Ανάλυση CNN: Γιατί η Ευρώπη προετοιμάζεται για ευρύτερη σύγκρουση
Οι ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στον διάδρομο του Σουβάλκι προκαλούν ανησυχία επειδή, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ρωσία στην Ουκρανία, η δυνατότητα αποτροπής έχει αποδυναμωθεί, σύμφωνα με ανάλυση στο CNN
Αυτή την εβδομάδα, η Λευκορωσία, ο στενότερος στρατιωτικός σύμμαχος της Ρωσίας, πραγματοποίησε μεγάλης κλίμακας στρατιωτικές ασκήσεις κοντά στον στενό διάδρομο του Σουβάλκι, που συνδέει τις χώρες της Βαλτικής με την υπόλοιπη επικράτεια του ΝΑΤΟ. Πρόκειται για γεωγραφική περιοχή που εδώ και χρόνια θεωρείται ένα από τα πιο ευάλωτα σημεία της Συμμαχίας.
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν συγκάλεσε τους πολιτικούς ηγέτες της Γαλλίας για απόρρητη ενημέρωση σχετικά με τις πληροφορίες των υπηρεσιών ασφαλείας και στη συνέχεια ανακοίνωσε νέα μέτρα για την προστασία κρίσιμων υποδομών από τις εντεινόμενες ρωσικές υβριδικές επιθέσεις.
Ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, προειδοποιώντας ότι η Ρωσία ενδέχεται να εξαπολύσει επιθέσεις με drones ή πυραύλους εναντίον χωρών του ΝΑΤΟ και να τις παρουσιάσει ως ατυχήματα.
Η Βρετανία έχει καλέσει τους πολίτες της να αρχίσουν να προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο πολέμου, μεταξύ άλλων, αποθηκεύοντας κονσερβοποιημένα τρόφιμα και πόσιμο νερό. Ο αρχηγός των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων δήλωσε ότι η χώρα διανύει την «πιο επικίνδυνη» περίοδο των τελευταίων δεκαετιών.
Η Γερμανία προετοιμάζει τα νοσοκομεία της για το ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης. Ο καγκελάριός της, Φρίντριχ Μερτς, προειδοποίησε για «καθοριστικές στιγμές» στην «υπεράσπιση της ελευθερίας και της ειρήνης της ηπείρου μας».
Ακόμη και η Ελβετία, η οποία φημίζεται για την ουδετερότητά της, υιοθέτησε νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας, που προβλέπει ενίσχυση της ανθεκτικότητας της χώρας και της ικανότητάς της να αμυνθεί απέναντι σε ενδεχόμενη επίθεση.
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, την ίδια ώρα, ανακοίνωσε αιφνιδίως πρόοδο προς την εγκαθίδρυση μόνιμης βάσης του αμερικανικού στρατού στην Πολωνία. Δύο εβδομάδες νωρίτερα, είχε στείλει τον διευθυντή της CIA σε μυστική αποστολή στη Μόσχα, προκειμένου να προειδοποιήσει τη ρωσική ηγεσία να μην επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ.
Χώρες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού φαίνεται να ανησυχούν ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ενδέχεται σύντομα να επεκτείνει τον πόλεμό του πέρα από την Ουκρανία, όπως αναφέρει σε ανάλυσή του στο CNN ο Μπρετ ΜακΓκαρκ, ο οποίος έχει υπηρετήσει σε ανώτερες θέσεις στον τομέα της εθνικής ασφάλειας επί των προέδρων Τζορτζ Μπους, Μπαράκ Ομπάμα, Ντόναλντ Τραμπ και Τζο Μπάιντεν.
«Γκρίζες ζώνες»
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πήραν αυτή την εβδομάδα μία γεύση του κινδύνου, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση.
Αμερικανοί εισαγγελείς απήγγειλαν κατηγορίες σε πέντε άτομα τα οποία φέρονται να συνεργάζονται με τις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών στο πλαίσιο δικτύου που σχεδίαζε επιθέσεις και δολοφονίες σε ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ άλλων και στις ΗΠΑ. Οι εισαγγελείς υποστηρίζουν επίσης ότι το δίκτυο είχε αναθέσει επιθέσεις εναντίον πολιτικών και στρατιωτικών υποδομών σε ευρωπαϊκές χώρες.
Οι κατηγορίες εντάσσονται σε ευρύτερο μοτίβο που οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια: κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορές, εμπρησμούς, επιθέσεις με drones και χτυπήματα εναντίον κρίσιμων υποδομών. Τον περασμένο μήνα, η Γερμανία κατηγόρησε τη Ρωσία για επίθεση με drone στο αεροδρόμιο της Λειψίας.
Η στρατηγική πρόκληση για το ΝΑΤΟ είναι ότι η Ρωσία μπορεί να πραγματοποιεί τέτοιου είδους επιχειρήσεις χωρίς να περνά ξεκάθαρα το κατώφλι ενός συμβατικού πολέμου, τονίζει ο ΜακΓκαρκ στο αμερικανικό δίκτυο.
Ενα drone στον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ, η διακοπή λειτουργίας ενός αεροδρομίου, η δολιοφθορά σε υποδομές, σχέδια δολοφονιών μέσω εγκληματικών δικτύων – όλα μπορούν να αποτελέσουν επιχειρήσεις της λεγόμενης «γκρίζας ζώνης», για τις οποίες είναι δύσκολο να αποδοθεί ξεκάθαρα η ευθύνη.
Ο Πούτιν χρησιμοποιεί την ασάφεια ως όπλο, δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ, γνωρίζοντας παράλληλα ότι η Συμμαχία είναι διχασμένη ως προς το πώς –ή ακόμη και το αν– θα πρέπει να αντιδράσει, αναφέρεται στην ανάλυση του CNN, που θέτει το ερώτημα: Τι θα συμβεί, όμως, αν ο Ρώσος πρόεδρος αποφασίσει να προχωρήσει ακόμη περισσότερο;
Φανταστείτε μια κρίση κατά την οποία η Ρωσία, ενδεχομένως σε συνεργασία με τη Λευκορωσία, μετακινήσει στρατιωτικές δυνάμεις σε ένα τμήμα του διαδρόμου Σουβάλκι. Δεν πρόκειται για ξεκάθαρη εισβολή σε χώρα του ΝΑΤΟ, όπως θα ήταν, για παράδειγμα, η είσοδος ρωσικών αρμάτων στην Πολωνία. Ο Πούτιν θα μπορούσε να χαρακτηρίσει την κίνηση «περιορισμένη εισβολή» και να υποστηρίξει ότι η Ρωσία δεν επιδιώκει κλιμάκωση.
Η Μόσχα θα μπορούσε επίσης, μέσω ανεπίσημων διαύλων, να προειδοποιήσει ότι μια αντίδραση του ΝΑΤΟ ενέχει κίνδυνο πυρηνικού πολέμου.
Ο στόχος δεν θα ήταν τόσο ο ίδιος ο διάδρομος και η αποκοπή της βαλτικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, όσο η υπονόμευση της Συμμαχίας και συνολικά των δεσμεύσεων αμοιβαίας άμυνας.
Θα συμφωνούσαν και οι 32 χώρες του ΝΑΤΟ να πολεμήσουν τη Ρωσία για την ανάκτηση μιας μικρής λωρίδας εδάφους; Θα ήταν ένας Αμερικανός πρόεδρος διατεθειμένος να διακινδυνεύσει κλιμάκωση με πυρηνική δύναμη για χάρη της Λιθουανίας; Θα ήταν η Γερμανία και η Γαλλία; Κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει με βεβαιότητα – και αυτό ακριβώς λειτουργεί προς όφελος του Πούτιν.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ρωτήθηκε φέτος για στρατιωτική άσκηση που προέβλεπε ακριβώς ένα τέτοιο σενάριο: μια ρωσική κίνηση εναντίον του διαδρόμου του Σουβάλκι. Απάντησε ότι το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί τακτικά ασκήσεις για τέτοια σενάρια και πως μια επίθεση θα προκαλούσε συντριπτική αντίδραση.
Πιστεύει ο Πούτιν αυτή τη δήλωση; Με την Ουάσιγκτον σε αντιπαράθεση με ορισμένους από τους στενότερους συμμάχους της, μεταξύ αυτών και τον Καναδά – ίσως όχι, τονίζει ο Μπρετ ΜακΓκαρκ.
Τα μαθήματα της Ουκρανίας
Η Ουκρανία έχει προσφέρει στους Ευρωπαίους ένα σκληρό μάθημα για το τι απαιτεί ο σύγχρονος πόλεμος, προστίθεται στην ανάλυση του CNN.
Οι χώρες χρειάζονται περισσότερα από στρατιωτικό εξοπλισμό. Χρειάζονται ηλεκτρικά δίκτυα που μπορούν να αντέξουν επιθέσεις, νοσοκομεία ικανά να διαχειριστούν μεγάλο αριθμό θυμάτων, εφεδρικά συστήματα επικοινωνιών, λειτουργικά δίκτυα μεταφορών και κυβερνήσεις που μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν υπό παρατεταμένη πίεση.
Πάνω από όλα, χρειάζονται κοινωνίες ικανές να απορροφήσουν το κόστος χωρίς να καταρρεύσουν ή να πολωθούν.
Αυτή την εβδομάδα, το ΝΑΤΟ δημοσιοποίησε επικαιροποιημένες απαιτήσεις για την εθνική ανθεκτικότητα, οι οποίες καλύπτουν τα πάντα, από τη συνέχεια της λειτουργίας της κυβέρνησης και τον ενεργειακό εφοδιασμό έως τα τρόφιμα, το νερό, την υγειονομική περίθαλψη και τις επικοινωνίες σε συνθήκες «κρίσης και σύγκρουσης».
Αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ μελετούν τον τρόπο με τον οποίο οι Ουκρανοί έχουν καταφέρει να διατηρήσουν σε λειτουργία βασικές υπηρεσίες υπό τις παρατεταμένες ρωσικές επιθέσεις.
Πρόκειται για εντυπωσιακή εξέλιξη. Η Ουκρανία δεν είναι πλέον απλώς εκείνη που λαμβάνει μαθήματα από το ΝΑΤΟ – και το ΝΑΤΟ πλέον διδάσκεται από την Ουκρανία.
Τα ερωτήματα για την Ουάσιγκτον
Οι ΗΠΑ έχουν ταυτόχρονα στρατιωτικές δυνάμεις στην Ευρώπη, διεξάγουν επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν στη Μέση Ανατολή και επιδιώκουν να αποτρέψουν την Κίνα στον Ινδο-Ειρηνικό. Τα συστήματα αεράμυνας, οι ναυτικές δυνάμεις, τα μέσα συλλογής πληροφοριών και τα αποθέματα πυρομαχικών που μειώνονται δεν μπορούν να βρίσκονται παντού ταυτόχρονα.
Ο Τραμπ έχει συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση του ΝΑΤΟ, όμως η δέσμευσή του στη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας παραμένει αβέβαιη και η Μόσχα το γνωρίζει, επισημαίνει ο Μπρετ ΜακΓκαρκ.
Η Ρωσία παραμένει εγκλωβισμένη στον πόλεμο στην Ουκρανία. Ο Πούτιν, όμως, δεν χρειάζεται νέα εισβολή στην κλίμακα της Ουκρανίας για να δοκιμάσει το ΝΑΤΟ. Μπορεί να κινηθεί σταδιακά σε κλιμάκωση: δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις, σχέδια δολοφονιών, επιθέσεις με drones ή πυραύλους – και στη συνέχεια μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση, σχεδιασμένη για να δοκιμάσει αν το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να εννοεί όσα διακηρύσσει, σημειώνει ο αναλυτής.
Φανταστείτε να ρωτάτε αν ο Τραμπ θα πήγαινε σε πόλεμο με τη Ρωσία για μια λωρίδα γης που ονομάζεται διάδρομος του Σουβάλκι. Θα ήταν οι Αμερικανοί έτοιμοι για κάτι τέτοιο; Το ερώτημα μοιάζει να δίνει από μόνο του την απάντηση, σημειώνει.
Το τέλος των ψευδαισθήσεων
Για τρεις δεκαετίες μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Ευρώπη άφησε την εθνική αμυντική ετοιμότητα να ατονήσει. Οι κίνδυνοι ενός πολέμου έμοιαζαν μακρινοί. Οι στρατιωτικές δαπάνες και οι προσλήψεις στις ένοπλες δυνάμεις μειώθηκαν δραστικά. Η πολιτική άμυνα θεωρούνταν κατάλοιπο του παρελθόντος. Και θεωρούνταν δεδομένο ότι, σε περίπτωση ανάγκης, οι ΗΠΑ θα ήταν εκεί.
Αυτή η εποχή έχει τελειώσει, σύμφωνα με την ανάλυση στο CNN.
Η Ευρώπη προετοιμάζεται επί της ουσίας για πόλεμο επειδή οι ηγέτες της αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο μια δυσάρεστη αλήθεια: η αμερικανική αντίδραση σε έναν διευρυμένο πόλεμο παραμένει αβέβαιη.
Οι ασκήσεις της Λευκορωσίας κοντά στον διάδρομο του Σουβάλκι προκαλούν ανησυχία επειδή, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Ρωσία στην Ουκρανία, η αποτροπή έχει αποδυναμωθεί.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΉ
