Ίακχος και Βαυβώ
Όταν η θεά Δήμητρα έψαχνε απελπισμένη να βρει την κόρη
της Περσεφόνη (η οποία είχε απαχθεί στον κάτω κόσμο από τον Πλούτωνα), έφθασε
στην Ελευσίνα, όπου η Βαυβώ προσπάθησε να την παρηγορήσει και ευθυμήσει, με ένα
παράδοξο τρόπο.
Κάθισε απέναντι της, λέγοντας αστεία, κάνοντας άσεμνες
χειρονομίες, και ανοίγοντας ξεδιάντροπα τα πόδια της, δείχνοντας το αιδοίο της
… Εκείνη την στιγμή, από το αιδοίο της Βαυβούς φάνηκε σύμφωνα με τον μύθο, το
παιδί των μυστηρίων, ο Ίακχος, ο οποίος γελούσε σαρδόνια…
Ο Ίακχος συνδέεται, με τις άρρητες τελετουργίες των
Ελευσίνιων Μυστηρίων. Ας προσπαθήσουμε να ανασηκώσουμε το πέπλο του συμβολισμού
που συνδέει το αιδοίο της Βαυβούς, με την εμφάνιση και το γέλιο του Ιάκχου….
Η Περσεφόνη ως γνωστόν, είχε απαχθεί από τον Πλούτωνα στο
κάτω κόσμο. O Κάτω Κόσμος συμβολίζει την ύλη, και τα κοινά δομικά στοιχεία της
γης και των άστρων με το σώμα μας. Οι άνθρωποι είμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας
βιολογικά, με τη γη σε χημικό επίπεδο και με το σύμπαν σε ατομικό επίπεδο.
Η Δ{Γ}ή -μήτρα είναι η μητέρα Γη, η κοινή υλική μας
μήτρα. Με τον θάνατο μας, τα δομικά αυτά στοιχεία αποσυντίθεται εκ νέου στην
Θεϊκή μήτρα από όπου όλα τα πλάσματα της Γαίας προήλθαν. Οι άνθρωποι όμως
σύμφωνα με τις Ορφικές διδαχές, είναι τόσο παιδιά της Γης, όσο και του έναστρου
Ουρανού, το γένος τους όμως είναι μόνο ουράνιο…
Η Περσεφόνη συμβολίζει το αθάνατο θεϊκό εκείνο σπόρο
εντός υμών που ονομάζουμε ατονική ψυχή, η οποία ενσαρκώθηκε στη Γη, προερχόμενη
από την Κοσμική ψυχή. Ο Ιάκχος γελά μέσα από το αιδοίο της Βαυβούς,
υπενθυμίζοντας συνεπώς ίσως στην πενθούσα Δήμητρα, πως θάνατος δεν υπάρχει,
καθώς στο σύμπαν τίποτα δεν χάνεται, απλώς τα πάντα αλλάζουν μορφή… Δεν υπάρχει
θάνατος, ο θάνατος είναι ζωή και η ζωή είναι θάνατος. Ο ουρανός βρίσκεται στη
γη, αλλά με έναν γήινο τρόπο. Η γη βρίσκεται στον ουρανό αλλά με έναν ουράνιο
τρόπο….
Περισσότερα ... (
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου