Αιώρα, ένα αρχαίο ελληνικό παιχνίδι
(
)
Η Κούνια ή Αιώρα όπως ονομάζεται σωστότερα, είναι
ταυτισμένη με την ευχάριστη παιδική ηλικία. Όμως, ποτέ δεν έχουμε σκεφτεί, και
πως να το σκεφτεί κανείς εάν δεν το γνωρίζει, η Αιώρα είναι ένα πανάρχαιο
Ελληνικό παιχνίδι, με βαθιές ρίζες στο συμβολισμό και τη μυθολογία, η
τελετουργία του οποίου συνδέεται με τη λατρεία του Διονύσου και τη μαγεία. Και
ακόμη, ότι η αιώρηση, το κούνημα, έχει αποτροπαϊκό χαρακτήρα.Πολύ πίσω στην
προϊστορία, όταν οι ανθρώποι δεν διέθεταν τη γνώση που διαθέτουμε σήμερα, οι
ενέργειες τους καλύπτονταν πάντοτε από συμβολισμούς και δεισιδαιμονίες που
σήμερα μας φαίνονται είτε αφελείς είτε παράδοξες. Και είναι λογικό να μας
φαίνονται παράδοξα τα παλαιά δρώμενα, αλλά νομίζω ότι όλα όσα συνέβαιναν κάθε
άλλο παρά αφελή ήταν, δεδομένου ότι την εποχή εκείνη οι άνθρωποι ήσαν αμεσότερα
συνδεδεμένοι με το περιβάλλον και τη φύση. Αυτή η αμεσότητα αντανακλάται στο
παιχνίδι της Αιώρας, το οποίο στην πρωταρχική του μορφή κάθε άλλο παρά παιχνίδι
ηταν. Ένα στοιχείο χαρακτηριστικό της πολυπλοκότητας του παιχνιδιού είναι και
οι πολλές ονομασίες του που υποδεικνύουν αφενός την προέλευση του απο το μύθο
και το συμβολισμό, αφετέρου τη διαχρονικότητα του. Στην αρχαιότητα το συναντάμε
με τις ονομασίες αιώρα, σειρά, εύδειπνος, αλήτις, σφενδόνη, πέταυρον, αιώρα ή
βραχίονος αιώρα κρεμάστρα, ενώ σήμερα το γνωρίζουμε ώς κούνια.
Τη διάσωση του στη βυζαντινή περίοδο και τη σημερινή του
εμφάνιση, όπου δυστυχώς είναι αρκετά περιθωριοποιημένο, ενώ παραμένουν άγνωστες
οι πτυχές της προέλευσης του.
Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώς της μπάτσα
να γυρίσει παραμύθι ν'αρχινήσει ...;
{ Απολλόδωρος, οπ. π. Επίσης, Αθηναίος, Δειπνοσοφιστές
ΙΔ' , 10 } { Λάμπρος Βρεττός, λεξικό
τελετών αρχαίων Ελλήνων, σελ. 87 - 96 } { Στέλιος Σπεράντσας, < >, Μεγάλη
Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Μ.Ε.Ε. τομ. β, σελ. 940 } Περισσότερα ... (
)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου