To Ιερό Θηλυκό και η δυτική εσωτερική παράδοση (
)
To Ιερό Θηλυκό και η δυτική εσωτερική παράδοση, Η
Επιστροφή της Μεγάλης Θεάς
Τον περασμένο αιώνα η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας πολλών
φρικαλεοτήτων αλλά και γεγονότων που σήμαναν την πρόοδο της φυλής με την
εισαγωγή φαινομενικά νέων ιδεών και αντιλήψεων στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Μερικές
από αυτές ήταν η ισότητα των δύο φύλων, η χειραφέτηση της γυναίκας το δικαίωμα
ψήφου στο θηλυκό γένος που είχαν φυσικά ως αποτέλεσμα την σεξουαλική
απελευθέρωση στον δυτικό κόσμο. Η Γυναίκα άρχισε να αποκαθίσταται και να αποκτά
ισότιμη θέση δίπλα στον μέχρι τότε κυρίαρχο άντρα. Εξάλλου τότε αναπτύχθηκε το
φεμινιστικό κίνημα το οποίο γιγαντώθηκε με εντυπωσιακούς ρυθμούς και φυσικά
επανήλθε στο πνευματικό προσκήνιο η λατρεία του Θηλυκού με την ανάπτυξη
πνευματικών κινημάτων-θρησκειών όπως η Wicca που έδωσαν έμφαση στην Λατρεία της
Μεγάλης Θεάς. Πιστεύετε ότι η θηλυκή επανάσταση και η άνοδος του Θείου Θηλυκού
και της γυναίκας συνέβη για πρώτη φορά μετά από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια
πατριαρχικής δομής της κοινωνίας; Λάθος! Υπήρξε και στο Παρελθόν όχι μόνο
παρόμοια άνοδος αλλά και κοινωνίες με καθαρά μητριαρχική δομή……
Γιατί όμως συμβαίνουν αυτές οι εναλλαγές μεταξύ του
αρσενικού και του θυληκού στοιχείο τόσο κοινωνικά όσο και πνευματικά; Υπάρχει
μια απόκρυφη θεωρία που εξηγεί αυτό το γεγονός. Πρόκειται για την Θεωρία της
εναλλαγής των κοσμικών εποχών. Ο ‘Ιππαρχος ανακάλυψε ότι μια από τις 14
κινήσεις της Γης είναι η κυκλική κίνηση του πολικού της άξονα, ο οποίος
διαγράφει έναν γεωμετρικά τέλειο κώνο μέσα σε διάστημα 25.800 χρόνων. Μέσα σε
αυτήν την περίοδο, η οποία ονομάστηκε κοσμικό έτος, πραγματοποιούνται οι
λεγόμενες μεταπτώσεις των ισημεριών κάθε 2.150 περίπου χρόνια,τα οποία
σχηματίζουν τον λεγόμενο πλατωνικό Μήνα, ο οποίος βρίσκεται κάτω από την
επίδραση του ζωδίου στο οποίο γίνεται η ισημερία Διάφοροι λαοί της Μεσοποταμίας
πίστευαν επίσης ότι ένας συγκεκριμένος αριθμός κοσμικών ετών σχηματίζει μια
μεγαλύτερη περίοδο, η οποία ονομάζεται “Μεγάλος Ενιαυτός”. Η Αρχή κάθε εποχής
ονομάζεται αυγή και το τέλος νύχτα, έτσι σήμερα βρισκόμαστε στην νύχτα της
εποχής των ιχθύων ενώ κάποιοι ισχυρίζονται ότι ήδη έχει μπει η εποχή του
Υδροχόου.
Κάθε εποχή λοιπόν έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και το
δικό της πάνθεο, για παράδειγμα η εποχή του Καρκίνου σηματοδότησε την ανάπτυξη
της Σεληνιακής Λατρείας και της Θεάς. Επίσης κάθε εποχή έχει το δικό της μαγικό
τύπο με τον οποίο συμβαδίζει όχι μόνο η ατομική απόκρυφη αντίληψη, αλλά και το
σύνολο του εκάστοτε πολιτισμού. Έτσι στην εποχή των ιχθύων ήταν σε ισχύ ο τύπος
ΙΑΟ (λένε οτι είναι τα αρχικά των λέξεων Ίσιδα Αποφις Όσιρης παρόλο που δεν
αποδέχονται όλοι αυτήν την
ερμηνεία) που παραπέμπει στην θυσιαστική λατρεία και στην
Θεϊκή Θυσία. Στις διάφορες λοιπόν αυτές εποχές η Θεά λατρεύτηκε με τρεις μορφές
οι οποίες αντιστοιχούν στις τρεις μορφές ανάπτυξης του θηλυκού γένους. Έτσι η
Θεά αναγνωρίστηκε πρώτα ως παρθένα πολεμίστρια, ως αγαπημένη Μητέρα και ως Σοφή
Γραία. Σήμερα η νύχτα των ιχθύων σηματοδοτεί την αυγή της υδροχοϊκής εποχής που
θα είναι μια εποχή η οποία θα φέρει πίσω με διάφορους τρόπους την Λατρεία της
Θεάς ως Μεγάλης Μητέρας και θα επαναπροσδιοριστεί το θηλυκό που θάφτηκε και
υποβαθμίστηκε συνειδητά κάτω από την πατριαρχική δομή του Χριστιανισμού.
Περισσότερα ως προς την θεωρία των εποχών θα βρείτε στο
Βιβλίο του Lon Milo Duquette “Άγγελοι, Δαίμονες και Θεοί της Νέας Χιλιετίας”
που κυκλοφόρησε στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Αρχέτυπο.
Περισσότερα ... (
)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου