τεχνολογία. Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά αγνώστων για «παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνημάτων κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση, με περαιτέρω παραγγελία για διερεύνηση πιθανής τέλεσης και άλλων αξιοποίνων πράξεων, όπως κατασκοπεία», από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Ιωάννη Διώτη!

Τα τηλέφωνα μέσω των οποίων γινόταν η παρακολούθηση χρησιμοποιούσαν τις κυψέλες (κεραίες) στην περιοχή Λυκαβηττού, κλινικής Λευκού Σταυρού, πλατείας Μαβίλη και Πύργου Αθηνών, δηλαδή το γνωστό τρίγωνο γύρω από την αμερικανική πρεσβεία. Τα μισά από αυτά ενεργοποιήθηκαν από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 2004, δηλαδή το διάστημα που προηγήθηκε των Ολυμπιακών Αγώνων!

Λίστα προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση…

Το απόγευμα της 2ας Φεβρουαρίου 2006 δόθηκε στη δημοσιότητα από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ο κατάλογος των 40 περίπου προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, μέλη της κυβέρνησης, πολιτικοί, μέλη οργανώσεων, ιδιώτες, συνδικαλιστές και αλλοδαποί που ζουν στη χώρα μας. Ακολουθεί η αναλυτική λίστα με όλα τα ονόματα:
§ Πολιτικοί και Στελέχη Υπουργείων: Κώστας Καραμανλής (Πρωθυπουργός), Πέτρος Μολυβιάτης (Υπουργός Εξωτερικών), Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος (Υπουργός Εθνικής Αμύνης), Γιώργος Βουλγαράκης (Υπουργός Δημόσιας Τάξης), Αναστάσης Παπαληγούρας (Υπουργός Δικαιοσύνης), Γιάννης Βαληνάκης (Υφυπουργός Εξωτερικών), Σταύρος Δήμας (Επίτροπος Ελλάδας στην ΕΕ), Ντόρα Μπακογιάννη (Δήμαρχος Αθηναίων), Γιάννος Παπαντωνίου (Βουλευτής ΠΑΣΟΚ), Γεώργιος Μαρής (δικηγόρος, νομικός σύμβουλος Γ. Βουλγαράκη), Βαλληνδάς Αλέξανδρος (Πρέσβης στη διεύθυνση αραβικών υποθέσεων του Υπ. Εξωτερικών) 
§ Μέλη διαφόρων κινήσεων: Αικατερίνη Ιατροπούλου (δικηγόρος, μέλος Δικτύου Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων), Νίκος Γιαννόπουλος (μέλος Δικτύου Υπεράσπισης Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων), Αργύριος Μουρατίδης (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικής ομάδας στη Θεσσαλονίκη), Μιλάνα Ρουμπινίδου (Σύζυγος Ιωάννη Νικολίνα - φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικής ομάδας στη Θεσσαλονίκη), Αλέξανδρος Βουτσινός (τεχνικός, μάρτυρας υπεράσπισης του Ν. Παπαναστασίου στη δίκη της 17Ν), Εμμανουήλ Σηφακάκης (πρόεδρος συμμαχίας “Σταματήστε τον Πόλεμο”), Δημήτριος Μαραβέλης (αστυνομικός), Αναστασία Κουλίδου (φέρεται ως μέλος αριστερών ομάδων στη Θεσσαλονίκη), Γρηγόριος Τσιλιμαντός (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικών ομάδων στη Θεσσαλονίκη), Ιωάννης Νικολίνας (φέρεται ως μέλος αντιεξουσιαστικών ομάδων), Χαράλαμπος Παυλίδης (μέλος της ένωσης “Γένοβα 2000”) 
§ Ιδιώτες, Δημοσιογράφοι και Συνδικαλιστές: Μαρίνα Μεϊντάνη (δημοσιογράφος εφημερίδας “Μακεδονία” - είχε καλύψει τον πόλεμο στο Ιράκ), Θεόδωρος Φεργαδής (οικονομικός διευθυντής ING), Γεώργιος Ψυχογιός (ηθοποιός), Δημήτριος Αγγελάκης (πρόεδρος εργαζομένων ΕΥΠ), Αικατερίνη Κόκα, Γλυκερία Χορευτάκη, Κωνσταντίνος Μακρής, Δήμητρα Μπαρμπαρούση, Δέσποινα Βιτούνη, Ιωάννης Κακοταρίτης (βιοτέχνης εταιρίας στρωμάτων), Αναστάσιος Νότας, Θεόδωρος Σόντις (ελληνοαμερικανός υπάλληλος στην Αμερικανική Πρεσβεία), Άγγελος Πνευματικάκης 
§ Αλλοδαποί: Μοκτάρ Ραμζί (Σουδανός), Ιχτιάρ Αττίλα (φέρεται ως μέλος αντιεξουαστικής κίνησης στην Αθήνα), Μαλούμ Μοχάματ Ουντίν, Αντουλάχ Τζαμάλ (πρώην ανταποκριτής σε Συριακή εφημερίδα - διατηρεί κατάστημα έτοιμου φαγητού), Χουσεϊν Μοχάμεντ Σαντίκ (διατηρεί κατάστημα για τηλεφωνικές συνδιαλέξεις στην Ομόνοια, Μαχαματ Μεϊμ, Χουσεϊν Μοχάμεντ (διατηρεί κατάστημα στην πλατεία Κουμουνδούρου), Ιμπραχήμ Αχμάτ Ταρέκ, Καντίρ Άρης, Ταίρ Χερμίζ (Ιρακινός), Καντί Αγιούπι (ανταποκριτής Al Jazeera)
Παρατήρηση: Στη λίστα που δόθηκε τότε από το Υπουργείο δόθηκε λάθος το όνομα του τότε προέδρου των εργαζομένων στην ΕΥΠ. Το σωστό είναι Κώστας Αγγελάκης και όχι Δημήτρης που αναφέρεται στη λίστα.

Αμέσως μετά αποκαλύφθηκε ότι παρακολουθούνταν και τα τηλέφωνα της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ, με κυριότερο αυτό του τότε διοικητή της ΕΥΠ πρέσβη κ. Ι. Κοραντή.

Έντονη ήταν η αντίδραση της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης. Ο τότε πρόεδρος της Αρχής Ανδρέας Λαμπρινόπουλος τόνισε, ότι το αρμόδιο θεσμικό όργανο δεν είχε κάποια ενημέρωση για τις υποκλοπές σε κινητά τηλέφωνα, πριν από την συνέντευξη Τύπου των υπουργών και επισήμανε ότι η Αρχή θα εξετάσει την υπόθεση.

Το χρονικό της υπόθεσης… 

Μάιος 2004: 
Έναρξη Τηλεφωνικών Υποκλοπών
Ιούνιος - Αύγουστος 2004: 
Οι μισοί αριθμοί από τους 14 συνολικά που υπέκλεπταν τα κινητά, ενεργοποιούνται

4 Μαρτίου 2005
Η Vodafone ειδοποιείται από τον προμηθευτή της Ericsson, ότι στα πλαίσια τεχνικού ελέγχουν εντοπίστηκε στο λογισμικό δύο κόμβων της Vodafone, ειδικό «λογισμικό» που επέτρεπε τη διενέργεια τηλεφωνικών υποκλοπών.

Το εν λόγω λογισμικό ήταν εντελώς άγνωστο στην Ericsson και τη Vodafone

Δεν είχε ακόμη ανιχνευθεί ο τρόπος “εισαγωγής” του λογισμικού στα συστήματα της Vodafone

7 Μαρτίου 2005
Προσδιορίστηκε το συγκεκριμένο “τμήμα” του λογισμικού που επέτρεπε τις υποκλοπές

8 Μαρτίου 2005
Ο κ. Κορωνιάς έδωσε εντολή για την άμεση αφαίρεση του συγκεκριμένου λογισμικού.
Συνεχίστηκαν οι έλεγχοι της Vodafone για τον εντοπισμό τυχόν επανεμφάνισης του ύποπτου λογισμικού.

10 Μαρτίου 2005
Επικοινωνία του διευθύνοντα σύμβουλου της Vodafone, κ. Γιώργου Κορωνιά, με το διευθυντή του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Γιάννη Αγγέλου
Συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου του Κορωνιά με τους Αγγέλου, Βουλγαράκη (20.00)

11 Μαρτίου 2005
Η λίστα των παρακολουθούμενων “φθάνει” στα χέρια του κ. Βουλγαράκη
Οι έρευνες αρχίζουν από την Ελληνική Αστυνομία και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών
Ενημερώνεται ο Πρωθυπουργός που βρίσκεται στη Μαδρίτη
Ο Πρωθυπουργός ζητάει από τον Υπ. Δικαιοσύνης “πλήρη διαλεύκανση του θέματος”
Συνάντηση του κ. Παπαληγούρα με τον κ. Κορωνιά, παρουσία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Δημήτρη Λινού
Ο κ. Κορωνιάς καταθέτει μετά από απαίτηση του Υπ. Δικαιοσύνης γραπτό υπόμνημα
Διατάζεται προκαταρκτική εξέταση

2 Φεβρουαρίου 2006
Δημοσίευμα της εφημερίδας “Τα Νέα” αναφέρει σε άρθρο του ότι οι διωκτικές αρχές εντόπισαν κύκλωμα υποκλοπών κινητών τηλεφώνων.
Ο Υπ. Δικαιοσύνης επικοινώνησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πολιτικούς αρχηγούς, τους οποίους ενημέρωσε για την υπόθεση.

Ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά αγνώστων προσώπων από τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών κ. Ιωάννη Διώτη για “παραβίαση του απορρήτου τηλεφωνημάτων κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, με περαιτέρω παραγγελία για διερεύνηση πιθανής τέλεσης και άλλων αξιοποίνων πράξεων, όπως κατασκοπεία.

3 Φεβρουαρίου 2006
Η Εισαγγελία Πρωτοδικών δίνει εντολή στον 24ο τακτικό ανακριτή Γεώργιο Ακτύπη να διερευνήσει προς κάθε κατεύθυνση την υπόθεση των υποκλοπών.

Η εισαγγελέας Πρωτοδικών Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου μελετά τη δικογραφία που σχηματίστηκε στην Ασφάλεια και παραδόθηκε στην Εισαγγελία πριν από λίγες ημέρες, που αφορά αυτοκτονία στελέχους της Vodafone στις 9 Μαρτίου 2005, προκειμένου να κριθεί αν θα συσχετισθεί με την υπόθεση των υποκλοπών.

Εξηγήσεις ενώπιον της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών καλείται να δώσει η Vodafone.
Στη Δικαιοσύνη αποφάσισαν να προσφύγουν τέσσερα από τα θύματα των τηλεφωνικών υποκλοπών

7 Φεβρουαρίου 2006
Συνεδριάζει η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής με θέμα την ενημέρωση των μελών της σχετικά με το ανακύψαν ζήτημα των τηλεφωνικών υποκλοπών.
Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης έδωσε στη δημοσιότητα τα ονόματα δέκα ακόμη προσώπων που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση.

9 Φεβρουαρίου 2006
Η εφημερίδα “Το Ποντίκι” αποκαλύπτει ότι θύμα των υποκλοπών απήχθηκε από τη CIA τον Ιούλιο του 2004
Συνάντηση Γ. Κορωνιά με την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών
Μήνυση κατά παντός υπευθύνου για την αυτοκτονία του Κ. Τσαλικίδη, κατέθεσε ο συνήγορος της οικογένειας
Διοργανώνεται διαδήλωση για το θέμα των υποκλοπών στα Προπύλαια και πορεία διαμαρτυρίας προς την αμερικανική πρεσβεία…

(συνεχίζεται)
Posted: 25 Jun 2018 12:30 PM PDT
Του Θανάση Ν. Παπαθανασίου
Δρ. Θεολογίας, Διευθυντής του περιοδικού «Σύναξη»
Διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας

Ποια μπορεί να είναι η στάση της Εκκλησίας απέναντι στο ερώτημα της «εθνικής συνεννόησης»;

Πιθανολογώ ότι η απάντηση εκ μέρους εκκλησιαστικών ανθρώπων αναμένεται πανεύκολη και στερεότυπη: «Η Εκκλησία πάντα πρωτοστάτησε στους εθνικούς αγώνες», «Η Εκκλησία είναι εθναρχούσα», ή ακόμα «Ορθοδοξία και ελληνικό έθνος ταυτίζονται». Κατά την ταπεινή μου άποψη, ωστόσο, ακριβώς το γεγονός ότι αυτές οι απαντήσεις αναμένονται ως αυτονόητες, μάλλον αποτελεί πρόβλημα για μια στιβαρή προσέγγιση.

Η απάντηση, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να αρθρωθεί αλλιώς. Η Εκκλησία θα συμβάλει τα μάλα στο ερώτημα της «εθνικής συνεννόησης», αν καλλιεργήσει διαύγεια στα κριτήρια. Διαύγεια και σχετικά με το εθνικό, διαύγεια και σχετικά με το εκκλησιαστικό.

Το μείζον πρόβλημα σήμερα είναι η ικανή σύγχυση όσον αφορά τα κριτήρια. Και η σύγχυση αυτή αφορά όλες τις πλευρές. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σκιαγραφήσω την αναμέτρηση με τα κριτήρια:

Τι αποτελεί εθνικό; Ξέρουμε ότι το επίθετο χρησιμοποιείται κατά βούληση, άλλοτε για να προσδιορίσει κάτι πολύτιμο, κι άλλοτε για να μεταμφιέσει ό,τι βρωμερότερο. Παράδειγμα απλό: Η δικτατορία του 1967 προσδιόριζε εκκωφαντικά τον εαυτό της ως εθνικό. Το 1969 όμως ο Γιώργος Σεφέρης χαρακτήρισε ως εθνική επιταγή την ανάγκη τερματισμού της δικτατορίας. Και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός, τα οποία πλημμυρίζουν και τις μέρες μας. Πράγμα που σημαίνει: Τι νόημα μπορεί να έχει μια επίκληση του «εθνικού», η οποία είναι διαζευγμένη από πανανθρώπινες αλήθειες, όπως η ελευθερία;

Ανάγκη πρώτη, λοιπόν, να πάρουμε τοις μετρητοίς τη φράση του εθνικού μας ποιητή, τη φράση την πολύτιμη, την οποία απειλεί να φθείρει η συχνή κι αναίσθητη επίκληση: «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές». Δεν υπάρχει κάτι εθνομηδενιστικό σ’ αυτή την παραχώρηση προτεραιότητας στην αλήθεια. Οι εθνικές ταυτότητες δεν είναι ομάδες αίματος. Η πατρίδα είναι «ο τόπος του τρόπου» [1]. Του τρόπου ζωής, ο οποίος μας κάνει αυτό που είμαστε κι όχι κάτι άλλο. Το εθνικό, λοιπόν, έχει σπουδαίο περιεχόμενο, εφόσον υποστασιάζει στον τόπο και στον χρόνο τα πολύτιμα πανανθρώπινα.

Η Εκκλησία, από την άλλη, σύμφωνα με το Ευαγγέλιό της, δεν αντλεί ταυτότητα από το έθνος. Δεν είναι προϊόν του. Είναι οικουμενική. Και μάλιστα αποτελεί τον αντίποδα της ειδωλολατρίας του έθνους, δηλαδή του εθνικισμού. Το 1872, σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη καταδίκασε τον εθνοφυλετισμό ως αίρεση. Ξέρουμε παράλληλα ότι στο διάβα της ιστορίας η Εκκλησία δεν υπήρξε συνεπής στην εν λόγω καταδίκη [2]. Αλλά είναι ευτύχημα ότι η καταδίκη του εθνοφυλετισμού (παράλληλα προς την αποδοχή της ιδιοπροσωπίας κάθε λαού) επαναλήφθηκε –έστω και λακωνικά– από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των Ορθοδόξων, τον Ιούνιο του 2016 στο Κολυμπάρι [3]. Η Εκκλησία αντλεί την ταυτότητά της από το όραμα για τη Βασιλεία του Θεού. Την ιδιοπροσωπία κάθε λαού η Εκκλησία την κάνει σάρκα της. Δεν την προσπερνά. Ταυτόχρονα όμως, ούτε εγκιβωτίζεται σ’ αυτήν. Τα δεδομένα κάθε λαού καλούνται να γίνουν σάρκα της – όχι όμως σαρκοφάγος της. Σαρκοφάγο έχουμε όποτε το Ευαγγέλιο υποταχθεί στο μερικό και, πολύ περισσότερο, στο μισαλλόδοξο.

Η χριστιανική ταυτότητα είναι θέμα προσωπικής και υπεύθυνης απόφασης. Δεν είναι θέμα ούτε DNA, ούτε μιας συλλογικής ταυτότητας η οποία τάχα κληροδοτείται ανεπίλεκτα. Ταυτόχρονα είναι γεγονός η πολυαίωνη και πολυεπίπεδη συνοδοιπορία Χριστιανισμού και ελληνικού βίου. Συντέθηκε ένας πολιτισμός ο οποίος φέρει έκδηλα τα χνάρια αυτής της συμπόρευσης και για πιστούς και για απίστους. 

Ο πολιτισμός αυτός όντως χρειάζεται να διδάσκεται, όχι ως πειθαναγκασμός του νέου ανθρώπου σε μεταφυσικές αρχές, αλλά ως μία μητρική γλώσσα, η οποία του δίνει τη δυνατότητα να συγκροτηθεί μέσα στον κοινωνικό του χώρο, ώστε να αρθρώσει στην ώρα του τα προσωπικά του «ναι» και τα προσωπικά του «όχι». Είπαμε: η πίστη είναι πάντα προσωπικό άθλημα. 

Σήμερα λοιπόν πολλοί συμπατριώτες μας είναι πολιτισμικώς Ορθόδοξοι, χωρίς να είναι και μεταφυσικώς Ορθόδοξοι. Χαρακτηριστικά δείγματα της «πολιτισμικής Ορθοδοξίας», η οποία πράγματι λειτουργεί συνεκτικά, είναι ο συμβολισμός που έχει λάβει για όλους (επαναλαμβάνω: πιστούς και απίστους) η Ανάσταση, η διάθεση για αλληλεγγύη κ.ά. Ενδεικτική, πάντως, αυτής της πραγματικότητας (της πολιτισμικής Ορθοδοξίας, η οποία δεν διαθέτει πάντα Ορθόδοξη πίστη) είναι μια πρόσφατη έρευνα, με ευρήματα σχεδόν κωμικά σε κάποιες περιπτώσεις: Το 90% του πληθυσμού δηλώνει Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Όμως το 36% από αυτούς που δηλώνονται ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, περίπου δεν πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή! [4]

Πρόκειται για μια απλή αλήθεια: Ελληνική κοινωνία και εκκλησιαστική κοινότητα δεν συμπίπτουν. Αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι η θέση της Εκκλησίας είναι στην ιδιωτική σφαίρα. Η θέση της βρίσκεται στον δημόσιο χώρο, και λόγω της προαναφερθείσας συνοδοιπορίας, αλλά κατεξοχήν λόγω του ότι εκεί είναι η θέση κάθε πρότασης νοηματοδότησης του ανθρωπίνου βίου, και κάθε μήτρας η οποία σφυρηλατεί στάσεις ζωής. Εκεί, στον δημόσιο χώρο, οφείλει να διατυπώνει την άποψή της, να κρίνεται και να διαλέγεται. Αλλά παρουσία τής Εκκλησίας στον δημόσιο χώρο δεν σημαίνει επένδυσή της με κρατική ισχύ [5]. Κάτι τέτοιο είναι ριζικά αντίθετο προς τη φύση της Εκκλησίας. 

Η μεγάλη προσφορά της Εκκλησίας, λοιπόν, στην υπόθεση της εθνικής συνεννόησης είναι να μην κενώσει το Ευαγγέλιο, ακόμα κι αν αυτό φαίνεται ουτοπικό σε δύσκολες περιόδους. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να σταματήσει να λέει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια. Δεν μπορεί να αποσιωπά ότι οι περιπτώσεις εθναρχίας δεν αποτελούν κανονικότητα, αλλά διακινδύνευση και ταλάντωση μεταξύ εξουσιακότητας και ακραίας αυτοθυσίας. Το ίδιο ισχύει και για τον εμβληματικό τύπο του κουμπουροφόρου παπά. Θα εξηγήσω με συντομία τι εννοώ, διότι με αυτό το ενδεικτικό παράδειγμα θα φανεί ίσως τι σημαίνει τιτανομαχία περί τα κριτήρια.

Ο Χριστιανισμός από τη φύση του γεννά έρωτα ελευθερίας. Όποτε, αντιθέτως, εκκλησιαστικοί άνθρωποι εκτρέφουν εθελοδουλία ή υποτάσσονται σε κομματικές υστεροβουλίες (τι ήταν, για παράδειγμα, το ανάθεμα του Βενιζέλου;), απλούστατα προδίδουν αυτό που επικαλούνται. Ο έρωτας της ελευθερίας, λοιπόν, οδηγεί τον Χριστιανό όχι σε παθητικότητα, αλλά σε μη-βίαιη αντίσταση. Αυτό έκανε ο συγγραφέας της «Αποκάλυψης», όταν αποκαλούσε «πόρνη Βαβυλώνα» την αυτοκρατορική Ρώμη [6], αυτό έκανε ο Κοσμάς ο Αιτωλός, αυτό έκαναν και οι μάρτυρες. Κάποιες φορές όμως ο έρωτας της ελευθερίας οδηγεί τους παπάδες σε ένοπλη αντίσταση. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: Η διαφορά του Ορθόδοξου παπά και από τον σταυροφόρο και από τον τζιχαντιστή. Οι κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας απαγορεύουν απολύτως την άσκηση βίας εκ μέρους των κληρικών. Απολύτως! Κανονικά, λοιπόν, όταν ο παπάς παίρνει το όπλο, όχι μόνο δεν έχει την πεποίθηση ότι μ’ αυτό αγιάζει (όπως πίστευαν στις σταυροφορίες ή πιστεύουν στην τζιχάντ), αλλά τολμά μια πράξη ακρότατης αυτοθυσίας. Όχι υπό την έννοια ότι διακινδυνεύει τη ζωή του. Υπό την έννοια ότι διακινδυνεύει την ίδια του τη σωτηρία! Ο Ορθόδοξος παπάς οφείλει να ξέρει πως αν πάρει το όπλο, θα είναι χάριν της αλληλεγγύης προς τους αδικημένους, και ότι μετά από αυτό δεν θα ξαναλειτουργήσει [7]. Αν αυτό το πλαίσιο λησμονείται, τότε τα κριτήρια λησμονούνται, και το αληθές παύει να είναι για το εθνικό η αντιναρκωτική αλογόμυγα!

Όσοι παραξενεύονται μ’ αυτά, ας αναλογιστούν πότε και γιατί ο Σολωμός διατύπωσε την ολόφωτη φράση «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές»! Το θυμίζω: Το 1849 ο ποιητής έγραψε τον «Πόρφυρα», ποίημα συγκλονιστικά και βαθύψυχα θρηνητικό για τον Άγγλο στρατιώτη Ουίλιαμ Μιλς, ο οποίος υπηρετούσε στα στρατεύματα κατοχής της Κέρκυρας, και ο οποίος, κολυμπώντας στα νερά της, κατασπαράχθηκε από τον καρχαριοειδή «πόρφυρα». Ανάμεσα σε άλλα, ο ποιητής έφερνε στα μάτια και στην καρδιά του αναγνώστη τη νοσταλγία του νεαρού Άγγλου για την πατρίδα και τη μητέρα του, με ένταση πικρή! Μα κάποιος φίλος του Ζακυνθινού ποιητή δυσανασχέτησε, και του είπε πως θα ήταν προτιμότερο να έγραφε ένα ποίημα εθνικό, δηλαδή ελληνικής υπόθεσης. Τότε ο Σολωμός του απάντησε με την περιλάλητη φράση! Διότι –το επαναλαμβάνω– τι νόημα μπορεί να έχει μια επίκληση του «εθνικού» διαζευγμένη από πανανθρώπινες αλήθειες, όπως η συμμετοχή στον πόνο κάθε πλάσματος, η δίψα για αγάπη κλπ.; Αυτή μάλιστα είναι η φράση του ανθρώπου που έγραψε και τους «Ελεύθερους πολιορκημένους»! [8]

Στις 4 Φεβρουαρίου φέτος έγινε το συλλαλητήριο στην Αθήνα για το Μακεδονικό. Ακούστηκαν πολλά, για το αν η θεσμική Εκκλησία έπρεπε να συμμετάσχει ή όχι. Αλλά νομίζω πως το σπουδαίο θα ήταν κάτι πέραν αυτού: Ένα δημόσιο μνημόσυνο υπέρ απάντων των πεσόντων, Ελλήνων και Βουλγάρων, υπέρ αναπαύσεως και υπέρ συγχωρήσεως. Η Εκκλησία δεν διανοήθηκε –ή δεν τόλμησε– να το κάνει. Σκεφτείτε όμως πόσο προχωρημένη, πόσο γόνιμη θα ήταν μια τέτοιας λογής παρέμβαση στο εθνικό. Μια παρέμβαση η οποία πηγάζει από το τι λογής Θεό πιστεύει η Εκκλησία, και δείχνει πώς το αίτημα της ελευθερίας ανταμώνει σταυρικά την ανθρωπιά. Αυτή είναι η κατεξοχήν δική της οπτική, την οποία έχει να καταθέσει στον δημόσιο χώρο, με λόγο και με πράξη.
Όλα αυτά φαίνεται να προϋποθέτουν μια ανθρωπολογική και πολιτική οπτική που κάπως συγγενεύει με το ηττημένο πολιτικό όραμα του Ρήγα Φεραίου:

Σ’ Ανατολή και Δύση και Νότον και Βοριά
για την πατρίδα όλοι να ΄χωμεν μία καρδιά
στην πίστη του καθένας ελεύθερος να ζει
στη δόξαν του πολέμου να τρέξωμεν μαζί […].
Βούλγαροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί
αράπηδες και άσπροι με μια κοινή ορμή
για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί,
να σφάξουμε τους λύκους που το ζυγόν βαστούν
και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά
τους τυραννούν.

Φυσικά, σκληρός λόγος. Αλλά, ας δούμε την ουσία, δηλαδή τα κριτήριά του: Δεν μπορείς να προσεγγίσεις το εθνικό αν ταυτόχρονα δεν κρίνεις τις αυτοκρατορίες (αλλοτινές και τωρινές), οι οποίες τρέφουν συγκρούσεις μεταξύ εθνών και τρέφονται από αυτές. Το κακό δεν προκύπτει από κάποιες εθνικές «ουσίες», αλλά από την προθυμία όσων κάνουν το σπιτικό τους οίκο ανοχής του άδικου.

Και επειδή η Εκκλησία δεν μπορεί να είναι ουδέτερη, αλλά οφείλει να είναι με το μέρος των θυμάτων της ιστορίας, η μαρτυρία της οφείλει να περιλαμβάνει το ότι δεν υπάρχει εθνική υγεία χωρίς έγνοια για την κοινωνική δικαιοσύνη. Η επίκληση του εθνικού δεν μπορεί να γίνεται το άλλοθι για τη μισανθρωπία και την εκμετάλλευση. Εδώ και αιώνες οι αληθείς προφήτες κατήγγειλαν τη διεφθαρμένη άρχουσα τάξη της χώρας:

Ακούστε αρχηγοί και άρχοντες του Ισραήλ […]. Φέρεστε στο λαό μου σαν να ήταν ζώα που τα πάνε για σφαγή. Τους γδέρνετε […] και ξεκολλάτε τις σάρκες από τα κόκαλά τους […]. Ακούστε αρχηγοί και άρχοντες του Ισραήλ, που αποστρέφεστε το δίκαιο και διαστρέφετε το σωστό […]. Οι άρχοντες δωροδοκούνται όταν δικάζουν, οι ιερείς διδάσκουν με πληρωμή και οι ψευδοπροφήτες προφητεύουν με αμοιβή. Κι ύστερα απ’ όλα αυτά τολμούν και λένε: «Ο Κύριος είναι μαζί μας. Δε θα μας βρει κακό!» [9].

Αληθείς προφήτες κατά της εθνικής τους ηγεσίας! Ποιος όμως από τους δύο είναι πραγματικά η πραγματική αντεθνική δύναμη; «Δεν είναι παντού καλό πράγμα η ομόνοια, διότι και οι ληστές συμφωνούν μεταξύ τους», έλεγε ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος [10]. Η αδιαφορία μπροστά στην ταξική αδικία δεν μπορεί να δοξολογείται ως συγκολλητική τάχα ουσία του εθνικού παζλ. Κι επιπλέον, πόσο ψευδής είναι η βεβαιότητα των εκκλησιαστικών χώρων ότι αποτελούν κατοικητήριο του Θεού αυτομάτως και εκ της θεσμικής ιδιότητός τους, δηλαδή ανεξάρτητα από το αν διακονούν το δίκιο κι αν νοιάζονται για το θέλημα του Θεού!

Ανέφερα ως τώρα ότι η Εκκλησία οφείλει να συμβάλλει στο εθνικό με το αληθές, δηλαδή καταθέτοντας από το ίδιο το «είναι» της 1) την οπτική της οικουμενικότητας, 2) τη συνηγορία υπέρ της ελευθερίας, και 3) το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη. Κλείνω προσθέτοντας άλλο ένα: Τη διακονία της δημοκρατίας. Ο κορυφαίος της εθνεγερσίας του 1821, Μακρυγιάννης, ήταν ταυτόχρονα και ο κορυφαίος της δημοκρατίας, στρατευμένος υπέρ του Συντάγματος και κατά της απολυταρχίας (οι αναφορές μου στο κείμενό μου αυτό επίτηδες είναι από ποταμούς της παράδοσης –Ρήγα, Μακρυγιάννη, Σεφέρη–, ακριβώς για να καταδείξω τη δυναμική έμφασή τους στα κριτήρια). 

Στις σημερινές συνθήκες, η Εκκλησία έχει να προσφέρει πολλά, διδάσκοντας ότι ο άνθρωπος είναι σχεσιακό ον και συνηγορώντας υπέρ του κοινωνικού. Αυτό σημαίνει αντιδιαστολή προς δυνάμεις οι οποίες αποδομούν το κοινωνικό. Αντιδιαστολή προς το μεταμοντέρνο το οποίο κονιορτοποιεί κάθε έννοια κοινών κριτηρίων και καμώνεται πως δεν υπάρχουν αντιθέσεις με νόημα. Αντιδιαστολή προς τον οικονομισμό, ο οποίος παριστάνει το μοναδικό περιεχόμενο της ζωής, εξατμίζει την πολιτική ευθύνη, κατασκευάζει παιδεία για δούλους και ροκανίζει τις ανθρωπιστικές σπουδές [11]. Αντιδιαστολή προς την ασύδοτη αγορά, η οποία τις πατρίδες, από τόπο του τρόπου, τις κάνει πάρκινγκ αγορών, και η οποία εκτοπίζει τους ανθρώπους τους σαν ευτελή αναλώσιμα. 

Επαναλαμβάνω: Κορυφαία υπηρεσία της Εκκλησίας στην υπόθεση της συνεννόησης είναι να μην αρνηθεί το ευαγγέλιό της, ακόμα κι όταν αυτό ακούγεται δυσβάσταχτο. Είναι βασική αποστολή της το να καλεί σε έναν αντι-εγωιστικό τρόπο ζωής, και να μαρτυρά ότι η μεγαλύτερη αγάπη είναι να θυσιαστείς για χάρη των φίλων σου [12]. Αν προσέξουμε το ευαγγέλιο, θα δούμε ότι ο Χριστός αυτό, το τελευταίο (τη θυσία για χάρη των φίλων), το είπε αντιδιαστέλλοντας την έννοια του φίλου από την έννοια του δούλου!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Βλ. Γιώργος Μιλτ. Σαλεμής, Παράξενοι φτωχοί στρατιώτες, εκδ. Αλφειός, Αθήνα 2014, σ. 232.
2. Ενδεικτικά: Παρασκευάς Ματάλας, Έθνος και Ορθοδοξία. Οι περιπέτειας μιας σχέσης. Από το ‘Ελλαδικό’ στο ‘Βουλγαρικό’σχίσμα, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2002. Περιοδικό Σύναξη 79 (2001), αφιέρωμα «Εκκλησία και Έθνος: δεσμοί και δεσμά». Μητροπ. Ανδρέας Νανάκης, «Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από την καταδίκη του εθνοφυλετισμού (1872) στον Μακεδονικό αγώνα», Μακεδονικός αγών, 100 χρόνια από τον θάνατο του Παύλου Μελά, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2006, σσ. 49-57.
3. Εγκύκλιος της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη, 2016), παρ. 3 και 15. Βλ. ΕΔΩ
4. Δημήτρης Χαμπεσής, «Έλληνες χριστιανοί ορθόδοξοι με αυξημένο δείκτη ανεκτικότητας» (1-4-2018), ΕΔΩ
5. Βλ. Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Η ρήξη με το μηδέν. Σφηνάκια πολιτικής θεολογίας, εκδ. Αρμός, Αθήνα 22018, ιδίως σσ. 41-56.
6. Αποκ. 17: 1-5.
7. Βλ. Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, «Ανθρωπολογία, πολιτισμός, πράξη. Η χριστιανική ανθρωπολογία και το αίτημα για παγκόσμια ειρήνη», Τρομοκρατία και πολιτισμός (επιμ. Σταύρος Σ. Φωτίου), εκδ. Αρμός, Αθήνα 2013, ιδίως σσ. 88-107.
8. Κατά αφήγηση του Ιάκωβου Πολυλά, «Προλεγόμενα», στο: Διονυσίου Σολωμού άπαντα, τ. Α’ , εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 2012, σ. 39. Βλ. και Βασίλη Μάστορη, «Η αλήθεια του έθνους και το έθνος της αλήθειας» (27-3-2016), ΕΔΩ
9. Μιχαίας 3: 1-2, 9-11. Βλ. και Ησαΐας 5:23.
10. Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις τον Ματθαίον ομιλία 35, PG 57, 405.
11. Πρβλ. Éloi Laurent, Οι οικονομικοί μας μύθοι (μτφρ. Σώτη Τριανταφύλλου), εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2016.
12. Λουκ. 2:14 και Ιω. 15:13, αντίστοιχα. 

* Εισήγηση στο συνέδριο «Εθνική συνεννόηση: Παρόν και μέλλον».
Διοργάνωση: Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, Περιφέρεια Κρήτης και Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κρήτης, Κολυμπάρι Χανίων, 28-4-2018. 

Πηγή: Το blog του Βύρωνα
το είδαμε στο ΑΒΕΡΩΦ
Posted: 25 Jun 2018 11:30 AM PDT
Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης

Με αφορμή την αποστροφή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα (και πολλών άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε άλλες στιγμές) ότι οι εκατοντάδες χιλιάδες που είχαν συγκεντρωθεί στο Σύνταγμα για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην εξυφαινόμενη τότε συμφωνία για το «Μακεδονικό» ζήτημα είναι «ετερόκλητος όχλος», είχα πει ότι επιβεβαιώνεται πως η «αριστερή κομματοκρατία αποτελεί την επιτομή της φασιστικής λογικής της πολιτικής».

Με αφορμή την επαχθή για τη χώρα συμφωνία με τα Σκόπια που έφερε η κυβέρνηση, η φασίζουσα λογική του πολιτεύεσθαι ξεδιπλώθηκε σε όλη της την έκταση. Ο πρωθυπουργός δηλώνει με «γκεμπελική» οίηση ότι δεν θα υποβάλει τη συμφωνία στην κρίση του ελληνικού λαού διότι με την απόφασή του θα εκθέσει τη χώρα!… Η επιτομή της ολοκληρωτικής πολιτικής αρχής διδάσκει όντως ότι η αυθεντία του ενός ακυρώνει εξ ολοκλήρου την όποια αντίθετη βούληση μιας ολόκληρης χώρας.

Συγχρόνως σε μια πρωτοφανή ενορχήστρωση εμετικού πολιτικού λόγου, στην οποία συμμετέχουν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και σύμπας ο ΣΥΡΙΖΑ επιδόθηκαν και συνεχίζουν να επιδίδονται, αντί επιχειρημάτων, σε ύβρεις και χαρακτηρισμούς χαμαιτυπείου (όποιος αντιλέγει στη συμφωνία είναι ακροδεξιός, εθνικιστής, φασίστας, χρυσαυγίτης, συντηρητικός κλπ) με προφανή σκοπό να ενοχοποιήσουν την αντίθετη άποψη, επιδεικνύοντας μια υψηλή περιφρόνηση προς την βούληση σημαίνοντος μέρους της κοινωνίας.

Το ζήτημα, στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι η φασίζουσα λογική της Συριζαίας Αριστεράς, την οποία άλλωστε γνωρίζουμε από τον παρελθόντα βίο της στα πανεπιστήμια και όπου είχε την ευκαιρία να αναλάβει ρόλους. Ο ΣΥΡΙΖΑ με πρώτον τον πρωθυπουργό, δεν αισθάνεται ότι υπηρετεί τη χώρα, ούτε ότι εκπροσωπεί την βούληση της κοινωνίας. Πιστεύει μάλιστα ότι αυτός και οι οικείοι του εκφράζουν την πεμπτουσία της προόδου, απέναντι στην αγελαία, συντηρητική, ιδιοτελή και προσηλωμένη στις αξιωματικές αρχές ενός αντιδραστικού παρελθόντος κοινωνία.

Η κοινωνία αυτή, δεν έχει άλλο ρόλο από εκείνον του αγελαίου ποιμνίου, δηλαδή της άμορφης μάζας, που οφείλει να ακολουθεί χωρίς αντιρρήσεις τον αφέντη καθοδηγητή. Αυτή άλλωστε είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας του δυτικού διαφωτισμού που διακινούν, και αντιτείνουν στο κεκτημένο της δημοκρατίας, με το οποίο πορεύθηκε ο Ελληνισμός μέχρι τον 19ο αιώνα. Αν η σχέση αυτή μεταξύ κοινωνίας των πολιτών και πολιτικής τάξης δεν είναι βαθιά αντιδραστική, τότε τι είναι;

Η πολιτική της Συριζαίας Αριστεράς

 Σε ότι αφορά ειδικότερα στην εξωτερική πολιτική, το δόγμα της Συριζαίας Αριστεράς ότι εχθρός [τους] «δεν είναι ο εθνικισμός των γειτόνων αλλά ο εθνικισμός της ελληνικής κοινωνίας», δεν χρειαζόταν να περιμένει κανείς την παρούσα συγκυρία για να ξεδιπλωθεί. Το διακήρυξαν πλείστες όσες φορές στο παρελθόν, σε όλες τις πτυχές και ευκαιρίες που προσήλθαν να πάρουν θέση για συγκεκριμένα θέματα. Ο αριστερός εθνικισμός, αυτός που σπεύδει να υπηρετήσει τον εθνικισμό του όποιου άλλου (από τις αγορές έως τον εδαφικό ή πολιτισμικό εθνικισμό των γειτόνων), εγγράφεται ως η πεμπτουσία της ιδεολογίας της.

Το πρόβλημα, ωστόσο, έγκειται στο ό,τι ο ελληνικός εθνικισμός δεν είναι εθνικισμός, διότι δεν είναι ούτε εκτατικός στο εξωτερικό πεδίο, ούτε και πολιτειακά αυταρχικός ή φασιστικός. Εξού και η αριστερή πολιτική νομενκλατούρα (και όχι μόνο), όταν δεν εγκαλεί τον κοινό Έλληνα που στοχάζεται το παρελθόν του με όρους συνέχειας ως ακροδεξιό(!), επιλέγει ως συνομιλητή της το γραφικό πολιτικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, το οποίο διατηρούν στην επιφάνεια με τεχνητές αναπνοές για να νομιμοποιούν το δυναστικό καθεστώς της κομματοκρατίας και τις βαθιά αντιδραστικές επιλογές τους.

Το δόγμα αυτό, εκπορεύεται από τη θεμελιώδη και καταφανώς φασίζουσα αρχή ότι μείζων εχθρός της αριστερής εκδοχής της κομματοκρατίας, είναι η κοινωνία και οι κληρονομιές της, ο ελληνικός λαός και η ιστορία του. Αυτόν και αυτήν έχει στοχοποιήσει, μεταξύ άλλων, η Συριζαία Αριστερά, διότι συγκροτούν συμπαγή πολιτισμική οντότητα, πηγή συνοχής και αντίστασης στη λογική της πολιτικής ιδιοποίησης και της συρρίκνωσης της χώρας. Εξού και με κάθε τρόπο επιχειρούν να πλήξουν στον πυρήνα της πολιτισμικής και κοινωνικής συνοχής της χώρας για να είναι ελεύθεροι να ηγεμονεύουν, έχοντας επιλέξει ως πηγή νομιμοποίησης τον «διεθνή» παράγοντα.

Πολύ πριν ανέβουν στη εξουσία οι Δυνάμεις που διαμορφώνουν τον γεωπολιτικό χάρτη στην περιοχή μελέτησαν τις πολιτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας τους και αποκόμισαν τη βεβαιότητα ότι οι απόψεις τους για τα εσωτερικά και τα εξωτερικά ζητήματα της χώρας, πηγαίνουν πολύ πιο περά από τις δικές τους στρατηγικές επιδιώξεις: στο Κυπριακό, στο Σκοπιανό, στα ελληνοτουρκικά και στο Αιγαίο, στο μεταναστευτικό, στο ζήτημα της οικονομικής κρίσης, στην εκχώρηση κρισίμων περιοχών του δημοσίου χώρου στις διεθνείς συμμορίες των ΜΚΟ κλπ.

Ο «Μέγας Ιεροεξεταστής»  

Το ερώτημα λοιπόν δεν εστιάζεται στην φασίζουσα λογική της Συριζαίας Αριστεράς, η οποία γνωρίζει καλά να διαχειρίζεται τους πολίτες όπως ο «Μέγας Ιεροεξεταστής» που αποτύπωσε ο Γκρέκο με το πινέλο του. Το ερώτημα αφορά στην κοινωνία των πολιτών, η οποία εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα βρει το δίκιο της, ή ότι θα εισακουσθεί δρώντας στο πλαίσιο του παρόντος πολιτικού συστήματος της εκφυλισμένης εκδοχής της αιρετής μοναρχίας, της κομματοκρατίας. Το οποίο έχει επιπλέον πεισθεί από τους εκδορείς της ότι είναι δημοκρατία.

Εάν δεν αντιληφθεί, όσο είναι ακόμη καιρός, ότι το πολιτικό αυτό σύστημα επιτρέπει στον φασισμό να σταδιοδρομεί πολιτικά χωρίς να χρειάζεται να ενδυθεί εμφανώς το σχήμα του, να καταδολιεύει ή να ιδιοποιείται το δημόσιο συμφέρον και να εκχωρεί «μερίδια» της χώρας στους ποικίλους όσους εξωτερικούς εθνικισμούς, τόσο θα απορεί και θα διερωτάται πώς συνέβη και οι αγώνες της ενταφιάστηκαν στο απέραντο νεκροταφείο της νεοελληνικής ιστορίας.

Σε τελική ανάλυση, η ελληνική κοινωνία οφείλει να αντιληφθεί ότι δεν δικαιούται να μέμφεται την πολιτική αγυρτεία και την καταφρόνηση της βούλησής της, όταν η ίδια συναινεί σε ένα Σύνταγμα το οποίο επιβάλει στους ταγούς της πολιτικής να αποφασίζουν ό,τι θέλουν, για ό,τι θέλουν, όπως θέλουν, εναντίον της καθολικής θέλησης της κοινωνίας, χωρίς να υπόκεινται στον παραμικρό έλεγχο και κύρωση.

Το μη ανέχεσθαι του άλλα λέγοντος  

Κατά τούτο το Σκοπιανό είναι το αποτέλεσμα του συστήματος αυτού, αλλά και μια μοναδική ευκαιρία, η αντιστασιακή μήτρα της κοινωνίας να αντιληφθεί την αιτία που οι μεγάλες ήττες του Ελληνισμού υπό το κράτος της δυναστικής κομματοκρατίας οργανώθηκαν δια χειρός της πολιτικής του τάξης στην Αθήνα και όχι στα διεθνή σαλόνια ή στα πολιτικά μέτωπα. Με λίγα λόγια, έως ότου η ελληνική κοινωνία των πολιτών αντιληφθεί ότι αιτία του ελληνικού προβλήματος είναι το πολιτικό σύστημα που καθιερώνει το Σύνταγμα, θα συνεχίσει να συσσωρεύει ερείπια για τον εαυτό της και για τη χώρα.

Επομένως, μόνον εάν αλλάξει το πολιτικό σύστημα θα εξαναγκασθεί η πολιτική τάξη να συνεκτιμά την βούλησή της, να διεξάγει δημόσιες πολιτικές και να στοχάζεται με μέτρο το εθνικό συμφέρον. Διαφορετικά, φαινόμενα φασίζουσας πολιτικής συμπεριφοράς, όπως αυτά που ξεδιπλώνει απέναντί της η νομενκλατούρα γύρω από τον Τσίπρα, θα τα βιώνει ως καθεστώς στην καθημερινότητά της, κάθε φορά που θα αντιλέγει στα πεπραγμένα της. Διότι αρχή της φασίζουσας πολιτικής λογικής είναι «το μη ανέχεσθαι του άλλα λέγοντος», η απαξιωτική ενοχοποίηση του «αντιλέγοντος λόγου».

Σε τελική ανάλυση, το πολιτικό αυτό σύστημα, είναι η αιτία που ο αντιστασιακός της χαρακτήρας, τον οποίο κληρονόμησε από τις ιστορικές της διαδρομές η ελληνική κοινωνία, έχει στην πηγή του υπονομευθεί από τις εσωτερικές δυνάμεις που εμπιστεύθηκε να την υπηρετήσουν. Στο πλαίσιο αυτό, αρκεί ο απλός προϊδεασμός για τις σκοτεινές πολιτικές και ιδεολογικές διαδρομές που οδήγησαν στην εκκόλαψη και στη σταδιοδρομία της άρχουσας Αριστεράς, για να κατανοήσει κανείς τον τρόπο του πολιτεύεσθαι απέναντι στην κοινωνία και στη χώρα.

contogeorgis.blogspot.com  
Γερομοριάς  
Τρελογιάννης 
ΑΒΕΡΩΦ
Posted: 25 Jun 2018 11:00 AM PDT





Επίσης την Τετάρτη 27 Ιουνίου ώρα 19.00 στην πλατεία Ελευθερίας στην Ξάνθη

(πατήστε τις αφίσες για μεγέθυνση)
Posted: 25 Jun 2018 10:30 AM PDT
Οι πολίτες ως απλοί θεατές απέναντι στις επιλογές της εξουσίας 

Από τον Βασίλη Παπαγιαννίδη*

Ολα για τον λαό. Ετσι μας τάζουν. Και μας ταΐζουν ψευδείς ελπίδες για μια κοινωνία που θα προσεγγίζει περισσότερο την ουτοπική έννοια της «δικαιοσύνης». Αυτά προεκλογικά. Τότε που μας έχουν ανάγκη. Εμάς και την ψήφο μας. Την προσωρινή εμπιστοσύνη μας θέλουν. Μετά έχουν τέσσερα χρόνια μπροστά τους και αδιαφορούν. Ξέρουν πως η μνήμη μας δεν είναι και η καλύτερη. Και ελπίζουν πως δεν θα θυμόμαστε όλα όσα κάνουν και επηρεάζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μας, χωρίς να μας δίνεται η δυνατότητα να εκφραστούμε. 

Αντιπροσωπευτική δημοκρατία… Μας αντιπροσωπεύουν όμως; Κυβερνούν και νομοθετούν με βάση τη δική μας βούληση; Ή απομονωμένοι και εγκλωβισμένοι στην εξουσία αλλάζουν τα πρότυπά τους; Μήπως το πρότυπο που είχαν και λεγόταν «άνθρωπος» -αν το είχαν- έδωσε τη θέση του σε υλικές αξίες, π.χ. «καρέκλα»; Δεν πολιτικολογώ. Αυτό το φαινόμενο δεν είναι των τελευταίων ετών. Δεν σπανίζει ούτε αποτελεί χαρακτηριστικό μιας πολιτικής παράταξης μονάχα. Είναι χαρακτηριστικό ενός πολιτικού συστήματος που αναδεικνύεται από το εκλογικό σώμα και εκεί «παίρνουν διαζύγιο».

Ο καθένας τραβά τον δρόμο του. Ο λαός επιστρέφει στις δουλειές και τις οικογένειές του και οι εκλεγμένοι άρχοντες απολαμβάνουν τα προνόμια της εξουσίας δημιουργώντας μια «παράλληλη κοινωνία»: την κοινωνία των αρχόντων. Αυτές οι δύο κοινωνίες (του λαού και των αρχόντων) είναι σαν δύο παράλληλες γραμμές που συνυπάρχουν αλλά δεν τέμνονται ποτέ.

Κι όμως, εκτός των εκλογών το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα να επιτευχθεί μια επικοινωνία μεταξύ των δύο αυτών κοινωνιών με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος: είτε για κρίσιμο εθνικό ζήτημα είτε για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα.

Πριν από λίγες μέρες ήρθαμε σε συμφωνία με τα Σκόπια. Βασικά δεν ήρθαμε. Ηρθε η κυβέρνησή μας. Σε κάτι τόσο κρίσιμο και σημαντικό δεν ζητήθηκε η γνώμη μας. Παρά τις διαδηλώσεις και τη μαζική αντίθεση στη συμφωνία αυτή από την πλευρά του εκλογικού σώματος, δεν διενεργήθηκε δημοψήφισμα. Ο λαός φιμώθηκε για τα καλά και ως απλός θεατής υποχρεώθηκε να παρακολουθεί τη συμφωνία χωρίς να μπορεί να εκφράσει κάποια άποψη.

Θυμάμαι το προεκλογικό σποτ «για τις ανάγκες των πολλών». Ετσι είναι. Αλήθεια έλεγε. Τα πάντα για τον λαό. Τίποτα, όμως, μαζί με τον λαό… 

*Δικηγόρος, LLM Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης

πηγή



Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)