Ο γεωπολιτικός αντίκτυπος της Συμφωνίας του Καμπ Ντέιβιντ (1979) στη Μέση Ανατολή
Η Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ λειτούργησε ως η αρχή κάποιου, διπλωματικού σχεδίου ειρήνης μεταξύ των κρατών στην περιοχή της Μέση Ανατολή, παρόλα αυτά δεν κατάφερε να προσδώσει καμία ουσιαστική επίλυση στο μεσανατολικό σύμπλοκο.
Δημοσιεύτηκε
1 λεπτό πριν
στις
21 Οκτωβρίου 2024
Το πακέτο των δύο συμφωνιών, γνωστό ως Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ υπογραφείσα στις 17 Σεπτεμβρίου 1978 μεταξύ του Ισραήλ και της Αιγύπτου υπο την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αποτέλεσε σημαντικό διπλωματικό ορόσημο στην ιστορία των διπλωματικών σχέσεων της Μέσης Ανατολής.
Η Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ λειτούργησε ως η αρχή κάποιου, διπλωματικού σχεδίου ειρήνης μεταξύ των κρατών στην περιοχή της Μέση Ανατολή, παρόλα αυτά δεν κατάφερε να προσδώσει καμία ουσιαστική επίλυση στο μεσανατολικό σύμπλοκο.
Γράφει ο Χρήστος Χόνδρος
Με τις δύο χώρες να βρίσκονται σε διαρκείς πολέμους από τα μέσα του 20ού αιώνα (1948-1949, 1956, 1967, 1973) οι πρόεδροι των χωρών εκατέρωθεν, με απώτερο στόχο την εξασφάλιση της ειρήνης και κατάπαυσης του πυρός, έλαβαν μέρος σε διαπραγματεύσεις στην εξοχική προεδρική κατοικία υπό τον τέως Πρόεδρο των Η.Π.Α Τζίμι Κάρτερ, στο πλαίσιο της δημιουργίας και υλοποίησης δύο κύριων άρθρων- εγγράφων μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Τα σκέλη των εγγράφων που τέθηκαν προς υλοποίηση ήσαν, το πλαίσιο για την Ειρήνη στην Μέση Ανατολή και η σύναψη Ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ.
Παρα την σημαντικότητα της συμφωνίας στις σχέσεις των δύο χωρών, στο ευρύτερο μεσανατολικό γεωπολιτικό σύμπλοκο δημιουργήθηκαν ρωγμές, ενώ η συμφωνία έμελλε να καταστεί προϊόν “διαφορών” στις χώρες του αραβικού κόσμου με αποτέλεσμα να χαραχθούν πολιτικές αραβικού εξτρεμισμού και αυτάρκειας, επηρεάζοντας ακόμη και το προγραμματισμό εξωτερικής πολιτικής των υπερδυνάμεων του παγκοσμίου χάρτη.
Η καίρια αμερικανική επιρροή στην Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είχαν παρέμβει σημαντικά στα πολιτικά και στρατιωτικά δρώμενα του Ισραήλ στην Μέση Ανατολή πριν την υπογραφή της Συμφωνίας και το ίδιο έμελλε να συμβεί και μετέπειτα. Ο φόβος του ρωσσικού επεκτατισμού στην Μέση Ανατολή, η παλαιότερη στρατιωτική και ιδεολογική συνδρομή αυτού στην Αίγυπτο κατα την διακυβέρνηση Γ.Α.Νάσσερ και το πετρελαϊκό εμπάργκο των αντι-ισραηλινών αραβικών κρατών κατα των ευρωπαϊκών και δυτικών χωρών στον πόλεμο του 19731, ήσαν λόγοι που οι Η.Π.Α ήθελαν την άμεση εμπλοκή τους στις διπλωματικές συζητήσεις που θα οδηγούσαν σε μελλοντική συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών.
Η επιμονή του επιτελείου του υπουργείου εξωτερικών της Αμερικής, του υπουργού εξωτερικής πολιτικής, απεσταλμένου πολλάκις στην Μέση Ανατολή, Χένρι Κίσινγκερ ήδη απο το 1973 για την επίλυση της τέταρτης κατά σειρά αραβο-ισραηλινής διαμάχης ή αλλιώς μάχης του Γιομ Κιπούρ, ακόμα όμως και η προσωπική φιλοδοξία του εκλεγέντα το 1976 Αμερικανού προέδρου Τζίμι Κάρτερ2 ως ο ειρηνοποιός της Μέσης Ανατολής και ο πρωτεργάτης της ουσιαστικής επίλυσης του αραβοϊσραηλινού ζητήματος έφεραν στο προσκήνιο ως το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής προς επίλυση, αυτό της διαμάχης Αιγύπτου Ισραήλ.
Στην προσπάθεια επίλυσης του, ο πρόεδρος των Η.Π.Α Τζίμι Κάρτερ ήδη απο το 1977 (αρχικό στάδιο της Συμφωνίας της Γενεύης)3, είχε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς των εμπλεκομένων χωρών του αραβικού κόσμου και του Ισραήλ για την διαδικασία αντιμετώπισης των επιζήμιων προβλημάτων, τα οποία δυσχαίρεναν τις συνθήκες οιασδήποτε ουσιαστικής τους επίλυσης για την επικείμενη σύναψη συμφωνίας4. Την λύση έδωσαν κατά το ήμισυ οι ισραηλινές εκλογές και η νίκη του αρχηγού του συντηρητικού κόμματος Μεναχέμ Μπεγκίν, καθώς θέλησε να υπάρξει δίαυλος επικοινωνίας και διπλωματική συζήτηση “επί ίσοις όροις” για την αμοιβαία λήξη της εμπόλεμης περιόδου.
Η Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ διασφάλιζε την αποστρατικοποίηση εκατέρωθεν στην χερσόνησο του Σινά και την παράδοση της στην αιγυπτιακή κυβέρνηση για επαναπροσάρτηση στα επίσημα κρατικά εδάφη της, έπειτα από την ήττα στον εξαήμερο πόλεμο του 1967. Επίσης, τεράστιας πολιτικής και περιφερειακής σημασίας ήτο η κατοχύρωση της επίσημης αναγνώρισης του Ισραήλ από την αιγυπτιακή κυβέρνηση του Σαντάν, καθιστώντας την ως την πρώτη αραβική χώρα που επικυρώνει την νομική υπόσταση του Ισραήλ ως ανεξάρτητο και αυτόνομο κρατίδιο. Η Συμφωνία όριζε στο πρώτο σκέλος της την διαρκή ειρήνη στην ευρύτερη Μέση Ανατολή (ψήφισμα 242, Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ) και στο δεύτερο σκέλος την επίσημη ειρήνη μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ (ψήφισμα 338, Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ)5.
Η πρώτη συμφωνία για την διατήρηση της ειρήνης στην Μέση Ανατολή που θα έδινε και το απαραίτητο έναυσμα για την επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος6, συντάχθηκε χωρίς την συμμετοχή των εκπροσώπων των παλαιστινίων και την Ιορδανία7 (ήθελε τον ρόλο του εγγυητή της Παλαιστινιακής κοινότητας και του εν δυνάμει κράτους στην ευρύτερη περιοχή), οι οποίοι ήσαν ενάντιοι της οριστικοποίησης και υπογραφής της Συμφωνίας με διαμεσολάβηση των δυτικών και την επίσημη αναγνώριση του Ισραηλινού κράτους.
Οι εξελίξεις βάσει της Συμφωνίας του Καμπ Ντέιβιντ στο μεσανατολικό σύμπλοκο
Για τα αντι-δυτικά αραβικά κράτη και την Παλαιστινιακή Απελευθερωτική Οργάνωση (PLO), η υπογραφή του προέδρου Σαντάτ ενός ειρηνικού συμφώνου με τους διαχρονικούς εχθρούς του αραβικού κόσμου στην Μέση Ανατολή ήτο προδοτική. Οι σταδιακά αυξανόμενοι διαδοχικοί εποικισμοί των εβραϊκών κοινοτήτων του 20ου αιώνα στη γεωγραφική περιοχή της Παλαιστίνης από τις περιοχές των Η.Π.Α στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, δημιουργούσαν έντονο μίσος και ενίσχυαν όλο και περισσότερο τον αντισημιτισμό.
Το 1964 απο την παλαιστινιακή οργάνωση Φατάχ, αναδεικνύεται το 1967 ως ηγετης της μεταγενέστερης PLO, ο Γιασίν Αραφάτ, και ενισχύει ραγδαία το αίσθημα της παλαιστινιακής ενότητας και ανεξαρτησίας. Ο Γ.Α.Νάσσερ παρά την ιδεολογική αποτυχία του “Παναραβισμού” στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, είχε σημαντική επιρροή στις λαϊκές μάζες και έντονη ισχύ λόγω της φήμης του, καθώς για τους Παλαιστίνιους ήσαν κύριος εκφραστής των Παλαιστινιακών αιτημάτων. Μετά τον θάνατο του, την θέση αυτή έλαβε, ο Γιασίν Αραφάτ. Με το σύμφωνο ειρήνης μεταξύ του Ισραήλ και της Αιγύπτου δημιουργήθηκαν ρίγματα, συγκρούσεις, αντιμαχίες στις ενδο-αραβικές σχέσεις και στην διαμόρφωση από τούδε και εφεξής των πολιτικών και οικονομικών δεδομένων στο μεσανατολικό σύστημα.
Το Συριακό καθεστώς κατάλαβε την άνιση ανακατανομή ισχύος από τις χώρες των μεσανατολικών παράλιων προς το κέντρο της Μέσης Ανατολής. Η απώλεια της χερσονήσου του Σινά και η αποστρατικοποίηση αυτής ήσαν σημαντικοί γεωστρατηγικοί παράγοντες για τις μεσανατολικές χώρες, με αρνητικό αντίκτυπο στη Συρία, η μετατόπιση του στρατηγικού βάθους της χερσονήσου του Σινά στην αιγυπτιακή κυβέρνηση. Το καθεστώς Άσαντ κατανόησε την αμυντική γεωγραφική ανασφάλεια στις βόρειες περιοχές, συνορεύουσες με το Ισραήλ, και κυρίως στους εκτεθειμένους γεωγραφικούς χώρους από το ανατολικό Γκολάν εώς την ιορδανική επαρχία Ιρμπίντ και την κοιλάδα Μπεκάα8.
Οι ανταγωνιστικές επιδιώξεις των γειτονικών κρατών για περιφερειακή ισχύ ήσαν πολυδιάστατες και ολοένα και εμφανέστερες μετά την Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ. Οι σχέσεις μεταξύ της Συρίας και του Ιράκ στην εξωτερική πολιτική περνούσαν από περιόδους κρίσης. Η συριακή επέμβαση στον Λίβανο δύο χρόνια πρίν την υπογραφή της Συμφωνίας αλλά και η υπεροχή του καθεστώτος Άσαντ έναντι της PLO ανησυχούσε το ιρακινό κράτος για ενδεχόμενη ανάδειξη της Δαμασκού σε ανώτερη περιφερειακή δύναμη. Για την αποδιοργάνωση του συριακού επεκτατικού προγραμματισμού αλλά και για την αποτροπή του καθεστώτος Άσαντ να ηγηθεί στην ευρύτερη περιοχή, η Βαγδάτη εξόπλισε τις παραστρατιωτικές δυνάμεις του Εθνικού Κινήματος και της Παλαιστινιακής Απελευθερωτικής Οργάνωσης ενώ κατηύθυνε και τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε στρατιωτικές και στρατηγικές θέσεις του καθεστώτος Άσαντ εντός του Λιβάνου και της Συρίας9.
Ο νέος πολιτικός ηγέτης του Ιρακινού κράτους Σαντάμ Χουσεΐν ήθελε να εγκαθιδρύσει στην ευρύτερη μεσανατολική πολιτική σκηνή, την Βαγδάτη ως ισχυρή και σταθερή περιφερειακή δύναμη αποτρέποντας την ενοποίηση του Ιράκ με την Συρία. Το 1980, οι σχέσεις των δύο χωρών έφτασαν σε αδιέξοδο. Η αντιπαράθεση μεταξύ της Τεχεράνης και της Βαγδάτης οδήγησαν σε έκρυθμες και εμπόλεμες καταστάσεις. Με την πολεμική αναμέτρηση και τις εξελίξεις που είχαν διαδραματιστεί προγενέστερα στις γειτονικές χώρες της Συρίας και του Ιράκ, η Δαμασκός αποφάσισε να στηρίξει την νεοσύστατη ηγεμονική ομάδα των Φρουρών της Επανάστασης που είχε καταλάβει την εξουσία στην Τεχεράνη. Είχαν προηγηθεί μάλιστα και θερμά “επεισόδια” του Ιράν εναντίον του Ιράκ με αποκορύφωμα την απόπειρα δολοφονίας του Ιρακινού πρωθυπουργού Τ. Αζίζ. Μαζί με άλλες εχθρικές ενέργειες μεταξύ των δύο κρατών όπως η διαχείριση των υδάτινων πόρων, ο περιορισμός της ροής αυτών προς τα γειτονικά κράτη10 και οι πετρελαϊκή εθνικοποίηση εξ’ αδιαιρέτου του αγωγού Κιρκούκ-Μπανανίας, δεν έλυσαν το πρόβλημα παρά το διόγκωσαν.
Στον Λίβανο οι διαδοχικοί εμφύλιοι πόλεμοι (1975-1990) έδωσαν το έναυσμα στις γειτονικές χώρες (Συρία-Ιράν-Ιράκ-Ιορδανία) να ασκήσουν πολιτική επιρροή. Οι κρίσεις στον Περσικό Κόλπο και η εξέλιξη των σχέσεων της Συρίας με το Ιράν που ανέφερα παραπάνω στόχευαν στην στρατηγική ανάδειξη εταιρικών σχέσεων. Τον Μάρτιο 1982 σε μια σειρά συμφωνιών που υπεγράφησαν για την ενίσχυση των συμμαχικών τους θέσεων, οι δύο χώρες έθεσαν μυστικά την ποιοτική και ποσοτική παραγωγή του πετρελαίου (μαζί με το κλείσιμο του πετρελαϊκού αγωγού Κιρκούκ-Μπανανίας έπειτα από διπλωματικές διαπραγματεύσεις) αλλά και την μεταφορά οπλικών συστημάτων από τη Συρία προς το Ιράν11, δημιουργώντας σημαντικό στρατηγικό εμπορικό διάδρομο ανεφοδιασμού απο το κέντρο της Μέσης Ανατολής εώς την Μεσόγειο. Οι γεωπολιτικές βλέψεις του ιρανικού καθεστώτος στον Λίβανο τερματίστηκαν δύο μήνες αργότερα από τις συμφωνίες Ιράν-Συρίας με την ισραηλινή εισβολή τον Ιούνιο 1982.
Ο Πόλεμος του Κόλπου το 1991 με την απόβαση του Ιράκ στο Κουβέιτ, άλλαξε τη στάση και των χωρών του αραβικού κόσμου και των Η.Π.Α απέναντι στον Σ.Χουσεΐν12. Μετά τον δεκαετή πόλεμο με το Ιράν τα οικονομικά του πλεονάσματα ήσαν πενιχρά και τα έσοδα από την εξαγωγή του πετρελαίου παρά την υπερκοστολόγηση του στο 300% της σταθερής τιμής απο του Οργανισμού Πετρελαϊκών Εξαγωγών (OPEC) ήσαν μηδαμινά13. Η εισβολή στο Κουβέιτ ήταν αποτέλεσμα της ιρακινής κατακραυγής προς την Δημοκρατία του Κουβέιτ για την αποπληρωμή χρηματικών ποσών τα οποία ορίζονταν από την διαφορά των εσόδων από τα έξοδα των εξαγωγών πετρελαίου.
Την ίδια περίπου χρονική περίοδο οι Παλαιστίνιοι πολίτες βίωσαν την εξαθλίωση και τον παραγκωνισμό παρά την ειρηνική Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ. Τον Δεκέμβριο του 1987 οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης και Λωρίδας της Γάζας εξαγριώθηκαν απο τις μαζικές εκτελέσεις, τις φυλακίσεις, τους εκτοπισμούς και τις καταστροφές των κτιρίων. Να σημειωθεί πως στην Ιορδανία εκείνη την εποχή από τους εκτοπισμούς και τις καταστροφές ο γενικός πληθυσμός των Παλαιστινίων που βρισκόταν εκεί παλαιότερα ισούτο με το ⅓ του πληθυσμού ενώ μετά τους διωγμούς και τους εποικισμούς έφτασε στο σχεδόν στα ⅔ . Με την ισραηλινή επίθεση στην Βυρητό, η PLO οργάνωσε την πρώτη επίθεση κατα του ισραηλινού κράτους ενώ οι αντιμαχίες μεταξύ των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) και της παραστρατιωτικής οργάνωσης διήρκησαν επισήμως πέντε χρόνια.
Περί τα 1990 και το βάδην προς τα τέλη της ψυχροπολεμικής περιόδου, οι χώρες του αραβικού κόσμου έλαβαν μέρος στην Ειρηνευτική Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης (1991). Το καθεστώς Άσαντ υπο τις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις και την παρακμή του κομμουνισμού, προσαρμόστηκε με τις Η.Π.Α και το Ισραήλ14. Όσο για την ιρανική πολιτική, μετα το θάνατο του Χομεϊνί το 1989, τον συνασπισμό των Η.Π.Α και την ένταξη των συμμάχων σύρων σε αυτή, αλλά και η παρακμή του κομμουνισμού, έφεραν στο προσκήνιο ως μοναδική λύση για επιβίωση της περιφερειακής της δύναμης την συμμόρφωση προς τα αμερικανικά και ισραηλινά πρότυπα15. Η Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης οδήγησε στις Συμφωνίες του Όσλο (Ουάσινγκτον, Η.Π.Α 1993 & Τάμπα, Αίγυπτος 1995) για την επίλυση του ισραηλινό-παλαιστινιακού ζητήματος. Βασικός στόχος των συμφωνιών ήσαν η προώθηση της ειρήνης στην Μέση Ανατολή ενώ προέβλεπαν την δημιουργία Παλαιστινιακής Αρχής, την υποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τις κατεχόμενες περιοχές αλλά και μια μεταβατική περίοδος πέντε χρόνων για την τελική διαπραγμάτευση του διαχωρισμού της Ιερουσαλήμ εξίσου για τα δύο κράτη. Τις συμφωνίες αυτές υπέγραψαν για την Παλαιστίνη ο Γιασίν Αραφάτ, για το Ισραήλ ο Γιτζάκ Ράμπιν.
Οι επεκτατικές διαφορές και οι διεκδικήσεις μεταξυ των Ισραηλινών και Παλαιστινίων δεν έληξαν επίσημα. Παρά την υπογραφή της Συμφωνίας του Καμπ Ντέιβιντ αλλά και την την μετέπειτα υπογραφή των συμφωνιών του Όσλο το ζήτημα της ανεξαρτησίας της Παλαιστίνης ταλανίζει ακόμη και σήμερα διεθνώς.
Οι διαπραγματεύσεις σε Καμπ Ντέιβιντ και Τάμπα (2000-2001) δεν έφεραν σε τελική συμφωνία τις δύο χώρες λόγω των κοινών εδαφικών διεκδικήσεων αλλά και των πληθυσμιακών απαιτήσεων. Το 2002 και το 2003 υπήρξε κάποια κινητοποίηση προς μια κοινή κατεύθυνση των δύο χωρών με το Ειρηνευτικό Σαουδαραβικό Σχέδιο και η Συμφωνία της Γενεύης. Στην πρώτη συζητήθηκε η αποχώρηση των ισραηλινών από όλα τα εδάφη που κατέλαβε το 1964 με αντάλλαγμα την αναγνώριση του από τα κράτη του αραβικού κόσμου. Στο συμβούλιο της Γενεύης τέθηκε ακριβώς το ίδιο ζήτημα με μόνη διαφορά τις εδαφικές διεκδικήσεις της Παλαιστίνης (Γάζα, ολόκληρη Δ.Όχθη και τμήμα της Ιερουσαλήμ). Το 2003 με τον “Οδικό Χάρτη της Ειρήνης” οι Παλαιστίνιοι θα εγκατέλειπαν τις βίαιες πρακτικές ενώ η δημιουργία δύο κρατών σε τριφασικό στάδιο θα έλυνε το πρόβλημα. Ούτε η Διάσκεψη της Αννάπολης (2007) έφερε λύση στο ζήτημα. Μόνο οι Συμφωνίες Αβραάμ (2020) έδωσαν κάποια προσωρινή λύση, υποκαθιστώντας την Σαουδική Ειρηνευτική Συμφωνία.
Τελικά όμως, η Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ λειτούργησε ως η αρχή κάποιου, διπλωματικού σχεδίου ειρήνης μεταξύ των κρατών στην περιοχή της Μέση Ανατολή, παρόλα αυτά δεν κατάφερε να προσδώσει καμία ουσιαστική επίλυση στο μεσανατολικό σύμπλοκο.
Βιβλιογραφία & Αρθρογραφία
Η Καθημερινή. (1978, September 17). Καμπ Ντέιβιντ: Σαντάτ-Μπέγκιν συμφωνούν για υπογραφή συνθήκη ειρήνης – ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1970 – 100 Χρόνια Κ. Kathimerini. Retrieved May 20, 2024, from https://www.kathimerini.gr/k/100yk/1048849/kamp-nteivint-santat-mpegkin-symfonoyn-gia-ypografi-synthiki-eirinis/
Νταβούτογλου, Α. (2010). Το Στρατηγικό Βάθος – Η διεθνής θέση της Τουρκίας (17η Χιλιάδα ed.). Ποιότητα. σελ 221-222.
Σαρλής, Μ. (2019). Συστημική Γεωπολιτική Ανάλυση και Χαρτογραφία του Σύμπλοκου Συρίας, Ιράν, Λιβάνου. Λειμών. σελ 39, 40, 41, 52, 87.
Hourani, A. (2023). The History of The Arabic World. Ψυχογιός. σελ 566, 584-585.
Milestones in the History of U.S. Foreign Relations – Office of the Historian. (n.d.). History State Gov. Retrieved May 18, 2024, from https://history.state.gov/milestones/1977-1980/camp-david
Shapland, G., & Mekelberg, Y. (2018, July 24). The Geneva Accord. Chatham House. Retrieved May 18, 2024, from https://www.chathamhouse.org/2018/07/israeli-palestinian-peacemaking/geneva-accord
Terrill, A. (2009). THE 1991 IRAQ WAR – ESCALATION AND INTRAWAR DETERRENCE DURING LIMITED WARS IN THE MIDDLE EAST. US Army War College. σελ 54.
United Nations — Treaty Series. (n.d.). No. 17853. Framework for peace in the Middle East agreed at Camp David (with annex). Signed at Washington on 17 September 1978. σελ 40.
United States presidential election of 1976 | Results & Map. (n.d.). Britannica. Retrieved May 18, 2024, from https://www.britannica.com/event/United-States-presidential-election-of-1976
1Hourani, A. (2023). The History of The Arabic World. Ψυχογιός. σελ 566.
2United States presidential election of 1976 | Results & Map. (n.d.). Britannica.
3Shapland, G., & Mekelberg, Y. (2018, July 24). The Geneva Accord. Chatham House
4Milestones in the History of U.S. Foreign Relations – Office of the Historian. (n.d.). History State Gov.
5United Nations — Treaty Series. (n.d.). No. 17853. Framework for peace in the Middle East agreed at Camp David (with annex). Signed at Washington on 17 September 1978. σελ 40.
6Σαρλής, Μ. (2019). Συστημική Γεωπολιτική Ανάλυση και Χαρτογραφία του Σύμπλοκου Συρίας, Ιράν, Λιβάνου. Λειμών. σελ 39.
7 Η Καθημερινή. (1978, September 17). Καμπ Ντέιβιντ: Σαντάτ-Μπέγκιν συμφωνούν για υπογραφή συνθήκη ειρήνης – ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1970 – 100 Χρόνια Κ.
8Σαρλής, Μ. (2019). Συστημική Γεωπολιτική Ανάλυση και Χαρτογραφία του Σύμπλοκου Συρίας, Ιράν, Λιβάνου. Λειμών. σελ 40.
15Hourani, A. (2023). The History of The Arabic World. Ψυχογιός. σελ 584-585.
Ακολουθήστε το geopolitico.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις που αφορούν τα εθνικά θέματα, τις διεθνείς σχέσεις, την εξωτερική πολιτική, τα ελληνοτουρκικά και την εθνική άμυνα.
Μπορούν τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων να ενταχθούν στην ΕΕ;
Δημοσιεύτηκε
1 ώρα πριν
στις
21 Οκτωβρίου 2024
Η όλη διαδικασία δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι κάτι που ολοκληρώνεται σε μερικές ημέρες.
Μπορούν τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων να ενταχθούν στην ΕΕ;
Γράφει ο Αριστείδης Ρούνης*
Μια ευρωπαϊκή «οικογένεια», ένας «ζωντανός» οργανισμός, μια ένωση «δημοκρατιών» της «γηραιάς» ηπείρου, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), κοιτάει «προσεκτικά» προς τα Βαλκάνια. Αυτά ήταν ανέκαθεν πεδίο σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων. Μάλιστα στην τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα έγινε και πόλεμος στην χερσόνησο του Αίμου. Γιατί μπορεί άραγε η ΕΕ να κοιτάει προς τα εκεί; Ποιοι είναι οι στόχοι της;
Η πολιτική της ΕΕ
Η πολιτική που χαράζει η ΕΕ όχι μόνο στα Βαλκάνια, αλλά στην ευρύτερη Νοτιοανατολική Ευρώπη θα λέγαμε πως σχετίζεται με την εξωτερική πολιτική της Ρωσίας. Αυτό συμβαίνει καθώς για τη διεύρυνση της, περιλαμβάνει την μελλοντική ένταξη των «Δυτικών Βαλκανίων» ως κράτη-μέλη αυτής. Ποια είναι αυτά τα κράτη όμως; Στα Δυτικά Βαλκάνια ανήκουν Σερβία, Βοσνία- Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, μη μέλη της ΕΕ. Η ΕΕ αναθερμαίνει την ενταξιακή διαδικασία για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων.
Ειδικότερα, στην τακτική σύνοδο κορυφής του Μαρτίου 2024 έδωσε το πράσινο φως για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η οποία δεν είναι ακόμα σταθερό κράτος, καθώς κυβερνάται με έναν διαφορετικό από τα άλλα κράτη τρόπο. Αυτή η χώρα έχει λοιπόν το καθεστώς της υποψήφιας χώρας μαζί με τις Σερβία, Μαυροβούνιο, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία. Με άλλα λόγια, αυτές βρίσκονται στο στάδιο της «μεταφοράς» ή ενσωμάτωσης της νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό τους δίκαιο. Μία μόνο από τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, το Κόσοβο, έχει το καθεστώς της δυνάμει υποψήφιας χώρας, καθώς δεν πληροί ακόμη τους όρους προσχώρησης σ’ αυτήν. Αξίζει να αναφερθεί πως στον κατάλογο των υποψήφιων χωρών είναι η Μολδαβία, η Γεωργία και η Ουκρανία. Άρα, από τα παραπάνω προκύπτει πως η ΕΕ επιθυμεί να εντάξει ως κράτη-μέλη της χώρες που βρίσκονται κοντά στην γεωγραφική θέση της Ρωσίας.
Η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ
Πρακτικά όμως, μπορούν τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων να ενταχθούν στην ΕΕ; Ένα από τα καίρια σημεία στην ένταξη μιας χώρας στην ΕΕ, είναι αυτή να πληροί τα κριτήρια προσχώρησης. Τα κριτήρια ορίστηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης το 1993 και συχνά αναφέρονται ως «κριτήρια της Κοπεγχάγης». Η όλη διαδικασία δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι κάτι που ολοκληρώνεται σε μερικές ημέρες. Ωστόσο, στη Σύνοδο Κορυφής στο Βερολίνο, σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων μερικές ημέρες πριν (14 Οκτ 2024), η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επεσήμανε το αναθεωρημένο ενδιαφέρον της ΕΕ για τη διεύρυνση και την ανάγκη επίσπευσης των διαδικασιών που αφορούν τα Δυτικά Βαλκάνια με σεβασμό στις αρχές της ΕΕ. Επίσης, ότι η ρωσική επίθεση στην Ουκρανία προσέδωσε περισσότερη «σαφήνεια» στο θέμα.Μιλώντας σε Έλληνες ανταποκριτές στο περιθώριο της Συνόδου Koρυφής στο Βερολίνο ο υπ. Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, ανέφερε: «Η ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων είναι σημαντική για να μπορέσει να εδραιωθεί στην περιοχή μας ειρήνη, ευημερία, να αποφύγουμε τους εθνικισμούς, να χαράξουμε μια πορεία, η οποία θα είναι συμβατή με την Ευρώπη».
Αξίζει να επισημανθεί η δήλωση του τέως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Juncker εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 2017, κάλεσε την ΕΕ να θέσει την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων ψηλότερα στην ατζέντα της. Η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, που μίλησε τον Μάρτιο 2024 σε εκδήλωση με τίτλο «Είναι όνειρο ή μπορεί να γίνει πραγματικότητα;» (η διεύρυνση με τα Δυτικά Βαλκάνια), υποστήριξε πως δεν θα πρέπει η ΕΕ να έχει υπερβολικές απαιτήσεις για μεταρρυθμίσεις από τις υποψήφιες χώρες. Σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε ότι η κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας έχει εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για την αποσύνδεση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας από αυτήν της Αλβανίας πρόσφατα.
Το πότε θα και αν θα υπάρξει ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων είναι άγνωστο. Ωστόσο, οι δυο μεταβλητές στο υπόψη ζήτημα είναι η ένταξη κρατών-μελών στην ΕΕ στον αντίποδα της στάσης της Ρωσίας με τον πόλεμο στην Ουκρανία και δεύτερον το πώς οι χώρες αυτές με τα χιλιάδες προβλήματα που αντιμετωπίζουν θα κατορθώσουν να εναρμονιστούν με τις αρχές της ΕΕ.
*Ο Ρούνης Αριστείδης είναι απόφοιτος του προπτυχιακού προγράμματος σπουδών στο τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και παρακολουθεί το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών “Δημόσια Ιστορία” στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Έχει συμμετάσχει με τη συγγραφή ενός κεφαλαίου στον συλλογικό τόμο του ΕΛΙΣΜΕ το 2023, με τίτλο «Βαλκανικές προοπτικές». Έχει παρακολουθήσει σειρά από ημερίδες και σεμινάρια που σχετίζονται με τις σπουδές του.
Έχει αρθρογραφήσει στην Ελλάδα, τόσο στον έντυπο όσο και στον ηλεκτρονικό τύπο, επί ζητημάτων του Ελληνισμού και του πεδίου των σπουδών του. Το τρέχον χρονικό διάστημα είναι ο Ιδρυτής και Αρχισυντάκτης του GreekHumans.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τη μελέτη της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης επί ζητημάτων διακρατικών/διμερών σχέσεων, της Ιστορίας, και του πολιτισμού της περιοχής.
Ακολουθήστε το geopolitico.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις που αφορούν τα εθνικά θέματα, τις διεθνείς σχέσεις, την εξωτερική πολιτική, τα ελληνοτουρκικά και την εθνική άμυνα.
Η πρόσφατη συνέντευξη του νομπελίστα οικονομολόγου Τζόζεφ Στίγκλιτς και οι σχετικές δηλώσεις του τραπεζίτη Σάλλα, γύρω από τη δραματική κατάσταση της οικονομίας μας, κίνησαν τα χρόνια λιμνάζοντα ύδατα, γύρω από τον προβληματισμό των εγκληματικών Μνημονίων. Και με ενθαρρύνουν να επιμείνω για πολλοστή φορά γύρω απ’ αυτά.
Έχουν περάσει 15 χρόνια από την επιβολή του πρώτου Μνημονίου, που ακολουθήθηκε και από τα δύο άλλα. Στο διάστημα αυτό οι συνέπειές τους διέλυσαν ολοσχερώς την οικονομία μας, φτωχοποίησαν τη μεσαία και χαμηλότερη τάξη και το χειρότερο, ενθάρρυναν και εμπέδωσαν τα μυθεύματα περί γαλάζιας πατρίδας.
Το περίεργο δεν είναι πως φτάσαμε μέχρις εδώ, καθώς τα ζοφερά αποτελέσματα των Μνημονίων όφειλαν να είναι αναμενόμενα από την αρχή. Αντιθέτως, ανεξήγητη είναι καταρχήν η απόλυτη σιωπή των εκάστοτε αρμοδίων, γύρω από την καταστροφή της χώρας και τις ευθύνες γύρω από αυτήν. Το ίδιο ακατανόητες, και οι συχνές ενθουσιαστικές δηλώσεις τους, για το πόσο καλά πηγαίνει η οικονομία.
Πώς τα Μνημόνια έσωσαν δήθεν την οικονομία μας
Ας δούμε, λοιπόν τη σωτηρία της. Το 2009, όταν ξέσπασε η κρίση, το χρέος της Ελλάδας ανέρχονταν σε 270 δις Ε, ενώ σήμερα υπολογίζεται σε 407 δις Ε. Και ως ποσοστό στο ΑΕΠ, το χρέος τότε ήταν 126%, και βιώσιμο, με βάση τη σχετική βιβλιογραφία, ενώ σήμερα, μετά από 15 χρόνια σωτήριων, υποτίθεται, μέτρων εκτιμάται στο 167%. Η σημαντική του μείωση των τελευταίων ετών οφείλεται κυρίως στον πληθωρισμό. Έτσι, λοιπόν μας έσωσαν τα Μνημόνια, αλλά και χάρις σε αλχημείες επιχειρημάτων, το χρέος που εκλήφθηκε ως καταστρεπτικό το 2009, τώρα, σοβαρά διογκωμένο, εκλαμβάνεται ωστόσο ως βιώσιμο. Επίσης είναι άξιον απορίας, το πως και το γιατί η ΕΕ καταλήφθηκε από πανικό, σε βαθμό που έσπευσε να καταδικάσει έναν ολόκληρο λαό, με το ελληνικό χρέος των 270 δις, το 2009, μικρό ποσοστό στο συνολικό του Νότου των 2.2 τρισ. Ε., ενώ τώρα που έχει σημαντικά διογκωθεί, όλα καλά.
Να σημειωθεί ακόμη, ότι στην περίπτωση του ελληνικού χρέους, δεν τηρήθηκε ένας απαράβατος κανόνας, παρά την επιμονή της Γαλλίας, που μάταια προσπάθησε να μας σώσει. Η Γερμανία, ωστόσο, ήταν αντίθετη. Αναφέρομαι στο χρέος, που για να θεωρηθεί βιώσιμο, απαιτείται ο ρυθμός ανάπτυξης της χρεωμένης οικονομίας να υπερβαίνει το ρυθμό αύξησης του. Γι αυτό, και μάτωσε, και εξακολουθεί να ματώνει ο ελληνικός λαός για να το εξυπηρετήσει. Εξαιτίας της θανατηφόρας λιτότητας.
Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα, του γιατί η ΕΕ από το 2009 και μετά, μεταχειρίστηκε με τέτοια σκληρότητα το πιο αδύναμο μέλος της, την Ελλάδα. Και η απάντηση που φαίνεται να έχει επικρατήσει είναι ότι η ΕΕ καταλήφθηκε από πανικό, για πιθανή χρεοκοπία των γερμανό γαλλικών τραπεζών, επειδή διέθεταν μεγάλη ποσότητα ελληνικών χαρτιών. Και ενώ αυτό το χρέος, και αυτό το έλλειμμα, θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με ήπιο τρόπο, με κάποιο δάνειο, σε συνδυασμό και με μέτρα ανάπτυξης, κατέληξαν ωστόσο στη δουλοποίηση ενός ολόκληρου λαού, στην υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας του, στη φτωχοποίηση του και στην απόλυτη καταστροφή του.
Κάποιας μορφής Μνημόνια ήταν απαραίτητα εφόσον υπήρχε χρέος
Σπεύδω να διευκρινίσω ότι το ανάθεμα δεν αφορά την ύπαρξη Μνημονίων, αλλά πολύ συγκεκριμένα τις παρακάτω έξη ανειλημμένες και εθνικά αυτοκτονικές υποχρεώσεις, που αναλήφθηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Πρόκειται:
Πρώτον, για την παραίτηση από συμψηφισμό χρεών, παρότι η Γερμανία μας χρωστά από την κατοχή, ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ το δικό μας χρέος.
Δεύτερον, για το αλύπητο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.
Τρίτον, για την αποδοχή θανατηφόρου βαθμού λιτότητας, που απέκλειε εκ προοιμίου τη δυνατότητα ανάπτυξης.
Τέταρτον, για την αποδοχή του αγγλικού δικαίου, προκειμένου να κρίνει ενδεχόμενη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και στους πιστωτές της.
Πέμπτον, για τη συναίνεση αργοπορίας του κουρέματος του χρέους (επειδή το ζήτησαν οι πιστωτές) που όμως υπήρξε καταστρεπτική για τα δικά μας κοινωνικά ταμεία.
Έκτον, η πλαστογράφηση του ΟΧΙ σε ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2015.
Πώς και γιατί δεν αντέδρασε ο ελληνικός λαός εναντίον της θανατικής του καταδίκης;
Η απάντηση συνοψίζεται στις σελίδες του εξαιρετικού βιβλίου της Ναόμι Κλάιν, «Το δόγμα του σοκ», που αναφέρεται στις μεθοδεύσεις οι οποίες επιβάλλονται σε λαούς, όταν επιχειρείται η εφαρμογή σκληρών και αδικαιολόγητων μέτρων. Να θυμηθούμε, λοιπόν, πώς παρουσίαζε τους Έλληνες μερίδα του γερμανικού Τύπου, πριν από την υπογραφή των Μνημονίων. Ως λαό ανεύθυνο, που ζει πλουσιοπάροχα σε βάρος άλλων, που είναι τεμπέλης και επιδίδεται από το πρωί σε ουζοποσία, και για τους λόγους αυτούς πρέπει να τύχει παραδειγματικής τιμωρίας.
Έτσι υπογράφηκαν τα τρία Μνημόνια με περιεχόμενο, όχι απλώς εξευτελιστικό για ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα, όχι απλώς εγκληματικό, για τις συνθήκες εξαθλίωσης που επέβαλε, όχι απλώς μακροχρόνια καταστρεπτικό για την επιβίωση της ελληνικής οικονομίας, αλλά και ληστρικό για το σύνολο σχεδόν του δημόσιου πλούτου μας. Ο Μπαράκ Ομπάμα αποκαλύπτει, σχετικά με την επιχείρηση αυτή του δόγματος σοκ, στα απομνημονεύματά του «Η Γη της Επαγγελίας» πώς μας περιέπαιζε ο Σόιμπλε (δηλαδή, όσους από εμάς ήταν πρόθυμοι να ξεγελαστούν) τρομοκρατώντας μας, ανάμεσα και σε άλλα, και με grexit. Η αλήθεια είναι ότι αν το τολμούσαμε, στην απελπιστική κατάσταση που βρισκόμασταν (που ενδεχομένως και κάτω από προϋποθέσεις που όφειλαν να διερευνηθούν εμείς θα είχαμε σωθεί) οι γαλλογερμανικές τράπεζές θα έχαναν γύρω στο 1 τρισ. Ε.
Αλλά, πως δέχθηκαν οι κυβερνήτες μας των κρίσιμων εκείνων ετών, να υπογράψουν τέτοιους καταδικαστικούς όρους για την πατρίδα τους;
Η απάντησή αυτή αναμένεται, επί 15 χρόνια. Αντ’ αυτής έχει απλωθεί πέπλο σιωπής και απόλυτης αλληλεγγύης μεταξύ τους, που δεν διαταράχθηκε ούτε στο πρόσφατο συνέδριο της Καθημερινής, για τα 50 χρόνια της Μεταπολίτευσης. Στο οποίο, αν και δόθηκε η ευκαιρία για επιστροφή στο παρελθόν και εξομολογήσεις, οι συζητήσεις περιστράφηκαν γύρω από «ανέμους και ύδατα», αλλά δεν περιέλαβαν ούτε λέξη για Μνημόνια και για ευθύνες των όσων τα υπέγραψαν.
*Αποσπάσματα από το Α΄ Μέρος της ομιλίας μου στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Χαλανδρίου στις 14 τρέχ. Το Β΄ Μέρος, που ακολουθεί αφορά τις δραματικές συνέπειες των Μνημονίων
Οι συνέπειες των μνημονίων
Δεν είμαστε για θριαμβολογίες. Αντιθέτως, είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την οικτρή θέση στην οποία έχουμε περιέλθει, γιατί μόνο τότε θα αντιδράσουμε. Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι αποδεικτικά της ελληνικής πραγματικότητας
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη που, κατά μέσο όρο για την επταετία πριν από την κρίση, ήταν πάνω από 4% ετησίως, μετά το 2009 ήταν αρνητική. Το προ μνημονιακό ΑΕΠ μας, που υπέστη καταρχήν μείωση της τάξης του 27% εξαιτίας των εγκληματικού περιεχομένου Μνημονίων, δεν έχει ακόμη αγγίξει το επίπεδο του 2024. Δηλαδή, μέσα στα 15 τελευταία χρόνια, η χώρα είναι μονίμως και σημαντικά φτωχότερη σε σύγκριση με το 2009. Εξάλλου, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΔΝΤ και της ΕΛΣΤΑΤ το πραγματικό ΑΕΠ μας το 2024 θα είναι κατώτερο, κατά 15,6% σε σχέση με το 2007. Για να επιστρέψει η ελληνική οικονομία το 2037 στα προ κρίσης χρέους επίπεδα πραγματικού ΑΕΠ, θα πρέπει να μεγεθύνεται σταθερά με μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 2,2%. Όπως προκύπτει από την εξέλιξη των τελευταίων ετών, οι έστω και ασήμαντοι ρυθμοί μεγέθυνσης μας αδυνατούν να είναι συνεχείς, αλλά είναι απλώς περιπτωσιακοί.
Επενδύσεις
Οι επενδύσεις μας υπολείπονται κατά 9 μονάδες από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, καθώς και η παραγωγικότητά μας αντιπροσωπεύει μόνο το 55% του μέσου όρου της ευρωζώνης. Πώς, λοιπόν, μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, να ονειρευτεί κανείς ανάπτυξη; Περιττό, ακόμη να υπογραμμισθεί ότι αν δεν γίνουν σημαντικές ανατροπές, που δυστυχώς δεν προβλέπονται, η ελληνική οικονομία δεν διαθέτει τις απαραίτητες δυνατότητες σταθερής και ισορροπημένης ανάπτυξης. Γι αυτό και η συνεχής αγωνία των ιθυνόντων για την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Τα οποία, και όταν εισρέουν, κατευθύνονται προς την εξαγορά δημόσιου πλούτου ή οικοπέδων και ακινήτων, που φυσικά δεν πρόκειται περί επενδύσεων, χωρίς επιπλέον να προηγείται έλεγχος προέλευσης των εκάστοτε αγοραστών.
Κατανάλωση
Η κατανάλωση αποτελούσε ανέκαθεν τον κυρίαρχο μοχλό ανάπτυξης στην Ελλάδα. Και ακριβώς, ένα από τα εμπόδια ανάπτυξης της χώρας μας είναι και η πολύ χαμηλή κατανάλωση. Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου LEVY η κατανάλωση είναι τώρα 14% χαμηλότερη, σε σύγκριση με την αντίστοιχη προ μνημονιακή. Επιπλέον, όπως αποκαλύπτει ο ΟΟΣΑ, οι μισθωτοί στην Ελλάδα έχουν απολέσει τον τελευταίο χρόνο, έναν ολόκληρο μισθό αγοραστικής δύναμης, εξαιτίας του πληθωρισμού (τον δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη για τα είδη διατροφής).
Στους λόγους ανεπαρκούς ζήτησης για κατανάλωση δεν θα πρέπει να λησμονείται ο μακροχρόνια κυρίαρχος, δηλαδή το γεγονός ότι οι μισθωτοί στην πατρίδα μας έχουν τον χαμηλότερο ονομαστικό μισθό στην Ευρώπη, που επιπλέον υστερεί κατά 17% σε σύγκριση με το επίπεδο πριν από τα μνημόνια. Πριν από την εισβολή των μνημονίων ο μέσος ελληνικός μισθός αντιπροσώπευε το 86,4% του μέσου ευρωπαϊκού, ενώ το 2022, το 56,9% αντίστοιχα, και είναι ο χαμηλότερος στην Ευρωζώνη. Άλλωστε, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση της Eurobank, διαμορφώνονται σήμερα οι μισθοί στην Ελλάδα, κατά 23,9% χαμηλότεροι σε σχέση με το ιστορικό υψηλό που είχε καταγραφεί το 2009, πριν φανούν οι επιπτώσεις της κρίσης χρέους. Να σημειωθεί ότι σε επίπεδο πραγματικών μισθών, οι πρόσφατες αυξήσεις του κατώτατου μισθού δεν αναμένεται να έχουν επιφέρει βελτιώσεις, κυρίως εξαιτίας του πληθωρισμού και κυρίως της υψηλής τους επιβάρυνσης σε αγαθά πρώτης ανάγκης. Βασικά υπεύθυνη η σκληρή λιτότητα σε συνδυασμό με τα φορολογικά υπερκέρδη και τις μειωμένες δημόσιες δαπάνες.Τα παραπάνω αρνητικά επιβεβαιώνονται από πρόσφατες έρευνες που διαπιστώνουν ότι η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων εργαζομένων είναι η χαμηλότερη στην Ευρώπη, παρότι εργάζονται περισσότερες ώρες από το σύνολο των υπόλοιπων Ευρωπαίων.
Ανεργία
Η ανεργία έφτασε στο αδιανόητο ύψος του 26% του ενεργού πληθυσμού, αμέσως μετά την επιβολή των Μνημονίων. Η κάποια πρόσφατη μείωσή της στη συνέχεια, οφείλεται σε σημαντικό βαθμό:
–πρώτον, στην αθρόα μετανάστευση νέων, ως επί το πλείστον μορφωμένων που εγκατέλειψαν και συνεχίζουν να εγκαταλείπουν την Ελλάδα, αυτά τα μνημονιακά χρόνια, προς αναζήτηση καλύτερης τύχης στο εξωτερικό, αλλά και
–δεύτερον στη διόγκωση του ποσοστού της μακροχρόνιας ανεργίας, που μετά από κάποιο χρόνο παύει να αναζητά απασχόληση.
Δυνητική ανάπτυξη
Να συνεχίσω με τις δυσμενέστατες συνέπειες, που ασκεί στη δυνητική ανάπτυξη μιας χώρας:
-η μη συντήρηση και μη ανανέωση των παραγωγικών εγκαταστάσεων, όπως συμβαίνει στη μνημονιακή Ελλάδα,
-η εγκατάλειψη των έργων υποδομής,
-η επιδείνωση της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης,
– η διατήρηση απαισιόδοξων προβλέψεων καταναλωτών και επιχειρηματιών,
– και πάνω από όλα το αποτρόπαιο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, επίγειας, υπόγειας, υποθαλάσσιας.
Από πού λοιπόν να ελπίζει κανείς ανάπτυξη; Άλλωστε, και τα δύο χρόνια που είχαμε θετικό πρόσημο ανάπτυξης, αυτό ήταν κολλημένο όχι μακρά του 1%.
Όπως ακριβώς προβλέπει το ΔΝΤ, για την Ελλάδα, ως και το 2060 -ανάπτυξη γύρω στο 1%.
Το χρέος, λοιπόν, που άρχισε ως ήπιο και απολύτως βιώσιμο, έχει καταστεί θηριώδες, παρότι οι αρμόδιοι εντός και εκτός ψελλίζουν ότι δήθεν είναι μεσοπρόθεσμα βιώσιμο. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν είναι αντιμετωπίσιμο στον αιώνα τον άπαντα! Διότι, η ανεξαρτησία μας θα επανέλθει μόνον αφού ξεπληρώσουμε το 85% του χρέους μας.
Να μην ξεχνάμε ακόμη ότι τα μνημόνια δεν επέτρεψαν όλα αυτά τα μαύρα χρόνια, την αμυντική θωράκιση της χώρας, και ενθάρρυναν τα παραμύθια περί γαλάζιας πατρίδας και όλα τα θλιβερά της επακόλουθα, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, αλλά και στη Θράκη.
Κοινωνικές επιπτώσεις
Τα Μνημόνια, εξάλλου, επέφεραν φτωχοποίηση, καθώς και κοινωνική εξαθλίωση. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, 1 στους 4 πολίτες στην Ελλάδα είναι φτωχός, ενώ 6 στους 10 απειλούνται με φτώχεια. Η Ελλάδα, εξάλλου, εμφανίζει διαχρονική επιδείνωση του μορφωτικού της επιπέδου, στην παγκόσμια έρευνα της ΠΙΖΑ. Έχει το υψηλότερο ποσοστό ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο στην Ε.Ε. (81,6%) (δηλαδή μόνο με απολυτήριο Γυμνασίου), που θεωρούνται φτωχά. Λιγότερο από ένας στους τρεις Ευρωπαίους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο θεωρείται υποκειμενικά φτωχός το 2022, έναντι τεσσάρων στους πέντε Έλληνες.
Η κατάσταση της δημόσιας υγείας είναι, ως γνωστόν, αυτόχρημα απελπιστική. Κι ακόμη, πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα, ανά 100.000 κατοίκους, αυξάνουν ανησυχητικά, μετά το 2019, ενώ εμφανίζουν πτώση στην υπόλοιπη Ευρώπη. Εξάλλου, οι Έλληνες εμφανίζονται ως οι τρίτοι αγχωτικοί στην Ευρώπη, με πρώτους όσους ζουν στα κατεχόμενα της Κύπρου και στη Μάλτα.
Να μην ξεχνάμε ακόμη ότι τα μνημόνια δεν επέτρεψαν, επί 11 τουλάχιστον χρόνια, την αμυντική θωράκιση της χώρας, και ενθάρρυναν τα παραμύθια περί γαλάζιας πατρίδας και όλα τα θλιβερά της επακόλουθα, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, αλλά και στη Θράκη.
Η θέση μας στην ΕΕ
Και, αναφορικά, με τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη, η εικόνα απόγνωσης συμπληρώνεται από την κατρακύλα της διεθνούς θέσης μας. Πριν από τα μνημόνια η Ελλάδα κατείχε την 14η θέση, μεταξύ των οικονομιών της ΕΕ, και το κατά κεφαλήν εισόδημά της αντιπροσώπευε το 84,3% του μέσου ευρωπαϊκού. Σήμερα, το ελληνικό ΑΕΠ αντιπροσωπεύει μόνο το 66,4 του μέσου ευρωπαϊκού, και βρίσκεται στο τελευταίο σκαλοπάτι, έχοντας μας ξεπεράσει, ακόμη, και η Βουλγαρία.
Με αυτά τα δεδομένα πώς μπορεί να υποστηριχθεί ότι «τα μνημόνια μας έσωσαν»; Αλλά και ότι αναπτυσσόμαστε; Ωστόσο, αναπάντητο παραμένει πάντοτε το ερώτημα του πως και του γιατί οι κυβερνήσεις μας αντιμετωπίζουν θετικά και τις συνέπειες των Μνημονίων, αλλά και διαπιστώνουν ανάπτυξη εκεί που υπάρχει κατάρρευση.
*Αποσπάσματα από το Β΄Μέρος της ομιλίας της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Χαλανδρίου στις 14 τρέχ.
Ακολουθήστε το geopolitico.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις που αφορούν τα εθνικά θέματα, τις διεθνείς σχέσεις, την εξωτερική πολιτική, τα ελληνοτουρκικά και την εθνική άμυνα.
Το Μεσανατολικό ζήτημα δημιουργήθηκε λίγο μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Το 1947 είχε αρχίσει η αποχώρηση των Βρετανών από την περιοχή της Μέσης Aνατολής. Ένα χρόνο μετά το 1948 οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία έχουν συγκλονιστεί από τους μαζικούς διωγμούς και τις μαζικές δολοφονίες των εβραίων την περίοδο του β παγκοσμίου πολέμου, αποφασίζουν την δημιουργία εβραϊκού κράτους.
Το νέο εβραικό κράτος περιελάβανε και εδάφη στα οποία κατοικούσε αμιγώς μουσουλμανικός πληθυσμός. Ο ΟΗΕ το 1948 προσπάθησε να βρει μια χρυσή τομή, αποφασίζοντας την δημιουργία Εβραϊκού και Παλαιστινιακού κράτους. Από το 1979 και μετά λόγω της αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν με την ανατροπή του Σάχη η Οργάνωση για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης που είχε δημιουργηθεί πριν λίγα χρόνια δημιούργησε βάσεις στο Λίβανο και το Ιράν.
Οι Μουλάδες του Ιράν μετά την ανατροπή του Σάχη αρνήθηκαν την ύπαρξη του Ισραήλ και για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια του παλαιστινιακού πληθυσμού που ζούσε στο Λίβανο δημιούργησαν το 1980 την Χεσμπολάχ. Επικεφαλής του στρατιωτικού συνασπισμού της οργάνωσης ορίστηκε ο Ιμπραήμ Ακίλ ο οποίος θα κάνει πολύ αισθητή την παρουσία του καθώς θα είναι ο οργανωτής της επίθεσης των επιθέσεων της Χεσμπολάχ στην αμερικανική πρεσβεία στη Βηρυτό και κατά της αμερικανικής βάσης στη Βηρυτό οι οποίες θα κοστίσουν την ζωή σε πάνω από 250 αμερικανούς διπλωμάτες και στρατιωτικούς.
Το 1989 ο υψηλόβαθμος τότε αξιωματικός της Χαμάς Γιάχυα Σινουάρ συνελήφθη από την Ισραηλινή αστυνομία, για τη δολοφονία 2 Ισραηλινών στρατιωτών ένα χρόνο πριν. Καταδικάστηκε σε ισόβια. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισης του αρρώστησε και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον καρκίνο στον εγκέφαλο. Οι Ισραηλινές αρχές αμέσως τον μετέφεραν σε νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε λεπτή χειρουργική επέμβαση.
Το 1994, λίγους μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας του Όσλο έχουμε ένταση στην Δυτική όχθη , και συγκεκριμένα στην πόλη της Χεβρώνας. Ο Ισραηλινός έποικος Αμπούρ Γκολτσάιν επιτέθηκε κατά παλαιστινίων στο ορθόδοξο νεκροταφείο των Πατριαρχών, σκοτώνοντας 29 εξ αυτών την ώρα που προσεύχονταν . Άλλοι 250 τραυματίστηκαν. Αμέσως ο Μπένι Γκάντζ στάλθηκε στην περιοχή με εντολή να αποκαταστήσει άμεσα τη τάξη. Ένα χρόνο μετά Ισραηλινοί ακροδεξιοί εξοντώνουν τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ραμπίν
Το 2006 το Ισραήλ υπέστη την πρώτη μεγάλη του ήττα στην στρατιωτική του Ιστορία . Τον Ιούλιο εκείνου του έτους ξέσπασε ο πόλεμος του Λιβάνου . Για πρώτη φορά τον 21ο αιώνα το Ισραήλ επιτέθηκε στο Λίβανο με σκοπό την συντριβή της Χεσμπολάχ . Ο πόλεμος διήρκησε 33 μέρες και στην διάρκεια του πολέμου αυτού σκοτώθηκαν 169 Ισραηλινοί στρατιώτες.
Προσωπική άποψη :H ήττα του Ισραηλινού στρατού οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις εκτελούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα αεροπορικές επιδρομές οι οποίες μπορεί να προκαλούσαν σοβαρές ζημιές στην επικράτεια του Λιβάνου ,ωστόσο δεν προκαλούσαν ιδιαίτερες απώλειες στις τάξεις της Χεσμπολάχ . Αποτέλεσμα, όταν εισέβαλλαν τα Ισραηλινά άρματα μάχης στο Λίβανο βρήκαν μια Χεσμπολάχ πανέτοιμη, η οποία αποδεκάτισε τις ισραηλινές τεθωρακισμένες δυνάμεις.
Να πούμε εδώ ότι κατά την διάρκεια του πολέμου αυτού το ελληνικό πολεμικό ναυτικό διεξήγαγε τη μεγαλύτερη επιχείρηση εκκένωσης αμάχων στην ιστορία σώζοντας περίπου 2.461 ανθρώπους έλληνες και ξένους. Η επιχείρηση ονομάστηκε Κέρδος και διήρκησε από την 14η Ιουλίου 2006 μέχρι την 17η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Το 2007 ο Γιάχυα Σινουάρ ανέλαβε πρωθυπουργός της Χαμάς στη Γάζα. Εκείνη τη χρονιά διεξήχθησαν εκλογές στην ταραγμένη πόλη, με την εξτρεμιστική οργάνωση να τις κερδίζει. Είναι ο πρόλογος μιας εκ των πιο δραματικών σελίδων στην ιστορία της Παλαιστίνης. Αμέσως μετά τη νίκη της Χαμάς στις εκλογές ξεκίνησε ο πόλεμος Χαμάς- Φατάχ. Βεβαίως, ο Γιάχυα Σινουάρ δε μπορούσε να ασκήσει τα καθήκοντα του καθώς ήταν φυλακισμένος σε Ισραηλινή φυλακή.
Το 2008 το Ισραήλ διεξάγει την επιχείρηση Cast lead, μια επιχείρηση που στόχο είχε την συντριβή της Χαμάς. Ειδικότερα το Νοέμβριο, ο ταγματάρχης Γιάρον Φίνκελμαν ηγήθηκε ενός τάγματος αλεξιπτωτιστών σε επιδρομή κατά κτιρίου της Χαμάς , εξοντώνοντας 6 μαχητές της οργάνωσης.
Το 2014 στα σύνορα Ισραήλ Αιγύπτου έχουμε ένταση. Συγκεκριμένα στις 22 Οκτωβρίου 2014 , το τάγμα Καρακάλ δέχτηκε σφοδρή επίθεση από δύναμη 23 ενόπλων εμπόρων ναρκωτικών. Η Ben Yehuda τότε ήταν λοχαγός. Αμέσως έσπευσε στην πρώτη γραμμή δίνοντας κουράγιο στους συναδέλφους της. Χάρις στην γενναιότητα της ίδιας και του θάρρους που έδωσε στους συντρόφους της οι Ισραηλινές μαχήτριες κατάφεραν να αποκρούσουν την επίθεση. Συνολικά στη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκαν 6 ένοπλοι τρομοκράτες, ενώ άλλοι 10 τραυματίστηκαν.
Προσωπική άποψη : Ήταν μία μέρα που η Yehuda απέδειξε έμπρακτα την στρατιωτική της αξία, και μάλιστα σε αρκετά νεαρή ηλικία!
Το 2021 ο Αμερικανός στρατηγός Μίκαελ Φένζελ ανέλαβε επικεφαλής του στρατιωτικού κλιμακίου των ΗΠΑ που δραστηριοποιείται στην Παλαιστινιακή αρχή , και συνεργάζεται με τις δυνάμεις ασφαλείας που είναι πιστές στο Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούτ Αμπάς.
Μπεν Γιεχούντα
Το 2023 η Μπέν Γιαχούντα ανέλαβε την διοίκηση του τάγματος Καρακάκ.
Στις 7 Οκτωβρίου περίπου 2.000 μαχητές της Χαμάς υπό τις άμεσες διαταγές των στρατιωτικών διοικητών της Χαμάς Μοχάμεντ Ντείφ και Γιάχυα Σινουάρ εισβάλλουν από στεριά θάλασσα και αέρα σε 12 σημεία του Ισραήλ προξενώντας το τρόμο. 1.200 αθώοι ισραηλινοί σκοτώθηκαν ενώ πάνω από 254 μεταξύ των οποίων και στρατιώτες θα αιχμαλωτιστούν. Ήταν μια επίθεση που προκάλεσε ανασφάλεια στους κατοίκους του Ισραήλ, και άλλαξε τον κόσμο του για πάντα.
Μια από τις πρώτες ισραηλινές μονάδες που δέχεται την επίθεση των μαχητών της Χαμάς είναι η ισραηλινή ταξιαρχία Ταχάλ. Διοικητής της ταξιαρχίας είναι ο συνταγματάρχης Άαρον Στέινμπέργκ και το αρχηγείο του ήταν στην Kerem Shalom. Προσπάθησε μόνος του να φτάσει στο πεδίο της μάχης , καθώς η ταξιαρχία του είχε αιφνιδιαστεί από την επίθεση. Δυστυχώς ενώ βρισκόταν καθοδόν εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τρομοκράτες της Χαμάς.
Την ίδια μέρα σκοτώθηκαν οι συνταγματάρχες Ρόι Λεβί και Ασάφ Χαμάνι
Τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για το Ισραήλ αν δεν επενέβαινε άμεσα η Μπέν Γιαχούντα. Την ώρα της εισβολής έμαθε ότι το Ισραηλινό φυλάκιο στην επαρχία Σούφα δεχόταν σφοδρή επίθεση.
Αμέσως, μαζί με 12 μαχητές της έσπευσε στο σημείο και άρχισε να πολεμά με απίστευτο ηρωισμό. Η μάχη κράτησε 14 ολόκληρες ώρες και οι μαχητές της Χαμάς ήταν οπλισμένοι με RPG και καλάσνικοφ. Η Ben Yehuda και οι μαχήτριες της εξόντωσαν πάνω από 100 μαχητές της Χαμάς. Πλέον η Γιαχούντα θεωρείται μια από τις σύγχρονες ηρωίδες του Ισραήλ .
Προσωπική άποψη : Ο Θάνατος 5 Ισραηλινών συνταγματαρχών αποδεικνύει περίτρανα την επιτυχία της επίθεσης της Χαμάς. Οι Ισραηλινές αρχές αιφνιδιάστηκαν και κανείς δεν ήταν στη θέση του την ώρα της επίθεσης ώστε να αντιμετωπίσει τους τρομοκράτες της Χαμάς. Θεωρώ επίσης την 7η Οκτωβρίου 2023 ως μια τεράστια αποτυχία των υπηρεσιών πληροφοριών του Ισραήλ. Προσωπικά θεωρώ ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ είχαν κάποιες πληροφορίες για διεξαγωγή επίθεσης από την πλευρά της Χαμάς . Δυστυχώς δεν γνώριζαν την μορφή της επίθεσης. Παρόλα αυτά κατά την εκτίμηση μου οι Ισραηλινοί δεν αξιοποίησαν τις πληροφορίες που είχαν γιατί πίστευαν ότι η επίθεση αυτή θα τους έδινε την δυνατότητα να συντρίψουν τους εχθρούς τους.
Τώρα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε γιατί έγινε αυτή η επίθεση ; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει να πάμε στην ομιλία του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπεντζαμίν Νετανιάχου στα Ηνωμένα έθνη το Σεπτέμβριο του 2023 . Στην ομιλία αυτή ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξέφραζε με φανατικό τρόπο την υποστήριξη τους στις συμφωνίες του Αβράαμ και εγγυούνταν την πιστή εφαρμογή τους. Η Ινδία προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τις συμφωνίες του Αβράαμ συσφίγγοντας τις σχέσεις της με το Ισραήλ , με σκοπό την μεταφορά φυσικού αερίου από την Ινδία στην Ευρώπη μέσω Μέσης ανατολής. Μορφές ενέργειας που θα είχαν πρόσβαση όλοι πλην της Λωρίδας της Γάζας. HΧαμάς αντέδρασε δυναμικά και με το χτύπημα αυτό ήθελε να εκφράσει την οργή της ιδίως στο Μουσουλμανικό κόσμο για το γεγονός ότι σύσφιξε τις σχέσεις του με το Ισραήλ αφήνοντας τη Παλαιστίνη στο έλεος του θεού.
ΗΕλλάδα εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη της στο Ισραήλ ζητώντας την άμεση και χωρίς όρους απελευθέρωση των ομήρων. Ταυτόχρονα ωστόσο κάλεσε την Ιερουσαλήμ να αντιδράσει με τρόπο που δεν παραβίαζε τους διεθνείς κανόνες. Βεβαίως και η Αθήνα όπως άλλωστε και όλη η Ευρώπη κάπως αργά συνειδητοποίησε το τεράστιο κακό που είχε κάνει η Χαμάς στο μεσανατολικό ζήτημα . Για αυτό το λόγο άλλωστε η Ελλάδα άρχισε να διαχωρίζει τη Χαμάς από την Παλαιστινιακή αρχή.
Στην Τουρκία ο κόσμος πανηγυρίζει: τόσο η τουρκική κοινωνία όσο και οι τουρκικές πολιτικές δυνάμεις θεωρούν το χτύπημα της Χαμάς ως μια κορυφαία πράξη αντίστασης της Παλαιστίνης απέναντι σε όλο το δυτικό κόσμο. Ο πρόεδρος Ερντογάν εξέφρασε την δημόσια υποστήριξη του στη Χαμάς τονίζοντας ότι το συγκεκριμένο χτύπημα αποτελεί απάντησε στην καταπίεση που βίωνε όλα αυτά τα χρόνια ο Παλαιστινιακός λαός από το κράτος απαρτχάιντ όπως χαρακτηρίζει το Ισραήλ ο τούρκος πρόεδρος .
Προσωπική άποψη :Ο πρόεδρος Ερντογάν και η τουρκική κοινωνία εξέφρασαν την απόλυτη υποστήριξή τους στη Χαμάς . Η Τουρκία θεωρούσε ότι το χτύπημα αυτό έδινε μια μοναδική ευκαιρία στην Τουρκία, σε βάθος χρόνου, να προσαρτήσει τη Λωρίδα της Γάζας .Ο πρόεδρος της Τουρκίας πίστευε ότι όλα τα μουσουλμανικά κράτη που υπέγραψαν τις επαίσχυντες για την Τουρκία συμφωνίες του Αβράαμ θα στέκονταν στο πλευρό της Χαμάς και με μπροστάρη τον τουρκικό στρατό ο Οργανισμός Ισλαμικής συνεργασία και ο Αραβικός Σύνδεσμος θα έστελναν εκστρατευτικό σώμα στη Γάζα. Προς αυτή την κατεύθυνση ο Ερντογάν έχει θέσει σε πλήρη ετοιμότητα τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις . Ετοιμότητα που θα διαρκέσει για όσο κρατήσει ο πόλεμος αυτός.
Η Κύπρος άλλαξε ριζικά από το χτύπημα αυτό της 7ης Οκτωβρίου .Πολλά τμήματα της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου μπήκαν σε γενικό συναγερμό γιατί πλέον και η Κυπριακή κοινωνία επιθυμούσε περισσότερη ασφάλεια. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ασφάλεια των αεροδρομίων και των λιμανιών της Κυπριακής δημοκρατίας.
Παράλληλα, την 8η Οκτωβρίου 2023 ανοίγει και το μέτωπο του Λιβάνου. Η Χεσμπολάχ ξεκινά επιθέσεις κατά Ισραηλινών φυλακίων. Διοικητής των δυνάμεων του ισραηλινού στρατού στο Λίβανο ανέλαβε ο στρατηγός Όρι Γκόρντιν . Την ίδια μέρα το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι 352 Ισραηλινοί στρατιώτες και 67 Ισραηλινοί αστυνομικοί έχασαν την ζωή τους στην επίθεση της Χαμάς.
Εκείνη τη μέρα 8 Οκτωβρίου χάνει την ζωή του ο Ισραηλινός συνταγματάρχης Λιόν Μπάρ. Εκείνη την μέρα προσπάθησε να οργανώσει την μονάδα του στο νότιο Ισραήλ . Εκτελέστηκε εν ψυχρώ από μαχητές της Χαμάς .
Ο Στρατηγός Φίνκελμαν βρέθηκε στα σύνορα του Ισραήλ με τη Λωρίδα της Γάζας, όπου ενημερώθηκε για την πορεία των συγκρούσεων, και το σκληρό αγώνα της μεραρχίας Γάζας. Να σημειώσουμε εδώ ότι η μεραρχία της Γάζας έχασε 16 στελέχη της από την επίθεση της Χαμάς.
Στις 9 Οκτωβρίου 2023 Ισραηλινό φυλάκιο στα σύνορα με το Λίβανο δέχεται σφοδρή πυραυλική επίθεση από την Χεσμπολάχ .Κατά την διάρκεια της επίθεσης ο υποδιοικητής της 300ης Ισραηλινής ταξιαρχίας Αλί Αμπντάλα έχασε την ζωή του.
Στις 10 Οκτωβρίου 2023 ο εκπρόσωπος του εργατικού κόμματος στη μεγάλη Βρετανία Ντέιβιντ Λάμι καταδίκασε κατηγορηματικά την επίθεση της Χαμάς αλλά κάλεσε το Ισραήλ να αντιδράσει, με βάση το διεθνές δίκαιο. Την ίδια στιγμή ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν αναμένεται να επισκεφτεί το Ισραήλ για να εκφράσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την υποστήριξη των ΗΠΑ στο Εβραϊκό κράτος.
Στις 13 Οκτωβρίου 2023 ανακοινώνεται ότι ομάδα Αμερικανών γερουσιαστών με επικεφαλής τον Τζάκ Σούμερ αναμένεται να επισκεφτεί την Μέση Ανατολή. Ο Σούμερ αναμένεται να δηλώσει την άνευ όρων υποστήριξη των ΗΠΑ στον αγώνα του Ισραήλ. Την ίδια στιγμή ο υπουργός άμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Όστιν επισκεπτόμενος το Ισραήλ υποσχέθηκε σιδηρά υποστήριξη στην Ιερουσαλήμ.
Στις 15 Οκτωβρίου 2023 ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλλιβαν άσκησε έμμεση κριτική στο Ισραήλ για τον αποκλεισμό που έχει επιβάλλει σε όλη την περιοχή της Γάζας. Το διάστημα αυτό ήταν αδύνατη ή οποιαδήποτε παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο Παλαιστινιακό λαό. Ιδιαίτερο προβληματισμό στο Λευκό Οίκο προκάλεσε το γεγονός ότι από της 7ης Οκτωβρίου μέχρι και της 15ης του μηνός είχαν σκοτωθεί 700 μικρά παιδιά.
Στις 17 του μηνός στην διάρκεια στοχευμένης αεροπορικής επιδρομής η ισραηλινή πολεμική αεροπορία εξόντωσε τον ταξίαρχο της Χαμάς Αιμάν Νοφάλ. Ο Νοφάλ είχε εγκαταστήσει το στρατηγείο του στο προσφυγικό καταυλισμό Μπουρείτζ. Ταυτόχρονα το Ισραήλ προχωρά στην εξόντωση μελών της οικογένειας του Ισμαίλ Χανίγε. Συγκεκριμένα κατά την διάρκεια βομβαρδισμού της επαρχία Σέιχ Ραντούαν θα χάσουν την ζωή τους 14 μέλη της οικογένειας του επικεφαλής της Χαμάς.
Την ίδια μέρα ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισάακ Χερτζόνγκ υποστήριξε ότι όλοι οι κάτοικοι της Γάζας είναι υπεύθυνοι για αυτή την βάρβαρη τρομοκρατική επίθεση .Κάλεσε παράλληλα τον άμαχο πληθυσμό της Γάζας περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους να εγκαταλείψουν άμεσα τις εστίες τους. Ο ΟΗΕ κατηγόρησε τον πρόεδρο Χερτζόνγκ ότι οδηγεί τον παλαιστινιακό λαό στην απόλυτη καταστροφή , διότι είναι αδύνατο 1 εκατομμύριο άνθρωποι να εγκαταλείψουν τόσο γρήγορα τις εστίες τους. Ο στρατηγός Αλιάν Χασάν χαρακτήρισε τους κατοίκους της Γάζας ζώα που θα υποστούν τις συνέπειες των πράξεων τους.
Προσωπική άποψη :Για τον Ισραηλινό στρατό τα μέλη της οικογένειας των επικεφαλείς της Χαμάς ( Ισμαίλ Χανίγεχ , Γιάχυα Σινουάρ και Μοχάμεντ Ντιέφ) είχαν το ίδιο μερίδιο ευθύνης με τους ίδιους για την τρομοκρατική επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 . Συνεπώς έπρεπε να εξοντωθούν.
Στις 20 Οκτωβρίου 2023 ο υποστράτηγος Ίζικ Κοχέν, διοικητής της 162ης Ισραηλινής ταξιαρχίας, τόνισε μιλώντας στους στρατιώτες του ότι ο πόλεμος που έχει ξεκινήσει στη Λωρίδα της Γάζας θα είναι δύσκολος . Στις 23 Οκτωβρίου 2023 ο πρόεδρος Μπάιντεν για να δείξει έμπρακτα την στήριξη του στο Ισραήλ έστειλε τον στρατηγό Τζέιμς Γκλίν επικεφαλής ομάδας αξιωματικών οι οποίοι θα συμβουλεύουν τον ισραηλινό στρατό.
Στις 24 Οκτωβρίου 2023 οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν σε όλους τους τόνους ότι δεν είναι ώρα για κατάπαυση του πυρός και για οποιεσδήποτε διπλωματικές διαπραγματεύσεις καθώς μια τέτοια πρωτοβουλία θα ευνοούσε την Χαμάς. ΟΙ ΗΠΑ αγωνίζονται να σταλεί στη Γάζα μόνο ανθρωπιστική βοήθεια.
Προσωπική άποψη : Τη δεδομένη στιγμή οι ΗΠΑ προσπαθούν να ασκήσουν τη μέγιστη πίεση στη Χαμάς. Στην ουσία το μήνυμα που θέλουν να περάσουν στην ηγεσία της οργάνωσης είναι ότι η επίθεση αυτή βάζει σε τρομερές περιπέτειες τον παλαιστινιακό λαό. Συνεπώς πρέπει να απελευθερωθούν άμεσα οι όμηροι.
Στις 27 Οκτωβρίου 2023 ο Ισραηλινός στρατός εκτέλεσε καταδρομική επιδρομή στην δυτική όχθη και συνέλαβε 36 υποστηρικτές και μέλη του πολιτικού γραφείου της Χαμάς . Παράλληλα στη Κύπρο η Κυπριακή Εθνοφρουρά φιλοξενεί αρκετά στρατεύματα από πολλές χώρες. Έτσι ξεκίνησαν και οι επισκέψεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων οι οποίοι ερχόντουσαν να δουν τις δυνάμεις τους.
Προσωπική άποψη : Η στάση της Κυπριακής δημοκρατίας στο πόλεμο της Μέσης Ανατολής αποδεικνύει τον επαγγελματισμό του προσωπικού της Κυπριακής Εθνοφρουράς, αφενός, και αφετέρου την στενή συνεργασία που έχει αναπτύξει η Κυπριακή δημοκρατία από το 2014 και ύστερα με σημαντικές χώρες όπως η Ιταλία η Γαλλία, οι ΗΠΑ, το Ισρσήλ , η Αίγυπτος και φυσικά η Ελλάδα. Πλέον η Κύπρος είναι πρωταγωνιστής στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Δυο μέρες μετά, στις 29 Οκτωβρίου, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλλιβαν ξεκαθάρισε για ακόμα μια φορά ότι το Ισραήλ έχει κάθε δικαίωμα να εξοντώσει τους τρομοκράτες που προχώρησαν στη μεγαλύτερη σφαγή ισραηλινών στην ιστορία του Ισραήλ. Ως τώρα 8.000 παλαιστίνιοι το 70% εκ των οποίων, δυστυχώς, γυναίκες παιδιά.
Στις 30 Οκτωβρίου έχουμε τα πρώτα ευχάριστα νέα στην υπόθεση των ομήρων, καθώς η Ισραηλινή στρατιώτης Όρι Μαγκίντις απελευθερώθηκε στην διάρκεια επιχείρησης της Ισραηλινής αστυνομικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας ( Shin BET) .Σύμφωνα με την ανακοίνωση του στρατού η Ισραηλινή νεοσύλλεκτη δεν υπέστη κακομεταχείριση κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας της. Κατά την διάρκεια της πολύ οργανωμένης επιχείρησης εξοντώθηκαν όλοι οι φρουροί της Χαμάς μετά από σύντομη μάχη .
Στις 2 Νοεμβρίου 2023 οι πρώτες τεθωρακισμένες δυνάμεις του Ισραηλινού στρατού μπαίνουν στην Γάζα . Μια από αυτές είναι η ίλη της 53ης Ισραηλινής τεθωρακισμένης ταξιαρχίας. Διοικητής της είναι ο συνταγματάρχης Σαλμάν Χαμπάκα ο οποίος κατάφερε να διασώσει μεγάλο αριθμό πολιτών οι οποίοι κινδύνευαν να πέσουν στα χέρια των μαχητών της Χαμάς.
Ο Χαμπάκα σκοτώθηκε σε σκληρή μάχη με δύναμη της Χαμάς που είχε εγκατασταθεί στα σύνορα πολύ κοντά με το Ισράηλ. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Ισραηλινού στρατού η Ίλη του Χαμπάκα έπεσε σε ενέδρα 30 πάνοπλων μαχητών της Χαμάς , ακολούθησε πολύ σκληρή τρίωρη μάχη κατά την διάρκεια της οποίας ο Χαμπάκα έχασε την ζωή του.
Την επόμενη μέρα 3 Νοεμβρίου 2023 το αμερικανικό Κογκρέσο ψηφίζει πρόταση των ρεπουμπλικάνων για αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στο Ισραήλ ύψους 14, 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων .
Προσωπική άποψη :Η απόφαση αυτή του αμερικανικού κογκρέσου για αποστολή όπλων στο Ισραήλ δείχνει με το πιο εμφανή τρόπο την συμμετοχή των ΗΠΑ στο πόλεμο της Λωρίδας της Γάζας. Οι ΗΠΑ μετά την αποχώρηση τους από το Αφγανιστάν δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση να μειωθεί περαιτέρω η αξιοπιστία τους στη διεθνή σκηνή.
Μέχρι της 4 Νοεμβρίου 2023 ο Γκόρντιν με στοχευμένες επιδρομές είχε καταφέρει να εξοντώσει πάνω από 50 μαχητές της Χεσμπολάχ.
Προσωπική άποψη : Με τις επιδρομές αυτές ο Ισραηλινός στρατηγός κατάφερε να απομακρύνει το ενδεχόμενο επίθεσης της Χεσμπολάχ στο έδαφος του Ισραήλ, και ανάγκασε την οργάνωση να διεξάγει αμυντικό αγώνα.
5-11-2023 Ο νέος πρέσβης των ΗΠΑ Τζάκι Λιού παρέδωσε τα διαπιστευτήρια του στο πρόεδρο της Ισραηλινής δημοκρατίας Ισαάκ Χερτζόγκ . Ο κύριος Χερτζόγκ ευχαρίστησε τις ΗΠΑ για την πολύτιμη βοήθεια τους και προσέθεσε ότι ποτέ η φιλία μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ δεν ήταν τόσο ισχυρή , όσο είναι σήμερα. Ο Τζάκι Λιού από την πλευρά του διαβεβαίωσε τον κύριο Χερζόγκ ότι οι ΗΠΑ στέκονται σθεναρά στο πλευρό του δοκιμαζόμενου ισραηλινού λαού.
Πέντε μέρες μετά ο επικεφαλής των δημοκρατικών στο Κογκρέσο Χακίμ Τζέφρις τάχθηκε κατά μιας κατάπαυσης του πυρός τονίζοντας ότι προέχει η συντριβή της Χαμάς και η απελευθέρωση των ομήρων. Παράλληλα σημείωσε ότι δε μπορεί να μεταφερθεί ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα όσο η Χαμάς είναι ενεργή στρατιωτικά. Στις 15 Νοεμβρίου 300.000 αμερικανοί εβραίοι συγκεντρώνονται έξω από το Καπιτώλιο και διαδηλώνουν με σθένος την αποφασιστικότητα τους να αγωνιστούν ώστε το Ισράηλ να συνεχίσει σαν οντότητα να υπάρχει , και οι κάτοικοι του να συνεχίσουν να ζουν ασφαλής.
Προσωπική άποψη :Η διαδήλωση αυτή και η συμμετοχή πλήθους πολιτικών του δημοκρατικού και του ρεπουμπλικανικού κόμματος αποτελούν έναν ακόμα μοχλό πίεσης προς το πρόεδρο Μπάιντεν να συνεχίσει να στηρίζει το Ισραήλ . Η συμμετοχή επίσης εκπροσώπων του δημοκρατικού και του ρεπουμπλικανικού κόμματος αποδεικνύουν περίτρανα ότι καίριο ρόλο στο αποτέλεσμα των εκλογών της 5ης Νοεμβρίου θα παίξει η ψήφος του εβραικού λόμπι.
Στις 17 Νοεμβρίου 2023 κατά την διάρκεια ισραηλινής αεροπορικής επιδρομής εξοντώθηκε ο παλαιστίνιος πολιτικός Αχμέντ Μπαχάρ.
Στις 21 Νοεμβρίου 2023 μετά από πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις στη Ντόχα του Κατάρ μεταξύ ΗΠΑ Ισραήλ και Αιγύπτου από τη μια πλευρά και Χαμάς από την άλλη επιτυγχάνεται συμφωνία η οποία προέβλεπε την ανταλλαγή κρατουμένων . Το Ισραήλ θα απελευθέρωνε περίπου 140 γυναίκες και παιδιά που είχαν συλληφθεί για σχέσεις με την Χαμας. Σε αντάλλαγμα η εξτρεμιστική οργάνωση θα απελευθέρωνε 80 από τους ομήρους κυρίως γυναίκες και παιδιά.
Προσωπική άποψη : Η συμφωνία αυτή ήταν καλή αλλά παράλληλα οδηγούσε σε αδιέξοδο, διότι δυστυχώς οι επόμενες διαπραγματεύσεις θα ήταν εξαιρετικά δύσκολες και θα αφορούσαν μαχητές της οργάνωσης και μάλιστα σκληροπυρηνικούς, τους οποίους το Ισραήλ και πολύ ορθά κατά την άποψη μου δεν ήθελε να απελευθερώσει.
Οι πρώτοι όμηροι που απελευθερώθηκαν ήταν η Τζούντι Ράναχ με την κόρη της . Πρόκειται για δυο ομήρους που είχαν διπλή υπηκοότητα Εβραική και Αμερικανική. Την ίδια μέρα ανακοινώνεται η εξόντωση του μεγαλύτερου εγγονού του ηγέτη της Χαμάς Ισμάιλ Χανίγεχ Τζαμάλ Μοχάμεντ Χανίγιεχ.
Τέσσερις μέρες μετά η ισραηλινή αεροπορία ξανά αρχίζει τις αεροπορικές επιδρομές στη Λωρίδα της Γάζας .
Κατά την διάρκεια των αεροπορικών επιδρομών εξοντώθηκε ο ταξίαρχος της Χαμάς Φουρσάν Χαλίφα ο οποίος είχε αναλάβει την δημιουργία βάσεων της Χαμάς στην δυτική όχθη. Στις 27 Νοεμβρίου είχαμε επεισόδια στη νεκρή ζώνη στον Άγιο Δομέτιο της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν τουρκοκύπριοι στρατιώτες και πολίτες προσπάθησαν να διανοίξουν τα συρματοπλέγματα. Άμεσα ενεργοποιήθηκε η κυπριακή Εθνική Φρουρά που έστειλε ενισχύσεις στη περιοχή εξασφαλίζοντας έτσι την καθημερινότητα των Κυπρίων πολιτών.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2023 το Ισραήλ κήδεψε με όλες τις πρέπουσες τιμές τον συνταγματάρχη Ασάφ Χαμάνι .Τόσο ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Γοάβ Γκαλάντ όσο και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ του Ισραήλ Χερζί Χαλεβί χαρακτήρισαν τον Χαμάνι υπόδειγμα στρατιώτη. Στις 12 Δεκεμβρίου 2023 χάνει την ζωή του ο ισραηλινός συνταγματάρχης Έλι Μπέν Μπασάτ διοικητής συντάγματος στην ισραηλινή ταξιαρχία Γκολάνι, μαζί με 9 συναδέλφους του σε μάχη στη Βόρεια Γάζα.
Προσωπική άποψη :Η απώλεια 10 Ισραηλινών στρατιωτών δείχνει ότι η αεροπορία δεν είχε καταστρέψει όλες τις υπόγειες σήραγγες της Χαμάς . Επίσης ένα τεράστιο λάθος είναι ότι δεν έγιναν κοινές χερσαίες και αεροπορικές επιχειρήσεις από την πλευρά του Ισραήλ.
Στις 25 Δεκεμβρίου 2023 ο υποστράτηγος Γκόρντιν έχει μια μεγάλη επιτυχία, καθώς κατά την διάρκεια διεξαγωγής στοχευμένης με ντρόουν επιδρομής εξοντώνεται ο διοικητής των δυνάμεων των φρουρών της επανάστασης στα σύνορα Ισραήλ Λιβάνου Ταξίαρχο Ρεζά Μοσαβί. Στις 12 Ιανουαρίου 2024 ο πρόεδρος του Ισραήλ Χερτζόνγκ υποδέχτηκε την Όρι Μαγκντίς στην οποία εξέφρασε την περηφάνεια του για την σωτηρία της.
O Ιανουάριος ξεκινάει με τους Χούθι της Υεμένης να επιτίθενται σε εμπορικά πλοία που περνούσαν από την Ερυθρά θάλασσα . Πολλά πλοία εξ αυτών ήταν ελληνόκτητα. Στις 10 Ιανουαρίου του 2024 ο ΟΗΕ καταδίκασε με το πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ενέργειες των Χούθι .
Στις 28 Ιανουαρίου 2024 αυτό που φοβόντουσαν οι ΗΠΑ γίνεται πραγματικότητα καθώς το αμερικανικό τμήμα της Combined Joint Task Force δέχεται επίθεση με ιρανικό ντρόουν . Το Ιράν στην επιχείρηση επέκτασης του πολέμου βομβάρδισε την αμερικανική βάση ( Tower22) στην Ιορδανία. Πρόκειται στην ουσία για ένα φυλάκιο στο οποίο είχαν εγκατασταθεί 350 αμερικανοί στρατιώτες. Η συντριπτική πλειοψηφία της δύναμης αποτελούνταν από αμερικανούς εθνοφρουρούς. Το συγκεκριμένο φυλάκιο δρούσε σαν μονάδα ανεφοδιασμού των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ και την Συρία.
Το αποτέλεσμα είναι 3 αμερικανοί στρατιώτες νεκροί και 40 τραυματίες.
Το αμερικανικό πεντάγωνο κατηγόρησε το Ιράν για την επίθεση. Το αμερικανικό τμήμα της Combined Joint Task Force έχει δεχτεί περισσότερες από 150 επιθέσεις από τον Οκτώβρη του 2023. Ο υπουργός εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν προειδοποίησε το Ιράν να μην επεκτείνει το πόλεμο και τόνισε ότι οι ΗΠΑ είναι αποφασισμένες να υπερασπιστούν τους συμμάχους τους.
Προσωπική άποψη :Η επίθεση αυτή κατά την γνώμη μου είναι μια προσπάθεια του Ιράν να εντείνει τις διαδηλώσεις κατά του Ισραήλ στις ΗΠΑ .Η Τεχεράνη θέλει να στείλει στην αμερικανική κοινή γνώμη το μήνυμα ότι με την πολιτική τους οι ΗΠΑ δεν είναι μέρος της λύσης αλλά μέρος του προβλήματος και ότι συμμετέχουν σε μια γενοκτονία η οποία θα έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες για τις ίδιες τις ΗΠΑ. Το θανατηφόρο αυτό χτύπημα δείχνει ότι στη συγκεκριμένη φάση το Ιράν ναι μεν δεν θέλει επέκταση του πολέμου , αλλά είναι αποφασισμένο να υπερασπιστεί τους συμμάχους του και την αξιοπρέπειά του βλάπτοντας αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό.
Πάντως πρέπει να πούμε ότι το φυλάκιο αποτελούταν στη πλειονότητα του από δυνάμεις της αμερικανικής Εθνικής Φρουράς . Συνεπώς πρόκειται για μη μάχιμο τμήμα κάτι που δείχνει ότι το Ιράν χτυπώντας μη μάχιμη αμερικανική μονάδα, επιθυμεί να κρατήσει για την ώρα ανοικτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσινγκτον.
Παρόλα αυτά Ο θάνατος των 3 αμερικανών στρατιωτών και ο τραυματισμός 40 είναι μια προσπάθεια του Ιράν να βάλει τις ΗΠΑ σε ένα δίλλημα: Ή ο Μπάιντεν θα αναγκάσει τον Νετανιάχου σε κατάπαυση του πυρός. Είτε οι επιθέσεις αυτές θα αυξηθούν με αποτέλεσμα να αυξηθούν και οι απώλειες σε αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό, κάτι που θα ανάγκαζε το πρόεδρο Μπάιντεν χρονιά εκλογών να στείλει περαιτέρω δυνάμεις στη Μέση ανατολή. Πρέπει να πούμε ότι ο μέσος αμερικανός δεν επιθυμεί πόλεμο , σαφώς ο αμερικανικός λαός είναι υπέρ της βοήθειας των ΗΠΑ προς το Ισραήλ από την άλλη μεριά όμως πρέπει να πούμε ότι ουδείς αμερικανός πολίτης επιθυμεί οι ΗΠΑ να έχουν το 2024 περίπου 20 μεραρχίες στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή περίπου την ίδια δύναμη που είχαν το 2004.
Την 1η Φεβρουαρίου 2024 οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την επιβολή νέων κυρώσεων κατά υψηλόβαθμων στελεχών της Χαμάς σε μια προσπάθεια να αποκόψουν την πρόσβαση της οργάνωσης σε διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα. Από την άλλη μεριά η κυβέρνηση Μπάιντεν κάλεσε το Ισραήλ να μην προχωρήσει σε επιχειρήσεις στη δυτική όχθη.
Στις 2 Φεβρουαρίου η Combined Joint Task Force ξεκίνησε αεροπορικές επιδρομές σε Ιράκ και Συρία ως απάντηση στην Ιρανική επίθεση σε αμερικανική βάση στην Ιορδανία. Η αμερικανική αεροπορία βομβάρδισε 85 Ιρανικούς και φιλο Ιρανικούς στόχους. Πρόκειται για αποθήκες πυρομαχικών και κέντρα συλλογής πληροφοριών. Ο πρόεδρος Μπάιντεν τόνισε ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν γενικευμένο πόλεμο στην Μέση Ανατολή ωστόσο ξεκαθάρισε ότι όποιος βλάπτει τις ΗΠΑ θα υφίσταται τις συνέπειες.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2024 η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίζει να αναλάβει δράση στην Ερυθρά Θάλασσα κατά των επιθέσεων των Χούθι . Αποφασίζεται η διεξαγωγή της Επιχείρησης Ασπίδες. Το επιχειρησιακό στρατηγείο εγκαταστάθηκε στην Λάρισα ενώ διοικητής της όλης επιχείρησης ορίστηκε ο έλληνας ναύαρχος Βασίλειος Γρυπάρης. Αποστολή της ευρωπαικής ναυτικής δύναμης ήταν η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας σε όλη την περιοχή της Ερυθράς θάλασσας. Οι πρώτες χώρες που ανακοινώνουν την αποστολή ναυτικών τους δυνάμεων είναι η Ελλάδα με τη φρεγάτα Ύδρα και η Γερμανία με τη φρεγάτα Χάσεν.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2024 το Ισραήλ εμπόδισε την αποστολή φορτίου τροφίμων από την UNRAWA( Υπηρεσία του ΟΗΕ στην ΓΆΖΑ) προς το δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό. Το φορτίου περιελάμβανε 1900 τόνους τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης για τον παλαιστινιακό λαό.
Προσωπική άποψη : Το Ισραήλ προχώρησε σε αυτή την κίνηση διότι πιστεύει ότι το φορτίο αυτό δεν θα πάει, τουλάχιστον όχι ολόκληρο, στον παλαιστινιακό λαό . Κατά την Ιερουσαλήμ, μέρος του φορτίου θα δοθεί σε μαχητές της Χαμάς και στις οικογένειες τους που μάχονται στη Γάζα. Η Ιερουσαλήμ θεωρεί λοιπόν ότι η UNRAWA δεν βοηθάει μόνο το παλαιστινιακό λαό αλλά και την Χαμάς .Επιπλέον η κίνηση αυτή από πλευράς Ισραήλ είναι και ένα είδος τιμωρίας απέναντι στον παλαιστινιακό λαό. Για την Ιερουσαλήμ ο Παλαιστινιακός λαός έχει το ίδιο μερίδιο ευθύνης με την Χαμάς για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου , διότι όλα αυτά τα χρόνια είχε αποδεχτεί την παρουσία της οργάνωσης στη Λωρίδα της Γάζας και υποστήριζε με θέρμη τις επιθετικές κινήσεις του στρατιωτικού της βραχίονα κατά του Ισραήλ.
12 Φεβρουαρίου 2024 η Shin BET υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας του Ισραήλ καταφέρνει να απελευθερώσει μετά από μια πολύ δύσκολη επιχείρηση δυο από τους ομήρους που είχαν απαχθεί από τη Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023. Οι δυο όμηροι κρατούνταν σε πολυκατοικία στην συνοικία Λε Ραφίβ. Οι επίλεκτοι αστυνομικοί της Shin Bet κατάφεραν μετά από πολύ σκληρή μάχη να απελευθερώσουν τους δυο ομήρους. Το υπουργείο άμυνας του Ισραήλ διαβεβαίωσε ότι η κατάσταση των ομήρων είναι καλή . Η Ισραηλινή αεροπορία την στιγμή που η Shin Bet εγκατέλειπε την περιοχή με τους απελευθερωθέντες ομήρους με στοχευμένη επιδρομή εξόντωσε περίπου 60 μαχητές της Χαμάς.
Προσωπική άποψη : Η πολύ επιτυχημένη αυτή επιχείρηση έδωσε μεγάλη χαρά στην Ισραηλινή κοινωνία. Κυρίως όμως αύξησε την δημοτικότητα του Νετανιάχου η οποία είχε πέσει στα τάρταρα καθώς οι ισραηλινοί πολίτες μέχρι εκείνη τη μέρα δεν βλέπανε να υπάρχει καμία πρόοδος στο θέμα της απελευθέρωσης των ομήρων.
Στις 3 Μαρτίου 2024 αναχωρεί από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας για την Ερυθρά Θάλασσα η φρεγάτα Ύδρα η οποία θα λάμβανε μέρος στην επιχείρηση Ασπίδες. Ο Νίκος Δένδιας επισκεπτόμενος την ελληνική φρεγάτα λίγο πριν την αναχώρηση της και απευθυνόμενος στο προσωπικό της τόνισε ότι η Ελλάδα με την συμμετοχή της στην επιχείρηση Ασπίδες δε προστατεύει, μόνο, την ελληνική ναυτιλία, προστατεύει την παγκόσμια ναυτιλία.
Στις 11 Μαρτίου 2024 ο Ισραηλινός στρατός συνεργαζόμενος άριστα με την ισραηλινή αεροπορία εξόντωσε τον υπαρχηγό της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς Μαρούαν Ισσά νούμερο 4 στην ιεραρχία της οργάνωσης. Στην έρευνα που έγινε στο κρησφύγετο του δε βρέθηκαν όμηροι. Οι Ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις είχαν εξοντώσει 13.000 τρομοκράτες , αλλά και αμάχους.
Στις 13 Μαρτίου 2024 οι Χούθι εκτόξευσαν πυραύλους κατά της αμερικανικής φρεγάτας uss Laboon που κινούταν στη περιοχή της ερυθράς θάλασσας, χωρίς όμως να χτυπήσει το πλοίο. Την ίδια μέρα η φρεγάτα Ύδρα που είχε υπό την προστασία της ένα εμπορικό πλοίο χτύπησε δυο ντρόουν των Χούθι που ήταν έτοιμα να πλήξουν το εμπορικό πλοίο.
Την 1η Απριλίου 2024 το Ισραήλ προχωρά σε μια πρωτοφανή ενέργεια καθώς βομβαρδίζει την ιρανική πρεσβεία στην Συρία σκοτώνοντας 16 ανθρώπους μεταξύ των οποίων και 1 Ιρανό υποστράτηγο. Πρόκειται για τον Μοχαμάντ Ρεζά Ζαχεντί. Η επίθεση προκάλεσε την οργή της ιρανικής κοινωνίας και έβαλε το πόλεμο σε μια νέα φάση.
Προσωπική άποψη: Η επίθεση αυτή του Ισραήλ άλλαζε ριζικά την κατάσταση στη μέση ανατολή . Για πρώτη φορά η Ιερουσαλήμ επιτέθηκε σε μέρος της Ιρανικής επικράτειας. Προσωπικά αισθάνομαι ότι το Ισραήλ επειδή θεωρούσε το Ιράν υπεύθυνο για την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου και επειδή έβλεπε ότι δεν έμπαινε στον πόλεμο προχώρησε σε αυτή την κίνηση έτσι ώστε να κάνει την Τεχεράνη να απαντήσει και οι δυο χώρες να ξεκαθαρίσουν μια για πάντα τους μεταξύ τους λογαριασμούς.
Στις 11 Απριλίου 2024 ο Χανίγεχ επιβεβαίωσε ότι 3 γιοί του εξοντώθηκαν στο προσφυγικό συνοικισμό Αλ Σάτι από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή. Ο Ισραηλινός στρατός υποστήριξε ότι οι 3 γιοί του ήταν μέλη της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς. Η εξόντωση του έρχεται, την ώρα που Ισραήλ και Χαμάς βρίσκονταν κοντά στην επίτευξη συμφωνίας για ανταλλαγή 40 Ισραηλινών ομήρων με 900 μαχητές της χαμάς που βρίσκονταν στις ισραηλινές φυλακές.
Στις 14 Απριλίου 2024 έρχεται η απάντηση του Ιράν στην επίθεση του Ισραήλ στην Ιρανική πρεσβεία στην Συρία. Οι φρουροί της επανάστασης εκτόξευσαν περίπου 100 πυραύλους. Χάρις στην βοήθεια των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας θα καταφέρει να αναχαιτίσει περί το 98% των ιρανικών πυραύλων. Από το Ισραηλινό αντιαεροπορικό θόλο πέρασαν μόλις 5 πύραυλοι που προκάλεσαν μικρές ζημιές στην ισραηλινή βάση Νεβατίμ.
Στις 15 Απριλίου 2024 ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Γοάβ Γκαλάντ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Λόιντ Όστιν τον οποίο ευχαρίστησε για την πολύτιμη βοήθεια των ΗΠΑ της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας στην απόκρουση της Ιρανικής πυραυλικής επίθεσης. Να σημειώσω εδώ ότι το Ιράν εκτόξευσε 300 πυραύλους το 99% εκ των οποίων καταρρίφθηκε από την ισραηλινή αεράμυνα.
Προσωπική άποψη :Το τηλεφώνημα του Λόιντ Όστιν είχε ως σκοπό να ποαφευχθεί η χρήση πυρηνικών όπλων από την πλευρά του Ισραήλ . Πρέπει να τονιστεί εδώ ότι το Ισραήλ ανέκαθεν κρατά την χρήση πυρηνικών όπλων κατά των εχθρών του πάντα στο τραπέζι. Το Ιράν είχε σκοπό να χτυπήσει μόνο στρατιωτικούς στόχους. Συνεπώς αν το Ισραήλ χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα αυτό αυτομάτως θα είχε οδυνηρές συνέπειες όχι μόνο για το προσωπικό των Ιρανικών ενόπλων δυνάμεων αλλά και για τον ίδιο τον ιρανικό λαό.
Το Μάιο του 2024 ο Ισραηλινός στρατός θα μπει στη Ράφα όπου εκεί σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκοταν το μεγαλύτερο μέρος των δυνάμεων της Χαμάς και ο μεγαλύτερος αριθμός των ομήρων.
Στις 22 Μαίου 2024 ο Λευκός Οίκος εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκεια του για την απόφαση της Ισπανία της Νορβηγίας και της Ιρλανδίας για την αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους. Τέσσερις μέρες μετά ο στρατηγός Ίζικ Κοχέν διοικητής της 162ης Ισραηλινής ταξιαρχίας ανακοίνωσε ότι πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί της Χαμάς εξοντώθηκαν κατά την διάρκεια επιδρομής σε υπόγεια σύραγγα στην Ράφα. Την ίδια στιγμή το διεθνές ποινικό δικαστήριο κάλεσε το Ισραήλ να παράσχει άμεσα ανθρωπιστική βοήθεια στο ντόπιο πληθυσμό της Ράφα.
Στις 2 Ιουνίου του 2024 ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζάκ Λιού σε συνέντευξη του στην Jerusalem Post τόνισε ότι οι ΗΠΑ είναι πιστές στην λύση των δυο κρατών. Ο Λευκός Οίκος πιστεύει ότι μια λύση δυο κρατών θα αποτελέσει συντριβή για την Χαμάς , διότι με μια τέτοια συμφωνία αποτυγχάνει πλήρως ο στόχος της Χαμάς από την ημέρα ιδρύσεως της που δεν είναι άλλος από την διάλυση του Ισραήλ . Από την άλλη οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι μια υπογραφή συμφωνίας για δυο κράτη θα ισχυροποιούσε την παλαιστινιακή αρχή μέσα στην Γάζα και θα αποδυνάμωνε την Χαμάς πολιτικά στην Λωρίδα της Γάζας .
Προσωπική άποψη :Αυτή η συζήτηση θα είχε νόημα πριν την 7η Οκτωβρίου . Πριν την επίθεση της Χαμάς θα έπρεπε η διεθνής κοινότητα και ιδιαίτερα οι σύμμαχοι της Παλαιστινιακής αρχής να καταστήσουν σαφές στο Μαχμούντ Αμπάς αλλά και στον ίδιο το λαό της Γάζας ότι δεν είναι δυνατή η δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους διπλά στο Ισραήλ με την Χαμάς να έχει τον απόλυτο έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας. Τόσο η ευρωπαϊκή ένωση όσο και οι σύμμαχοι της Παλαιστινιακής αρχής αγνόησαν πλήρως τις εκκλήσεις του Ισραήλ για αφοπλισμό της Χαμάς και εν συνέχεια την διεξαγωγή ουσιαστικών διαπραγματεύσεων . Πλέον από την 7η Οκτωβρίου και μετά δεν υπάρχει κανένας στο Ισραήλ που να έχει εμπιστοσύνη τόσο στην Παλαιστινιακή αρχή για τις ειρηνικές της προθέσεις όσο και στη διεθνή κοινότητα . Η Ιερουσαλήμ κατά την γνώμη μου νιώθει προδομένη από την δύση και ειδικά από τις ΗΠΑ διότι ουδέποτε οι ΗΠΑ επί προεδρίας Μπους , Ομπάμα , Τράμπ , Μπάιντεν δεν εργάστηκαν για την διάλυση της Χαμάς και για τη μείωση της επιρροής του Ιράν στη Γάζα .
Στις 8 Ιουνίου 2024 έχουμε επιτέλους ευχάριστα νέα στο μέτωπο των ομήρων. Η Shin BET (αντιτρομοκρατική υπηρεσία του Ισραήλ ) με μια πολύ καλά σχεδιασμένη επιχείρηση θα απελευθερώσει 4 ομήρους. Πρόκειται για την Noa Argamani , τον Almog Meir, τον Andrey Kozlov, και τον Shlomi Ziv. Η Shin BET οργάνωνε την συγκεκριμένη επιχείρηση εδώ και πολλούς μήνες .Οι αξιωματικοί της υπηρεσίας παρακολουθούσαν στενά τις υπηρεσίες της Χαμάς που είχαν αναλάβει την περιφρούρηση των ομήρων .
Τις τελευταίες δυο εβδομάδες οι όμηροι είχαν εγκατασταθεί σε 2 κτίρια στο προσφυγικό οικισμό Νουσειράτ. Οι επίλεκτοι ισραηλινοί αστυνομικοί απελευθέρωσαν πρώτα την Νόα Αργκαμάνι . Στη συνέχεια επιχείρησαν κατά του 2ου κτιρίου στο οποίο κρατούνταν οι άλλοι 3 όμηροι. Στο δεύτερο κτίριο διεξήχθη πολύ σκληρή μάχη κατά την διάρκεια της οποία ο αξιωματικός της ισραηλινής αστυνομίας Άρνον Ζμόρα σκοτώθηκε. Η φρουρά της Χαμάς εξοντώθηκε και οι 3 όμηροι απελευθερωθήκαν. Οι 4 ισραηλινοί μεταφέρθηκαν αμέσως με ελικόπτερο στο Τέλ Αβίβ.
Η πρώτη διεθνής αντίδραση στην επιτυχία αυτή του Ισραήλ ήρθε από την Γερμανία με τον Γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σόλτς να εκφράζει την ικανοποίηση του για την εξέλιξη αυτή και να τονίζει ότι η απελευθέρωση των ομήρων φέρνει πιο κοντά την λήξη του πολέμου.
Προσωπική άποψη : Η απελευθέρωση των ομήρων είναι πράγματι ένα πολύ χαρμόσυνο γεγονός και αποτελεί μια τεράστια επιτυχία για τον πρωθυπουργό Νετανιάχου που έχει δυο παραμέτρους. 1) Παρατείνει την ανοχή της αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση του. Η κρητική της αντιπολίτευσης για το τι ενδεχομένως δεν έχει πάει καλά σε αυτή την εκστρατεία μπαίνει στην << κατάψυξη>>. Από την άλλη ενισχύεται η δημοτικότητα του Ισραηλινού πρωθυπουργού , ο Ισραηλινός λαός βλέπει έναν πρωθυπουργό να αγωνίζεται με αποφασιστικότητα για την απελευθέρωση των ομήρων. Παρόλα αυτά η συνέχιση του πολέμου τόσο στη Γάζα όσο και στο Λίβανο οδηγεί δυστυχώς το Ισραήλ σε αδιέξοδο , δεδομένου ότι η Χαμάς έχει ολοένα και μεγαλύτερη υποστήριξη από το λαό της Γάζας . Όλο και περισσότεροι πολίτες μπαίνουν στις τάξεις της , καθώς όλο και περισσότεροι παλαιστίνιοι δεν επιθυμούν πλέον την ύπαρξη του Ισραήλ. Άρα το Ισραήλ θα εξακολουθήσει να βιώνει περιόδους φόβου και ανασφάλειας με το λαό του να ζει υπό καθημερινό φόβο μήπως βρεθεί αιχμάλωτος της Χαμάς.
O Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν εξέφρασε την απόλυτη ικανοποίηση του για την απελευθέρωση των ομήρων και διαβεβαίωσε το Ισραήλ ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να εργάζονται για την απελευθέρωση όλων των όμηρων.Ο πρόεδρος Μπάιντεν συναντήθηκε με τους ισχυρότερους ηγέτες του κόσμου και συζήτησε τρόπους για προσωρινή κατάπαυση του πυρός. Στόχος του προέδρου Μπάιντεν δεν είναι η λήξη του πολέμου καθώς γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό είναι αδύνατον. Ο αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί τουλάχιστον την απελευθέρωση των ομήρων.
Προσωπική άποψη : Και αυτή η στρατηγική κατά την εκτίμηση μου είναι ανέφικτη διότι αυτή η στρατηγική απαιτεί τουλάχιστον συμφωνία για ανταλλαγή αιχμαλώτων μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς . Το Ισραήλ όμως είναι απρόθυμο για μια τέτοια συμφωνία καθώς η Χαμάς στις συναντήσεις που γίνονται στο Κατάρ ζητά την απελευθέρωση μαχητών της . Μαχητές που το Ισραήλ δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να απελευθερώσει καθώς αποτελούν υψηλότατους κινδύνους για την εθνική του ασφάλεια. Άρα το Ισραήλ επιλέγει την διεξαγωγή επιχειρήσεων με στόχο την απελευθέρωση των ομήρων. Οι επιτυχείς επιχειρήσεις δίνουν την δυνατότητα στην Ιερουσαλήμ να εμφανίζεται κάθετα αρνητική στις διαπραγματεύσεις για ανταλλαγή αιχμαλώτων.
Τον Ιούλιο του 2024 ο υποστράτηγος Γεφτάρ Νόρκιν ανέλαβε διοικητής της 146ης Ισραηλινής ταξιαρχίας. Η ανάληψη των καθηκόντων του ερχόταν λίγο καιρό μετά την εξόντωση του αρχηγού της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγιε. Στις 10 Ιουλίου 2024 ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ Μπρέτ Μαγκουόρκ επισκέφτηκε το Ισραήλ και συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενταμίν Νετανιάχου. Ο κύριος Νετναιάχου είπε στον αμερικανό αξιωματούχο ότι το Ισραήλ δε διαφωνεί με μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και ανταλλαγής ομήρων, αρκεί σε αυτή να μη συμπεριλαμβάνονται μαχητές της Χαμάς που είναι άκρως επικίνδυνη για την ισραηλινή εθνική ασφάλεια.
Στις 30 Ιουλίου του 2024 το Ισραήλ ξεκινάει να ξεδοντιάζει σταδιακά την ηγεσία της Χεσμπολάχ καθώς θα δολοφονήσει τον ανώτερο στρατιωτικό της Χεσμπολάχ Φουάντ Σουκρ. Σε αντίποινα η οργάνωση θα εκτοξεύσει περισσότερες από 350 ρουκέτες κατά του Νοτίου Ισραήλ. Παρόλα αυτά ο Νασράλα τόνισε ότι ο στρατός του δε θα ανέβαζε περαιτέρω την ένταση.
Προσωπική άποψη :Το Ισραήλ προχώρησε σε ένα χτύπημα που πόνεσε τη Χεσμπολάχ από την άλλη όμως η απάντηση της οργάνωσης ήταν συμβολική κάτι που δείχνει ότι δεν επιθυμούσε επέκταση του πολέμου στη μέση ανατολή . Ο Νασράλα προχώρησε στο χτύπημα αυτό διότι σε περίπτωση που δεν προχωρούσε η Χεσμπολάχ θα αποδυναμωνόταν τόσο στρατιωτικά όσο κυρίως πολιτικά.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2024 ο Γκαλάντ σημείωσε ότι ο πόλεμος στην ευρύτερη περιοχή θα συνεχιζόταν.
Προσωπική άποψη : Το Ισραήλ είχε αποφασίσει να τελειώσει μια για πάντα με τους εχθρούς του, αδιαφορώντας για το πόσο πόνο θα προκαλούσε σε όλη την περιοχή της Μέσης ανατολής. Για την Ιερουσαλήμ, Χαμάς Χεσμπολάχ και Φρουροί της επανάστασης έχουν το ίδιο μερίδιο ευθύνης για τη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου , συνεπώς για το Ισραήλ και οι τρείς αυτοί συνασπισμοί, οργανώσεις πρέπει να εξοντωθούν πλήρως. Για το Ισραήλ πλέον νίκη δεν είναι η δημιουργία δυο κρατών. Νίκη είναι η εξαφάνιση από το Χάρτη της λωρίδας της Γάζας του Λιβάνου και η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2024 ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν το κρησφύγετο του υπαρχηγού της Οργάνωσης της Χεσμπολάχ Ιμπραήμ Ακίλ . Ο Τζέικ Σάλλιβαν σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ εξέφρασε την ικανοποίηση του για την εξόντωση του Ακίλ καθώς τόνισε ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2024 η Ισραηλινή αεροπορία με στοχευμένη αεροπορική επιδρομή κατά συμπλέγματος πολυκατοικιών εξοντώνει τον ηγέτης Χεσμπολάχ Χασάν Νασράλα . Μαζί με τον Νασράλα χάνει την ζωή του και ο υπαρχηγός των φρουρών της επανάστασης Σαρντάρ Νιλφορουσάν. Ο Νιλφορουσάν είχε φτάσει στο Λίβανο με σκοπό να αναδιοργανώσει την διοίκηση της Χεσμπολάχ. Στην ουσία ο υπαρχηγός των φρουρών της επανάστασης δρούσε σαν ακόλουθος άμυνας της Τεχεράνης στο Λίβανο.
Προσωπική άποψη :Η εξόντωση του Νασράλα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Ισραήλ τον 21ο αιώνα. Η Ιερουσαλήμ με το χτύπημα αυτό μείωνε την επιρροή του Ιράν στη Μέση Ανατολή . Ο Χασάν Νασράλα ήταν μια σημαντική στρατιωτική και πολιτική μορφή , καθώς όχι μόνο είχε επιβληθεί στο εσωτερικό του Λιβάνου , αλλά είχε καταφέρει να φτιάξει παρακλάδια της οργάνωσης του και στο Ιράκ και την Συρία. Το Ιράν παράλληλα έχανε ένα από τους πολυτιμότερους συμμάχους καθώς ο Νασράλα ήταν μετά τον Σουλειμανί ο σημαντικότερος παίκτης του άξονα αντίστασης.
Η Χεσμπολάχ παράλληλα χάνει και την πολιτική της δύναμη καθώς πλέον δεν υπάρχει ικανός αξιωματούχος ο οποίος να είναι τόσο αποτελεσματικός όσο ο Νασράλα . Επίσης σημαντικό είναι να τονιστεί ότι το Ισραήλ θα μπορούσε παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις , να ανοίξει και μια διπλωματική οδό καλώντας το Λίβανο να δημιουργήσει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα σέβεται τις ανησυχίες του Ισραήλ και κυρίως θα λάβει αυστηρά μέτρα κατά της Χεσμπολάχ .
Ο Σεπτέμβριος τελείωσε με το Ισραήλ να έχει εξοντώσει πλήρως την στρατιωτική ηγεσία της Χεσμπολάχ . Ωστόσο, χωρίς να έχει καταφέρει να συντρίψει τις στρατιωτικές δυνάμεις που μάχονταν στα σύνορα Ισραήλ Λιβάνου και οι οποίες διατηρούσαν σταθερές τις θέσεις τους. Η κατάσταση αυτή έντεινε τις πιέσεις της Ισραηλινής στρατιωτικής ηγεσίας προν τον πρωθυπουργό Νετανιάχου για την διεξαγωγή χερσαίας επιχείρησης στο Λίβανο.
Σκοπός της επιχείρησης αυτής ήταν η δημιουργία ζώνης ασφαλείας στα σύνορα Ισραήλ –Λιβάνου .
Την 1η Οκτώβριου έχουμε την δεύτερη πυραυλική επίθεση του Ιράν κατά του Ισραήλ . Η Τεχεράνη εκτόξευσε 180 πυραύλους οι περισσότεροι εκ των οποίοων μεσαίου βεληνεκούς. Την ίδια μέρα η GUR (επίλεκτη μονάδα το Ουκρανικού στρατού ) διεξάγει επιχείρηση εκκένωσης αμάχων. Χάρις στον ηρωισμό του Ουκρανικού στρατού διασώθηκαν συνολικά 224 πολίτες.
Στις 2 Οκτωβρίου 2024 έχουμε την πρώτη σοβαρή μάχη μεταξύ Ισραηλινού στρατού και Χεσμπολάχ στο έδαφος του Λιβάνου. Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι 8 Ισραηλινοί στρατιώτες σκοτώθηκαν και 3 άρματα μάχης καταστράφηκαν.
Προσωπική άποψη : Ο θάνατος των Ισραηλινών στρατιωτών δείχνει ότι η Χεσμπολάχ, παρά την εξόντωση όλου του γενικού της επιτελείου, εξακολουθεί να είναι μάχιμη , καθώς το Ισραήλ δεν έχει εξοντώσει τους επικεφαλείς αξιωματικούς στο πεδίο της μάχης.
Η δραματική κατάσταση στο Λίβανο αναγκάζει χώρες της διεθνούς κοινότητας να αντιδράσουν και να προχωρήσουν σε επιχειρήσεις εκκένωσης πολιτών τους. Μια από τις πρώτες χώρες που διεξάγει επιχείρηση εκκένωσης είναι η Βραζιλία η οποία με μεταφορικό αεροσκάφος της βραζιλιάνικης πολεμικής αεροπορίας , το οποίο εδώ να αναφέρουμε ότι διέθετε όλο το απαιτούμενο προσωπικό ( γιατρούς, ψυχολόγους), εκκένωσε 229 βραζιλιανούς πολίτες.
Στις 3 Οκτωβρίου 2024 η Ελλάδα διεξήγαγε επιχείρηση εκκένωσης αμάχων . Την επιχείρηση ανέλαβε να φέρει εις πέρας η πολεμική μας αεροπορία η οποία διέθεσε ένα μεταγωγικό αεροσκάφος με 7 μέλη πλήρωμα .Στην επιχείρηση μετείχε και κλιμάκιο της διοίκησης ειδικού πολέμου. Συνολικά εκκενώθηκαν 60 πολίτες έλληνες και κύπριοι.
Στις 8 Οκτωβρίου 2024 ο υποστράτηγος Νόρκιν εισέρχεται στη Λιβανέζικη επικράτεια καθώς βλέπει ότι οι μάχες μεταξύ ισραηλινών δυνάμεων και Χεσμπολάχ εντείνονταν.
Στις 9 Οκτωβρίου ξεκινάει η τουρκική επιχείρηση εκκένωσης από το Λίβανο. Πρόκειται για την διεξαγωγή κοινής επιχείρησης ναυτικού και πεζικού. Συγκεκριμένα με εντολή του προέδρου Ερντογάν στάλθηκαν στο Λίβανο δυο τουρκικά αρματαγωγά με 300 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας. Στα πλοία αυτά επιβιβάστηκαν μέχρι το βράδυ της 10ης Οκτωβρίου περί τους 2.000 τούρκους πολίτες. Η όλη επιχείρηση διεξήχθη υπό τα άγρυπνα βλέμματα τούρκων καταδρομέων οι οποίοι είχαν δημιουργήσει περίμετρο στο λιμάνι της Βηρυτού. Να σημειωθεί επίσης ότι η συνεργασία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων με τις Λιβανέζικες αρχές υπήρξε άριστη.
Στις 11 Οκτωβρίου 2024 ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν εμφανίστηκε προβληματισμένος για την δυσκολία επικοινωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ. Είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ δεν ήταν σύμφωνες με την ισραηλινή χερσαία επιχείρηση στο Λίβανο. Παρόλα αυτά άσκησε κριτική στην κυβέρνηση του Λιβάνου αλλά και στον ΟΗΕ για τη μη εφαρμογή των ψηφισμάτων 1701-1509 που προέβλεπαν ρητά την απομάκρυνση της Χεσμπολάχ από τα σύνορα Ισραήλ –Λιβάνου. Κάτι που δεν έγινε ποτέ.
Όσον αφορά την Γάζα ο αμερικανός διπλωμάτης κάλεσε το Ισραήλ να τηρήσει τις δεσμεύσεις του για άμεση παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο λαό της Γάζας.
Προσωπική άποψη : Με τις δηλώσεις αυτές ο Άντονι Μπλίνκεν εξέφρασε την πλήρη υποστήριξη του στο Ισραήλ για την διεξαγωγή μεγάλης χερσαίας επιχείρησης στο Λίβανο. Το πρόβλημα εδώ που προκύπτει είναι το εξής: η μεγάλη χερσαία επιχείρηση του Ισραήλ, με βάση τα τωρινά δεδομένα,στοχεύει στην δημιουργία ζώνης ασφαλείας , βάθους 45 χιλιομέτρων. Αυτό όπως είναι φυσικό θα οδηγήσει σε τεράστια κύματα προσφύγων τα οποία σε πρώτη φάση θα προσπαθήσουν να βρουν καταφύγιο στην Κυπριακή δημοκρατία. Εκεί, βρίσκονται αυτή τη στιγμή στρατιώτες από τις ΗΠΑ ( επιπέδου ταξιαρχία Πεζοναυτών ) ,η ΕΛΔΥΚ η δύναμη του ΟΗΕ και φυσικά παρουσία έχουν και οι βρετανοί. Υπάρχει λοιπόν το ενδεχόμενο σε αυτά τα προσφυγικά κύματα να έχουν διεισδύσει και επικίνδυνοι τρομοκράτες της Χεσμπολάχ οι οποίοι θα μπορούσαν να χτυπήσουν τις αμερικανικές βάσεις. Η κυπριακή εθνική φρουρά αν και κάνει συνεχείς ασκήσεις με τις ΗΠΑ , κατά την εκτίμηση μου δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα μπορέσει να αντιμετωπίσει μια τρομοκρατική επίθεση.
Ενώ στην μέση ανατολή γίνεται πόλεμος στις ΗΠΑ έχουμε μπει στη τελική ευθεία για τις αμερικανικές εκλογές. Τόσο ο Ντόναλντ Τράμπ όσο και η Κάμαλα Χάρις έχουν επικεντρώσει την εκστρατεία τους γύρω από το πόλεμο στη μέση ανατολή καθώς γνωρίζουν πολύ καλά ότι το εβραικό λόμπι θα παίξει καίριο ρόλο στις εκλογές. Και οι δυο υποψήφιοι κυρίως ο Ντόναλντ Τράμπ όσο και η Κάμαλα Χάρις στηρίζουν το Ισραήλ κυρίως στο να αμύνεται κατά των εχθρών του , και θεωρούν το Ισραήλ πολύτιμο σύμμαχο τους.
Προσωπική εκτίμηση: Οι δυο υποψήφιοι θα πρέπει να εξηγήσουν τι εννοούν με το να βοηθήσουν το Ισραήλ να αμυνθεί . Κυρίως στην περίπτωση του Ιράν , θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι αυτός που ξεκίνησε να εξοντώνει αξιωματικούς του επίλεκτου σώματος των φρουρών της επανάστασης ήταν το Ισραήλ εξοντώνοντας τον ταξίαρχο Ρεζά Μοσαβί. Επίσης το Ισραήλ ήταν αυτό που επιτέθηκε πρώτο στην Ιρανική πρεσβεία στη Δαμασκό.
Προσωπικά πιστεύω ακράδαντα ότι το Ισραήλ απειλείται από το Ιράν αλλά το να εξοντώσεις ένα ιρανό ταξίαρχο στο πεδίο της μάχης μέχρι να επιτεθεί σε μέρος της Ιρανικής επικράτειας απέχει πάρα πολύ. Το Ισραήλ προσπαθεί να παρασύρει κατά την εκτίμηση μου τις ΗΠΑ σε μια γενικευμένη πολεμική σύρραξη με το Ιράν. Το θέμα είναι αν είναι έτοιμες οι ΗΠΑ να εμπλακούν σε πολεμική σύγκρουση με την Τεχεράνη. Ως τώρα από τις επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις έχουν σκοτωθεί 6 Αμερικανοί στρατιώτες και έχουν τραυματιστεί 148. Οι Αμερικανοί προσπαθούν να κρατήσουν τα πράγματα υπό κάποιο έλεγχο και χτυπάνε φιλό ιρανικές πολιτοφυλακές σε Ιράκ και Συρία.
Σήμερα 13 Οκτωβρίου ισραηλινά άρματα μάχης στο Λίβανο εισέβαλλαν σε βάση της Unifil . Η επίθεση ήταν αρκετά έντονη και είχε σαν αποτέλεσμα τον τραυματισμό 15 κυανόκρανων. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι ενδεχόμενες επιθέσεις του Ισραηλινού στρατού κατά κυανόκρανων του ΟΗΕ αποτελούν έγκλημα πολέμου. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζώρτζια Μελόνι αναμένεται να μιλήσει τηλεφωνικά με το κύριο Νετανιάχου για την ασφάλεια του προσωπικού της UNIFIL.
Προσωπική άποψη: Οι επιθέσεις του Ισραήλ κατά της Uifil οφείλονται στο γεγονός ότι η Ιερουσαλήμ θεωρεί το συνασπισμό του ΟΗΕ σύμμαχο της Χεσμπολάχ διότι όλα αυτά τα χρόνια είχε επιδείξει ιδιαίτερη ανοχή απέναντι στους μαχητές του Χασάν Νασράλα.
Την ίδια στιγμή, σοκ εδώ και λίγες ώρες έχει προκαλέσει η επίθεση της Χεσμπολάχ με μη επανδρωμένο αεροσκάφος κατά του Ισραήλ επίθεση η οποία κόστισε την ζωή σε 4 Ισραηλινούς στρατιώτες με τους τραυματίες να φτάνουν τους 50. Το ντρόουν της Χεσμπολάχ χτύπησε Ισραηλινή βάση της ταξιαρχίας Γκολάνι μιας από τις πιο επίλεκτες μονάδες του ισραηλινού στρατού . Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν με ελικόπτερα σε νοσοκομεία σε όλη την ισραηλινή επικράτεια. Την ταξιαρχία επισκέφτηκε ο ισραηλινός αρχηγός ΓΕΕΘΑ Χερζί Χαλεβί σε μια προσπάθεια να αναπτερώσει το ηθικό του προσωπικού της.
Προσωπική εκτίμηση: Αυτό το συμβάν δείχνει ότι παρά το γεγονός ότι η Χεσμπολάχ έχασε όλο το γενικό της επιτελείο, οι μάχιμες μονάδες παραμένουν σε πολύ καλή κατάσταση και παρά τις απώλειες σε προσωπικό και υλικό που έχουν υποστεί , έχουν καταφέρει να βάλουν το Ισραήλ σε ένα πόλεμο φθοράς. Αυτό ενδεχομένως να οδηγήσει το Ισραήλ σε επέκταση των επιχειρήσεων στη Λιβανέζικη επικράτεια ή ακόμα και σε μεταφορά δυνάμεων από τη Γάζα . Αυτό ενδεχομένως να είχε σαν συνέπεια τη μείωση της δυναμικής των επιχειρήσεων μεταξύ Ισραήλ Χαμάς αφενός και ενδεχομένως τη μεταφορά των ομήρων σε άλλη περιοχή.
Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ με εντολή του υπουργού άμυνας Λόιντ Όστιν απέστειλε 100 Αμερικανούς στρατιώτες στο Ισραήλ οι οποίοι θα χειρίζονται τη συστοιχία Thaad . Η συγκεκριμένη πυροβολαρχία είναι μια από τις καλύτερες στο κόσμο . Σύμφωνα με το αμερικανικό πεντάγωνο το σύστημα αυτό αποστάλθηκε στο Ισραήλ για να βοηθήσει στον αγώνα του εβραϊκού κράτους.
Προσωπική άποψη : Κατά την εκτίμηση μου οι ΗΠΑ προχώρησαν στην αποστολή του συστήματος για δυο λόγους : 1) Η ισραηλινή αεράμυνα έχει πολλά κενά κάτι που έδειξε άλλωστε και η χτεσινή επίθεση της Χεσμπολάχ στην Ταξιαρχία Γκολάνι, 2) ΟΙ Αμερικανοί πιστεύουν ότι μετά το χτύπημα του Ισραήλ στο Ιράν θα ακολουθήσει νέο ιρανικό χτύπημα σχεδόν αμέσως . Ο Λευκός οίκος πιστεύει ότι το νέο χτύπημα του Ιράν θα είναι πολύ έντονο σε σχέση με τα προηγούμενα και το Ισραήλ δεν θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει .
*Ο Κωνσταντίνος Νικολετόπουλος είναι δημοσιογράφος
Ακολουθήστε το geopolitico.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις που αφορούν τα εθνικά θέματα, τις διεθνείς σχέσεις, την εξωτερική πολιτική, τα ελληνοτουρκικά και την εθνική άμυνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου