Σάββατο 2 Ιουνίου 2018

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily


Posted: 01 Jun 2018 09:30 AM PDT
Αναταράξεις αναμένεται να επιφέρει και πάλι στα πολιτικά - εκκλησιαστικά - δικαστικά και κοινωνικά δρώμενα ο όρκος των χριστιανών ορθόδοξων (Χ.Ο.), κάτι το οποίο παραμένει σε κατάσταση νάρκωσης εδώ και δεκαετίες

Το τεράστιο ζήτημα του όρκου των Χ.Ο. αναβιώνει και πάλι. Τώρα, καλείται να λύσει τον γόρδιο δεσμό το Συμβούλιο της Επικρατείας. Κι αυτό διότι υποψήφια δικηγόρος ανακινεί το όλο θέμα ζητώντας δικαστικά να νομοθετηθεί, πέραν του θρησκευτικού και πολιτικού όρκου, η δήλωση υπόσχεσης, δηλαδή το «Δηλώνω επικαλούμενη τη συνείδησή μου».Καταρχάς, η υποχρέωση ορκοδοσίας προβλέπεται στη νομοθεσία μας για μάρτυρες, ενόρκους, διαδίκους, πραγματογνώμονες, πρόσωπα που καταλαμβάνουν θέσεις ή αξιώματα στον δημόσιο τομέα κ.τ.λ. και αποβλέπει στην ενίσχυση της εγγύησης της αξιοπιστίας. Ο τύπος του χριστιανικού όρκου είναι ο εξής: «Ορκίζομαι ενώπιον του Θεού να πω ευσυνείδητα όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε». Ο πολιτικός όρκος είναι: «Δηλώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου ότι θα πω όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια χωρίς να προσθέσω ούτε να κρύψω τίποτε».

Ο πολιτικός όρκος δίνεται από όσους: α) δεν πιστεύουν σε καμιά θρησκεία, β) πιστεύουν σε θρησκεία που απαγορεύει τον όρκο και γ) δεν θέλουν να φανερώσουν το θρησκευτικό τους φρόνημα ανεξάρτητα από το περιεχόμενό του. Ετσι, πτυχιούχος της Νομικής Σχολής, χριστιανή ορθόδοξη στο θρήσκευμα, κλήθηκε να δώσει τον προβλεπόμενο όρκο, προκειμένου να μπορεί να ασκεί το δικηγορικό επάγγελμα. Ωστόσο, επικαλούμενη τόσο λόγους θρησκευτικής συνείδησης -και συγκεκριμένα αναβιώνοντας το παγωμένο θρησκευτικό ζήτημα ότι η επιβολή του όρκου σε Χ.Ο. έρχεται σε αντίθεση με το Ευαγγέλιο- όσο και τη νομοθεσία (διεθνή, ευρωπαϊκή και ελληνική), ζήτησε να δώσει απλή υποσχετική δήλωση αντί του θρησκευτικού ή πολιτικού όρκου. Παράλληλα, ζήτησε να αντικατασταθεί το «ορκίζομαι ενώπιον του θεού» με το «δηλώνω επικαλούμενη τη συνείδησή μου». 

Ο Κώδικας Δικηγόρων στο άρθρο 24, που αφορά τους νέους δικηγόρους, προβλέπει ως προϋπόθεση απόκτησης της δικηγορικής ιδιότητας την ορκωμοσία ενώπιον δημόσιας συνεδρίασης δικαστηρίου. Συγκεκριμένα για τους χριστιανούς ορθόδοξους προβλέπει τον τύπο: «Ορκίζομαι ενώπιον του Θεού»

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης προ του αιτήματος της υποψηφίας δικηγόρου κατέφυγε στο Εφετείο της συμπρωτεύουσας, το οποίο απέρριψε το αίτημα να μη δώσει όρκο αλλά να κάνει δήλωση («δηλώνω επικαλούμενη τη συνείδησή μου»).

Η υποψήφια δικηγόρος στη συνέχεια προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Στην αίτηση ακύρωσής της επισημαίνει ότι ως Χ.Ο. και ακολουθώντας την εντολή του Ιησού Χριστού «Εγώ δε λέγω υμίν μην ομόσαι όλως» (εγώ, όμως, σας λέω, να μην ορκιστείτε καθόλου), επιθυμεί -επικαλούμενη τη συνείδησή της- να δώσει απλή υποσχετική δήλωση. Η θρησκευτική της συνείδηση προσθέτει, δεν της επιτρέπει να δεχθεί ούτε τον πολιτικό όρκο, καθώς αυτός δίδεται από άθεους ή άθρησκους.

Εξάλλου, ο πολιτικός όρκος μπορεί να μην περιέχει το ρήμα «ορκίζομαι», αλλά σύμφωνα με το πνεύμα του νόμου δεν προβλέφθηκε για τους ορθόδοξους χριστιανούς. Η υποχρέωση που προβλέπει ο Κώδικας Δικηγόρων να δώσει πολιτικό όρκο, επισημαίνει η υποψήφια δικηγόρος, σημαίνει περιορισμό έκφρασης της θρησκευτικής της ελευθερίας, καθώς πρεσβεύει σε θρησκεία που απαγορεύει τον όρκο. 

Η αναγκαστική επιβολή είτε του θρησκευτικού είτε του πολιτικού όρκου με παράλληλη άρνηση της αντικατάστασής τους με δήλωση συνείδησης παραβιάζει τόσο την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όσο και το Σύνταγμα (άρθρα 13 και 28), ενώ αντιστρατεύεται το άρθρο 9 της υπερνομοθετικής ισχύος Σύμβασης της Ρώμης. Η άρνηση να δώσει υποσχετική δήλωση αντιστρατεύεται τη νομοθεσία, αλλά και η άρνηση του Εφετείου Θεσσαλονίκης έχει ελλιπή αιτιολογία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της.

Η σχετική διάταξη τόσο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (άρθρο 408) όσο και του Κώδικα Δικηγόρων παραβιάζει την ελευθερία της θρησκευτικής της συνείδησης και της συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, όπως σημειώνει η προσφεύγουσα στο ΣτΕ.

Σε άλλο σημείο αναφέρει ότι η απλή υποσχετική δήλωση στην οποία ζητεί να προβεί είναι ισότιμη εξ απόψεως εννόμων συνεπειών με τον όρκο.

«Καθίσταται σαφές», υπογραμμίζει η προσφεύγουσα στη Δικαιοσύνη, «ότι η δήλωση στην οποία ζητώ να προβώ επικαλούμενη τη συνείδησή μου είναι ισότιμη εξ απόψεως εννόμων συνεπειών με τον όρκο, αφού βαρύνουσα σημασία δεν έχει ο όρος “όρκος”, αλλά η επίκληση κάποιου παράγοντα που κατέχει εξέχουσα θέση στην ιεραρχική κλίμακα αξιών, παράγοντας που μπορεί να είναι και μόνο η συνείδηση με όλο το ειδικό βάρος που αυτή φέρει ως βασικό χαρακτηριστικό του προσώπου». Μάλιστα, σημειώνει ότι «η δημόσια διαδικασία για την απόκτηση της δικηγορικής ιδιότητας διασφαλίζει πανηγυρικά τον σεβασμό στο δικηγορικό λειτούργημα και τις συνδέουσες αυτό υποχρεώσεις» και «η δημόσια διατύπωση αποτελεί μια δέσμευση για τον ενδιαφερόμενο δικηγόρο ότι θα ανταποκριθεί στα καθήκοντα που καλείται να αναλάβει».

Πηγή: protothema.gr
το είδαμε ΕΔΩ
Posted: 01 Jun 2018 08:30 AM PDT
Της Χαράς Νικοπούλου

E​κδόθηκε ​ανήμερα της επετείου της αλώσεως της Πόλεως από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ το πρώτο βιβλίο που έγραψα με την βοηθεια του Θεού με τίτλο:" Η ειμαρμένη ζει". 

«Εἱμαρμένα καί σύμφωνα μέ τήν Εἱμαρμένη (πρέπει νά ἀποκαλοῦμε) τά ὃσα εἶναι ἐπακόλουθα ἐκείνων πού προηγήθησαν ὡς πρός τήν διάταξη τῶν πραγμάτων ὑπό τοῦ Θεοῦ», ὑποστήριζε ὁ ἱερεύς τοῦ Ἀπόλλωνος, Πλούταρχος, μέ τόν Ἃγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο νά συνηγορεῖ δύο καί πλέον αἰῶνες ἀργότερα, ὁρίζοντας, λακωνικῶς, τήν Εἱμαρμένη, ὡς «εἱρμό τῶ Θεῷ τυπουμένων». Ἓνας εἱρμός, κατά τόν ὁποῖον «τὰ μὲν γεγονότα γέγονε, τὰ δὲ γινόμενα γίνεται, τὰ δὲ γενησόμενα γενήσεται , νοούμενος ὡς «νόμος τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προνοίᾳ διοικουμένων». Κι αὐτός εἶναι ὁ Νόμος πού ὁρίζει τίς ζωές μας, γιατί «ἡ Εἱμαρμένη τῶν βροτῶν γράφεται ἀπό τά Θεῖα».

Τὰ χρόνια ποὺ ἒζησα στὸ Μεγάλο Δέρειο, ἀλλὰ καὶ τὰ δύο ἑπόμενα μετὰ τὴν ἀποχώρησή μου ἀπὸ τὴν Θράκη, ἀποτέλεσαν τὴν πηγὴ ἐμπνεύσεως τῶν παρακάτω κειμένων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ βάση γιὰ τὴν σύνταξη τῶν ὁμιλιῶν ποὺ ἒχω δώσει σὲ ὃλη τὴν Ἑλλάδα. Κάποτε, λοιπόν, στὸ Μεγάλο Δέρειο εἶχε χιονίσει πέντε συνεχόμενες ἡμέρες. Δὲν εἲχαμε ρεῦμα, οὒτε καὶ θέρμανση. Ἀκούγαμε μόνο τὸν ἰμάμη νὰ φωνάζει πέντε φορὲς τὴν ἡμέρα, θυμίζοντας μας πὼς ἤμαστε σκλαβωμένοι. Τὴν ἓκτη ἡμέρα βγῆκε ὁ Ἣλιος. Ἢμαστε ἀποκλεισμένοι στὰ χιόνια, δύο χριστιανοὶ σὲ ἓνα χωριὸ μὲ χίλιους μουσουλμάνους. Κύτταξα πρὸς τὸ ὂρος Σάπκα καὶ εἶπα μέσα μου: Πίσω ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ βουνὸ εἶναι οἱ Ἓλληνες, πρέπει νὰ ἀντέξεις γι᾽ αὐτούς. Καὶ ἂντεξα… 

Ἒτσι σήμερα εἶμαι ξανὰ πίσω στὴν Θράκη. Ὃλοι ἐσεῖς οἱ Ἓλληνες ποὺ τότε ἤσαστε πίσω ἀπὸ τὸ βουνό, καλεῖστε νὰ ἀντέξετε τὸν χειμῶνα ποὺ ἒρχεται. Ἂν τὸ κατάφερα ἐγώ, τότε σίγουρα μπορεῖτε καὶ ἐσεῖς. 

Τὸ βιβλίο αὐτὸ, που απευθύνεται σε κάθε ελληνική οικογένεια, σε κάθε έφηβο που αντιστέκεται και ονειρεύεται, ανεξαρτήτου ηλικίας, εἶναι ἀφιερωμένο σὲ ὃλους ἐσᾶς. μικρούς και μεγάλους ποὺ θὰ τὰ καταφέρετε, και ειδικότερα στόν παππού μου Ἀθανάσιο Φαρμάκη, ὁπλαρχηγό τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ ἀγώνα.

Ευχαριστώ θερμά τον Ζωγράφο Ιωάννη Λουκίδη που αποτύπωσε με μοναδικά έργα τις σκέψεις που καταγράφονται σε αυτό το βιβλίο, καθώς και την οικογένεια του κυρίου Ιωάννου Γιαννάκενα και τις εκδόσεις Πελασγός που αποτελούν ποικιλοτρόπως εδώ και χρόνια το ''χιλιάρμενο'' που ταξειδεύει τις σκέψεις μου..

ΤΊΤΛΟΙ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ:

ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ.
ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ»
Η ΑΡΕΤΗ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ
Η ΔΩΡΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΡΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Η ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ ΖΕΙ
Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΜΑΝΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Ἡ εὐχὴ τῆς Μακεδόνισσας Μάνας
ΘΑΝΑΤΩ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΤΗΣΑΣ
ΛΟΓΙΚΗ ΕΝ ΠΑΡΑΛΟΓΩ
ΝΕΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ, ΝΕΟΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ
Ο «ΑΓΙΟΣ» ΕΦΙΑΛΤΗΣ
Ο «ΑΝΙΕΡΟΣ» ΓΑΜΟΣ
Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
ΟΙ ΠΕΠΤΩΚΟΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΑΝΙΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ.
ΟΤΕ ΓΑΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΛΕΥΣΕΤΑΙ
ΠΟΣΟ ΚΡΑΤΑ ΕΝΑ «ΜΗΔΕΝ»
Σ᾽ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΑΝ ΣΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ Τ᾽ΑΧΝΑΡΙΑ 
ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΩΝ «ΚΡΥΦΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ»
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑΜΕ (Στοὺς Ἓλληνες μαθητὲς)
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΟΛΟ ΜΕΣΑ Σ᾽ ΕΝΑ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
ΑΕΝΑΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΡΑΚΗ.
Η ΠΟΛΗ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ .
Η ΤΩΡΑ Η ΠΟΤΕ
ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΞΗ
Posted: 01 Jun 2018 07:30 AM PDT
Του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου 
(Αρθρογράφου -Σχολιογράφου)

Διακατέχομαι από έντονη αμφιθυμία τον τελευταίο καιρό.

Σκοπιανό, συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, Κοτζαμάνης, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, πατριώτες και προδότες, ισορροπημένοι και ανισόρροποι, καλοδεχούμενη ή αποκρουστική βία (;). Μπερδεύομαι, αλλά και εκνευρίζομαι με όλους αυτούς τους γελοίους τύπους οι οποίοι ανοηταίνουν καθ' έξιν.

Θωκουχική (Θωκούχοι =κάτοχοι θώκων/αξιωμάτων) αδεία και ημετέρα ανοχή και βλακεία!...
(Ως συνήθως) μπλεγμένοι, πελαγωμένοι, ουραγοί ασθμαίνοντες παρα- κολουθητές των γεγονότων τα οποία τρέχουν.

Αντί σύνεσης, περισυλλογής, ομοψυχίας, συνεννόησης και συναπόφασης, επιλέγουμε τον ξερολισμό, τον διχασμό.

Όταν φθάνουμε στο απροχώρητο, στο μη παρέκει αρχίζουμε τους αυτοσχεδιασμούς.

Προτείνει ... συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Αιγαίου με την Τουρκία ο τ. Υπουργός των Οικονομικών μας (;). Μεγαλοφυής σύλληψη ... στην τραγικότητά της. Ασχολίαστη. Χαμογελαστά απογοητευμένος ο νυν Υπουργός μας των Εξωτερικών μας ενημερώνει: "Οι συνομιλίες μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών έχουν λήξει και η τελική συμφωνία για το όνομα θα γίνει μεταξύ των Πρωθυπουργών" (!)

Αφήνοντας - όλοι μας- τις κομματικές προτιμήσεις, τα αριστερο-δεξιο- πλάγια πρόσημα και ιδεοληψίες, ας σοβαρευτούμε και ας προσέξουμε:
Δύο Υπουργοί και ένας αξιοδάκρυτος ξένος διαμεσολαβητής, αποτυχημένος εδώ και δεκαετίες, προσπαθούν μάταια να λύσουν το πρόβλημα. 

Δεν τα καταφέρνουν και αναλαμβάνουν δράση άλλοι, πιο υψηλόβαθμοι / Πρωθυπουργοί. Έκτακτα!

Αλλά τι σημαίνει αυτό; Πως ένα τέτοιο εθνικό θέμα το χειρίζονται - ανά δύο - συνομιλητές;

Ασφαλώς και αυτό δεν θα ήταν αφύσικο, αν σύσσωμος /ενωμένος ο "πολιτικός " κόσμος και η πλειονότητα του λαού θα συμφωνούσε να εκπροσωπηθεί από ένα άτομο. Υπάρχει κάτι τέτοιο τώρα; Υπάρχει νομιμοποίηση, εκπροσώπηση, ομοψυχία; Ασφαλώς και όχι!
Διάσταση ενδοκομματική, ενδοκυβερνητική, εναντίωση του λαού, όπως έδειξαν τα συλλαλητήρια και οι συνεχείς διαμαρτυρίες. Ποιόν τελικά εκπροσωπούν; Τον εαυτό τους;

Αν συμφωνήσουν (το έχουν ήδη κάνει παρασκηνιακά;) αύριο στο χ ή ψ όνομα, θα το φέρουν προς ψήφιση. Ε, και; Τι σημαίνει αυτό; Ανεξάρτητα αν ψηφιστεί ή καταψηφιστεί, πρακτικά η διχαστική ζημιά έχει γίνει.

Δεν το αντιλαμβάνονται; Αν όχι, τους το γράφω και τους προειδοποιώ (φαντάζομαι θα το κάνουν και άλλοι Έλληνες Πατριώτες).

Αλήθεια: Γιατί αρέσκονται στα ... πρωθύστερα; 
Γιατί δεν εξηγούσαν στο λαό τα συν και τα πλην; 
Γιατί περιφρονούν την εκπεφρασμένη βούλησή του; Αγνοούν τον ρόλο τους, ως εκπροσώπων του εκλογικού σώματος; 
Γιατί, εμείς, θα πρέπει να ασχολούμαστε με τα αυτονόητα;
Αρχίζω και ανησυχώ επειδή η -όντως- πλούσια ελληνική γλώσσα δεν με καλύπτει με ευστοχότερους χαρακτηρισμούς /επιθετικούς προσδιορισμούς.

Όταν απελπίζομαι το ρίχνω στο καλαματιανό ή σφυρίζω κλέφτικα, είτε καταφεύγω στο χιούμορ μου:

Να μοιράσουμε τα -εδαφικά- ιμάτιά μας και τον εθνικό (Σ.Σ Υποθηκευμένο ... για 99 χρόνια!) πλούτο μας, με όλους τους γείτονες.

Άλλωστε τι καλοί χριστιανοί είμαστε. Ως εθνικοί καραμουρτζούνηδες να δώσουμε ό, τι μας ζητούν και ακόμη κάτι παραπάνω. Χριστιανοί είμαστε, Δημοκράτες (νομίζουμε πως) είμαστε, φιλότιμοι - δεν το συζητώ- χαζοχαρούμενοι χαβαλετζήδες - το προσυπογράφω.

Αποτελεί θλιβερή εξέλιξη η κομματική εκμετάλλευση του ατυχέστατου περιστατικού του προπηλακισμού και ξυλοδαρμού του Δημάρχου Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς όμως παραδοσιακοί ανεπαρκείς μικρόνοες διχαστές μικροπολιτικάντηδες των παρατάξεων, βρήκαν την ευκαιρία να μας επαναφέρουν στο εθνοκτόνο γήπεδο του εμφυλίου!!!

Τραγικές, αηδείς, ακατανόμαστες φιγούρες του Τόπου. 

Παραίνεση προς αριστερούς προσηματούχους:
Σύντροφοι, αφήστε τα αυτά, αυτές τις συγκρίσεις, γιατί δεν σας συμφέρουν. 
Οι λίστες των θυμάτων βιαιοτήτων κατά προσωπικοτήτων δεν είναι συγκρίσιμες. 
Αν δεν ήμουν ορκισμένος πολέμιος των εμφυλιοπολεμικών αλληλοσπαραγμών, θα σας παρέθετα συντριπτικά /αποστομωτικά στοιχεία. Δεν θα το κάνω.

ΥΓ. Σύντροφοι, πήρατε την εξουσία. Τι άλλο θέλετε; Εμφύλιο; 
Τότε ήταν ο στόχος η κατάκτησή της.
Τώρα ποιός είναι; Μήπως η εμφυλιοπολεμική σύγκρουση για την διατήρησή της;
Παράλογη εθνοβόρος επιλογή.
Posted: 01 Jun 2018 06:30 AM PDT
Γράφει ο Δημήτρης Κακογιάννης

Με αφορμή τα όσα γίνονται στη γειτονική μας Ιταλία όσον αφορά στο σχηματισμό κυβέρνησης και στον πανικό που έχει προκαλέσει στην ηγεσία της Ε.Ε. και στο φάσμα του Ευρώ, καλό είναι να ανατρέχουμε στην ιστορικότητα της δημιουργίας της Ε.Ε. και την εύθραυστη ύπαρξή της. 

Με το ξέσπασμα δύο παγκόσμιων πολέμων που εκτυλίχτηκαν κυρίως στην Ευρώπη με εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπινες ζωές να χάνονται και τεράστιες καταστροφές σε υποδομές και εγκαταστάσεις αποτέλεσμα αφρόνων πολιτικών επιδιώξεων, κάποιοι που ξεχώρισαν και ανέλαβαν να κυβερνήσουν μετά τον πόλεμο προσπάθησαν να εμποδίσουν την επανάληψη των αιτίων που θα επαναλάμβαναν παρόμοιους ολέθρους.

Οι οραματιστές αυτοί ηγέτες εμπνεύστηκαν τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οραματίστηκαν μια Ευρώπη στην οποία θα κυριαρχεί η ειρήνη και η σταθερότητα, η ευημερία και η ασφάλεια των πολιτών. Από αντιστασιακοί μέχρι δικηγόροι, οι ιδρυτές της ΕΕ συνιστούσαν μια ποικιλόμορφη ομάδα ανθρώπων με κοινά ιδανικά: μια ειρηνική, ενωμένη και ευημερούσα Ευρώπη. Πέραν των ιδρυτών της ΕΕ, πολλοί άλλοι εργάστηκαν άοκνα και προσπάθησαν για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.

Όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως τα οραματίστηκαν οι πρωτοπόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι μεγαλόσχημες και ωραιοποιημένες ιδέες γρήγορα πήγαν περίπατο και η ένωση μεταβλήθηκε σε διαχωρισμό, σε Βόρειους και Νότιους όπως στην Αμερική πριν από χρόνια. Ο πλούσιος βορράς και ο φτωχός νότος. Ο αφέντης και ο δούλος. Η πλουτοκρατία να επιβάλλεται στην φτωχολογιά. Με ένα άκρατο ετσιθελισμό τα κράτη γίνανε προτεκτοράτα. Συντάγματα και νόμοι έπαψαν να ισχύουν είτε επειδή διεφθαρμένοι πολιτικοί τα έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους επιδεικτικά και απαξιωτικά χωρίς να δίνουν λογαριασμό, ενώ η δικαστική εξουσία αποποιήθηκε την ισχύ της (γιατί άραγε;;) να επιβάλλει την εφαρμογή των νόμων και έγινε υποχείριο αυτών των διεφθαρμένων εξουσιαστών, είτε γιατί επιβλήθηκαν κανόνες από τους επικυρίαρχους δανειστές ισχυρότεροι από τα Συντάγματα και τους Νόμους με την δουλοπρεπή αποδοχή και ανοχή κυβερνήσεων.

Κράτη έγιναν υποτελή και στερήθηκαν κυριαρχικά τους δικαιώματα όχι επειδή έχασαν σε πόλεμο, αλλά επειδή ετσιθελικά τους επιβλήθηκαν δυσβάσταχτοι όροι, υποκύπτοντας σε απαιτήσεις δανειστών, που όπως αποδείχτηκε είχαν το ίδιο ολέθριο αποτέλεσμα ενός πολέμου, όπου ενώ δημιουργήθηκαν εκατομμύρια θύματα με την εξαθλίωση, την φτωχοποίηση ακόμα και με την θανάτωση που τώρα προέκυψε από αυτοκτονίες πολιτών, οι δημιουργοί αυτών των συνθηκών υποτέλειας δεν έχασαν τίποτα, δεν χρειάστηκαν πολυδάπανες πολεμικές μηχανές, δεν έχασαν έμψυχο υλικό δεν ζημίωσαν σε υποδομές αλλά απλά δάνεισαν χρήμα. Χρήμα πραγματικό ή εικονικό δεν έχει σημασία, το ίδιο αποτέλεσμα έφερε αυτός ο δανεισμός.

Γιατί δηλαδή να ξεκινήσει κατακτητικό πόλεμο η Γερμανία όπως είχε κάνει ο Χίτλερ που στο τέλος έχασε και τη ζωή του και καταστράφηκαν οι πόλεις της από τους βομβαρδισμούς των συμμάχων όταν σήμερα μπορεί να επιβληθεί στους ευρωπαίους με την οικονομική της ισχύ και να τους γονατίσει πιο άμεσα και αποτελεσματικά;;

Και το κυριότερο, με το χαμόγελο στα χείλη, με χαιρετούρες και χτυπήματα στην πλάτη των προσκυνημένων ηγετών, ωραιοποιώντας την καταστροφή του και την υποδούλωσή τους σε βάθος δεκαετιών.

Οι όποιες βιομηχανίες υπήρχαν στις μικρές χώρες που παρήγαγαν, απασχολούσαν εργαζόμενους, έκαναν εξαγωγές προϊόντων και ενίσχυαν τον κρατικό προϋπολογισμό έκλεισαν αδύναμοι να ανταγωνιστούν τους γερμανικούς κολοσσούς και το γύρισαν στις «εισαγωγές» με συνέπεια την επιβάρυνση του εμπορικού ισοζυγίου.

Ασχολούμενοι οι δυτικές ηγεσίες με τις οικονομικο-πολιτικές διεργασίες και την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν τεράστια αποθεματικά οι μεν και λύσεις επιβίωσης οι δε, αγνοούν τα μαύρα σύννεφα που συσσωρεύονται στον ευρωπαϊκό και κατ επέκταση τον δυτικό ουρανό, σύννεφα που δημιουργούνται από την άγρια εξάπλωση της απειλής της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης των λαών και ενώ οι ευημερούσες χώρες πλούτισαν τα θησαυροφυλάκια τους με απίθανα πλεονάσματα οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου παρήγαγαν αντίστοιχα ελλείμματα.

Ερώτημα κρίσιμο παραμένει, πόσο ακόμα θα αντέξουν οι λαοί σ αυτή την καταδυνάστευση των ισχυρών, αυτών που το δόγμα της λιτότητας έχει γίνει εμμονή για την «επιβίωση» τους αδιαφορώντας για τις όποιες συνέπειες υφίστανται οι πολίτες των χωρών. Σίγουρα, όταν εκδηλωθούν οι όποιες αντιδράσεις δεν θα είναι ούτε μεμονωμένες, ούτε αναίμακτες, ούτε μικρής διάρκειας.

Σε όλα αυτά δε, ήρθε να προστεθεί και ο κίνδυνος του ισλαμοφασισμού.

Ενοχλήθηκε η Δύση από την ύπαρξη των Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ, του Μουαμάρ Καντάφι στη Λιβύη και του Μπασάρ Άσαντ στη Συρία και αποφάσισε να τους εξουδετερώσει εξαπολύοντας πόλεμο κατά των καθεστώτων τους, για να επιβληθεί –λέει- η Δημοκρατία στις χώρες αυτές.

Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε και τα ζούμε καθημερινά, αφού δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο και στις τρεις αυτές χώρες όπου συνεχίζονται ακόμα οι ταραχές με εκατοντάδες θύματα αμάχων και χιλιάδες εκτοπισμένων.

Καταλήγοντας, βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλές εστίες αναταραχών στη Δύση, ακόμα και στην γειτονιά μας, που στο βάθος κρύβουν επί πλέον μια ύπουλη, σοβαρή και μοναδική αιτία, αυτή του θρησκευτικού φανατισμού. Ενός φανατισμού που στην ολοκλήρωσή του κρύβει ζωώδη και απάνθρωπα ένστικτα που αλλοίμονο αν εκραγούν και δεν καταλαγιάσουν.

Πάλι καινούργιος μεσαίωνας ανατέλλει στον ιστορικό ορίζοντα. Και ως γνωστόν όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται καταλήγει σε φάρσα ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση θα είναι και απέραντη τραγωδία.

Καιρός είναι να αντιληφθούν οι «τρανοί» της Ε.Ε. την κρισιμότητα των καταστάσεων που έχουν δημιουργήσει και να πάρουν τα μέτρα τους γιατί δεν κινδυνεύει μόνο η ενότητα της Ε.Ε. αλλά πολλά περισσότερα.

αιέν αριστεύειν
Posted: 01 Jun 2018 05:30 AM PDT
Του Δημήτρη Κωνσταντάρα

Ρίχνω μια γρήγορη ματιά στα «πρωτοσέλιδα» της ειδησεογραφίας: 
§ Σκοπιανό: Το τηλεφώνημα Τσίπρα - Ζάεφ θα λύσει τον γόρδιο δεσμό 
§ Τριγμοί και ψίθυροι στον ΣΥΡΙΖΑ: Ανάστατοι οι βουλευτές, αλλά ο Τσίπρας τους απαντά «λιτότητα τέλος». 
§ Παγκόσμιος εμπορικός πόλεμος: Οι δασμοί Τραμπ, τα αντίποινα, οι επιπτώσεις. 
§ Πέφτει η κυβέρνηση του Μ. Ραχόι - Ο Π. Σάντσεθ αναλαμβάνει πρωθυπουργός 
§ «Μπλόκο» Μητσοτάκη στο Σκοπιανό: Θέμα απώλειας της δεδηλωμένης αν οι ΑΝΕΛ δεν ψηφίσουν τη συμφωνία 
§ Ευαγγελία Αραβανή: Πάντα στο πλευρό του Νίκου Οικονομόπουλου και στην Θεσσαλονίκη.
Και παρακάτω, αρκετά παρακάτω: Λέρος: Εξοργίζει η μητέρα για τους βιασμούς των παιδιών της – «Δεν κάναμε κάτι κακό».

Καταλαβαίνω τους λόγους και τις αιτίες που τα διάφορα Μ.Μ.Ε. τα οποία, προς εντυπωσιασμό, το «ξέσκισαν» το φρικώδες γεγονός της Λέρου αλλά κάποια στιγμή, ιδίως μόλις συνελήφθησαν οι γονείς , σχεδόν το ξέχασαν. Άλλα γεγονότα, ακόμα και ανοησίες, «πουλάνε» περισσότερο. Αυτή είναι η νοοτροπία, αυτή είναι η «ειδησεογραφία» την σήμερον ημέραν με αποτέλεσμα, επειδή δεν υπάρχουν άλλες «εντυπωσιακές» αποκαλύψεις, την τραγωδία της σύγχρονης κοινωνίας μας την «έριξαν» στα χαμηλά.

Αλλά είναι σωστό αυτό; Τα όσα συνέβησαν – ή ΔΕΝ συνέβησαν- σ αυτή την οικογένεια της Λέρου πάνε, τέλειωσαν; Δεν υπάρχει καμία συνέχεια; Αναζήτηση των βαθύτερων αιτίων, των συνεπειών, της νοοτροπίας που ευνόησε ένα πατέρα να βασανίζει –πιθανότατα και να κακοποιεί σεξουαλικά- τα παιδιά του με μια μητέρα να παρακολουθεί απλώς, από το φόβο μήπως κακοποιηθεί κι εκείνη και μια ολόκληρη κοινωνία να μην έχει «πάρει χαμπάρι» το επί χρόνια ολόκληρα συνεχιζόμενο μαρτύριο τεσσάρων παιδιών;

Η κοινωνία μας σάπισε. Η ηγεσία της χώρας έχει άλλες προτεραιότητες. Οι δάσκαλοι ενδιαφέρονται για αυτό που γίνεται στην τάξη. Οι παπάδες θέλουν απλώς να τους καλούν να κάνουν αγιασμό. Η αστυνομία κυνηγά κλεφτοκοτάδες και πορτοφολάδες. Η δικαιοσύνη δεν ήξερε γιατί δεν της είχαν στείλει έγγραφη καταγγελία. Και τα κολαστήρια, σαν το σπίτι της οικογένειας «τάδε», τα αφήνουμε, μέσα στη γενικευμένη αδιαφορία μας να λειτουργούν σαν σύγχρονα Νταχάου ή Άουσβιτς για τα οποία οι τρομοκρατημένοι Δημοκρατικοί πολίτες της Γερμανίας δεν ήξεραν, δεν άκουγαν, ούτε καν μύριζαν τους εκτελεστικούς θαλάμους.

Αλλά έτσι «δουλειά» δεν γίνεται. Φταίνε και τα Μ.Μ.Ε. που με επιπόλαιο τρόπο υποβαθμίζουν τα σοβαρά γεγονότα προς όφελος άλλων, εντυπωσιακότερων ειδήσεων και δεν τα εξελίσσουν. Φταίνε και οι άλλοι «υπεύθυνοι» λειτουργίας του κράτους και του πολιτισμού μας που περιορίζουν τα όρια της ευθύνης τους μέχρι εκεί που θέλουν. Αλλά κατά κύριο λόγο φταίμε εμείς. Οι απλοί πολίτες. Που στη συντριπτική μας πλειοψηφία δε βλέπουμε, δεν ακούμε, δε διαμαρτυρόμαστε, γυρνάμε το κεφάλι απ΄ την άλλη μεριά και δε λειτουργούμε υπεύθυνα παρά μόνο για να κουτσομπολέψουμε, να γελάσουμε και να κάνουμε πλάκα εις βάρος κάποιου.

Σας δυσαρεστώ; Δεν πειράζει. Κάποιος έπρεπε να το κάνει.
Posted: 01 Jun 2018 05:00 AM PDT
1 Ιουνίου 2018

Δελτίο Τύπου

Δυναμική παρουσία της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ στον Ωρωπό! 

Η παρουσίαση της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ την 30 Μαΐου στην όμορφη αίθουσα του κέντρου Ατλαντίς, στη Σκάλα Ωρωπού, επιβεβαίωσε τη δυναμική της Παράταξης και τη σταθερή διαμόρφωση της ζωτικής πολιτικής έκφρασης που έχουν ανάγκη η Ελλάδα και οι Έλληνες πολίτες.

Άτομα όλων των ηλικιών και από όλους τους κοινωνικούς χώρους προσήλθαν και άκουσαν τις πολιτικές θέσεις και τις προτάσεις της Παράταξης για την έξοδο της χώρας από την πολύπλευρη κρίση.

Η παρουσία όλων είναι ενδεικτική της πραγματικής πλέον ανάγκης, κατά τις επερχόμενες εκλογές, το σύγχρονο επικίνδυνο πολιτικό προσωπικό να λάβει την απάντηση που του αρμόζει.

Ο Ωρωπός δείχνει το δρόμο για μια πραγματικά Ελεύθερη Πατρίδα! Συνεχίζουμε, με συνάντηση φίλων στην Κόρινθο στις 4 Ιουνίου και συγκέντρωση-ομιλία στο Αίγιο στις 18 Ιουνίου.

Το Γραφείο Τύπου της Ελεύθερης Πατρίδας

Ακαδημίας 57, ΤΚ 10679, Αθήνα 
• Τηλ. 2103645335 
• www.eleftheripatrida.gr
Posted: 01 Jun 2018 04:30 AM PDT
Εκτός από στρατιωτικούς σκοπούς ένα καλό οδικό δίκτυο θα βοηθήσει μια χώρα να αυξήσει το εμπόριο της αλλά και την ασφάλεια των μεταφορών της. Για παράδειγμα βλέπουμε πολλά Τουρκικά φορτηγά να μεταβαίνουν στην κεντρική Ευρώπη όχι μέσω Βουλγαρίας αλλά μέσω Ελλάδος-ΠΓΔΜ και Σερβίας. Γιατί; Διότι το Βουλγάρικο οδικό δίκτυο είναι απαράδεκτο και πολύ επικίνδυνο. Έτσι χιλιάδες Τούρκοι που διαμένουν στην Ευρώπη ή Τούρκοι φορτηγατζήδες προτιμούν να κάνουν επιπλέον χιλιόμετρα με ασφάλεια.

Τα τελευταία χρόνια επιτέλους φτιάχτηκαν σύγχρονοι δρόμοι στην Ελλάδα. Άμεσα είδαμε τα αποτελέσματα με μειώσεις 65-80% των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων, μειώσεις νεκρών και τραυματιών και μείωση του χρόνου ταξιδιού (πχ η απόσταση Αθήνας –Θεσσαλονίκης μειώθηκε κατά 1 ώρα). Για αυτό το λόγο αναπτύχθηκε άμεσα και το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, αμέσως μόλις συνδέθηκε με την Εγνατία οδό. Συνεχώς βλέπουμε εργοτάξια κυρίως στην Ήπειρο, Θεσσαλία και Πελοπόννησο που εκτός από θέσεις εργασίας μας βοηθούν να έχουμε ένα ευχάριστο, άνετο και ασφαλές ταξίδι. Όμως έτσι αναπτύσσεται και το εμπόριο και μπορούν να μειωθούν τα λειτουργικά έξοδα που μπορούν να βοηθήσουν και σε μειώσεις τιμών και πληθωρισμού.

Όμως στην Ελλάδα γίνονται αυτά τα έργα αλλά πρέπει να δούμε κάποια πραγματάκια για να κάνουμε την κατάσταση καλύτερη. Αυτά που πρέπει να δούμε είναι:

Διόδια. Στην Ελλάδα πληρώνουμε τα υψηλότερα διόδια τα οποία έχουν γίνει ακόμα πιο ακριβά με τις αυξήσεις των κόμιστρων και τις πολλές εγκαταστάσεις διοδίων. Για παράδειγμα προσωπικά για να πάω στην εργασία μου κάθε μέρα πληρώνω € 6,6 δηλαδή περί τα € 132 το μήνα ενώ πριν 5 χρόνια το κόμιστρο ήταν €2,2 την ημέρα δηλαδή περί τα €44 ευρώ το μήνα, μια διαφορά €88. Την ίδια στιγμή ένα φορτηγό για να πάει Αθήνα- Θεσσαλονίκη χρειάζεται πάνω από €200 το οποίο αντανακλάται στις τιμές των προϊόντων. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις έγιναν οι αυξήσεις στα διόδια ανέβηκαν και οι τιμές των προϊόντων. Έτσι πρέπει τα διόδια να μειώσουν τα κόμιστρα. Λένε οι κατασκευαστικές ότι έτσι χρηματοδοτούν τα έργα. Μα αφού τα έργα χρηματοδοτούνται απευθείας από το κρατικό προϋπολογισμό. Αλλά ακόμα και έτσι γιατί δεν γίνονται πιο δίκαια. Για παράδειγμα στην Αττική Οδό μπαίνει κάποιος από την έξοδο Κύμης και βγαίνει στην Έξοδο Κηφισίας δηλαδή μια έξοδο διαφορά και πληρώνει €2,8 το ίδιο κόμιστρο που πληρώνει ένας που μπήκε Ελευσίνα και βγήκε στο Κορωπί!!!! 

Στην Ιταλία, Σερβία, Γαλλία έχουν διόδια στην είσοδο των εθνικών οδών και στην έξοδο. Έτσι ο κάθε οδηγός πληρώνει βάση των χιλιομέτρων που διανύει. Θεωρώ ότι είναι πολύ δίκαιο σύστημα. Επίσης σε πολλές χώρες της Ευρώπης (Τσεχία, Αυστρία, Ελβετία, Βουλγαρία, Σλοβακία) έχουν το vienete ένα αυτοκόλλητο που ο χρήστης το αγοράζει για όσο διάστημα επιθυμεί (ημερήσιο, εβδομαδιαίο, μηνιαίο, τριμηνιαίο, εξαμηνιαίο και ετήσιο). Το κόστος του ετησίου στην Αυστρία € 100!!!. Έτσι εγώ πληρώνω €1500 ευρώ για να πάω στη δουλειά μου ενώ ο Αυστριακός για απεριόριστη χρήση εθνικών οδών πληρώνει €100 το έτος!!!! Με αυτά τα λεφτά και οι κατασκευαστικές θα μπορέσουν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τα έργα αλλά θα μειωθεί και το κόστος μεταφοράς κατά πολύ που θα φανεί άμεσα στην τσέπη μας.

Εγγυήσεις ποιότητας. Μου κάνει εντύπωση ότι οι ίδιες κατασκευαστικές εταιρίες που κάνουν τους Ελληνικούς δρόμους κατασκευάζουν και τους δρόμους στην Σερβία. Όμως οι δικοί μας μετά από ένα διάστημα πλημμυρίζουν, κάνουν λακκούβες κ.α. Στην Σερβία όμως δεν έχουν αυτά τα θέματα. Ο λόγος είναι ότι οι Σέρβοι ζητούν εγγύηση ποιότητας. Όταν αγοράζουμε ένα αυτοκίνητο, μια ηλεκτρική συσκευή κ.α. μας δίδεται μια εγγύηση κάποιου χρονικού διαστήματος. Έτσι και η Σερβία όπως πολλά κράτη (Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία, Ισπανία, Κροατία κ.α.) ζητούν από τους κατασκευαστές τουλάχιστον 5 χρόνια εγγύηση. Στην Ελλάδα δεν το κάνουμε ενώ συνήθως δεν δίδεται το έργο στην πιο συμφέρουσα προσφορά αλλά στην πιο φθηνή. Όμως το αποτέλεσμα είναι κακοτεχνίες και στο τέλος τα πληρώνουμε διπλά και τριπλά τα έξοδα του οδικού μας δικτύου.

Τήρηση κανόνων οδικής κυκλοφορίας. Δυστυχώς εδώ έχουμε σημαντικό θέμα αφού δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο μη τήρησης του ΚΟΚ στο οδικό μας δίκτυο. Ο ίδιος ο υπουργός δημοσίας τάξεως κ Τόσκας είπε ότι δεν υπάρχουν κάμερες ταχύτητας στο οδικό δίκτυο. Έτσι η αστυνομία με τα λίγα περιπολικά που έχουν τα τμήματα τροχαίας προσπαθεί να είναι παντού. Όμως στο εξωτερικό (Σερβία, Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία κ.α.) όχι μόνο υπάρχουν παντού κάμερες που πιάνουν τους παραβάτες ταχύτητας αλλά και περιπολικά με πολιτική εμφάνιση και συμβατούς αριθμούς πινακίδας που περιπολούν τις εθνικές οδούς. Τέλος τα πρόστιμα ταχύτητας που ο κ Τόσκας τα μείωσε. Φανταστείτε ότι η ΠΓΔΜ που είναι ένα πάμφτωχο κράτος έχει υψηλότερα πρόστιμα για παραβίαση ταχύτητας από ότι η Ελλάδα.

Αν πραγματοποιηθούν τα παραπάνω και δεν μείνουν σε προεκλογικά λόγια (βλ κα Δούρου που έλεγε ότι θα καταργήσει τα διόδια, οι κκ. Καμμένος και Σουφλίας που θα ζητούσαν εγγυήσεις ποιότητας κ.α.) τότε θα φτιάξουμε ένα πολύ καλό, ασφαλές και άνετο οδικό δίκτυο που θα μειώσει τις αποστάσεις , θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, θα μειώσει τα έξοδα στο κρατικό αλλά και στο δικό μας ετήσιο προϋπολογισμό, θα μειώσει τα τροχαία ατυχήματα και θα αυξήσει το εμπόριο και τις επενδύσεις στην Ελλάδα.

Θ.Σ. Αξιωματικός Ειδικών Δυνάμεων

πηγή
το είδαμε στο JusticeForGreece
Posted: 01 Jun 2018 03:30 AM PDT
Γράφει ο Αθανάσιος Τσόκας
Μαθηματικός – Ερευνητής

Κύριε Πρωθυπουργέ

1) Είναι ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, όταν πάτε να αναγνωρίσετε με τη λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, το Ψευτομακεδονικό κράτος των Σκοπίων, το οποίο είναι κατασκεύασμα του καθεστώτος Τίτο, το 1944!!! 

2) Είναι ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, όταν πάτε να αναγνωρίσετε με τη λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, το Ψευτομακεδονικό Έθνος των Σκοπίων, το οποίο είναι και αυτό κατασκεύασμα, του Τίτο!!! 

3) Είναι ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, όταν πάτε να αναγνωρίσετε με τη λέξη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, τη Ψευτομακεδονική γλώσσα των Σκοπίων, η οποία είναι και αυτή κατασκεύασμα του Τίτο!!! 

Εάν, κύριε Πρωθυπουργέ, μου βρείτε έστω και ένα μικρό λογοτεχνικό κείμενο της δήθεν "Μακεδονικής γλώσσας" πριν από τον 20ον αιώνα, τότε η ταπεινότητα μου, θα συμπαραταχθεί μαζί σας και θα επικροτήσει τη θέση σας και θα ταχθεί υπέρ μιας σύνθετης ονομασίας, που θα εμπεριέχει τη λέξη: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Γιατί, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν προχωράτε στη σύγκλιση μιας ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΟΔΟΥ από έγκριτους Ιστορικούς, για να αποφανθούν και επισήμως, ότι Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ είναι μια και είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ; και το πόρισμα αυτής της Διεθνούς συνόδου, να το αποστείλετε και στα 196 Κράτη-μέλη του ΟΗΕ;

Γιατί λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ, πάτε να εκχωρήσετε το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στους Σκοπιανούς, οι οποίοι δεν είναι Μακεδόνες;

Γνωρίζετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι: Αυτός, που εκχωρεί όνομα, παραχωρεί έδαφος;

Γνωρίζετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι όλα αυτά που πάτε να διαπράξετε σε βάρος του Ελληνικού Έθνους, συνιστούν: ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ σε έσχατο βαθμό;

Τέλος, κύριε Πρωθυπουργέ, όλα αυτά που πάτε να κάνετε, εις βάρος της Μακεδονίας μας και του Έθνους μας, γιατί δεν τα φέρνετε προς έγκριση από τον κυρίαρχο Ελληνικό λαό, μέσω ενός Δημοψηφίσματος;

Γιατί όπου σας βολεύει, κύριε Πρωθυπουργέ, κάνετε Δημοψήφισμα και όπου δεν σας βολεύει, όπως στην περίπτωση της Μακεδονίας μας, δεν προχωράτε σε Δημοψήφισμα και πάτε για της πλαγίας οδού, να ξεπουλήσετε τη ψυχή της Ελλάδας μας, που είναι η Μακεδονία μας!!!

Αυτό όμως δείχνει έλλειμμα δημοκρατικού ύφους και ήθους εκ μέρους σας!!!
Και για όλα αυτά θα σας κρίνει ο Ελληνικός λαός και η Ιστορία!

πηγή
Posted: 01 Jun 2018 02:30 AM PDT
Γράφει ο Σπύρος

Άκουσε ξένε... άκουσε προσεκτικά! 
Σε φέρανε στον τόπο μου για τους δικούς τους λόγους. Πρόσεξε όμως.. πρόσεξε! Εδώ πού ήρθες δεν σε κάλεσα,δεν το επιδίωξα, δεν με ρώτησαν καν. 
Θυμίσου λοιπόν ότι είσαι φιλοξενούμενος, μουσαφίρης... δεν είσαι γηγενής,Έλληνας κι ούτε θα γίνεις ποτέ όσα χαρτιά, ταυτότητες, νόμοι κι ότι άλλο σκαρφίζονται για να εκμεταλλευτούν εμένα αλλά κι εσένα. 

Πρόσεξε ξένε,ο τόπος μου είναι ιερός, δεν σου ανήκει, δεν αγωνίστηκες γι'αυτόν, ούτε οι πρόγονοί σου έχυσαν το αίμα τους για να μείνει ελεύθερος. Δεν μπορείς να απολαμβάνεις αυτά που εγώ αγωνίστηκα να αποκτήσω, διότι δεν σου ανήκουν. Αυτος ο τόπος και η ιστορία του ανήκουν σε μένα ξένε γιατί με το δικό μου αίμα και τους δικούς μου αγώνες τα απέκτησα. 

Φιλοξενούμενος είσαι ξένε, κι όσο κρατάει η φιλοξενία σου θα πράττεις και θα συμπεριφέρεσαι άψογα και υποδειγματικά! Όσο ασπάζεσαι και σέβεσαι την ιστορία,τον τόπο και την θρησκεία μου θα σε φιλοξενώ. Εαν όμως προσπαθήσεις να εκμεταλλευτείς την φιλοξενία μου, τότε θα μετανιώσεις ξένε, διότι δεν θα δείξω οίκτο και θα σε αφανίσω. 

Προσεξε ξένε, δεν σε απειλώ... σε προειδοποιώ! Είμαι Έλληνας ξένε, μην το ξεχάσεις ποτέ!!! Δεν ξέρω τι σημαίνει φόβος ξένε διότι Ο Θεός μου είναι και καθοδηγητής μου. 

Πρόσεξε ξένε... ΠΡΟΣΕΞΕ!!!!
Posted: 01 Jun 2018 02:00 AM PDT
Οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι από την 1η Ιουνίου 2018 θα επιβάλλουν πρόσθετους δασμούς 25% και 10% αντίστοιχα στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από την ΕΕ – Ποια η απάντηση της ευρωπαϊκής πλευράς.

Ο κ. Jean-Claude Juncker, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε: 

«Με ανησυχεί αυτή η απόφαση. Η ΕΕ πιστεύει ότι οι μονομερείς δασμοί των ΗΠΑ είναι αδικαιολόγητοι και σε αντίθεση με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Αυτός είναι προστατευτισμός, καθαρός και απλός. Τους τελευταίους μήνες έχουμε συνεργαστεί συνεχώς με τις ΗΠΑ σε όλα τα δυνατά επίπεδα για να αντιμετωπίσουμε από κοινού το πρόβλημα της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στον τομέα του χάλυβα.

Η πλεονάζουσα ικανότητα παραμένει στο επίκεντρο του προβλήματος και η ΕΕ δεν είναι η πηγή αλλά αντιθέτως εξίσου πληγωμένη από αυτήν. Αυτός είναι ο λόγος που είμαστε αποφασισμένοι να εργαστούμε για διαρθρωτικές λύσεις μαζί με τους εταίρους μας. Έχουμε επίσης επισημάνει με συνέπεια τη διαθεσιμότητά μας για να συζητήσουμε τρόπους βελτίωσης των διμερών εμπορικών σχέσεων με τις ΗΠΑ, αλλά καταστήσαμε σαφές ότι η ΕΕ δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί υπό απειλή.

Στοχεύοντας όσους δεν είναι υπεύθυνοι για την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα, οι ΗΠΑ παίζουν στα χέρια εκείνων που είναι υπεύθυνοι για το πρόβλημα. Οι ΗΠΑ τώρα δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή παρά να προχωρήσουμε σε μια υπόθεση επίλυσης διαφορών στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και με την επιβολή πρόσθετων δασμών σε ορισμένες εισαγωγές από τις ΗΠΑ. Θα υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της Ένωσης, σε πλήρη συμμόρφωση με το διεθνές εμπορικό δίκαιο».

Η Επίτροπος για το Εμπόριο Cecilia Malmström δήλωσε:

«Σήμερα είναι μια κακή μέρα για το παγκόσμιο εμπόριο, κάνουμε ό, τι μπορούσαμε για να αποφύγουμε αυτό το αποτέλεσμα. Τους τελευταίους μήνες είχα μιλήσει επανειλημμένα με τον Αμερικανό Υπουργό Εμπορίου. Υποστήριζα ότι η ΕΕ και οι ΗΠΑ πρέπει να συμμετάσχουν σε μια θετική διατλαντική εμπορική ατζέντα και ότι η ΕΕ πρέπει να εξαιρείται πλήρως, μόνιμα και άνευ όρων από αυτούς τους δασμούς, όπως ζήτησαν και οι ηγέτες της ΕΕ.

Σε όλες αυτές τις συνομιλίες, οι ΗΠΑ προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την απειλή των εμπορικών περιορισμών ως μόχλευση για να αποκτήσουν παραχωρήσεις από την ΕΕ. Αυτός δεν είναι ο τρόπος που κάνουμε δουλειές και σίγουρα όχι ανάμεσα σε μακροχρόνιους εταίρους, φίλους και συμμάχους.

Τώρα που έχουμε σαφήνεια, η απάντηση της ΕΕ θα είναι ανάλογη και σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ. Τώρα θα ξεκινήσουμε μια υπόθεση επίλυσης διαφορών στον ΠΟΕ, καθώς αυτά τα αμερικανικά μέτρα αντιβαίνουν σαφώς συμφωνημένους διεθνείς κανόνες. Θα επιβάλουμε επίσης μέτρα επανεξισορρόπησης και θα λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της αγοράς της ΕΕ από την εκτροπή του εμπορίου που προκαλείται από αυτούς τους περιορισμούς των ΗΠΑ». 

@EP_President: «Είμαι απογοητευμένος από την απόφαση Προέδρου Τράμπ να επιβάλει δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα&αλουμινίου από. Στηρίζουμε τους Ευρωπαίους εργαζόμενους και τη βιομηχανία μας και θα απαντήσουμε με όλα τα διαθέσιμα μέσα, προκειμένου να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας» pic.twitter.com/buADjRCnYU

— Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (@EP_Hellas) May 31, 2018

πηγή
Posted: 01 Jun 2018 01:30 AM PDT

από τον χρήστη Evonymos

Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο και Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 29/5/2018.
Posted: 01 Jun 2018 12:30 AM PDT
Γιατί έβαλαν στο στόχαστρο τον πατέρα που αποδοκίμασε τον Μπουτάρη
Από τον Δημήτρη Παπαγεωργίου* 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας (ΚΚΚ), αποφασισμένο να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη, έκρινε ότι η απάντηση ήταν ο έλεγχος του πληθυσμού. Κι έτσι επέβαλε την «πολιτική του ενός παιδιού», σύμφωνα με την οποία κάθε ζευγάρι μπορούσε να έχει μόνον ένα παιδί και η οποία είχε ως αποτέλεσμα εκατομμύρια εκτρώσεις και βρεφοκτονίες. Λίγα χρόνια νωρίτερα ο Νικολάι Τσαουσέσκου δήλωνε ότι «το έμβρυο είναι η σοσιαλιστική ιδιοκτησία ολόκληρης της κοινωνίας», προκειμένου να εφαρμόσει ένα γενικευμένο πρόγραμμα, καθώς ο ίδιος θεωρούσε ότι η χώρα του χρειαζόταν περισσότερο πληθυσμό.
Αλλά και σήμερα στη Νορβηγία, μία από τις σκανδιναβικές χώρες που αποτελούν τα ινδάλματα για τους σύγχρονους σοσιαλιστές, η «υπηρεσία προστασίας παιδιών» Barnevernet έχει επανειλημμένα έλθει στο επίκεντρο της δημοσιότητας λόγω της επιλογής της να παίρνει παιδιά από τους γονείς τους για λόγους όπως «έλλειψη γονεϊκών ικανοτήτων», που φτάνουν μέχρι και στην υπόθεση μιας μητέρας που «τάιζε με το ζόρι» τα παιδιά της, υπόθεση που προκάλεσε διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ Ινδίας και Νορβηγίας, καθώς η μητέρα ήταν Ινδή.
Αλλες καταγγελίες μιλούν ακόμη και για περιπτώσεις παιδιών που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους γιατί «πειθαρχήθηκαν σωματικά», κάτι το οποίο στη Νορβηγία απαγορεύεται. Ναι, ακόμη και για «χαστούκι» πήραν παιδιά από την οικογένειά τους. Για τη συγκεκριμένη υπηρεσία του νορβηγικού κράτους έχουν γραφεί πολλά, ενώ έχουν γίνει μέχρι και διαδηλώσεις, καθώς ουσιαστικά κατηγορείται για «απαγωγές» παιδιών. Ενώ χιλιάδες (2.637) παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους, όταν έγιναν ενήλικοι, προέβησαν σε μηνύσεις κατά της υπηρεσίας, με αποτέλεσμα να έχουν δοθεί αποζημιώσεις ύψους 220.000.000 ευρώ (από τον Νορβηγό φορολογούμενο φυσικά).
Με βάση τα παραπάνω, όσα ο κ. Καρανίκας είπε για την περίπτωση του νεαρού άνδρα που κρατούσε αγκαλιά την κόρη του ενώ αποδοκίμαζε τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Μπουτάρη, ότι δηλαδή θα πρέπει να σκεφτούμε εάν μπορεί να ανατρέφει το παιδί του, δεν θα πρέπει να τα πάρουμε με καθόλου ελαφρότητα. Δεν ήταν λογοπαίγνιο, δεν ήταν μια υπερβολή. Ηταν μάλλον ιδεολογική συνέπεια από πλευράς του κ. Καρανίκα, ο οποίος δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι υπάρχουν ίσως παιδιά, τα οποία δεν μεγαλώνουν με τις αρχές του «σοσιαλισμού», με τις αρχές που αυτός και οι φίλοι του προσπαθούν να εφαρμόσουν στη χώρα. 
Μαζί του συντάχθηκαν και διάφοροι άλλοι τύποι, αριστεριστές και «λίμπεραλς», που πιστεύουν ότι το κράτος και τα «ιδρύματα» είναι καλύτεροι γονείς από κάποιον, ο οποίος τολμά να αποδοκιμάζει έναν δήμαρχο. Και πού σταματά αυτή η λογική; Μήπως κάποιος γονέας, ο οποίος τολμά να μαθαίνει στα παιδιά του πράγματα αντίθετα με αυτά που η παρέα του κ. Καρανίκα έχει βάλει στα σχολεία, όπως η θεωρία των φύλων, μήπως θα θεωρηθεί και αυτός ακατάλληλος; Μήπως όποιος μεταδίδει τα δικά του θρησκευτικά πιστεύω, που ίσως είναι ενάντια με κομμάτια της πολιτικής ορθότητας, είναι και αυτός υποψήφιος να μπει «στο κάδρο» από τον κ. Καρανίκα, για να του πάρουν το παιδί;
*Δημοσιογράφος
πηγή
Posted: 31 May 2018 11:30 PM PDT
Μύκονος: Ζητούνται εποχιακές που......ες «γενικών καθηκόντων»

Σέξι κράχτες για τις ορδές των Αράβων αναζητούν μέσω αγγελιών τα beach bars της Μυκόνου την ώρα που τα κυκλώματα των ναρκωτικών αλλάζουν τις κωδικές ονομασίες στο εμπόρευμά τους για να ξεφεύγουν από τις Αρχές.

Εν όψει του τέλους του Ραμαζανιού στις 14 Ιουνίου, τα beach bars της Μυκόνου τρέχουν να γεμίσουν τις ξαπλώστρες τους με πανέμορφα κορίτσια σε ρόλο κράχτη με στόχο την εκτόξευση των τζίρων τους, ενώ τα «βαποράκια» που ελέγχουν τη διακίνηση των ναρκωτικών άλλαξαν για λόγους ασφάλειας τις κωδικές ονομασίες τους. Ετσι ο «κόκορας» (κοκαΐνη) έγινε coconut και η «σπανακόπιτα» (κάνναβη), mojito.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Μύκονος ζει έναν Αύγουστο στα τέλη Μαΐου. Χιλιάδες τουρίστες, ξένοι επί το πλείστον, μαζί και αρκετοί Ελληνες λόγω του τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, έχουν ήδη καταλάβει κάθε σπιθαμή των χρυσαφένιων παραλιών της. Στα μεγάλα beach bars το επίπεδο συναγερμού αναβαθμίστηκε από «κίτρινο» σε «πορτοκαλί», καθώς μεγάλο κύμα Αράβων τουριστών αναμένεται να κάνει απόβαση στις ακτές τις ερχόμενες ημέρες.

Βλέπετε, φέτος, το Ραμαζάνι, η θρησκευτική μουσουλμανική εορτή νηστείας, ολοκληρώνεται νωρίτερα απ’ ό,τι τις δύο τελευταίες χρονιές και η άφιξη των πρώτων υψηλού εισοδηματικού προφίλ Αράβων επισκεπτών, εκείνων που τροφοδοτούν τη ραγδαία αύξηση της τουριστικής κίνησης από τις χώρες της Μέσης Ανατολής στη χώρα μας, θα πραγματοποιηθεί από τις 14 Ιουνίου και μετά. Αυτό σημαίνει ότι οι Αραβες που σκορπούν τα δολάριά τους δίχως αύριο στα champagne showers προετοιμάζονται εδώ και έναν μήνα γι’ αυτή τη στιγμή. Ομως για να τραβήξεις τον τουρίστα -και δη τον πλούσιο Αραβα- στην παραλία ώστε να ξεκινήσει πόλεμο με τις σαμπάνιες, οφείλεις να δημιουργήσεις πρώτα τις κατάλληλες συνθήκες.

Δεν αρκεί μόνο ένα γκλαμ σκηνικό ή το premium beachlife concept που τους κάνει να νιώθουν σαν σύγχρονοι νομάδες, χρειάζεται το κάτι παραπάνω: πανέμορφες γυναίκες πλασαρισμένες στη διπλανή ξαπλώστρα, οι οποίες δεν χρειάζεται να γνωρίζουν την αραβική γλώσσα, αρκεί να κατέχουν το body language. Που θα χαμογελάσουν με νόημα, θα παίξουν με το βλέμμα, θα αφήσουν υποσχέσεις λικνίζοντας με χάρη τα κορμιά τους πάνω στην καυτή άμμο.
Η αγγελία

Πριν από μερικές μέρες κυκλοφόρησε μια αγγελία στα social media, όπου οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων γνωστού beach bar του νησιού, το οποίο φέτος μετακόμισε σε άλλη παραλία, γράφουν χαρακτηριστικά ότι ζητούν «νέα και όμορφα κορίτσια που θέλουν να βιώσουν την εμπειρία της Μυκόνου». Σύμφωνα με το περιεχόμενο της αγγελίας, στις υποχρεώσεις των νεαρών και όμορφων κοριτσιών είναι να βρίσκονται στην παραλία την ημέρα, να ποστάρουν φωτογραφίες τους στo Facebook και στο Instagram και το βράδυ να κυκλοφορούν στα σοκάκια της Χώρας με σέξι φόρεμα στο οποίο αναγράφεται η επωνυμία του beach bar για «σιωπηρή διαφήμιση», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν.

Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στις παραλίες και στα νυχτερινά μαγαζιά του νησιού υπόσχονται στις νεαρές γυναίκες να καλύψουν όλα τα έξοδα της διαμονής τους, τα γεύματά τους καθώς και τα αεροπορικά τους εισιτήρια, συν την αμοιβή τους. Για να προσληφθούν όμως πρέπει να περάσουν πρώτα από το απαραίτητο κάστινγκ. (Από… δοκιμή δηλαδη…)

Οι υπεύθυνοι της εκάστοτε επιχείρησης θα ζητήσουν από τα ενδιαφερόμενα κορίτσια να στείλουν ένα βιογραφικό, φωτογραφίες τους αλλά και τα προφίλ τους σε Facebook και Instagram. Αν διαπιστώσουν ότι αυτό που βλέπουν ταιριάζει με την αισθητική και το concept της επιχείρησης, τότε θα τις καλέσουν στη Μύκονο για να διερευνήσουν τις προθέσεις τους και να εργαστούν για λίγες μέρες δοκιμαστικά.

Οπως αναφέρει στο «ΘΕΜΑ» παράγοντας του νησιού, «οι αμοιβές των κοριτσιών μπορεί να μην ξεπερνούν τα 45 με 55 ευρώ τη μέρα, ωστόσο πολύ δύσκολα θα πουν όχι στο δέλεαρ να μείνουν δύο εβδομάδες στο νησί, ίσως και παραπάνω με όλα τα έξοδα πληρωμένα». Σύμφωνα με το ίδιο πρόσωπο, κάποιες απ’ αυτές τις γυναίκες συνήθως βρίσκουν τρόπους να βγάλουν πολλά περισσότερα χρήματα, καθώς τα καλλίγραμμα κορμιά τους σαγηνεύουν τους πλούσιους πελάτες που δεν το ’χουν σε τίποτα να τους προσφέρουν γην και ύδωρ για να έχουν τη συντροφιά τους έστω και για μια νύχτα.

Αλλωστε είναι γνωστό και το έχουμε γράψει εδώ στο «ΘΕΜΑ» ότι στο κυκλαδίτικο νησί ο τιμοκατάλογος της λευκής σάρκας ρυθμίζεται βάσει των προσόντων των δροσερών κοριτσιών ο οποίος ξεκινά από τα 500 ευρώ και μπορεί να φτάσει ακόμη και τις 3.000 ευρώ.

«Coconut» και «mojito»

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι άνδρες της Δίωξης Ναρκωτικών κατάφεραν να εξαρθρώσουν ένα μεγάλο κύκλωμα που διακινούσε κοκαΐνη και μεθαμφεταμίνες σε μπαρ του νησιού. Οι συλληφθέντες ως εγκέφαλοι του κυκλώματος είχαν στήσει ως κέντρο της «κρυφής» επιχείρησής τους το γραφείο εξυπηρέτησης τουριστών, το οποίο δούλευαν παράλληλα με τις παράνομες δραστηριότητές τους. Ετσι, εκτός από τις βόλτες με πολυτελή σκάφη και τη διαμονή τους σε βίλες και ξενοδοχεία, φρόντιζαν να ικανοποιήσουν και οποιαδήποτε άλλη επιθυμία τους. Από το να κάνουν το πιο απλό πράγμα, δηλαδή να τους κλείσουν ένα τραπέζι στα πριβέ κλαμπ του νησιού ή προνομιακές ξαπλώστρες στα φημισμένα beach bars μέχρι να τους βρουν γυναίκες και ναρκωτικά.

Το κύκλωμα της Μυκόνου χρησιμοποιούσε πλήθος κωδικών ονομασιών για να γίνει η δουλειά, με τις περισσότερες συνομιλίες να γίνονται μέσω Viber ή WhatsApp προκειμένου να μην μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν οι Αρχές για τον απλούστατο λόγο ότι αυτές οι συνομιλίες κρυπτογραφούνται στις συσκευές παρακολούθησης των Αρχών και αποκρυπτογραφούνται μόνο στις συσκευές των υπόπτων, κάτι που σημαίνει ότι κανείς άλλος, πλην των κατόχων των συσκευών, δεν μπορεί να δει, να ακούσει και να λάβει γνώση του περιεχομένου των φωτογραφιών και των μηνυμάτων. 

Μερικές από τις κωδικές ονομασίες που χρησιμοποιούσαν τα μέλη του κυκλώματος ήταν οι λέξεις «κόκορας» (κοκαΐνη), «φούρνος» (το μέρος όπου κρύβονταν τα ναρκωτικά), «σπανακόπιτα» (κάνναβη) και «μανιταρόπιτα» (μεθαμφεταμίνη). Σήμερα και μετά την εξάρθρωση του συγκεκριμένου κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών, οι ονομασίες έχουν αλλάξει.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα μέλη του κυκλώματος διακίνησης ναρκωτικών που δραστηριοποιείται στο νησί, όταν συνομιλούν στις διάφορες εφαρμογές των κινητών τηλεφώνων, χρησιμοποιούν τον κωδικό «coconut» όταν θέλουν να αναφερθούν στην κοκαΐνη και την κωδική ονομασία «mojito» όταν αναφέρονται στη μαριχουάνα. Τα «βαποράκια» που διακινούν τα ναρκωτικά στο νησί συνήθως συνεργάζονται με τις ομάδες ασφαλείας των μαγαζιών, είτε πρόκειται για beach bars είτε για νυχτερινά κλαμπ.

Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων δεν είναι ενήμεροι για τη συνεργασία των δύο πλευρών κι ούτε ενδιαφέρονται να αναμειχθούν βάζοντας σε κίνδυνο τα μαγαζιά τους.

Ωστόσο, από την άλλη και μέσα στον καθημερινό χαμό που επικρατεί, είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν οι επιτήδειοι. Κάθε «βαποράκι» πληρώνει ενοίκιο στους σεκιούριτι 500 ευρώ την ημέρα προκειμένου να έχει αποκλειστική πρόσβαση στο μαγαζί. Ημερησίως μπορεί να πουλήσει έως και 30 γραμμάρια κοκαΐνης, με κάθε γραμμάριο να κοστίζει από 120 έως 150 ευρώ. Και είμαστε μόλις στα τέλη Μαΐου...

Πρώτο Θέμα
το είδαμε ΕΔΩ 

ΣΧΟΛΙΟ

Η σύγχρονη νεοταξίτικη show biz έχει καταφέρει να αναγάγει σε σκοπό ζωής για τις νέες κοπέλλες την ακολασία και το χρήμα....

Αντί να σκέφτονται την δημιουργία μιας ευλογημένης οικογένειας που θα βγάζει χρήσιμους και καλούς ανθρώπους για την κοινωνία μας, τα ΜΜΕ προωθούν το πρότυπο της όμορφης, προκλητικής και πρόστυχης γυναίκας που έχει σαν σκοπό της την ακολασία, το σεξ, το χρήμα και την δόξα....

Ενα ξεπούλημα ψυχής και σώματος....

Δυστυχώς το πανέμορφο νησί μας η Μύκονος εδώ και δεκαετίες με την πλήρη ανοχή των κατοίκων έχει μετεξελιχθεί σε έναν τεράστιο οίκο ανοχής με ομοφυλόφιλους, πορνεία, σωματεμπορία, ναρκωτικά και μια ηθική βρώμα και δυσωδία που βρωμίζει με την ύπαρξή του το ευλογημένο από την Παναγιά Αιγαίο μας....

Οι κάτοικοι ξεπουλήθηκαν στο χρήμα και στην κυριολεξία πούλησαν την ίδια την ψυχή τους στον διάβολο....

Το σοδομικό νησί δυστυχώς είναι η ντροπή της Ελλάδας άσχετα αν παρουσιάζεται από τα ξεφτιλισμένα ΜΜΕ σαν παράδεισος και ο απόλυτος τόπος διακοπών...

Εύχομαι αληθινά να ξαναγυρίσουν στην εποχή της αγνότητας και ο τουρισμός τους να επανέλθει στα πρότυπα μιας φυσιολογικής κατάστασης όπου οικογένειες και ζευγάρια θα απολαμβάνουν το όμορφο νησί και τις παραλίες του χωρίς αίσχη και σιχάματα....
Posted: 31 May 2018 10:30 PM PDT
Όταν ο Χριστός μιλάει για την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και στους πιστούς, δεν μιλάει αφηρημένα, δεν μιλάει ότι θα το στείλη σε όλη την Εκκλησία γενικά. Ούτε ότι, επειδή οι δεσποτάδες και οι παπάδες έχουν μία αλληλοδιαδοχή με τις χειροτονίες, θα το λάβη γενικά όλη η Εκκλησία…

Ούτε εννοεί ότι εξ’ αιτίας της χειροτονίας των επισκόπων υπάρχει οπωσδήποτε η εγγύησις ότι το Πνεύμα το Άγιο θα κατοικήση μόνιμα μέσα στην Ιεραρχία…

Διότι, δεν είναι η ύπαρξις του επισκόπου η εγγύησις ότι μία Σύνοδος εμφορείται από το Άγιο Πνεύμα.

Απόδειξις είναι ότι υπήρξαν μέσα στην Εκκλησία πολλοί επίσκοποι, που κατεδικάσθησαν ως αιρετικοί…

Αν είχαν εκείνοι οι επίσκοποι Πνεύμα Άγιο, δεν θα έπεφταν σε αίρεσι. Άρα, δεν είναι η εις επίσκοπον χειροτονία κάποιου απόδειξις ούτε εγγύησις ότι στον επίσκοπο αυτόν κατοικεί οπωσδήποτε το Άγιο Πνεύμα.

~ Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (†) «Πατερική Θεολογία»  

Τρελο-γιάννης
πηγή
Posted: 31 May 2018 12:30 PM PDT
Το ανθρώπινο αίμα έγινε πιο φθηνό από το πετρέλαιο

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο

Τό ἄρθρο αὐτό ἄρχισε νά γράφεται τή Δευτέρα μετά τό Πάσχα ὑπό τό κράτος μιᾶς ἀγωνίας. Καινοῦργοι βομβαρδισμοί στή Συρία καί μάλιστα σέ δύο πολύ ἀγαπημένες μου πόλεις, τήν Χόμς καί τήν Πλαμύρα, τήν πρωτεύουσα τῆς κάποτε κραταιᾶς Ζηνοβίας. Σέ παλαιότερο καιρό, στό χῶρο αὐτό, ἐπί δύο ἡμέρες ἔκανα μαθήματα ἀρχαίας Ἱστορίας σέ μιά ὁμάδα ἐκλεκτῶν ταξιδιωτῶν, πού ὅπως μοῦ εἶπαν τούς ἔκανα νά νιώσουν ὅτι ἔζησαν σέ μιά προέκταση τῆς Ἑλλάδας. Καί εἶχαν δίκιο, διότι ἡ Χόμς εἶναι ἡ Ἔμεσα τῶν ἑλληνιστικῶν καί βυζαντινῶν χρόνων, μέ σημαντική παρουσία στήν ἑλληνική ἱστορία. Καί εἶναι πίκρα μεγάλη νά ἀκοῦς ὅτι οἱ πόλεις αὐτές ἔγιναν πάλι στόχος ἑνός ἀνθρωποφθόρου βομβαρδισμοῦ. Ποιός χτύπησε μέ πυραύλους τήν Χόμς, τουλάχιστον μέχρι τό μεσημέρι, ἦταν ἄδηλον.

Ἄκουσα τίς δηλώσεις τῶν Τράμπ καί Μακρόν καί... τραμπαλίστηκα ἐπί μακρόν! Γιά ὅλα φταίει ὁ Ἄσσαντ. Ἄς τό δεχθοῦμε, ἀλλά πρέπει νά ἀναρωτηθοῦμε: Ποιός ἐπί τόσα χρόνια ἐξοπλίζει τόν Ἄσσαντ καί τούς ἀντιπάλους του; Ποιός κερδίζει ἀπό τήν ἀλληλοσφαγή; Γιατί οἱ salvatores mundi (σωτῆρες τοῦ κόσμου) ἐπιτρέπουν τήν πώληση ὅπλων; Εἶναι ἁπλό. Ἡ πολεμική βιομηχανία εἶναι ἀτμομηχανή τῆς δικῆς της οἰκονομίας. Ἄς μήν κοροϊδευόμαστε. Ὁ πόλεμος ὑπό ποικίλες μορφές σ’ αὐτές τίς περιοχές γινόταν, γίνεται καί θά γίνεται, ἀφοῦ ἐκεῖ ὑπάρχει ἀκόμη πετρέλαιο –ἡ κατάρα τῆς Ἀσίας. Τά δάκρυα γιά τούς νεκρούς ἀμάχους εἶναι ὑποκριτικά. Τό ἀνθρώπινο αἷμα ἔγινε πιό φθηνό ἀπό τό πετρέλαιο. Ὅσο γιά τό jus gentium –τό δίκαιο τῶν ἐθνῶν– αὐτό ἔχει γίνει κλοτσοσκούφι στά πόδια τῶν δυνατῶν.

Λέγαμε κάποτε στούς μαθητές μας ὅτι τά χρώματα δέν μποροῦν νά ἀγοράσουν τό μυαλό. Σήμερα ὅμως οἱ ἰσχυροί τοῦ χρήματος μποροῦν νά ἀγοράσουν ὅσο μυαλό τούς λείπει καί νά τό θέσουν νομιμώτατα στήν ὑπηρεσία τῆς καταστροφῆς. Ἡ διεθνής πολιτική ἔχει τόσους πολλούς κανονισμούς πού ἐπιτρέπουν, λόγω περιπλοκῶν, τά πάντα, ἐκτός ἀπό τήν ἀποτυχία. Γι’ αὐτό σήμερα τά σπουδαῖα μυαλά ἀγοράζονται τόσο ἀκριβά. Τίθενται καί αὐτά στήν ὑπηρεσία τοῦ ἐγκλήματος. Πρόσφατο εἶναι τό περιστατικό μέ τόν Ρῶσο διπλό πράκτορα καί τήν κόρη του πού ἔπεσαν θύματα μιᾶς μαγικῆς οὐσίας πού μόνο ἕνα δυνατό μυαλό μέ τήν ἄδεια τῆς ἐξουσίας μπορεῖ νά παρασκευάσει. Οἱ Ἄγγλοι κατηγόρησαν εὐθέως τή ρωσσική κυβέρνηση γιά τό ἔγκλημα. Ἀλλά ἄπειρες φορές οἱ ΗΠΑ, καί ὄχι μόνον αὐτές, συνεργάστηκαν μέ ἐπιτήδειους φονιάδες, ἐπειδή αὐτοί εἶναι πιό... ἀποτελεσματικοί!

Ἄν σκοτώσεις λίγα ἑκατομμύρια ἀνθρώπους ἀναγνωρίζεσαι σάν ἡγέτης. Μήπως ἕνα πλῆθος κρατῶν δέν ὑποκλίνεται στήν κινεζική ἡγεσία; Καί μήπως ἡ ἡγεσία αὐτή δέν ἔχει ἐξοντώσει ἑκατομμύρια ἀντιφρονοῦντες Κινέζους; Μήπως οἱ Ἀμερικανοί δέν πασχίζουν νά διατηρήσουν καλές, φυσικά οἰκονομικές, σχέσεις μέ τήν Ρωσσία καί μήπως ἡ τωρινή καί οἱ προηγούμενες ρωσσικές ἡγεσίες δέν εἶχαν ἐξοντώσει ἑκατομμύρια Ρώσσους; Ἐπί Κάρτερ οἱ ΗΠΑ εἶχαν ὑποστηρίξει τό καθεστώς τοῦ Πόλ Πότ πού εἶχε ἐξοντώσει ἑκατομμύρια Καμποτζιανούς, προκειμένου νά ἐφαρμόσει τήν πολιτική τοῦ «ὅλοι ἴσοι». Ἐπί Ρήγκαν οἱ Ἀμερικανοί εἶχαν ἀναζητήσει καί πετύχει ἕνα modus vivendi μέ τό Ἰράν, παρόλο πού τό ἐκεῖ θρησκευτικό καθεστώς εἶχε θερίσει ἀμέτρητους Ἰρανούς, πού οἱ πιό πολλοί ἦσαν φίλοι τῆς Ἀμερικῆς.

Ἡ Ἀμερική ἔπιανε φιλίες μέ δικτάτορες πού εἶχαν ματωμένα χέρια –μερικοί ἀπό τό χῶρο τῆς Δεξιᾶς, μερικοί ἀπό τό χῶρο τῆς Ἀριστερᾶς– ἐν ὀνόματι τῆς «ρεάλ πολιτίκ», ἐνῶ παράλληλα ἀρνιόταν νά ὑποστηρίξει ἄλλους πολιτικούς, ἐπειδή ἦσαν μετριοπαθεῖς. Μιά χώρα μέ τέτοια ἔλλειψη ἀρχείων θά μποροῦσε νά στηρίξει πολιτικά ὁποιονδήποτε τυχοδιώκτη. Γιά ἕναν Εὐρωπαῖο, ὄχι ἀπαραιτήτως Ἀριστερό, ἡ διαφθορά τῆς Ἀμερικῆς εἶναι ὀφθαλμοφανής. Ὅμως καί πολλοί Εὐρωπαῖοι πολιτικοί εἶχαν συμβάλει στή δημιουργία τῆς διαφθορᾶς αὐτῆς. Τή διαφθορά τήν εἶχαν νιώσει στό πετσί τους καί πάμπολλοι Ἀμερικανοί μετά τό Βιετνάμ καί τό Γουοτεργκέητ. Αὐτό ἦταν πίστη γιά πολλούς Ἀμερικανούς, ὅπως δείχνουν τά βιβλία τους, οἱ κινηματογραφικές ταινίες ἀλλά καί τά πολλά κινήματα διαμαρτυρίας. Ὡστόσο πολλοί σύμμαχοι τῶν Ἀμερικανῶν στή διαφθορά εἶχαν πειστεῖ ὅτι οἱ κυβερνῆτες τῆς Ἀμερικῆς δέν εἶχαν πάντα τήν ἱκανότητα νά ἀξιοποιήσουν αὐτή τή διαφθορά. Κάποτε ἔγινε μιά κίνηση γιά τή νομιμοποίησή των πού εἶχε πολλές προοπτικές ἐπιτυχίας, ἀλλά θά ζημίωνε τά λεγόμενα «καρτέλ τῆς ἡρωίνης».

Τότε ἕνας Κολομβιανός μεγαλέμπορος ναρκωτικῶν δήλωσε κυνικά ὅτι τυχόν νομιμοποίηση θά ἦταν καταστροφή γιά τό καρτέλ του. Καί προσέθεσε ὅτι οἱ Ἀμερικανοί πολιτικοί δέν ἔχουν τήν ἀπαιτούμενη νοημοσύνη γιά νά προασπίσουν τό συμφέρον τους. Ἡ ἀμερικανική κυβέρνηση θά μποροῦσε νά βγάλει δισεκατομμύρια ἀπό τήν ἐκμετάλλευση τῶν ναρκωτικῶν, ἀλλά δέν ἔχει ὅραμα γιά μία τέτοια πολιτική. Καί συνεχίζοντας ὁ Κολομβιανός συμπλήρωσε λέγοντας ὅτι οἱ Γιάνκηδες, παρά τήν ὑποτιθέμενη ἰσχύ τους, δέν ἔχουν οὔτε θέληση οὔτε ἀνδρισμό. Αὐτός μποροῦσε νά ρυθμίσει τά πάντα στόν τόπο του, ἐνῶ οἱ Ἀμερικανοί δέν μποροῦσαν νά κάνουν τό ἴδιο στή χώρα τους, μπορεῖ νά ὀργώνουν τούς ὠκεανούς, μπορεῖ νά γεμίζουν τόν οὐρανό μέ τά ἀεροπλάνα τους, ἀλλά δέν ξέρουν νά χρησιμοποιοῦν αὐτή τή δύναμη γιά νά προστατεύσουν τά συμφέροντά τους.

Μέ τόν τρόμο, ὅπως φαίνεται, ξέρουν νά τά χρησιμοποιοῦν, καί γι’ αὐτό φοβᾶμαι. Ὁ πλανήτης μας δέν ἀντέχει ἄλλα μεγέθη καταστροφῆς καί διαφθορᾶς. Καί σάν ἐπίλογο προσθέτω ὅτι ὁ ἐν λόγω Κολομβιανός εἶχε στενώτατες σχέσεις μέ πολλούς ἐπιφανεῖς Ἀμερικανούς πολιτικούς, πού εἶχαν συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ πολιτική πρέπει νά συνεργαστεῖ μέ τή χημεία γιά νά μπορεῖ νά ἐπιβάλει τή νάρκωση στό λαό, κυρίως στή νεολαία, ὥστε νά μήν ξέρει πῶς καί γιατί νά ἐπαναστατήσει.

πηγή
Posted: 31 May 2018 12:02 PM PDT
Ο Theodor Herzl στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου Οι Τρεις Βασιλείς στη Βασιλεία, το 1897.
συνέχεια από το 1ο μέρος 

1973: Η επιβολή του σιωνιστικού λόμπι

Εκείνη την εποχή, η πλειοψηφία των Αμερικανών Εβραίων δεν ήταν απαραίτητα ενάντια στις καλύτερες σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης. Αλλά με την επίθεση δεξιών νεοσυντηρητικών ειδικών με επιρροή, όπως ο Ben Wattenberg και Irving Kristol και την εκρηκτική επίδειξη του σιωνιστικού κινήματος των Ευαγγελικών, πολλοί φιλελεύθεροι Αμερικανοί υποστηρικτές του Ισραήλ πείστηκαν για πρώτη φορά να γυρίσουν την πλάτη τους στην ανάσχεση.

Σύμφωνα με το βιβλίο Détente and Confrontation του Raymond Garthoff, εξέχοντα ειδικού της Σοβιετικής Ενωσης του Υπουργείου Εξωτερικών, “η αμερικανο-σοβιετική συνεργασία για την εκτόνωση τόσο της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης όσο και της εμπλοκής τους σε μια επικίνδυνη σύγκρουση μπορεί να θεωρηθεί πετυχημένη εφαρμογή της διαχείρισης κρίσεων κατά την περίοδο της ανάσχεσης”. Αλλά όπως αναγνωρίζει ο Garthoff, αυτή η επιτυχία απείλησε την «με ζήλο φυλασσόμενη ελευθερία δράσης του Ισραήλ για να καθορίζει μονομερώς τις δικές του απαιτήσεις ασφαλείας» και ήχησε των κώδωνα συναγερμού στο Τελ Αβίβ και στην Ουάσινγκτον.

Με τον Ρίτσαρντ Νίξον σε δυσχερή θέση λόγω Watergate και Βιετνάμ, η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ήταν ανοιχτή σε εξωτερικές πιέσεις και το επόμενο έτος θα έπεφτε σίγουρα στα χέρια ενός συνασπισμού ομάδων του φιλοϊσραηλινού λόμπι, νεοσυντηρητικών και της δεξιάς αμυντικής βιομηχανίας.

Αυτές οι ομάδες, όπως η American Israel Public Affairs Committee (AIPAC), το Jewish Institute for National Security Affairs (JINSA), το American Security Council και η Committee on the Present Danger, θα αναλάμβαναν να υποκαταστήσουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ και προσωπική σταυροφορία για τον έλεγχο της μεγάλης Μέσης Ανατολής.

Το ζήτημα της αμερικανικής υποστήριξης προς το Ισραήλ, των νεοσυντηρητικών φίλων του και της αντιρωσικής προκατάληψης έχει μια μακρά και περίπλοκη ιστορία που χρονολογείται πολύ πριν από το Σιωνιστικό σχέδιο του 19ου αιώνα του Theodor Herzl. Ο σιωνισμός δεν ενσταλάχθηκε στην αμερικανική σκέψη από τους Εβραίους, αλλά από τους Βρετανούς Πουριτανούς του 16ου και 17ου αιώνα, των οποίων ιερή αποστολή ήταν να αποκαταστήσουν ένα αρχαίο βασίλειο του Ισραήλ και να ολοκληρώσουν αυτό που πίστευαν ότι ήταν προφητεία της Βίβλου με βάση όσα αυτή γράφει για τον πατριάρχη Ιακώβ.

Το αγγλο-ισραηλινό κίνημα βρήκε κοινό τόπο με τους πολιτικούς στόχους της Βρετανικής Αυτοκρατορίας του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής μέσω της εβραϊκής μετεγκατάστασης στην Παλαιστίνη, η οποία κορυφώθηκε με τη Διακήρυξη Balfour του 1917. Αυτό το μακροπρόθεσμο σχέδιο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας συνεχίζεται σήμερα μέσω της αμερικανικής πολιτικής και αυτό είναι που έχει ονομαστεί Σιωνιστικό Σχέδιο ή Σχέδιο Γινόν.

Προσθέστε σε αυτό τα 700 εκατομμύρια μέλη του παγκόσμιου ευαγγελικού κινήματος και των 70 εκατομμυρίων χριστιανών σιωνιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες και η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ προς τη Μέση Ανατολή γίνεται μια αποκαλυπτικού χαρακτήρα συρροή από κρυφές ατζέντες, εθνοτικά παράπονα και θρησκευτικές έριδες σε μια μόνιμη κρίση.

Έχει υποστηριχθεί ότι η δουλική προσκόλληση των νεοσυντηρητικών στο Ισραήλ καθιστά τον νεοσυντηρητισμό αποκλειστικά εβραϊκή δημιουργία. Πολλοί νεοσυντηρητικοί συγγραφείς, όπως ο David Brooks των New York Times, κατηγορούν τους επικριτές του Ισραήλ για αντισημιτισμό, προσάπτοντάς τους ότι αντικαθιστούν τον όρο «νεοσυντηρητικός» με τον όρο «Εβραίος». Άλλοι υποστηρίζουν ότι «ο νεοσυντηρητισμός είναι πράγματι ένα εβραϊκό πνευματικό και πολιτικό κίνημα» με «στενούς δεσμούς με τα πιο ακραία εθνικιστικά, επιθετικά, ρατσιστικά και φανατικά στοιχεία μέσα στο Ισραήλ».

Αν και δρα σαφώς ως πολιτικό μέτωπο για τα συμφέροντα του Ισραήλ και ως κινητήριος μοχλός για μόνιμο πόλεμο, ο νεοσυντηρητισμός δεν θα είχε πετύχει ποτέ ως πολιτικό κίνημα χωρίς την υποστήριξη και συνεργασία ισχυρών μη εβραϊκών ελίτ.

Ο Michael Lind, συνιδρυτής του New America Foundation, έγραψε στο The Nation το 2004: «Μαζί με άλλες παραδόσεις της αντισταλινικής αριστεράς, ο νεοσυντηρητισμός γοήτευσε πολλούς Εβραίους διανοούμενους και ακτιβιστές, αλλά δεν είναι, για αυτόν τον λόγο, εβραϊκό κίνημα. Όπως και άλλες αριστερές σχολές, ο νεοσυντηρητισμός στρατολόγησε από διάφορα «φυτώρια», συμπεριλαμβανομένων των φιλελεύθερων καθολικών … των λαϊκιστών, των σοσιαλιστών και των φιλελεύθερων του Νew Deal στις νότιες και νοτιοδυτικές Πολιτείες … Με εξαίρεση τη στρατηγική στη Μέση Ανατολή … δεν υπάρχει τίποτα ιδιαίτερα «εβραϊκό» στις νεοσυντηρητικές απόψεις για την εξωτερική πολιτική. Ενώ το παράδειγμα του Ισραήλ ενέπνευσε τους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς … η παγκόσμια στρατηγική των σημερινών νεοσυντηρητικών διαμορφώνεται πρωτίστως από την αντικομουνιστική κληρονομιά του Ψυχρού Πολέμου ».

Προσθέστε σε αυτό τη συνεχή επιρροή των πολιτικών ιθυνόντων της αυτοκρατορικής Βρετανίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο – τη δημιουργία του Πακιστάν το 1947 και του Ισραήλ το 1948 – και αποκαλύπτεται το κρυμμένο χέρι μιας παγκόσμιας αυτοκρατορικής στρατηγικής. Το Πακιστάν υπάρχει για να κρατά τους Ρώσους εκτός της Κεντρικής Ασίας και το Ισραήλ για να κρατά τους Ρώσους εκτός της Μέσης Ανατολής.

Το ζήτημα του κατά πόσον η αμερικανική δημοκρατία κατόρθωσε να επιβιώσει στις πιέσεις που ασκήθηκαν πάνω της από τη Μεγάλη Ύφεση, τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Ψυχρό Πόλεμο και τις συνεχείς απάτες του νεοσυντηρητισμού είναι ένα ερώτημα που σήμερα μπορεί να απαντηθεί. Δεν ήταν δυνατόν. Ο Michael Glennon, καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Fletcher School, υποστηρίζει ότι η θέσπιση Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας το 1947 ως δεύτερη δίδυμη κυβέρνηση κάνει το ερώτημα βουβό. Γράφει: «Το κοινό πιστεύει ότι τα θεσμικά όργανα που θεσπίζονται από το Σύνταγμα ελέγχουν την πολιτική εθνικής ασφάλειας, αλλά αυτή η άποψη είναι εσφαλμένη. Ο δικαστικός έλεγχος είναι αμελητέος, ο έλεγχος του Κογκρέσου είναι δυσλειτουργικός και ο προεδρικός έλεγχος είναι συμβολικός. Ελλείψει ενός καλύτερα ενημερωμένου και περισσότερο στρατευμένου εκλογικού σώματος, υπάρχουν ελάχιστες δυνατότητες για την αποκατάσταση της υπευθυνότητας στη διαμόρφωση και εφαρμογή της εθνικής πολιτικής ασφαλείας."

Η εμβέλεια της πρότασης Jackson–Vanik

Αμέσως μετά τον πόλεμο του 1973 ακολούθησε η κίνηση για την κατάρρευση της ανάσχεσης και προβολής εμποδίων στην ισορροπία δυνάμεων ή τη «ρεαλιστική» εξωτερική πολιτική του Κίσιντζερ με τη μορφή της αντισοβιετικής τροπολογίας στην Trade Act, γνωστή με το όνομα Jackson-Vanik. Προωθούμενη από τον γερουσιαστή Henry “Scoop” Jackson της πολιτείας της Ουάσινγκτον και τον βουλευτή Charles A. Vanik του Οχάιο, αλλά σχεδιασμένο από το τσιράκι του Albert Wohlstetter τον Richard Perle, οι εμπορικές παραχωρήσεις και ουσιαστικά όλες οι σχέσεις με τη Μόσχα θα συνδέονταν για πάντα με το σιωνιστικό σχέδιο της εβραϊκής μετανάστευσης από τη Σοβιετική Ένωση στο Ισραήλ.
Henry Jackson και Charles Vanik.
Υποστηριζόμενη από συνδικάτα, τους παραδοσιακούς συντηρητικούς, τους φιλελεύθερους και τους νεοσυντηρητικούς, η τροπολογία Jackson-Vanik παρακώλυσε τις προσπάθειες της κυβέρνησης Nixon / Ford να επιβραδύνει τον αγώνα των εξοπλισμών και να κινηθεί προς μια μόνιμη χαλάρωση των εντάσεων με τη Σοβιετική Ένωση. Αφαίρεσε τον έλεγχο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής από τον Πρόεδρο και τον Υπουργό Εξωτερικών, ενώ την παρέδωσε μόνιμα στα χέρια πρώην αντισταλινικών και τροτσκιστών νεοσυντηρητικών.

Η τροπολογία αυτή εκμηδένισε την φιλελεύθερη στήριξη στην ανάσχεση λόγω της πνευματικής ανεντιμότητας στους κόλπους της μη κομμουνιστικής αριστεράς η οποία είχε συνταράξει την αμερικανική διανόηση από τη δεκαετία του 1930. Αυτή η ανεντιμότητα έκανε τους τροτσκιστές της αριστεράς, αντισοβιετικούς πολιτιστικούς μαχητές της CIA κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, και τους ευθυγράμμισε με τους στόχους της δεξιάς πτέρυγας της Δύσης. Στη δεκαετία του 1950, η υπόθεσή τους δεν απασχολούσε την αριστερά ή τη δεξιά, ούτε καν τον φιλελεύθερο αντι-κομμουνισμό εναντίον του σταλινισμού. Θεωρούνταν ότι εκπροσωπούσαν ένα σύστημα αξιών, νόμων και ελέγχων και αντίμετρων κατά ενός συστήματος ξένου προς την Αμερική.

Όπως περιγράφει ο Frances Stoner Saunder στο βιβλίο του The Cultural Cold War (Πολιτιστικός Ψυχρός Πόλεμος), αυτό που τους ενδιέφερε ήταν απλώς η κατάληψη της εξουσίας και η διατήρησή της. “Είναι τόσο σάπιος που ούτε το γνωρίζει”, έλεγε ο Jason Epstein[ Ο θρυλικός εκδότης του Random House] με αδιαλλαξία. «Όταν αυτοί οι άνθρωποι μιλούν για αντι-κατασκοπεία, αυτό που εννοούν είναι ένα σύστημα ψεύτικων και διεφθαρμένων αξιών για να στηρίξουν την ιδεολογία στην οποία στρατεύτηκαν. Το μόνο για το οποίο όντως δεσμεύονται είναι η εξουσία και η εισαγωγή τσαρικών-σταλινικών στρατηγικών στην αμερικανική πολιτική. Είναι τόσο διεφθαρμένοι που πιθανώς δεν το γνωρίζουν καν. Είναι μικροί απαράτσνικ ψεύτες. Οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν σε τίποτα, οι οποίοι είναι μόνο ενάντια σε κάτι, δεν είναι για σταυροφορίες ή επαναστάσεις. ”

Μια καινούρια Νομενκλατούρα

Αλλά οι νεοσυντηρητικοί έκαναν σταυροφορίες, προκάλεσαν επαναστάσεις και συνέχισαν να καταστρέφουν την αμερικανική πολιτική διαδικασία σε βαθμό που να μην αναγνωρίζεται. Το 1973, οι νεοσυντηρητικοί δεν ήθελαν οι Ηνωμένες Πολιτείες να έχουν καλύτερες σχέσεις με τη Μόσχα και δημιούργησαν την τροπολογία Jackson-Vanik για να κωλυσιεργήσουν. Αλλά ο απώτερος στόχος τους, όπως εξηγεί η Janine Wedel στη μελέτη Shadow Elite του 2009, ήταν η πλήρης μεταφορά της εξουσίας από μια εκλεγμένη κυβέρνηση που εκπροσωπεί τον Αμερικανικό λαό σε αυτό που αποκάλεσε «νέα νομενκλατούρα» ή ‘’θεματοφύλακες του εθνικού συμφέροντος “, απαλλαγμένη από τους περιορισμούς που επιβάλλουν οι νόμοι του έθνους.

Η Wedel γράφει, «Ο Daniel Patrick Moynihan, ο μέχρι πρόσφατα γερουσιαστής της Νέας Υόρκης και πρώην νεοσυντηρητικός, υπέδειξε ότι αυτού του είδους η αναστολή των κανόνων και των διαδικασιών τον ώθησε να αποχωρήσει από το κίνημα τη δεκαετία του 1980: “Ήθελαν ο στρατός να βρίσκεται στα όρια της κινητοποίησης · δημιουργούσαν ή επινοούσαν όλες τις κρίσεις που ήταν απαραίτητες για την επίτευξη αυτού του στόχου’’».

Η σύνθεση της δεοντολογίας του Ψυχρού Πολέμου του James Burnham (που θεσπίστηκε επίσημα από τον Paul Nitze στο NSC-68 του 1950) [Η αναφορά υπ’ αρ. 68 του Συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, είναι ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα της αμερικανικής πολιτικής κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την αμερικανική εξωτερική πολιτική για τα επόμενα 20 χρόνια, στμ] και του τροτσκισμού (που υιοθετήθηκε από τους κορυφαίους νεοσυντηρητικούς) σε συνδυασμό με αυτή τη νέα επιθετική στήριξη προς το Ισραήλ έδωσε στους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς μια δογματική πολιτική επιρροή στην αμερικανική διαδικασία λήψης αποφάσεων που θα γίνει ισχυρότερη με την πάροδο του χρόνου.

Όπως οραματιζόταν ο Burnham, ο ψυχρός πόλεμος ήταν ένας αγώνας για την κοινωνία και θα διεξαγόταν με το είδος της πολιτικής ανατροπής που είχε μάθει να ελέγχει ως ηγετικό μέλος της Τέταρτης Διεθνούς του Τρότσκι. Αλλά συνδεδεμένος με το Ισραήλ μέσω των τροτσκιστών του Burnham και της υπολανθάνουσας επιρροής του βρετανικού φιλοεβραϊσμού, θα εισερχόταν σε μια αποκαλυπτικής μορφής μυθολογία και θα αντιστεκόταν σε όλες τις προσπάθειες για τον τερματισμό του.
Trotsky
Ο John B. Judis, πρώην αρχισυντάκτης της New Republic, γράφει σε μια ανασκόπηση του 1995 για τo περιοδικό Foreign Affairs σχετικά με το βιβλίο του John Ehrman, Rise of Neoconservatism [Η άνοδος του νεοσυντηρητισμού]: «Στο πλαίσιο του διεθνούς κομμουνισμού, οι τροτσκιστές ήταν μανιώδεις διεθνιστές παρά ρεαλιστές ή εθνικιστές … Οι νεοσυντηρητικοί που πέρασαν από τροτσκιστικά και σοσιαλιστικά κινήματα κατέληξαν να θεωρούν την εξωτερική πολιτική ως σταυροφορία, στόχος της οποίας ήταν ο παγκόσμιος σοσιαλισμός, μετά η σοσιαλδημοκρατία και τέλος, ο δημοκρατικός καπιταλισμός. Δεν έχουν δει ποτέ την εξωτερική πολιτική από την πλευρά του εθνικού συμφέροντος ή της εξισορρόπησης των δυνάμεων. Ο νεοσυντηρητισμός ήταν ένα είδος ανεστραμμένου τροτσκισμού, που επιδίωκε να «εξάγει τη δημοκρατία» σύμφωνα με τα λόγια του [Joshua] Muravchik, με τον ίδιο τρόπο που ο Τρότσκι σκόπευε αρχικά να εξάγει τον σοσιαλισμό.»
Κατά τον Raymond Garthoff του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα μέτρα που ελήφθησαν κατά της ανάσχεσης το 1973 εξετάστηκαν από τη στενή οπτική γωνία ενός επαγγελματία Αμερικανού διπλωμάτη. Αλλά σύμφωνα με τον Judis στο άρθρο του με τίτλο Trotskyism to Anachronism : The Neoconservative Revolution (Από τον Τροτσκισμό στον Αναχρονισμό: Η Νεοσυντηρητική Επανάσταση), η κληρονομιά της έκθεσης CNS-68 και του τροτσκισμού συνέβαλαν σε μια αποκαλυπτικής μορφής σκέψη που θα εκτόπιζε σιγά-σιγά τη διαδικασία επεξεργασίας των επαγγελματικών πολιτικών από τη σφαίρα της εμπειρικής παρατήρησης και θα την αντικαθιστούσε με έναν πολιτικοποιημένο μηχανισμό για να δημιουργήσει μια ατελείωτη σύγκρουση. “Η συνεχής επανάληψη και η διόγκωση της σοβιετικής απειλής είχε ως στόχο να δραματοποιήσει και να κερδίσει τους προσήλυτους, αλλά αντανακλούσε επίσης την αποκαλυπτικής μορφής επαναστατική νοοτροπία που χαρακτήριζε την παλιά αριστερά”, έγραψε ο Judis.

Συμπερασματικά, υποστηρίζει ότι η νεοσυντηρητική επιτυχία στη χρήση αυτοεκπληρούμενων προφητιών για την κατάργηση της ανάσχεσης κατέστησε τον Ψυχρό Πόλεμο πολύ πιο επικίνδυνο, καθώς ώθησε τη Σοβιετική Ένωση να ενισχύσει το στρατιωτικό της δυναμικό και να επεκτείνει την επιρροή της, κάτι που οι νεοσυντηρητικοί στη συνέχεια χρησιμοποίησαν ως απόδειξη ότι οι θεωρίες τους ήταν σωστές. Πράγματι, «ο νεοσυντηρητισμός ήταν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Συνέβαλε στην επιτάχυνση της κρίσης στις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης, την οποία αργότερα ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε και στην οποία απάντησε».

Το καλοκαίρι του 1995, όταν τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος και πέρασε η καταιγίδα, ο Judis είδε τον νεοσυντηρητισμό ως κάτι το γελοίο, περιγράφοντας τους κυριότερους νεο-συντηρητικούς ως απλούς πολιτικούς αναχρονισμούς και όχι ως τον αναπτυσσόμενο πολιτικό μηχανισμό που περιγράφεται από τον John Ehrman στο βιβλίο του. Αλλά στο τέλος, ο Ehrman είχε δίκιο: η νεοσυντηρητική σταυροφορία δεν τερματίστηκε με το τέλος του ψυχρού πολέμου, αλλά απλώς εισήλθε σε μια καινούρια, πιο επικίνδυνη φάση.

Μετάφραση από τα γαλλικά: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Πηγή: https://www.les-crises.fr/ 
πηγή 
Ανιχνεύσεις 
αναδημοσιευση Εκτακτο Παραρτημα
Posted: 31 May 2018 12:02 PM PDT
Αρθρο των Paul Fitzgerald and Elizabeth Gould στο Consortium Νews

[Η νεοσυντηρητική ελίτ που κυριαρχεί στην Ουάσινγκτον τις τελευταίες δεκαετίες – μια ετερόκλιτη συμμαχία Ευαγγελικών, σιωνιστών και τροτσκιστών(!) σε αγαστή συνεργασία με το στρατιωτικοβιομηχανικό κατεστημένο – θεωρεί ‘’ιερό’’ της καθήκον – ‘’εμπνεόμενη’’ από την… Αποκάλυψη!!! – την δια των όπλων προώθηση του ‘’δημοκρατικού καπιταλισμού του…Πενταγώνου’’ και βαυκαλίζεται με την ιδέα ότι σε μία γενική σύρραξη είναι αυτή που θα …χαμογελάσει. Το σκόπιμο σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων – ‘’πυρηνική καταστροφή’’ του ΔΝΤ στη Ρωσία του Γέλτσιν. Ε.Δ.Ν.]

Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel ανέφερε τον περασμένο Σεπτέμβριο [2017] ότι “ο Stanley Fischer, 73 ετών, Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, γνωρίζει καλά την πτώση των πλουσίων αυτού του κόσμου. Πέρασε την παιδική ηλικία και τα νεανικά του χρόνια στο βρετανικό προτεκτοράτο της Ροδεσίας … πριν πάει στο Λονδίνο στις αρχές της δεκαετίας του 1960 για τις πανεπιστημιακές σπουδές του. Εκεί έζησε από πρώτο χέρι τη διάλυση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας … Σήμερα ως Αμερικανός πολίτης, ο Φίσερ βλέπει μια άλλη μεγάλη δύναμη να αποχωρεί από την παγκόσμια σκηνή …. οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν τη θέση τους ως παγκόσμια ηγεμονική δύναμη, είπε πρόσφατα …. 

Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα θα μπορούσε να παρασύρει τον κόσμο σε μια πολύ επικίνδυνη πορεία…”Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και τη δημιουργία του δόγματος Wolfowitz το 1992 υπό την ηγεσία του George Herbert Walker Bush, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδίκησαν τον πυρσό της πρώτης και μονοπολικής δύναμης στον κόσμο με την πρόθεση να συντρίψουν οποιοδήποτε έθνος ή σύστημα που θα τους αντιτίθετο στο μέλλον. Η νέα παγκόσμια τάξη, που σχεδιάστηκε μόλις πριν από μερικά χρόνια, γίνεται όλο και πιο ασταθής καθημερινά, επιδεινούμενη από ποικίλους βαθμούς ανικανότητας και απληστίας που εκπορεύονται από το Βερολίνο, το Λονδίνο, το Παρίσι και την Ουάσινγκτον.
Stanley Fischer
Ένα πρόσθετο σημάδι των συνεχιζόμενων σήμερα σεισμικών δονήσεων: όταν η συνέντευξη του Fischer εμφανίστηκε στην ηλεκτρονική έκδοση του Der Spiegel, αυτός είχε ήδη ανακοινώσει την παραίτησή του ως Αντιπρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ – οκτώ μήνες πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία. Αν κάποιος γνωρίζει την παρακμή και την πτώση των αυτοκρατοριών, αυτός είναι ο «παγκοσμιοποιημένος» και πρώην πρόεδρος της Τράπεζας του Ισραήλ, Stanley Fischer. Όχι μόνο βίωσε την αποσύνθεση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ως νεαρός φοιτητής στο Λονδίνο, αλλά επίσης συμμετείχε άμεσα στην πλήρη διάλυση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας τη δεκαετία του 1990.
Ως γνήσιο προϊόν της βρετανικής αυτοκρατορίας και άνθρωπος εμπιστοσύνης για τους μακροπρόθεσμους αυτοκρατορικούς της στόχους, ο Φίσερ είναι όχι μόνο άγγελος θανάτου της αυτοκρατορίας αλλά και ρακοσυλλέκτης της.

Η ‘’de facto απάτη’’ του ΔΝΤ σε βάρος των Ρώσων

Μαζί με μια χούφτα οικονομολόγους του Χάρβαρντ, με επικεφαλής τους Jonathan Hay, Larry Summers, Andrei Shleifer και τον Jeffry Sachs στο ‘’Σχέδιο Χάρβαρντ’’, καθώς και τον Anatoly Chubais, τον κορυφαίο Ρώσσο οικονομικό σύμβουλο, ο Fischer συνέβαλε να βυθιστούν εκατό εκατομμύρια Ρώσοι στη φτώχεια από τη μια μέρα στην άλλη – με την ιδιωτικοποίηση ή, όπως θα έλεγαν μερικοί, με την πειρατεία – της ρωσικής οικονομίας. Ωστόσο, οι Αμερικανοί δεν έμαθαν ποτέ την πραγματική ιστορία επειδή μια μεροληπτική αντιρωσική αφήγηση κάλυψε την πραγματική φύση της κλοπής από την αρχή μέχρι το τέλος.

Οπως περιγράφει στο βιβλίο της Shadow Elite του 2009 η Janine R. Wedel, μελετητής της δημόσιας πολιτικής και ανθρωπολόγος: “Παρουσιαζόμενη στη Δύση ως ένας αγώνας μεταξύ των μεταρρυθμιστών του Διαφωτισμού που προσπαθούσαν να αναπτύξουν την οικονομία με την ιδιωτικοποίηση, και τους οπισθοδρομικούς Λουδίτες που αντιτάσσονταν σε αυτή, η ιστορία αυτή παραμόρφωσε τα γεγονότα. Η ιδέα ή ο σκοπός της ιδιωτικοποίησης δεν αμφισβητούνταν, ακόμη και μεταξύ των κομμουνιστών … Το Ρωσικό Ανώτατο Σοβιέτ, ένας κομμουνιστικός οργανισμός, πέρασε δύο νόμους που έθεσαν τις βάσεις της ιδιωτικοποίησης. Η αντίθεση προς την ιδιωτικοποίηση δεν αφορούσε αυτή την ίδια την ιδέα, αλλά το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης που εφαρμόστηκε, τον αδιαφανή τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε και στη χρησιμοποίηση της εκτελεστικής εξουσίας για παράκαμψη του κοινοβουλίου. ”

Υποστηρίζοντας ότι το πρόγραμμα έγινε σκόπιμα για να οδηγήσει σε αποτυχία τη Ρωσία και το ρωσικό λαό με το πρόσχημα μιας ψεύτικης αφήγησης, η Wedel συνεχίζει: «Το αποτέλεσμα κατέστησε την ιδιωτικοποίηση ‘’de facto απάτη”, όπως είπε ένας οικονομολόγος. Αυτό επιβεβαίωσε και η κοινοβουλευτική επιτροπή που διαπίστωσε ότι το σχέδιο της Chubais “δημιουργούσε ευνοϊκό πεδίο για εγκληματικές δραστηριότητες”».

Αν ο Fischer, ένας άνδρας που συνέβαλε στη δημιουργία αισχοκέρδειας με την εγκληματική ιδιωτικοποίηση στη μετα-αυτοκρατορική Ρωσία, λέει ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε επικίνδυνο δρόμο, ήρθε η ώρα οι Αμερικανοί της μετα-αυτοκρατορίας να αναρωτηθούν τι ρόλο έπαιξε για να φέρει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτό τον επικίνδυνο δρόμο. 

Το βίαιο τραύμα που επέβαλε ο Fischer και το “διάσημο” Σχέδιο του Χάρβαρντ στη Ρωσία υπό την ηγεσία του Μπόρις Γέλτσιν τη δεκαετία του 1990 είναι ελάχιστα γνωστό στους Αμερικανούς. Σύμφωνα με τον James Carden του περιοδικού Αmerican Conservative, «Όπως επεσήμανε το Κέντρο Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας το 2011 …” Η παρέμβαση του ΔΝΤ στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της θητείας του Fischer οδήγησε σε μία από τις χειρότερες απώλειες παραγωγικότητας στον κόσμο, χωρίς να μεσολαβήσει πόλεμος ή φυσική καταστροφή”. Πράγματι, ένας Ρώσος παρατηρητής συνέκρινε τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της παρέμβασης του ΔΝΤ με το αποτέλεσμα πυρηνικής επίθεσης μεσαίου μεγέθους.»
Brzezinski: πατέρας της ιδέας της αμερικανικής μονοκρατορίας.
Ο ρόλος του Brzezinski

Οι περισσότεροι Αμερικανοί επίσης δεν γνωρίζουν ότι ήταν ο Zbigniew Brzezinski, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Προέδρου Jimmy Carter, αυτός που κατά τη δεκαετία του 1970 ανέπτυξε το μεγάλο σχέδιο για την κατάκτηση της καρδιάς της Ευρασίας που κατέληξε σε μπούμερανγκ για να τρομοκρατήσει την Ευρώπη και την Αμερική τον 21ο αιώνα. Ο Brzezinski πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του υπονομεύοντας την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και το υπόλοιπο της ζωής του ανησυχώντας για την επανεμφάνισή της ως τσαρική αυτοκρατορία υπό τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ίσως είναι άδικο να πούμε ότι το μίσος κατά της Ρωσίας ήταν η μόνη εμμονή του. Αλλά ένα διαδεδομένο αστείο κατά τη διάρκεια της θητείας του ως ανώτερου αξιωματούχου της εθνικής ασφάλειας του προέδρου έλεγε ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει τη Νικαράγουα σε χάρτη.

Και βέβαια είναι ο Brzezinski αυτός που εκπόνησε το σχέδιο για την διακυβέρνηση ενός μονοπολικού κόσμου από τις ΗΠΑ, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Και αν μπορούμε να πούμε ότι κάποιος αντιπροσωπεύει το οικονομικό σύστημα το θεμελιωμένο στο χρέος το οποίο τροφοδότησε τον μεταβιετναμικό ιμπεριαλισμό των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτός είναι ο Φίσερ. Η αποχώρησή του θα έπρεπε να κάνει όλους τους νεοσυντηρητικούς να τρέμουν.

Το όνειρό τους για μια νέα παγκόσμια τάξη σταμάτησε και πάλι στις πύλες της Μόσχας.

Κάθε φορά που θα γράφεται ο σύντομος επιτάφιος του Αμερικανικού Αιώνα [φράση για να χαρακτηρίσει την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα], είναι σίγουρο ότι θα προβάλλει τον εμβληματικό ρόλο που έπαιξαν οι νεοσυντηρητικοί στην επιτάχυνση του τέλους του. Από το χάος που δημιούργησε το Βιετνάμ, αναγκάστηκαν να αναδιαρθρώσουν την αμερικανική πολιτική, τα οικονομικά και την εξωτερική πολιτική για δικούς τους σκοπούς.

Καθοριζόμενος αρχικά από τους Σιωνιστές και τους τροτσκιστές, αλλά κατευθυνόμενος από το αγγλο-αμερικανικό κατεστημένο και τις ελίτ τους των Μέσων Ενημέρωσης, ο στόχος των νεοσυντηρητικών, σε συνεργασία με τους νεοφιλελεύθερους εταίρους τους της Σχολής του Σικάγου, ήταν να αποδομήσει το κράτος – Εθνος μέσω της πολιτιστικής επιβολής και της οικονομικής ανατροπής και να σχεδιάζει την αμερικανική κυριαρχία στο εξωτερικό. Μέχρι στιγμής, είχαν μεγάλη επιτυχία εις βάρος ενός μεγάλου μέρους του κόσμου.

Από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έως τη δεκαετία του 1980, στόχος ήταν η Σοβιετική Ένωση, αλλά από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η κατάργηση κάθε αντίστασης στην παγκόσμια κυριαρχία τους.

Καπιταλισμός του Πενταγώνου

Η ύποπτη χρηματοδότηση, οι αυτοκρατορικές περιπέτειες και ο νεοσυντηρητισμός πάνε χέρι-χέρι. Οι ιδρυτές της CIA είδαν τους εαυτούς τους ως εταίρους σε αυτό το εγχείρημα και η αμυντική βιομηχανία τους υποδέχθηκε με ανοιχτές αγκάλες. Ο R. T. Naylor, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο McGill, συγγραφέας του Hot Money and the Politics of debt [Κερδοσκοπικά κεφάλαια και πολιτική του χρέους] το 1987, περιέγραψε πώς ο «Καπιταλισμός του Πενταγώνου» κατέστησε εφικτό τον πόλεμο του Βιετνάμ με την πώληση του χρέους του Πενταγώνου στον υπόλοιπο κόσμο.

«Πράγματι, Αμερικανοί πεζοναύτες αντικατέστησαν τα ‘’βαποράκια’’ του Meyer Lansky [Ο Meyer Lansky, ο οποίος πέθανε το 1983, ήταν Αμερικανός μαφιόζος, συνεργάτης της οικογένειας Luciano σ.τ.μ.] και ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες τακτοποίησαν το ‘’ξέπλυμα’’, γράφει ο Naylor . «Όταν ο μηχανισμός εξηγήθηκε στον μετανιωμένο [νεοσυντηρητικό] Herman Kahn – αυτός που διέσωσε τον επικεφαλής της δεξαμενής σκέψης της εποχής και αυτός που διέδωσε την ιδέα ότι ήταν δυνατό να χαμογελούν μετά από μια παγκόσμια σύρραξη – αντέδρασε με έκδηλη ευχαρίστηση. Ο Kahn αναφώνησε με ενθουσιασμό: ’’Φέραμε εις πέρας τη μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία! Βραχυκυκλώσαμε τη Βρετανική Αυτοκρατορία.” Στους πρώτους νεοσυντηρητικούς, εκτός από τον πυρήνα των πρώην τροτσκιστών διανοούμενων, ανήκαν και προσωπικότητες όπως ο James Burnham, ο πατέρας του Ψυχρού Πολέμου Paul Nitze, ο γερουσιαστής Daniel Patric Moynihan, ο γερουσιαστής Henry «Scoop» Jackson, η Jeane Kirkpatrick και ο ίδιος ο Brzezinski.

Από την εμφάνισή τους στην αμερικανική πολιτική σκηνή τη δεκαετία του 1970, ήταν γνωστό ότι θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία στην Αμερική, ωστόσο οι πιο μετριοπαθείς θεματοφύλακες της Ουάσιγκτον επέτρεψαν την ανάμειξή τους χωρίς να προβάλουν αντίσταση.
Jackson: Ιδρυτής των Νεοσυντηρητικών.
Το κλασικό πλέον βιβλίο του Peter Steinfels του 1979, Les Néoconservateurs : Les hommes qui changent la politique américaine (Οι νεοσυντηρητικοί: Οι άνθρωποι που αλλάζουν τηναμερικανική πολιτική) αρχίζει με αυτά τα μοιραία λόγια. “ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ είναι απλά. Πρώτον, ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσφατα εμφανίστηκε μια ιδιαίτερη και ισχυρή πολιτική τάση. Δεύτερον, ότι η τάση αυτή, που ασχολείται με ορισμένες πτυχές της αμερικανικής ζωής, είναι τυφλή ή εφησυχαστική προς τους άλλους, πρεσβεύει μια πολιτική η οποία, αν επικρατήσει, απειλεί να μετριάσει και να μειώσει τις προσδοκίες από την αμερικανική δημοκρατία».

συνεχίζεται στο 2ο μέρος

Μετάφραση από τα γαλλικά: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Πηγή: https://www.les-crises.fr/ 
πηγή 
Ανιχνεύσεις 
αναδημοσιευση Εκτακτο Παραρτημα



Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)