Κυριακή 22 Αυγούστου 2021

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

 

ΘΑΝΟΣ ΕΥΗ koukfamily

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΧΡΗΣΗ ΜΑΣΚΑΣ

Posted: 22 Aug 2021 09:00 AM PDT

Γράφει η Μαίρη Καρά

 

    Τραγικές φιγούρες κυκλοφορούν ανάμεσά μας σαν τα πρόβατα που το’ σκασαν από την στάνη… είναι για λύπηση αυτά τα άμοιρα ανθρωπάκια, που ακόμα δεν κατάλαβαν, πως τα χρησιμοποίησαν οι εκτελεστές των επίδοξων επικυρίαρχων του πλανήτη, για να δοκιμάσουν τον βαθμό υποταγής τους.

 

    Τους επέβαλλαν να φορούν ένα μπλε πανί στο πρόσωπο, που το είπαν μάσκα, ενώ η μάσκα είναι αποκριάτικο αξεσουάρ και σκεπάζει μόνο τα μάτια. Ποιος ο λόγος να δεχτούν αυτή την επιβολή από τους πραγματικούς μασκαράδες; Να γίνουν δηλαδή μασκαράδες και οι νομοταγείς πολίτες; Ερώτημα αντί για μάσκα, στους μεν και στους δε, για το κούφιο κεφάλι τους.

 

    Ο καθένας αποφασίζει μόνο για τον εαυτό του και κανένας άλλος δεν αποφασίζει για άλλον, είτε είναι Ηγέτης, είτε άλλη Αρχή. Καμιά δικαιολογία δεν υπάρχει, για να επιβληθεί ιατρική πράξη. Η χρήση μάσκας αποτελεί ιατρική πράξη, που απαιτεί υποχρεωτική πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση και φυσικά να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής.  

 

    Η επιβολή χρήσης μάσκας είναι βασανιστήριο και παράνομη πράξη, όταν επιβάλλεται με βία, με εκβιασμό, με τρομοκράτηση. Μα κι αν με κατάσταση ανάγκης που θέτει την ζωή σε κίνδυνο, την καταστροφή της οικονομίας και της περιουσίας ήταν νόμιμες οι κυβερνητικές αποφάσεις, επιβάλλεται και νομιμοποιείται η Αντί-σταση σ’ αυτές, από τους παθόντες πολίτες.  

 

    Μόνο με Δικαστική εντολή εφαρμόζεται ο περιορισμός που αναφέρει το Σύνταγμα και εφόσον έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Κάθε άλλη ενέργεια είναι αντισυνταγματική, αφού άρει την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων. Δεν μπορεί να επιβληθεί ιατρική πράξη με την δικαιολογία του κοινωνικού συμφέροντος, χωρίς να υπάρχει ενημέρωση του λαού και κυρίως συναίνεση.  

 

    Η συστηματική επιβολή ή απειλή επιβολής βασανιστηρίων, σωματικών ή ψυχικών, αλλαγής τρόπου ζωής, στέρησης της Ελευθερίας, δίωξης των διαφωνούντων και γενικά συστηματική παραβίαση των Θεμελιωδών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αποτελούν ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ και ως τέτοια θα δικαστούν στη νέα Δίκη της Νυνεμβέργης και οι αποφάσεις για τους ενόχους αγγίζουν την ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ.

Αφγανική άνοιξη

Posted: 22 Aug 2021 08:00 AM PDT

Στο Αφγανιστάν, είκοσι χρόνια στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ κυρίως και του ΝΑΤΟ απέτυχαν παταγωδώς.

 

Από τη Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*

 

Οι ΗΠΑ θέλησαν να εκδημοκρατίσουν το Ισλάμ, λες και υπάρχει τέτοια περίπτωση. Ξεκίνησαν με τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και μέσα σε λίγα χρόνια ανέτρεψαν ένα σωρό κυβερνήσεις, προκειμένου να φέρουν τη δημοκρατία. 

 

Τελικά, αυτό που κατάφεραν είναι να αφήσουν ένα χάος στις χώρες όπου επενέβησαν και να επαναφέρουν τους Ταλιμπάν στην εξουσία στο Αφγανιστάν. Αυτό συνέβη, γιατί απλά το Ισλάμ, όπου ο νόμος είναι θρησκευτικός, είναι ασύμβατο με τη δημοκρατία, όπου ο νόμος πηγάζει από θεσμούς και τον άνθρωπο και όχι από το θείο. 

 

Παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα, ο περίπατος των Ταλιμπάν μέχρι την ανακατάληψη της Καμπούλ δείχνει ότι τελικά οι Αφγανοί τούς στηρίζουν. Σε πολλά μέρη τούς υποδέχτηκαν ως απελευθερωτές. Και αυτό είναι λογικό, γιατί οι Ταλιμπάν είναι κομμάτι του λαού, σε αντίθεση με τους ξένους στρατιώτες που, εκτός από ξένοι, είναι και άπιστοι. Όσοι εκπλήσσονται με την επικράτηση των Ταλιμπάν δεν έχουν παρά να δουν πώς ζουν οι αφγανικές κοινότητες στη χώρα μας. 

 

Είμαι βέβαιη πως πολλοί από αυτούς τους πληθυσμούς μια χαρά συμφωνούν με τη σαρία. Η Δύση πιστεύει ανοήτως ότι οι φανατικοί μουσουλμάνοι Αφγανοί, ένας λαός κατά βάση φτωχός και αγράμματος, θα προτιμούσαν τις αμερικανιές από τις δικές τους παραδόσεις. Λαοί, που δεν κατάφεραν μέσα στους αιώνες να ξεπεράσουν κατ’ ελάχιστον τον δικό τους Μεσαίωνα μόνοι τους, θα το έκαναν επειδή έτσι ήθελαν οι δυτικοί. Πόσο αφελής πρέπει να είσαι για να το πιστεύεις αυτό; 

 

Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ πλήρωναν ένα σωρό λεφτά τον κυβερνητικό αφγανικό στρατό για να πολεμά, μέχρι που αυτές βαρέθηκαν να πληρώνουν και οι Αφγανοί βαρέθηκαν να πολεμούν. Οπως φάνηκε, αυτός ο πόλεμος κρατιόταν με τα χίλια ζόρια, στοιχίζοντας ένα σωρό χρήματα στους φορολογουμένους. 

 

Υπάρχει ωστόσο και η άποψη ότι αυτός ο πόλεμος ήταν ένα ωραιότατο πλυντήριο μαύρου χρήματος και πως σημασία δεν είχε να διώξουν τους Ταλιμπάν, αλλά να τους κάνουν πόλεμο. Το γεγονός επίσης ότι οι ροές λαθρομεταναστών αφορούσαν κυρίως Αφγανούς προβληματίζει. Πώς όλοι αυτοί οι πληθυσμοί έβρισκαν τα χρήματα και τον δρόμο για ένα τόσο μεγάλο ταξίδι; 

 

Κανείς δεν υποστηρίζει τους Ταλιμπάν, την τρομοκρατία και τη σαρία. Από την άλλη, όμως, από τότε που οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τις ουτοπικές επιχειρήσεις εκδημοκρατισμού του Ισλάμ, η Ευρώπη, και κυρίως εμείς, έπηξε στους λαθρομετανάστες. 

 

Όσο για την ένταξη όλων αυτών στις δυτικές κοινωνίες, αυτή είναι τόσο εφικτή όσο και η δημοκρατία στο Αφγανιστάν. Πιο πιθανό να γίνουμε εμείς Καμπούλ, που είμαστε ήδη στην Αθήνα, παρά να ενστερνιστούν όλοι αυτοί τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. 

 

*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle 

 

πηγή

Οδοιπορικό στον Ταξιάρχη Μαράθου, Άγραφων Ευρυτανίας.

Posted: 22 Aug 2021 07:00 AM PDT

Φωτογραφίες Γιάννης Κατσέας

Πηγή κειμένου: Δημ. Λουκόπουλος "ΣΤΕΡΕΑ ΕΛΛΑΣ", ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1994, ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ 2007.

 

Βρίσκεται στον Μάραθο (πρώην Μύρεση) στα Άγραφα Ευρυτανίας, σε υψόμετρο 890 μέτρων και είναι η κεντρική Εκκλησία του χωριού που δεσπόζει επιβλητικά στο κέντρο του.  

 

 

Ο Ναός που είναι αφιερωμένος στον Ταξιάρχη Μιχαήλ, είναι βασιλικού ρυθμού, λιθόχτιστος με τρούλο, καθώς και με σχιστόπλακες στη σκεπή.  

 

Κτίστηκε το 1591 από τους άριστους και περίφημους τεχνίτες της εποχής, τον Γεώργιο Γεωργίου και τον Γεώργιο Αναγνώστου, όπως μας μαρτυρεί και η κτητορική επιγραφή στο επάνω μέρος της μπροστινής εσώπορτας:  

 

«Ιστορήθη ο θείος και ευαγής Ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, δια συνδρομής και δαπάνης των Ορθοδόξων Χριστιανών των κατοικούντων εν τη χώρα ταύτη αρχιερατεύοντας του Θεοφιλεστάτου επισκόπου Λιτσάς και Αγράφων Κυρίου Διονυσίου εν έτει 1591. Δια χειρός Γεωργίου Γεωργίου και Γεωργίου Αναγνώστου».  

 

Στο κάτω μέρος της Εκκλησίας υπάρχουν πολεμίστρες προς όλες τις κατευθύνσεις ενώ πραγματικά αριστουργήματα τέχνης είναι οι σπάνιες τοιχογραφίες, οι Εικόνες του Τέμπλου της ιστορημένες κατά το 1771 καθώς και τα ανεκτίμητης αξίας Ιερά κειμήλια του.  

 

Την μεγαλύτερη εντύπωση κάνει στον επισκέπτη η Εικόνα που βρίσκεται στο προσκυνητάρι των "Αγίων Τεσσαράκοντα" και "Ο χορός των Αποστόλων" που κρέμεται στην μέση απ' τον Παντοκράτορα σαν ένα μεγάλο στεφάνι.  

 

Στην Εκκλησία αυτή βαφτίστηκε ο «αετός» των Αγράφων, ο πρωτοκλέφτης Αντώνης Κατσαντώνης από τον καπετάνιο Βασίλη Δίπλα και μάλιστα μέχρι και σήμερα σώζεται και το στασίδι που καθόταν όταν Εκκλησιάζονταν.  

 

Στον προαύλιο χώρο της Εκκλησίας βρίσκεται και ένα μνημείο πεσόντων διαφόρων εποχών αγωνιστών Μαραθιωτών, με πρώτα στη λίστα τα τέσσερα αδέρφια Μακρυγιάννη, τον Αντώνη (Κατσαντώνη), το Γιώργο (Χασιώτη), τον Κώστα (Λεπενιώτη) και την Αικατερίνη.

 

 

Για το κτίσιμο και την Αγιογράφηση του Ναού του Ταξιάρχη η παράδοση που διασώζεται ακόμη αναφέρει ότι κάποιος Μυρεσιώτης ονόματι Γιάννης Αναγνωστόπουλος ζούσε το 1550 στη Βενετία, αναζητώντας μία καλύτερη τύχη.  

 

Μια νύχτα στον ύπνο του, παρουσιάζεται κάποιος άγνωστος και του λέει: “γύρνα στην Πατρίδα σου, εκεί θα γίνεις πλούσιος. Άκουσέ με και θα με θυμηθείς”.  

 

Όταν ξύπνησε και θυμήθηκε το όνειρο δεν το πέρασε για σπουδαίο ή σημαδιακό.  

 

Πέρασαν έτσι κάμποσες μέρες και μια βραδιά βλέπει και πάλι το ίδιο άτομο στον ύπνο του, έτσι όταν ξύπνησε και θυμήθηκε πως είδε τον ίδιο άνθρωπο κι αυτή τη φορά, κατάλαβε πως δεν ήταν αστείο.  

 

Τότε αποφάσισε να αφήσει τα ξένα και να γυρίσει στην Πατρίδα του.  

Ήταν φτωχός, πάμφτωχος, μεροκαματιάρης.  

Μια μέρα τον πήρε κάποιος χωριανός, εργάτη στο χωράφι του.  

 

Εργάστηκε όλη την ημέρα και το βράδυ γύρισε στο χωριό φορτωμένος στην πλάτη (ζαλίγκα) ένα σακί καλαμπόκι που του έδωσε για αμοιβή ο γεωργός.  

 

Όταν έφτασε στην άκρη του χωριού, βρήκε μια πέτρα, εκεί που τώρα είναι το ερείπιο του Αγίου Νικολάου, ακούμπησε το φορτίο στο απίθωμα (όπως λέγεται στη γλώσσα των Αγραφιωτών) για να ξεκουραστεί. Σε λίγο συνέχισε το δρόμο του μέχρι να φθάσει στην καλύβα του.  

Κατακουρασμένος από τον κάματο της ημέρας είδε όνειρο.  

 

 

Πάλι ο ίδιος άνθρωπος που έβλεπε και στη Βενετία και του λέει: «Σήκω να πας εκεί π’ ακούμπησες ψες βράδυ το σακί σου. Κύλησε την πέτρα και πρόσεξε από κάτω!».  

Έτσι και έκανε.  

 

Ξερίζωσε από τη θέση της την κοτρώνα και την παραμέρισε. Κοιτάζει από κάτω, τι να δει! Τρία πιθάρια γεμάτα φλουριά.  

 

Σε κανέναν δεν είπε τίποτα, μονάχα στη γυναίκα του, η χαρά του ήτανε απερίγραπτη και η απορία του μεγάλη για το ποιος ήταν εκείνος ο νέος που φάνηκε τόσες φορές στον ύπνο του!

 

Ένα Σαββατόβραδο πήγε στην Εκκλησία για ν’ ανάψει ένα κερί. Τότε δεν ήταν ακόμα η μεγάλη Εκκλησία, παρά ένα μικρό Εκκλησάκι του Ταξιάρχη. Καθώς μπήκε, έδωσε λεφτά και πήρε ένα κερί που το άναψε στο μανουάλι και έκανε το σταυρό του.  

 

Τα μάτια του έπεσαν στην Εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Μόλις τον αντίκρισε, πήγε ο νους του σε κείνον το νέο που είδε τόσες φορές στον ύπνο του. Κατάλαβε τότε πως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ήταν ο σωτήρας του.   

 

Κάλεσε μαστόρους και τους έβαλε να κόψουν θεμέλια. Τα πήγαινε όμως τα πράγματα προσεκτικά μη τυχών και καταλάβουν οι χωριανοί του τίποτα και τον έτρωγαν από το φθόνο. Άρχισαν να απορούν πως ένας πάμφτωχος κτίζει Εκκλησία μεγάλη. Η κατηγορία ήρθε.  

 

Τον κατηγόρησαν ότι έφτιαχνε κίβδηλα νομίσματα. Πήγαν και τον ανέφεραν κιόλας. Η κατηγορία ήταν σοβαρή. Έφτασε και στ’ αυτιά του Σουλτάν Σελήμ του Β’. Έκανε ένα φιρμάνι και το κάλεσε στην πόλη. Τα ΄χασε ο άνθρωπος.

 

Που να βρει το θάρρος να παρουσιαστεί στο βασιλιά! Αγόρασε ένα πανέρι, το γέμισε με χαρτιά, το έβαλε στο κεφάλι του κι άναψε φωτιά στα χαρτιά. Έφερε μια γύρα στο παλάτι την άλλη μέρα τα ίδια πάλι. Δυο – τρεις μέρες γύριζε από μια βόλτα.

 

Όσοι τον είδαν τον πέρασαν για παλαβό. Από στόμα σε στόμα πήγε και το χαμπέρι στο Σουλτάνο. Δεν παραδέχτηκε όμως αυτός πως ο άνθρωπος ήταν τρελός. Κάποια άλλη φωτιά καίει στο κεφάλι του κακομοίρη! Είπε, αλλά φέρτε τον εδώ. Τον παρουσίασαν. Έγινε δηλαδή αυτό που ήθελε.  

 

Μόλις τον είδε, τον ρώτησε το ένα το άλλο. Κείνος απαντούσε και με τρόπο ήρθε και στο ψητό.  

 

Την κατηγορία που του έπλεξαν οι χωριανοί του. «Γω, λέει, βασιλιά μου δεν είμαι ένοχος, αδίκως με κατηγορούν. Να τα γρόσια που έχω, δεν είναι κάλπικα». Αλήθεια έλεγε. Το είδε με τα μάτια του ο Σουλτάνος πως τα νομίσματα ήταν γνήσια.  

 

Πήρε το θάρρος ο άνθρωπος τότε. Ζήτησε φιρμάνι από το Σουλτάνο να χτίσει ελεύθερα την Εκκλησία του χωριού του. Ο Σουλτάνος του το έδωκε. Του είπε μάλιστα: «Πάρε Γιάννη το φιρμάνι θα κάμω και το παιδί σου Παπά, αλλά σε παρακαλώ να μνημονεύεις και μένα στην Εκκλησία σου».  

 

Γύρισε ο Γιάννης στη Μύρεση με το φιρμάνι στο χέρι, έχτισε και στόλισε την Εκκλησία. Κανείς δεν τόλμησε πια να την πειράξει.  

 

Λένε πως αυτός γυρίζοντας από την πόλη έφερε μαζί του και τον καλύτερο Αγιογράφο. Αυτός έχοντας στο νου τα καλύτερα σχέδια από τις Εκκλησίες της Πόλης ζωγράφισε και την Εκκλησία της Μύρεσης όπως τη βλέπουμε σήμερα.  

 

Βέβαια η παράδοση δεν συμφωνεί με την πραγματική ιστορία περί της ζωγραφιάς της περίφημης αυτής Εκκλησίας. Η επιγραφή που είδαμε μας λέει πως δαπάνησαν όλοι οι Χριστιανοί της «χώρας» για να «ιστορηθεί» ο «ευαγής Ναός». Η παράδοση μας το λέει διαφορετικά. Σε ποια από τις δύο πηγές βρίσκεται η αλήθεια είναι ολοφάνερο. Και όμως η φαντασία μας πάει με το μέρος της παράδοσης.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ

Posted: 22 Aug 2021 06:00 AM PDT

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

 

Είχα προσφάτως την ευκαιρία να επισκεφθώ την Κεντρική Μακεδονία και να ακολουθήσω τα μονοπάτια των Μακεδονομάχων. Σήμερα που τα Σκόπια μας χλευάζουν παραβιάζοντας την – ούτως ή άλλως κακή – Συμφωνία των Πρεσπών, καλό είναι να θυμηθούμε ορισμένες από τις ηρωικές μορφές των αγωνιστών του 1903- 1908. Τότε που οι εντόπιοι Μακεδόνες και οι εθελοντές από την ελεύθερη Ελλάδα αντιμετώπισαν τους Τούρκους κατακτητές και τους Βουλγάρους κομιτατζήδες και διαφύλαξαν την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

 

Ξεκινούμε από το Πλατύ. Και τότε και τώρα σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος. Στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα ήταν το σημείο επιβιβάσεως ανθρώπων και ανταλλαγής μηνυμάτων από και προς τη Θεσσαλονίκη. Εκεί, στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, οι Έλληνες Πρόξενοι σε συνεργασία με την Εκκλησία οργάνωναν τις αποστολές και κρατούσαν φυλαγμένα τα Μυστικά του Βάλτου.  

 

Ο Βάλτος, τον οποίο περιγράφει γλαφυρά η Πηνελόπη Δέλτα, ήταν η Λίμνη των Γιαννιτσών. Σήμερα έχει αποξηρανθεί και είναι μία εύφορη πεδιάδα. Από την ιστορική Μονή Παναγίας Δοβρά στη Βέροια βλέπουμε τον κάμπο που ήταν κάποτε λίμνη. Τα χωριά που ήταν τότε παραλίμνια σήμερα καλλιεργούν την εύφορη πεδιάδα. Από την εποχή του Βάλτου έχει μείνει και το όνομα του χωριού Νησί. Τότε ήταν νησί μέσα στα καλάμια, εκεί που πολεμούσε ο Καπετάν Άγρας. Τώρα είναι ένα πεδινό χωριό.  

 

Η Νάουσα, γνωστή και από το Ολοκαύτωμα του 1822, υπήρξε η πόλη που φιλοξένησε τον Άγρα, δηλαδή τον Σαράντο Αγαπηνό, Ανθυπολοχαγό από τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. Μετά από μάχες μέσα στη βαλτώδη λίμνη τραυματίσθηκε στο χέρι. Τον περιέθαλψαν Ναουσαίοι γιατροί και έμποροι. Εδώ του έστειλε το ύπουλο μήνυμα για συνάντηση η ομάδα των δολίων κομιτατζήδων Ζλατάν και Κασάπτσε. Πήρε τον Ναουσαίο φίλο του Αντώνη Μίγγα και πήγαν λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Νάουσα.  

 

Από τη Νάουσα μέχρι την Έδεσσα ακολουθούμε νοερά τα βήματα των δύο αιχμαλωτισθέντων Μακεδονομάχων. Οι Βούλγαροι δεν τους ήθελαν για καλό. Τους έδεσαν και τους περιέφεραν στα χωριά χτυπώντας και βρίζοντας. Ο Άγρας δεν ήταν αφελής. Αλλά πήγε στη συνάντηση με την ελπίδα να φέρει τους δύο κομιτατζήδες στην αγκαλιά του Πατριαρχείου και του Ελληνισμού.  

 

Τους κρέμασαν σε μία καρυδιά, δίπλα στο χωριό που σήμερα φέρει το όνομα Καρυδιά. Ήταν η 7η Ιουνίου 1907. Οι γυναίκες των γειτονικών χωριών τους έθαψαν αρχικά στο σημερινό χωριό Άγρας. Ονομάσθηκε έτσι εις μνήμη του Καπετάν Άγρα. Στο χωριό βλέπουμε και σήμερα τον τόπο της αρχικής ταφής δίπλα από τον Ναό του Αγίου Δημητρίου. Το 1961 τα οστά των ηρώων μεταφέρθηκαν στον τόπο της θυσίας.  

 

Δίπλα στην καρυδιά όπου απαγχονίσθηκαν ο Άγρας και ο Μίγγας έχουν ανεγερθεί οι προτομές τους και ένα εκκλησάκι προς τιμήν όλων των Νεομαρτύρων.  

 

Προπύργιο του Ελληνισμού οι Πρόμαχοι Αριδαίας με το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Ιλαρίωνος.  

 

Από την Αριδαία πηγαίνουμε προς το Πάικο Όρος. Κοντά στα σύνορα με τα Σκόπια βρίσκουμε το ανδρικό μοναστήρι του Αρχαγγέλου (Όσσιανης) και το ομώνυμο χωριό. Η Μονή κάηκε επί Τουρκοκρατίας από εξισλαμισμένους της περιοχής. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα φιλοξένησε τον Υπολοχαγό Μιχαήλ Αναγνωστάκο ή Καπετάν Ματαπά- από τη Χαριά Μάνης- ο οποίος είχε ντυθεί καλόγερος για να μην αναγνωρίζεται!  

 

Ας μιλήσουμε στα παιδιά μας για τους Μακεδονομάχους!  

 

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 21.8.2021  

 

φωτογραφία: Καπετάν Άγρας (Σαράντος Αγαπηνός)

πηγή

Κώστας Γρίβας, Ο άξονας Τουρκίας - Πακιστάν και το εθνικό ζήτημα του μεταναστευτικού (ηχητικό)

Posted: 22 Aug 2021 05:00 AM PDT

από το κανάλι Μια σταλιά ιστορία και επικαιρότητα 

 

Για ταπεινωτική αποχώρηση των Αμερικανών από το Αγφανιστάν και για το τέλος του περιβόητου πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία έκανε λόγο μιλώντας στον Focus FM 103.6 και στην δημοσιογράφο Δέσποινα Μποτίτση ο Αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Γρίβας. «Είναι η κορύφωση μιας σειράς αποτυχιών, λανθασμένων ενεργειών και παρανοϊκών αναγνώσεων της διεθνούς πραγματικότητας από πλευράς ΗΠΑ» είπε χαρακτηριστικά. 

 

Ο καθηγητής τονίζει τον ρόλο που θα επιδιώξουν να παίξουν δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ρωσία ενώ παράλληλα μιλάει για την σχέση Πακιστάν και Τουρκίας που πρέπει να απασχολήσει την Ελληνική διπλωματία μιας και σχηματίζεται ένας άξονας που είναι προβληματικός για τα Ελληνικά συμφέροντα “Θα πρέπει οι Έλληνες ιθύνοντες, να αντιληφθούν την πραγματικότητα, θα πρέπει να έχουμε μια ρεαλιστική πολιτική ότι δηλ δεν μπορούμε να ξαναζήσουμε ένα νέο 2015 γιατί θα τεθεί σε κίνδυνο ολόκληρη η Ελλάδα πλέον” τόνισε αναφερόμενος στις τεράστιες ροές Αφγανών που αναμένονται στη χώρα μας.

 

“Αντιμετωπίζουμε όχι απλά ένα κίνδυνο, είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχει αντιμετωπίσει ποτέ ο ελληνισμός. Θεωρώ δεδομένο πως όλο αυτό θα το χρησιμοποιήσει εναντίον μας η Τουρκία στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που συνεχίζει. Η Ελλάδα έχει φτάσει στην κορύφωση των δυνατοτήτων της να δεχτεί ανθρώπους από άλλες χώρες.

Νέα σχολική χρονιά; Τα "όπλα", στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…

Posted: 22 Aug 2021 04:00 AM PDT

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

 

Η πιο άχαρη σχολική χρονιά πλησιάζει. Είναι η πρώτη φορά, μετά από τρεις δεκαετίες διδασκαλίας, που νιώθω, και πολλοί συνάδελφοι το συμμερίζονται, αγωνία, ακεφιά, «ακηδία» θα την ονόμαζα, χρησιμοποιώντας μια λέξη της νηπτικής θεολογίας. ( Η λέξη ακηδία παράγεται από το άλφα το στερητικό και το ρήμα κήδω-κήδομαι, που σημαίνει φροντίζω, μεριμνώ. Από δω και ο κηδεμών και η κηδεία. Ακηδία σημαίνει αμέλεια, αφροντισία. Κατά την «Κλίμακα» του αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου, «ακηδία εστί πάρεσις ψυχής και νοός έκλυσις, ολιγωρία ασκήσεως, μίσος του επαγγέλματος…». Δηλαδή, παράλυση της ψυχής και ατονία του νου, αδιαφορία για την άσκηση και μίσος για τις υποσχέσεις που έδωσες…).

 

Από την μια το πυρίκαυστο καλοκαίρι. Οι φωτιές που «μαύρισαν» και τον τόπο και τις ψυχές μας. Μόνο αυτό έλειπε εν μέσω της φοβερής οικονομικής κρίσης. Και η καταστροφή χτυπάει και πονά τον απλό λαό, που το μέλλον του έγινε τέφρα και αποκαϊδια...  

 

Από την άλλη η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Τα σκοτάδια του Ισλάμ, ξεχύνονται και πάλι προς την Δύση. Είναι τρομερό. Ό,τι κακό συμβεί στην Ασία, στις χώρες του Μωαμεθανισμού, θα ξεβραστούν οι χειρότερες συνέπειές του στην πατρίδα μας. Αλληλοσκοτώνονται οι Αφγανοί, λιανίζουν οι Ταλιμπάν τους αντιφρονούντες; Τρέμει η Ελλάς. Διαλύουν οι Αμερικανοί το Ιράκ ή την Συρία; Πανικός στην χώρα μας; (Πληρώνουμε την «εξαγωγή δημοκρατίας» των ΗΠΑ και των προθύμων παρακεντέδων τους. Αυτοί εξάγουν δημοκρατία και ερείπια και εμείς εισάγουμε λαθρομετανάστες και ισλαμικά γκέτο. Στην παρούσα συγκυρία προθυμοποιήθηκαν οι Αλβανοί και οι Σκοπιανοί να φιλοξενήσουν Αφγανούς. Οι καημένοι… ας ρωτούσαν τους Έλληνες πολιτικούς!! Διαπρέπουν στον τομέα αυτό. Τόσες δεκαετίες υποτέλεια, προστασία και εξάρτηση, εντολοδόχοι των «Δυνάμεων» - με το αζημίωτο- αλλά η πατρίδα «πικραμένη, εντροπαλή», στο τελευταίο σκαλί. Δεν έμαθαν ότι τα αφεντικά τους γλοιώδεις δούλους πρώτα μαστιγώνουν και ταπεινώνουν. Με κάτι τέτοια εμετικά προσκυνήματα στους Αμερικανούς, παίρνουμε θάρρος και γελάει το αχείλι μας, αν και με τους Αλβανούς υπάρχει φόβος για την ελληνική μειονότητα).  

 

Και αυτό το κακό, η λαθρομετανάστευση, θα συνεχιστεί. Ξηρασίες, ανομβρίες, πείνες και ασθένειες, πόλεμοι, συμβάντα που ωθούν σε μετακινήσεις λαών, θα πολιορκούν πρωτίστως την χώρα μας. Άλλοι κατηγορούν την γεωγραφία ή την ιστορία, άλλοι την Τουρκία ή την λεγόμενη ευφημιστικώς ΕΕ. Τις πταίει; «Οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος έπλασαν τα ερείπια», που θα έλεγε και ο Παπαδιαμάντης. Θα το πω πολύ απλά. Αν ήμουν αφγανός ή πακιστανός θα προσπαθούσα να φτάσω στην πιο ανοιχτή, μακροθυμούσα και γενναιόδωρη χώρα της Ευρώπης. Στην χώρα που προσφέρει, δωρεάν, φως, νερό, τηλέφωνο, κλιματιστικό, επιδόματα και μια στρατιά χρήσιμων ηλιθίων- που αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί – οι οποίοι προστατεύουν τους μωαμεθανούς εποίκους από τον ρατσισμό των κακόψυχων, «ελληναράδων» γηγενών. Και θα περνούσα τα σύνορα, σίγουρα κάποια στιγμή… Το ότι ακυρώθηκε η επανάσταση του Εικοσιένα, αυτό ουδόλως ενδιαφέρει, γιατί μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων, ανατράφηκε μπουκωμένη από τα δηλητήρια της αφιλοπατρίας και του αντιχριστιανισμού. Και είναι τόσοι πολλοί οι αφασιακοί Βαλκάνιοι που κατοικούν στην Ελλάδα, ώστε εκπροσωπούνται και από κόμματα εξουσίας. Φευ!!  

 

Ας επανέλθω στην νέα σχολική χρονιά. Τι μας περιμένει, αν περάσουμε βεβαίως τα μπλόκα;  

 

Πάλι μάσκες και κρυμμένα πρόσωπα ό,τι χειρότερο για σχολική αίθουσα, που μοιάζει με χειρουργικό θάλαμο. Και να επικρέμεται και η καραντίνα. Ίσως δεν έχουμε αντιληφθεί πόση ζημιά έγινε τα δύο προηγούμενα χρόνια με την καθήλωση μικρών παιδιών μπροστά από τον υπολογιστή. Ο εθισμός, ύπουλα και αθόρυβα, εισχώρησε στις ψυχές των άγουρων παιδιών. Η «ψηφιακός εαυτός» τούς είναι πολύ πιο ευχάριστος από τον «πραγματικό εαυτό». Το διαδίκτυο λειτουργεί όπως ακριβώς τα ναρκωτικά. Ο ανώριμος χρήστης αισθάνεται κυρίαρχος του κόσμου, γι’ αυτό και σύμφωνα με έρευνες οι ηθικές αναστολές όσων το χρησιμοποιούν αμβλύνονται. (Ρώτησα κάποιους μαθητές μου το εξής απλό: Αυτά που βλέπετε στο διαδίκτυο, θα μπορούσατε να τα δείτε με τους γονείς σας παρέα; Απάντηση; Αμηχανία και ένοχα βλέμματα). Η δε μελέτη, το αναντικατάστατο θεμέλιο της γερής παιδείας, είναι πια το καθημερινό βάσανο των οικογενειών. Ψάχνουν οι γονείς χίλιους τρόπους μήπως και φιλοτιμήσουν τα παιδιά τους και στρωθούν στο διάβασμα. Μόνο μία είναι η απάντηση: «Παράδειγμα τοις τέκνοις παρέχειν». (άγιος Χρυσόστομος).  

 

Από φέτος, μετά βαϊων και κλάδων, εγκαινιάζεται η αξιολόγηση. Πολύς θόρυβος για το τίποτε. Τυπική διαδικασία θα καταντήσει. Αξιολόγηση αυστηρή-πέλεκυς πρέπει να πέσει- απαιτείται στις πανεπιστημιακές σχολές, ιδίως σ’ αυτές που σπουδάζουν οι εκπαιδευτικοί. Να ξεριζωθούν όλα τα εθνομηδενιστικά, νεοσταλινικά απολειφάδια, που μαγαρίζουν, που μολύνουν με τα ανθελληνικά τους δηλητήρια, εδώ και δεκαετίες τους αυριανούς δασκάλους και καθηγητές. Μόνο έτσι θα ανασάνει η παιδεία. Γι’ αυτό και πρέπει να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου θα κληθούν να διδάξουν άνθρωποι που έχουν ιθαγένεια ελληνική και πραγματική επιστημονική κατάρτιση και όχι κομματικά διαπιστευτήρια, που ισοπεδώνουν διδακτορικά και περγαμηνές αξιοζήλευτες στην αλλοδαπή.  

 

Άλλη… ιλιγγιώδης καινοτομία, έτσι εξαγγέλθηκε, είναι το πολλαπλό βιβλίο. Κάποιος που δεν γνωρίζει, θα υποθέσει ότι μπορώ εγώ ο δάσκαλος, να διδάξω φέτος, για παράδειγμα, κείμενα από παλαιότερα ανθολόγια ή να προσφύγω στους άριστους του ελληνικού λόγου από την αρχαιότητα ως σήμερα. Καλό και άγιο αυτό. (Προσωπικώς το πράττω εδώ και χρόνια). Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Θα υπάρχει το Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων, τα εγκεκριμένα δηλαδή από το υπουργείο βιβλία και από αυτά θα διδάσκεις. Και έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης… Ξέρουμε τι βιβλία θα εγκρίνει το νεοταξικό υπουργείο. Θα δουν πολλά τα μάτια μας…  

 

Και βέβαια από φέτος, αυτό κι αν προκαλεί καύχηση και υπερηφάνεια στον λαό μας, εισάγεται και η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, από το νηπιαγωγείο κιόλας. Το διαβάζεις και μονολογείς; Αυτό ήταν. Λύθηκε το πρόβλημα της παιδείας. Θα ισορροπήσουν οι οικογένειες. Ο άνεργος πατέρας ή αναγκεμένη μητέρα, θα βρει παρηγοριά και ελπίδα όταν τα βλαστάρια τους, 5 ή 6 ετών, θα τους ιστορούν την σεξουαλική διαδικασία. Πώς και δεν το σκέφτηκαν εδώ και αιώνες οι μεγάλοι δάσκαλοι και επιστήμονες; Ιδού η απορία… Νέα σχολική χρονιά; Τα "όπλα", στις επάλξεις και αγώνες για την ελληνική παιδεία…  

 

Δημήτρης Νατσιός  

δάσκαλος-Κιλκίς

«Εγώ ο ανεμβολίαστος, ανένταχτος, ψεκασμένος υγειονομικός»

Posted: 22 Aug 2021 03:00 AM PDT

Για να συστηθώ λοιπόν με όλους τους συμπολίτες μου, είμαι ο υγιής, απομονωμένος, ανένταχτος, περιθωριοποιημένος, αποκλεισμένος απειλημένος, εκβιασμένος και υπό αναστολή υγιής «λεπρός» ανεμβολίαστος υγειονομικός. Ηρθε η ώρα να σε παρακαλέσω να έρθεις μαζί μου, να σταθείς δίπλα μου κι ας μη με αγγίξεις.

 

Εσύ που νόσησες ή νοσηλεύτηκες και σε φρόντισα χωρίς ρατσισμό (όσον αφορά τον διαχωρισμό νόσου μολυσματικής ή όχι) με μεγάλη αυταπάρνηση ανιδιοτέλεια και ηθική.

Εσένα που μετέφερα αγκαλιά στο ασθενοφόρο, εσένα που φρόντισα την προσωπική σου υγιεινή, που σου έδωσα νερό να πιεις, που σε εξέτασα, σε διασωλήνωσα, που άγγιξα όλο το μολυσματικό σου ιικό φορτίο, εσένα που θεράπευσα. Εσένα που δεν κατάφερα να σώσω τον συγγενή σου, αλλά ήμουν κοντά του μέχρι τέλους να ξενυχτάω στο προσκέφαλό του, να ψάχνω επιστημονικά τον δρόμο για τη σωτήρια του, να προσεύχομαι για τη ζωή του.

 

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ, συμπολίτη μου, ότι μέχρι τον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ’21 δεν είχαμε εμβόλια. Ημουν καθημερινά μάχιμος στον αγώνα της 1ης γραμμής. Και ναι! Φοβήθηκα τη νόσο, τον θάνατο, την απομόνωση, τον κοινωνικό αποκλεισμό (που έζησα εγώ και η οικογένειά μου) επειδή ήμουν υγειονομικός. Επρεπε να δώσω αγώνα μέσα μου. Η μάχη ήταν συνειδησιακή, σωματική, ηθική. Επρεπε να κερδίσω τον φόβο μου για να μπορώ να σε βοηθήσω, να είμαι κοντά σου από όποια θέση κι αν βρισκόμουν. Και τα κατάφερα. Πάλεψα με την αγωνία μου, με τη σωματική μου κούραση, με την ίδια την ψυχή μου, έχοντας έλλειψη αέρα από τις πολλές ώρες χρήσης της μάσκας, από την οσμή της νόσου και της αίσθησης του αβάσταχτου θανάτου μπροστά στα μάτια μου. Δεν λιγοψύχησα, δεν λιποτάκτησα, δεν το έβαλα στα πόδια αφήνοντας το μέτωπο της μάχης ακάλυπτο. Δεν βγήκα σε αναστολή ούτε σε αναρρωτική άδεια. Εμεινα δίπλα σου και κέρδισα τη μάχη. Αφιερώθηκα σε σένα ψυχή τε και σώματι. Ισως με κόλλησες και νόσησα, ίσως να πέθανα κιόλας. Ισως, πάλι, να μην αρρώστησα ποτέ. 

 

ΟΜΩΣ ΠΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ. Πάει καιρός από τότε που πάλεψα να προασπιστώ την υγεία σου και την υγεία όλων. Βλέπεις; Βγήκα ζωντανός και δυνατός. Θυμάσαι τα Χριστούγεννα, αγαπημένε μου συμπολίτη, που με χειροκροτούσες από τα μπαλκόνια; Μου έδινες τόσο κουράγιο να συνεχίσω τον ανηφορικό δρόμο; Μη με εγκαταλείπεις τώρα που με αναγκάζουν να παραιτηθώ. 

 

Σε χρειάζομαι κοντά μου, εμβολιασμένε και ανεμβολίαστε συμπολίτη. Εγώ ο βράχος o υγειονομικός περνάω δύσκολες ώρες και μαζί και η οικογένειά μου. Με υποχρεώνουν σε εμβολιασμό και, επειδή αρνούμαι, με βγάζουν σε αναστολή, μου κλείνουν το ιατρείο, με διώχνουν από την κλινική, από το ΕΚΑΒ, από την καθαριότητα, από το μαγειρείο. Σε χρειάζομαι κοντά μου και, όσες ιδιότητες κι αν επικαλεστώ, είμαι ο ίδιος. Ο ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΣ. 

 

Κι εσένα, δάσκαλε, κι εσένα, καθηγητά, πανεπιστημιακέ, που με δίδαξες να ‘μαι ερευνητής γνώστης, δυνατός, ατρόμητος, ηθικός, δίκαιος, πιστός στον όρκο του Ιπποκράτη, να σέβομαι τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους κανόνες της ιατρικής δεοντολογίας, ώστε να μην προβώ ποτέ σε ιατρική πράξη χωρίς τη συγκατάθεση του ασθενούς μου. ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ. 

 

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να επιβάλλεται η υποχρεωτικότητα εμβολιασμού, ενάντια σε κάθε νομοθετική πράξη και επιπλέον με άγνοια, προχειρότητα, αντιεπιστημονικότητα, ανηθικότητα, προσβάλλοντας κάθε νόμο προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μου. Εσύ, συνάδελφε, νοσηλευτή, γιατρέ, τραυματιοφορέα, ακτινολόγε, διοικητικέ, ασθενή μου, συμπολίτη μου, εμβολιασμένε κι ανεμβολίαστε, συμπαραστάσου με. Οταν νόσησα, μου στάθηκες και δούλευες για δύο. Οταν εσύ αρρώστησες, ανέλαβα και για τους δύο. Μην αφήσεις τώρα τη διάσπαρτη διχόνοια να μας χωρίσει σε στρατόπεδα μίσους ούτε να ζω υγιής σε μια σύγχρονη Σπιναλόγκα. Εσύ φοβάσαι τη νόσο ή έχεις προβλήματα υγείας και σέβομαι την απόφασή σου. Εγώ φοβάμαι το εμβόλιο γιατί έχω περάσει θρόμβωση, μυοκαρδιοπάθεια ή δεν έχω τίποτα. Απλώς αρνούμαι την υποχρεωτικότητα οποιασδήποτε ιατρικής πράξης. 

 

ΔΕΝ ΣΥΓΚΑΤΑΤΕΙΘΕΜΑΙ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΩ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ. Διότι, βάσει του νόμου 2462/1997 ΦΕΚ (υπερσυνταγματικο) 25α/26-02-1997, καθένας αποφασίζει μόνος του για τον εαυτό του και καμία συλλογική, κοινοτική συμφωνία ή συγκατάθεση ενός ηγέτη κοινότητας ή άλλης Αρχής αντικαθιστά τη συγκατάθεση του ενημερωμένου ατόμου! Ξέρω πως εμένα θα με τιμωρήσουν. Με απειλούν με πειθαρχικά συμβούλια είτε επειδή αρνούμαι να εμβολιαστώ είτε γιατί αναφέρω τις παρενέργειες των εμβολίων που παρουσιάστηκαν στους ασθενείς μου. Λες και μόνο οι δικοί μου ασθενείς έχουν παρενέργειες. Ισως πάθανε οξεία τύφλωση, κώφωση και ιδεοψυχαναγκαστικη διαταραχή. Αλλά, εάν τιμωρηθούν ή απωθηθούν υγειονομικοί, σωστότερο θα ήταν να φύγουν αυτοί που αρνήθηκαν να δουν εμπύρετο ασθενή εν μέσω πανδημίας (με ή χωρίς Covid). Αυτοί που διαχώρισαν και ρατσιστικοποίησαν τις οποιεσδήποτε λοιμώξεις. Οι λιποτάκτες του μετώπου και οι καταπατητές του όρκου τους. ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ. 

 

Εύγε στους μπερδεμένους εγκεφάλους που δημιούργησε ο φόβος ή όποιο άλλο κίνητρο υπάρχει που δεν γνωρίζουμε. Εδώ και χρόνια έχουμε δει ανθρώπους να πεθαίνουν γιατί αρνήθηκαν ιατρικές πράξεις (μεταγγίσεις, αφαιμάξεις, χημειοθεραπείες, στεφανιογραφίες κ.λπ) πιθανώς και λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. Εδώ μιλάμε για επιβολή ιατρικής πράξης σε υγιείς. Δηλαδή, αν αλλάξουμε θρησκευτικές πεποιθήσεις, θα απαλλαχτούμε από την υποχρεωτικότητα; Ακόμη και η Ορθόδοξη Εκκλησία μου με πιέζει κάνοντας εμβολιαστική εκστρατεία στον πρωινό κυριακάτικο λόγο του ΘΕΟΥ. 

 

Σύντομα όμως θα καταρριφθεί το εμβολιαστικό τους αφήγημα. Δεν θα αλλαξοπιστήσω. Δεν τυφλώθηκα. Και ο Θεός μού δείχνει τον δρόμο, τον οποίο όλοι σε λίγο θα αναγκαστούν να ακολουθήσουν. Τώρα είμαστε εμείς απελπισμένοι, ψάχνοντας νομική κάλυψη για να αγκιστρωθούμε. Εύχομαι να μην είναι εκείνοι σύντομα στη θέση μας. 

 

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΕΞΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΡΡΙΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. 

 

1. Αποδεικνύεται βάσει των στοιχείων του ΕΟΔΥ ότι οι εμβολιασμένοι και νοσούν και διασπείρουν και πεθαίνουν. Αρα το αρχικό αίτημα της κυβέρνησης για διασφάλιση της δημόσιας υγείας δεν ισχύει πια, αν αναλογιστούμε ότι εμείς κάνουμε rapid tests, φοράμε μάσκες και ξέρουμε πότε είμαστε ακόμη και ασυμπτωματικοί, ενώ οι εμβολιασμένοι μεταφέρουν τη νόσο σε όλους κι ας έχουν freedom pass, TO OΠΟΙΟ ΟΜΩΣ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ. Οι ευπαθείς ομάδες και οι υγειονομικοί θα αναγκαστούν να επανεμβολιαστούν. Ετσι αυθαιρέτως, αντιεπιστημονικώς και χωρίς μελέτες ασφάλειας – αποτελεσματικότητας. 

 

2. Οι νοσήσαντες ανεμβολίαστοι και οι άνθρωποι που χωρίς να νοσήσουν έχουν αντισώματα έναντι του Covid (ακόμη κι αν το νούμερο αυτό είναι μικρό) έχουν την επίκτητη ανοσία διεγερμένη, με τα λεμφοκύτταρα μνήμης να καραδοκούν τον εχθρό και να αντεπεξέλθουν σε κάθε είδους μετάλλαξη του ιού (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ). Ο οργανισμός φαρμάκων αναφέρει στην ιστοσελίδα του ότι δεν υπάρχουν αρκετά συμπεράσματα για τη χρήση εμβολίου mRNA ΣΕ ΑΝΑΡΡΩΣΑΝΤΕΣ ΑΠΟ ΚΟΡΟΝΟΪΟ. Αρα εμβολιάζετε την πολυπόθητη αποδεδειγμένη αγέλη αυτοβούλως, που μόνο παρενέργειες εγκυμονεί πάρα όφελος. 

 

3. Οι γιατροί των καναλιών (που δεν ξέρουμε πόσες ώρες φοράνε στολή και μάσκα με 40 βαθμούς Κελσίου) αμφισβητούν λοιπόν την επίκτητη χημική και κυτταρική ανοσία, καθώς και την ύπαρξη β λεμφοκυττάρων μνήμης, τα όποια διδαχτήκαμε στα πρώτα έτη της Ιατρικής. Πόσα αξιώματα θα καταρρίψετε πια; 

 

4. Γιατί τόσο πάθος και μένος εμβολιασμού στους νέους, στους φοιτητές, στους μαθητές, στα παιδιά; Εφόσον έχουν εμβολιαστεί οι ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας και κάθε οικογένειας; Παγκόσμιες μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά έχουν μηδαμινή θνησιμότητα από τον ιό, ενώ η θνητότητα από Covid παραμένει κατά μέσο όρο 79 έτη, με 80 στις 100 να έχουν σοβαρές συννοσηρότητες. Αυτό σημαίνει ότι αυτοακυρώνεστε μόνοι σας και αποδεικνύετε την έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης στην εμβολιαστική κάλυψη. Και καλά κάνετε, διότι αποδώσατε λάθος ελευθερίες διακίνησης των εμβολιασμένων οι οποίοι είναι πυρηνική βόμβα μετάδοσης του ιού. Τη μετάλλαξη Δέλτα, που είναι πιο μολυσματική μεν, αλλά λιγότερο θανατηφόρα, καθώς και τη μετάλλαξη Ε, Ζ, Η Θ κ.λπ., θα την κολλάμε όλοι ώσπου η πανδημία να πέσει σε κλίμακα εποχικής γρίπης. 

 

5. Πόσοι ασθενείς επανανόσησαν ανεμβολίαστοι και πόσοι εμβολιασμένοι; Ελάχιστο έως μηδαμινό ποσοστό επαναλοίμωξης σε ανεμβολίαστους. Αντιθέτως, εμβολιασμένοι πάρα πολλοί και με νοσηλείες (σιγά σιγά θα ανεβαίνουν και οι θάνατοι σε εμβολιασμένους). 

 

6. Μέσα Αυγούστου του ’21 φτιάξατε λίστα εξαιρέσεων για κλάματα, έχοντας βάλει ελάχιστα κριτήρια εξαίρεσης και ντροπής. Εδώ όμως και 8 μήνες πιστοποιούσατε ασφάλεια. Αρα παραδέχεστε ότι εμβολιάσατε γυναίκες με αντιφωσφολιπιδαιμικο σύνδρομο (που πιθανώς δεν το γνώριζαν κιόλας), με παρενέργεια πρόκλησης ακόμη και θάνατο και στη χώρα μας. 

 

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΗΔΗ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΑΝ ΕΙΧΑΤΕ ΛΙΓΗ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ. Αντ’ αυτού ψηφίσατε το ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ. 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΟΔΗΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΜΒΟΛΙΟΥ 

 

1. Δεν υπάρχουν φύλλα οδηγιών στο συγκεκριμένο εμβόλιο ώστε να ενημερωθεί ο υπεύθυνος πολίτης. 

 

2. Βρίσκεται αναρτημένο μόνο στο διαδίκτυο όπου πρώτο γραφόμενο είναι «ΤΕΛΕΙ ΥΠΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ» (SOS) 

 

3. Σε αναφορά ΣΟΒΑΡΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΜΥΟ-ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΟΥ, ΟΙΔΗΜΑ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΑΙΦΝΙΔΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ = ΑΓΝΩΣΤΕΣ! 

 

4. Για τον θηλασμό δεν υπάρχουν μελέτες. ΕΠΙΣΗΜΩΣ. 

 

5. Για τη γονιμότητα υπάρχουν μόνο προκλινές μελέτες. ΔΗΛΑΔΗ ΜΟΝΟ ΣΕ ΖΩΑ! Ενώ επιβάλλετε εμβολιασμό στην έγκυο εργαζομένη. AYTA MΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΕ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ασφάλειας και αποτελεσματικότητας και όχι σε επιστημονικές, εφόσον δεν υπάρχουν. 

 

6. Η ASTRAZENECA στη φάση 3 του πειράματος σε μελέτη που κατέθεσε το πανεπιστήμιο της ΟΞΦΟΡΔΗΣ η ανοσοκαταστολή αποτελούσε κριτήριο αποκλεισμού από τις μελέτες. 

 

7. Στις 18/05/21 προστίθεται σαν παρενέργεια εμβολή και θρόμβωση με αυτοάνοση θρομβοπενία. Στις 3/5/21 η MODERNA ανακοινώνει διάρροιες, μυο-περικαρδίτιδα και έντονες αντιδράσεις στο σημείο του εμβολιασμού. Στις 6/9/21 η PFIZER ανακοινώνει αλλεργικές αντιδράσεις που φτάνουν έως και 1/100. Στις 22/07/21 ο ΕΟΦ αναγνωρίζει ότι προκαλεί σύνδρομο QULAIN BARRE (ASTRAZENΕCA KAI JOHNSON) 

 

8. Δεν αναγράφεται πουθενά άμεσος η μακροπρόθεσμος θάνατος. 

 

9. Πρόσφατες μελέτες αναφέρουν πτώση της δράσης του ανοσοποιητικού, με εμφάνιση λοιμώξεων, νευροπάθειες, σπειραματονεφρίτιδες κ.λπ. 

 

10. Το εμβόλιο δεν καλύπτει τη μετάλλαξη Δέλτα. Ισραηλινοί ιατροί αναφέρουν κάλυψη 16/100 σε πλήρως εμβολιασμένους (καθηγητής ιατρικής GYRILL COHEN). 

 

11. Η ΜODERNA αναγράφει επίσης στο Φυλλάδιο Οδηγιών διάρκεια κάλυψης από Covid AΓΝΩΣΤΗ. 14/7/21 προστίθεται ακόμη μια θανατηφόρα παρενέργεια. ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΤΡΙΧΟΕΙΔΩΝ. 

 

Παρ’ όλες λοιπόν τις επίσημες οδηγίες, αναφέρουν εμβολιασμό σε υγειονομικούς και ευπαθείς χωρίς επιστημονική γνώση. Πλήρες αλαλούμ λόγω φόβου και όχι λόγω κατάρτισης. Και εφόσον όλα αυτά συμβαίνουν στη φάση 4 της μελέτης (που αποδεικνύουν το παγκόσμιο πείραμα), προσπαθούν να το επιβάλλουν και στα παιδιά. 

 

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΘΑΝΟΝΤΩΝ KAI TΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΒΑΣΤΑΚΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΖΙΚΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΦΡΑΣΗΣ ΟΦΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΖΗΜΙΑ, ΔΙΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΥΓΙΕΙΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ. 

 

Αντιθέτως, ο γιατρός μου δεν μου υπογράφει την ασφάλεια του εμβολίου, οι φαρμακευτικές εταιρίες δεν παίρνουν την ευθύνη, οι επιτροπή λοιμωξιολόγων έχει το ακαταδίωκτο, αλλά εγώ ο πολίτης υπογράφω σε ένα έγγραφο ντροπής που, ενώ τους σημείωσα αλλεργίες, θρομβωτικά επεισόδια, μυοκαρδίτιδα στο παρελθόν κ.λπ., με εμβολίασαν με την ευθύνη όλη επάνω μου και κανενός άλλου. ΟΧΙ, ΚΥΡΙΟΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΩΝ. ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ Ο ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΙΜΑΙ ΑΚΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ. 

 

Πριν από 8 μήνες μάς υποσχέθηκαν ασφάλεια και αποτελεσματικότητα. Στο διάστημα αυτό όμως εμφανίστηκαν απίστευτες (μη εγγεγραμμένες) παρενέργειες. Και όχι, δεν θα τους κατηγορήσουμε ως ψεύτες. Ηταν κάτι καινούργιο. ΙΣΩΣ ως άγνοια ή εξαπάτηση επιστημόνων. Τώρα πια όμως ο κύβος παρενεργειών είναι μπροστά μας. Η αντιεπιστημονική παράβλεψη των παρενεργειών δεν θα συγχωρέσει ούτε έναν θάνατο σε υγιές άτομο. Και θα πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι εμβόλιο που έχει 50/100 κάλυψη και κάτω δεν επιτρέπεται η κυκλοφορία του. Εδώ πέσαμε στο 39/100 κάλυψη και, αντί να αποσυρθεί, γίνεται υποχρεωτικό. 

 

Για όλους αυτούς τους λόγους η ανθρωπότητα δεν θα τους ξεχάσει και δεν θα τους συγχωρέσει ποτέ. Θα γραφτούν στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας με κεφαλαία γράμματα. Για μια επιβολή υποχρεωτικότητας βασισμένη σε ανεπαρκείς και ελλιπείς επιστημονικές μελέτες με έκθεση σε άμεσο και μακροπρόθεσμο κίνδυνο αγνώστου μεγέθους όλων μας (αλλά ιδίως των υγειών νέων και των παιδιών αυτής της χώρας) με το διωγμένο μου και το ακαταδίωκτό τους να μας στοιχειώνουν τα όνειρά μας και τις ελπίδες μας. Με τη δημοκρατία μας να σείεται απ’ άκρη σ’ άκρη αυτής της γης. 

 

ΕΓΩ Ο ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΣ ΥΓΙΗΣ «ΛΕΠΡΟΣ» ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΣ 

 

• Σημείωση: Τα πλήρη στοιχεία του υπογράφοντος είναι στη διάθεση της εφημερίδας «δημοκρατία» και έχει γίνει η απαραίτητη ταυτοποίησή τους. Υπό τον φόβο κυρώσεων δεν δημοσιεύεται το όνομα του γράφοντος.

 

πηγή

«Είναι βαθιά νυχτωμένοι αν νομίζουν...» - ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ νοσηλεύτριας (βίντεο)

Posted: 22 Aug 2021 02:00 AM PDT


από το κανάλι  Rantar


Τα Ιατρικά περιοδικά αποτελούν προέκταση του βραχίονα Μάρκετινγκ των Φαρμακευτικών Εταιρειών

Posted: 22 Aug 2021 01:00 AM PDT

(Ενα άρθρο του 2005 που όμως μας λύνει πολλές απορίες για το γιατί τα ιατρικά περιοδικά στηρίζουν τα πειραματικά εμβόλια)

 

17 Μαΐου 2005 

Δείτε το άρθρο του Richard Smith στο Natural News εδώ: https://tinyl.io/4cce

 

"Τα ιατρικά περιοδικά έχουν μετατραπεί σε επιχειρήσεις ξεπλύματος πληροφοριών για τη φαρμακοβιομηχανία", έγραψε ο Richard Horton, εκδότης του Lancet, τον Μάρτιο του 2004 [1]. Την ίδια χρονιά, η Marcia Angell, πρώην συντάκτρια του New England Journal of Medicine, κατακεραύνωσε τη βιομηχανία ότι έχει μετατραπεί σε "πρωτίστως μια μηχανή μάρκετινγκ" και ότι συνεταιρίζεται "με κάθε θεσμό που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της" [2]. 

 

Τα ιατρικά περιοδικά απουσίαζαν επιδεικτικά από τον κατάλογο των θεσμών που συνεταιρίστηκαν, αλλά αυτή και ο Horton δεν είναι οι μόνοι εκδότες που έχουν αρχίσει να ανησυχούν όλο και περισσότερο για τη δύναμη και την επιρροή της βιομηχανίας. Ο Jerry Kassirer, ένας άλλος πρώην εκδότης του New England Journal of Medicine, υποστηρίζει ότι η βιομηχανία έχει εκτρέψει την ηθική πυξίδα πολλών ιατρών [3], και οι συντάκτες του PLoS Medicine δήλωσαν ότι δεν θα γίνουν "μέρος του κύκλου της εξάρτησης... μεταξύ των περιοδικών και της φαρμακευτικής βιομηχανίας" [4]. Κάτι συμβαίνει ξεκάθαρα. 

 

Το πρόβλημα: Λιγότερο με τη διαφήμιση, περισσότερο με τις χορηγούμενες δοκιμές 

 

Το πιο εμφανές παράδειγμα της εξάρτησης των ιατρικών περιοδικών από τη φαρμακοβιομηχανία είναι τα σημαντικά έσοδα από τη διαφήμιση, αλλά αυτή είναι, όπως προτείνω, η λιγότερο διεφθαρμένη μορφή εξάρτησης. Οι διαφημίσεις μπορεί συχνά να είναι παραπλανητικές [5,6] και τα κέρδη να αξίζουν εκατομμύρια, αλλά οι διαφημίσεις είναι εκεί για να τις βλέπουν και να τις επικρίνουν όλοι. Οι γιατροί μπορεί να μην είναι τόσο ανεπηρέαστοι από τις διαφημίσεις όσο θα ήθελαν να πιστεύουν, αλλά σε κάθε τομέα, το κοινό έχει συνηθίσει να προεξοφλεί τους ισχυρισμούς των διαφημιστών. 

 

Το πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα έγκειται στις αρχικές μελέτες, ιδίως στις κλινικές δοκιμές, που δημοσιεύονται από τα περιοδικά. Αντίθετα από το να τις προεξοφλούν, οι αναγνώστες θεωρούν τις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές ως μία από τις υψηλότερες μορφές αποδεικτικών στοιχείων. Μια µεγάλη µελέτη που δηµοσιεύεται σε ένα µεγάλο περιοδικό έχει τη σφραγίδα έγκρισης του περιοδικού (σε αντίθεση µε τη διαφήµιση), θα διανεµηθεί σε όλο τον κόσµο και µπορεί κάλλιστα να τύχει παγκόσµιας κάλυψης από τα µέσα ενηµέρωσης, ιδίως αν προωθείται ταυτόχρονα µε δελτία τύπου τόσο από το περιοδικό όσο και από την ακριβή εταιρεία δηµοσίων σχέσεων που προσέλαβε η φαρµακευτική εταιρεία που χρηματοδότησε τη µελέτη. Για μια φαρμακευτική εταιρεία, μια ευνοϊκή δοκιμή αξίζει χιλιάδες σελίδες διαφήμισης, γι' αυτό και μια εταιρεία δαπανά μερικές φορές πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια για την ανατύπωση της δοκιμής για παγκόσμια διανομή. Οι γιατροί που λαμβάνουν τα αντίτυπα μπορεί να μην τα διαβάσουν, αλλά θα εντυπωσιαστούν από το όνομα του περιοδικού από το οποίο προέρχονται. Η ποιότητα του περιοδικού θα ευλογήσει την ποιότητα του φαρμάκου. 

 

Ευτυχώς από τη σκοπιά των εταιρειών που χρηματοδοτούν αυτές τις δοκιμές -αλλά δυστυχώς για την αξιοπιστία των περιοδικών που τις δημοσιεύουν- οι δοκιμές αυτές σπάνια παράγουν αποτελέσματα που είναι δυσμενή για τα προϊόντα των εταιρειών [7,8]. Η Paula Rochon και άλλοι εξέτασαν το 1994 όλες τις μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από τους κατασκευαστές μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων για την αρθρίτιδα και τις οποίες μπόρεσαν να βρουν [7]. Βρήκαν 56 δοκιμές και καμία από τις δημοσιευμένες δοκιμές δεν παρουσίασε αποτελέσματα που να είναι δυσμενή για την εταιρεία που χρηματοδότησε τη δοκιμή. Κάθε δοκιμή έδειξε ότι το φάρμακο της εταιρείας ήταν εξίσου καλό ή καλύτερο από τη θεραπεία σύγκρισης. 

 

Μέχρι το 2003 ήταν δυνατόν να γίνει μια συστηματική ανασκόπηση 30 μελετών που να συγκρίνει τα αποτελέσματα των μελετών που χρηματοδοτήθηκαν από τη φαρμακοβιομηχανία με εκείνα των μελετών που χρηματοδοτήθηκαν από άλλες πηγές [8]. Περίπου 16 από τις μελέτες εξέταζαν κλινικές δοκιμές ή μετα-αναλύσεις, και 13 είχαν αποτελέσματα ευνοϊκά για τις εταιρείες-χορηγούς. Συνολικά, οι μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από μια εταιρεία είχαν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν αποτελέσματα ευνοϊκά για την εταιρεία από ό,τι οι μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από άλλες πηγές. Στην περίπτωση των πέντε μελετών που εξέτασαν οικονομικές αξιολογήσεις, τα αποτελέσματα ήταν ευνοϊκά για τη χρηματοδοτούσα εταιρεία σε κάθε περίπτωση. 

 

Οι ενδείξεις είναι ισχυρές ότι οι εταιρείες λαμβάνουν τα αποτελέσματα που επιθυμούν, και αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό επειδή τα δύο τρίτα έως τα τρία τέταρτα των μελετών που δημοσιεύονται στα μεγαλύτερα περιοδικά -Annals of Internal Medicine, JAMA, Lancet και New England Journal of Medicine- χρηματοδοτούνται από τη βιομηχανία [9]. Για το BMJ, είναι μόνο το ένα τρίτο - εν μέρει, ίσως, επειδή το περιοδικό έχει μικρότερη επιρροή από τα άλλα στη Βόρεια Αμερική, η οποία είναι υπεύθυνη για τα μισά από τα έσοδα των φαρμακευτικών εταιρειών, και εν μέρει επειδή το περιοδικό δημοσιεύει περισσότερες ομαδοποιημένες τυχαιοποιημένες δοκιμές (οι οποίες συνήθως δεν είναι δοκιμές φαρμάκων)[9]. 

 

Γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες λαμβάνουν τα αποτελέσματα που επιθυμούν; 

 

Γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες επιτυγχάνουν τα αποτελέσματα που επιθυμούν; Γιατί τα συστήματα αξιολόγησης από ομοτίμους των περιοδικών δεν παρατηρούν αυτά που φαίνονται να είναι μεροληπτικά αποτελέσματα; Η συστηματική ανασκόπηση του 2003 εξέτασε την τεχνική ποιότητα των μελετών που χρηματοδοτήθηκαν από τη βιομηχανία και διαπίστωσε ότι ήταν εξίσου καλή -και συχνά καλύτερη- με εκείνη των μελετών που χρηματοδοτήθηκαν από άλλους [8]. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς οι εταιρείες διαθέτουν τεράστιους πόρους και είναι πολύ εξοικειωμένες με τη διεξαγωγή δοκιμών με τα υψηλότερα πρότυπα. 

 

Οι εταιρείες φαίνεται να επιτυγχάνουν τα αποτελέσματα που θέλουν όχι με το να πειράζουν τα αποτελέσματα, κάτι που θα ήταν πολύ χοντροκομμένο και ενδεχομένως ανιχνεύσιμο από την αξιολόγηση από ομοτίμους, αλλά μάλλον με το να θέτουν τις "σωστές" ερωτήσεις -και υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό [10]. Ορισμένες από τις μεθόδους για την επίτευξη ευνοϊκών αποτελεσμάτων παρατίθενται στο Παράρτημα, αλλά υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αυξηθεί κατά πολύ η πιθανότητα παραγωγής ευνοϊκών αποτελεσμάτων, και υπάρχουν πολλοί μισθωτοί που θα σκεφτούν νέους τρόπους και θα παραμείνουν ένα βήμα μπροστά από τους κριτές. 

 

Στη συνέχεια, διατίθενται διάφορες στρατηγικές δημοσίευσης για να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή προβολή των θετικών αποτελεσμάτων. Οι εταιρείες έχουν καταφύγει στην προσπάθεια να αποσιωπήσουν αρνητικές μελέτες [11,12], αλλά αυτό είναι μια χονδροειδής στρατηγική - και μια στρατηγική που σπάνια θα πρέπει να είναι απαραίτητη εάν η εταιρεία θέτει τις "σωστές" ερωτήσεις. Μια πολύ καλύτερη στρατηγική είναι η δημοσίευση θετικών αποτελεσμάτων περισσότερες από μία φορές, συχνά σε συμπληρώματα περιοδικών, τα οποία είναι ιδιαίτερα κερδοφόρα για τους εκδότες και αποδεικνύονται αμφιβόλου ποιότητας [13,14]. Οι εταιρείες διεξάγουν συνήθως πολυκεντρικές δοκιμές και υπάρχουν τεράστια περιθώρια για τη δημοσίευση διαφορετικών αποτελεσμάτων από διαφορετικά κέντρα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές σε διαφορετικά περιοδικά. Είναι επίσης δυνατό να συνδυαστούν τα αποτελέσματα από διαφορετικά κέντρα σε πολλαπλούς συνδυασμούς. 

 

Αυτές οι στρατηγικές έχουν αποκαλυφθεί στις περιπτώσεις της ρισπεριδόνης [15] και της οδανσετρόνης [16], αλλά είναι τεράστιο έργο να ανακαλύψει κανείς πόσες δοκιμές είναι πραγματικά ανεξάρτητες και πόσες είναι απλώς τα ίδια αποτελέσματα που δημοσιεύονται περισσότερες από μία φορές. Και συνήθως είναι αδύνατο να το καταλάβει κανείς από τις δημοσιευμένες μελέτες: είναι απαραίτητο να επιστρέψει στους συγγραφείς και να πάρει στοιχεία για μεμονωμένους ασθενείς. 

 

Η αξιολόγηση από ομοτίμους δεν λύνει το πρόβλημα 

 

Οι εκδότες των περιοδικών συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο χειραγωγούνται και αντιστέκονται [17,18], αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι μου πήρε σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα να είμαι συντάκτης του BMJ για να αντιληφθώ τι συνέβαινε. Οι συντάκτες εργάζονται εξετάζοντας τις μελέτες που τους υποβάλλονται. Ζητούν από τους συγγραφείς να τους στείλουν τυχόν σχετικές μελέτες, αλλά οι συντάκτες δεν έχουν κανέναν άλλο μηχανισμό για να γνωρίζουν ποιες άλλες αδημοσίευτες μελέτες υπάρχουν. Είναι δύσκολο ακόμη και να γνωρίζουν για τις σχετικές μελέτες που έχουν δημοσιευτεί, και μπορεί να είναι αδύνατο να διακρίνουν ότι οι μελέτες περιγράφουν αποτελέσματα από τους ίδιους ασθενείς. Οι συντάκτες μπορεί επομένως να αξιολογούν από ομότιμους ένα κομμάτι ενός γιγαντιαίου και έξυπνου παζλ μάρκετινγκ - και το κομμάτι που έχουν στην κατοχή τους είναι πιθανό να είναι υψηλής τεχνικής ποιότητας. Πιθανότατα θα περάσει την αξιολόγηση από ομοτίμους, μια διαδικασία που η έρευνα έχει ούτως ή άλλως δείξει ότι είναι μια αναποτελεσματική κλήρωση επιρρεπής σε μεροληψία και κατάχρηση [19]. 

 

Επιπλέον, οι συντάκτες είναι πιθανό να προτιμούν τις τυχαιοποιημένες δοκιμές. Πολλά περιοδικά δημοσιεύουν λίγες τέτοιες δοκιμές και θα ήθελαν να δημοσιεύουν περισσότερες: είναι, όπως είπα, μια ανώτερη μορφή αποδεικτικών στοιχείων. Οι δοκιμές είναι επίσης πιθανό να είναι κλινικά ενδιαφέρουσες. Άλλοι λόγοι για τη δημοσίευση είναι λιγότερο αξιόλογοι. Οι εκδότες γνωρίζουν ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες συχνά αγοράζουν ανατυπώσεις αξίας χιλιάδων δολαρίων και το περιθώριο κέρδους από τις ανατυπώσεις είναι πιθανό να είναι 70%. Οι εκδότες, επίσης, γνωρίζουν ότι η δημοσίευση τέτοιων μελετών είναι ιδιαίτερα κερδοφόρα, και οι εκδότες είναι όλο και περισσότερο υπεύθυνοι για τους προϋπολογισμούς των περιοδικών τους και για την παραγωγή κέρδους για τους ιδιοκτήτες. Πολλοί ιδιοκτήτες -συμπεριλαμβανομένων των ακαδημαϊκών εταιρειών- εξαρτώνται από τα κέρδη των περιοδικών τους. Ένας εκδότης μπορεί έτσι να αντιμετωπίσει μια τρομακτικά σκληρή σύγκρουση συμφερόντων: να δημοσιεύσει μια μελέτη που θα αποφέρει κέρδος 100 000 δολαρίων ΗΠΑ ή να καλύψει τον προϋπολογισμό στο τέλος του έτους απολύοντας έναν συντάκτη. 

 

Τα περιοδικά πρέπει να ασκούν κριτική στις δοκιμές, όχι να τις δημοσιεύουν 

 

Πώς θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε τα περιοδικά από το να αποτελούν προέκταση του βραχίονα μάρκετινγκ των φαρμακευτικών εταιρειών, δημοσιεύοντας δοκιμές που ευνοούν τα προϊόντα τους; Οι εκδότες μπορούν να αναθεωρούν τα πρωτόκολλα, να επιμένουν στην καταχώριση των δοκιμών, να απαιτούν να καθίσταται διαφανής ο ρόλος των χορηγών και να αρνούνται να δημοσιεύουν δοκιμές εκτός εάν οι ερευνητές ελέγχουν την απόφαση για τη δημοσίευση [17,18]. Αμφιβάλλω, ωστόσο, ότι αυτά τα βήματα θα κάνουν μεγάλη διαφορά. Χρειάζεται κάτι πιο θεμελιώδες. 

 

Πρώτον, χρειαζόμαστε περισσότερη δημόσια χρηματοδότηση των δοκιμών, ιδίως των μεγάλων δοκιμών "head-to-head" όλων των διαθέσιμων θεραπειών για τη θεραπεία μιας πάθησης. Δεύτερον, τα περιοδικά θα πρέπει ίσως να σταματήσουν να δημοσιεύουν μελέτες. Αντ' αυτού, τα πρωτόκολλα και τα αποτελέσματα θα πρέπει να διατίθενται σε ρυθμιζόμενους δικτυακούς τόπους. Μόνο ένα τέτοιο ριζοσπαστικό βήμα, νομίζω, θα σταματήσει τα περιοδικά να είναι υπόχρεα στις εταιρείες. Αντί να δημοσιεύουν δοκιμές, τα περιοδικά θα μπορούσαν να επικεντρωθούν στην κριτική περιγραφή τους. 

 

Ευχαριστίες 

 

Το άρθρο αυτό βασίζεται σε μια ομιλία που έδωσε ο Richard Smith στην Ιατρική Εταιρεία του Λονδίνου τον Οκτώβριο του 2004, όταν έλαβε το βραβείο HealthWatch για το 2004. Η ομιλία αναφέρεται στο ενημερωτικό δελτίο του HealthWatch του Ιανουαρίου 2005 [20]. Το άρθρο συμπίπτει σε μικρό βαθμό με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο BMJ [21]. 

 

Σημειώσεις

 

1. Horton R (2004) The dawn of McScience. New York Rev Books 51(4): 7–9.
View Article Google Scholar 

2. Angell M (2005) The truth about drug companies: How they deceive us and what to do about it. New York: Random House. 336 p. 

3. Kassirer JP (2004) On the take: How medicine's complicity with big business can endanger your health. New York: Oxford University Press. 251 p. 

4. Barbour V, Butcher J, Cohen B, Yamey G (2004) Prescription for a healthy journal. PLoS Med 1: e22. 

View Article Google Scholar 

5. Wilkes MS, Doblin BH, Shapiro MF (1992) Pharmaceutical advertisements in leading medical journals: Experts' assessments. Ann Intern Med 116: 912–919. 

View Article Google Scholar 

6. Villanueva P, Peiro S, Librero J, Pereiro I (2003) Accuracy of pharmaceutical advertisements in medical journals. Lancet 361: 27–32. 

View Article Google Scholar 

7. Rochon PA, Gurwitz JH, Simms RW, Fortin PR, Felson DT, et al. (1994) A study of manufacturer-supported trials of nonsteroidal anti-inflammatory drugs in the treatment of arthritis. Arch Intern Med 154: 157–163. 

View Article Google Scholar 

8. Lexchin J, Bero LA, Djulbegovic B, Clark O (2003) Pharmaceutical industry sponsorship and research outcome and quality. BMJ 326: 1167–1170. 

View Article Google Scholar 

9. Egger M, Bartlett C, Juni P (2001) Are randomised controlled trials in the BMJ different? BMJ 323: 1253. 

View Article Google Scholar 

10. Sackett DL, Oxman AD (2003) HARLOT plc: An amalgamation of the world's two oldest professions. BMJ 327: 1442–1445. 

View Article Google Scholar 

11. Thompson J, Baird P, Downie J (2001) The complete text of the independent inquiry commissioned by the Canadian Association of University Teachers. The Olivieri report. Toronto: Lorimer. 584 p. 

12. Rennie D (1997) Thyroid storm. JAMA 277: 1238–1243. 

View Article Google Scholar 

13. Rochon PA, Gurwitz JH, Cheung M, Hayes JA, Chalmers TC (1994) Evaluating the quality of articles published in journal supplements compared with the quality of those published in the parent journal. JAMA 272: 108–113. 

View Article Google Scholar 

14. Cho MK, Bero LA (1996) The quality of drug studies published in symposium proceedings. Ann Intern Med 124: 485–489. 

View Article Google Scholar 

15. Huston P, Moher D (1996) Redundancy, disaggregation, and the integrity of medical research. Lancet 347: 1024–1026. 

View Article Google Scholar 

16. Tramèr MR, Reynolds DJM, Moore RA, McQuay HJ (1997) Impact of covert duplicate publication on meta-analysis: A case study. BMJ 315: 635–640. 

View Article Google Scholar 

17. Davidoff F, DeAngelis CD, Drazen JM, Hoey J, Hojgaard L, et al. (2001) Sponsorship, authorship, and accountability. Lancet 358: 854–856. 

View Article Google Scholar 

18. De Angelis C, Drazen JM, Frizelle FA, Haug C, Hoey J, et al. (2004) Clinical trial registration: A statement from the International Committee of Medical Journal Editors. Lancet 364: 911–912. 

View Article Google Scholar 

19. Godlee F, Jefferson T (2003) Peer review in health sciences, 2nd ed. London: BMJ Publishing Group. 367 p. 

20. Garrow J (2005 January) HealthWatch Award winner. HealthWatch 56: 4–5. 

View Article Google Scholar 

21. Smith R (2003) Medical journals and pharmaceutical companies: Uneasy bedfellows. BMJ 326: 1202–1205.
View Article Google Scholar
_______________ 

 

Δικτυογραφία: 

 

Medical Journals Are an Extension of the Marketing Arm of Pharmaceutical Companies 

https://journals.plos.org/plosmedicine/article?id=10.1371/journal.pmed.0020138

Έπαψαν να μας συγκινούν τα θαύματα; – Η Παναγία στον Βύρωνα δακρύζει για μήνες και κανείς δεν μιλά ανοιχτά γι’ αυτό!

Posted: 22 Aug 2021 12:00 AM PDT

Ένα συγκλονιστικό διαρκές θαύμα συντελείται εδώ και σχεδόν 12 μήνες στην Ελλάδα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στον Βύρωνα, όπου δακρύζει η εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας

 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Είναι ένα υπερθαύμαστο φαινόμενο που πρωτοξεκίνησε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2020, ανήμερα του Γενεθλίου της Θεοτόκου, όπου κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας στον ναό, άρχισαν να τρέχουν αυλάκια από δάκρυα στα μάτια της εικονιζόμενης Θεοτόκου, που έφταναν μέχρι τη βάση του προσκυνηταριού.  

 

Από τότε μέχρι σήμερα, η εικόνα σχεδόν δεν σταματά να εμφανίζει νέα δάκρυα.  

 

Πλήθος πιστών έχει σπεύσει να την προσκυνήσει, δέος έχει καταβάλει κάθε αυτόπτη μάρτυρα του θαύματος, αναρτήσεις επί αναρτήσεων γίνονται στα social media, εξήγηση δεν μπορεί να δοθεί από κανέναν, μεγάλα sites έχουν αναφερθεί στο γεγονός, κανάλια έχουν κάνει ρεπορτάζ και πρωτοσέλιδα εφημερίδων έχουν κυκλοφορήσει, περιγράφοντας το.  

 

Ακόμη και θαύματα ιάσεων έχουν αναφερθεί από νοσούντες που προσκύνησαν την εικόνα της Παναγίας της Παρηγορήτριας. Η εκκλησία μένει ανοιχτή από το πρωί έως το βράδυ. Λαμπάδες, τάματα και προσευχές εναποθέτονται στο μεγαλείο της Θεοτόκου, που φανερώνεται θαυματουργικώς.  

 

Αλήθεια, που είναι όλοι εκείνοι οι… Βουλευτάδες και λοιποί αξιωματούχοι που κάνουν τους μεγάλους σταυρούς και εμφανίζονται στους ψηφοφόρους ως δήθεν πιστοί Ορθόδοξοι; Υπάρχει έστω ένας για δείγμα, που να ενδιαφέρεται για τα μεγάλα θαύματα της Ορθοδοξίας; Δεν είναι ένας μήνας, ούτε δύο, ούτε τρεις, άλλα ένας ολόκληρος χρόνος που η Παναγία θέλει κάτι πει με τα δάκρυα της, προς όλη τη Χριστιανοσύνη.  

 

Συμπάσχει μαζί μας; Κλαίει για εμάς; Είναι κάποιο ταρακούνημα για τις αμαρτίες μας και για την έλλειψη μετανοίας που υπάρχει στη χώρα; Μας παρηγορεί με την αγάπη της ή προμηνύει κάποιο κακό γεγονός; Δεν μπορούμε να ξέρουμε. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι συμβαίνει και ότι είναι 100% αληθινό.  

 

Αλλά και η ηγεσία της Εκκλησίας πως μπορεί να τηρεί αποστάσεις και να παραμένει σιωπηλή, μπροστά σε ένα τέτοιο θαύμα; Άραγε… σταμάτησαν ξαφνικά να συμβαίνουν θαύματα στην Ορθοδοξία ή μήπως σταμάτησαν να μας… ενδιαφέρουν; Ασφαλώς ούτε το ένα, ούτε το άλλο.  

 

Αυτή η πίστη έχει θεμελιωθεί επάνω στα θαύματα. Ολόκληρο το Ευαγγέλιο είναι πλημμυρισμένο από καταπληκτικά σημεία και θαύματα. Οι βίοι των Αγίων, η ιερά παράδοση της Ορθοδοξίας, η παράδοση του λαού. Παντού ακατάπαυστα θαύματα, εδώ και δύο χιλιετίες.

 

Άλλα ας πάμε και πιο κοντά. Κάθε Κυριακή συντελείται σε όλους τους Ορθόδοξους ναούς, ένα άφατο θαύμα. Στη Θεία Λειτουργία, το ψωμί και το κρασί μυστηριωδώς μεταβάλλονται σε Σώμα και Αίμα Χριστού και γίνονται φάρμακο αθανασίας και αιωνιότητας.  

 

Αναρωτιόμαστε λοιπόν, μήπως μας επηρέασε η εποχή του Covid, εντός της οποίας κάποιοι θεοποίησαν την επιστήμη και τα επιτεύγματα της; Μήπως θαμπώθηκαν και τα δικά μας μάτια από αυτή την επίδειξη (ψευδο)δύναμης, που τελικά τα ίδια τα γεγονότα απέδειξαν πως είναι ευάλωτη και ανεπαρκέστατη; Μήπως εστιάσαμε τόσο την προσοχή μας στον ιό, που ξεχάσαμε τον… Υιό;  

 

Μήπως γίναμε συνένοχοι και εμείς οι πιστοί για μια αποϊεροποίηση της ζωής μας, μπροστά στον φόβο του θανάτου, της αρρώστιας, των φυσικών καταστροφών ή ακόμα και για να μην χάσουμε τη… βολή μας;  

 

Τι έγινε ξαφνικά με τα θαύματα; Τα αντιμετωπίζουμε με σνομπισμό; Δεν μας αφορούν; Δεν μας αγγίζουν;  

 

Είναι δυνατόν να αφήνουμε ένα τέτοιο θαυμαστό σημείο, όπως αυτό που συμβαίνει στον Βύρωνα, να παραμένει στην αφάνεια; Είναι δυνατόν να συμπεριφερόμαστε σαν να μη συμβαίνει τίποτα; Δεν πρέπει να εξεταστεί επίσημα το φαινόμενο; Δεν πρέπει να μιλήσουν οι ποιμένες στον λαό γι’ αυτό το μήνυμα που στέλνει η Θεοτόκος; Δεν πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή και να αναδειχθεί σαν γεγονός;  

 

Όχι βέβαια για λόγους προβολής και «διαφήμισης», όπως μπορεί να ισχυριστούν κάποιοι κακοπροαίρετοι, άλλα καθαρά για λόγους πίστης. Ένα θαύμα πρώτα απ’ όλα τονώνει και θεριεύει την πίστη. Αποδεικνύει την ύπαρξη πνευματικού κόσμου. Πως δεν είναι όλα ύλη και φθορά. Και επιπλέον παρηγορεί. Δίνει ελπίδα. Δίνει κουράγιο.  

 

Ακόμη, αυτό το διαρκές θαύμα, μπορεί να προβληματίσει και κάποια καλοπροαίρετη ψυχή που βρίσκεται μακριά από την Ορθοδοξία. Μικρό είναι και αυτό;  

 

Βλέπουμε πως για την ενημέρωση σχετικά με τα εμβόλια, έχουμε ολόκληρες εγκυκλίους, ιερείς και αρχιερείς βγαίνουν σε κανάλια και κάνουν δηλώσεις παρότρυνσης, γράφουν επιστολές, αρθρογραφούν κλπ. Και καλά κάνουν αν αυτό πιστεύουν.  

 

Άλλα για την Παναγία μας; Για το ουράνιο μήνυμα της Μητέρας του Θεού; Για τα δάκρυα της που τρέχουν ποτάμι εδώ και ένα έτος; Για το καμπανάκι που κρούει; Γιατί τέτοια σιωπή; Την αξίζει;  

 

Είναι λιγότερο σημαντικό το μήνυμα της Παναγίας, από το μήνυμα της επιτροπής «ειδικών» ή από το εκάστοτε μήνυμα της κυβέρνησης;  

 

Μήπως τελικά η Θεοτόκος κλαίει γιατί βλέπει πως κλήρος και λαός, κινδυνεύουμε να χάσουμε τελείως τον πνευματικό προσανατολισμό μας;  

 

https://upopsi.gr

Προβληματισμός για την αύξηση της συνολικής θνητότητας στην Ελλάδα το τρίτο τρίμηνο του 21 (βίντεο)

Posted: 21 Aug 2021 11:00 PM PDT

από το κανάλι Stefanos Damianidis

αυτό το βίντεο δεν το βλέπω καλά ας το ανεβάσουμε...

Ένα μάθημα εδώ είναι ότι όταν οι άνθρωποι είναι μόνοι τους τείνουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον εαυτό τους, ωστόσο, όταν είναι μέρος μιας ομάδας, ένα άτομο τείνει να καταλάβει ποια συμπεριφορά είναι η πιο αποδεκτή από τους άλλους, να αναζητήσει την αναμενόμενη σεναριακή συμπεριφορά, να μην φέρει τον εαυτό του σε δύσκολη θέση αναλαμβάνοντας το προβάδισμα και να υποχωρήσει στον κανόνα της ομάδας, ακόμη και όταν ο κανόνας είναι επικίνδυνος. 

 

Ένα άλλο μάθημα είναι ότι η συμπεριφορά μας δεν είναι προσχεδιασμένη από το συνειδητό μυαλό. Αντίθετα, η συμπεριφορά διέπεται κυρίως από το υποσυνείδητο μυαλό. Αν δεν έχουμε την αυτογνωσία και τη γνώση του τρόπου με τον οποίο επιλέγουμε τη συμπεριφορά μας, τόσο πιο πιθανό είναι να μιμηθούμε τους γύρω μας, να παπαγαλίσουμε ό,τι λένε όλοι οι άλλοι και να συμφωνήσουμε με οτιδήποτε, μόνο και μόνο για να ακολουθήσουμε, ακόμη και με κίνδυνο της ίδιας μας της ζωής. 

 

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας επικίνδυνης εκδήλωσης αυτού του φαινομένου. Βαριά επηρεασμένοι από τις 24ωρες ειδήσεις και την κουλτούρα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μάζες ανθρώπων έχουν παγώσει μπροστά στη συντριπτική πίεση να συμμορφωθούν, παραιτούμενοι από την εξέταση της δικής τους υγείας, ευεξίας και προσωπικής πεποίθησης και αρνούμενοι να αντιταχθούν σε όλο και μεγαλύτερα μέτρα ελέγχου. Πολλές από τις ιδέες για την προσέγγιση της τρέχουσας κατάστασής μας δεν έχουν λογικό νόημα και σίγουρα θα δημιουργήσουν ολοένα και μεγαλύτερους κινδύνους για τους εαυτούς μας, ωστόσο, μη θέλοντας να υποστούν την αμηχανία της ανάληψης δράσης, τόσοι πολλοί αποτυγχάνουν να αντιδράσουν στους μεγαλύτερους κινδύνους που παρουσιάζονται και κινούνται προς τη συμμόρφωση με το κοπάδι. 

 

Αυτή η έννοια διαστρεβλώνεται ακόμη περισσότερο όταν αναμειγνύεται με την παρουσία της εξουσίας, όπως καταδεικνύεται από το πείραμα του Phillip Zimbardo στις φυλακές του Στάνφορντ που διεξήχθη το 1971. Το πείραμα του Zimbardo μας έδειξε πόσο γρήγορα και εύκολα οι άνθρωποι θα συμμορφωθούν με τους ρόλους του αφέντη και του υπηκόου. 

 

Το 1963, η επίσης διάσημη έρευνα κοινωνικής ψυχολογίας Stanley Milgram έδειξε πώς μια τόσο καλοήθης στολή όπως μια ποδιά εργαστηρίου και ένα μπλοκ σημειώσεων αρκούν για να δημιουργήσουν μια αίσθηση εξουσίας στους άλλους και ότι οι άνθρωποι θα βλάψουν συνειδητά σωματικά τους άλλους μόνο και μόνο επειδή μια φιγούρα εξουσίας τους έδωσε εντολή να το κάνουν. 

 

Αυτό έχει ανησυχητικό απόηχο στον σημερινό κόσμο, όπου ξαφνικά τόσοι πολλοί άνθρωποι αισθάνονται υποχρεωμένοι να απαιτούν τι φάρμακα παίρνει ο άλλος, και ορισμένοι υποστηρίζουν ακόμη και την ιδέα του σοβαρού περιορισμού των ελευθεριών όσων δεν συμμορφώνονται. 

 

Ανιχνεύοντας συνεχώς το περιβάλλον για ενδείξεις σχετικά με το πώς να ενταχθεί καλύτερα στη φυλή του, ο στόχος του υποσυνείδητου είναι να μην αποτελεί απειλή για τους άλλους και να υιοθετήσει τη μέση συμπεριφορά των γύρω του. Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο μπορεί να εξαναγκαστεί να ενεργήσει ενάντια στα δικά του/της συμφέροντα στην προσπάθεια του υποσυνείδητου να αναζητήσει ασφάλεια μέσα στη φυλή του. 

 

Σε προσωπικό επίπεδο, οι εκδηλώσεις του να ακολουθεί κανείς υποσυνείδητα την επικίνδυνη συμπεριφορά της αγέλης περιλαμβάνουν όλες τις μορφές αυτοσαμποτάζ και αυτοεπίθεσης. Συνήθως, αυτές παίρνουν τη μορφή κακών διατροφικών και καταναλωτικών συνηθειών, της φθοράς του φυσικού σώματος, της εξάρτησης από ένα επικίνδυνο ιατρικό κατεστημένο για την υγεία και του σεβασμού στην ψυχιατρική για την ψυχική ευεξία. 

 

Τόσοι πολλοί άνθρωποι ζουν σήμερα ως ο κατώτερος εαυτός τους, συνεχώς παρασυρόμενοι από τη μέση συμπεριφορά μιας άρρωστης και δυσλειτουργικής φυλής. Οι πιο ικανοποιητικές ζωές είναι αυτές που αυτοκαθοδηγούνται από τη δική μας δημιουργικότητα και τη δική μας φιλοδοξία, και παρόλο που μπορεί να επιθυμείτε ειλικρινά να αυτοπραγματωθείτε στον πιο ισχυρό εαυτό σας, αν δεν έχετε επίγνωση του πώς το ασυνείδητο μυαλό σας σας επηρεάζει και σας στρέφει εναντίον του εαυτού σας για τη δική του επιβίωση, θα δυσκολευτείτε να ξεπεράσετε την απίστευτη επιρροή της φύσης.

___________________________ 

 

Σχετικά με τον συγγραφέα 

 

Ο Dylan Charles είναι προπονητής αυτοκυριαρχίας, συντάκτης του Waking Times και οικοδεσπότης του podcast Battered Souls.  

 

Δικτυογραφία: 

When Your Life is at Stake by Following the Herd 

https://www.wakingtimes.com/when-your-life-is-at-stake-by-following-the-herd/

 

 

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)