FacebookTwitterLinkedInEmailPrintViberShare

Οι επιλογές των τελευταίων αμερικανικών κυβερνήσεων έχουν φέρει την χώρα σε μία ιδιαίτερα επικίνδυνη θέση λόγω της εξάρτησής της από μεγάλους εξαγωγείς, όπως η Κίνα και άλλες χώρες για την προμήθεια ζωτικών στρατηγικών ορυκτών, όπως οι σπάνιες γαίες, (το λίθιο, το κοβάλτιο). Όμως για μία υπερδύναμη που επιδιώκει ένα ασφαλές και βιώσιμο μέλλον με χαρακτήρα αειφόρου ανάπτυξης, επιβάλλεται η διασφάλιση των πηγών που θα το επιτρέψουν και σε μεγάλο βαθμό θα το καθορίσουν.

Μετά από δύο δεκαετίες συγκρούσεων και αποτυχημένων επιχειρήσεων ανασυγκρότησης του Αφγανιστάν, οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους αποχωρούν από την χώρα, αλλά δυστυχώς αντί ενός στιβαρού σχεδίου μετακίνησης των δυνάμεών τους, οι εικόνες του χάους που κυριαρχούν στα διεθνή ΜΜΕ, προκαλούν αλγεινές εντυπώσεις για την αξιοπιστία των κινήσεών τους. Όμως οι ορυκτοί πόροι την χώρας, που παραμένουν στο περιθώριο (σπάνιες γαίες, λίθιο, χαλκός, κοβάλτιο, σιδηρομεταλλεύματα, βαρύτες, θείο, μόλυβδος, άργυρος, ψευδάργυρος, νιόβιο) εποφθαλμιούνται από μεγάλες δυνάμεις και ειδικά από την Κίνα.

Οι αρμόδιες αμερικανικές υπηρεσίες υπολογίζουν πως η αξία αυτού του ορυκτού πλούτου, φθάνει τα τρία τρισεκατομμύρια δολάρια και σε απόρρητη έκθεση του Πενταγώνου, το Αφγανιστάν χαρακτηρίζεται με την έκφραση «η Σαουδική Αραβία του λιθίου». Αν και το λίθιο δεν ανήκει στην ομάδα των σπανίων γαιών, τις υποκαθιστά σε αρκετές εφαρμογές και παρέχει την δυνατότητα να μειώσει την εξάρτηση από τον μεγαλύτερο παραγωγό τους, την Κίνα.

Τεράστιος ορυκτός πλούτος