ΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΣΑΛΠΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ:
Επιστολή στον εκδότη: Πολλοί οι άρχοντες, λιγοστοί οι ηγέτες. Καμιά αρχόντισσα στις επάλξεις…
Κύριε διευθυντά,
Θα ήθελα να αναφερθώ ως απάντηση ή ως έναυσμα από παρατηρήσεις επιστολών, που αναφέρονται στις ανησυχίες για την παιδεία και για την ομογένεια γενικά. Θα ήθελα να ξεκινήσω και με τις δικές μου ανησυχίες.
“Πολλοί οι άρχοντες, λιγοστοί οι ηγέτες. Καμιά αρχόντισσα στις επάλξεις”.
Τι σημαίνει αυτό! Σημαίνει απογοήτευση, σημαίνει συρρίκνωση, σημαίνει αφανισμός της ελληνικής γλώσσας μας και της Ομογένειας, όπως μας την παρέδωσαν οι παππούδες και οι γονείς μας.
Όταν, οι πάμπτωχοι, κατατρεγμένοι, φτωχοντυμένοι Έλληνες έφταναν με πλοία ή αποστολές, στα παλιά χρόνια, εδώ στη μεγάλη και φιλόξενη Αμερική, το πρώτο που έκαναν ήταν να χτίσουν σχολεία και εκκλησίες για να διατηρήσουν την γλώσσα και τον ελληνοχριστιανικό μας πολιτισμό. Και το κατόρθωσαν! Τα αποτελέσματα αυτής της επιτυχίας βλέπουμε σήμερα στον πολιτικό, στον οικονομικό, στον επαγγελματικό και τον επιστημονικό τομέα. Οι Έλληνες λοιπόν, έχουν διαπρέψει.
Όλα καλά. Καλοί και οι άρχοντες που φροντίζουν και βοηθούν το Πατριαρχείο μας, που είναι ο φάρος και η βάση της Ορθοδοξίας μας και που τόσο επάξια φυλάσσει σαν κόρη οφθαλμού, ο Σεπτός, διεθνώς αναγνωρισμένος για το έργο του Οικουμενικός μας Πατριάρχης.
Χαίρομαι που υπάρχουν τόσοι καλοί άρχοντες και επιφανείς.
Τί όμως δε γνωρίζουν ή δεν έχουν σκεφτεί όλοι αυτοί οι φορείς; Κατ’ εμέ είναι ότι, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, υπάρχει γενική έλλειψη κατανόησης της ανάγκης να διατηρηθεί η Ελληνική Γλώσσα και τα σχολεία μας, για να προετοιμάσουν τους επόμενους Ορθόδοξους Χριστιανούς και Ελληνομαθείς ομογενείς. Αυτοί που θα τους ετοιμάσουν είναι οι δάσκαλοι και αυτό το μεγάλο έργο των δασκάλων έχει εκτιμηθεί από πολύ λίγους. Καμία εκτίμηση για το έργο των δασκάλων. Οι δάσκαλοι παραμένουν φτωχοί, κατατρεγμένοι και ΑΠΡΟΣΚΑΛΕΣΤΟΙ! Με κρύο, βροχή και χιόνια βρίσκονται σιωπηλοί και αφανείς ήρωες που φυλάττουν τις Θερμοπύλες της φυλής μας.
Που είναι οι αρχηγοί της Ομογένειας; Ελάχιστοι έχουν μείνει και αυτοί είναι απογοητευμένοι ή αποσύρονται μπροστά στη λαίλαπα διαφωνιών, λασπολογίας, αλληλοσπαραγμού, κτλ. Συρρίκνωση στα πάντα.
Μια ελπίδα υπάρχει, ίσως με λίγους που έχουν απομείνει. Αυτοί πρέπει να βρεθούν στην στρογγυλή τράπεζα για να συζητήσουν, την ενδεκάτη ώρα το μέλλον της Ελληνικής Ομογένειας πριν τον τελικό εξαφανισμό.
Έχουν παραμείνει ορισμένοι τους οποίους πολλοί από εμάς γνωρίζουν και που πρέπει με αυτούς τους ορισμένους φορείς και πραγματικούς άρχοντες στην ψυχή, την τσέπη και την καρδιά μαζί με τον πνευματικό μας και άξιο Αρχιεπίσκοπο κ. Ελπιδοφόρο, ας γίνει μια ιστορική συνάντηση για να δούμε τι μπορεί να γίνει.
Αγαπητοί, παρότι δεν ονομάστηκαν ποτέ αρχόντισσες, ωστόσο υπάρχουν καταξιωμένες κυρίες, επιδέξιες και ικανές να προτείνουν, να συμβουλέψουν και να κατευθύνουν ορισμένα πράγματα με τη γνώση και την εμπειρία τους.
Αυτό πρέπει να γίνει ΕΧΘΕΣ και όχι ΑΥΡΙΟ!!!
Σας ευχαριστώ
Στέλλα Κοκόλη, πρόεδρος Ομοσπονδίας Ελλήνων Εκπαιδευτικών Αμερικής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου