Hangouts
FW: ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΛςΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΥΕισερχόμενα 
From: iliop@otenet.gr <iliop@otenet.gr>
τουρκική επιθετικότητα T ο θέμα των παράλογων τουρκικών αξιώσεων δεν είναι νέο. Η Τουρκία δεν αποδέχθηκε ποτέ της απελευθέρωση της Ελλάδας με τον αγώνα των Ελλήνων του 1821 όπως και τη συνέχιση της απελευθέρωσης με του Βαλκα[1]νικούς Πολέμους 1912-13. Μετά δε τη Μικρασιατική κα[1]ταστροφή αναζωπυρώθηκαν οι ελπίδες της και απλώς ευρίσκο[1]ντο εν υπνώσει ιδία λόγω του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου τον οποίον όμως προσπάθησαν, ιδία για τα νησιά του Αιγαίου να εκμεταλ[1]λευτούν. Είναι γνωστή η επιτήδεια ουδετε[1]ρότητά τους, όμως είναι ολιγότερο γνωστή στο ευρύτερο κοινό ότι πλησιάζοντας η λήξη του πολέ[1]μου ζήτησαν από την τότε Μεγάλη Βρετάνια όπως «προστατέψουν» τα νησιά από τους Γερμανούς στέλνοντας στρατό, πρόταση που αρχικώς είχε υιοθετηθεί από την Μεγάλη Βρετάνια αλλά ευτυχώς αποσοβήθηκε με έντονη παρέμ[1]βαση της Ελληνικής Κυβέρνησης του Καΐρου πρωτοστατούντος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου αλλά και λόγω του παγκοσμίου τότε θετικού υπέρ της Ελλάδας κλίμα[1]τος με την ηρωική πολεμική και εν συνεχεία μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση. Ο μετά την ηρωική εποποιία της αντίστασης βροτολοιγός εμφύλιος αποσταθεροποίησε πλήρως την Ελλάδα και την ενέταξε οριστικά στο δυτικό στρατόπεδο ενώ ταυ[1]τόχρονα η Δύση κυνικά άρχισε να χαϊδεύει την επιτήδειο ουδέτερο Τουρκία και την ενέταξε ταυτό[1]χρονα με την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ Η προσμονή των Ελλήνων ότι επιτέλους ήρθε η ώρα της απε[1]λευθέρωσης της Κύπρου όχι μόνον έπεσε στο κενό πρωτοστατούσης της «μεγάλης φίλης μας Βρετανί[1]ας» η οποία κατόρθωσε να εντάξει την Τουρκία στην υπόθεση με τα γνωστά αποτελέσματα της Ζυρίχης και του Λονδίνου για τις οποίες όπως προσφυώς ανεφέρθη από τον Σοφοκλή Βενιζέλο στην Βουλή των Ελλήνων «νικήσαν οι Έλληνες (εννοώντας τον αντιαποικιακό αγώνα 1955-59 των Κυπρίων) και κέρδισαν οι Τούρκοι»… Η κυρία προσπάθεια των Τούρ[1]κων εστράφη πλέον στην Κύπρο χωρίς να έχουν εγκαταλείψει τις ορέξεις τους για το Αιγαίο και εί[1]ναι γνωστή η τραγωδία του 1974 για τη οποία φέρουν βαρύτατη ευθύνη τόσο οι προ της χούντας Κυβερνήσεις που οδήγησαν τη χώρα στη χούντα και τελικά και η ίδια η χούντα η οποία κατά την άποψη μου επεβλήθη ακριβώς για να κάνει τη βρώμικη δουλειά της καταστροφής της Κύπρου, Η πολιτική των μεταχουντικών κυβερνήσεων της Ελλάδας υπήρ[1]ξε διστακτική και αυτό ενίσχυσε τη θρασύτητα των Τούρκων στις παράλογες και παράνομες σύμ[1]φωνα με το Διεθνές Δίκαιο αλλά και με όσα η ίδια είχε υπογράψει ή απέφυγε να υπογράψει (Δίκαιο της Θάλασσας, Σύμβαση του Μο[1]ντέγκο Μπέι του 1982) αλλά και με την τελική πράξη του Ελσίνκι του 1975 περί απαραβίαστου των συνόρων… Ας επικεντρωθούμε όμως στο θέμα της στρατικοποίησης των νήσων του Αιγαίου. Βόρειο Αιγαίο, Λήμνος, Σαμοθράκη Η Τουρκία αγωνιούσα για το κα[1]θεστώς των Στενών κυρίως αλλά και των νήσων Ίμβρου-Τένεδου προκάλεσε τη Σύμβαση του Μο[1]ντρέ του 1936 που αντικατέστησε εν προκειμένω τη Συνθήκη της Λωζάνης και μετά την υπογραφή της στρατικοποίησε τα Στενά και τα δυο νησιά, Είναι όμως χαρα[1]κτηριστικό ότι όταν ρωτήθηκε στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση ο τότε Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών Ρουστού Αράς, αν ισχύει και η στρατικοποίηση των Λήμνου-Σαμοθράκης επανέλαβε τη γραπτή δήλωσή του προς την Ελληνική Κυβέρνηση σύμφωνα με την οποία: «Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρα[1]τικοποιηθεί κατ’ εφαρμογή της Σύμβασης της Λωζάνης του 1923, επίσης καταργήθηκαν με τη νέα σύμβαση του Μοντρέ και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα» [σ.σ. όντας σπουδαστής στην ΣΕΘΑ το 1986-87 σε διάλεξη της η κ. Δοντά, υπεύθυνη των αρχείων του Υπουργείου των Εξωτερικών , μας ενημέρωσε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε κατ’ επανάληψη αυτό το έγγραφο του Ρουστού Αράς για να καταγγείλει τις τουρ[1]κικές ασυνέπειες.] Παρ όλα αυτά η Τουρκία πρόβαλε πάντοτε βέτο όταν σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ χρησιμοποιείτο η Λή[1]μνος με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αποχωρεί από τις ασκήσεις… Δωδεκάνησα Το 1947 με τη Σύμβαση Ειρήνης των Παρισίων μεταξύ Ιταλίας και Συμμάχων τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα «κατά πλήρη κυριαρχία» Συνε[1]πώς οι Τούρκοι κανένα λόγο και δικαίωμα διαμαρτυρίας δεν έχουν. Παρόλα αυτά οι πιέσεις της Τουρ[1]κίας και η διστακτικότητα των εκάστοτε Ελληνικών Κυβερνήσεων έχει αποθρασύνει και εδώ τους Τούρκους οι οποίοι απαγορεύουν σε κυβερνητικά πρόσωπα και αξι[1]ωματούχους να επισκέπτονται, ακόμα και επισήμως την Τουρκία, και να απογειώνονται από τα αε[1]ροδρόμια των Δωδεκανήσων… Κεντρικό Αιγαίο, Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος, Ικαρία Για λόγους καλής γειτονίας η Συνθήκη της Λωζάνης προτρέ[1]πει και ανέλαβε την υποχρέωση η Ελλάδα με το άρθρο 13 να μην εγκαταστήσει ναυτικές βάσεις ή οχυρωματικά έργα Όμως –και αυτό είναι σημαντι[1]κό– το άρθρο 51 του Καταστατι[1]κού Χάρτη του ΟΗΕ προβλέπει ρητά το δικαίωμα της αυτοάμυνας όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις κινδύνου επιθετικής εχθρικής ενέργειες. Η Ελλάδα έστειλε εσπευσμένως στρατό στα νησιά το 1974 αμέσως με την εισβολή των Τούρκων στη Κύπρο και τον διατηρεί ακριβώς γιατί η Τουρκία καθημερινώς την απειλεί, Μάλιστα εκτός του ότι στον απέναντι κόλπο της Σμύρ[1]νης ναυλοχούν μονίμως πάνω από 180 αποβατικά σκάφη, η Τουρ[1]κία δεν κρύβει τις διαθέσεις της, τουναντίον τις επιβεβαιώνει όταν κάθε χρόνο τουλάχιστον διαγάγει αποβατικές ασκήσεις στον κόλπο του Ντογάμπεη απέναντι από τη Σάμο [πολλές φορές και παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, με σενάριο κατάληψης ελληνικών νησιών…]. Χάγη και 4η Τουρκική Στρατιά Ατυχώς κάποιες φορές ακούσαμε από επίσημα ελληνικά χείλη είτε Υπουργών, είτε δημοσιογράφων είτε διεθνολόγων, ακόμα και από τον πρώην Πρόεδρο της Δημο[1]κρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 2005 ότι καλόν είναι να πάμε στο Δικαστήριο της Χάγης για τη στρατικοποίηση των νησιών… Εδώ να σημειώσουμε ότι το 2003 ❚ του Δημήτρη Αλευρομάγειρου* Η Στρατικοποίηση των νήσων του Αρχιπελάγους και η 4η Τουρκική Στρατιά Είναι προφανές, ότι η τυχόν διάλυση ή απόσυρση της 4ης Στρατιάς σε τίποτα δεν θα μειώσει τη στρατιωτική ετοιμότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας κατά των νησιών μας, ενώ τυχόν απόσυρση των δυνάμεων μας από τα νησιά εγκατάσταση των οποίων απαίτησε πολύ χρόνο, τα αφήνει ουσιαστικά ανυπεράσπιστα ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 - ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022 δρόμος ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ■ 9 τουρκική επιθετικότητα 01 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 - ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022 ❚ του Ιάσονα Κωστόπουλου Τις τελευταίες ημέρες η τουρκική επιθετικότητα εκδηλώνεται με τον πιο προκλητικό και παράλληλα επί[1]σημο τρόπο. Είτε ο ίδιος ο Ερντογάν είτε οι υπουργοί του, αλλεπάλληλα αμφισβη[1]τούν την ελληνική κυριαρχία, υποτιμούν την χώρα, στέλνουν επιστολές στον ΟΗΕ και εν γένει προετοιμάζουν ένα θερμό κα[1]λοκαίρι. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα το υπουργείο Εξωτερικών είναι… υπεράνω συγκεκριμένων απαντήσεων και αρκείται σε γενικόλογες δηλώσεις για την ειρήνη και τη σταθερότητα. Ενώ σε δύο περιπτώσεις μάθαμε από ξένους αξιωματούχους πως η χώρα μας θα στείλει εξοπλισμό –ίσως και κρίσιμης σημασίας– στην Ουκρανία αλλά και ότι θα προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής με την Γερμανία. Ωστόσο, για όλα αυτά τα απίθανα, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας σε ολόκληρο το φάσμα τους, τηρούν μια ήπια στάση, με μισόλογα και χλιαρές δηλώσεις, όπως εκείνες του Α. Τσίπρα, δίνοντας την εντύπωση πως το θέμα είναι χαμηλά στις ιεραρχήσεις τους. Η ερμηνεία αυτής της στάσης θα πρέπει να ανιχνευθεί στα ίδια τα γεγονότα. Οι ανακοι[1]νώσεις ξένων αξιωματούχων που προανα[1]φέρθηκαν, σε συνδυασμό με τα ταξίδια του πρωθυπουργού, τις επισκέψεις στη χώρα μας αλλά και γεγονότα που αφορούν την αναμέτρηση ΗΠΑ-Ρωσίας, υποδηλώνουν πως βρισκόμαστε σε μια στιγμή όπου οι διε[1]θνείς κινήσεις και σχεδιασμοί υπερβαίνουν τα εγχώρια συμφέροντα και ζητείται απόλυτη συμμόρφωση από το πολιτικό προσωπικό, ειδικά των μικρότερων χωρών. Επιπλέον, η πρωτοφανής πρόσδεση της χώρας στις ΗΠΑ έχει αναδειχθεί ως η μέγιστη κίνηση για την διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας. Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και η κριτική προς τις κυβερνητικές κινήσεις αντιπροτείνει ακόμη μεγαλύτερη παραχώρηση κυριαρχίας σε μεγάλες δυνάμεις. Αλλά και σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα τα ελληνοτουρκικά, η χώρα τηρεί μια πολιτική ήπιας διεθνοποίησης του ζητήματος, εναπόθεσης της λύσης στην παρέμβαση τρίτων και εσχάτως προωθεί μια διαδικασία επίλυσης μέσω Χάγης με την πιθανότητα μιας μεγάλης παραχώρησης. Ώστε να αποφευχθούν τάχα τα χειρότερα μοιάζοντας έτσι ελκυστική για πολλούς. Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα τις ήπιες δηλώσεις, την απουσία οποιασδήποτε επί[1]σημης κίνησης σε διεθνείς οργανισμούς (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.) που να απαντά στην πρά[1]ξη στην επιθετικότητα της γείτονος ή που θα εξόργιζε την Τουρκία, ώστε να μείνει ανοιχτή έστω και μια χαραμάδα διαπραγ[1]ματεύσεων. Πράγμα που ενώ θα μπορούσε να μοιάζει συνετό, είναι εντελώς ανώφελο όταν η Τουρκία κλείνει από μόνη της την διαπραγματευτική οδό, τουλάχιστον μέχρι να κάνει τις επόμενες κινήσεις της για να κατοχυρώσει ακόμη καλύτερα τις θέσεις της. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά τη στάση των κομμά[1]των, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι υπάρ[1]χουν και ιδιοτελείς σκοποί. Αφού βρισκόμα[1]στε σε προεκλογική περίοδο, πράγμα που για το εγχώριο πολιτικό σύστημα αποτελεί την κορωνίδα της ύπαρξής του. Έτσι, εφόσον επί της ουσίας στα ελληνοτουρκικά δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις, το θέμα μένει στα αζήτητα, αφού προτιμούνται θέματα πιο κοντά στην πολιτική ατζέντα του κα[1]θενός. Σε ό,τι δε αφορά τον προοδευτικό[1]αριστερό χώρο πρέπει να συνυπολογιστεί πως η ενδεχόμενη ήττα της κυβέρνησης έχει αναδειχθεί στο μέγιστο ζήτημα, λες και έπειτα από την κυβέρνηση Μητσοτάκη πρόκειται να αλλάξει σελίδα η χώρα. Ενώ στην ουσία κάνουν τα στραβά μάτια για το γεγονός ότι υπάρχει συνολική συμφωνία στο πολιτικό σύστημα για όλα τα μεγάλα ζητήματα και το μόνο που είναι διαπραγ[1]ματεύσιμο είναι το πρόσημο (δικαιωματικό ή νεοφιλελεύθερο) της παράδοσης στους «συμμάχους», στο σουλτάνο και τις μπίζνες των ελίτ και των μαφιόζων. στα πρόθυρα της Χάγης μετα[1]ξύ άλλων και στην, κατά τη διάρκεια των διερευνητικών επαφών των δυο χωρών για το πιο πάνω θέμα, η προσπάθεια του Τούρκου διαπραγματευ[1]τή διπλωμάτη Ουγούρ Ζιγιάλ «να ρίξει στο τραπέζι και την ιδέα να περιοριστεί η τουρκι[1]κή 4η Στρατιά του Αιγαίου με αντάλλαγμα τη μερική απο[1]στρατικοποίηση των ελληνικών νησιών»… Αυτή η πολιτική της Τουρκίας εντάσσεται στη γνωστή στρα[1]τηγική της του «μαστίγιου και του καρότου» η οποία μαζί με τις κατά καιρούς προβοκατόρι[1]κες ενέργειες της έχει θετικά, υπέρ αυτής, αποτελέσματα. Υπενθυμίζουμε τη γνωστή προβοκάτσια των γεγονότων της Κοφίνου (στη Κύπρο τον Νοέμβριο του 1967) η οποία οδήγησε στην επαίσχυντη απομάκρυνση από τη χούντα της Ελληνικής Μεραρχίας με οδυνηρά για τον Ελληνισμό της Κύπρου αποτελέσματα… Σημειούται ότι κατ’ επανάληψη Ελληνικές Κυβερνήσεις, προ[1]φανώς πιεζόμενες και υποκύ[1]πτουσες σε κυνικές απειλές και με μηδενικές ή αόριστες υποσχέσεις έχουν προβεί σε ανάλογες ενέργειες (1976 συνά[1]ντηση Κ. Καραμανλή-Ετσεβίτ στη Γενευη,1991 πρόταση κυ[1]βέρνησης Κ. Μητσοτάκη για αποστρατικοποιημένη ζώνη στα σύνορα Ελλάδας-Τουρ[1]κία-Βουλγαρίας και διάφορες κατ’ επανάληψη προτάσεις για αμοιβαία [;] μείωση των εξο[1]πλισμών).Οι ενέργειες αυτές καταλήγουν πάντα στην απαί[1]τηση της Άγκυρας για αποστρα[1]τικοποίηση των νησιών του Αιγαίου με…. υποκρυπτόμενο και εμφανιζόμενο την κατάλ[1]ληλη στιγμή, αντάλλαγμα «την, άνευ ουδεμίας στρατιωτικής σημασίας και αξίας, απόσυρση της 4ης Στρατιάς… Από το 1980 τονίζουμε με έμ[1]φαση τον κίνδυνο της αποστρα[1]τικοποίησης των νησιών του Αιγαίου σε πιθανή πρόταση της Αγκύρας, για ταυτόχρο[1]νη απόσυρση της 4ης Στρατιάς (πρόταση η οποία ήλθε και το έτος 2000 και δια στόματος του –αποθανόντος ήδη– πρώην αρχηγού του πολεμικού ναυ[1]τικού, αρχηγού των ναυτικών δυνάμεων εισβολής στη Κύπρο το ’74 και τότε [2000] στρατιω[1]τικού συμβούλου του Ετσεβίτ, ναυάρχου Γκιουβέν Ερκαγιά…) Η 4η Τουρκική Στρατιά έχει μόνο πολιτικό λόγο ύπαρξης. Συγκροτήθηκε το 1976 στα δυτι[1]κά παράλια της Μ. Ασίας ώστε όταν θα έλθει η στιγμή και σε εντολή ή «διευκόλυνση» του διεθνούς παράγοντα και προ[1]κειμένου να φανεί η Τουρκία φιλειρηνική, να γίνει πρόταση για την απόσυρσή της με ταυ[1]τόχρονη αποστρατικοποίηση των νησιών μας… Επαναλαμβάνουμε ότι η Ελ[1]λάδα υστέρα από τη βάρβαρη και εγκληματική εισβολή των Τούρκων το ’74 και κάνοντας χρήση αναφαίρετου δικαιώμα[1]τος της (άρθρο 51 καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ) εξόπλισε αμυ[1]ντικά τα νησιά του Αιγαίου. Η Τουρκία –ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν πρόκειται να της επιτεθούμε– συγκρότησε την 4η Στρατιά, με τον ισχυρισμό ότι κινδυνεύει από τις δυνά[1]μεις των νησιών μας… Ενώ ο πραγματικός λόγος είναι αυτός που περιγράφουμε παραπάνω. Η ίδια η Τουρκία, στην πράξη, έχει επιβεβαιώσει τον ισχυρι[1]σμό μας όταν στις διάφορες κρίσεις αλλά και στις κατ’ έτος διεξαγόμενες αποβατι[1]κές ασκήσεις στον κόλπο του Ντογάμπεη (εναντίον τινός οι αποβατικές ασκήσεις) χρησι[1]μοποιεί ως κύριο κορμό των αποβατικών της δυνάμεων τμήματα εκτός Μονάδων της 4ης Στρατιάς τα οποία και επι[1]βιβάζονται στα μονίμως ναυ[1]λοχώντας στα Μικρασιατικά Παράλια 180 και πλέον αποβα[1]τικά της πλοία (τα οποία δεν ανήκουν στην 4η Στρατιά στην οποία επίσης δεν ανήκει και η Ταξιαρχία Πεζοναυτών που εδρεύει στη Φώκαια…). Είναι προφανές, ότι η τυχόν διάλυση ή απόσυρση της 4ης Στρατιάς σε τίποτα δεν θα μειώσει τη στρατιωτική ετοι[1]μότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας κατά των νησιών μας, ενώ τυχόν απόσυρση των δυνάμεων μας από τα νησιά εγκατάσταση των οποίων απαί[1]τησε πολύ χρόνο, τα αφήνει ουσιαστικά ανυπεράσπιστα, δεδομένου ότι σε περίπτω[1]ση κρίσης ο χρόνος που θα απαιτηθεί για την αξιόπιστη αμυντική επανεγκατάσταση είναι πολλαπλασίως μεγαλύ[1]τερος από τον ελάχιστον χρό[1]νο επιβίβασης των τουρκικών στρατευμάτων στα αποβατικά τους για άμεση επίθεση κατά των νησιών μας… Κλείνοντας θα θέλαμε να δη[1]λώσουμε ότι πιστεύουμε ότι τα πολύ αυτά απλά πράγματα τα γνωρίζουν πολύ καλά και οι κυβερνώντες –και ιδιαίτερα τα υπ. Εξωτερικών και Άμυ[1]νας– άλλα και ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος και δεν θα επιχειρηθεί ποτέ τέτοια αυτο[1]καταστροφική ενέργεια όμοια της όποιας μόνον η χούντα του ’67 πραγματοποίησε με οδυ[1]νηρά για την Κύπρο και τον Ελληνισμό αποτελέσματα… Η πραγματικά φιλειρηνική Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει όπως η τούρκικη ελίτ, αν είναι ειλικρινής (λυπούμεθα άλλα εμείς δεν έχουμε πεισθεί) να καταστρέψει τον αποβατικό της στόλο, να σταματήσει τις κατ’ έτος προκλητικές ασκήσεις εναντίον των νησιών μας και να αποσύρει τα στρατεύματα εισβολής και κατοχής από την Κύπρο. Τότε και μόνον τότε μπορούμε να συζητήσουμε για αμοιβαία μείωση εξοπλισμών και αργότε[1]ρα ύστερα από απολυτή εμπέ[1]δωση –στη πράξη– της εμπι[1]στοσύνης ,να συζητήσουμε τα παραπέρα… Αθήνα, 5η Ιουνίου 2022 * Ο Δημήτρης Αλευρομάγειρος είναι Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού
| |||||||||||||
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου