Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2024

Μητσοτάκης – Γεραπετρίτης γκρίζαραν την ΑΟΖ του Αιγαίου

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Μητσοτάκης – Γεραπετρίτης γκρίζαραν την ΑΟΖ του Αιγαίουψ

Παρέμβαση του Σταύρου Καλεντερίδη

Δημοσιεύτηκε στις

1 Δεκεμβρίου 2024 στις 10:30

Μητσοτάκης – Γεραπετρίτης γκρίζαραν την ΑΟΖ του Αιγαίου

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η Ρωσία προβάλλει ήπια ισχύ και ενισχύει τη δύναμή της στην Αφρική

Η Ρωσία διαθέτει ως «μέσο» το παρελθόν για να αποδυναμώσει τη δυτική επιρροή στην Αφρική και να ενισχύσει τη δική της θέση ισχύος.

Δημοσιεύτηκε

52 λεπτά πριν

στις

1 Δεκεμβρίου 2024

Η Ρωσία φαίνεται να προβάλλει ήπια ισχύ σε ολόκληρη την Αφρική, συλλέγοντας πόρους που ενισχύουν τη σκληρή της δύναμη την περιοχή.

Η Ρωσία διαθέτει ως «μέσο» το παρελθόν για να αποδυναμώσει τη δυτική επιρροή στην Αφρική και να ενισχύσει τη δική της θέση ισχύος.

Γράφει η Μαριάνα Συμεωνίδη

Η Αφρική, όντας πλούσια σε φυσικούς πόρους όπως χρυσός, ουράνιο και πετρέλαιο, βρίσκεται στο επίκεντρο γεωπολιτικών ανταγωνισμών και παιγνίων εξουσίας. Αποτελώντας κομβικό πεδίο της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα μετά την αρχική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2014, η Μόσχα επιχειρεί να εδραιώσει στρατιωτικές βάσεις, να εξασφαλίσει πρόσβαση σε στρατηγικούς φυσικούς πόρους και να ασκήσει επιρροή στις κυβερνήσεις μέσω οικονομικών συμφωνιών και στρατιωτικών δράσεων. Η στρατηγική αυτή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αναδιάρθρωσης της διεθνούς τάξης υπέρ της Ρωσίας, την ώρα που αντιμετωπίζει αυξημένη διεθνή «απομόνωση» λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Η Ιστορική Διάσταση

Αυτή η ρωσική στρατηγική δεν εμφανίστηκε τώρα, καθώς βασίζεται στην «κληρονομιά» του Ψυχρού Πολέμου, όταν η Σοβιετική Ένωση υποστήριζε αντιαποικιακά κινήματα σε χώρες όπως η Αγκόλα, η Αιθιοπία και η Μοζαμβίκη (Mulira, 2012).

Διατηρώντας την εικόνα του αντιαποικιακού συμμάχου και αντιπαραβάλλοντας το ιστορικό εκμετάλλευσης της Δύσης στην περιοχή, η Ρωσία διαχρονικά πρόβαλε τη δική της υποστήριξη στην ανεξαρτησία των αφρικανικών κρατών. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η υποστήριξη του African National Congress (ANC) στη Νότια Αφρική και των ανταρτών του Movimento Popular de Libertação de Angola – People’s Movement for the Liberation of Angola (MPLA) (Eribo, 2009).

Η απουσία του αποικιακού παρελθόντος και η αντίθεση με πρώην αποικιακές δυνάμεις όπως η Γαλλία και η Βρετανία, επιτρέπει στη Ρωσία να εμφανίζεται ως “ουδέτερος δρων”. Η στρατηγική αυτή κρίνεται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην περιοχή του Σαχέλ (Εικόνα 1), όπου χώρες όπως ο Νίγηρας και το Μπουρκίνα Φάσο φαίνεται να απομακρύνονται από τη γαλλική επιρροή.

Εικόνα 1

Η Περιοχή «Σαχέλ»

Πηγή: Britannica

Όμως, στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον αυτή η στρατηγική έχει εξελιχθεί, με την εκ ρωσικής πλευράς οικονομική επιρροή να συμπληρώνει την πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία. η συνεργασία βασίζεται στην παραχώρηση ορυχείων μετάλλων στις δυνάμεις Wagner, ενισχύοντας τη ρωσική επιρροή σε ζωτικές πρώτες ύλες

Στην προσπάθεια να αποτυπώσουμε τη συνολική στρατηγική της Ρωσίας στην Αφρική, αναδεικνύουμε τους παρακάτω πυλώνες:

1. Στρατιωτική Συνεργασία

Η Wagner έχει καθιερωθεί ως το κύριο εργαλείο της Ρωσίας για στρατιωτική συνεργασία. Στο Σουδάν, παρείχε υποστήριξη στην κυβέρνηση του Χαντίρ, εξασφαλίζοντας πρόσβαση σε ορυχεία χρυσού (Arukwe, 2024). Παρόμοια, στο Μάλι, η Wagner προσφέρει στρατιωτική προστασία με αντάλλαγμα μερίδια από την εξόρυξη μεταλλευμάτων (Spearin, 2024), ενώ η Νιγηρία άρχισε να φιλοξενεί ρωσικές δυνάμεις μόλις πρόσφατα. Mετά το πραξικόπημα και τον θάνατο του ηγέτη της, Yevgeny Prigozhin, το 2023 η Wagner, επαναπροσδιορίστηκε ως “African Corps” (Foreign Policy, 2024), αυτή τη φορά λειτουργώντας υπό τον οριστικό έλεγχο του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας. Αναμφίβολο είναι το γεγονός ότι μετά το 2023 η ρωσική κυβέρνηση θα προέβαινε σε αυστηρότερο έλεγχο των μισθοφόρων της στο εξωτερικό.

Η Ρωσία, ως γνωστόν, επιδιώκει τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων σε κρίσιμες περιοχές, όπως η Μεσόγειος, η Ερυθρά Θάλασσα, και η Υποσαχάρια Αφρική. Για παράδειγμα, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (CAR) βρίσκεται στο επίκεντρο, με πρόσφατες ανακοινώσεις για νέα ρωσική στρατιωτική βάση, ενώ σχέδια προχωρούν για τη δημιουργία βάσεων και στη Λιβύη και το Κέρας της Αφρικής (Institute for the Study of War, 2024). Μάλιστα, αμέσως μετά την εκλογή του, ο Πρόεδρος της CAR, Faustin-Archange Touadéra, δημιούργησε στενές σχέσεις με τη Ρωσία, ορίζοντας Ρώσο σύμβουλο ασφαλείας και Ρώσους υπηρετούμενους στην προεδρική του φρουρά (Τhe Africa Report, 2021).

Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τουλάχιστον επτά ρωσικές ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες (Private Military Companies) έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον 34 επιχειρήσεις σε 16 αφρικανικές χώρες από το 2005 (Eυρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 2024). Στην ίδια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο 2024, συμπεριλήφθηκε ο παρακάτω χάρτης που αποτυπώνει τη ρωσική στρατιωτική, οικονομική και πολιτική επιρροή στην Αφρική (Εικόνα 2).

Εικόνα 2

Wagner και άλλα μέσα εξωτερικών παρεμβάσεων

Πηγή: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Επίσης, η Ρωσία προβάλλει τη συνεργασία της για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ως εργαλείο επιρροής. Στη Μοζαμβίκη, η Wagner έχει εμπλακεί σε επιχειρήσεις κατά ισλαμιστικών οργανώσεων, παρουσιάζοντας τη Μόσχα ως αξιόπιστο εταίρο ασφάλειας (Olech, 2024). Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Τρομοκρατίας του 2024, το Μάλι, το Νίγηρα και η Μπουρκίνα Φάσο βρίσκονται όλοι στη λίστα των 10 κορυφαίων χωρών που πλήττονται από την τρομοκρατία, με τη Μπουρκίνα Φάσο να είναι η πιο πληγείσα από την τρομοκρατία χώρα στον κόσμο με πάνω από 2.000 θανάτους, τοποθετώντας την πάνω από χώρες όπως το Ισραήλ, το Αφγανιστάν και το Ιράκ.

2. Η Ενεργειακή Πολιτική

Μέσω των προσπαθειών αξιοποίησης φυσικών πόρων, όπως το ουράνιο και ο χρυσός, η Μόσχα αναδιαμορφώνει τις τοπικές ισορροπίες εξουσίας. Οι ενέργειες αυτές όχι μόνο επαναπροσδιορίζουν τις παραδοσιακές σχέσεις της Δύσης με τις αφρικανικές χώρες, αλλά επίσης δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο ανταγωνισμού για την εκμετάλλευση στρατηγικών πηγών ενέργειας και πρώτων υλών.

Στον Νίγηρα, κορυφαία χώρα στις εξαγωγές ουρανίου, η Ρωσία επιχειρεί να αντικαταστήσει τη γαλλική πολυεθνική εταιρεία κύκλου πυρηνικών καυσίμων Orano, με τη ρωσική Rosatom, κίνηση που ενισχύει την ενεργειακή της αυτονομία, αποδυναμώνοντας παράλληλα έναν βασικό ευρωπαϊκό δρώντα. Η Ρωσία έχει επίσης υπογράψει συμφωνίες για την εξόρυξη πετρελαίου στη Λιβύη, ενισχύοντας την παρουσία της στη Βόρεια Αφρική. Στο Μάλι και τη Σουδάν, οι δυνάμεις Wagner ελέγχουν χρυσωρυχεία και διυλιστήρια, αποφέροντας έσοδα άνω των 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων (Ecofin Agency, 2024).

3. Η Ρητορική Ενάντια στη Δύση

Η Ρωσία αξιοποιεί την αντι-δυτική ρητορική για να ενισχύσει τη θέση της στην Αφρική, αλλά και σε όλο το φάσμα του διεθνούς συστήματος. Επενδύοντας στην εικόνα του “αντιαποικιακού συμμάχου”, η Ρωσία έχει ασκήσει επιρροή σε χώρες όπως το Μπουρκίνα Φάσο, των οποίων οι κυβερνήσεις έχουν υιοθετήσει ρητορική υπέρ της, οργανώνοντας ακόμη και διαδηλώσεις ενάντια στη γαλλική παρουσία. Το αφήγημα της “απελευθέρωσης από τη δυτική εκμετάλλευση” βρίσκει πρόσφορο έδαφος ιδιαίτερα στις χώρες του Σαχέλ, που έχουν πληγεί διαχρονικά από την αστάθεια και τη φτώχεια. Οι αποικιοκρατικές πρακτικές της Δύσης προσφέρονται ως συγκριτικό πλεονέκτημα για τη Μόσχα, η οποία παρουσιάζεται ως “αντιαποικιακός απελευθερωτής”. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή έχει βαθιά ιμπεριαλιστικό-επεκτατικό χαρακτήρα.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η Ρωσία ενθαρρύνει τη διάλυση ή την αποχώρηση από περιφερειακές δομές, όπως η Οικονομική Κοινότητα Δυτικών Αφρικανικών Κρατών (ECOWAS), σχηματίζοντας αντ’ αυτού μια «Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ» (AES). Το AES αποτελούμενο από το Μάλι, το Μπουρκίνα Φάσο και τον Νίγηρα, προωθεί την ιδέα ενός “αντι-ECOWAS μπλοκ” υπό την επιρροή της Μόσχας (Anadolu Agency, 2022). Έχοντας υποστεί πραξικοπήματα τη δεκαετία του 2020, και οι τρεις χώρες διοικούνται πλέον από στρατιωτικές χούντες.

Οι Ρώσοι μισθοφόροι έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια των ηγετών της χούντας στο παρελθόν και δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρήσουμε ότι αυτό δεν θα συνεχιστεί. Μια στρατιωτική χούντα, από τη «φύση» της, εξαρτάται από τη βία για να αντικαταστήσει αυτό που της λείπει σε δημοκρατική νομιμοποίηση. Έτσι, αυτό είναι κάτι που η Ρωσία μπορεί να παρέχει, ενώ οι δυτικές δυνάμεις, από την άλλη πλευρά, δεν μπορούν το κάνουν εμφανώς, δεδομένων των θεωρητικών αρχών που δεσμεύουν τις πολιτικές τους πρακτικές.

Οι μελλοντικές δυτικές προσπάθειες να ξαναχτίσουν την επιρροή τους σε ολόκληρη την ήπειρο πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτήν την πραγματικότητα και να αναζητήσουν τις κατάλληλες «αλχημικές» πρακτικές.

Συμπερασματικά

Συνολικά, η Ρωσία φαίνεται να προβάλλει ήπια ισχύ σε ολόκληρη την ήπειρο, συλλέγοντας πόρους που ενισχύουν τη σκληρή της δύναμη την περιοχή. Ενισχύοντας τους δεσμούς με τους Αφρικανούς ηγέτες και υιοθετώντας την αντι-αποικιοκρατική προσέγγιση, η Ρωσία διαθέτει ως «μέσο» το παρελθόν για να αποδυναμώσει τη δυτική επιρροή στην Αφρική και να ενισχύσει τη δική της θέση ισχύος.

Εάν θέλαμε να εξετάσουμε τις προϋποθέσεις που διαμορφώνονται για την Ελλάδα από την αποσταθεροποίηση και τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό στην Αφρική, θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε συγκεκριμένες στρατηγικές δυνατότητες: (1) ανάπτυξη ναυτιλιακών συνεργασιών για την ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στις μεταφορές πρώτων υλών από την Αφρική, (2) αξιοποίηση της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας ως πύλης για τη διασύνδεση της Ευρώπης με την Αφρική, και (3) διεύρυνση της συνεργασίας με χώρες όπως η Αίγυπτος, που αποτελεί στρατηγικό εταίρο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ωστόσο, παρά τις πιθανές ευκαιρίες, η ελληνική εξωτερική πολιτική μέχρι στιγμής δεν έχει επιδείξει την απαραίτητη πολιτική βούληση ή ανεξαρτησία για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων σε έναν τόσο δυναμικό γεωπολιτικό χώρο. Αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη δυνατότητα του ελληνικού κράτους να αξιοποιήσει αυτές τις συνθήκες. Η προσέγγιση της Ελλάδας απαιτεί αναπροσαρμογή, συνδυάζοντας την εθνική στρατηγική με τις ανάγκες της ΕΕ, διατηρώντας όμως παράλληλα ευελιξία και πρωτοβουλία απέναντι σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνή περίγυρο.

Βιβλιογραφία

Anadolu Agency. (2022). Is Mali emerging as another front for Russia, West? AA.com.tr. Retrieved November 30, 2024, from https://www.aa.com.tr/en/africa/is-mali-emerging-as-another-front-for-russia-west/2613050

Arukwe, N. O. (2024). Russia’s Growing Military in Africa: Economic Partnership or Colonial Pillage?. Society, 1-12.

Ecofin Agency. (2023). Wagner earned over $2.5bn from illegal gold mining to fund war, report reveals. Ecofin Agency. Retrieved November 30, 2024, from https://www.ecofinagency.com/public-management/2511-46172-wagner-earned-over-2-5bn-from-illegal-gold-mining-to-fund-war-report-reveals

Encyclopedia Britannica. Sahel. Encyclopedia Britannica. Retrieved November 30, 2024, from https://www.britannica.com/place/Sahel

Eribo, F. (2009). Africa in Russia, Russia in Africa: Three centuries of encounters, edited by Maxim Matusevich.

European Parliament. (2024). Briefing: EU and African security cooperation. European Parliamentary Research Service. Retrieved November 30, 2024, from https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2024/757654/EPRS_BRI(2024)757654_EN.pdf

Foreign Policy. (2024). Africa’s new mercenaries: The Wagner Group and Russia’s expanding influence in Africa. Foreign Policy. Retrieved November 30, 2024, from https://foreignpolicy.com/2024/02/07/africa-corps-wagner-group-russia-africa-burkina-faso/

Institute for the Study of War. (2024). Russian outreach across Africa. Understanding War. Retrieved November 30, 2024, from https://www.understandingwar.org/backgrounder/africa-file-may-16-2024-russian-outreach-across-africa

Mulira, J. (2012). The Soviet Union, Angola and the Horn of Africa: New Patterns in Afro-European Relations. In Africa and Europe (pp. 104-128). Routledge.

Olech, A. (2024). The Wagner Group in Africa. The sham battle of Russian mercenaries against terrorism. Terroryzm. Studia, analizy, prewencja, (5 (5)), 273-309.

Spearin, C. (2024). Wagner Group—A Tool and Target of Great Power Competition in Africa: Implications for Canada. International Journal, 79(1), 111-125.

The Africa Report. (2023). CAR: Who are President Touadéra’s Russian “guardian angels”? The Africa Report. Retrieved November 30, 2024, from https://www.theafricareport.com/72758/car-who-are-president-touaderas-russian-guardian-angels/

Vision of Humanity. Global terrorism index. Vision of Humanity. Retrieved November 30, 2024, from https://www.visionofhumanity.org/maps/global-terrorism-index/#/

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Μανώλης Κοττάκης: Μεγαλώνει η πληγή στην κυβέρνηση!

«Έχουμε μια Κυβέρνηση που «κουτσαίνει» και μια Αντιπολίτευση ακινητοποιημένη …»

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

1 Δεκεμβρίου 2024

Μανώλης Κοττάκης: Η αντιπολίτευση επιτρέπει στην κυβέρνηση να κάνει ό,τι θέλει! Μεγάλο τραύμα εκ δεξιών στη ΝΔ. Η διαγραφή Σαμαρά μεγαλώνει την πληγή. Φοβικό δίλημμα για Μητσοτάκη. Θα επιλέξει τα δεξιά ή τα αριστερά του για εκλογή προέδρου Δημοκρατίας; Στα ελληνοτουρκικά είμαστε υποχρεωμένοι να ανησυχούμε. Πρέπει να βγούνε τα πρακτικά του κ. Κούνδουρου που παραιτήθηκε από το ΥΠΕΞ ότι είχε προειδοποιήσει με τα υπομνήματά του.

Ο Διευθυντής της ΕΣΤΙΑΣ στο newshub.gr σχολιάζει την πολιτική επικαιρότητα

«Τσεκουράτος» για άλλη μια φορά ο διευθυντής της εφημερίδας ΕΣΤΙΑ Μανόλης Κοττάκης μιλώντας στο newshub.gr και σχολιάζοντας την πολιτική εικόνα της χώρας.

«Έχουμε μια Κυβέρνηση που «κουτσαίνει» και μια Αντιπολίτευση ακινητοποιημένη …» είναι το σχόλιο που κάνει στα πεπραγμένα της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πολύ δρόμο για να αναταχθεί, σχολιάζει ο κ. Κοττάκης, ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν πατάει ακόμα σε πραγματικά στοιχεία Αντιπολίτευσης. Την ίδια ώρα, τονίζει ο διευθυντής της ΕΣΤΙΑΣ, δεξιά της Ν.Δ. επικρατεί πολυκερματισμός και αυτή η κατάσταση δίνει το δικαίωμα, ακόμα, στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων εντός … Κοινοβουλίου γιατί τα πράγματα στην κοινωνία είναι εντελώς διαφορετικά.

Ο κόσμος προς το παρόν δεν έχει που να … «ακουμπήσει» και τα προβλήματα του οξύνονται, τονίζει. Η αντιπολίτευση δεν μπορεί να εκφράσει επαρκώς τα προβλήματα αυτά και δεν παράγει πολιτικά γεγονότα!

Ο κ. Κοττάκης αναφέρεται επίσης στην προσεχή εκλογή … άλλου Προέδρου της Δημοκρατίας, στην επόμενη ημέρα, μετά την διαγραφή Σαμαρά, στη Ν.Δ. καθώς επίσης στο νέο κόμμα Κασσελάκη, αλλά και στα εθνικά μας θέματα όπου έχουμε σοβαρές εξελίξεις στο … παρασκήνιο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Η Γερμανίδα καγκελάριος και οι Έλληνες πρωθυπουργοί

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

1 Δεκεμβρίου 2024

Την περασμένη Τρίτη 26 Νοεμβρίου η πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας Άνκγελα Μέρκελ παρουσίασε την αυτοβιογραφία της ταυτόχρονα σε 30 χώρες, τίτλος του βιβλίου ”Ελευθερία” από τις εκδόσεις Kiepenheuer&Witsch Verlag. Στο βιβλίο της υπόσχεται «μια μοναδική εικόνα της εσωτερικής λειτουργίας της εξουσίας» και «μια αποφασιστική έκκληση για ελευθερία». Σε αυτό αφιερώνει 35 από τις 736 σελίδες στην ελληνική οικονομική κρίση.

Σε αυτές τις τριάντα πέντε σελίδες που αφιερώνει στην Ελλάδα κάνει αναφορές στους τρεις Έλληνες πρωθυπουργούς που συνεργάστηκε κατά την δεκαεξάχρονη θητείας της στην Καγκελαρία, αλλά έχει αναφορές και στον Μίκη Θεοδωράκη.

Η γυναίκα αλλά και η πολιτικός Μέρκελ – Δυο διαφορετικά πρόσωπα

Υπάρχει μια πολιτικός, αλλά και μια Ανατολικογερμανίδα Άνγκελα Μέρκελ. Στα απομνημονεύματά της, αναφέρεται στα αποσπάσματα και το μεγάλωμά της στη ΛΔΓ, τα οποία είναι και τα πιο θεαματικά, γιατί αποτελούν ένδειξη μιας νέας αυτοπεποίθησης της Ανατολικής Γερμανίας στο πρόσωπο θα λέγαμε της πρώην Καγκελαρίου.

Αυτή η πολιτικός έχει δύο πρόσωπα. Ένα της Ανατολικογερμανής καθημερινής γυναίκας και ένα της πολιτικού. Και τα δύο έχουν περίπου την ίδια ηλικία. Η συμμετρία, η απόλυτη επιθυμία για ισορροπία, είναι καθοριστική σε αυτή τη ζωή. Ίσως και το πιο κρίσιμο πράγμα. Αν χαθεί, τότε εκ των υστέρων ανακηρύσσεται νεανικό αμάρτημα. Αναφέρει σε ένα απόσπασμα από τα νεανικά της χρόνια: «Τα ξημερώματα καθόμουν σε μια βάρκα με μια φίλη που είχαμε καταναλώσει πολύ ουίσκι κεράσι. Ξαφνικά ο φίλος σηκώθηκε όρθιος χωρίς καμία προειδοποίηση και η βάρκα άρχισε να κουνιέται. Έπεσα στο νερό».

Μεγάλα μέρη του βιβλίου της διαβάζονται σαν αντιγραφή και ΄΄επικόλληση΄΄ από ημερολόγιο. Τι σημαίνει αυτό για τον τύπο της Καγκελαρίου, της πολιτικού Μέρκελ που εκφράζει στο βιβλίο της!!!

Οι αναμνήσεις της Άνγκελα Μέρκελ μπορούν να διαβαστούν με πολιτικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, η εικόνα της Καγκελαρίου βρίσκεται στο προσκήνιο με ερωτήματα όπως ποιο ήταν το υπόβαθρο για τις σημαντικές αποφάσεις της.

Κοιτάζοντας στο παρελθόν:

-Το 2011 (έξοδος από την πυρηνική ενέργεια)

-Το 2013 (σχεδιασμός Nord Stream 2)

-Το 2014 (κατοχή της Κριμαίας)

-Το 2015 (προσφυγική κρίση)

Κάποιοι θα προτιμούσαν να είχε ενεργήσει διαφορετικά.

Η ελληνική κρίση, οι Έλληνες πρωθυπουργοί και ο Μίκης Θεοδωράκης

Εκτενή αναφορά στην Ελλάδα, κυρίως στην περίοδο της χρηματοπιστωτικής κρίσης, κάνει η Άνγκελα Μέρκελ. Η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις για τη διάσωση της Ελλάδας, στον ρόλο της χώρας στη μεταναστευτική κρίση και στην Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ ανασύρει και περιστατικά από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν ένωνε την φωνή της με τον κόσμο που ζητούσε την απελευθέρωση του Μίκη Θεοδωράκη από τη δικτατορία.

«Καθώς η μητέρα μου γνώριζε ελληνικά, με βοήθησε να ζητήσω με επιστολή στα ελληνικά την απελευθέρωσή του. Ένα πρωί μου είπε μια φίλη: Ο Μίκης μας πρόδωσε. “Τι συνέβη;” Ρώτησα. Απάντησε: Είναι ελεύθερος, αυτό θέλαμε, αλλά… “Αλλά;” Δεν ήρθε σε εμάς, πήγε στην Δύση», γράφει η Μέρκελ.

Σύμφωνα με την αφήγηση της Μέρκελ, ο Παπανδρέου ζήτησε πίστωση χρόνου προκειμένου να καταθέσει προτάσεις περιορισμού του ελλείμματος. «Βρήκα την αντίδρασή του αδιανόητη. Από τη μία πλευρά υπήρχε μεγάλη πίεση να γίνει κάτι και από την άλλη φαινόταν σαν να είχε όλο τον χρόνο του κόσμου», γράφει χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην 23 Απριλίου 2010, όταν ανακοινώθηκε ότι το ελληνικό έλλειμμα θα ξεπερνούσε το 15%. «Τότε, ο πρωθυπουργός Παπανδρέου δεν βρισκόταν στην πρωτεύουσα Αθήνα, αλλά στο μικρό νησί Καστελλόριζο κοντά στις τουρκικές ακτές. Επρόκειτο να κάνει δημόσια δήλωση για την κατάσταση στη χώρα του. Με λαμπερή λιακάδα, με φόντο το γραφικό λιμανάκι, ανακοίνωσε ότι πλέον θα υποβάλει αίτημα για βοήθεια στο Eurogroup και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Προετοίμασε τους πολίτες του για μια δύσκολη στιγμή, μίλησε για μια νέα οδύσσεια», αναφέρει.

Στην συνέχεια, ανέλαβε μια μεταβατική κυβέρνηση στις εκλογές του Ιουνίου 2012, με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, προσθέτει η Άνγκελα Μέρκελ. Για τον πρώην πρωθυπουργό αναφέρει ότι «δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει πλήρως τις μεταρρυθμίσεις που συνδέονταν με το δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης» και ακολούθησε η εκλογή του Αλέξη Τσίπρα.

«Μου είχε κάνει συμπαθητική εντύπωση» ο Αλέξης Τσίπρας

Αναφερόμενη στην πρώτη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην καγκελαρία στις 23 Μαρτίου 2015, η Άνγκελα Μέρκελ ομολογεί ότι την περίμενε με περιέργεια και μεγάλο ενδιαφέρον, για να γνωρίσει καλύτερα την προσωπικότητα του νεοεκλεγέντος πρωθυπουργού που ήταν κατά 20 χρόνια νεότερός της.

Σε διαφορετικό τόνο, η κυρία Μέρκελ περιγράφει ως θαρραλέα και αποφασιστική την δράση του Αλέξη Τσίπρα και του πρώην πρωθυπουργού των Σκοπίων, Ζόραν Ζάεφ, για την ονομασία του βόρειου γείτονα, με την Συμφωνία των Πρεσπών.

Πολλοί σε Ελλάδα και Γερμανία ο καθένας για τους δικούς του λόγους, διαφωνούν με την οπτική της Μέρκελ στα γεγονότα. Στην Γερμανία την κατακρίνουν για τις πολιτικές της επιλογές από την μια και από την άλλη θεωρούν αδιάφορο τις αναφορές στην προσωπική της ζωή, την καθημερινή γυναίκα Μέρκελ.

Στην Ελλάδα υπάρχουν διαφορετικές οπτικές στις πολιτικές τις αποφάσεις, ανάλογα από ποια πλευρά το βλέπει κανείς. Αλλιώς κρίνουν στην Ν.Δ, αλλιώς στο ΠΑΣΟΚ και αλλιώς στον Σύριζα.

Από πολιτικής άποψης ανάγνωση, σίγουρα κάποιος το βρίσκει ενδιαφέρον, για να αντιληφθεί στο μέτρο του δυνατού πως πάρθηκαν οι κρίσιμες αποφάσεις των πολιτικών ηγετών την περίοδο της κρίσης χρέους στην Ελλάδα αλλά και του μεταναστευτικού προβλήματος. Δύο πολύ σημαντικά ζητήματα και αν προσθέσουμε και την συμφωνία των Πρεσπών, τότε σε κάποιο βαθμό μπορούμε να κρίνουμε και το πολιτικό σύστημα της χώρας.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ