Εμείς οι Έλληνες και οι λοιποί Ευρωπαίοι

Εμείς οι Έλληνες και οι λοιποί Ευρωπαίοι

Γράφει ο
Κώστας Παδουβάς

Πολλοί Ευρωπαίοι (όχι ασήμαντοι εντός και εκτός της Ε.Ε.) διατηρούν πολύ παλιές αντιλήψεις για τους Έλληνες, όπως ότι είναι μεν φιλόξενοι και φιλότιμοι, αλλά δουλοπρεπείς (ραγιάδες), ανακριβείς στις υποσχέσεις και στα ραντεβού τους, οξύθυμοι έως εξοργισμένοι, κ.ά. Οι υπόλοιποι (Ευρωπαίοι) αποφεύγουν να σχολιάζουν θετικά ή αρνητικά (ουσιαστικά ανέχονται) τις παλιές αυτές αντιλήψεις των ομολόγων τους, αν και με θαυμασμό γνωρίζουν σε βάθος τη μοναδική διαχρονική αξία των αρχαίων και σύγχρονων Ελλήνων και τη στρατηγική θέση της αρχαίας και σύγχρονης Ελλάδας στο σταυροδρόμι μεταξύ Ανατολής-Δύσης. Άλλωστε η Ελλάδα έγινε η πλησιέστερη Πύλη εισόδου ομαδοποιημένων μεταναστών-προσφύγων  Μουσουλμάνων από εμπόλεμες νοτιοανατολικές περιοχές προς τις λοιπές χώρες της Ε.Ε., με ότι αυτό συνεπάγεται.

 

Η σημερινή Ε.Ε. με τη Βρετανία στo κόκκινο (έξοδο)

Ωστόσο, οι  Ευρωπαίοι και μη, σχεδιάζουν και επισκέπτονται την Ελλάδα (για τουρισμό, δουλειές κ. λπ), όπου με λίγα χρήματα απολαμβάνουν τις ανεπανάληπτες φυσικές χερσαίες και θαλάσσιες ομορφιές της και το μοναδικό στον κόσμο ανακαλυφθέντα και μη επιστημονικό αρχαιολογικό της πλούτο.
Η πλειονότητα των επισκεπτών αυτών είναι φειδωλοί σε διάλογο με τους Έλληνες πολίτες, ως να πάσχουν από λεξιπενία. Χιλιάδες λέξεις στις γλώσσες τους, όμως, έχουν  Ελληνικές ρίζες (π.χ. mother, από το μάτερ ή μήτηρ, night από το νύχτα κ.ά.), εμπλουτίζοντας τα οικεία λεξικά τους. Στη Γαλλική γλώσσα σε ποσοστό 60% ,  στο 35% στην Αγγλική,  ολόκληρη η γραμματική με αμέτρητες λέξεις στη Γερμανική κ.ο.κ., προκαλώντας το εύλογο ερώτημα : Αν υπάρχει η απλή γλωσσική συνείδηση των Ευρωπαίων γιατί δεν την εκδηλώνουν;
Η Ελλάδα του νοτιοανατολικού άκρου της Ευρώπης, όμως,είναι εκείνη που βοήθησε στη γέννηση και μετάδοση της Δημοκρατίας ως το καλύτερο πολίτευμα του κόσμου, με τη βοήθεια της  αρχαιότερης και δυναμικότερης ευρωπαϊκής γλώσσας που επινόησαν οι Αρχαίοι Έλληνες. Γλώσσα που σήμερα ομιλείται επίσημα σε σχετικά περιορισμένη έκταση και ως μειονοτική γλώσσα σε γειτονικές περιοχές (βλ. μπλε και γκρι περιοχές του χάρτη) και επί πλέον στην Ε.Ε. Όμως, κατά πλειονοψηφία, σε σχέση με όλες τις άλλες γλώσσες του κόσμου, χρησιμοποιείται στις επιστήμες (Ιατρική, ζωολογία κ.ά.), στην Πληροφορική λόγω της απεραντοσύνης της, στα ιερά Χριστιανικά κείμενα και βέβαια  σε ολόκληρη την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία.

Εμείς οι φιλόξενοι Έλληνες, δεν έχουμε επαρκείς οικονομικές δυνατότητες και τις λοιπές δυνάμεις σταθερότητας και ασφάλειας για να παριστάνουμε τους συλλήβδην φιλάνθρωπους προς κάθε διερχόμενο είτε για μόνιμη εγκατάσταση μετανάστη-πρόσφυγα , της περιφερειακής Μουσουλμανικής δημογραφίας, Ο τόπος μας χρειάζεται άμεσα την οικονομική ανάπτυξη, την πολιτική σταθερότητα και τη διαχρονική ισορροπία της  καθιερωμένης δημογραφίας  του γηγενούς πληθυσμού, προκειμένου να προστατεύεται από εσωτερικούς και εξωτερικούς εθνικούς κινδύνους που αυξάνονται άμεσα από την παρουσία των μεταναστών- προσφύγων καθώς αναμειγνύονται με αυτούς και τα ακραία μορφώματα τύπου ISIS και λοιπών τρομοκρατών.
Από τους λοιπούς Ευρωπαίους, εξάλλου, θα αναμενόταν να ελέγχουν καλύτερα τη Μουσουλμανική δημογραφία στις χώρες τους (εκτιμήσεις τους καταμετρούν σήμερα σε 55 εκατομμύρια άτομα στην Ε.Ε.) και επί πλέον να ενισχύουν με κάθε τρόπο τις ασθενέστερες ευρωπαϊκές χώρες, οπότε, θα μείωναν τα ποσοστά ανεργίας, φτώχειας και λοιπές ανισότητες των εθνικών πληθυσμών της Ε.Ε. και επέκεινα σίγουρα θα περιόριζαν τα αιματηρά τρομοκρατικά «χτυπήματα» που εξαπέλυσαν και εξαπολύονται  αδιάλειπτα στην Ευρώπη. Χτυπήματα που μετατρέπουν την κοινωνική νηφαλιότητα σε ταραγμένη και τα τρέχοντα συστήματα σκέψεων των  εθνικών συνόλων από ασφαλή σε ανασφαλή με άμεσο αντίκτυπο στο μέλλον των επερχομένων γενεών της Ε.Ε.
Οι αρχικοί εμπνευστές¹ της Ε.Ε στην ιδρυτική διακήρυξή τους. αλλά και οι μεταγενέστεροι διάδοχοί τους, φαίνεται ότι υπερεκτίμησαν  το σεβασμό τρίτων επί της αξίας του ευρωπαϊκού ιδεώδους ως κύριο όραμά τους, της μεγάλης γεωγραφικής και πληθυσμιακής έκτασης της Ένωσης, της υπάρχουσες θωρακίσεις των εθνικών κρατών-μελών έναντι εσωτερικών και εξωτερικών απειλών και υποεκτίμησαν τις εύλογες - εμφανείς περιφερειακές αναπτυξιακές ανισότητες των ευρωπαϊκών και μη πληθυσμών, που γεννούν τον  φθόνο  από άνθρωπο σε άνθρωπο. Έτσι έγινε πράξη ο φανερός αρνητικός αλλά  μείζων ιστορικός μετασχηματισμός των Ευρωπαϊκών πληθυσμών, που επιδεινώνει την ασφάλεια στους σημερινούς κοινωνικούς Ευρωπαίους εταίρους (λαούς) οι οποίοι στηρίζουν το Ευρωπαϊκό  γίγνεσθαι.
Όλοι τους οι παραπάνω οραματιστές «μέθυσαν» από το πνεύμα της δημοκρατικής νομιμοποίησης και λογοδοσίας όπως  προβλήθηκε από το νέο εγχείρημα του ευρωπαϊκού ιδεώδους, χωρίς να προβλέψουν ανάλογα τελεσφόρα και αναγκαία ισχυρότατα μέτρα προστασίας και ασφάλειας (εσωτερικής και εξωτερικής) όλων των λαών της Ε.Ε. έναντι των ευνόητων  μελλοντικών απειλών, όπως ξεκίνησαν από την περιφέρεια και ειδικότερα δια μέσου της Ελλάδας.
Όμως, η έλλειψη εφαρμογής τέτοιου πνεύματος ασφάλειας από απειλές εσωτερικού και εξωτερικού δεν βαρύνει μόνο τους ιδρυτές και τους ιθύνοντες (παλαιότερους και νεότερους) των υπηρεσιών της Ε.Ε., αλλά και τους υπεύθυνους πολίτες της, που μπορούσαν και μπορούν να διαμορφώνουν και βελτιώνουν τους νόμους και θεσμούς που τους αξίζουν,  με τους αναγκαίους συγκερασμούς των επί μέρους εθνικών θεσμών και νόμων  με τις ευρωπαϊκές πολιτικές εξασφάλισης του επιθυμητού περιβάλλοντος ασφάλειας σε όλη την έκταση της Ε.Ε.
Το αδιέξοδο της ανασφάλειας αυτής εκφράστηκε με το BREXIT στη Βρετανία.
Ποτέ δεν είναι αργά να διορθωθούν οι παραλείψεις του παρελθόντος και η Ευρωπαϊκή Ενοποίηση να πραγματοποιηθεί μεθοδικά και για πάντα. Η παρούσα μορφή της Ε.Ε. δίδει απλόχερα την κατάλληλη ευκαιρία για μια Ευρώπη συμπαγή και ολοκληρωμένη όπως της αξίζει και όχι όπως τη θέλουν ορισμένα μειοψηφικά  συμφέροντα.
Γένοιτο!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. Οι αρχικοί οραματιστές – εμπνευστές της Ε.Ε. ήσαν : 1. Γερμανός Καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ,  2. Λουξεμβούργιος πολιτικός  Γιόζεφ Μπεχ, 3.Ολλανδός επιχειρηματίας Γιόχαν Βίλεμ Μπέγιεν,  4.Βρετανός στρατιωτικός-πολιτικός ανταποκριτής και πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ,  5. Ιταλός υπουργός εξωτερικών Αλτσίντε ντε Γκάσπερι, 6. Γερμανός υπουργός εξωτερικών Βάλτερ Χάλσταϊν,  7. Ολλανδός αγρότης-πολιτικός Σίκο Μάνσχολτ, 8. Γάλλος τραπεζίτης Ζαν Μον, 9. Γάλλος πολιτικός-νομικός και υπουργός εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν, 10. Βέλγος πολιτικός Πωλ-Ανρί Σπάακ, 11. Ιταλός πολιτικός Αλτιέρο Σπινέλι.