Πέμπτη 28 Ιουλίου 2016

Ευγνωμοσύνη


Ευγνωμοσύνη


 

ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΠΤΙ, ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΩ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ στην είσοδο του φροντιστηρίου δίπλα.

Αυτή, κρατώντας το σκυλί της, λέει: «ε, δηλαδή τι; Σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω; Ε όχι, θα παλέψω». Αυτός απαντάει: «Να πολεμήσεις, δηλαδή, για τα δικαιώματα του υπαλλήλου και του εργάτη; Πώς δηλαδή; Αφού δεν υπάρχει τίποτα. Δεν έχει τίποτα. Τι να δώσει; Δε γίνεται».

ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΣΕ ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. Βρήκε μια δουλειά, 350 ή 400 ευρώ, μαύρα.

Σ’ το ανακοινώνει. Είσαι αμήχανος, γιατί δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Είχε ζόρια, χρειαζόταν τα χρήματα. Πες μπράβο, πες ωραία, γιατί δε λες; Δείξε τη χαρά σου, ρε, γιατί δεν τη δείχνεις; Τα χρήματα είναι λίγα, οι ώρες αρκετές ή πολλές, μένει στο νοίκι, τα έξοδα τρέχουν, να πάμε και για κανένα ποτό κάποια στιγμή. Τι να φτάσει; Πώς να χαρείς; Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΤΑ ΜΙΝΤΙΑ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΚΙΑ και καμιά 60αριά διανοούμενοι πρώτης γραμμής σού λένε πως άμα σου δώσουν 400 ευρώ για να ζήσεις, θα πρέπει να λες ευχαριστώ. Θα πρέπει να δουλεύεις, να προσπαθείς, να είσαι συνεπής με τις υποχρεώσεις σου, να στύβεις την πέτρα, να είσαι αισιόδοξος, άμα χρειαστεί να είσαι καινοτόμος και ευέλικτος. Να μη ζεις πάνω απ’ τις δυνατότητές σου. Πόσες είναι οι δυνατότητές σου; 400 ευρώ. Ε, θα ζεις ως τα 400 ευρώ. Αυτές οι δυνατότητες, αυτή και η ζωή σου.

ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΑΡΑ ΝΑ ΛΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Να είσαι ευγνώμων που έχεις 400 ευρώ, κάποιον ελεύθερο χρόνο, μία απάντηση στο πού βρίσκεσαι τώρα των γνωστών. Να είσαι ευγνώμων γιατί είσαι ζωντανός, ζόμπι, αλλά ζωντανός, δούλος, αλλά ζωντανός, χωρίς επιθυμίες, αλλά ζωντανός, χωρίς ζωή, αλλά ζωντανός.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΤΟΥΣ ΘΙΑΣΩΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ (μόνη ίσως θετική νοηματοδότηση της προκοπής: Ως προκοπή αντιλαμβάνομαι ένα ωραίο κυριακάτικο τραπέζι και φίλους χορτάτους και μεθυσμένους. Άρα, προκομμένοι εμείς που τους δεξιωθήκαμε). Αλλά τώρα πια δε μπορούμε να κάνουμε τη συζήτηση για την ουσία της παραγωγικότητας και τι αυτή τελικά σημαίνει για το πώς ζούμε. Τώρα πρέπει να λέμε απλά ευχαριστώ.

ΑΛΛΩΣΤΕ, ΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ θα είναι να απορρίπτεις προτάσεις εργασίας. Να μη θες να μπεις/επιστρέψεις στην εταιρεία. Να μη θες να βάλεις τη στολή της ειδικής οικονομικής ζώνης. Απαπά. Απαγορεύονται τέτοιες κουβέντες. Απαγορεύονται. Να κάνεις τη δουλίτσα για τα 400 ευρώ. Δε βλέπεις ότι έχουμε κρίση; Δε βλέπεις πώς είναι οι συνθήκες; Δεν επιτρέπεται πλέον κριτική στην εντατική εργασία, δεν επιτρέπεται αμφισβήτηση της ανάπτυξης. Εδώ για 400 ευρώ θα πρέπει να κάνεις υπόκλιση στον κύριο εργοδότη, για ποιο όχι μιλάμε; Περισσότερα ... ( http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=57639:eygnomosyni&catid=23:perierga&Itemid=201

)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου